نوشته شده توسط فرناز اخباری

اطلاعاتی درباره سرطان زبان

بیماری‌‌ها و راه درمان, پیشگیری بهتر از درمان. , فرناز اخباری

 

به گزارش سایت cedars-sinai.org

_ سرطان زبان چیست؟
چندین نوع سرطان در زبان رشد می‌کند، اما سرطان سلول‌های سنگفرشی شایع‌ترین است. سلول‌های سنگفرشی سلول‌های نازک و مسطحی می‌باشند که یک لایه از دهان و اندام‌های دیگر را می‌پوشانند.

_ دو نوع سرطان زبان وجود دارد:
• سرطان زبان دهان؛ دو سوم قدامی زبان که می‌توانید آن را بچرخانید، زبان دهانی نامیده می‌شود.
• سرطان پایه زبان؛ پایه یک سوم خلفی زبان که به سمت گلو گسترش می‌یابد، پایه زبان نامیده می‌شود.

_ چه عواملی باعث ایجاد سرطان زبان می‌شود و عوامل خطر آن چیست؟
در برخی از افراد بدون عوامل خطر مبتلا به سرطان زبان می‌شوند. این سرطان در گروه‌های سنی بالاتر از ۴۰ سال و بیشتر شایع است، اگرچه ممکن است در جوانان نیز مشاهده شود. شیوع این بیماری در مردان دو برابر است.

_ عوامل خطر دیگر عبارتند از:
• سیگار کشیدن و نوشیدن الکل؛ افراد سیگاری پنج برابر بیشتر از افراد غیرسیگاری در معرض سرطان زبان هستند.
ویروس پاپیلومای انسانی (HPV)؛ یک بیماری مقاربتی است. HPV 16 و HPV 18 خطر ابتلا به سرطان زبان را افزایش می‌دهند.
• مردان آفریقایی-آمریکایی بیشتر از سفیدپوستان در معرض خطر هستند.

_ علائم سرطان زبان چیست؟
_ سرطان زبان دهان
• توده‌ای در کنار زبان که توسط دندان‌ها لمس می‌شود.
• توده غالباً مانند زخم به نظر می‌رسد و به رنگ خاکستری-صورتی مایل به قرمز است.
• در صورت گاز گرفتن یا لمس، توده به راحتی خونریزی می‌کند.

_ سرطان پایه زبان
•تشخیص تومور در مراحل اولیه بسیار دشوار است، بنابراین معمولاً هنگامی گه بزرگ شده تشخیص داده می‌شود.
• علائم کمی در مراحل اولیه وجود دارد.
• در مراحل بعدی، سرطان ممکن است باعث درد، احساس پر بودن در گلو، مشکل در بلع، احساس یک توده در گردن یا گلو، تغییر صدا یا درد گوش شود.

_ چگونه سرطان زبان تشخیص داده می شود؟
برای تشخیص، دکتر از سابقه پزشکی استفاده می‌کند و سؤالات خاصی راجع به علائم می‌پرسد. زبان و گردن بیمار معاینه می‌شود و از یک آینه کوچک و دسته بلند برای معاینه و دیدن پایین گلو استفاده می‌شود.

آزمایش‌های متعددی برای کمک به تشخیص انجام می‌شود. این آزمایشات شامل موارد زیر است:
• انجام اشعه ایکس از دهان و گلو، که شامل سی‌تی‌اسکن (توموگرافی کامپیوتری) و اشعه X (که تصاویر را در بخش‌های نازک نشان می‌دهد) می‌باشد.
• اسکن PET (توموگرافی انتشار پوزیترون)، که از مواد رادیواکتیو برای شناسایی فعالیت بیش از حد در یک عضو استفاده می‌کند. که ممکن است نشان‌دهنده رشد تومور باشد.
• سرطان زبان معمولاً نیاز به بیوپسی دارد ویک نمونه کوچک از بافت برای تشخیص سرطان از تومور خارج می‌شود. بعد از این‌که جراح بافت را جدا کرد، یک آسیب‌شناس سلول‌ها را زیر میکروسکوپ بررسی می‌کند.

_ روش‌های مختلفی برای بدست آوردن بیوپسی وجود دارد:
بیوپسی آسپیراسیون با سوزن‌ریز: یک سوزن نازک درون تومور وارد می‌شود و نمونه‌ای از طریق مکش به داخل سرنگ کشیده می‌شود.
بیوپسی برشی: یک نمونه با اسکالپل (چاقوی جراحی) برداشته می‌شود.
بیوپسی پانچ: به وسیله یک تیغه دایره‌ای کوچک، یک ناحیه گرد از دور بافت برداشته می‌شود.

_ سرطان زبان چگونه درمان می‌شود؟
از جراحی، شیمی‌درمانی و پرتودرمانی برای درمان سرطان زبان استفاده می‌شود.
جراحی:
زبان دهانی:
برداشتن جراحی تومور اولیه ممکن است تنها درمانی باشد که برای سرطان‌های کوچک زبان دهان مورد نیاز است. اگر تومور بزرگ باشد، ممکن است به غدد لنفاوی در گردن گسترش یابد. در صورتی که این اتفاق بیفتد، جراح ممکن است برداشتن غدد لنفاوی آسیب‌دیده در گردن را نیز توصیه کند.
اکثر سرطان‌های کوچک زبان دهانی بعد از برداشته شدن، کمی تغییرات زیبایی یا عملکردی باقی می‌گذارند.
تومورهای بزرگ‌تر می‌توانند گسترش یافته و بلع آن را سخت کنند. جراحی تومورهای بزرگ همچنین بر گفتار و بلع تأثیر می گذارد. با جدیدترین تکنیک‌های بازسازی، پزشکان، قادر به بازگرداندن اکثر مشکلات گفتاری و بلع هستند.

_ پایه زبان
تومورهای روی پایه زبان معمولاً هنگام تشخیص بزرگ‌تر هستند زیرا در مراحل اولیه، مشاهده تومور دشوار است. تنها علامت اولیه درد گوش است. تغییرات صوتی و بلع دشوار بعدا رخ می‌دهد.
از آن‌جا که پایه سرطان زبان در مراحل دیرتر تشخیص داده می‌شود، ممکن است این سرطان در گردن گسترش یافته باشد. در صورتی که غدد لنفاوی مبتلا شوند اغلب نیاز به برداشته شدن آنها می‌باشد.

_ پرتو درمانی
پرتودرمانی، از جمله پرتودرمانی مدوله اینتنسیتی، از تقسیم سلول‌های سرطانی جلوگیری می‌کند و رشد تومور را کند می‌کند. رادیوتراپی همچنین سلول‌های سرطانی را از بین می‌برد و می‌تواند تومورها را کوچک یا از بین ببرد. پرتودرمانی مدوله اینتنسیتی، امکان استفاده از دوزهای پرتودرمانی مؤثر با عوارض جانبی کمتری را نسبت به تکنیک‌های رادیوتراپی معمولی فراهم می‌آورد. پرتودرمانی شامل پنج تا شش هفته درمان روزانه است.

_ شیمی درمانی
شیمی درمانی به دلایل مختلف تجویز می‌شود:
• همراه با رادیوتراپی به عنوان روش جایگزین برای جراحی می‌باشد(به نام کمو رادیاسیون می‌باشد)
• بعد از عمل برای کاهش خطر بازگشت سرطان
• برای کاهش رشد تومور و کنترل علائم در صورت عدم درمان سرطان (درمان تسکین‌دهنده)

_نکات کلیدی
• افراد می‌توانند به سرطان زبان دهان مبتلا شوند _ بخشی که می‌توانید آن را بیرون بیاورید _ و یا پایه زبان، که تا پایین گلو گسترش می‌یابد.
• سرطان در افراد ۴۰ ساله و بالاتر شایع است.
• سرطان زبان با جراحی، پرتودرمانی و شیمی‌درمانی قابل درمان است.

_ مراحل بعدی
نکاتی که پس از مراجعه شما به ارائه‌دهنده خدمات درمانی کسب می‌کنید:
• دلیل بازدید خود و آنچه را که می‌خواهید رخ دهد بدانید.
• قبل از بازدید، سؤالاتی را که می‌خواهید بپرسید بنویسید.
• شخصی را با خود بیاورید تا به شما در پرسیدن سؤال کمک کند و آنچه را که ارائه دهنده خدمات به شما می‌گوید به‌یاد آورد.
• در ویزیت، نام تشخیص جدید و هرگونه داروی جدید، درمان یا آزمایش را بنویسید. همچنین هر آموزش جدیدی را که ارائه‌دهنده خدمات به شما آموزش می‌دهد هم یادداشت کنید.
• علت این‌که چرا یک دارو یا درمان جدید تجویز می‌شودو چگونه به شما کمک می‌کند را بدانید و همچنین از عوارض جانبی آن نیز آگاه باشید.
• سؤال کنید که آیا وضعیت شما با روش‌های دیگر قابل درمان است.
• بدانید که چرا یک آزمایش یا پروسه برای‌تان توصیه می‌شود و نتایج چه معنی‌ای می‌تواند داشته باشد.
• اگر دارو را مصرف نکنید یا آزمایش یا پروسه را انجام ندهید، بدانید که چه اتفاقی پیش رو دارید؟
• اگر قرار ملاقات پیگیری دارید، تاریخ، ساعت و هدف آن بازدید را بنویسید.
• اگر سؤال دارید چگونه می‌توانید با ارائه‌دهنده خود تماس بگیرید.

منبع: cedars-sinai.org

0
نوشته شده توسط شیرین کریمی

عفونت کلیه از دیدگاه کلینیک مایو ( Mayo Clinic )

بیماری‌‌ها و راه درمان, پیشگیری بهتر از درمان , شیرین کریمی

 

به گزارش سایت mayoclinic.org

عفونت کلیه (التهاب کلیه) نوعی عفونت مجاری ادرار (UTI) است که به طور کلی از مجرای ادرار یا مثانۀ فرد آغاز می‌شود و به یک یا هر دو کلیه سرایت می‌کند.

عفونت کلیه نیاز به رسیدگی پزشکی فوری دارد. اگر عفونت کلیه به درستی درمان نشود می‌تواند آسیب دائمی به کلیه‌های فرد بزند یا باکتری‌های عفونی می‌توانند در جریان خون فرد پخش بشوند و منجر به ایجاد عفونتی مرگ‌بار بشوند.

درمان عفونت کلیه، که معمولاً شامل مصرف آنتی‌بیوتیک‌ها می‌شود، ممکن است نیاز به بستری‌شدن در بیمارستان داشته باشد.

_ نشانه‌ها

علائم و نشانه‌های عفونت کلیه می‌تواند شامل موارد زیر باشد:

  • تب
  • لرز
  • درد پشت، درد پهلو یا کشالۀ ران
  • درد شکم
  • تکرر ادرار
  • برانگیختگی مداوم و شدید برای ادرارکردن
  • احساس درد و سوزش هنگام ادرارکردن
  • تهوع و استفراغ
  • وجود چرک یا خون در ادرار (هِماتوری)
  • بوی بد یا رنگ کدر ادرا

_ چه زمانی باید به پزشک مراجعه کرد

اگر علائم یا نشانه‌های نگران‌کننده دارید به پزشک مراجعه کنید. اگر درمان برای عفونت مجاری ادرار را شروع کرده‌اید ولی علائم و نشانه‌ها برطرف نشده‌اند دوباره به پزشک مراجعه کنید.

عفونت شدید کلیه می‌تواند منتهی به ایجاد عوارض مرگبار برای فرد بشود. اگر نشانه‌های عفونت کلیه همچون ادرار خونی یا حالت تهوع و استفراغ دارید فوری به پزشک مراجعه کنید.

_ علل

شایع‌ترین دلیل عفونت کلیه این است که باکتری‌هایی که وارد مجاری ادرار فرد می‌شوند می‌توانند از راه لوله‌‌ای که ادرار را در بدن حرکت می‌دهد تکثیر شوند و در کلیه‌های فرد پخش شوند.

باکتری‌های ناشی از عفونت در سایر جاهای بدن فرد نیز می‌توانند از راه گردش خون به کلیه‌ها سرایت کنند. هرچند ابتلا به عفونت کلیه غیرمعمول است ولی می‌تواند اتفاق بیفتد، مثلاً اگر فرد مفصل مصنوعی یا دریچۀ قلب مصنوعی داشته باشد ابتلا به این نوع عفونت می‌تواند رخ بدهد.

عفونت کلیه به ندرت پس از انجام عمل جراحی روی کلیه رخ می‌دهد.

_ عوامل خطرزا

عواملی که خطر ابتلا به عفونت کلیه را در فرد بالا می‌برند عبارتند از:

  • زن بودن. مجرای ادرار زنان کوتاه‌تر از مجرای ادرار مردان است، به همین دلیل باکتری‌ها راحت‌تر از خارج از بدن وارد مثانه می‌شوند. همچنین نزدیکی مجرای ادرار به مهبل و مقعد، برای باکتری‌ها فرصت بیشتری برای ورود به مثانه ایجاد می‌کند. عفونت در مثانه نیز می‌تواند به کلیه‌ها سرایت کند. زنان باردار بیش از سایر زنان در معرض خطر عفونت کلیه قرار دارند.
  • انسداد مجاری ادراری. هر چیزی که باعث کندشدنِ جریان ادرار یا کاهش توانایی فرد در تخلیۀ مثانه شود مانند سنگ کلیه، چیزی غیرمعمول در ساختار مجاری ادرار یا در مردان بزرگی غدۀ پروستات.
  • ضعف سیستم ایمنی بدن. بیماری یا شرایط پزشکی که باعث تضعیف سیستم ایمنی بدن می‌شود همچون دیابت یا HIV. برخی داروهای خاص مانند داروهایی که برای پیشگیری از پس‌زدن عضو پیوندی مصرف می‌شوند نیز تأثیر مشابهی دارند.
  • آسیب‌دیدن عصب‌های اطراف مثانه. آسیب عصبی یا آسیب طناب نخاعی می‌تواند قدرت احساس و ادراک عفونت مثانه را از بین ببرند، از این رو وقتی عفونت مثانه پیشرفت می‌کند فرد متوجه نمی‌شود.
  • استفادۀ موقت از سوند. سوندهای ادراری لوله‌هایی هستند که برای تخلیه ادرار از مثانه به کار می‌روند. فرد ممکن است در طول برخی از عمل‌های جراحی یا پس از انجام عمل جراحی یا آزمایش‌های تشخیصی از سوند استفاده کند. اگر فرد بستری شده باشد نیز ممکن است از سوند استفاده کند.
  • داشتن شرایطی که باعث شود ادرار در مسیر غلطی جریان یابد. در رفلاکس مثانه مقادیر کمی ادرار از مثانه وارد میزنای و کلیه‌ها می‌شود. افرادی که در کودکی و بزرگسالی‌شان چنین بیماری‌ای دارند در معرض خطر بالای عفونت کلیه قرار دارند.

میزان مرگ و میر

اگر عفونت کلیه به موقع درمان نشود می‌تواند منجر به عوارض جدی و خطرناکی بشود؛

  • زخم کلیه. عفونت کلیه می‌تواند منتهی زخم کلیه شود یعنی به بیماری مزمن کلیه، فشار خون بالا و نارسایی کلیه شود.
  • عفونت خون (سپتی‌سِمی). کلیه‌ها ضایعات خونی را تصفیه می‌کنند و خون تصفیه‌شده را به سایر قسمت‌های بدن منتقل می‌کنند. ابتلا به عفونت کلیه می‌تواند باعث گسترش باکتری‌های عفونی در بدن از راه جریان خون شود.
  • عوارض حاملگی. زنانی که در دوران بارداری مبتلا به عفونت کلیه می‌شوند بیش از سایر زنانِ باردار در معرض خطر زاییدن نوزاد کم‌وزن قرار دارند.

پیشگیری

با انجام اقدامات پیشگیرانه خطر ابتلا به عفونت کلیه را کاهش دهید. افراد، به خصوص زنان با انجام دستورالعمل‌های زیر خطر ابتلا به انواع عفونت‌های مجاری ادرار را کاهش می‌دهند:

  • نوشیدن مایعات، به خصوص آب. مایعات به دفع باکتری‌های عفونی از بدن شما هنگام ادرارکردن کمک می‌کنند.
  • به محض نیاز ادرار کنید. از تأخیر در ادرار کردن جلوگیری کنید و به محض نیاز به ادرار کردن دست‌به‌کار شوید.
  • پس از آمیزش جنسی مثانه خود را خالی کنید. ادرار کردن پس از آمیزش جنسی کمک می‌کند باکتری‌های نامطلوب از مجاری ادرار خارج شوند و کمتر در معرض خطر ابتلا به عفونت قرار بگیرید.
  • مقعد و مهبل را تمیز بشویید. پس از ادرار و مدفوع پاک کردن و شستن مقعد و مهبل از گسترش باکتری‌ها پیشگیری می‌کند.
  • از محصولات آرایشی زنانه در ناحیۀ آلت تناسلی استفاده نکنید. استفاده از محصولاتی مثل اسپری‌های دئودورانت در ناحیۀ آلت تناسلی یا مهبل می‌تواند تحریک‌کننده و التهاب‌آور باشد.

_ تشخیص

برای تشخیص و تأیید ابتلا به عفونت کلیه از فرد خواسته می‌شود نمونه ادرار خود را برای آزمایش وجود باکتری‌ها، خون یا چرک در ادرار به آزمایشگاه تحویل دهد. ممکن است پزشک نمونه خون فرد را برای کشت میکروب در آزمایشگاه بگیرد تا باکتری‌ها یا سایر ارگانیسم‌های درون خون فرد را بررسی کند.

سایر آزمایش‌ها می‌تواند شامل سونوگرافی، سی تی اسکن یا نوعی اشعۀ X و یا سیستوگرافی تخلیه‌کننده باشد. در سیستوگرافی تخلیه‌کننده نوعی رنگ متضاد به فرد تزریق می‌کنند تا هنگام پرشدن مثانه و هنگام ادرارکردن با تاباندن اشعۀ X بر مثانه آزمایش صورت گیرد.

_ درمان

آنتی‌بیوتیک‌ها برای عفونت‌های کلیوی

آنتی‌بیوتیک‌ها اولین انتخاب برای درمان عفونت‌های کلیوی هستند و داروهایی که برای مدت طولانی مصرف می‌کنید بر اساس سلامتی و باکتری‌هایی که در آزمایش‌های ادرار فرد یافت شده‌اند.

معمولاً علائم و نشانه‌های عفونت کلیه چند روز پس از آغاز درمان از بین می‌روند. اما ممکن است لازم باشد که فرد مصرف آنتی‌بیوتیک‌ها را برای یک هفته تا ده روز ادامه دهد. به توصیۀ پزشک مصرف آنتی‌بیوتیک‌ها حتی اگر احساس بهتری داشتید تا زمان کامل شدن دورۀ مصرف ادامه دهید.

برای اطمینان یافتن از پاک‌شدن کلیه و از بین رفتن عفونت ممکن است پزشک تکرار کشت میکروب آزمایشگاهی ادرار را تجویز کند. اگر همچنان عفونت وجود داشته باشد باید یک دورۀ دیگر به مصرف آنتی‌بیوتیک ادامه دهید.

بستری‌شدن در بیمارستان برای عفونت‌های شدید کلیوی

اگر عفونت کلیه در فرد شدید باشد پزشک توصیه می‌کند فرد در بیمارستان بستری شود.درمان‌ها در بیمارستان می‌تواند شامل مصرف آنتی‌بیوتیک‌ها و مایعاتی باشد که از راه وریدی در بازوی فرد تزریق می‌شود. مدت زمان بستری بودن فرد در بیمارستان به شدت بیماری فرد بستگی دارد.

درمان عفونت‌های مکرر کلیه

یک مسئلۀ پزشکی اصولی مانند بدشکلی یا ناجوری مجاری ادراری می‌تواند باعث تکرار عفونت‌های کلیوی بشود. در این حالت بهتر است برای معاینه و درمان به متخصص کلیه (نفرولوژیست) یا جراح مجاری ادراری (اورولوژیست) مراجعه کنید. ممکن برای ترمیم ساختار غیرطبیعی مجاری ادراری نیاز به جراحی داشته باشید.

_ سبک زندگی و درمان‌های خانگی

برای کاهش درد و رنج در هنگام درمان عفونت کلیه می‌توانید اقدامات زیر را انجام دهید:

  • خود را گرم نکه دارید. کیسه آب گرم یا حوله گرم روی شکم، پشت یا پهلوی خود قرار دهید تا درد کاهش یابد.
  • از داروهای ضددرد استفاده کنید. برای تب یا درد و ناراحتی، یک داروی ضددرد غیرآسپرین مانند استامینوفن (تایلنول یا سایر استامینوفن‌ها) یا انواع ایبوپروفن مصرف کنید.
  • تا می‌توانید آب و مایعات بنوشید. نوشیدن مایعات به دفع باکتری‌ها از مجاری ادراری کمک می‌کند. تا زمانی که عفونت به کلی از بدن شما خارج نشده است از مصرف قهوه و الکل خودداری کنید. موادی مثل کافئین و الکل می‌توانند در ادرار اختلال ایجاد کنند.

برای ملاقات با پزشک آماده بشوید:

احتمالا به پزشک خانواده یا پزشک عمومی رجوع خواهید کرد. اگر پزشک به وجود عفونت در کلیه مشکوک بود باید به اورولوژیست یا متخصص مجاری ادرار رجوع کنید.

چه کاری می‌توانید بکنید.

وقتی برای رجوع به پزشک نوبت می‌گیرید بپرسید که آیا لازم است از قبل کاری انجام دهید یا نه، مثلا آیا لازم است رژیم غذایی خاصب برای انجام آزمایش بگیرید.

موارد زیر را یادداشت کنید:

  • علائم و نشانه‌هایی که باعث شدند به پزشک رجوع کنید و زمان شروع علائم.
  • اطلاعات شخصی مهم. مثلا آیا اخیراً تغییری در سبک زندگی شما ایجاد شده است یا خیر، مثلاً شریک جنسی شما تغییر کرده است یا اینکه سابقۀ عفونت مجاری ادرار داشته‌اید یا خیر.
  • تمام داروها، ویتامین‌ها و مکمل‌های غذایی که مصرف می‌کنید و دوز مصرف آنها.
  • سوالاتی که باید از پزشک بپرسید.

اگر لازم است یکی از اعضای خانواده یا یکی از دوستان‌تان را با خود به مطب پزشک ببرید تا در یادآوری اطلاعاتی که لازم است بدهید به شما کمک کند.

_ سوالاتی که در مورد عفونت کلیه می‌توانید از پزشک بپرسید عبارتند از:

  • علّت احتمالی عفونت کلیه در من چیست؟
  • چه آزمایش‌هایی لازم است انجام دهم؟
  • چه درمان‌هایی پیشنهاد می‌کنید؟
  • عواض جانبی احتمالی این درمان‌ها چیست؟
  • آیا لازم است بستری بشوم؟
  • چطور می‌توانم در آینده از ابتلا به عفونت کلیه پیشگیری کنم؟
  • من به بیماری‌های دیگر مبتلا هستم. چطور می‌توانم آنها را با هم مدیریت کنم؟
  • آیا بروشور یا دفترچهۀ راهنمایی دربارۀ این بیماری دارید؟ چه وب‌سایت‌هایی پیشنهاد می‌کنید؟

اگر سوالات دیگری دارید بدون تردید از پزشک بپرسید.

_ از پزشک چه توقعی داشته باشیم:

پزشک احتمالا سوال‌هایی از شما می‌پرسد، مثلا:

  • آیا علائم و نشانه‌ها در شما موقتی است یا دائمی؟
  • شدت علائم و نشانه‌ها چقدر است؟
  • آیا چیزی هست که نشانه‌ها را در شما کمتر کند یا بهبود بخشد؟
  • آیا چیزی هست که نشانه‌ها را در شما بدتر و شدیدتر کند؟

 

منبع: mayoclinic.org

0
نوشته شده توسط تحریریه جامعه پزشکان ایران

دارونامه؛ آشنایی با داروی روفانیب

بیماری‌‌ها و راه درمان, پیشگیری بهتر از درمان ,دارونامه

 

پیـش از شـروع مصـرف روفانیـب محتـوای دفترچـه راهنمـا را بـه دقـت مطالعـه کنیـد. ایـن دفترچـه راهنمـا دربرگیرنـده پاسخ شایع‌ترین سوالات در مورد داروی روفانیب است.

_ روفانیب چیست و حاوی چه ترکیباتی است؟
نام اختصاصی داروی شما روفانیب® و نام ژنریک آن توفاسیتینیب است.
روفانیب® دارویی است که با کنترل سیستم ایمنی بدن در درمان بیماری آرتریت روماتوئید و آرتریت پسوریاتیک کاربرد دارد.
داروی روفانیب® به شکل قرص روکش‌دار ۵ میلی‌گرمی بوده و در بسته‌بندی ۵۶ عددی حاوی ۴ بلیستر ۱۴ عددی عرضه می‌گردد.
مـواد جانبـی: میکروکریسـتالین سـلولز، لاکتـوز مونوهیدرات، کـراس کارملوز سـدیم، منیزیم اسـتئارات، پلی‌اتیلن گلایکـول، تـری اسـتین، تیتانیوم دی‌اکسـید و هایپروملوز

_ روفانیب® در چه مواردی تجویز می‌شود؟
ایـن دارو در درمـان آرتریـت روماتوئیـد متوسـط تـا شـدید بیمـاران بزرگسـالی تجویز می‌شـود که علائـم بیماری آنهـا بـا درمـان با داروی متوترکسـات بهبـود نیافته است. ممکن اسـت همزمـان با داروی متوترکسـات و یـا داروهـای دیگـر درمـان آرتریـت روماتوئیـد تجویـز شـود. مـورد مصـرف دیگـر ایـن دارو در درمـان آرتریـت پسـوریاتیک کـه پاسـخ درمانـی مناسـب بـا داروی متوترکسـات و یـا سـایر درمان‌های این بیماری نداشـته اسـت، می‌باشـد.
قرص روفانیب® را دقیقا طبق دستور پزشک مورد استفاده قرار دهید. پزشک در مورد تعداد و زمان مصرف قرص‌ها اطلاعات کامل را در اختیار شما قرار می‌دهد.
به صورت معمول روفانیب® به صورت دوبار در روز و هر بار یک قرص به صورت تنها و یا همراه با داروی متوترکسات یا داروهای دیگر درمان روماتوئید آرتریت تجویز می‌گردد.
قبل از شروع مصرف روفانیب® پزشک شما با آزمایش از عدم ابتلای شما به سل و عفونت‌های دیگر اطمینان حاصل می‌کند.
قرص روفانیب® را می‌توان بدون توجه به زمان صرف غذا مصرف کرد.
از مصرف بیش از اندازه دارو و یا کمتر از میزان تجویز شده و یا بیشتر از زمان تعیین شده برای مصرف
دارو اجتناب نمایید و تنها با دستور پزشک نحوه ی مصرف داروی خود را تغییر دهید.
چنانچه در ارتباط با نحوه مصرف روفانیب® سوال دیگری در ذهن دارید، با پزشک، داروساز یا سایر اعضای کادر درمان مشورت کنید.

_ طی مصرف روفانیب® چه موارد احتیاطی را باید همواره به خاطر داشته باشید؟
قبل از آغاز درمان و در طول درمان ممکن است آزمایشات مربوط به هپاتیت B توسط پزشک تجویز شود زیرا مصرف این دارو در صورت ابتلا به این عفونت ممکن است باعث افزایش شدت بیماری هپاتیت شود
پزشک معالج شما برای اطمینان از عدم ابتلای شما به سل قبل از آغاز درمان و در طول آن تست‌هایی تجویز خواهد کرد.
پزشک شما ممکن است در طول درمان آزمایش‌هایی را جهت حصول اطمینان از عدم ابتلا به سرطان پوست برای شما تجویز کند.
قبل از دریافت هرگونه مداخله پزشکی و جراحی، به پزشک و یا دندانپزشک خود مصرف داروی روفانیب® را اطلاع دهید.
ابتلا به عفونت‌های شدید همزمان با مصرف این دارو گزارش شده است. اگر مبتلا به هر نوعی از عفونت هستید، در حال حاضر آنتی‌بیوتیک مصرف می‌کنید و یا اخیرا مصرف کرده اید و یا به دفعات به عفونت مبتلا شده اید و یا علائمی از بروز عفونت دارید حتما پزشک خود را مطلع کنید.
قبل از دریافت هر نوع واکسنی حتما با پزشک خود مشورت نمایید زیرا برای شما ریسک ابتلا به عفونت وجود دارد و یا ممکن است واکسن مورد نیاز کارایی لازم را برای شما نداشته باشد. همچنین از تماس نزدیک با افرادی که اخیرا واکسن زنده دریافت کرده‌اند، بپرهیزید.
در طول درمان با روفانیب® حتما تمامی آزمایش‌های توصیه شده از طرف پزشک خود را انجام دهید و ایشان را در جریان نتایج آن‌ها قرار دهید.
در صورت شیردهی، بارداری، شک به بارداری مانند تاخیر در زمان قاعدگی، خونریزی غیرطبیعی و قطع کردن روش جلوگیری از بارداری و قصد اقدام به بارداری، حتما پزشک خود را مطلع کنید.

_ چه افرادی نباید روفانیب® را دریافت کنند؟
در موارد زیر نباید داروی روفانیب مصرف شود.

اگـر در گذشـته سـابقه واکنش حساسـیتی به توفاسـیتینیب یا سـایر مواد جانبی موجـود در فرآورده داشته‌اید.
اگر مبتلا به عفونت شدید هستید.
اگر مبتلا به بیماری‌های ریوی، قلبی، کلیوی و کبدی هستید.
اگر پیوند کلیه داشته‌اید.
اگـر مبتـلا بـه هـر نـوع عفونتـی از نـوع باکتریایـی، قارچـی و یا ویروسـی هسـتید و یـا در حال درمـان عفونت هستید.
اگر سابقه‌ی ابتلا به زونا (هرپس زوستر) را دارید.
اگر زخم عفونی در ناحیه‌ای از پوست خود دارید.
اگر مبتلا به بیماری دیابت هستید.
اگر میزان کلسترل خون‌تان بالاست.
اگر مبتلا به هپاتیت C وB و بیماری‌هایی که کبد شما را درگیر می‌کنند، هستید.
اگر مبتلا به ایدز هستید.
اگر سابقه ای از ابتلا به سرطان پوست یا ملانوما دارید و یا عضوی از خانواده شما این بیماری را داشته است.
اگر سابقه‌ی ابتلا به بیماری دایورتیکولیتیس، زخم معده و یا سوراخ شدگی و پارگی مری دارید.
اگـر دچـار ضعـف سیسـتم ایمنـی بـه دلیـل ابتـلا بـه بیمـاری و یـا مصـرف داروهایـی ماننـد متوترکسـات و یا داروهـای اسـتروئیدی ماننـد دگزامتـازون هسـتید.
اگر عمل جراحی و یا مداخلات پزشکی دیگری در پیش دارید.
اگر باردار هستید یا قصد بارداری دارید.
در زمان شیردهی
اگـر در حـال مصـرف هـر دارویـی اعـم از داروهـای نسـخه‌ای، داروهـای بـدون نسـخه، مکمل‌هـای گیاهـی یـا ویتامین‌هـا هسـتید.
اگر اخیرا از واکسنی استفاده کرده‌اید و یا واکسنی برای شما تجویز شده است.
اگـر سـابقه‌ی حساسـیت بـه دارو، مـواد غذایـی، رنـگ و یـا هـر مـاده دیگـری داریـد و همچنین علامتـی از حساسـیت را کـه تـا بـه حـال تجربـه کرده‌اید ماننـد: خـارش، کهیر، تحریـک پوسـتی، تنگی‌نفـس، خس خس سـینه، سـرفه، تـورم صـورت، لب هـا و یـا گلـو و هـر علامـت دیگری.

_ آیا روفانیب® با سایر داروها تداخل دارد؟
بسـیاری از داروهـا می‌تواننـد بـا روفانیـب ® تداخـل داشـته باشـند. مصـرف هم زمـان روفانیـب ® بـا ایـن داروهـا می‌توانـد موجـب کاهـش اثربخشـی و یـا تشـدید عـوارض جانبـی شـود. در اینجـا بـه تمامـی تداخـلات ایـن دارو پرداختـه نشده اسـت، بنابرایـن در صورتـی کـه اکنـون در حـال مصرف هر نـوع دارویی اعـم از داروهای نسـخه ای، بـدون نسـخه، واکسـن‌ها، فرآورده‌هـای طبیعـی یـا گیاهـی و ویتامین‌هـا هسـتید و یا حتـی اخیرا دارویـی مصرف کرده‌ایـد، بـا پزشـک یا داروسـاز خـود مشـورت کنید.
_ کلوزاپین
_ داروهای ضدقارچ مانند فلوکونازول، وری کونازول،کتوکونازول
_ داروهای مورد استفاده در بیماری‌های قلبی و فشارخون مانند آمیودارون و وراپامیل
– داروهای مصرفی در بیماری ایدز مانند آتازاناویر، افاویرنز، داروناویر هنگامی که همراه با ریتوناویر تجویز می‌شود.
_داروهایی که بر سیستم ایمنی تاثیرگذار هستند مانند تاکرولیموس(جلدی)، سیکلوسپورین، آزاتیوپرین و مایکوفنولات
_ سایر داروهای مصرفی در درمان آرتریت مانند آدالی موماب، اتانرسپت، اینفلکسی ماب و ریتوکسی ماب
_ داروهای ضدتشنج مانند کاربامازپین، فنی‌توئین، اکس کاربامازپین، فنوباربیتال، پریمی دین، امپرازول، اس-امپرازول
_ داروهای کاهش‌دهنده اسید معده مانند سایمتیدین
_ داروهای ضدسل مانند ریفامپین
_ ایماتینیب

_ بروز چه علائمی را باید فورا به پزشک اطلاع دهید؟
در صورت بروز هرگونه علائم حساسیتی شامل: تحریک پوستی، کهیر، خارش، قرمزی، پوست پوست شدن پوست همراه یا بدون تب، تورم دهان، صورت، لب‌ها، زبان و یا گلو، خس خس سینه، احساس تنگی در قفسه ی سینه و گلو، سختی در تنفس و صحبت کردن و یا خشونت غیرعادی صدا؛
در صورت بروز هرگونه علائم عفونت شامل تب ۳۸ درجه سانتی‌گراد و یا بالاتر، لرز، سوزش شدید گلو، گوش و یا درد در ناحیه سینوس‌ها، سرفه، افزایش یا تغییر در رنگ خلط، احساس درد و سوزش در هنگام تخلیه ادرار، زخم های دهانی، زخم هایی که ترمیم نمی شوند، خارش یا درد در ناحیه مقعد؛
بروز ناگهانی لک‌های پوستی یا خال؛
احساس سختی در تنفس، سرفه‌های مداوم، سرفه همراه با خون، کاهش غیرعادی وزن؛
هرگونه کوفتگی و خونریزی؛
در صورت بروز سردردهای شدید، سفت شدن گردن و حساسیت شدید به نور؛
احساس خستگی و ضعف شدید، درد بدن، خارش و تب؛
دردهای شدید شکمی؛
عدم توانایی غذاخوردن و از دست دادن اشتها؛
مدفوع با رنگ روشن، تیرگی ادرار و یا زردی پوست یا چشم ها؛
در صورت مشاهده هرگونه عارضه‌ای که به مرور زمان بهتر نشده و یا بدتر شود، فورا با پزشک خود تماس بگیرید.

_ دوز روفانیب® فواصل تجویز و طول دوره درمان چقدر است؟
دوز ۵ میلی‌گرم است که به‌صورت خوراکی که دوبار در روز تحویز می‌شود.

_ در صورت مصرف بیش از حد روفانیب چه باید کرد؟
بلافاصله بـا اورژانس و یا مراکـز مشـاوره‌ی مسـمومیت دارویی تمـاس بگیرید.

_ در صورت فراموش کردن مصرف یک دوز روفانیب® چه اقداماتی باید انجام دهید؟
دوز بعدی را طبق روال ادامه دهید.
در صـورت نزدیکـی زمـان بـه یـاد آوردن دوز فرامـوش شـده بـه نوبـت بعـدی مصـرف، داروی فراموش شـده را مصـرف نکنیـد و دوز بعـدی را طبـق روال تجویـز ادامـه دهیـد.
ـ از مصـرف همزمـان داروی فراموش شـده و داروی نوبـت بعـدی خـودداری کنیـد. دارو را بیشـتر از میزان تجویز شـده توسـط پزشـک، مورد اسـتفاده قرار ندهید.

_ عوارض بسیار شایع روفانیب® عبارتند از:
_ابتلا به عفونت
_ افزایش فشارخون
_ سردرد
_ اسهال
_ عفونت مجاری ادراری
_ افزایش آنزیم کبدی ALT
_ افزایش سطح کراتینین سرم
_ عفونت مجاری تنفسی فوقانی، نازوفارنژیت
_ عفونت‌های شدید

_ عوارض نادر حیات و‌ یا تهدید‌کننده ‌روفانیب ‌
دردهـای شـکمی، کم‌خونـی، از دسـت دادن آب بـدن، آسـیب‌های کبـدی، سـوءهاضمه، تنگـی‌نفـس، اریتمـا، ورم معـده، کبـد چـرب، کاهـش لنفوسـیت‌های خـون، بدخیمی‌هـا، دردهـای ماهیچـه‌ای- اسـتخوانی، کاهـش نوتروفیل‌هـای خـون، پاراسـتازی، ادم، خـارش، تـب، راش، احتقـان سینوسـی، التهـاب تاندون‌هـا، سـل، اسـتفراغ

_ روفانیب® را در چه شرایطی باید نگهداری کرد؟
روفانیب® را در جعبه اصلی، دور از نور و رطوبت و در دمای کمتر از ۳۰ درجه سانتی‌گراد نگهداری نمایید.
دارو را دور از دید و دسترس کودکان نگهداری نمایید.

منبع:

nanoalvand.com

0
نوشته شده توسط تحریریه جامعه پزشکان ایران

لیستی از مهم‌ترین غذاهای ضداسترس که باید بدانیم

بیماری‌‌ها و راه درمان, پیشگیری بهتر از درمان , اخبار پزشکی ,دارونامه , تغذیه سالم ,زندگی بهتر, روانشناسی

 

بیشتر ما از لیست غذاهای ضداسترس اطلاع نداریم و از استرس زندگی روزمره هم احساس ناراحتی می‌کنیم اما متاسفانه، تمایل داریم غذاهای کم‌ ارزش بخوریم.

غذاهای سرشار از کالری فقط ما را فریب می‌دهند تا تصور کنیم که احساس بهتری داریم.
با خوردن غذای سالم و ایجاد یک انتخاب آگاهانه در واقع می‌توانید با انواع استرس مقابله کنید.
چرخه خوردن غذاهای بد را به پایان برسانید و راه دیگری برای خود و خوراک‌تان پیدا کنید و در عوض، این غذاهای ضداسترس را به رژیم غذایی خود اضافه کنید.

_ مهم‌ترین غذاهای ضداسترس
اصلا استرس چیست؟ استرس یک مشکل شایع است که همه ما در مقطعی از زندگی با آن دست و پنجه نرم می‌کنیم.
عوامل زیادی وجود دارد که بر بدن ما استرس وارد می‌کند.
فشارهای بیرونی مانند کار یا مسئولیت‌های خانوادگی و عوامل موثر داخلی مانند آنچه می‌خوریم و نحوه عملکرد سیستم گوارشی، ایمنی و عصبی ما بر میزان استرس وارده تاثیر دارند.
رعایت یک رژیم غذایی متعادل و سالم، کلید کمک به بدن ما، برای مدیریت تغییرات فیزیولوژیکی ناشی از استرس است.
یک بخش مهم از هر واکنش استرسی، شناسایی و کاهش علت بروز استرس است.

_ برای دوری از استرس چه غذاهایی بخوریم؟
غذاهای طبیعی را انتخاب کنید و حداقل پنج سبزیجات غیر نشاسته‌ای را در روز مصرف کنید و ترکیبی از این موارد را مانند یک رنگین کمان بخورید!
روز را با یک صبحانه متعادل شروع کنید. از مصرف شیرینی‌ها و کافئین زیاد خودداری کنید.

_ پروتئین را در اولویت قرار دهید
در هنگام مواجهه با استرس مزمن، بدن نیاز بیشتری به پروتئین دارد.
میزان پروتئین در روز به ازای هر کیلوگرم وزن بدن، ۰٫۷ و ۱٫۸ گرم تخمین زده می‌شود.

در هر وعده غذایی:

گوشت بدون چربی
مرغ
ماهی
تخم‌مرغ
انواع لوبیا
عدس
آجیل
و انواع دانه‌ها

را انتخاب کنید.

پروتئین به کاهش میزان قند در جریان خون کمک می‌کند.
سعی کنید وعده‌های غذایی را حذف نکنید.
وعده‌های غذایی را به صورت منظم مصرف کنید.
وعده‌های غذایی کوچک و منظم ضمن کاهش خستگی و تحریک‌پذیری به حفظ سطح انرژی و خلق و خو کمک می‌کند.
غذاهای فرآوری شده در لیست غذاهای ضداسترس حضور ندارند.
از غذاهای فرآوری‌ شده مانند نان سفید، ماکارونی، شکلات، بیسکویت، شیرینی یا غذاهای دارای قند اضافه اجتناب کنید.
قند پنهان در بسیاری از غلات، نان، محصولات کنسرو شده و غذاهای بسته‌ بندی‌ شده، وجود دارد.
غذاهای فرآوری شده را با غذاهایی مانند نان قهوه‌ای، برنج، جو و گندم سیاه که از غذاهای ضداسترس هستند جایگزین کنید.
توجه داشته باشید که الکل اضافی نیز می‌تواند منجر به سطح قندخون نامتعادل شود.

_ در مصرف کافئین تجدید نظر کنید
محرک‌هایی مانند چای و قهوه ممکن است تقویت موقت انرژی را فراهم کنند، اما مصرف زیاد آن ممکن است در طولانی مدت باعث کاهش سطح انرژی و کاهش مواد مغذی شود.

_ آجیل به عنوان میان‌ وعده
استرس منابع ویتامین B ما را تخلیه می‌کند و میان وعده‌های غذایی اگر از لیست غذاهای ضداسترس باشند باعث می‌شوند که آن‌ها را دوباره تقویت کنیم.
ویتامین‌های B انتقال‌ دهنده‌ های عصبی ما را در جای خود حفظ می‌کنند و به ما کمک می‌کنند تا واکنش تنش یا گریز را کنترل کنیم.
محققان دریافتند که بسیاری از وعده‌های مملو از پتاسیم در روز می‌توانند فشارخون را کاهش داده و استرس وارد به قلب را کاهش ‌دهند.

_ فلفل قرمز را اضافه کنید
در حالی که پرتقال‌ مملو از ویتامین C است، فلفل قرمز تقریبا دو برابر بیشتر این ویتامین را دارد (۹۵ برابر در مقابل ۵۰ میلی‌گرم در هر ۱ / ۲ فنجان).
در مطالعه‌ای در Psychopharmacology نشان داد، افرادی که قبل از درگیر شدن به فعالیت‌های استرس‌‌زا ( مانند ارایه شفاهی حل مشکلات ریاضی با صدای بلند) مقدار زیادی ویتامین C مصرف کرده بودند، فشارخون پایین‌تری داشتند و سطح کورتیزول را سریعتر بهبود بخشیدند.

رژیم غذایی که شامل غذاهای غنی از ویتامین C است کورتیزول را پایین می‌آورد و به افراد کمک می‌کند تا با آن‌ ها کنار بیایند.

_ هفته‌ای دو بار ماهی سالمون مصرف کنید
در موقعیت‌های هراس‌ انگیز زندگی به امگا ۳ نیاز دارید، چون امگا سه در زمره غذاهای ضداسترس قرار دارد.
افرادی که به مدت ۱۲ هفته مکمل روزانه امگا ۳ (حاوی DHA و EPA) مصرف کرده بودند، نسبت به گروهی که دارونما مصرف کرده بودند، اضطراب خود را ۲۰ درصد کاهش دادند.
شما همان میزان از امگا ۳ (ALA) را در کتان، گردو و سویا دریافت نخواهید کرد.
بنابراین ۲ وعده در هفته از ماهی سالمون یا ماهی های روغنی دیگر مصرف کنید و یا در مورد مکمل DHA با پزشک خود صحبت کنید.

_ اسفناج از مهم‌ترین غذاهای ضداسترس است
این سبزی دارای برگ سبز سرشار از منیزیم ضداسترس است.
منیزیم به تنظیم کورتیزول و فشارخون نیز کمک می‌کند.
و از آنجا که منیزیم هنگام استرس از بدن خارج می‌شود، به اندازه کافی از آن مصرف کنید.
سایر منابع منیزیم جامد لوبیا و برنج قهوه‌ای است.

_ جو دو سر را زیاد مصرف کنید
بلغور جو دوسر گرم و آرامش بخش است و به مغز کمک می‌کند تا سروتونین انتقال دهنده‌‌های عصبی ضداسترس را تولید کند.
پس این نوع جو را هم در زمره غذاهای ضداسترس قرار دهید.
تحقیقات در آرشیوهای پزشکی داخلی نشان می‌دهد که افرادی که بیشتر کربوهیدرات مصرف می‌کردند نسبت به کسانی که از کربوهیدرات اجتناب می‌کردند آرام‌تر بودند
افرادی که از کربوهیدرات‌‌ها اجتناب می‌کنند احساس استرس بیشتری دارند.
با این حال، هر گونه کربوهیدرات این کار را انجام نخواهد داد.
کربوهیدرات‌های تصفیه شده (نان سفید و ماکارونی) سریع‌تر هضم می‌شوند و قندخون را کاهش می‌دهند، همچنین باعث می‌شوند بیشتر با استرس درگیر شوید.
کربوهیدرات‌‌های مرکب مثل جو دوسر به کندی هضم می‌شوند و قندخون را افزایش نمی‌دهند.

_ افراط در مصرف شکلات تیره
وقتی هوس شکلات می‌کنید، حتما یک تکه بخورید.
تحقیقی درباره غذاهای ضدافسردگی نشان داد که افرادی که یک شکلات متوسط (در حدود ۴۰ گرم) را به مدت دو هفته می‌خوردند، میزان کورتیزول و هورمون پرواز را کاهش دادند.
برای اینکه احساس بهتری داشته باشید شکلاتی را انتخاب کنید که حداقل ۷۰ درصد کاکائو باشد.
به یاد داشته باشید شکلات تیره یک غذای پر کالری است بنابراین توجه داشته باشید که چه مقدار مصرف می‌کنید.

_ نوشیدن چای را فراموش نکنید
یک مطالعه تحقیقاتی در مورد غذاهای ضداسترس در دانشگاه لندن نشان داد که نوشیدن چای سریع‌تر استرس را برطرف می‌کند و سطح کورتیزول را کاهش می‌دهد.
اگرچه در این مطالعه از چای سیاه (کافئین دار) استفاده شده است، اما کافئین واکنش استرس را در بسیاری از افراد بیشتر می‌کند.
بنابراین از چای‌های بدون کافئین و گیاهی یا همان دمنوش‌ها استفاده کنید.
نوشیدن چای‌های گیاهی مانند بابونه، نعناع یا زنجبیل می‌تواند به طرز شگفت‌‌آوری تسکین‌دهنده دستگاه گوارش باشد که با آرامش سیستم عصبی روده شما می‌تواند به استرس کمک کند.

_ آووکادو
بودن یا نبودن؟ مساله این است.
آووکادو در لیست غذاهای ضداسترس که برای تسکین استرس عالی هستند قرار دارد.
مطالعات نشان داده‌اند که احساس اضطراب ممکن است ریشه در کمبود ویتامین B داشته باشد.
آووکادو حاوی ویتامین B است، بنابراین حتما بیشتر از آن مصرف کنید!
این غذای خوشمزه (واقعیت جالب: این یک میوه است!) یک جایگزین فوق‌العاده برای غذاهای بی‌مصرف است.

_ برای دوری از استرس حبوبات بیشتری میل کنید
این دانه‌های چند کاره برای دور کردن استرس مفید هستند.
در بین غذاهای ضداسترس کتان و چیا دانه‌هایی هستند که بیشترین مقدار امگا ۳ سالم را دارند پس بیشتر از آن‌ها استفاده کنید.
آن‌ها طعم سالاد، سوپ، ماست را عالی می‌کنند.

_ سبزیجات برگ‌‌دار
این سبزیجات کلا برای بدن خوب هستند!
سبزیجات برگ‌دار حاوی فولات است، ویتامینی که به تولید مواد شیمیایی خوب مغز مانند سروتونین و دوپامین کمک می‌کند.
کمی از برگ چغندر سوییسی را با سیر و روغن زیتون امتحان کنید.

_ مواد مغذی کلیدی
در لیست غذاهای ضداسترس مواد مغذی که به‌طور ویژه از غدد آدرنالی پشتیبانی می‌کنند عبارتند از:

_ ویتامین C
این ویتامین در بیشتر میوه‌ها و سبزیجات تازه وجود دارد.
در غده آدرنالی ذخیره می‌شود و برای ساخت کورتیزول لازم است.

_ منیزیم
منیزیم استرس را به طرز چشمگیری کاهش می‌دهد.
علائم کمبود آن اغلب شامل خستگی، اضطراب، بی‌خوابی است و کمبود آن باعث استرس می‌شود.
سبزیجات پر برگ و تیره، جوانه‌ها، آجیل و دانه‌ها را مصرف کنید تا منیزیم کافی را تامین کنند.

_ مواد حاوی ویتامین B
ویتامین‌های B می‌توانند به عملکرد آدرنالی بویژه B5 کمک کنند.
B5 مستقیما از قشر آدرنالی و تولید هورمون حمایت می‌کنند.
منابع و غذاهای ضداسترس آن، شامل جوانه‌ها، آجیل و دانه‌ها هستند.

همان‌طور که توجه شدید تغذیه و خوراک مناسب و حساب شده می‌تواند تاثیر فوق‌العاده بالایی در میزان استرسی باشد که در طی روز تجربه می‌کنید.
نیازی نیست برای تهیه غذاهای ضداسترس هزینه زیادی کنید، می‌توانید با دقت در برنامه غذایی خود بهترین نیتجه را بگیرید.

 

منابع:

۱- wikiravan.com

۲- herworld.com

 

0
نوشته شده توسط تحریریه جامعه پزشکان ایران

سوال و پاسخ ( علت سبکی خواب چیست؟)

بیماری‌‌ها و راه درمان, پیشگیری بهتر از درمان ,اخبار پزشکی ,تغذیه سالم ,دارونامه ,زندگی بهتر , سوال و پاسخ

حتما برای شما هم پیش آمده که شب به خاطر سر و صدا از خواب بپرید. اما این حادثه چند وقت یک بار برای شما اتفاق می‌افتد؟ آیا جزو آن‌هایی هستید که حتی اگر سیفون دستشویی هم کشیده شود از خواب بیدار می‌شوید؟!

این پدیده اصولا چندان خوشایند نیست اما وقتی ببینید بقیه در کمال راحتی خوابیده‌اند و فقط شما از جا پریده‌اید، بیشتر عصبانی خواهید شد. اخیرا محققان آمریکایی مطالعه‌ای انجام داده‌اند تا علت این اتفاق را بررسی کنند. آنها معتقدند مغز بعضی افراد برای جلوگیری از تاثیر محرک‌هایی که باعث اختلال خواب می‌شوند، قدرت بیشتری دارد. در حالت عادی مغز انسان هنگام خواب هم فعال است و محرک‌های بیرونی را دریافت و ارزیابی می‌کند. این فعال بودن برای حفظ سلامت و امنیت انسان در مواجهه با خطرات محیطی، یک ضرورت محسوب می‌شود. اما وقتی محرکی چندبار تکرار می‌شود، مغز انسان از تاثیر این عامل بر ذهن و جسم جلوگیری می‌کند. تنها در این صورت است که بدن فرصت پیدا می‌کند به وسیله خواب شبانه انرژی دوباره خود را به دست آورد و اصطلاحا شارژ شود. دانشمندان دانشکده پزشکی هاروارد و بیمارستان عمومی‌ ماساچوست، برای اولین‌بار قصد دارند با بررسی امواج مغزی افرادی که از خواب می‌پرند، راهی برای درمان قطعی آنها پیدا کنند.

دکتر جفری الن‌بوگن، متخصص مغز و اعصاب می‌گوید: «تاکنون مطالعه‌هایی روی ارتباط سروصدا با اختلال خواب انجام شده است. اما همه آنها دو راه عمده برای جلوگیری از این اختلالات پیشنهاد می‌کنند. گروهی معتقدند این محیط است که باید کم‌سرو صداتر شود. به عنوان نمونه دولت باید سیاست‌هایی داشته باشد که فرودگاه‌ها به خارج از مناطق مسکونی منتقل شوند.

گروه دوم هم می‌گویند افرادی که چنین مشکلی دارند باید با روش‌های خاصی خود را از سروصدا محافظت کنند. مثلا در پنجره خانه از شیشه دوجداره استفاده کنند یا حتی هنگام خواب گوشی‌هایی در گوش خود بگذارند تا ورود صوت به گوش کاهش پیدا کند!» اما دکتر الن بوگن و همکارانش به دنبال راه سومی هستند. آنها می‌خواهند جلوی پاسخ مغز به این سر وصداها را بگیرند.

در مطالعه‌ای که این گروه آمریکایی ترتیب دادند، ۱۲ نفر داوطلب که همگی به طور معمول خواب خوب و طبیعی شبانه داشتند، انتخاب شدند. در این مطالعه الگوی امواج مغزی این ۱۲ نفر در ۳ شب متوالی بررسی شد. شب اول این افراد در تختی راحت و بدون هیچ سر وصدایی خوابیدند و دانشمندان امواج مغزی آنها را ثبت کردند اما دو شب بعدی ۱۴ نوع صدای آزاردهنده مختلف در محل خواب این افراد پخش شد و همزمان امواج مغزی آنها هم ثبت شد؛ صداهایی شبیه به عبور ماشین، صدای انسان، باز و بسته شدن در و حتی صدای موتورهواپیما از دوردست جزو این ۱۴ نوع صدا بودند.

امواج مغزی مربوط به همه نواحی مغز بررسی شد. اما دکتر الن بوگن بیشترین مطالعه را روی امواج حاصل از تالاموس انجام داد. تالاموس بخشی از مغز انسان است که اطلاعات مرتبط با محرک‌های بینایی و شنوایی را دریافت می‌کند. موج‌هایی که هنگام خواب توسط تالاموس تولید و روی الکتروانسفالوگرام (منحنی امواج مغزی) ثبت می‌شوند، امواج دوکی خواب نام دارند. دکتر الن بوگن متوجه شد که شکل این امواج دوکی در افراد مختلف متفاوت است و این تفاوت با میزان تحریک‌پذیری نسبت به صداهای محیطی ارتباط دارد. افرادی که امواج دوکی بیشتری در الکتروانسفالوگرام داشتند، همان‌هایی بودند که سروصدای اطراف کمتر باعث از خواب پریدن آنها می‌شد. یعنی به عبارتی هرچه امواج دوکی بیشتر، کیفیت خواب هم بهتر.

گرچه هنوز مطالعات تکمیلی بیشتری در این زمینه باید انجام شوند. اما دکتر الن بوگن معتقد است، یافته آنها خوابیدن را برای خیلی از افراد بشر آسان‌تر خواهد کرد. به گفته وی، افرادی که هیچ‌وقت خواب خوبی ندارند می‌توانند در آینده‌ای نزدیک به کلینیک‌های مغز و اعصاب بروند تا امواج مغزی تالاموس آنها هنگام خواب ثبت شود. چون ممکن است جزو گروهی باشند که امواج دوکی کمتری دارند. البته ثبت این امواج فقط وقتی ارزش دارد که در صورت کم‌بودن آنها راهی برای افزایش این امواج وجود داشته باشد. اما دکتر الن بوگن به حل این مشکل هم به شدت امیدوار است و می‌گوید: «راه سومی که ما به دنبال آن هستیم، به زودی خوابیدن را برای خیلی‌ها دوست‌داشتنی و لذت‌بخش خواهد کرد.»

 

درمان
۱. رژیم غذایی‌تان را تغییر بدهید
اولین قدمی که برای درمان بی‌خوابی باید بردارید، این است که رژیم غذایی و عادات تغذیه‌ای‌تان را تغییر بدهید و خوراکی‌هایی که خواب‌تان را مختل می‌کنند، مصرف نکنید. شاید برای‌تان عجیب باشد اما بسیاری از افراد به خاطر تغذیه‌ی نادرست، با مشکل بی‌خوابی روبه‌رو هستند. چند ساعت قبل از خواب، اصلا کربوهیدرات مصرف نکنید. اگر قند و کربوهیدرات زیادی مصرف کنید، بدن شما مشغول سوزاندن‌ آن‌ها می‌شود و برای به خواب رفتن دچار مشکل می‌شوید. پس باید پیش از خواب، مصرف قند، غلات، حبوبات و به‌طورکلی کربوهیدرات را بسیار کاهش بدهید. بهتر است به فکر یک رژیم کم کربوهیدرات باشید.

اگر بی‌خوابی مزمن دارید و مدتهاست که از این مشکل رنج می‌برید، حتما خوراکی‌هایی که به داشتن خواب راحت کمک می‌کنند، مصرف کنید. در رژیم غذایی‌تان، چربی‌های سالم را هم بگنجانید تا خیلی زود بعد از اینکه سرتان را روی بالش گذاشتید، به خواب بروید. مثلا، هم آووکادو و هم ماست ارگانیک (بدون قند) می‌توانند بسیار مؤثر باشند، چون این مواد غذایی سرشار از منیزیم و پتاسیم هستند. خیلی‌ها نمی‌دانند که کمبود پتاسیم دارند یا از علائم کمبود منیزیم آگاه نیستند، هر دوی اینها مواد مغذی بسیار مهمی هستند که برای آرامش بدن و داشتن خواب خوب و راحت، لازم‌ هستند.

۲. استرس‌ را از بین ببرید
دومین قدمی که باید برای رفع بی‌خوابی بردارید این است که اضطراب و استرس‌تان را کم کنید. برای بیشتر افراد، علاوه بر تغذیه، استرس عامل اصلی بی‌خوابی‌های شبانه است. بدن شما شروع می‌کند به رقابت با افکار بی‌پایان و شما نمی‌توانید مغزتان را برای به خواب رفتن آماده کنید.

برای این عامل هم دلایل متعددی وجود دارد، شاید قبل از خواب تلویزیون تماشا کرده‌اید و این محرک بصری، مخصوصا نور آبی‌اش، دقیقا تا زمانی که به رختخواب بروید مزاحم‌تان بوده است. البته این فقط شامل تلویزیون نمی‌شود؛ کامپیوتر، آی‌پد و گوشی موبایل‌ نیز می‌توانند خواب‌تان را مختل کنند. نور آبی درخشان ساطع‌شده از این وسایل، در واقع به غده‌ی صنوبری مغزتان این پیام را ارسال می‌کند که شما نیاز به بیدار ماندن دارید، بنابراین در ریتم ساعت شبانه‌روزی بدن‌تان و میزان کورتیزول، اختلال ایجاد می‌شود و بی‌خواب می‌شوید.

بنابراین توصیه می‌شود دست‌کم ۳۰ دقیقه و ترجیحا یک ساعت قبل از خواب، تمام وسایل الکترونیکی را خاموش کنید. بهتر است کتابی مطالعه کنید یا چیزی بنویسید تا به آرام شدن‌تان کمک کند. می‌توانید عبادت کنید، رمان بخوانید یا به انجام مدیتیشن بپردازید تا حداقل ۳۰ دقیقه پیش از خواب، مغزتان برای خوابی راحت و باکیفیت آماده شود.

اگر نوشتن را دوست دارید، می‌توانید یک دفترچه بردارید و مثلا برنامه‌ی روز بعدتان را بنویسید. اگر هم موضوعی وجود دارد که باعث استرس‌تان شده و مانع به خواب رفتن‌تان می‌شود، توصیه می‌کنیم در مورد آن بنویسید، سعی کنید درباره‌ی چیزهایی که موجب استرس و اضطراب‌تان می‌شوند، دقیق بنویسید و سپس برای کارهایی که دوست دارید در هفته‌ی پیش رو انجام بدهید، برنامه‌ریزی کنید. این خیلی مهم است!

اگر یک روز بسیار خوب را پشت سر گذاشته‌اید و تمام روز را شاد بوده‌اید، پس هورمونی به نام اندورفین در بدن‌تان وجود دارد که به شما کمک می‌کند شب خوب بخوابید. ورزش کردن یکی از بهترین راهکارهای طبیعی برای ترشح اندورفین است، بنابراین ورزش کردن را به فهرست درمان بی‌ خوابی اضافه کنید، مخصوصا برای کودکان و نوجوانانی که با مشکل بی خوابی روبه‌رو هستند، ورزش کردن بسیار مفید است.

۳. مکمل مصرف کنید
قدم بعدی، مصرف مکمل‌هایی مانند مکمل منیزیم است که به درمان بی خوابی شما کمک می‌کنند. مصرف مکمل منیزیم، حدود ۴۰۰ تا ۵۰۰ میلی‌گرم شب قبل از خواب، می‌تواند به شما کمک کند تا استرس‌تان را کم کنید و کیفیت خواب‌تان را بالا ببرید. منیزیم سیترات (magnesium citrate) یا منیزیم کی‌لیت (magnesium chelate) قبل از خواب توصیه می‌شود.

ضمنا مکمل‌هایی مانند ملاتونین یا ریشه‌ی سنبل‌الطیب هم می‌توانند مفید باشند، اما مصرف طولانی‌ مدت‌شان توصیه نمی‌شود، مثلا اگر پرواز زده شده‌اید یا فقط برای یک یا دو روز نمی‌توانید بخوابید، مصرف مکمل ملاتونین، حدود سه گرم، راهکار مناسبی است و ایرادی ندارد. نباید این مکمل را طولانی‌مدت استفاده کنید چون به آن عادت می‌کنید.

۴. از عصاره‌های گیاهی استفاده کنید
راهکار دیگری که واقعا به شما کمک می‌کند تا خوب بخوابید، استفاده از عصاره‌های گیاهی همچون عصاره‌ی اسطوخودوس و عصاره‌ی بابونه است. بنابر تحقیقی از سوی Alternative Therapies in Health and Medicine and Pharmacognosy Review، بابونه، چه به‌صورت چای و چه به‌صورت رایحه یا عصاره، یکی از بهترین داروهای گیاهی برای آرامش و مبارزه با استرس است. استنشاق بخور بابونه، معمولا به عنوان یک درمان طبیعی برای اضطراب و افسردگی عمومی تجویز می‌شود. به همین دلیل است که عصاره‌ی بابونه در بسیاری از شمع‌ها، محصولات عطردرمانی و محصولات حمام‌درمانی وجود دارد.

عصاره‌ی اسطوخودوس را می‌توانید شب‌ها کنار تخت‌تان پراکنده کنید یا چند قطره از آن را روی گردن‌تان بمالید. از مزایای عصاره‌ی اسطوخودوس می‌توان ترکیبات معطری را نام برد که به آرام‌سازی بدن کمک می‌کنند. همچنین، می‌توانید با عصاره‌ی اسطوخودوس و نمک اپسوم که به دلیل داشتن منیزیم مفید است، وان آب‌ گرم بگیرید.

اگر قرار است ساعت ۱۰ یا ۱۰٫۵ شب به رختخواب بروید، حدود ساعت ۹، ۲۰ قطره از عصاره‌ی اسطوخودوس را روی بدن‌تان بمالید، وان را با آب خیلی گرم و مقداری نمک اپسوم پر کنید و حدود ۲۰ تا ۳۰ دقیقه در وان بمانید. وقتی از وان بیرون آمدید، حدود ۳۰ دقیقه در رختخواب کتابی مطالعه کنید و سپس بخوابید.

۵. سبک زندگی‌تان را تغییر بدهید
دیر یا زود لازم خواهد شد سبک زندگی‌تان را تغییر بدهید تا راه‌های بیشتری برای درمان بی‌خوابی‌ خود پیدا کنید. توصیه می‌کنیم در محیط خانه‌تان این کارها را انجام بدهید تا خواب بهتری داشته باشید:

دمای خانه را خنک کنید. در زمستان بهتر است سیستم گرمایشی را خاموش کنید. یک خانه‌ی سرد و خوشایند به شما کمک می‌کند تا بهتر بخوابید.
کار دیگری که باید انجام بدهید این است که تختخواب‌تان راحت باشد. اگر تشک‌تان جوری است که خیلی در آن فرو می‌روید، بهتر است تشک سالم‌تری تهیه کنید. همچنین مهم است که اتاق خواب‌تان تاریک باشد. اگر لازم است، از پرده‌های ضخیم‌تر برای تاریک‌تر شدن اتاق و در نتیجه بهتر خوابیدن استفاده کنید.

_ بهترین غذاها برای درمان بی‌خوابی
غذاهای سرشار از پتاسیم: این اسیدآمینه، تولید سروتونین را بیشتر می‌کند، سروتونین هم به آرام شدن کمک می‌کند. بوقلمون، مرغ یا ماهی تن برای شام مناسب هستند.
کربوهیدرات‌های پیچیده: کربوهیدرات‌ها نیز به تولید سروتونین کمک می‌کنند، پس سعی کنید کدو حلوایی یا سیب‌زمینی شیرین را همراه شام‌تان مصرف کنید.
شیر: هرچند لبنیات ممکن است برای بعضی از افراد مشکل‌ساز باشد، اما یک لیوان شیر قبل از خواب به بهتر خوابیدن کمک می‌کند.
غذاهای سرشار از منیزیم: منیزیم به عنوان ماده‌ی معدنی «آرام‌ساز» معروف است. سبزیجات برگ‌دار، کنجد، تخم آفتابگردان و جوی دوسر، سرشار از منیزیم هستند.
ویتامین‌های گروه ب: گوشت ارگانیک، مخمر آبجو، جگر و سبزیجات برگ‌دار سرشار از ویتامین‌های گروه ب هستند. غذاهای غنی از ویتامین ب ۱۲، بهترین منبع تأمین این مواد مغذی هستند.

_ غذاهایی که باید از آنها پرهیز کنید
کافئین: بعد از ظهرها قهوه ننوشید. اگر مشکل بی‌خوابی دارید، مصرف قهوه را کاملا قطع کنید.
آلرژن‌های خوراکی: آلرژی غذایی می‌تواند موجب بی‌خوابی شود.
شکر: نوسانات قند خون می‌تواند موجب بی‌خوابی شود.
غذاهای پُرچرب: چربی باعث کُند شدن گوارش می‌شود و شب‌ها می‌تواند بدهضمی را به دنبال داشته باشد. قبل از خواب، غذاهای سرخ‌کردنی میل نکنید.

_ ۴ درمان دیگر برای بی‌خوابی
۱- ملاتونین (۱ تا ۳ میلی‌گرم نیم ساعت قبل از خواب)، کیفیت خواب را بالا می‌برد و بهتر است برای مدت کوتاهی مصرف شود.
۲- گل ساعتی (۵۰۰ میلی‌گرم قبل از خواب)، برای بی خوابی مفید است، اما ممکن است برای بعضی از افراد، محرک باشد.
۳- کلسیم و منیزیم (۵۰۰ میلی‌گرم کلسیم و ۲۵۰ میلی‌گرم منیزیم)، این مواد معدنی با هم به آرام‌سازی کمک می‌کنند.
۴- ویتامین ب ۱۲ (روزانه ۵۰۰ میلی‌گرم)، به عملکرد سلولی کمک می‌کند و کمبود آن می‌تواند منجر به بی خوابی شود.

اگر شما هم جزو کسانی هستید که مشکل بی‌خوابی دارید، ما این اطمینان را به شما می‌دهیم که راهکارهای توصیه‌شده درمان بی‌خوابی شما هستند و کمک‌تان می‌کنند بر مشکل بی‌خوابی‌تان پیروز شوید.

 

منابع:

۱- rasekhoon.net

۲- chetor.com

۳- draxe.com

0
نوشته شده توسط تحریریه جامعه پزشکان ایران

نشستن زیاد برای سلامتی چقدر مضر است؟

بیماری‌‌ها و راه درمان, پیشگیری بهتر از درمان , اخبار پزشکی

 

به گزارش سایت healthline.com

جوامع جدید بر پایه نشستن طراحی شده‌اند. به همین دلیل مردم نیز بیش از پیش می‌نشینند که این نشستن اضافه می‌تواند اثرات منفی بر سلامت داشته باشد.
نشستن یکی از حالت‌های معمولی بدن است، مردم در اغلب موارد مانند کار، مطالعه یا سفر درحال نشستن هستند. با این حال این بدان معنی نیست که نشستن بی‌ضرر است. بیش از نیمی از یک روز هر فرد صرف نشستن و فعالیت‌هایی مانند رانندگی، کار پشت میز یا تماشای تلویزیون می‌شود. جالب است بدانید کارمندان حدود ۱۵ ساعت و کشاورزان حدود ۳ ساعت در روز می‌نشینند.

بدن با فعالیت‌هایی مانند راه رفتن، ایستادن یا حتی تکان دادن دست و پا، کالری می‌سوزاند. نشستن و دراز کشیدن مقدار بسیار کمی انرژی مصرف می‌کند و به همین دلیل میزان سوزاندن کالری را در بدن محدود می‌کند. به همین دلیل است که کشاورزان ۱۰۰۰برابر بیشتر از افرادی که پشت میز کار می‌کنند کالری می‌سوزانند.

هرچه میزان کالری سوزانده شده کمتر، احتمال افزایش وزن بیشتر است. به همین دلیل نشستن و دراز کشیدن موجب چاقی در افراد می‌شود و افراد چاق نیز تمایل بیشتری به نشستن دارند.
در تحقیقاتی که بر روی بیش از ۱میلیون نفر انجام شده، نشان داده که نشستن زیاد می‌تواند موجب مرگ زودرس شود و تا ۴۹% احتمال مرگ را افزایش دهد. همچنین این عادات نشستن و دراز کشیدن با بیش از ۳۰ بیماری مزمن مانند دیابت نوع ۲ و بیماری‌های قلبی در ارتباط است.
مطالعات نشان داده که راه رفتن کمتر از ۱۵۰۰ قدم در روز یا نشستن برای مدت طولانی می‌تواند موجب افزایش قابل توجهی در مقاومت به انسولین و در نهایت باعث دیابت نوع ۲ شود. انجام حرکات و تمرینات فیزیکی می‌تواند فواید بسیاری داشته باشد اما همچنان نمی‌تواند تنها راه حل برای از بین بردن اثرات منفی نشستن زیاد باشد. پس بهتر است زمان نشستن را به حداقل برسانید.

 

منابع:

۱- khabaronline.ir

۲- healthline.com

0
نوشته شده توسط تحریریه جامعه پزشکان ایران

همه چیز درباره واریس

بیماری‌‌ها و راه درمان, پیشگیری بهتر از درمان ,دارونامه ,تغذیه سالم

 

واریس سیاهرگ‌ها (به انگلیسی: Varicose veins) که از ریشه واژه لاتین واریکس Varix به معنای پیچ خورده گرفته شده، به گشاد شدن سیاهرگ‌ها یا تورّم ورید گفته می‌شود. واریس، واریس، شایع‌ترین بیماری عروقی انسان است که حدود ۲۰-۱۰% جمعیت را مبتلا می کند. اغلب زنان باردار و مسن درگیر بیماری واریس هستند؛ زیرا آنها دوره‌ای از تغییرات هورمونی را تجربه می‌کنند و تعادل هورمون‌های بدن‌شان با تغییرات به‌هم‌ می‌خورد. با پا به‌سن‌گذاشتن (زن و مرد)، فرد بیشتر دچار التهاب می‌شود و رگ‌ها به‌دلیل گشاد‌شدن در زمان التهاب، به‌مرور زمان، حالت طبیعی ارتجاعی خود را از دست می‌دهند.

احتمال ابتلای زنان به واریس دست‌ِکم دو برابر بیشتر از مردان است، ولی بهتر است بدانید سن و نژاد در این موضوع مؤثر نیست. افرادی که پوست روشنی دارند بیشتر از ابتلا به واریس شکایت می‌کنند، زیرا رگ‌های واریسی در پوست آنها بیشتر به چشم می‌آیند؛ همچنین این امر در زیبایی بدن آنها نیز تأثیر بیشتری دارد. رگ‌های واریسی بزرگ، کاملاً ً برجسته و گاهی قابل لمس و متسع و طویل می‌باشند و گاهی قطر بالاتر از ۴ میلی‌متر پیدا می‌کنند.

سیاهرگ‌ها، رگ‌های خونی هستند که خون را از تمامی اندام‌های بدن جمع‌آوری کرده و به سمت قلب هدایت می‌کند. همان‌طور که در قسمت‌های مختلف بدن برای ادامه حیات خود از اکسیژن خون استفاده می‌کنند، مواد زائد خود را (از جمله دی‌اکسید کربن و… ) به درون سیاهرگ‌ها بر می‌گرداند. خون ورودی به سیاهرگ‌ها، به قلب و سپس به ریه‌ها بازگردانده می‌شود. در ریه‌ها، دی‌اکسید کربن از خون گرفته و اکسیژن وارد خون می‌شود و سپس این خون اکسیژن‌دار، به ارگان‌ها و اندام‌های بدن فرستاده می‌شود. سیاهرگ‌ها با توجه به نوع فعالیتی که دارند و جایگاهشان، اندازه‌های مختلفی دارند. بزرگترین سیاهرگ‌ها در مرکز بدن وجود دارند که خون را از رگ‌های کوچک‌تر جمع کرده و به قلب می‌رسانند. در سطح بدن، سیاهرگ‌های ریزی وجود دارند. این رگ‌های ریز، بهم پیوسته و به رگ‌های جمع‌آوری کنندۀ بزرگتر ریخته و نهایتاً ً خون را به قلب می‌رسانند. وقتی که جریان گردش خون به درستی انجام نشود، رگ‌ها بر اثر جمع شدن خون در آن‌ها برجسته بیشتر می‌شوند که این امر بیشتر در پاها و ران‌ها دیده می‌شوند که به آن‌ها واریس گفته می‌شود.

_ علت ابتلا به واریس
خونی که رگ‌های واریسی حمل می‌کنند، فاقد اکسیژن است و به‌این‌دلیل، این رگ‌ها به رنگ آبی هستند. رگ‌های واریسی بیشتر پاها را درگیر می‌کنند (مخصوصا ران و ماهیچه‌ی ساق پا)، ولی ازآنجایی‌که سیاهرگ‌های کل بدن می‌توانند واریسی شوند، در دیگر اندام‌ها مانند صورت، پوست شکم و پشت کمر نیز آنها را می‌بینیم.

نکته‌ای که ذهن متخصصان و همچنین عموم مردم را درگیر کرده، این است که چه افرادی به واریس مبتلا می‌شوند؟ طبق بررسی متخصصان بخش رادیولوژی و جراحی مداخله‌ای دانشگاه پنسیلوانیا، نرخ ابتلا به واریس در افراد زیر بیشتر است:

افرادی که بالای ۴۰ سال دارند.
افرادی که شغل آنها ایجاب می‌کند چندین ساعت در حالت نشسته یا ایستاده قرار بگیرند. دراین‌حالت، خون در پاها جمع شده و سرعت گردش خون نیز در رگ‌ها کم می‌شود.
افرادی که تحرک بدنی کمی دارند و ترجیح می‌دهند یک‌جا بنشینند.
افرادی که به‌علت پیروی از رژیم غذایی غیرمغذی، ورزش‌نکردن، آسیب‌دیدن از ناحیه دست‌وپا، عدم تعادل هورمون‌های بدن و درمعرض استرس شدید‌بودن گردش خون ضعیفی دارند و دچار التهاب شدیدی شده‌اند.
زنان باردار یا زنانی که به‌تازگی وضع حمل کرده‌اند.
نوجوانانی که دوران بلوغ را تجربه کرده، زنانی که قرص ضدبارداری مصرف می‌کنند و زنانی که به دوران یائسگی خود نزدیک می‌شوند.
افرادی که بین اعضای خانواده خود سابقه‌ی واریس دارند.
افرادی که پوست روشن دارند و در‌معرض تابش شدید آفتاب قرار گرفته‌اند و پوست‌شان آسیب دیده است.

در افراد مبتلا به واریس، پیشرفت بیماری تنها مسئله‌ای نیست که باید با آن رو‌به‌رو شوند. عوارضی مانند خستگی، درد عضلانی و سنگینی دست‌وپا نیز آنها را آزار می‌دهد.

متخصصان پوست می‌گویند با وجود این‌که سازوکار ایجاد واریس شناخته شده است، ولی هنوز نمی‌توان بروز این بیماری را فقط به یک علت محدود کرد. دلیل عمده‌ی این بیماری تولید خون‌های راکدی است که درون رگ‌ها را پر کرده و به آنها فشار می‌آورد. یک نهاد بیماری‌های قلبی و عروقی در گزارشی آورده است که رگ‌های واریسی تحت فشار جاذبه گشاد می‌شوند. به‌مرور زمان این رگ‌ها بزرگ‌تر می‌شوند، پیچ‌وتاب می‌خورند، برروی پوست برآمدگی‌هایی ایجاد می‌کنند و دردناک می‌شوند.

در بدن یک فرد سالم، خون به کمک شبکه‌ای از سرخرگ‌ها و مویرگ‌ها از قلب به اندام‌های بدن می‌رود. سپس به‌صورت یک‌طرفه ازطریق سیاهرگ‌ها به قلب برمی‌گردد. حرکت ماهیچه‌ها به سیاهرگ فشار می‌آورد و به‌این‌ترتیب، خون به قلب پمپ می‌شود. از این نکته درمی‌یابیم که یکی از فواید ورزش منظم، تقویت جریان خون است.

سیاهرگ‌ها در ساختمان خود دریچه‌های یک‌طرفه‌ای دارند. وظیفه‌ی این دریچه‌ها یک‌طرفه‌کردن حرکت خون به سمت قلب است و اجازه نمی‌دهند خون به عقب و پایین پا برگردد. در رگ‌های واریسی، مقدار کمی خون به عقب برمی‌گردد و ایجاد التهاب می‌کند. ضعیف کار‌کردن دریچه‌های سیاهرگی، قدرت گردش خون را پایین می‌آورد. البته هنوز مشخص نیست که چرا دریچه‌ی سیاهرگ‌های برخی افراد نسبت به افراد دیگر ضعیف‌تر عمل می‌کند. با جمع‌‌شدن خون در رگ‌های واریسی، دیواره‌ی رگ‌ها سخت می‌شود و قابلیت ارتجاعی خود را از دست می‌دهند. به‌این‌ترتیب رگ‌ها دیگر نمی‌توانند عمل پمپ‌کردن خون به قلب را به‌خوبی سابق انجام دهند.

از آن‌جایی‌که واریس در رگ‌هایی شکل می‌گیرد که دریچه‌شان مشکل دارد، اغلب رگ‌های عمقی و پر‌حفره را درگیر می‌کند. سیاهرگ سافن که به آن سیاهرگ بلند هم می‌گویند، سیاهرگ بزرگی است که زیر پوست پا قرار گرفته است. این سیاهرگ نسبت به رگ‌های دیگر بیشتر واریس می‌گیرد. به تجمع خون در سیاهرگ‌ها نارسایی وریدی گفته می‌شود. این اختلال رگ را گشاد می‌کند و به‌دنبال آن خونی که در کنار دیواره‌های رگ جریان دارد، بی‌حرکت می‌ماند و دیواره‌ی رگ را سخت می‌کند.

_ تجمع خون در رگ به دلایل زیر رخ می‌دهد:
تغییرات هورمونی در زمان بارداری یا یائسگی: ازآنجایی‌که زنان نسبت به مردان بیشتر در معرض تغییرات هورمونی قرار می‌گیرند، احتمال ابتلا به واریس در آنها بیشتر است. طبق این نظریه، هورمون‌های زنانه رگ‌ها را سست می‌کنند و احتمال نشت‌کردن خون به بیرون از رگ را افزایش می‌دهند. اگر زنی در دوران بارداری یا بلوغ باشد، از قرص‌های ضدبارداری استفاده کند یا وارد دوره یائسگی شود، احتمال وقوع نشتی از رگ‌های او بیشتر می‌شود. بدن زنان باردار در راستای رشد کودک خون بیشتری تولید می‌کند؛ از این‌رو آن‌ها به دلیل تقابل این حجم زیاد خون با نیروی جاذبه و فشار، در پاها یا اطراف معده‌شان مستعد ابتلا به واریس هستند.
ناهنجاری در ساختمان رگ‌ها از بدو تولد.
التهاب رگ‌ها یا وجود لخته‌ی خون در آنها.
آسیب‌دیدن رگ‌ها، بیماری قلبی یا مانعی در رگ که جلوی گردش طبیعی خون را بگیرد.
افزایش وزن بدن: زمانی‌که وزن فردی ازحد معمول بالاتر برود، گردش خون او نیز آهسته‌تر می‌شود. پای چنین شخصی بیشتر ملتهب می‌شود و رگ‌ها تحت فشار بیشتری قرار می‌گیرند.

_ بیشتر چه افرادی ودر چه سنینی در معرض ابتلا به بیماری واریس هستند؟
بیشتر زن‌ها،افرادی که طولانی مدت ایستاده یا نشسته در یک وضعیت خاص باشند،حاملگی،افزایش سن

_ علائم بروز این بیماری در افراد چیست؟ بیشتر در چه ناحیه‌ای از بدن مشاهده می‌شود؟
در ابتدا ممکن‌ست وریدهای واریس علامتی نداشته باشند و فقط به صورت عروق سیاهرنگ، قرمز عنکبوتی شکل و یا طناب سیاه‌رنگی در محل مبتلا بالاخص پاها دیده شوند.
ممکن‌ست خود واریس در فرد علامت ایجاد کند که شامل احساس سنگینی، سوزش، گرفتگی در پشت پا بوده. درد معمولا بعد از ایستادن یا نشستن طولانی تشدید شده وبعد از دراز کردن پا وبالخص بالا گرفتن پا بهتر می‌شود. حتی ممکن‌ست ورم پا یا زخم پا یا خارش در محل وریدهای واریسی ایجاد شود.

_ چرا باید نگران رگ‌های واریسی باشیم؟
رگ‌های واریسی در بیشتر موارد بدون علائم آزاردهنده هستند و مردم آنها را به چشم یک مشکل زیبایی می‌بینند. مقدار خونی که در رگ‌های واریسی تجمع می‌یابد، اندک است و بیشتر حجم خون به قلب بر‌می‌گردد، ولی با این اوصاف، داشتن واریس برای شما نوعی هشدار است که بدانید گردش خون شما مشکل دارد.
در بعضی موارد، رگ‌های واریسی پاره می‌شوند و مشکلاتی از قبیل زخم‌های روباز پوستی و ورم را به‌وجود می‌آورند. زمانی‌که واریس با درد همراه باشد، فرد در ساق و پاها دچار درد عضلانی و ورم می‌شود. این علائم دردناک خواب راحت را از فرد سلب می‌کند و کار، ورزش و پیاده‌روی عادی را برای او مشکل می‌کند.
برخی افراد و به‌ویژه خانم‌های باردار علائمی مانند احساس سنگینی و پر‌بودن در پاها، بی‌قراری، خستگی، گرفتگی عضلات، زخم‌های پوستی و خارش را تجربه می‌کنند. در رگ‌های واریسی ممکن است لخته‌ی خون شکل بگیرد و در این حالت شخص فورا باید تحت درمان قرار بگیرد.

_ تفاوت بین رگ‌های عنکبوتی و رگ‌های واریسی
اغلب مردم این دو اصطلاح را به یک معنا به‌کار می‌برند، ولی این دو ناراحتی پوستی، کاملا از هم متمایزند. دلیل ابتلا به آنها شاید یکسان باشد، ولی شکل ظاهری‌شان با یکدیگر فرق دارد.
رگ‌های عنکبوتی، که به آن مویرگ فراخی نیز می‌گویند، برروی پوست به‌صورت خطوط نازک یا شبکه‌مانند ظاهر می‌شوند. برخی هم به این رگ‌ها اصطلاحا خوشه‌های ستاره‌فشان می گویند؛ زیرا ظاهرشان شبیه نقطه‌های کدری است که همگی در یک نقطه از سطح پوست متمرکز شده‌اند. این ساختار بی‌شباهت به خوشه‌های ستاره‌ای درون کهکشان‌ها نیست.
رگ‌های عنکبوتی همانند رگ‌های واریسی مناطقی از قبیل پا، پشت ران، ماهیچه ساق پا، قوزک و از مچ به پایین را درگیر می‌کنند. این رگ‌ها از واریس کوچکتر‌ند و ازآنجایی‌که برروی لایه‌های سطحی پوست قرار دارند، درد و علائم حادی از خود نشان نمی‌دهند. رگ‌های مشبک هم ناهنجاری وریدی دیگری است که اندازه‌ی رگ در آن بزرگتر از رگ‌های عنکبوتی و کوچکتر از رگ‌های وریدی است.

روش‌های متعددی برای پیشگیری و درمان واریس وجود دارد، از جراحی‌های هزینه‌بر گرفته تا استفاده از روغن‌های اسانس طبیعی. برای درمان واریس نیازی نیست از همان ابتدا به کرم‌های حساسیت‌زا (یعنی کرم‌هایی که باعث درد و ورم پوست می‌شوند) یا جراحی پرهزینه لیزر پناه ببریم. بهتر است اول درمان‌های خانگی را امتحان کنیم. درمان‌های رایج پزشکی همیشه مفید نیستند و باید آنها را در انتهای لیست درمانی خود بگذاریم. با درمان‌های‌‌خانگی، می‌توانیم برجستگی رگ‌ها را کاهش بدهیم و آسوده‌خاطر باشیم که عوارض جانبی‌ نیز ندارند.

_ علائم و درمان واریس اندام تحتانی
بیشتر سیاهرگ‌های واریسی بدون علامت بوده و تنها از جنبهٔ زیبایی به توجه پزشکی نیاز می‌یابند. در صورت علامت‌دار شدن، احساس درد، پری و سنگینی منتشر و غیر اختصاصی در ساق پاها به ویژه پس از ایستادن به مدت طولانی، وجود دارد. گاهی تورم در مچ پا و عروق برجسته در پا دیده می‌شود. درمان نگهدارنده (مانند جوراب الاستیک، اجتناب از سرپا ایستادن طولانی و بالا نگهداشتن پا هنگام دراز کشیدن و جوراب ساق بلند کشی) است. در صورت بروز مشکلات اساسی جراحی ضروری است. روش‌های درمانی متداول عبارتند از اسکلروتراپی (تزریق مایع) و جراحی. اندیکاسیون‌های درمان جراحی شامل درد دائم و ناتوان‌کننده، ترومبوفلبیت (لخته شدن) سطحی راجعه، ضایعات و زخم‌های پوستی همراه با خون‌ریزی هستند.

_ درمان‌ها

_ درمان بوسیله لیزر
یک راه حل اصلی درمان رگ صافن مبتلا به واریس، لیزر داخل عروقی یا همان EVLT است.
دقت کنید که این شیوه درمان، قدمتی حدود ۳۳ سال دارد و در سال ۲۰۰۰ نیز FDA گرفته‌است یعنی سازمان غذا و داروی آمریکا آن را تأیید کرده‌است.
از طرف دیگر دقت شود که در این روش یک فیبر لیزر وارد رگ صافن می‌شود و رگ از داخل خشکیده می‌شود و این با لیزرهای کم توان زیبایی و پوستی بسیار تفاوت دارد و گول کلینیک‌های زیبایی و پوست را نخورید. این تکنیک با تکنیک درمان ضایعات پوستی کاملاً متفاوت است.
بسته به قطر رگ، پزشک با تجربه خاص خود توان دستگاه را تغییر می‌دهد ولی معمولاً حداقل W 80 انرژی به ازای هر یک سانتی‌متر رگ داده می‌شود تا رگ مبتلا خشکیده شود.
این روش معمولاً تحت بی‌حسی موضعی انجام می‌شود و طول موج‌های لیزری از جمله طول موج‌های ۸۱۰، ۹۴۰، ۱۰۶۴، ۱۳۲۰ و ۱۴۷۰ نانومتر در این روش کاربرد دارند. بسیاری از متخصصین باور دارند که طول موج‌های بالاتر با درد کمتری همراه است، چراکه این طول موج‌ها به‌طور ویژه دیواره رگ را به جای خون درون رگ، هدف قرار می‌دهند.
مزیت لیزر واریس این است که می‌تواند رگ‌های واریسی و مشکلات رفلاکس وریدی را بدون نیاز به جراحی و بستری شدن درمان کند. با این حال، این درمان راه حلی برای تمامی مشکلات نبوده و اغلب می‌تواند با سایر تکنیک‌های درمانی، از جمله اسکلروتراپی و میکروسکلروتراپی، ترکیب شود تا مشکلات شخص کاملا برطرف شود.

_ درمان به شیوه RF
RF دستگاهی است مشابه لیزر اما دو تفاوت اصلی دارد: اول اینکه توان دستگاه RF فقط در حد W 15 است یعنی رگهایی با قطر بالای cm 1 را نمی‌تواند به خوبی درمان کند و لذا پزشک باید تصمیم بگیرد که پاهای شما را لیزر کند یا RF. ثانیاً در شیوه لیزر رگ بلافاصله خشک می‌گردد چون توان دستگاه بالاتر است اما در شیوه RF رگ در ابتدا لخته می‌شود و پس از چند هفته رگ خشکیده می‌شود.

_ اسکلروتراپی
این روش درمانی، برای رگ‌های عنکبوتی کاربرد دارد که در طی آن یک کاده اسکلروسانت به داخل رگ تزریق می‌شود. اسکلروسانت، عموما محلولی از سدیم تترادسیل سولفات است که باعث تورم دیواره رگ‌ها می‌گردد. در این روش انتظار می‌رود که ۷۵% رگ‌های عنکبوتی محو شوند. این روش بیشتر بر روی پاها یا سایر رگ‌های رشته ای و عنکبوتی روی بدن به کار می‌رود ولی به ندرت بر روی صورت استفاده می‌شود. چراکه احتمال ایجاد اسکار کوچکی وجود دارد. اغلب بیماران نیاز به ۲ تا ۶ جلسه درمان در فواصل ۴ تا ۸ هفته ای دارند تا نتیجه مطلوب بدست آورند.

_ روش‌های درمانی طبیعی برای واریس
نشریه‌ی انجمن پزشکان آمریکا در سال ۲۰۱۲ در گزارشی بیان کرده است: «درمان واریس از راه‌های گوناگونی امکان‌پذیر است که عبارتند از: روش‌های محافظه‌کارانه (دارو‌درمانی، پوشیدن جوراب واریس و تغییر سبک زندگی)، روش‌های نیمه‌تهاجمی (اسکلروتراپی و قطع بافت‌های داخل مجرایی)، روش تهاجمی (جراحی) و روش ترکیبی (ترکیبی از چند روش بالا)».

طبق گزارش سال ۲۰۰۷ در نشریه‌ی دانشکده‌ی سلطنتی جراحی بریتانیا، در جراحی رگ‌های واریسی عصب‌های بیمار نیز آسیب می‌بیند. همچنین واریس در نیمی از بیماران، پس از گذشت ۱۰ سال مجددا بازگشت داشته است. وجود رگ‌های واریسی معمولا نشانه‌ای پنهان از بروز نارسایی وریدی است که لزوما با درد یا ورم همراه نیست. اگر برای درمان واریس به پزشک یا متخصص پوست مراجعه کنید، احتمالا قبل از صحبت درباره‌ی جراحی به شما پیشنهاد می‌دهد که سبک زندگی‌تان را اصلاح کنید. با این کار می‌توانید میزان تجمع خون در رگ‌ها را پایین بیاورید. البته این تغییر فقط به درمان واریس محدود نمی‌شود، بلکه پرانرژی‌تر می‌شوید، پوست‌تان شفاف می‌شود، به‌سلامتی قلب‌تان کمک می‌کنید و گوارش غذا نیز بهتر صورت می‌گیرد. از تمام فوائدی که برای درمان‌های خانگی برشمردیم، بهترین مزیت، بی‌خطر‌بودن و مقرون به‌صرفه‌بودن آن در برابر عمل جراحی است. پس با ادامه این مطلب با پنج روش درمانی طبیعی برای واریس آشنا شوید.

۱. ورزش
حتما با فواید ورزش آشنا هستید، ورزش منظم یکی از بهترین کارهایی است که برای بهتر‌شدن گردش خون در رگ‌ها و پایین‌آوردن ورم پا می‌توان انجام داد. برطبق گزارش مؤسسه‌ی ملی قلب، خون و ریه‌ی آمریکا، نشستن (مخصوصا نشستن در وضعیت نامناسب مانند زمانی که گردن را به جلو خم می‌کنید یا چهار‌زانو نشستن) و ایستادن طولانی‌مدت و بدون حرکت، خطر ابتلا به واریس و ناراحتی‌های ناشی از تجمع خون در رگ را چند برابر می‌کند.
زمانی که شما مدت زمان طولانی‌ بی‌حرکت می‌مانید، رگ‌ها عمل برگرداندن خون به قلب را سخت‌تر انجام می‌دهند و برای مبارزه با نیروی جاذبه مشکل پیدا می‌کنند. ورزش مقدار هورمون‌ها را به‌صورت کاملا طبیعی تنظیم کرده، وزن شخص را کم می‌کند و نمی‌گذارد از حد طبیعی خارج شود و فشارخون را پایین می‌آورد. تمام این موارد با هم به درمان واریس کمک می‌کنند.

براساس نظر متخصصان مؤسسه‌ی بیماری‌های قلبی و عروقی کارولینا، برای جلوگیری از ابتلا به واریس باید نرمش‌هایی را از قبیل بالا‌بردن پا، بالا نگه‌داشتن مچ پا، حرکات دوچرخه و خم‌کردن مچ پا به اطراف انجام دهید تا رگ‌های پا کش بیایند و قوی شوند. ورزش‌هایی مانند پیاده‌روی، شنا و دوچرخه‌سواری که فشار کمی به بدن وارد می‌کنند نیز، فشار وارده به رگ‌ها را کاهش می‌دهند.
اگر از آن دسته افرادی هستید که با ورزش‌کردن عضلات‌تان درد می‌گیرد، پس به‌آرامی ورزش کنید و بعد از آن برروی عضله‌ای که درد گرفته است، کیسه‌ی یخ یا آب گرم بگذارید. برای کاهش درد و ورم ناشی از واریس، پاها را بالا بگیرید یا جوراب واریس بپوشید. با این کار به پایی که خون در آن به‌درستی به جریان نمی‌افتد، فشار ملایمی وارد می‌کنید.

۲. مراقب وزن خود باشید
افرادی که اضافه‌وزن دارند، به‌خصوص زنان و افراد میانسال، بیشتر درخطر ابتلا به واریس هستند. سنگینی وزن اضافی، فشار زیادی به رگ‌های شما وارد می‌کند و به ورم یا برگشت جریان معکوس خون دچار می‌شوید. این پدیده در سیاهرگ‌های بزرگی که نزدیک سطح پوست هستند (مانند سیاهرگ صافن در پا) بیشتر رخ می‌‌‌دهد.
«هافینگتون پست» در مقاله‌ای، به ارتباط بین چاقی و واریس پرداخته است. در این مقاله آمده است که تشخیص رگ‌های واریسی و درمان آنها در افرادی که اضافه‌وزن دارند، مشکل‌تر است؛ زیرا در فرد مبتلا، تا زمانی که پاها ملتهب و اندازه‌ی رگ‌ها بزرگ نشود، نمی‌توان متوجه بیماری شد. اندازه‌ی رگ‌ها در بخش درونی پا در این حالت به بیش از ۴ الی ۵ سانتی‌متر می‌رسد.

۳. استفاده از روغن‌های اسانس برای تنظیم هورمون‌های بدن
روغن‌های اسانس برای بهبود گردش خون مفید‌ند، میزان ورم را پایین می‌آورند و هورمون‌های بدن را تنظیم می‌کنند. یکی از بهترین روغن‌ها برای درمان مشکلات وریدی، روغن «سرو» است. این روغن، سرعت گردش خون را بالا می‌برد و دستگاه گردش خون را تقویت می‌کند. موضع مورد نظر را دوبار در روز با پنج قطره از این روغن ماساژ می‌دهید و این کار را به‌مدت چند هفته ادامه دهید. درصورتی‌که دچار درد عضلانی، ورم یا تاول شدید، مصرف آن را قطع کنید و روغن رقیق دیگری را مانند روغن نعنا، روغن درخت چای یا اسطوخدوس امتحان کنید.

۴. رژیم‌غذایی ضد‌التهاب
غذاهای خاصی هستند که مانع ایجاد التهاب می‌شوند و با تقویت گردش خون، سرعت بهبود واریس را افزایش می‌دهند. این غذاها از گسترش واریس در آینده نیز جلوگیری می‌کنند. پیروی از رژیم غذایی ضعیف، به شریان‌ها صدمه می‌زند، کیفیت گردش خون را پایین می‌آورد و مشکلاتی از قبیل فشار خون، عدم تعادل هورمونی و افزایش وزن را به‌وجود می‌آورد. منظور از داشتن رژیم غذایی ضعیف، خوردن موادی مانند چربی‌های ترانس، شکر، کافئین، الکل و غذاهای فرآوری شده است. اکثر این غذاها حاوی مقادیر بسیار بالایی از سدیم نیز هستند. سدیم زیاد، باعث دفع مقدار آب زیاد از بدن می‌شود و باعث می‌شود سم‌هایی در بدن تولید شود که شدت ورم رگ‌های واریسی را بالا می‌برد.

غذاهایی که خاصیت ضد‌التهابی بالایی دارند و ظاهر واریس را بهبود می‌بخشند، عبارتند از:

_ مواد غذایی که دارای فیبر زیادی هستند: فیبر برای سلامت قلب مفید است و برای خوب کار‌کردن دستگاه گوارش ضروری است. خوردن روزانه ۳۰ الی ۴۰ گرم فیبر بهترین روش برای پیشگیری از یبوست است. ابتلا به یبوست در شکم تولید نفخ می‌کند و نفخ به رگ‌های اطراف شکم و پاها فشار می‌آورد. غذاهایی که حاوی مقدار بالایی فیبر هستند، عبارتند از: تخم‌شربتی و تخم‌ کتان (هردو دارای امگا ۳ هستند و همچنین خاصیت ضد‌التهابی دارند)، سبزیجات، میوه‌ها و حبوبات تازه.
_ غذاهای سرشار از آنتی‌‌اکسیدان: آنتی‌اکسیدان‌ها به استحکام رگ‌ها کمک می‌کنند، ضد‌التهاب‌اند و شریان‌ها را سالم نگه می‌دارند. ویتامین C و ویتامین E، آنتی‌اکسیدان‌های معروفی هستند. این دو ویتامین به‌وفور در سبزیجاتِ برگ‌سبز و مرکبات یافت می‌شوند. ویتامین E از لخته‌شدن خون جلوگیری می‌کند، رقیق‌کننده‌ی طبیعی خون و برای سلامت قلب مفید است. ویتامین C ماده‌ی ضد‌التهاب قوی‌ای است و برای پوست نیز معجزه می‌کند.
_ ادرارآورهای طبیعی: پزشکان در مواردی که صلاح بدانند به تجویز قرص‌های ادرارآور می‌پردازند تا ادرار دفعی را افزایش داده و آب اضافی یا ورم بدن را کاهش دهند. با مصرف خوراکی‌های زیر می‌توانید میزان دفع ادرار را بالا ببرید. این خوراکی‌ها عبارت‌اند از: سبزی‌های تازه (جعفری، گشنیز و ریحان)، رازیانه، برگ‌های سبز گیاه قاصدک، خیار، مارچوبه و کرفس.
_ غذاهایی که حاوی مقادیر زیادی منیزیم هستند: تجمع خون در رگ‌های پا، فشار‌ خون و گرفتگی عضلات پا (سندرم پای بی‌قرار) علائم هشدار‌دهنده‌ای هستند که به وضوح نشان می‌دهند مواد الکترولیتی بدن ما کم شده است. الکترولیت‌ها یون‌های شیمیایی‌ رادیکالی هستند و در هدایت الکتریکی درون سلول‌ها و نورون‌ها نقش دارند. پتاسیم و منیزیم از جمله موادی هستند که ساختار مایع الکترولیت بدن ما را تشکیل می‌دهند. برای مقابله با این علائم آزار‌دهنده، باید خوردن موادی مانند سبزی‌های برگ‌سبز، آوکادو، موز، سبزیجات خانواده‌ی کلم و سیب‌زمینی شیرین را در اولویت قرار دهید.
_ غذاهای ادویه‌دار: غذاهایی که حاوی ادویه‌هایی نظیر فلفل قرمز و کاری هستند، دمای بدن را بالا می‌برند. به‌این‌ترتیب با مصرف ادویه گردش خون بهتر می‌شود، حتی می‌توان میزان اشتها را نیز کنترل کرد و جلوی اضافه‌وزن را گرفت.
_ ماهی‌های دریایی: ماهی و غذاهای دریایی مانند ماهی آزاد، شیر‌ماهی، ماهی کولی، ساردین و ماهی تن حاوی روغن امگا ۳ هستند. متخصصان برای داشتن گردش خون سالم مصرف این روغن را بسیار توصیه می‌کنند.
_ سرکه‌ سیب: سرکه‌ی سیب انتشار خون را در دیواره‌ی رگ‌ها بهبود می‌بخشد و ضد‌التهاب است. برخی بیماران مبتلا به واریس گفته‌اند که با ترکیب‌کردن سرکه‌ی سیب با گیاه دارویی «هاماملیس» و ماساژدادن آن بر روی موضع ملتهب، ورم کاهش یافته و ظاهر رگ‌های واریسی طی چند هفته بهبود می‌یابد.

۵. استفاده از دو گیاه داروییِ قره‌قاط و شاه‌بلوط هندی
بوته‌ی قره‌قاط و درخت شاه‌بلوط هندی برای درمان واریس مفید‌ند و استفاده از آنها برای بدن بی‌ضرر است. بشر هزاران سال است که از این دو گیاه برای درمان خانگی بیماری‌ها استفاده می‌کند. متخصصان آنها را برای درمان نارسایی وریدی مزمن مورد مطالعه قرار داده‌اند. از نشانه‌های نارسایی وریدی می‌توان به درد، ورم قوزک پا، احساس سنگینی، تیر‌کشیدن پا و گرفتگی عضلانی اشاره کرد. قره‌قاط و شاه‌بلوط هندی به دفع آب اضافیِ بدن کمک می‌کند و مشکلات گردش خون، ورم، اسهال، گرفتگی عضلانیِ ناشی از سندرم پیش از قاعدگی و ناراحتی‌های پوستی را درمان می‌کنند.

میوه‌ی درختچه‌ی قره‌قاط در اروپا به بلوبری معروف و خوردنی است. می‌توانید عصاره‌ی این میوه را بگیرید یا با آن نوعی چای دم کنید. از پوست درخت شاه‌بلوط هندی، دانه، برگ و گل‌های آن به‌صورت عصاره، کرم، چای و کپسول استفاده می‌کنند. به‌دنبال عصاره‌ی شاه بلوط هندی‌ای باشید که میزان «آئیسین» فعال آن ۱۶ الی ۲۰ درصد باشد. روزانه باید ۱۰۰ میلی‌گرم از این عصاره را مصرف کنید. برخی متخصصان نیز می‌گویند میزان مصرف قره‌قاط دوبار در روز و هر‌بار ۱۶۰ میلی‌گرم است.

می‌توانید این دو گیاه را هر روز با ۲۰۰ میلی‌گرم گیاه دارویی «کوله‌خاس»، ۲۰۰ میلی‌گرم عصاره‌ی هسته‌ی انگور و ۴۰۰ واحد ویتامین E مخلوط و مصرف کنید. این ترکیب، گردش خون را تقویت، از رگ‌ها در برابر فشار و آسیب محافظت و خون را رقیق می‌کند. محققان دانشکده پزشکی دانشگاه مریلند نیز توصیه کرده‌اند که افراد مبتلا به واریس مصرف موادی را که حاوی ماده‌ی شیمیایی «روتین» هستند، افزایش دهند. «روتین» از خانواده‌ی «بیوفلاونوئید» هاست و از دیواره‌ی رگ‌ها محافظت می‌کند و کارایی آنها را افزایش می‌دهد. «بیوفلاونوئید» درد و ورم ناشی از رگ‌های واریسی را تسکین می‌دهد. مواد غذایی‌ای که حاوی این ماده هستند، عبارت‌اند از: هسته‌ی انگور، پوست درخت کاج، بوته قره‌قاط، زالزالک و گیاهانی که حاوی آنتی‌اکسیدان هستند (مانند میوه‌های حاوی ویتامین C).

_ نتیجه‌گیری
واریس، شایع‌ترین بیماری عروقی انسان است که حدود ۲۰-۱۰% جمعیت را مبتلا می کند.
زنان دست‌کم دو برابر مردان به واریس مبتلا می‌شوند، ولی سن و نژاد بیمار بر میزان ابتلا اثر نمی‌گذارد.
درمان‌های طبیعی واریس عبارتند از: ورزش، جلوگیری از اضافه‌وزن، استفاده از روغن‌های اسانس برای تنظیم هورمون‌های بدن، استفاده از رژیم غذایی ضدالتهاب و گیاهان دارویی مانند قره‌قاط و شاه‌بلوط هندی.
مواد غذایی‌ای که به‌دلیل‌ داشتن خاصیت ضدالتهابی برای درمان واریس بسیار مفید هستند، عبارتند از: غذاهای غنی از فیبر، غذاهای حاوی آنتی‌اکسیدان، ادرارآورهای طبیعی، غذاهای غنی از منیزیم، خوراکی‌های ادویه‌دار، ماهی‌های دریایی و سرکه‌ سیب.
رگ‌های عنکبوتی نیز مانند رگ‌های واریسی در پا، پشت ران، ماهیچه‌ی بین ران و ساق و از مچ به پایین ظاهر می‌شوند. این رگ‌ها از رگ‌های واریسی کوچک‌تر هستند، درد ندارند و بدون علامت هستند. دلیل تفاوت‌های ذکر شده به سطحی‌تر‌بودن آنها نسبت به رگ‌های واریسی برمی‌گردد.

 

منابع:

۱- fa.wikipedia.org

۲- chetor.com

۳- heart.bums.ac.ir

۴- draxe.com

0
نوشته شده توسط فرناز اخباری

وقتی صحبت از کلسترول خون می‌شود، گوشت سفید ممکن است از گوشت قرمز بهتر نباشد – و پروتئین‌های گیاهی از هر دو بهتر باشد از دیدگاه مدرسهٔ عالی پزشکی دانشگاه هاروارد

بیماری‌‌ها و راه درمان, پیشگیری بهتر از درمان. , فرناز اخباری  ,تغذیه سالماخبار پزشکی

 

به گزارش سایت health.harvard.edu

مشارکت‌کنندگان: Katherine D. McManus, MS, RD, LDN

مطالعه‌ای که اخیراً در ژورنال آمریکایی Journal of Clinical Nutrition منتشر شده است، موجب علاقه شدیدی شد که گزارش می‌دهد که گوشت قرمز و سفید تأثیر مشابهی بر کلسترول ال‌دی‌ال (LDL) یا بد دارند، که موجب افزایش خطر ابتلا به بیماری‌های قلبی همراه است. ممکن است نتیجه بگیرید، “خوب ، اگر مرغ به همان اندازه گوشت قرمز برای کلسترول من بد باشد، ممکن است من همبرگر سفارش بدم.”
اما بگذارید قبل از نتیجه‌گیری ، مطالعه را با دقت بیشتری بررسی کنیم.

_ گوشت قرمز، گوشت سفید یا بدون مصرف گوشت؟
دراین مطالعه به بررسی میزان کلسترول بعد از مصرف رژیم‌های غذایی با گوشت قرمز زیاد در مقایسه با رژیم‌های غذایی با مقادیر مشابه پروتئین دریافتی از گوشت سفید یا منابع غیرگوشتی(حبوبات، آجیل، غلات و محصولات سویا) پرداخت. همچنین این مطالعه بررسی کرد که آیا نتایج مطالعات متاثر از میزان چربی اشباع شده موجود در هر یک از رژیم‌های غذایی است یا خیر.
یکصد و سیزده زن و مرد سالم، در سنین ۲۱ تا ۶۵ سال، در این مطالعه شرکت کردند. به هر یک از شرکت‌کنندگان در مطالعه به‌طور تصادفی در رژیم‌شان چربی کم اشباع یا پر اشباع اختصاص داده شد. سپس، به مدت چهار هفته و به ترتیب‌های مختلف، از پروتئین‌های گوشت قرمز، گوشت سفید یا منابع غیرگوشتی مصرف می‌کردند.
کلیه غذاهای مصرف شده در طول مطالعه توسط محققان تهیه شده است (بجز سبزیجات و میوه‌ها، برای اطمینان از طراوت در زمان مصرف). از شرکت‌کنندگان خواسته شد تا سطح فعالیت پایه خود را حفظ کنند و از مصرف الکل خودداری کنند تا از احتمال بروز سایر عوامل موثر بر سطح کلسترول جلوگیری کنند. همچنین به آن‌ها توصیه شد که وزن خود را در طول دوره مطالعه حفظ کنند و در صورت تغییر وزن، کالری آنها تنظیم شود.

_ گوشت سفید همان تأثیر گوشت قرمز بر میزان کلسترول را دارد
این مطالعه نشان داد که کلسترول LDL بعد از مصرف رژیم‌های غذایی با گوشت قرمز و گوشت سفید ، در مقایسه با رژیم غیر گوشتی ، به طور قابل توجهی بالاتر بود. این نتیجه بدون در نظر گرفتن این که دررژیم غذایی چربی اشباع زیاد یا کم باشد ، به دست آمد، اگرچه رژیم‌های چربی اشباع شده بالا، اثرات مضر بیشتری در سطح کلسترول LDL نسبت به رژیم‌های چربی اشباع کم دارند. لیپوپروتئین با چگالی بالا (HDL یا کلسترول “خوب”) تحت تاثیرمنبع پروتئین نبود.
قابل‌توجه این‌که، این مطالعه محدودیت‌های بسیاری دارد. حجم مطالعه با ۱۱۳ شرکت‌کننده کم بود. مدت زمان مطاله نیزکوتاه (فقط ۱۶ هفته) بود. و میزان خروج از مطالعه در میان شرکت‌کنندگان نسبتاً بالا بود. این مطالعه همچنین شامل گوشت‌های فرآوری شده مانند سوسیس، کالباس یا بیکن که به ویژه برای سلامتی قلب مضر هستند نیست، یا از گوشت گاوی که از علف‌های سبز تغذیه کرده‌اند و غالباً به عنوان گزینه سالم‌تر گوشت قرمز می‌باشند نیز نیست.

_ تمرکز برروی پروتئین گیاهی:
نکته مهمی که ممکن است در گوشت قرمز در مقابل صحبت راجع به گوشت سفید از بین برود، اثرات مفید منابع پروتئین غیرگوشتی بر میزان کلسترول است. همان‌طور که نویسندگان این مطالعه اظهار داشتند، “یافته‌های حاضر مطابق با … مطالعات قبلی در مورد الگوهای اولیه رژیم غذایی گیاهی، لاکتو اوو-گیاه‌خواری یا وگان است که در آن غلظت کل چربی، LDL و کلسترول HDL را به میزان قابل‌توجهی پایین‌تر از رژیم‌های غذایی شامل پروتئین حیوانی می‌باشد.”
دستورالعمل‌های رژیمی ۲۰۱۵-۲۰۲۰ از الگوهای غذایی سالم و گیاهی پشتیبانی می‌کند. نمونه‌هایی از رژیم‌های غذایی گیاهی شامل رژیم مدیترانه‌ای و رژیم‌های گیاهی است.
در این مطالعه منابع پروتئین گیاهی مورد بررسی قرار گرفت و رژیم‌های غذایی مبتنی بر گیاه می‌توانند پروتئین لازم را برای سلامتی مطلوب فراهم کنند. در این‌جا نگاهی به میزان پروتئین موجود در انواع غذاهای گیاهی می‌اندازیم.

 

محتوای پروتئین در غذاهای گیاهی

غذا اندازه وعده پروتئین(گرم) کالری
عدس نصف فنجان ۹ ۱۱۵
لوبیای سیاه نصف فنجان ۸ ۱۱۴
نخود نصف فنجان ۷ ۱۳۵
لوبیا نصف فنجان ۸ ۱۱۳
نخود فرنگی نصف فنجان ۷ ۱۱۲
لوبیا چیتی نصف فنجان ۷ ۱۱۷
سویا نصف فنجان ۱۴ ۱۵۰
توفو نصف فنجان ۱۰ ۱۸۳
آجیل نصف فنجان ۵–۷ ۱۶۰–۲۰۰
کره بادام زمینی ۲ قاشق غذاخوری ۸ ۱۹۰
دانه های کتان ۳ قاشق غذاخوری ۵ ۱۵۰
دانه کنجد ۳ قاشق غذاخوری ۵ ۱۵۶
جو (پخته نشده) ۴/۱ فنجان ۶ ۱۶۰
بلغور (پخته نشده) ۴/۱ فنجان ۴ ۱۲۰
ارزن (پخته نشده) ۴/۱ فنجان ۶ ۱۹۰
کوینوآ (نپخته) ۴/۱ فنجان ۶ ۱۶۰

 

منبع: health.harvard.edu

0
نوشته شده توسط شیرین کریمی

رابطۀ روده با مغز از دیدگاه مدرسهٔ عالی پزشکی دانشگاه هاروارد

بیماری‌‌ها و راه درمان, پیشگیری بهتر از درمان. ,اخبار پزشکی, روانشناسی , مشاوره خانواده , شیرین کریمی

 

به گزارش سایت health.harvard.edu

رابطۀ روده با مغز شوخی نیست؛ اضطراب می‌تواند منجر به مشکلات دل و روده شود و مشکلات دل و روده می‌تواند منجر به اضطراب شود. آیا تاکنون تجربۀ «درهم‌پیچیدگی دل و روده» داشته‌اید؟ آیا قرار گرفتن در موقعیت‌های خاص شما را دچار «حالت تهوع» می‌کند؟ آیا تاکنون تجربه «دل‌آشوبی» داشته‌اید؟ ما به یک دلیل این اصطلاحات را به کار می‌بریم. به این دلیل که سیستم گوارش بدن نسبت به احساسات حساس است. خشم، اضطراب، اندوه، دلهره و تمام این نوع احساسات می‌توانند باعث ایجاد علائم ذکرشده در روده شوند.
مغز تأثیر مستقیمی بر معده و روده‌ها دارد. برای مثال زیاد فکرکردن به غذا می‌تواند حتی پیش از خوردن و واردن‌شدن غذا به معده باعث ترشح اسید معده شود. این ارتباط در یک مسیر دو طرفه جریان دارد. مشکلات روده می‌تواند به مغز سیگنال‌هایی را برساند و مشکلات مغز می‌تواند سیگنال‌هایی را به روده برساند. از این رو بیماری‌های روده و معده در فرد می‌تواند علت یا معلول اضطراب، استرس یا افسردگی باشد. زیرا مغز و سیستم گوارشی (GI) ارتباط تنگاتنگی با یکدیگر دارند.
این امر به ویژه در مواردی رخ می‌دهد که فرد بی هیچ علّت جسمانی مشهودی سابقۀ ناراحتی معده و دستگاه گوارش داشته باشد. در چنین مواردی تلاش برای درمان اختلالات گوارشی روده‌ای رنجور بدون در نظر گرفتن نقش استرس‌ها و هیجانات دشوار است.

_ سلامتِ روده و اضطراب
با توجه به ارتباط نزدیک روده و مغز، اینکه چرا فرد ممکن است پیش از ارائۀ سخنرانی یا انجام کاری مهم احساس تهوع یا احساس درد در روده و شکم در زمان استرس را تجربه کند، فهمش آسانتر است. اما این بدان معنا نیست که اختلالات در عملکرد گوارش تصوراتی خیالی هستند یا اینکه «همه چیز در سر شما می‌گذرد!» عوامل روانی و عوامل جسمانی برای ایجاد درد و سایر نشانه‌های شکمی با هم ترکیب می‌شوند. عوامل روانی بر فیزیولوژی واقعی روده و هچنین بر علائم و نشانه‌ها اثر می‌گذارند. به عبارت دیگر استرس (یا افسردگی یا سایر عوامل روانشناختی) می‌تواند بر حرکات و انقباض‌های دستگاه گوارشی اثر بگذارد، التهاب را بدتر کند یا چه بسا فرد را مستعد ابتلا به عفونت کند.
به علاوه تحقیقات نشان می‌دهد که برخی از افراد با اختلالات عملکردی در دستگاه گوارش درد را بیشتر از دیگران درک می‌کنند زیرا مغز آنها نسبت به سیگنال‌های درد از دستگاه گوارشی بیشتر واکنش نشان می‌دهد. استرس می‌تواند درد موجود را بدتر از آنچه هست جلوه دهد.
بر اساس این مشاهدات، شاید انتظار داشته باشید که دست‌کم برخی از بیماران با ضعف عملکردی دستگاه گوارش ممکن است با درمان و کاهش استرس یا درمان اضطراب یا افسردگی بهبود پیدا کنند. و همان‌طور که انتظار می‌رود، بررسی سیزده مطالعه نشان داد که بیمارانی که درمان‌هایی با رویکرد روانشناختی را امتحان کرده‌اند، در مقایسه با بیمارانی که فقط معالجه پزشکی معمولی را تجربه کرده‌اند، در بهبود علائم گوارشی خود پیشرفت بیشتری داشتند.

_ رابطه رود با مغز، اضطراب و هضم غذا
آیا مشکلات معده یا روده شما، مانند سوزش سر دل، گرفتگی شکم یا مدفوع رقیق به استرس ربط دارد؟ مراقب سایر علائم رایج مربوط به استرس باشید و در مورد آنها با پزشک خود صحبت کنید. شما و پزشک‌تان می‌توانید راهکارهایی برای کمک به مقابله با عوامل استرس‌زا در زندگی خود پیدا کنید و همچنین ناراحتی‌های گوارشی خود را کاهش دهید.

_ علائم جسمانی
• سفت‌شدن یا گرفتگی عضلات به‌ویژه در ناحیه گردن و شانه‌ها
• سردرد
• اختلال خواب
• لرزه و رعشه
• از دست دادن میل به رابطه جنسی
• کاهش یا افزایش وزن
• بی‌قراری
علائم رفتاری
• مسامحه‌گری و به‌تعویق‌انداختن کارها
• دندان قروچه
• دشواری در کامل‌کردن کارها و وظایف
• تغییر در مقدار مصرف الکل یا غذایی که فرد معمولاً مصرف می‌کند
• سیگار کشیدن بیش از حد، بیش از حد معمول
• افزایش میل به کنار دیگران بودن یا دوری کردن از دیگران
• اندیشناکی یا نشخوار کردن (مدام سخن‌گفتن یا مدام به فکر فرورفتن دربارۀ شرایط استرس‌زا)
علائم هیجانی یا احساسی
• گریه کردن
• احساس تنش یا فشار بیش از حد
• اختلال در آرامش
• عصبی بودن
• تندخویی
• افسردگی
• اختلال در تمرکز
• اختلال در به خاطر سپردن چیزها
• از دست دادن حس شوخ‌طبعی
• بی‌تفاوتی
اختلالات عملکردی دستگاه گوارش ۳۵ تا ۷۰ درصد از افراد را در برخی از دوره‌های زندگی‌شان تحت تأثیر قرار می‌دهد، زنان بیش از مردان از این اختلالات رنج می‌برند. این اختلالات هیچ دلیل جسمی ظاهری، مانند عفونت یا سرطان ندارد، در عین حال منجر به درد، نفخ و سایر ناراحتی‌ها می‌شود.
عوامل متعدد – بیولوژیکی، روانی و اجتماعی – در ایجاد اختلال عملکردی دستگاه گوارش نقش دارند. اما مطالعات بی‌شماری نشان می‌دهند که استرس در ایجاد اختلال گوارشی می‌تواند از اهمیت ویژه‌ای برخوردار باشد. رابطه بین استرس محیطی یا روانی و به‌هم‌ریختگی دستگاه گوارش پیچیده و دو طرفه است: استرس می‌تواند باعث وخیم‌تر شدن درد در دستگاه گوارش و بروز سایر علائم شود و برعکس. به همین دلیل در درمان اختلالات عملکردی دستگاه گوارشی اغلب از روش‌های روانشناختی در کنار سایر درمان‌ها – یا حتی با روان‌درمانی به‌تنهایی – استفاده می‌شود.

_ سیستم عصبی روده‌ای به عنوان مغز دوم
عملکردهای حیاتی مانند تنفس، ضربان قلب، فشار خون و دمای بدن از راه سیستم عصبی به صورت خودکار تنظیم می‌شوند. این شبکه پیچیده اعصاب از مغز تا تمام اعضای اصلی بدن گسترش یافته و دارای دو بخش عمده است. سیستم عصبی سمپاتیک که باعث واکنش‌های «جنگ و گریز» می‌شود. سیستم عصبی پاراسمپاتیک که پس از گذشتن از خطر، بدن را آرام می‌کند. هر دو سیستم عصبی سمپاتیک و پاراسمپاتیک با یکی دیگر از بخش‌های کمتر شناخته‌شدۀ سیستم عصبی خودکار – سیستم عصبی روده که به تنظیم هضم غذا کمک می‌کند، تعامل دارند.
گاهی سیستم عصبی روده را «مغز دوم» می‌نامند، زیرا به همان نوع نورون‌ها و انتقال دهنده‌های عصبی که در سیستم عصبی مرکزی (مغز و نخاع) یافت می‌شود، متکی است. پس از اینکه غذا وارد روده‌ها می‌شود، نورون‌ها سلول‌های عضلانی دستگاه گوارش را ردیف می‌کنند تا یکسری انقباضات روده تولید کنند و مواد غذایی را در امتداد خود رو به جلو سوق دهد و آن را به مواد مغذی و مواد دفع‌شدنی تجزیه کند. در عین حال، سیستم عصبی روده‌ای برای انتقال و تعامل با سیستم عصبی مرکزی از انتقال‌دهنده‌های عصبی مانند سروتونین استفاده می‌کند.
این «محور مغز – روده» نشان می‌دهد که چرا محققان علاقه‌مند به درک این موضوع هستند که چگونه استرس روانی یا اجتماعی ممکن است باعث مشکلات گوارشی شود. هنگامی که به فرد آنقدر استرس وارد شود که واکنش جنگ یا گریز را برانگیزد، هضم غذا کند یا حتی متوقف می‌شود تا بدن بتواند تمام انرژی درونی خود را به سمت تهدیدی که حس‌کرده منحرف کند. در پاسخ به استرس‌هایی که شدّت کمتری دارند، مانند صحبت‌کردن در جمع، ممکن است روند هضم غذا کند شود یا به طور موقت مختل شود و باعث درد شکم و سایر علائم اختلالات عملکردی دستگاه گوارش شود. صدالبته این موضوع می‌تواند کاملاً برعکس نیز کار کند: یعنی مشکلات مداوم دستگاه گوارش می‌تواند اضطراب و استرس را افزایش دهد.

_ گزینه‌های روان‌درمانی برای اختلال دستگاه گوارش
مطالعات نشان می‌دهد که چندین نوع روان‎درمانی می‌تواند به بهبود اختلالات دستگاه گوارش کمک کند، یا دست‌کم به افراد در یادگیری مقابله با چنین علائمی کمک کند. اگرچه این تحقیقات محدودیت‌هایی دارند – به ویژه، بسیاری از مطالعات به دلیل استفاده از یک لیست انتظار گروه کنترل مورد نقد قرار گرفته‌اند که این گروه کنترل به محققان اجازه نمی‌دهد تا تأثیرات درمانی توجه پزشکی را مورد بررسی قرار دهند – شواهد موجود نشان می‌دهد که روان‌درمانی‌های زیر ممکن است باعث تسکین‌بخشی اختلالات گوارشی شود.
درمان شناختی رفتاری (CBT). این روش روان‌درمانی به بیماران کمک می‌کند تا افکار و رفتارهای آسیب‌زا را تغییر دهند و مهارت‌های مقابله با آنها را یاد بگیرند تا بتوانند استرس و اضطراب را بهتر مدیریت کنند. روش CBT ممکن است برای کمک به بیماران در مقابله با اختلالات مداوم دستگاه گوارش مفید باشد، ولی در کاهش درد خیر.
آرامش درمانی. این روش شامل تعدادی تکنیکِ طراحی‌شده برای کمک به افراد در آرامش‌یافتن و کاهش واکنش‌پذیری در برابر استرس است. این تکنیک‌ها شامل آرام‌سازی پیشروندۀ عضلات، تجسم و موسیقی آرام‌بخش می‌شوند. برای درمان اختلالات دستگاه گوارش ترکیب آرامش‌درمانی با CBT مؤثر است.
هیپنوتیزم. هیپنوتیزم روده – که ترکیبی از آرامش عمیق با پیشنهادات مثبت متمرکز بر عملکرد دستگاه گوارش است – ممکن است برای افرادی که علائم آنها حتی بدون استرس آشکار رخ می‌دهد مفید باشد.

_ روده حساس
هنگامی که سیستم گوارش شما به راحتی کار می‌کند، تمایل ندارید در مورد آن فکر کنید. به محض اینکه مشکلی در سیستم گوارش پیش می‌آید، روده شما – مانند یک چرخ جیرجیرکنان – ناگهان توجه شما را به خود جلب می‌کند. در واقع روده حساس، منبع اصلی ایجاد اختلال در دستگاه گوارش است: سندرم روده تحریک‌پذیر، رفلاکس معده، اختلال در معده، یبوست، اسهال و گاز اضافی. در ادامه توضیحی دربارۀ علّت ایجاد اختلالات گوارشی بر اثر استرس و اضطراب احساسی می‌آید.
«روده» شما مجموعه‌ای از اعضای بدن است که شامل دهان، مری، معده، روده کوچک و روده بزرگ است – روده غذایی که شما می‌خورید را به مواد مغذی برای زندگی و رشد بدن تبدیل می‌کند. اگر تا به حال ناراحتی در معده، یبوست، سوزش یا ترش‌کردن یا گاز معده را تجربه کرده‌اید، می‌دانید روده چقدر حساس است. این «واکنش‌های روده» می‌توانند دردناک، مختل‌کننده و گاهی شرم‌آور باشند.
خوشبختانه، تقریباً در تمام موارد اختلالات دستگاه گوارش می‌توانید کاری انجام دهید و به همزیستی مسالمت‌آمیزتر و آرام‌تری با دستگاه گوارش خود دست پیدا کنید. شما می‌توانید شایع‌ترین مشکلات از جمله ریفلاکس اسیدی، سوء هاضمه عملکردی، سندرم روده تحریک‌پذیر، یبوست، اسهال و گاز بیش از حد معده را معالجه و پیشگیری کنید.
این گزارش راهکارهایی را برای پیشگیری و درمان سوزش سر دل ارائه می‌دهد که این نشانل اصلی بیماری ریفلاکس معده دستگاه گوارش (GERD) و شایع‌ترین بیماری دستگاه گوارش است. داروهای تسکین‌دهنده درد – از Prilosec و Nexium گرفته تا Zantac و Tums – ایمن‌ترین و سریع‌ترین داروهای درمانی هستند.

منابع:

۱- The Sensitive Gut
۲- The gut-brain connection
۳- Stress and the sensitive gut

0
نوشته شده توسط تحریریه جامعه پزشکان ایران

چرا با افزایش سن رگ‌های بدن سخت می‌شوند؟

بیماری‌‌ها و راه درمان, اخبار پزشکی , پیشگیری بهتر از درمان

 

به گزارش سایت sciencealert.com

سخت شدن رگ‌ها در پیری روشی برای نگه داشتن آن‌ها است. اما تحقیقات جدید به این پرسش، پاسخ دیگری می‌دهد.

در گذشته دلیل سفت شدن رگ‌ها با افزایش سن، ته‌نشینی کلسیم و دلیلی ناشناس شناخته شده بود. بر اساس آخرین نتایج بدست آمده توسط مولکولی به نام Poly ADP-Ribose این فرایند مورد آزمایش قرار گرفت. Poly ADP-Ribose یا PAR پروتئینی است که به‌هنگام آسیب سلول یا DNA آن ساخته می‌شود و کلسیم را به ذرات درشت‌تر تبدیل می‌کند. سپس این ذرات سخت شده و به دیواره رگ‌ها متصل می‌شوند و باعث کاهش قابلیت ارتجاعی آن‌ها می‌شود. به گفته Cathy Shanahan از لندن، این سخت شدن و یا بیو مینرالیزاسیون برای تولید استخوان بسیار ضروری اما در رگ‌ها بر بیماری‌های قلبی عروقی و سایر بیماری‌های مربوط به کهولت سن تاثیر می‌گذارد.

انتشار PAR در کشت سلول‌های مختلف از جمله بافت خونی انسان، با استفاده از تکنیک طیف سنجی رزونانس هسته‌ای (NMR) قابل بررسی بود. افزایش سن، فشار خون بالا و مصرف دخانیات باعث آسیب به DNA و در نتیجه ساخته شدن این پروتئین می‌شود. سخت شدن رگ‌ها نیز به عنوان یک محصول جانبی از فرایند PAR نیز به شمار می‌رود.
به گفته Melinda Duer از دانشگاه کمبریج، ما هنوز نمیدانیم چه چیزی این فرایند را کنترل و چگونه باید با آن برخورد شود. او همچنین افزود این دستاورد کاملا تصادفی بوده و به کمک آن توانستند یک درمان اساسی پیدا کنند. این درمان بر پایه یک آنتی بیوتیک به نام مینوسایکلین، که برای درمان جوش و آکنه مورد استفاده است پیش می‌رود و می‌تواند به فرایند جلوگیری از سفت شدن رگها سرعت ببخشد. در یک آزمایش کوتاه مدت بر روی موش، این آنتی‌ بیوتیک نشان داد که می‌تواند از تولید PAR جلوگیری کند.

با این حال، همچنان نمیتوان به طور ۱۰۰% از سفت شدن رگ‌ها به دلیل کهولت سن جلوگیری کرد اما یک رژیم غذایی و تغذیه مناسب نقش بسیار مهمی را در برای کاهش احتمال آن دارند.

منابع:

۱- khabaronline.ir

۲- sciencealert.com

0
1 2 3 66