بیماری‌‌ها و راه درمان, پیشگیری بهتر از درمان, دارونامه

آباتاسپت (Abatacept) با نام تجاری اورنسیا (Orencia)
گروه دارو: سرکوب‌کننده سیستم‌ایمنی
اشکال دارویی: ویال تزریقی
ویال (به انگلیسی: vial) به ظروف شیشه‌ای کوچک گفته می‌شود که برای نگاه‌داری داروها به‌صورت مایع یا پودر استفاده می‌شود. ویال معمولاً به شیوه عضلانی به بیمار تزریق می‌شود.

_ موارد مصرف آباتاسپت
یک پروتئین شبه انسانی است که مانع از حمله سیستم‌ایمنی بدن شما به بافت‌های سالم مانند مفاصل می‌شود و با متوقف کردن سیستم‌ایمنی بدن از حمله به بافت‌های سالم در بدن جلوگیری می‌کند.
سیستم‌ایمنی بدن با عفونت‌های موجود در بدن شما مبارزه می‌کند؛ در افراد مبتلا به اختلالات خود‌ایمنی (مانند MS)، به اشتباه سیستم‌ایمنی بدن سلول‌های خود به‌عنوان مهاجم شناسایی کرده و به آن‌ها حمله می‌کند.
آباتاسپت برای درمان علائم آرتریت‌روماتوئید، و برای جلوگیری از آسیب مفاصل ناشی از این شرایط استفاده می‌شود. همچنین برای درمان آرتریت در کودکانی که حداقل ۶ سال می‌باشند استفاده می‌شود.
آباتاسپت به تنهایی یا با داروهای دیگر برای درمان آرتریت‌روماتوئید (مانند آرتریت ایدیوپاتیک و آرتریت پسوریازیس) استفاده می‌شود. داروی آباتاسپت سیستم‌ایمنی بدن را تضعیف کرده و به این ترتیب احتمال آسیب به مفاصل سالم و درد و التهاب آن‌ها را در بیماران مبتلا به آرتریت روماتوئید کاهش می‌یابد.
درمان آرتریت روماتوئید (RA) بزرگسالان متوسط تا شدید؛ به صورت مونوتراپی یا در ترکیب با سایر DMARD‌ها استفاده می‌شود.
درمان آرتریت ایدیوپاتیک جوانان (JIA) متوسط تا شدید؛ به صورت مونوتراپی یا در ترکیب با Methotrexate استفاده می‌شود

توجه: Abatacept نباید درترکیب با Anakinra یا داروهای مهارکننده TNF استفاده شود.

_ مکانیسم اثر آباتاسپت
آباتاسپت یک مودیلاتور تحریکی انتخابی ، مانند CTLA-4، است. دارو با اتصال به CD80 و CD86 موجب مهار فعال‌سازی لنفوسیت T می‌شود و برهمکنش با CD28 را مهار می‌کند. نتیجه این برهمکنش مهار تحویل سیگنال تحریکی همزمان ثانویه مورد نیاز برای فعال‌سازی بهینه سلول‌های T است. این موجب مهار فعال‌سازی خودایمنی سلول T می‌شود که در پاتوژنز آرتریت‌روماتوئید به اثبات رسیده است.

_ فارماکودینامیک
آباتاسپت به‌عنوان یک پروتئین نوترکیب، متشکل از بخش خارج سلولی آنتی‌ژن ۴مرتبط با لنفوسیت T سایتوتوکسیک انسانی (CTLA-4) و بخش‌های اصلاح شده Fc ایمونوگلوبین g1 انسانی شناخته شده است. CTLA-4 یک پروتئین طبیعی بر روی سطح سلول‌های T است که چند ساعت یا چند روز پس از فعال شدن کامل سلول‌های T بیان می شود و قادر به اتصال به CD80 / 86 در سلول‌های عرضه کننده آنتی‌ژن است که دارای تمایل بیش‌تر نسبت به CD28 هستند. اتصال CTLA4-Ig به CD80 / 86 موجب مکانیسم فیدبک منفی و غیرفعال کردن سلول T می‌شود.

_ فارماکوکینتیک
نیمه عمر نهایی: ۱۳ روز
حداکثر غلظت پلاسمایی: ۲۹۵ میکروگرم در میلی‌لیتر
حجم توزیع: ۰٫۰۷ لیتر بر کیلوگرم
کلیرانس: ۰٫۲۲ میلی‌لیتر در ساعت بر کیلوگرم

_ مقدار مصرف آباتاسپت
_ بزرگسالان
آرتریت روماتوئید
انفوزیون وریدی
زیر ۶۰ کیلوگرم: ۵۰۰ میلی‌گرم
۶۰-۱۰۰ کیلوگرم: ۷۵۰ میلی‌گرم
بالای ۱۰۰ کیلوگرم: ۱۰۰۰ میلی‌گرم
نگهدارنده: دوز بالا هر دو هفته دوبار سپس هر ۴ هفته

تزریق زیرجلدی
تزریق زیرجلدی ممکن است با یا بدون دوز بارگیری وریدی شروع شود
دوز بارگیری وریدی: یک انفوزیون داخل وریدی تجویز کنید (دوزبندی انفوزیون وریدی مبتنی بر وزن را ببینید)
دوز نگهدارنده: ۱۲۵ میلی‌گرم زیرجلدی هرهفته (اولین دوز تا روز بعد از دوز بارگیری وریدی)
بیمارانی که نمی‌توانند انفوزیون وریدی دریافت کنند ممکن است تزریق زیرجلدی هفتگی بدون دوزبارگیری را آغاز کنند
انتقال از وریدی به زیرجلدی: اولین دوز زیرجلدی را به جای دوز وریدی بعدی تجویز کنید

آرتریت پسوریاتیک
تزریق وریدی
زیر ۶۰ کیلوگرم: ۵۰۰ میلی‌گرم
۶۰-۱۰۰ کیلوگرم: ۷۵۰ میلی‌گرم
بالای ۱۰۰ کیلوگرم: ۱۰۰۰ میلی‌گرم
نگهدارنده: دوز بالا هر دو هفته دوبار سپس هر ۴ هفته

تزریق زیرجلدی
۱۲۵ میلی‌گرم زیرجلدی هرهفته بدون نیاز به دوز بارگیری وریدی
انتقال از وریدی به زیرجلدی: اولین دوز زیرجلدی را به جای دوز وریدی بعدی تجویز کنید

_ کودکان
آرتروز ایدیوپاتیک نوجوانان
تجویز زیرجلدی
<2 سال: ایمنی و کارایی ثابت نشده است
≥۲ سال
۱۰ تا <25 کیلوگرم: ۵۰ میلی‌گرم زیرجلدی یک بار در هفته
۲۵ تا ۵۰ کیلوگرم: ۸۷٫۵ میلی‌گرم زیرجلدی یک بار در هفته
۵۰ کیلوگرم به بالا: ۱۲۵ میلی‌گرم زیرجلدی یک بار در هفته

تجویز وریدی
<6 سال: ایمنی و اثربخشی مشخص نشده است
≥۶ ساله و <75 کیلوگرم: دوز بارگیری ۱۰ میلی‌گرم بر کیلوگرم در عرض ۳۰ دقیقه
نگهدارنده: دوز مشابه ۲ و ۴ هفته بعد از دوز بارگیری تکرار می‌شود سپس هر ۴ هفته
≥۷۵ کیلوگرم: مانند بزرگسالان تجویز کنید.

_ موارد منع مصرف آباتاسپت
حساسیت مفرط ، عفونت جدی فعال، همزمان با سایر آنتاگونیست‌های TNF

_ عوارض جانبی آباتاسپت
عوارض جانبی نکته: درصدهای زیر به طور ثابت گزارش نشده‌اند؛ بیمارانCOPD نرخ بالاتر عوارض جانبی وابسته به COPD را تجربه می کنند (حمله COPD، سرفه، دیس پنه، پنومونی، رونشی)
>۱۰%:
سیستم عصبی مرکزی: سردرد (≤۱۸%)
گوارشی: تهوع
تنفسی: نازوفارینژیت (۱۲%)، عفونت مجرای تنفسی فوقانی، سرفه (۸%)، برونشیت، پنومونی، رینیت، سینوزیت
متفرقه: عفونت (بزرگسالان ۵۴%؛ کودکان ۳۶%)، تشکیل آنتی بادی (۲% تا ۴%)
۱%-۱۰%:
قلبی عروقی: هایپرتنشن (۷%)
سیستم عصبی مرکزی: سرگیجه (۹%)، تب
درماتولوژیک: راش (۴%)
گوارشی: دیس پپسیا (۶%)، درد شکم، اسهال
ادراری تناسلی: عفونت مجرای ادراری (۶%)
موضعی: واکنش محل تزریق (۳%)
نوروماسکولار و اسکلتی: کمر درد (۷%)، درد دست و پا (۳%)
متفرقه: واکنش های وابسته به تزریق (≤۹%)، هرپس سیمپلکس، ایمونوژنسیتی (۱% تا ۲%)، آنفولانزا
>۱% (مهم یا تهدید کننده حیات): لوکمی لمفوسیتیک حاد، آنافیلاکسی، واکنش های آنافیلاکتوئید، سلولیت، حمله COPD، بدتر شدن بیماری، دایورتیکولیت، دیس پنه، فلاشینگ، هایپرسنسیتیویتی، هایپوتنشن، آسیب مفاصل، سرطان ریه، لمفوما؛ بدخیمی‌ها (شامل مجرای صفراوی، مثانه، پستان، سرویکس، ملانوما، سندروم میلودیسپلاستیک، پروستات،کلیه، پوست، تیروئید و رحم)؛ کیست تخمدان، پروریت، پیلونفریت، رونشی، کهیر، عفونت واریسلا، واسکولیت (شامل کوتانوس واسکولیت و لوکوسیتوکلاستیک واسکولیت)، خس خس سینه، قرمزی و درد در محل تزریق ، سردرد، حالت تهوع، علائم سرماخوردگی، گرفتگی بینی

_ تداخلات دارویی آباتاسپت
اتانرسپت، اینفلیکسی ماب، توفاسینیب، واکسن سه ظرفیتی آنفولانزا، آدالیمومب، سرتولیزوماب، توسیلیزومب، تیوگوانین، آناکینرا، باریسیتینیب، آدنوویروس نوع ۴ و ۷ زنده خوراکی
اثرات متابولیسمی/ انتقالی: نامشخص
عدم استفاده همزمان:
از استفاده همزمان Abatacept با این داروها اجتناب شود: داروهای ضد TNF، BCG، Belimumab، Natalizumab، Pimecrolimus، Tacrolimus (موضعی)، واکسن‌ها (زنده)
افزایش اثر/ سمیت:
Abatacept سطح خونی/ اثر این داروها را افزایش می‌دهد: Belimumab، Leflunamide، Natalizumab، واکسن‌ها (زنده)
سطح خونی/ اثرات Abatacept با این داروها افزایش می‌یابد: داروهای ضد TNF، Denosumab، Pimecrolimus، Roflumilast، Tacrolimus (موضعی)، Trastuzumab
کاهش اثر:
Abatacept سطح/ اثرات این داروها را کاهش می‌دهد: BCG، تست پوستی Coccidioidin، Sipuleucel-T، واکسن ها (غیرفعال شده) ، واکسن‌ها (زنده)
سطح خونی/ اثرات Abatacept با این داروها کاهش می‌یابد: Echinacea
تداخل با اتانول/ غذا/ ترکیبات گیاهی: از استفاده از Echinacea اجتناب کنید (زیرا خصوصیات تحریک کننده ایمنی دارد؛ رژیم درمانی را اصلاح کنید).

_ هشدارها
واکسن زنده را همزمان یا کمتر از ۳ ماه پس از قطع مصرف تجویز نکنید.
خطر بیشتر برای عفونت‌های جدی، اگر عفونت‌های جدی ایجاد شد درمان متوقف شود.
قبل از شروع درمان سل نهفته را بررسی کنید.ایمنی در بیماران مبتلا به سل ناشناخته است.
بیماران قبل از شروع درمان باید همه ایمن‌سازی‌های لازم را داشته باشند.
افزایش خطر ابتلا به لنفوم و سرطان ریه گزارش شده است؛ اهمیت آن ناشناخته است؛ افزایش خطر ابتلا به لنفوم با آرتریت‌روماتوئید مرتبط است.
در بیماران مبتلا به COPD احتیاط کنید، تشدید ممکن است رخ دهد
بیش‌ترین شیوع عفونت و بدخیمی در سالمندان گزارش شده است. با احتیاط استفاده کنید.

_ نکات قابل توصیه
بطری دارو را تکان ندهید تا دارو از بین نرود. دوز خود را فقط زمانی آماده کنید که می خواهید تزریق کنید. اگر دارو تغییر رنگ داده یا ذراتی در آن وجود دارد، از دارو استفاده نکنید.
هر بطری یک‌بار مصرف یا سرنگ از پیش پر شده این دارو تنها برای یک بار استفاده است. پس از استفاده، باقی مانده دارو را دور بریزید.
اگر به جراحی نیاز دارید، به جراحتان بگوئید که از آباتاسپت استفاده می‌کنید.
اگر شما تا کنون هپاتیت B داشته اید، آباتاسپت می‌تواند موجب عود یا بدتر شدن شود. شما در طول درمان و چند ماه پس از این‌که شما این دارو را متوقف کردید، به آزمایش‌های مکرر خون برای ارزیابی عملکرد کبد نیاز خواهید داشت.
این دارو می‌تواند نتایج کاذبی در آزمایش‌های گلوکز خون ایجاد کند و قندخون را بالا نشان دهد. اگر دیابت دارید، با پزشک خود در مورد بهترین روش بررسی کردن قند خون خود را در هنگام استفاده از آباتاسپت صحبت کنید.
اختلالات خودایمنی اغلب با ترکیبی از داروهای مختلف درمان می‌شود. طبق دستور پزشک، از تمام داروها استفاده کنید. دوز و یا داروهای خود را بدون تجویز پزشک خود تغییر ندهید.

آباتاسپت را در یخچال نگهداری کنید. منجمد نکنید.دارو را در بسته اصلی برای محافظت از نور نگهداری کنید. در صورتی که تاریخ انقضاء برچسب دارو گذشت، از آباتاسپت استفاده نکنید.

اگر شما نیاز به حمل و نقل دارو دارید، سرنگ را در یک کولر با بسته یخ قرار دهید.
آباتاسپت که با یک حلال مخلوط شده است ممکن است در یخچال یا دمای اتاق نگهداری شود و ظرف ۲۴ ساعت استفاده شود.

_ مصرف در بارداری
گروه N ( طبقه‌بندی نشده )

_ شرایط نگهداری از داروی Abatacept
دارو را از دسترس کودکان دور نگه دارید.
دارو را در جایی خشک و خنک و به دور از گرما و تابش نور مستقیم نگه‌ دارید.

منابع:

۱– darooyab.ir

۲- rpsi.ir

*مطالب مرتبط:

_درمان سلول‌های بنیادی امیدی برای بیماران آرتریت روماتوئید ایجاد می‌کند
_همه چیز درباره آرتروز
_بیماری روماتیسم ریه؛ ارتباط بیماری ریه با آرتریت‌روماتوئید
_تشخیص محل دقیق درد بیماران مبتلا به آرتریت ممکن شد
_آیا باکتری‌های روده می‌توانند درد مفصلی را ایجاد کند؟
_خوردنی‌های مضر برای استخوان‌ها
_غیرتشخیصی: آیا بیماری‌های روماتیسیمی و عضلانی-اسکلتی مالیات‌دهندگان اروپایی را تحت فشار قرار می‌دهد؟
_با بستن برگ کلم به پاها درد مفاصل، آرتروز، التهاب و تورم را کاهش دهید
_داروهای گیاهی مناسب برای روماتیسم نوع AS

بیماری‌‌ها و راه درمان, پیشگیری بهتر از درمان , دارونامه

آتنولول (به انگلیسی: Atenolol)
رده: بتا بلوکر.
اشکال دارویی: قرص ۲۵، ۵۰ و ۱۰۰ میلی‌گرم

_ موارد مصرف آتنولول
آتنولول‌ به‌ علل‌ گوناگونی‌ مثل‌ افزایش فشارخون، تسکین‌ درد قلبی، پیشگیری‌ از سردردهای‌ میگرنی، و درمان‌ بی‌نظمی‌ ضربان‌ قلب‌ تجویز می‌شود. همچنین‌ برای‌ جلوگیری‌ از دومین‌ حمله‌ قلبی‌ در افرادی‌ که‌ یک‌ بار دچار حمله‌ قلبی‌ شده‌اند، کاربرد دارد. ممکن‌ است‌ در شرایط‌ دیگری‌ نیز پزشکتان‌ این‌ دارو را برای‌تان‌ تجویز کند. آتنولول‌ با مسدود کردن‌ برخی‌ تکانه‌های‌ عصبی‌ به‌ بخش‌های‌ خاصی‌ از بدن‌ عمل‌ می‌کند؛ به‌ همین‌ علت‌ آن‌ را یک‌ مسدودکننده‌ بتا می‌شناسند. با مسدود کردن‌ این‌ تکانه‌ها، آتنولول‌ به‌ قلب‌ کمک‌ می‌کند تا منظم‌تر و مؤثرتر بزند و در نتیجه‌ بار کاری‌ قلب‌ کاهش‌ یابد.

_ مکانیسم اثر آتنولول
مهارکننده رقابتی پاسخ به تحریک بتا آدرنرژیک است، به‌طور انتخابی رسپتورهای بتا ۱ را مهار می‌کند و به جز در دوزهای بالا، اثری روی رسپتورهای بتا ۲ ندارد.

_ فارماکوکینتیک آتنولول
حدود ۶۰-۵۰ درصد دارو از مجرای گوارش جذب می‌شود. پیوند این دارو به پروتئین‌های پلاسما اندک است. متابولیسم دارو به مقدار کم در کبد صورت می‌گیرد. نیمه‌عمر دارو ۷-۶ ساعت و زمان لازم برای رسیدن به اوج اثر ۴-۲ ساعت می‌باشد. ۱۰۰-۸۵ درصد دارو به صورت تغییر نیافته از راه کلیه دفع می‌شود.

_ چگونگی‌ مصرف‌
آتنولول‌ معمولاً روزی‌ یک‌ بار مصرف‌ می‌شود. مهم‌ است‌ که‌ دارو را هر روز سر ساعت‌ معینی‌ بخورید. معمولاً بهتر است‌ دارو را صبح‌ پیش‌ از صبحانه‌ مصرف‌ کنید تا فراموشش‌ نکنید. آتنولول‌ را می‌توان‌ با یا بدون‌ غذا مصرف‌ کرد. هر روز پیش‌ از خوردن‌ آتنولول‌ نبضتان‌ را بشمارید. اگر زیر ۵۰ در دقیقه‌ بود پیش‌ از خوردن‌ داروی‌ آن‌ روز، با پزشکتان‌ مشورت‌ کنید. هیچگاه‌ بیشتر از مقدار تجویز شده‌ مصرف‌ نکنید. از دستورات‌ پزشکتان‌ به‌ دقت‌ پیروی‌ کنید.
اگر یک‌ نوبت‌ را فراموش‌ کردید، به‌ مجردی‌ که‌ آن‌ را به‌ یاد آوردید مصرفش‌ کنید. البته‌ اگر کمتر از ۸ ساعت‌ تا نوبت‌ بعدی‌ مصرف‌ دارو رسیده‌ است‌، نوبت‌ فراموش‌ شده‌ را رها کرده‌، به‌ برنامه‌ منظم‌ دارویی‌تان‌ بازگردید. مقدار دارو را دوبرابر نکنید و دارو را بدون‌ هماهنگی‌ با پزشک‌تان‌ قطع‌ نکنید. با قطع‌ مصرف‌ آتنولول‌ ممکن‌ است‌ در معرض‌ خطر یک‌ حمله‌ قلبی‌ باشید. در اکثر مواردی‌ که‌ آتنولول‌ تجویز می‌شود، بیماری‌ مهار می شود ولی درمان نمی شود. و این‌ بدین‌ معناست‌ که‌ ممکن‌ است‌ لازم‌ باشد چندین‌ سال‌ یا تا پایان‌ زندگی‌ آن‌ را مصرف‌ کنید.

_ هشدارها و عوارض‌ جانبی
در صورت‌ بروز هریک‌ از علایم‌ نادر ولی‌ جدی‌ زیر، مصرف‌ آتنولول‌ را قطع‌ کرده‌، با پزشکتان‌ تماس‌ بگیرید:

اشکال‌ در تنفس‌ تنگی‌ نفس‌ ، یا خس‌خس‌ سینه
سرد شدن‌ کف‌ دست‌ و پا
ضربان‌ قلب‌ زیر ۵۰ در دقیقه
سرگیجه‌ یا سیاهی‌ رفتن‌ چشم‌ در هنگام‌ بلند شدن‌ از حالت‌ خوابیده‌ یا نشسته‌
تورم‌ دست‌ها و پاها یا افزایش‌ وزن‌ ناگهانی‌ (۵/۱ کیلو در ۴۸-۲۴ ساعت‌)
افسردگی‌ ، گیجی‌، یا توهم‌ (شنیدن‌، دیدن‌، یا احساس‌ چیزهایی‌ که‌ وجود ندارند)
درد قفسه‌ سینه ‌، مفاصل‌ یا کمر
تب ، گلودرد
بثورات‌ جلدی
هرگونه‌ کبودی‌ یا خونریزی‌ غیرعادی‌

نشانه‌های‌ زیر تا هنگام‌ عادت‌ کردن‌ بدنتان‌ با دارو ممکن‌ است‌ مشاهده‌ شوند:
خواب‌آلودگی‌، خستگی‌، مشکل‌ در خوابیدن‌ ، اضطراب ‌، یبوست‌ یا اسهال ‌، کابوس‌، یا کاهش‌ توانایی‌ جنسی‌، اگر این‌ علایم‌ ادامه‌ یافتند یا مشکل‌ساز شدند، وضعیت‌ را با پزشکتان‌ در میان‌ بگذارید.

_ موارد احتیاط‌
در صورت‌ وجود هریک‌ از موارد زیر پیش‌ از مصرف‌ آتنولول‌ پزشکتان‌ را مطلع‌ سازید:

حساسیت‌ به‌ آتنولول‌ یا دیگر داروهای‌ مسدودکننده‌ بتا
بارداری‌ یا شیردهی‌.
در حال‌ مصرف‌ داروهای‌ دیگر، به‌ ویژه‌ تزریقات‌ حساسیت‌زدایی‌، کافئین‌، داروهای‌ آسم‌ ( آمینوفیلین‌ ، دیفیلین ‌، اکستریفیلین‌ ، تئوفیلین ‌)، داروهای‌ دیابت‌ ( انسولین ‌، داروهای‌ خوراکی‌ پایین‌آورنده‌ قند )، دیگر داروهای‌ کاهنده‌ فشار خون‌ (مسدودکننده‌های‌ کانال‌های‌ کلسیمی‌، کلونیدین ‌، گوانابنز )، کوکائین ‌، یا مهارکننده‌های‌ مونوآمین‌اکسیداز .
سابقه‌ یا ابتلا به‌ حساسیت‌، آسم‌، یا آمفی‌زم، مشکلات‌ احتقانی‌ قلب، بیماری‌ قند، پرکاری‌ تیرویید ، افسردگی، یا بیماری‌های‌ کلیوی‌ یا کبدی‌. اگر بیماری‌ قند دارید، آتنولول‌ ممکن‌ است‌ قند خون‌ شما را افزایش‌ دهد و نیز ممکن‌ است‌ علایم‌ افت‌ قند خون‌ را مخفی‌ کند. اگر دچار حساسیت‌ باشید با مصرف‌ آتنولول‌ واکنش‌های‌ حساسیتی‌تان‌ ممکن‌ است‌ تشدید شود.

_ منع مصرف آتنولول
این دارو در شوک قلبی، نارسایی آشکار قلب، بلوک قلبی درجه دو یا سه دهلیزی-بطنی، برادی کاردی سینوسی و کاهش فشارخون سیستولیک به کم‌تر از ۱۰۰ میلی‌لیتر جیوه(برای پیشگیری از انفارکتوس مجدد میوکارد) نباید مصرف شود.

_ عوارض جانبی قرص آتنولول
عوارض جانبی متداول قرص آتنولول عبارتند از :

یبوست، سوء هاضمه
سرگیجه یا ضعف
خشکی دهان
ناتوانی جنسی
سردی اندام‌ها
گیجی
افسردگی
بی‌خوابی، کابوس
ادم یا تورم
خستگی، کمبود انرژی
عوارض جانبی جدی قرص آتنولول عبارتند از:
فشارخون پایین
هذیان
احساس پین و سوزن
واکنش‌های پوستی، بثورات، کهیر، پسوریازیس
تاری دید
دشواری در صحبت کردن یا شنیدن
ناتوانی درایستادن
نفس نفس زدن یا تنفس با صدای بلند

در صورت تجربه هر یک از علائم زیر بلافاصله به پزشک خود مراجعه کنید:
ضربان قلب آهسته و نامنظم
سرگیجه یا غش کردن
تورم پا یا مچ پا
تنگی‌نفس
تهوع، تب، ادرار تیره، از دست دادن اشتها
افسردگی

در حالی که قرص آتنولول باعث ایجاد عوارض جانبی سیستم عصبی مرکزی مانند افسردگی و کابوس می‌شود، به عنوان افزایش خطر ابتلا به دیابت نوع ٢ نیز شناخته شده است.
مسدود کننده‌های بتا به‌طور خطرناک قندخون را کاهش می‌دهند، که باعث می‌شود آن‌ها را برای افراد مبتلا به دیابت یا پیش دیابت بی‌خطرتر سازد.

_ تداخلات دارویی قرص آتنولول
در مورد هرگونه آلرژی که دارید، و در مورد تمام داروهایی که مصرف می‌کنید، به صورت نسخه‌ای یا بدون نسخه، ویتامین‌ها، داروهای غیرقانونی ، و مکمل‌های غذایی یا مکمل‌های گیاهی به پزشک خود اطلاع دهید، زیرا ممکن است بر روی عملکرد قرص آتنولول تأثیر بگذارند و برعکس.
اگر قرص آتنولول را با دارو هاى سرفه یا سرماخوردگی مصرف می‌کنید، با داروساز مشورت کنید.
اگر اشکال در ریتم قلب، مسائل تنفسی مثل آسم، آمفیزم و برونشیت مزمن؛ بیماری‌های کلیوی؛ اشکال در گردش خون یا آلرژی جدی دارید با پزشک خود در میان بگذارید.
قرص آتنولول ممکن است باعث ایجاد علائم قندخون پایین مانند ضربان قلب تند (اغلب در ارتباط با هیپوگلیسمی) شود و کنترل قند خون را سخت‌تر کند.
مقدار مصرف انسولین و داروهای خوراکی پایین‌آورنده قندخون، هنگام مصرف همزمان با این دارو باید تنظیم گردد تا از کاهش بیش‌ازحد قندخون جلوگیری شود. در صورت مصرف همزمان داروهای مسدودکننده گیرنده بتا-یک آدرنرژیک با داروهای مسدودکننده کانال‌های کلسیمی یا کلونیدین، اثرات کاهش فشارخون ممکن است تشدید شود. مصرف همزمان داروهای مهارکننده مونوآمین اکسیداز با این دارو(مانند فورازولیدون و پروکاربازین) به علت امکان افزایش شدید فشارخون، توصیه نمی‌شود. در صورت مصرف همزمان این دارو با آمین‌های مقلد سمپاتیک که دارای فعالیت بتا-آدرنرژیک هستند، ممکن است اثرات هر دو دسته دارو کاهش یابند. گزانتین‌ها در صورت مصرف همزمان با این دارو ممکن است موجب مهار اثرات درمانی هر دو دسته دارو شوند. همچنین، کلیرانس تئوفلیلن افزایش می‌یابد.

_ دوز قرص آتنولول
قرص های آتنولول گرد، سفید و تخت هستند و در دوزهای ٢۵ میلی‌گرم ، ۵٠ میلی‌گرم و ١٠٠ میلی گرم دردسترس هستند.
دوز اولیه برای پرفشاری خون ۵٠ میلی‌گرم است که به صورت یک قرص در روز تجویز می‌شود و اثر کامل آن یک تا دو هفته است.
برای آنژیوگرافی، دوز اولیه ۵٠ میلی‌گرم است که به صورت یک قرص در روز تجویز می‌شود. اما اگر پاسخ مطلوب در یک هفته بدست نیاید، دوز به ١٠٠ میلی‌گرم افزایش می‌یابد که به صورت یک قرص در روز تجویز می‌شود.
قرص آتنولول به صورت خوراکی، با یا بدون غذا، معمولا یک تا دو بار در روز مصرف می‌شود.
از مصرف آب سیب یا پرتقال چهار ساعت پس از مصرف دارو اجتناب کنید، زیرا از جذب دارو جلوگیری می‌کنند.

_ مصرف بیش‌ازحد قرص آتنولول ( اُوِردوز )
در صورت مصرف بیش‌ازحد قرص آتنولول سریعا به اورژانس مراجعه کنید.
درمان مصرف بیش‌ازحد قرص آتنولول به صورت علامتى است و ممکن است منجر به مشکلاتی مانند نارسایی حاد قلبی، برادی کاردی، فشار خون بالا با شوک یا هیپوگلیسمی شود.

_ دوز فراموش شده قرص آتنولول
به محض این که به یاد آوردید، دوز فراموش شده را مصرف کنید. اگر دوز بعدی کمتر از ٨ ساعت باشد، دارو را در دوز بعدی مصرف کنید.

_ مصرف آتنولول در بارداری
مصرف قرص آتنولول در دوران بارداری توصیه نمی‌شود، زیرا ممکن است به جنین آسیب برساند. همچنین قبل از شیر دادن با پزشک خود مشورت کنید. نشان داده شده است که قرص آتنولول به شیر مادر منتقل می‌شود و ممکن است به کودک آسیب برساند.

_ توصیه هنگام‌ مصرف‌ ‌
به‌طور منظم‌ به‌ پزشکتان‌ مراجعه‌ کنید تا بهبودی‌تان‌ را زیر نظر داشته‌ باشد.
در مورد میزان‌ فعالیت‌ قابل‌ قبول‌ بر اساس‌ وضعیت‌ بدنی‌تان‌ با پزشکتان‌ مشورت‌ کنید. * آتنولول‌ ممکن‌ است‌ درد قفسه‌ سینه‌ را کاهش‌ دهد یا از آن‌ جلوگیری‌ کند و در نتیجه‌ باعث‌ شود تا از آن‌ حد که‌ برایتان‌ بی‌خطر است‌ فعال‌تر باشید. که‌ این‌ خود موجب‌ درد قفسه‌ سینه‌ و علایم‌ جدی‌ دیگر می‌شود.
وزن‌تان‌ را نسبت‌ به‌ قد و استخوانبندی‌تان‌ در یک‌ محدوده‌ مناسب‌ نگاه‌ دارید. در صورت‌ نیاز برای‌ کاهش‌ وزن‌ از پزشک‌تان‌ کمک‌ بگیرید.
اگر برای‌ کاهش‌ فشار خون‌ آتنولول‌ مصرف‌ می‌کنید، مصرف‌ سدیم‌ (نمک‌) خود را محدود کنید. از پزشکتان‌ درخواست‌ کنید دستوارات‌ تغذیه‌ای‌ در اختیارتان‌ بگذارد یا شما را به‌ یک‌ متخصص‌ تغذیه‌ معرفی‌ کند.
اگر سیگاری‌ هستید، سیگار را ترک‌ کنید، از پزشکتان‌ بخواهید شما را به‌ یک‌ مشاور یا گروه‌ ترک‌ سیگار معرفی‌ کنید.
الکل‌ ننوشید.
از وضعیت‌ خوابیده‌ به‌ نشسته‌ یا ایستاده‌ و یا از حالت‌ نشسته‌ به‌ ایستاده‌ آرام‌ تغییر وضعیت‌ دهید تا دچار سرگیجه ‌، سیاهی‌ رفتن‌ چشم‌ یا غش‌ نشوید.
در هوای‌ سرد لباس‌ گرم‌تر بپوشید، چرا که‌ آتنولول‌ ممکن‌ است‌ شما را به‌ سرما حساس‌تر کند.
برای‌ روزهای‌ تعطیل‌ مقدار کافی‌ دارو در دسترس‌ داشته‌ باشید.
یک‌ برگه‌ شناسایی‌ پزشکی‌ که‌ نشان‌ دهد آتنولول‌ مصرف‌ می‌کنید به‌ همراه‌ داشته‌ باشید.
پزشکان‌ دیگر را از اینکه‌ آتنولول‌ مصرف‌ می‌کنید مطلع‌ سازید؛ زیرا آتنولول‌ ممکن‌ است‌ بر روی‌ برخی‌ آزمون‌های‌ آزمایشگاهی‌ اثر بگذارد.
آتنولول‌ را دور از دسترس‌ کودکان‌، و دور از گرما ، نور مستقیم‌، و حرارت‌ مرطوب‌ نگه‌ دارید (در این‌ شرایط‌ آتنولول‌ فاسد می‌شود).
آتنولول‌ تاریخ‌ گذشته‌ را دور از دسترس‌ کودکان‌ در توالت‌ دور بریزید.

_ نبایدها
نباید تا مشخص‌ شدن‌ پاسخ‌ بدن‌تان‌ به‌ دارو رانندگی‌ کنید یا با وسایل‌ خطرناک‌ کار کنید. اگر خواب‌آلودگی‌ یا سرگیجه‌ مشکل‌ساز شد، با پزشک‌تان‌ مشورت‌ کنید.
نباید بدون‌ مشورت‌ با پزشکتان‌ دارویی‌ مصرف‌ کنید؛ به‌ ویژه‌ داروهای‌ محرک‌ و داروهای‌ سرفه‌ یا سرماخوردگی‌ که‌ بدون‌ تجویز پزشک‌ قابل‌ تهیه هستند.

منابع:

۱- drhsnajafi.com

۲- daneshnameh.roshd.ir

۳- darooyab.ir

بیماری‌‌ها و راه درمان, پیشگیری بهتر از درمان , دارونامه

آمپی‌سیلین (به انگلیسی: Ampicillin)
رده درمانی: آنتی‌بیوتیک‌های بتالاکتام
اشکال دارویی:
کپسول: ۲۵۰ میلی‌گرم و ۵۰۰ میلی‌گرم
سوسپانسیون خوراکی: ۱۲۵ میلی‌گرم و ۲۵۰ میلی‌گرم بر ۵ میلی‌لیتر
ویال حاوی پودر استریل جهت ترزیق: ۲۵۰ میلی‌گرم، ۵۰۰ میلی‌گرم، ۱ گرم

_ آمپی‌سیلین چیست؟
آمپی‌سیلین یکی از داروهای خانواده پنی‌سیلین‌ها و از دسته بتالاکتام‌ها است. این دارو همانند آموکسی‌سیلین از رده آمینوپنی‌سیلین‌ها است و خصوصیات مشابهی با آموکسی‌سیلین دارد اما جذب خوراکی به مراتب کمتری دارد که برای درمان و جلوگیری از بیماری‌هایی مثل عفونت‌های روده‌ای ، مننژیت، عفونت معده، ذات‌الریه به کار می‌رود و به شکل کپسول، سوسپانسیون خوراکی و ویال( ویال (به انگلیسی: vial) به ظروف شیشه‌ای کوچک گفته می‌شود که برای نگاه‌داری داروها به‌صورت مایع یا پودر استفاده می‌شود.) حاوی پودر استریل جهت ترزیق در داروخانه موجود است.

_ کاربرد داروی آمپی‌سیلین
۱) درمان ارگانیسم‌های حساس از انواع شیگلا، سالمونلا E.Coil ، هموفیلوس ، پروتئوس نایسریا، آنتروکوک و گرم مثبت‌های حساس مثل استافیلوکوک‌های حساس به پنی سیلین G ، استرپتوکوک و پنوموکوک .
۲) عفونتهای تنفسی وبافت نرم
۳) مننژیت باکتریال
۴) سپتی سمی
۵) عفونت‌های گوارشی و ادراری تناسلی
۶) عفونتهای سوزاکی
۷) آرتریت سوزاکی در مردان
۸) پیشگیری از بروز اندوکاردیت باکتریال

_ روش و مقدار مصرف
به‌منظور جذب‌ بهتر آمپی‌سیلین‌ باید با شکم‌ خالی‌ حدوداً ۱ ساعت‌ قبل‌ یا ۲ ساعت‌ بعد از غذا خورده‌ شود. بهتر است‌ آمپی‌سیلین‌ در نوبت‌هایی‌ با فواصل‌ مساوی‌ در طی‌ شبانه‌روز مصرف‌ شود تا سطح‌ خونی‌ و ادراری‌ ثابتی‌ داشته‌ باشد. برای‌ مثال‌، اگر لازم‌ است‌ روزی‌ ۴ نوبت‌ آمپی‌سیلین‌ مصرف‌ کنید، باید بین‌ هر نوبت‌ ۶ ساعت‌ فاصله‌گذاری‌ کنید (مثلاً ۱۲ ظهر، ۶ عصر، ۱۲ شب‌، ۶ صبح‌). اگر این‌ برنامه‌ با برنامه‌ کاری‌ یا خواب‌ شما مغایرت‌ دارد، برای‌ تعیین‌ یک‌ برنامه‌ مناسب‌تر از پزشک‌تان‌ کمک‌ بخواهید. مهم‌ است‌ که‌ دارو سر وقت‌ و به‌ مقدار کامل‌ مصرف‌ شود، حتی‌ اگر احساس‌ بهبودی‌ می‌کنید. اگر پیش‌ از اتمام‌ دارویتان‌ آن‌ را قطع‌ کنید ممکن‌ است‌ دچار عود علایم‌ شوید. اگر یک‌ نوبت‌ را فراموش‌ کردید ، به‌ مجردی‌ که‌ به‌ یاد آوردید مصرفش‌ کنید. البته‌، اگر تقریباً موقع‌ نوبت‌ بعدی‌ مصرف‌ دارو رسیده‌ است‌، به‌ برنامه‌ منظم‌ دارویی‌تان‌ بازگردید. مقدار دارو را دوبرابر نکنید.
با توجه به نوع و شدت عفونت دوزهای مختلف آمپی‌سیلین معمولا هر ۶ ساعت یک بار مصرف می‌شود. محلول تزریقی آمپی‌سیلین هم از راه عضلانی و هم از راه وریدی قابل مصرف است.
در بیماران دچار اختلال شدید عملکرد کلیه، فواصل تجویز دارو باید هر ۱۲ ساعت باشد.
مصرف آمپی‌سیلین در بالغین: در عفونت‌های سیستمیک حاد و مزمن: ۲۵۰ تا ۵۰۰ میلی‌گرم خوراکی (کپسول آمپی‌سیلین ۲۵۰ یا ۵۰۰) روزانه ۴ بار استفاده می‌شود. در مننژیت: ۱۵۰ تا ۲۰۰ میلی‌گرم/کیلوگرم وریدی (ویال آمپی‌سیلین تزریقی) روزانه هر ۳ تا ۴ ساعت تا ۳ روز سپس به صورت تزریق عضلانی تجویز می‌گردد.
مصرف آمپی‌سیلین در کودکان: در مننژیت: ۲۰۰ تا ۴۰۰ میلی‌گرم/کیلوگرم وریدی (تزریق آمپی‌سیلین داخل رگ) روزانه هر ۴ تا ۶ ساعت.
مصرف آمپی‌سیلین در نوزادان بیش از یک هفته: در مننژیت: ۵۰ میلی‌گرم/کیلوگرم هر ۶ تا ۸ ساعت (بسته به وزن نوزاد)
مصرف آمپی‌سیلین در نوزادان کمتر از یک هفته: در مننژیت: ۵۰ تا ۷۵ میلی‌گرم/کیلوگرم هر ۸ تا ۱۲ ساعت (بسته به وزن نوزاد)

_ فارماکوکینتیک آمپی‌سیلین
۵۰-۳۵ درصد دارو از راه خوراکی جذب می‌شود و پس از ۲-۵/۱ ساعت غلظت سرمی دارو به اوج می‌رسد. در تزریق عضلانی ۱ ساعت بعد غلظت دارو به اوج می‌رسد. نیمه عمر دارو ۵/۱ -۱ ساعت است که در صورت عیب کار کلیه تا ۱۹ ساعت هم ممکن است افزایش یابد. ۹۰-۷۵ درصد دارو به صورت تغییر نیافته از راه کلیه دفع می‌شود.

_ هشدارها و عوارض‌ جانبی‌
در صورت‌ بروز علایم‌ زیر آمپی‌سیلین‌ خود را قطع‌ کرده‌ بلافاصله‌ با پزشک‌تان‌ تماس‌ بگیرید: اسهال‌ شدید یا اسهال‌ خفیف‌ ولی‌ پایدار، سردرد، تهوع‌ و استفراغ‌، بثورات‌ جلدی‌، زخم‌ دهانی‌ یا زبان‌، خارش‌ یا ترشح‌ واژن‌، پلاک‌های‌ سفید در دهان‌ یا روی‌ زبان‌، اختلالات‌ ذهنی‌، یا زردی‌ چشم‌ها و پوست‌. یک‌ پاسخ‌ حساسیتی‌ نادر نسبت‌ به‌ آمپی‌سیلین‌ آنافیلاکسی‌ است‌، که‌ به‌ مراقبت‌ پزشکی‌ فوری‌ نیاز دارد. از آنجایی‌ که‌ آنافیلاکسی‌ به‌ سرعت‌ پیشرفت‌ می‌کند، در صورت‌ بروز تورم‌ لب‌ها و دور چشم‌ها، بثورات‌ جلدی ‌، کهیر، یا تورم‌های‌ پوستی‌، تب‌، غش‌ ناگهانی‌، ضربان‌ قلب‌ تند، یا خس‌خس‌ سینه‌ یا مشکل‌ در تنفس‌، بلافاصله‌ دارو را قطع‌ کرده‌ با یک‌ مرکز خدمات‌ اورژانس‌ پزشکی‌ تماس‌ بگیرید.
توجه: در صورت بروز واکنش افزایش حساسیت یا اثرات سمی روی مغز استخوان و یا ایجاد نفریت بنیابینی حاد، مصرف دارو باید قطع شود.

_ نکات با اهمیت
آمپی‌سیلین برای مصرف از راه تزریقی به شکل ملح سدیم مورد استفاده قرار می‌گیرد.
غذا می‌تواند در جذب گوارشی آمپی‌سیلین تداخل ایجاد کند، بنابراین بهتر است که آمپی‌سیلین با معده خالی مصرف شود.

_ موارد احتیاط‌
در صورت‌ وجود یکی‌ از موارد زیر پیش‌ از مصرف‌ آمپی‌سیلین‌ پزشک‌تان‌ را مطلع‌ سازید:
حساسیت‌ به‌ هر نوع‌ ماده‌ غذایی‌، نگهدارنده‌ها، رنگ‌های‌ خوراکی‌، یا سایر داروها، به‌ ویژه‌ آنتی‌بیوتیک‌ها ( پنی‌سیلین‌ها).
بارداری‌ یا شیردهی‌.
مصرف‌ داروهای‌ دیگر، به‌ ویژه‌ داروهای‌ ضدالتهابی‌ غیراستروییدی‌ (مثل‌ ایبوپروفن‌، آسپیرین ‌)، داروهای‌ ضدانعقادی‌ (رقیق‌کننده‌های‌ خون‌ نظیر وارفارین ‌)، قرص‌های‌ ضدبارداری‌ حاوی‌ استروژن‌ (آمپی‌سیلین‌ ممکن‌ است‌ اثرات‌ این‌ قرص‌ها را کاهش‌ دهد)، داروهای‌ نقرس‌ ( پروبنسید، آلوپورینول ‌)، متوترکسات‌، یا دیگر آنتی‌بیوتیک‌ها ( آمینوگلیکوزیدها، اریترومایسین ‌، تتراسایکلین‌ ).
سابقه‌ یا ابتلا به‌ مشکلات‌ خونریزی‌دهنده‌ (مثل‌ زخم‌ معده ‌، هموفیلی‌ ، کمبود پلاکتی‌)، مونونوکلئوز عفونی‌، کولیت‌ (التهاب‌ روده‌ بزرگ ‌) مرتبط‌ با آنتی‌بیوتیک‌، یا بیماری‌ کلیوی‌.

_ توصیه‌ هنگام‌ مصرف‌
حتی‌ در صورت‌ احساس‌ بهبودی‌، تمام‌ داروی‌ تجویز شده‌ را برای‌ درمان‌ عفونت‌تان‌ و جلوگیری‌ از عود بیماری‌ مصرف‌ کنید.
در صورتی‌ که‌ از قرص‌ ضدبارداری‌ استفاده‌ می‌کنید تا یک‌ دوره‌ درمان‌ با آمپی‌سیلین‌، از یک‌ روش‌ جلوگیری‌ از بارداری‌ دیگر نظیر کاندوم‌ یا ژل‌ اسپرم‌کش‌ هم‌ استفاده‌ کنید.
با خوردن‌ ماست‌ از اسهال‌ ناشی‌ از این‌ آنتی‌بیوتیک‌ پیشگیری‌ کنید.
آمپی‌سیلین‌ را دور از دسترس‌ کودکان‌، و دور از حرارت‌، نور مستقیم‌، و حرارت‌ مرطوب‌ نگه‌ دارید (در این‌ شرایط‌ آمپی‌سیلین‌ فاسد می‌شود).
آلرژی به آنتی‌بیوتیک مادر شیرده نباید از آمپی‌سیلین استفاده کند.
هرگز این دارو را بدون تجویز پزشک به کودک خود ندهید.
پس‌ از تهیه‌ سوسپانسیون‌ آمپی‌سیلین‌، دارو را در یخچال‌ نگهداری‌ کنید.
پیش‌ از مصرف‌ سوسپانسیون‌ شیشه‌ دارو را به‌ خوبی‌ تکان‌ دهید.
از پیمانه‌ای‌ که‌ در داخل‌ جعبه‌ دارو فراهم‌ شده‌ است‌ جهت‌ اندازه‌گیری‌ مقدار دارو استفاده‌ کنید.
اگر در ظرف‌ ۳ روز از مصرف‌ آمپی‌سیلین‌ احساس‌ بهبودی‌ ندارید با پزشکتان‌ مشورت‌ کنید.

_ موارد منع مصرف
افرادی که حساسیت شدید نسبت به آمپی‌سیلین و دیگر دارو های دسته بتالاکتام دارند.

_ قبل از مصرف آمپی‌سیلین
اگر به آمپی‌سیلین یا آنتی‌بیوتیک‌های شبیه به آن از جمله آموکسی‌سیلین، دیکلوکساسیلین، نافسیلین یا پنی‌سیلین حساسیت دارید، هرگز از این نوع دارو استفاده نکنید.
اگر مشکلات زیر را دارید، حتما به پزشک اطلاع دهید:
دیابت
تب یا آلرژی فصلی
آسم
اسهال به دلیل مصرف آنتی‌بیوتیک
بیماری کلیوی

_ تداخلات دارویی
مصرف پروبنسید به طور همزمان باعث کاهش دفع کلیوی آمپی‌سیلین می‌گردد.
آمپی‌سیلین تاثیر داروهای ضدانعقاد خوراکی را افزایش می‌دهد.
بدنبال مصرف همزمان آمپی‌سیلین با آلوپورینول، احتمال بروز راش افزایش می‌یابد.
آمپی‌سیلین تاثیر داروهای ضدبارداری خوراکی را کاهش می‌دهد.

_ مصرف در بارداری و شیردهی
آمپی‌سیلین بهتر است در بارداری و شیردهی استفاده نشود.
آمپی‌سیلین در بارداری جز داروهای گروه B می‌باشد.
آمپی‌سیلین به سرعت در شیر مادر ترشح می‌شود و بی‌خطر بودن آن در دوران شیردهی به اثبات نرسیده است. تجویز این دارو در دوران شیردهی باید با احتیاط صورت گیرد.

_ توجهات پزشکی – پرستاری
محلول تزریقی آمپی‌سیلین را باید حداکثر تا یک‌ساعت بعد از تهیه آن تزریق نمود.
در تزریق وریدی آمپی‌سیلین، انفوزیون باید به آهستگی و در خلال ۱۰ تا ۱۵ دقیقه صورت گیرد زیرا تزریق سریع دارو ممکن است منجر به تشنج بیمار شود.
برای تزریق وریدی می توان دارو را در ۵۰ میلی‌لیتر و یا بیشتر از سرم دکستروز، دکستروز سالین و یا رینگر لاکتات رقیق کرد.
این دارو نباید با داروی دیگری مخلوط شود.
بررسی پایه و دوره‌ای عملکرد کلیه و کبد و هماتولوژیک در صورت مصرف طولانی مدت دارو توصیه می‌شود.

_ توجهات بیمار – خانواده
بهتر است کپسول آمپی‌سیلین با معده خالی (یک ساعت قبل و یا ۲ ساعت بعد از غذا ) همراه با یک لیوان آب مصرف شود.
دوره درمان با دارو باید کامل شود.
توصیه می‌شود هنگام مصرف آمپی‌سیلین از شیوه‌های غیرهورمونی برای جلوگیری از بارداری استفاده شود.
در صورت بروز علائم عفونت ثانویه (رویش زوائد خزه مانند و سیاه رنگ بر روی زبان، خارش و ترشح واژینال، مدفوع شل و آلرژی) به پزشک خود اطلاع دهید.

_ شرایط نگهداری دارو
سوسپانسیون خوراکی آمپی‌سیلین را می‌توان تا ۱۴ روز در یخچال نگهداری نمود. از یخ زدن دارو جلوگیری نمایید.
کپسول و ویال آمپی‌سیلین باید در درجه حرارت ۱۵ تا ۳۰ درجه سانتی‌گراد نگهداری شود.

منابع:

۱- dorvana.com

۲- namnak.com

۳- daneshnameh.roshd.ir