بیماری‌‌ها و راه درمان, پیشگیری بهتر از درمان ,دارونامه

به گزارش سایت drhealthbenefits.com

آیا چیزی درباره‌ی استروئیدها می‌دانید؟ کورتیکواستروئیدها، یا آنطور که بیشتر نامیده‌ می‌شوند «استروئیدها»، داروهای ضد التهاب هستند. این داروها اشکال ترکیبی کورتیزون هستند، هورمونی که در غدد آدرنال‌تان تولید می‌شوند. انواع بسیاری از استروئیدها وجود دارد که می‌توانید آن‌ها را از پیشخوان داروخانه‌ها تهیه کنید، مانند پردنیسون، میتل‌پریدنیسون، پردنیسولون، دگزامتازون، و هیدروکسیزین. سوای انواع بسیار، استروئیدها در گونه‌های مختلفی نیز وجود دارند، گونه‌های رایج استروئیدها، استروئیدهای خوراکی و استروئیدها موضعی هستند.
اما آیا می‌دانستید مصرف استروئیدها برای مدت چند دوره و دوز بالای آن می‌تواند خطرهای مختلفی برای سلامتی‌تان به بار بیاورد؟ بله، در اینجا خطرهای مختلفی که مصرف استروئیدها در دراز مدت و با دوز بالا می‌توانند برای سلامتی ایجاد کنند به شما معرفی می‌شود.

۱. سندرم ترک استروئیدها
اگر به مصرف استروئیدها اعتیاد دارید، احتمال آنکه از سندرم ترک استروئید رنج ببرید بیشتر است. این سندرم احتمالا هر بار که دارو را دست کم دو هفته یا بیشتر مصرف کنید اتفاق خواهد افتاد. علائمی که سندرم ترک استروئید دارد شامل درد مفصل، خستگی مفرط، سفتی عضلات، نرمی عضلات، و تب می‌شوند. پس، استفاده از استروئیدها را نمی‌تواند ناگهانی قطع کرد، بلکه در عوض باید دوز آن را آرام آرام پایین آورد.

برای غلبه بر این سندرم ترک استروئید، لازم است به طور منظم با پزشک مشورت کنید. شما می‌توانید از آن‌ها بخواهید دوز مناسب را مصرف کنند تا استفاده از استروئید مرحله به مرحله کاهش پیدا کند. این به خاطر کاهش ناگهانی مصرف استروئید است که باعث می‌شود از عوارض بد آن رنج ببرید. گاهی، عوارض بد نسبت به اثرات جانبی مصرف استروئیدها خطرناک‌تر هستند.

۲. عفونت‌ها
اگر مدت زمان درازی است که داروهای استروئید مصرف می‌کنید، احتمال آنکه دچار عفونت‌های مختلف بشوید بیشتر است. چرا این اتفاق می‌افتد؟ چون وقتی مدت زیادی باشد استروئید مصرف می‌کنید، استروئیدها می‌توانند نقش محافظت کننده‌ی سیستم ایمنی را سرکوب کنند و در نتیجه، هیچ شکی نیست که واقعا مستعد ابتلا به انواع عفونت‌ها خواهید بود.

پس، برای غلبه بر چنین مشکلی، داشتن مشاوره‌ی منظم با پزشک می‌تواند انتخاب عاقلانه‌ای باشد. از پزشک‌تان درباره‌ی امکان وجود واکسیناسیون برای پیشگیری در برابر ذات‌الریه سوال کنید. همچنین همیشه به محض امکان وقتی علامت تب، درد موقع ادرار کردن، و اسیر عفونت‌ها را دارید، به درمانگاه یا پزشک مراجعه و درخواست کمک پزشکی کنید. علاوه بر آن، باید در صورتی که سابقه‌ی بیماری سل دارید به پزشک‌تان اطلاع بدهید.

۳. زخم‌ معده و خونریزی
اگر مدت زمان زیادی استروئید مصرف کرده باشید، احتمال آنکه به زخم معده و خونریزی هم دچار شوید بیشتر خواهد بود. امکان آنکه به بیماری‌ها مبتلا شوید در صورتی که استروئیدها را همراه با داروهای ضد التهابی غیر استروئیدی (مانند آسپرین، و ایبوپروفن) مصرف کرده باشید، بیشتر خواهد بود. برای غلبه بر این مشکل، مصرف استروئیدها با ضد اسید خیلی زود پس از خوردن وعده‌ی غذایی بهتر است و این ترکیب می‌تواند حساسیت معده را کاهش دهد. اما یادتان باشد، به محض امکان و در صورت رنج بردن از هر یک از دردهای معده همراه با مدفوع سیاه و خون آلود از درمان‌های پزشکی کمک بگیرید.

۴. افزایش وزن
هیچ شکی وجود ندارد که بین استفاده از استروئیدها و افزایش وزن رابطه وجود دارد. این به خاطر آن است که استروئیدها بر متابولیسم بدن تاثیر می‌گذارند و همچنین بر شیوه‌ی ذخیره‌ی چربی توسط بدن تاثیر گذار خواهند بود. چون استروئیدها می‌توانند بر متابولیسم بدن تاثیر بگذارند، شکی وجود ندارد که اشتهای‌تان افزایش پیدا خواهد کرد و اگر آن را کنترل نکنید، چربی که در بدن‌تان جمع می‌شود نیز افزایش خواهد یافت و در نتیجه‌ی آن به اضافه وزن دچار می‌شوید.

برای غلبه بر این مشکل، لازم است اطمینان حاصل کنید همیشه حواستان به کالری‌های خوراکی‌هایی که مصرف می‌کنید هست. علاوه بر آن، به انجام ورزش‌های بیشتر برای سوزاندن کالری‌ها نیز نیاز دارید. خبر خوش آنکه، بعد از شش ماه از ترک استروئید، دوباره کمی وزن کم خواهید کرد.

۵. تغییرات خلق‌و‌خو
این خطر دیگری است که هنگام مصرف دراز مدت استروئیدها سلامتی‌مان را تهدید می‌کند. استروئیدها در دراز مدت تغییرات خلق و خو ایجاد می‌کنند. اگر هر روز حدود ۳۰ میلی گرم استروئید مصرف کنید، قطعا می‌تواند بر روحیه و خلق‌ و خوی‌تان تاثیر بگذارد. بعضی آدم‌ها احساس افسردگی می‌کنند، بعضی شادمانی مضاعف بدون دلیل واضح احساس خواهند کرد، و بعضی دیگر در طول روز احساس اضطراب می‌کنند.

خب، برای حل این خطر استروئیدها برای سلامتی بسیار ضروری است داروهای دیگری نیز مصرف کنید که به مشکل خلق و خو کمک می‌کنند. همیشه به خانواده‌تان درباره‌ی این خطر مصرف استروئید برای سلامتی اطلاعات بدهید تا اینکه بتوانند درک‌تان کنند و هر زمان با تغییرات رفتاری مواجه می‌شوید تشخیص بدهند.

۶. بی‌خوابی
در واقع، بین استفاده‌ی استروئید و بی‌خوابی رابطه وجود دارد. این به خاطر آن است که استروئیدها می‌توانند در توانایی به خواب رفتن اختلال ایجاد کنند، به ویژه وقتی عصرها مصرف شوند. بعد از استفاده‌ی استروئیدها، احساس خواهید کرد خوابیدن برای‌تان کمی سخت تر است. بنابراین، برای غلبه بر این مشکل، لازم است که از پزشک‌تان بپرسید آیا مجاز هستید صبح‌ها استروئید مصرف کنید. اما، در صورتی که واقعا باید دارو را عصرها مصرف کنید، حتما موقعی استفاده کنید که مجال آماده شدن برای خواب را به شما بدهد. لازم است حتما محیطی داشته باشید که به خواب بهتر کمک کند، مثلا اتاق خواب تاریک و تمیز، و بعد اتاق را ساکت و خنک نیز نگه دارید.

۷. احتباس مایعات و فشار خون بالا
هر بار که تصمیم به مصرف استروئیدها به طور منظم و برای مدت زمانی طولانی بگیرید، از این دو ناراحتی نمی‌توان اجتناب کرد. چون استروئیدها برای تنظیم تعادل آب، سدیم و سایر الکترولیت‌های بدن بسیار ضروری هستند. پس، استفاده از کورتیکواستروئیدها بدون شک احتمال احتباس مایعات و بالا رفتن فشار خون را افزایش می‌دهد که به نوبه‌ی خود می‌تواند باعث ابتلا به بیماری فشار خون بشود.

پس، برای غلبه بر این بیماری، لازم است یک رژیم غذایی کم سدیم داشته باشید، تا آنکه فشار خون‌تان بیشتر بالا نرود. اگر سابقه‌ی فشار خون دارید، باید به طور منظم معاینه بشوید. مصرف ادرار آورها نیز مفید خواهد بود.

۸. قندخون بالا
سوای افزایش فشارخون و احتباس مایعات، ممکن است بدن‌تان دچار افزایش قند خون نیز بشود، که می‌تواند سبب مشکل قند خون بشود و مشکلاتی که به همراه دارد مانند دیابت. این به خاطر آن است که کورتیزون موجود درگیر حفظ سطح گلوکز خون در حد نرمال خواهد شد، و استفاده از کورتیکواستروئیدها بدون شک سطح قندخون را افزایش می‌دهد که می‌تواند به دیابت منجر شود.

برای غلبه بر این مشکل، همه‌ی کاری که لازم است انجام دهید چک کردن مرتب سطح قند خون توسط پزشک هنگام مصرف استروئیدها است. حتما آن را با سبک زندگی‌ سالم و خوردن خوراکی‌هایی که حاوی مقدار کمی قند هستند متعادل سازید تا آنکه در عین مصرف استروئیدها از خطر ابتلا به دیابت دور بمانید.

۹. بیماری چشم
خطر دیگری که موقع مصرف استروئیده به طور منظم برای مدت طولانی سلامتی‌مان را تهدید می‌کند بیماری چشم است. بسیاری از متخصصان حوزه‌ی سلامت می‌گویند گاهی استروئیدها می‌توانند به بیماری‌های چشمی مانند آب مروارید و آب سیاه منجر شوند هر چند این که بین مصرف استروئیدها و بیماری‌های چشمی ارتباط وجود دارد یا نه هنوز ناشناخته است.

بنابراین، اگر سابقه‌ی آب مروارید و آب سیاه دارید، باید به پزشک بگویید که استروئید مصرف می‌کنید تا اینکه به صورت دوره‌ای تحت چک آپ پزشکی قرار بگیرید. استروئیدها گاهی می‌توانند باعث تاری دید نیز بشوند اما موقتی است و اصلا چیز جدی نیست. اما اگر مشکلات بصری بیشتر شد، نباید در مراجعه‌ی سریع به پزشک لحظه‌ای تردید کنید.

۱۰. تصلب شریان
شکی وجود ندارد که هر بار تصمیم به مصرف استروئیدها می‌گیرید، احتمال آنکه به تصلب شریان نیز مبتلا بشوید بیشتر می‌شود. این تصلب شریان، البته به بیماری‌های جدی تری مانند بیماری قلب منجر خواهد شد. اما باید یادتان باشد که اگر مدت زمان زیادی است استروئید مصرف می‌کنید و آنهم با دوز بالا، به تصلب شریان دچار خواهید شد.

برای غلبه بر این مشکل، لازم است سبک زندگی سالمی را در پیش بگیرید، یعنی باید خوراکی‌هایی بخورید که سطح کالری و کلسترول پایینی دارند و سپس لازم است فعالیت جسمی یا ورزش منظم در طول روز انجام دهید. علاوه بر آن، باید استرس‌تان را کنترل کنید و حتما سطح فشار خون و کلسترول بدن‌تان به طور منظم چک کنید.

۱۱. بافت‌مردگی بی‌خونی (آواسکولار نکروز)
مصرف دوز بالای استروئید خطر ابتلا به بیماری که آواسکولار نکروز (بافت مردگی بی‌خونی) نامیده می‌شود را افزایش می‌دهد. بنابراین، این بیماری شکلی از آسیب است که در استخوان‌ها اتفاق می‌افتد، به ویژه در استخوانی که در مفصل لگن واقع شده است و درد لگن می‌تواند اولین نشانه‌ی این بیماری باشد. تنها راه غلبه بر این بیماری آن است که باید کمک و درمان پزشکی را در اسرع وقت و موقع احساس درد در لگن درخواست کنید، چون در واقع مفصل لگنی که آسیب دیده در این ناحیه قرار دارد.

۱۲. پوکی‌استخوان
همان طور که از قبل می‌دانید استروئیدها می‌توانند بر سلامت استخوان‌ها تاثیر بگذارند. استروئید درمانی می‌تواند باعث رقیق شدن خون بشود، که همین می‌تواند استخوان را مستعد ضعف کند. بنابراین، به همین خاطر است که پزشکان همیشه تست اندازه‌گیری تراکم استخوان را به صورت ادواری در دوره‌ای که استروئید مصرف می‌کنید اجباری می‌دانند. می‌توانید برای کاهش خطر پوکی استخوان هنگام مصرف استروئیدها توصیه‌های زیر را دنبال کنید:

– باید مکمل کلسیم مصرف کنید یا خوراکی‌هایی که کلسیم زیاد دارند مانند شیر، پنیر، و سایر محصولات لبنی.
– باید سیگار کشیدن و مصرف الکل را ترک کنید چون این دو عاملی هستند که می‌توانند باعث پیدایش پوکی استخوان بشوند.
– همیشه ورزش‌های مناسب کنترل وزن انجام دهید مانند پیاده‌روی، دو، و سایر فعالیت‌های جسمی چون این فعالیت‌ها می‌توانند باعث حفظ تراکم استخوان‌ها بشوند.

۱۳. واکنش تغییر یافته با استرس جسمی
این یکی از مشکلات اصلی است که موقع استفاده و مصرف استروئیدها رخ می‌دهد. بدن‌تان به نوعی کاهش واکنش به استرس جسمی دچار می‌شود چون غدد آدرنال آن طور که باید واکنش نشان نمی‌دهند. در واقع، این اثر می‌تواند حتی دوره‌ای طولانی پس از آنکه دیگر استروئید مصرف نمی‌کنید هم ادامه داشته باشد. بدن‌تان قادر نحواهد بود به استرس جسمی واکنش بدهد اگر به بیماری جدیدی مبتلا شوید و آن وقت هر بار که ترومای جدی را تجربه کنید بسیار برای‌تان خطرناک خواهد بود.

برای غلبه بر این مورد، حتما توصیه‌های پزشک و تایید او را بگیرید تا اینکه دوز مناسبی را که باید مصرف کنید به شما تجویز نماید. ممکن است هر بار که با استرسی بزرگ مواجه می‌شوید استروئید مصرف نمایید مثلا هنگام عمل جراحی یا عفونت‌های شدید.

این یکی از اصلی‌ترین مشکلاتی است که موقع استفاده از استروئیدها رخ خواهد داد. بدن‌تان نوعی کاهش واکنش در برابر استرس جسمی را به خاطرآنکه غدد آدرنال آنطور که باید واکنش نشان نمی‌دهند تجربه خواهد کرد. در واقع، این اثر می‌تواند حتی مدت‌ها پس از آنکه مصرف استروئید را قطع می‌کنید ادامه پیدا کند. بدن‌تان قادر نخواهد بود هنگام مواجه با بیماری جدید واکنش نشان بدهد و در این صورت هر بار دچار ترومایی شدید بشوید برای‌تان بسیار خطرناک خواهد بود.
برای غلبه بر این مشکل، حتما از پزشک توصیه و تایید بگیرید تا اینکه بتواند به شما دوز مصرفی مناسب را تجویز کند. ممکن است به دوز بالایی از استروئید هنگام مواجه با استرس‌های شدید مانند عمل جراحی یا عفونت‌های شدید نیاز داشته باشید.

۱۴. اختلال در تولید هورمون‌ها
سوای تاثیر گذاشتن بر استخوان‌ها، مصرف مداوم استروئیدها می‌تواند باعث اختلال در تولید هورمون‌های بدن نیز بشود. به ویژه، مصرف استروئید در بین مردان می‌تواند تولید اسپرم را کاهش دهد و باعث آب رفتن بیضه‌ها نیز بشود. علاوه بر آن، استفاده از استروئیدها می‌تواند بر رشد سینه‌های مردان تاثیر بگذارد که ژنیکوماستی نامیده می‌شود. در واقع، حدود نیمی از بدنسازانی که استروئید مصرف می‌کنند از یکی از مشکلاتی که در فوق اشاره شد رنج می‌برند.

از طرف دیگر، مصرف استروئید همچنین می‌تواند بر هورمون‌های زنان نیز تاثیر بگذارد. در واقع، استروئیدهای آنابولیک می‌توانند باعث افزایش مردانگی در بین زنان بشوند که به معنی کاهش اندازه‌ی پستان و چربی بدن، افزایش اندازه‌ی کلیتوریوس و بم‌تر شدن صدای‌ آن‌ها نسبت به قبل است. علاوه بر آن، بعضی از زنان ممکن است رشد بیش از حد موی بدن و از دست دادن موی سر را تجربه کنند.

۱۵. سیستم اسکلتی عضلانی
از آنجایی که استروئیدها می‌توانند بر هورمون‌ها اثر بگذارند، هیچ شکی وجود ندارد که می‌توانند بر سیستم اسکلتی عضلانی نیز تاثیر بگذارد. افزایش سطح هورمون‌هایی مانند تستوسترون و سایر هورمون‌های جنسی معمولا باعث تحریک رشد انزالی که در هنگام بلوغ و نوجوانی اتفاق می‌افتد می‌شوند و همچنین تولید سیگنالی که رشد بدن را نیز متوقف می‌کند. بنابراین هر وقت بچه‌ها از استروئیدهای آنابولیک استفاده کنند امکان دارد هورمون‌های جنسی‌شان کم کم افزایش پیدا کند و این می‌تواند سیگنال دائمی به استخوان‌ها بفرستد و جلوی رشدشان را بگیرد.

۱۶. عفونت‌های باکتریایی و ویروسی
این نیز بدون شک هنگام مصرف استروئیدها اتفاق خواهد افتاد. بنابراین، هر وقت آدم‌ها کمی استروئید به بدن‌شان وارد کنند، به ویژه موقع انجام تزریق‌های غیر بهداشتی و غیر قانونی، دچار چنین عفونت‌هایی خواهند شد. چنین چیزهایی بدون شک به عفونت‌های مختلفی که تهدید کننده‌ی زندگی محسوب می‌شوند منجر خواهند شد مانند عفونت‌های ویروسی شبیه ایدز، و هپاتیت B یا هپایتیت C . علاوه بر آن، کسانی که بدون توصیه‌ی پزشک استروئید تزریق می‌کنند و این کار را به روشی نادرست انجام می‌دهند ممکن است دچار «التهاب درون شامه قلب» بشوند، نوعی عفونت باکتریایی که باعث التهاب مرگبار در لایه‌ی داخلی قلب می‌شود. عفونت‌های باکتریایی می‌توانند باعث درد بسیاری نیز بشوند.

۱۷. بیماری قلبی عروقی
در واقع، بین مصرف استروئیدها و بیماری قلبی رابطه وجود دارد. این به خاطر آن است که استروئیدها به ایجاد بیماری قلبی از طریق تغییر سطح لیپوپروتئینی که عملکرد اصلی‌اش حمل کلسترول‌ها در بدن است دامن می‌زنند. هر بار که استروئید مصرف می‌کنید، سطح کلسترول بد افزایش پیدا می‌کند. بر عکس کلسترول خوب کاهش می‌یابد. این بدون شک به ناراحتی های جدی مانند بیماری‌های قلبی منجر می‌شود و این ناراحتی نیز جریان خون در شریان‌ها را دچار اختلال می‌کند که قطعا به بیماری‌های مغزی مانند سکته منجر خواهد شد.

۱۸. مشکل پوستی
ممکن است متوجه شده باشید آدم‌هایی که استروئید مصرف می‌کنند بیشتر احتمال دارد از مشکلات مربوط به پوست رنج ببرند. این به خاطر استفاده از استروئیدها است که می‌تواند بر هورمون‌ها اثر بگذارد که به نوبه‌ی خود تغییراتی در سلامتی پوست ایجاد خواهد کرد. بیشتر مستعد آکنه‌های کیستی خواهید بود و موها و پوست‌تان چرب‌تر از قبل می‌شود که بدون شک باعث آسیب پذیرتر شدن و رنج کشیدن بیشتر از جوش و کیست می‌شود.

_ آیا داروهای استروئیدی خطرناک هستند؟
خب، پس از آن که به تمام خطرهای سلامتی موقع مصرف داروهای استروئید پی بردید، ممکن است فکر کنید داروی استروئید واقعا برای سلامتی‌مان مضر است. اما، آیا واقعا درست است که داروی استروئید خطرناک است؟ خب، داروی استروئیدی هم مانند هر داروی دیگری، است که می‌تواند نجات بخش باشد اما اگر با دوز بالا یا برای چندین دوره مصرف شود می‌تواند عوارض جانبی بسیاری داشته باشد. وقتی از این داروهای استروئیدی برای کوتاه مدت استفاده می‌کنید، از آن خطرات سلامتی که در فوق اشاره کردیم در امان خواهید بود.

بنابراین، بدن‌تان به طور خودکار و طبیعی خودش استروئید تولید می‌کند، اما هر وقت داروی استروئیدی برای مدت زمانی طولانی مصرف شود احتمالا بدن‌تان تولید طبیعی استروئید را متوقف خواهد کرد. در نتیجه، نمی‌توانید فقط پس از یک دوره دست از مصرف داروی استروئیدی بکشید اما لازم است میزان آن را کاهش دهید تا جلوی سندرم ترک استروئید گرفته شود.

_ چطور از علائم ترک استروئید پیشگیری کنیم؟
خب پس از آنکه فهمیدیم داروی استروئید عموما اگر به اندازه‌ی مناسب و برای دوره‌ی کوتاهی مصرف شود بی‌خطر است، ممکن است علاقمند باشید از داروی استروئید در صورت نیاز بیشتر استفاده کنید. اما، همان‌طور که در بالا اشاره کردیم، باید از علائم ترک استروئید نیز باخبر باشید مانند سرگیجه، سبکی سر، خستگی، درد معده، و درد بدن. اگر توصیه‌های مفید زیر را به کار ببندید نیازی نیست نگران علائم ترک استروئید باشید:

– هرگز بدون توصیه‌ی پزشک مصرف استروئیدها را قطع نکنید.
– موقعی که استروئید مصرف می‌کنید از هیچ داروی دیگری استفاده نکیند.
– همیشه به دیگران بگویید که استروئید مصرف می‌کنید.
– اگر به خاطر مصرف استروئید احساس ناراحتی یا بیماری می‌کنید به پزشک اطلاع دهید.

منابع:

۱- bazdeh.org

۲- drhealthbenefits.com

بیماری‌‌ها و راه درمان, پیشگیری بهتر از درمان ,دارونامه

لوزارتان (به انگلیسی: Losartan)
رده درمانی: آنتاگونیست گیرنده آنژیوتانسین II .
اشکال دارویی: قرص‌های ۲۵ و ۵۰ میلی‌گرمی .
اسامی تجاری این دارو: cozzar- Lozaten- Lozar- Pozarex

لوزارتان از پرمصرف‌ترین داروهای قلبی در ایران می‌باشد. این دارو از دسته داروهای بلوک کننده‌ی گیرنده‌ی آنژیوتانسین دو می‌باشد.
آنژیوتانسین دو، ماده‌ای شیمیایی می‌باشد که در بدن مسئول تنگ کردن عروق خونی می‌باشد. همچنین این ماده با تاثیر بر روی ماده‌ی شیمیایی دیگر به نام آلدسترون که مسئول افزایش حجم بخش مایع (آب و مایعات جذب شده) خون می‌باشد، جریان خون را افزایش می‌دهد. در نتیجه این داروها که در حقیقت اثرمهارکنندگی دارند، در کاهش کار قلب و کنترل فشارخون موثر می‌باشند. همچنین لوزارتان اثر محافظتی مطلوبی بر روی کلیه‌ها دارد.
لوزارتان در مواردی مانند فشارخون بالا با کنترل فشارخون، در نارسایی‌های قلبی برای کاهش کار قلب و جهت محافظت از کلیه‌ها در بیماران مبتلا به دیابت نوع ۲ که با اختلالات کلیوی درگیر می‌باشند تجویز می‌شود.
این دارو به تنهایی یا همراه با داروهای دیگر برای بهبود عملکرد قلبی و عروق شما تجویز می‌شود. حتی محصولات دارویی ترکیبی از لوزارتان همراه با یک یا دو داروی دیگر تولید شده‌اند که اثر مناسب‌تر همراه با استفاده‌ی راحت‌تری داشته باشند مانند داروی Cozaar که ترکیبی از لوزارتان و یک داروی ادرار‌آور به نام هیدروکلروتیازید می‌باشد که برای کاهش فشارخون تجویز می‌شود.

_ پیش از مصرف لوزارتان
_ در صورت سابقه‌ی هرگونه مشکل کلیوی(خصوصا مشکلات مربوط به انسداد عروق کلیوی)،مشکلات مربوط به دریچه‌های قلب یا عضلات قلبی و مشکلات کبدی پزشک خودرا مطلع کنید.
_ از آنجا که این دارو می‌تواند در عملکرد داروهای دیگر در بدن اختلال ایجاد کند لازم است پیش از شروع مصرف لیستی از کلیه‌ی داروهای مصرفی خود در اختیار پزشک یا داروسازتان قرار دهید.
_ ممکن است پزشک شما درمان را با مقدار داروی کم شروع کند و پس از عادت کردن بدن، مقدار داروی شما را افزایش دهد تا بدن شما بتدریج به اثرات دارو عادت پیدا کند.
_ زمان مشخص در روز را برای مصرف این دارو تعیین کنید و برای اثر مناسب آن را منظم مصرف نمایید. برای بسیاری از بیماران مصرف این دارو صبح‌ها راحت‌تر می‌باشد.
_ این دارو با غذا تداخل خاصی ندارد و می‌توان آن را قبل یا بعد از غذا مصرف کرد.
_ به دلیل این‌که فشارخون بالا معمولا یک بیماری مزمن می‌باشد مصرف این دارو عموما به مدت طولانی توسط پزشک تجویز می‌شود لذا به مصرف دارو حتی در صورتی که احساس بهبودی می‌کنید ادامه دهید و دارو را بدون نظر پزشک قطع نکنید و عموما معاینات و آزمایشات (مانند پیگیری وضع پتاسیم خون ) دوره‌ای توسط پزشک خود را ادامه دهید.
_ مصرف برخی از ضد‌دردها و ضد‌التهاب‌ها (مانند آسپرین و ایپوبروفن) ممکن است باعث افزایش احتمال بروز عوارض دارویی لوزارتان شوند لذا لیست کلیه داروهای جدید خودرا پیش از شروع مصرف در اختیار پزشک یا داروساز خود قرار دهید.
_ جهت کنترل فشارخون و اثر مناسب تر این دارو، بسیار مهم است که در مدت درمان از یک رژیم غذایی و سبک زندگی مناسب که توسط پزشک به شما توصیه می‌شود پیروی کنید.
_ مصرف این دارو در مدت درمان با این دارو احتمال بروز عوارضی همچون سرگیجه و از حال رفتن را تشدید می‌کند.
_ از مصرف نمک‌های حاوی پتاسیم در مدت درمان با این دارو خودداری نمایید.

_ مقدار و نحوه مصرف دارو
مقدار مصرف هر دارو را پزشک تعیین می‌کند، ولی مقدار مصرف معمول این دارو در بیماری‌های مختلف به قرار ذیل است:

۱- ضدپرفشاری خون
دوز اولیه: مقدار مصرف معمول این دارو در شروع درمان ۵۰ میلی‌گرم در روز می‌باشد.
دوز نگهدارنده:۲۵ تا ۱۰۰ میلی‌گرم در روز، دوز مصرفی ممکن است یک بار در روز یا به صورت دو دوز مساوی باشد.

۲- فشارخون ناشی از بزرگ شدن بطن چپ
دوز اولیه: ۵۰ میلی‌گرم یک بار در روز و مقدار۵/۱۲ میلی‌گرم هیدروکلروتیازید یک بار در روز باید اضافه شود.
مقدار دوز لوزارتان تا ۱۰۰ میلی‌گرم یک بار در روز و هیدروکلروتیازید تا ۲۵ میلی‌گرم یک بار در روز باید افزوده شود.

۳-هایپرتروفی دیابتی
دوز اولیه: ۵۰ میلی‌گرم یک بار در روز مقدار دوز باید بر اساس واکنش کاهش فشارخون تا ۱۰۰ میلی‌گرم یک بار در روز افزایش یابد.

۴- ضدپرفشاری خون کودکان
کودکان ۶ سال و بزرگ‌تر: دوز اولیه ۷/۰ میلی‌گرم در روز به ازای هر کیلوگرم از وزن بدن که تا ۵۰ میلی‌گرم در روز افزایش می‌یابد.
سلامت مصرف این دارو در کودکان زیر شش سال اثبات نشده است.

_ مکانیسم اثر
اثر ضدفشارخون: این دارو آنتاگونیست گیرنده آنژیوتنسینII بوده و اثرات این ماده را بر روی بافت‌های مختلف از جمله عضلات صاف جدار عروق، مهار می‌نماید.
نیمه عمر: ۲-۵/۱ ساعت (نیمه عمر متابولیت ها ۹-۶ ساعت).

_ چگونگی تأثیر قرص لوزارتان
اثرات دارو در درمان فشارخون، ظرف ۲ هفته پس از شروع درمان و اثرات آن در درمان نارسایی قلبی ظرف ۱ ساعت ظاهر می شوند. اثرات این دارو مدت ۱۲ تا ۲۴ ساعت پس از قطع مصرف هر دوز دارو، در بدن دوام خواهند داشت. جذب این دارو بسیار آسان و دفع آن عمدتا از طریق مدفوع بوده و مقدار کمی از آن نیز با ادرار از بدن خارج می‌شود. مانند بسیاری از داروهای دیگر این دارو نیز باید در یک محفظه سربسته در جای خشک و خنک دور از دسترس اطفال نگهداری شود. نکته مهم اینجاست که هرگز مصرف این دارو را بدون مشورت با پزشک قطع نکنید زیرا قطع ناگهانی مصرف دارو، ممکن است به بدتر شدن بیماری منجر گردد. اما دچار عوارض شدیدی مانند تورم بدن و تنگی‌نفس گشتید، مصرف دارو را قطع کرده و سریعا تحت نظر پزشک قرار بگیرید.

_ قبل از مصرف این دارو در موارد ذیل با پزشک خود مشورت نمایید
– وجود هر نوع حساسیت به این دارو یا دیگر مشتقات آن
– وجود هر نوع حساسیت به غذاها، مواد محافظ و رنگ‌ها
– در صورت ابتلا به بیماری‌هایی نظیر نقص عملکرد کبد و کلیه، انقباض عروق کلیوی یا کاهش میزان سدیم و یا حجم خون
– در صورت مصرف سایر داروها نظیر داروهای ضدالتهاب غیر استروئیدی به خصوص ایندومتاسین، سیکلوسپورین، داروهای مدر، داروهای حاوی پتاسیم، مکمل های پتاسیم، جایگزین های نمک، فلوکونازول، داروهای فشارخون و داروهای سمپاتومیمتیک
– در صورت بارداری و شیردهی
– در صورت مصرف در سالمندان و کودکان

_ موارد منع مصرف
هرگونه حساسیت به این دسته دارویی.

_ موارد احتیاط
هنگام مصرف این دارو از مصرف همزمان فرآورده‌های حاوی پتاسیم یا مکمل‌های غذایی پتاسیم‌دار اجتناب گردد. ممکن است سبب کاهش هموگلوبین و هماتوکریت شود.
مصرف همزمان داروهایی مانند کتوکونازول، سولفانازول و ترولئاندومایسین با لوزارتان بواسطه مهار سیتوکروم آنزیم P450 مانع از متابولیسم لوزارتان می‌گردد.

_ مصرف در بارداری و شیردهی
این دارو طبق نظر سازمان غذا و دارو (FDA ) در سه ماهه اول بارداری جزء گروه C قرار دارد و در سه ماهه دوم و سوم جزء گروه D قرار دارد. مصرف این دارو به علت اثر مستقیم بر روی سیستم رنین – آنژیوتانسین موجب آسیب و یا حتی مرگ جنین در حال رشد می‌گردد. ترشح این دارو در شیر مادر مشخص نمی‌باشد، لذا مصرف این دارو در دوران بارداری و شیردهی مجاز نمی‌باشد.

مصرف در کودکان: بی‌ضرری و اثربخشی مصرف دارو در کودکان زیر ۶ سال ثابت نشده است.

_ تداخل دارویی
داروهای مهارکننده ‏COX-2‎، داروهای ‏NSAID‏ و ریفامپین ممکن است اثرات ضدفشارخون لوزارتان را کاهش دهند. فلوکونازول ممکن است سطح سرمی و اثرات لوزارتان را افزایش دهد.
لورازتان ممکن است ترشح کلیوی لیتیم را کاهش دهد. سطح لیتیم را پایش کنید. دیورتیک‌های نگهدارنده پتاسیم و مکمل‌های پتاسیم ممکن است در مصرف همزمان با لوزارتان باعث هایپرکالمی شوند.

_ عوارض جانبی
اعصاب مرکزی: سرگیجه، بی‌خوابی، ضعف، خستگی، سردرد.
دستگاه گوارش: اسهال، سوءهاضمه، تهوع، درد شکم.
عضلانی _ اسکلتی: کرامپ و درد عضلانی، درد پشت یا ساق پا.
تنفسی: سرفه، عفونت دستگاه تنفسی فوقانی، برونشیت، سینوزیت.
قلبی_ عروقی: درد سینه، ادم.
پوستی: سلولیت.
ادراری_ تناسلی: عفونت ادراری.
خونی: آنمی.
سایر عوارض: آنژیوادم.

_ مسمومیت و درمان
تظاهرات بالینی: افت فشار خون، تاکیکاردی، برادیکاردی (ناشی از تحریک پاراسمپاتیک).
درمان: حمایتی است؛ لوزارتان و متابولیت فعال آن از طریق همودیالیز از بدن خارج نمی‌شوند. ‏

_ توصیه‌ها
جهت دستیابی به اثرات بهینه، دارو را در فواصل زمانی منظم میل نموده و دوره درمان را کامل کنید. هنگام استفاده از این دارو ممکن است کنترل وزن یا رژیم غذایی نیاز باشد.

این دارو را می‌توانید، همراه با غذا یا با معده خالی مصرف کنید. هنگام استفاده از این دارو در صورت مشکوک شدن به بارداری فورا به پزشک اطلاع دهید.
جهت آگاهی از روند بهبود بیماری مرتبا به پزشک مراجعه نمایید.

مصرف این دارو سبب گیجی می‌شود، لذا از رانندگی و کار با وسایلی که نیازبه هوشیاری کامل دارند به خصوص بعد از مصرف دوز اولیه، در بیمارانی که از داروهای مدر استفاده می کنند، خودداری نمایید.
جهت جلوگیری از فشارخون پایین و از دست دادن آب بدن و در صورت تهوع، استفراغ و اسهال شدید و مداوم به پزشک مراجعه نمایید.
از مصرف الکل جهت جلوگیری از دست دادن آب بدن و فشارخون پایین ناشی از کم شدن حجم آب بدن خودداری نمایید.
در صورتی که یک نوبت مصرف دارو فراموش شود، به محض به یاد آوردن، آن نوبت باید مصرف شود، ولی اگر تقریبا زمان مصرف نوبت بعدی فرا رسیده باشد، از مصرف آن نوبت خودداری کرده و مقدار مصرف بعدی نیز نباید دو برابر گردد.

از مصرف سایر داروها مگر با اطلاع پزشک خودداری نمایید.
بیمار ممکن است بعد از مدتی علائم ناشی از پرفشاری خون را نداشته باشد، ولی حتی در صورت بهتر شدن نیز می‌بایست مصرف دارو ادامه یابد.

_ نگهداری دارو
دارو را در دمای کمتر از ۳۰ درجه سانتی‌گراد، دور از نور و درون جعبه نگهداری نمایید.
دارو را دور از دسترس اطفال قرار دهید.
از مصرف داروی تاریخ گذشته خودداری نمایید.

منابع:

۱- darooyab.ir

۲- namnak.com

۳- darmansara.com

بیماری‌‌ها و راه درمان, پیشگیری بهتر از درمان ,دارونامه

کلد استاپ (به انگلیسی: Cold stop) که با نام‌های دیگری مثل کلداکس (Coldax) نیز عرضه می‌شود، از داروهای موثر در درمان سرماخوردگی است.
رده درمانی: ترکیبات درمانی سرماخوردگی.
اشکال دارویی: قرص

_ مقدار و نحوه مصرف
مقدار و نحوه مصرف این دارو برای بزرگسالان و کودکان به شرح زیر است:
برای بزرگسالان و افراد بالای ۱۲ سال در صورت نیاز هر ۴ تا ۶ ساعت یک قرص
در کودکان بین ۶ تا ۱۲ سال در صورت نیاز هر ۴ تا ۶ ساعت نصف قرص

کلد استاپ را خیلی‌ها با نام قرص سرماخوردگی بزرگسالان می‌شناسند، اما در واقع کلد استاپ که نسل جدید داروهای ضدسرماخوردگی است، ماهیتی متفاوت دارد و به همین دلیل باوجود آن‌که چند سالی از ساخت این دارو می‌گذرد، جایگاهی ویژه را در میان داروها پیدا کرده است.
قرص‌های کلد استاپ که چند سالی است به بازار دارویی کشورمان پا گذاشته، در حقیقت نشانه‌ای است از خلاقیت داروسازان کشورمان که توانسته‌اند با ساخت این دارو نقشی مهم را در درمان این بیماری شایع بردارند.
هر قرص کلداستاپ حاوی ۵۰۰ میلی‌گرم استامینوفن، ۳۰ میلی‌گرم پسودوافدرین و ۲۵ میلی‌گرم دیفن‌هیدرامین است که به ترتیب اثرات مسکن و ضد‌‌آبریزش بینی و ضدحساسیت دارند و مهم‌ترین عوارض سرماخوردگی را درمان می‌کنند.
کلد استاپ از جمله داروهایی است که عموما برای بزرگسالان کاربرد دارد و از همین‌رو به شکل قرص در بازار موجود است.

این دارو که پس از بلع جذبش آغاز می‌شود، در افراد بزرگسال توصیه می‌شود و باید ۸ قرص در روز مصرف کنند، یعنی به عبارتی در یک فرد بزرگ جثه توصیه می‌شود هر ۶ ساعت ۲ قرص میل کند.

_ هشدار درباره کلد استاپ
– مصرف این دارو در کودکان، به دلیل داشتن خطر، توصیه نمی‌شود.
– دارو را بیش از مقدار تجویز شده مصرف ننمایید.
– دارو را همراه با غذا، آب و یا شیر جهت کاهش تحریکات گوارشی میل نمایید.
ـ به دلیل وجود ترکیب پسودوافدرین، این دارو در افراد دارای فشارخون بالا و بیماران قلبی نباید خودسرانه مصرف شود، چراکه فشار خون فرد را می‌تواند بالا ببرد.
ـ کسانی که کلد استاپ مصرف می‌کنند، باید جدا از مصرف الکل و نوشیدنی‌هایی از این قبیل پرهیز کنند، چرا که مسمومیت شدید کبدی برای‌شان به همراه دارد.
ـ خشکی دهان از جمله عوارض کلد استاپ است. برای رهایی از این عارضه می‌توانید از آدامس یا نوشیدن مداوم مایعات استفاده کنید.
ـ در صورتی که عمل جراحی در پیش دارید، ۵ روز قبل از جراحی، مصرف کلد استاپ را کنار بگذارید.
– اگر از کلداستاپ استفاده می‌کنید، دیگر لازم نیست از داروهای ضد حساسیت و آنتی‌هیستامین استفاده کنید.
ـ در دوران شیردهی یا بارداری، نباید خودسرانه از کلد استاپ استفاده کرد.
– در صورتی که تحت رژیم درمانی مشخص می‌باشید، در صورت فراموش کردن یک دوز به محض به یاد آوردن آن را مصرف کنید. اما در صورتی که زمان مصرف دوز بعدی فرا رسیده است، دوز فراموش شده را مصرف نکنید و دوز بعدی را دو برابر ننمایید.
– احتمال ایجاد تداخل در جواب تست‌های پوستی که در آن از مواد حساسیت زا استفاده می‌شود با مصرف این دارو وجود دارد.
– در صورت تشدید و یا بر طرف نشدن علائم بیماری و یا تداوم تب بالا، به پزشک مراجعه نمایید.
– از مصرف مشروبات الکلی یا سایر داروهای تضعیف کننده سیستم عصبی همزمان با مصرف این دارو خودداری نمایید. مصرف الکل سبب افزایش خطر ابتلا به سمی شدن کبدی ناشی از مصرف این دارو نیز می‌گردد.
– این دارو ممکن است سبب بی‌خوابی گردد. لذا دارو را چند ساعت قبل از خواب مصرف نمایید.
– در صورت استفاده از داروهای کاهش‌دهنده اشتها، این دارو را با احتیاط مصرف کنید.
– در صورت نیاز به هر گونه عمل جراحی، حتماً پزشک و یا دندانپزشک خود را از مصرف این دارو مطلع سازید.
– سایر داروهای حاوی استامینوفن، آسپیرین و یا سایر سالیسیلات‌ها (شامل دیفلونیزال) را با احتیاط مصرف کنید.
– در صورت مشکوک شدن به مصرف بیش از حد دارو، فورا درخواست کمک نمایید.
– اگر به هر کدام از ترکیبات این دارو (استامینوفن، پسودوافدرین و دیفن هیدرامین) حساسیت دارید، قبل از مصرف با پزشک مشورت کنید.
– در صورت احساس تغییرات رفتاری-ذهنی، زنگ زدن گوش، مشکل در ادرار، تغییرات دیداری، ضربان قلب نامنظم و سریع، حملات ناگهانی قلبی، واکنش‌های حساسیتی مثل راش، خارش و تورم، سرگیجه شدید و مشکلات تنفسی، بلافاصله پزشک خود را در جریان قرار دهید.
– داروهای پایین آورنده فشار خون، داروهای ضد افسردگی، داروهای تضعیف کننده و یا محرک سیستم عصبی مرکزی با داروی کلد استاپ تداخل دارند. از اینرو توصیه می‌شود به طور همزمان مورد استفاده قرار نگیرند.
– بزرگسالان در طول ۲۴ ساعت بیش از شش قرص و کودکان در طول ۲۴ ساعت، بیش از دو قرص را نباید مصرف کنند.
– در افراد مبتلا به تیروئید، بیماری قلبی، مشکلات کبدی، فشارخون بالا، دیابت، گلوکوم، بزرگی پروستات، زخم معده و یا مشکلات تنفسی، دارو باید با احتیاط و تحت نظر پزشک، مصرف شود.
– در صورت مصرف سایر داروهای خواب‌آور، آرامبخش یا داروهای ضدانعقاد خون مثل وارفارین، پیش از مصرف قرص کلد استاپ با پزشک مشورت کنید.

_ مصرف کلد استاپ در بارداری و شیردهی
بارداری: مصرف دارو در دوزهای بالا و به مدت طولانی باید مورد توجه قرار گیرد.
شیردهی: این دارو می تواند باعث بروز هیجان یا بیقراری ناشی از آنتی هیستامین ها در نوزادان گردد و نیز به علت حضور آمین‌های مقلد سمپاتیک، می‌تواند برای نوزادان خطرناک باشد.
مصرف این دارو در دوران بارداری و شیردهی باید با تجویز و تشخیص پزشک متخصص انجام پذیرد.

_ عوارض قرص کلد استاپ
کلد استاپ با نام‌های دیگری همچون کلداکس، اگزاکلد، سوپرکلد، تاکی‌فلودک و بیولنول کلد تولید و به بازار عرضه می‌شود. هر کدام از این داروهای ترکیبی بطور موقت برای تسکین مشکلات ناشی از سرماخوردگی‌های معمولی، تب، حساسیت‌ها و دیگر مشکلات تنفسی، مورد استفاده قرار می‌گیرند. این دارو در تسکین آبریزش و خارش چشم، آبریزش بینی و عطسه نیز موثر هستند. اگر ناراحتی معده دارید باید از این دارو همراه با غذا استفاده کنید. هر دارویی به موازات اثـرات درمانی مطلوب، ممکن است باعث بروز عوارض نـاخواسته شود. خشکی دهان یکی از عوارض معمول مصرف این نوع داروهاست. دیگر عوارض قرص کلد استاپ یا کلداکس و سایر اسامی این دارو، شامل خواب‌آلودگی، یبوست، احتباس ادراری، اضطراب یا اختلال در خواب، واکنش‌های آلرژیک، اختلالات خونی و زردی می‌شود. اگر با مصرف این دارو هر کدام از این عوارض را مشاهده کردید و پس از مدتی مشکلات ایجاد شده رفع نشد، حتما به پزشک مراجعه کنید.

توجه داشته باشید که نباید از قرص کلد استاپ یا کلداکس برای درمان علائم سرماخوردگی در کودکان کمتر از شش سال استفاده شود مگر اینکه پزشک مصرف مقدار تعیین شده‌ای از دارو را برای کودک، مجاز بداند.

_ تفاوت قرص کلداکس و کلد استاپ
این دو قرص تفاوتی با یکدیگر ندارند و از مواد تشکیل دهنده یکسانی همچون استامینوفن و آنتی‌هیستامین ساخته شده‌اند. تنها تفاوتی که می‌تواند وجود داشته باشد، استفاده از درصدهای مختلف مواد اولیه در این داروهاست. در واقع ترکیبات برای هر دارویی مجزا بوده و توسط شرکت‌های دارویی مختلف با نام‌هایی مانند کلداستاپ، کلداکس، اگزاکلد، سوپر کلد٬ تاکی‌فلودک و بیولنول کلد به بازار دارویی عرضه می‌شود، برای مثال در بیولنول کلد فورت شبانه به جای ۳۲۵ میلی‌گرم استامینوفن از ۵۰۰ میلی‌گرم استامینوفن استفاده شده است.

همچنین گاهی در ترکیبات برخی از این داروها به جای یک ماده، از ماده دیگری استفاده شده است اما باز هم ماهیت کلی دارو با دیگر اسامی، یکسان است، به طور مثال در بیولنول کلد روزانه به جای کلرفنیرامین از دکسترومتورفان که ضد سرفه است استفاده می‌شود.

_ شرایط نگهداری کلد استاپ
– دارو را در دمای کمتر از ۳۰ درجه سانتیگراد، دور از نور و رطوبت نگهداری نمایید.
– دارو را دور از دسترس اطفال نگهداری نمایید.
– از مصرف داروهای تاریخ گذشته، اکیدا خودداری نمایید.

منبع: tebyan.net

بیماری‌‌ها و راه درمان, پیشگیری بهتر از درمان ,دارونامه

سیتالوپرام، داروی ضدافسردگی و از خانواده داروهایی است که به بازدارنده‌های بازجذب سروتونین (SSRIs) معروف‌اند. بیشترین کاربرد قرص سیتالوپرام برای درمان افسردگی است، اما ممکن است برای بیماری‌های دیگری هم تجویز شود.

_ قرص سیتالوپرام چیست؟
سیتالوپرام برای درمان اختلالات خلقی و افسردگی شدید به کار برده می‌شود. البته گاهی‌اوقات این دارو برای درمان اختلا‌ل‌های اضطرابی، هراس و اضطراب اجتماعی هم تجویز می‌شود.

_ هشدار مصرف سیتالوپرام
برخی از جوانان به محض شروع مصرف این داروی ضدافسردگی دچار افکار مربوط به خودکشی یا صدمه به خود می‌شوند. اگر از این قرص‌ها مصرف می‌کنید، مراقب این علائم باشید و چنانچه علائم آن شدت پیدا کرد، حتما با پزشک‌تان تماس بگیرید.
در ضمن افرادی که در حال مصرف داروی پیموزاید (pimozide) -داروی درمان روان پریشی هستند یا داروی متیلن بلو (methylene blue) تزریق کرده‌اند، نباید از این قرص مصرف کنند.
از علائم مصرف این داروی ضدافسردگی باید به تغییرات رفتاری و خلق‌وخو، حملات ترس و وحشت، اشکال در به خواب رفتن، رفتارهای آنی، زودرنجی، التهاب، حس دشمنی و نفرت، رفتار تهاجمی، بی‌قراری، بیش‌فعالی (ذهنی یا فیزیکی) و افسردگی بیشتر اشاره کرد.

به افراد زیر ۱۸ سال نباید بدون اجازه پزشک قرص سیتالوپرام داد. مصرف این دارو برای کودکان تأیید نشده است.
نکاتی که پیش از مصرف قرص سیتالوپرام باید بدانید
اگر به سیتالوپرام یا اس‌سیتالوپرام (لگزوپرو) حساسیت دارید یا پیموزاید مصرف می‌کنید، نباید از داروی سیتالوپرام استفاده کنید.

همچنین اگر در حال مصرف داروهای بازدارندهٔ مونوآمین اکسیداز هستید یا تا ۱۴ روز گذشته مصرف می‌کردید، قرص سیتالوپرام مصرف نکنید. از این داروهای بازدارنده می‌توان به ایزوکاربوکسازید، لینزولید، متیلن بلو، فنلزین، رازاژیلین، سلژیلین، ترانیل‌سیپرومین اشاره کرد.

اگر هر یک از مشکلات زیر را داشتید، پیش از مصرف قرص سیتالوپرام، آن‌ها را با پزشک‌تان مطرح کنید:

اختلال لختهٔ خون یا خونریزی؛
بیماری کبدی یا بیماری کلیوی؛
گلوکوم (آب‌سیاه) با زاویهٔ تنگ؛
تشنج یا صرع؛
بیماری قلبی، سکته قلبی، اختلال نامنظم ریتم قلب، ضربان کند قلب؛
ابتلا به سندرم کیوتی (QT) یا وجود این سندرم در سابقه خانواده (این سندرم، نوعی اختلال مادرزادی است که منجر به آریتمی‌های بطنی قلب و احتمال ایست قلبی و مرگ ناگهانی می‌شود)؛
عدم تعادل الکترولیت (مانند مقدار بسیار پایین پتاسیم یا منیزیم در خون)؛
اختلال دوقطبی (افسردگی شیدایی)؛
سابقه سوء‌مصرف دارو یا افکار خودکشی.

پزشک باید به طور مرتب جویای وضعیت درمان و پیشرفت بهبودی‌تان باشد. همچنین اطرافیان‌ یا افرادی که مراقب سلامتی‌تان هستند، باید مراقب احتمال تغییرات خلقی یا علائم مربوط به افکار خودکشی در شما باشند.

مصرف داروی ضدافسردگی بازدارنده‌های بازجذب سروتونین در دوران بارداری ممکن است موجب مشکلات جدی ریوی یا دیگر مشکلات در جنین شود. اما با قطع مصرف داروهای ضدافسردگی احتمال دارد افسردگی‌تان عود کند. به‌محض بارداری، درباره این موضوع با پزشک‌تان مشورت کنید. مصرف هیچ دارویی را بدون تجویز پزشک متوقف یا شروع نکنید.

قرص سیتالوپرام از طریق شیر مادر به نوزاد شیرخوار منتقل می‌شود و ممکن است به او صدمه بزند. اگر به نوزادتان شیر خود را می‌دهید، در مورد خطرات و فواید این قرص با پزشک‌تان مشورت کنید.

_ روش مصرف قرص سیتالوپرام
قرص سیتالوپرام را باید طبق تجویز پزشک مصرف کنید. به تمام راهنمایی‌های ارائه‌شده توجه کنید. پزشک ممکن است هرازگاهی مقدار مصرف دارو را تغییر دهد. از این دارو کمتر یا بیشتر از چیزی که تجویز شده است، مصرف نکنید.

اگر این دارو به شکل مایع بود، مقدار مصرف آن را با ابزارهایی بسنجید که همراه آن است یا می‌توانید با استفاده از قاشق، مقدار دقیق مصرف را اندازه‌گیری کنید.

علائم بهبودی معمولا ۴ هفته پس از شروع مصرف دارو خود را نشان می‌دهند. اما اگر بهبودی حاصل نشد، به پزشک‌تان اطلاع دهید.

قرص سیتالوپرام را در دمای اتاق و به دور از رطوبت و حرارت نگه دارید.

در صورت فراموش کردن یک نوبت از قرص سیتالوپرام چه باید کرد؟
به محض اینکه به یاد آوردید، دارویتان را مصرف کنید. اما اگر به مصرف نوبت بعدی دارو نزدیک شده‌اید، صبر کنید و در نوبت بعدی، دارو را بخورید. به دلیل نوبت فراموش‌شده هرگز داروی اضافی مصرف نکنید.

هنگام مصرف دارو بیش از حد مجاز چه باید کرد؟
هنگام مصرف داروی بیش از حد مجاز تجویرشده به‌سرعت خود را به اورژانس بیمارستان برسانید.

هنگام مصرف این قرص چه کارهایی را نباید انجام داد؟
اگر برای تسکین دردهای آرتروز، تب یا تورم، پزشک‌تان قصد تجویز داروهای ضدالتهاب غیراستروئیدی (NSAID) داشت، او را در مورد مصرف قرص سیتالوپرام آگاه کنید. از این داروها می‌توان به آسپرین، ایبوپروفن (آدویل، مورتین)، ناپروکسین (آلیو)، سلکوکسیب (سلبرکس)، دیکلوفناک، ایندومتاسین، ملوکسیکام و غیره اشاره کرد. مصرف این داروها به همراه قرص سیتالوپرام باعث کبودی یا خونریزی در بدن می‌شود.
همچنین مصرف نوشیدنی‌های الکلی، عوارض جانبی قرص سیتالوپرام را افزایش می‌دهد.
سیتالوپرام ممکن است روی قدرت تفکر و واکنش‌هایتان اثر منفی بگذارد. بنابراین اگر قصد رانندگی یا کارهایی را دارید که نیازمند دقت و هوشیاری است، مراقب باشید.

_ عوارض سیتالوپرام
اگر واکنش حساسیتی به این قرص نشان دادید، بلافاصله به مراکز پزشکی مراجعه کنید. از این واکنش‌ها می‌توان به جوش‌های پوستی یا کهیر، اشکال در تنفس، تورم صورت، لب‌ها، زبان یا گلو اشاره کرد.
در ضمن اگر هر یک از علائم بیماری‌تان شدت پیدا کرد، به پزشک‌تان گزارش دهید.
این علائم شامل تغییر در خلق‌و‌خو یا رفتار، اضطراب، حملات وحشت، اختلال خواب، رفتارهای آنی، زودرنجی، التهاب، احساس خصومت، رفتار تهاجمی، بی‌قراری، بیش‌فعالی (ذهنی یا فیزیکی)، افسردگی بیشتر، افکار خودکشی یا صدمه به خود می‌شود.

همچنین درصورت مشاهده موارد زیر، با پزشک‌تان فورا تماس بگیرید:

احساس سبکی در سر که هر لحظه ممکن است از حال بروید؛
دید تار، دید تونلی (از دست دادن دید محیطی با حفظ دید مرکزی، و در نتیجه شخص یک میدان‌ دید تونل‌مانند دایره خواهد داشت)، درد و تورم در چشم‌ها یا دیدن هاله‌هایی در اطراف نورها؛
سردرد به همراه درد سینه و سرگیجه شدید، غش کردن، ضربان قلب سریع یا محکم؛
واکنش شدید سیستم عصبی: سفت شدن شدید ماهیچه‌ها، تب بالا، عرق کردن، گیجی، ضربان تند یا نامنظم قلب، لرزش، احساس غش؛
مقدار زیاد سروتونین در بدن: تحریک، توهم، تب، نرخ بالای ضربان قلب، واکنش‌های بیش‌فعالی، تهوع، استفراغ، اسهال، از دست دادن هماهنگی، غش کردن؛
کاهش چشمگیر مقدار سدیم در بدن: سردرد، گیجی، لکنت کلام، ضعف شدید، استفراغ، احساس بی‌تعادل.

از عوارض جانبی دیگر قرص سیتالوپرام می‌توان به موارد زیر هم اشاره کرد:

اشکال در حافظه یا تمرکز؛
سردرد، خواب‌آلودگی؛
خشکی دهان، افزایش تعریق؛
بی‌حسی یا سوزش، افزایش اشتها، تهوع، اسهال، نفخ زیاد؛
ضربان سریع قلب، احساس لرزش؛
مشکلات خواب (بی‌خوابی)، احساس خستگی؛
علائم سرماخوردگی مانند آبریزش بینی، عطسه، گلودرد؛
تغییر وزن؛
اشکال در به ارگاسم رسیدن.

_ تداخل دارویی سیتالوپرام
مصرف قرص سیتالوپرام با داروهای دیگر ممکن است شما را دچار خواب‌آلودگی یا کند شدن ضربان قلب کند که در نهایت منجر به ایجاد عوارض جانبی خطرناک یا مرگ می‌شود. بنابراین پیش از مصرف قرص خواب‌آور، داروهای ضددرد، داروهای تجویزشده برای درمان سرفه، آرام‌کنندهٔ عضلات یا داروهای درمان اضطراب، افسردگی و تشنج‌ها، حتما پرشک‌تان را از مصرف قرص سیتالوپرام آگاه کنید.

داروهای متعددی هستند که با سیتالوپرام، تداخل دارویی دارند که امکان فهرست تمام این داروها دراینجا وجود ندارد. بنابراین تمام داروهایی را که در حال حاضر مصرف می‌کنید، به پزشک‌تان اطلاع دهید؛ به‌ویژه اگر داروهای زیر را مصرف می‌کنید:

سایمتیدین؛
لیتیوم؛
داروی طبی چای گل راعی؛
تریپتوفان (گاهی‌اوقات با نام ال-تریپتوفان هم خوانده می‌شود)؛
رقیق‌کننده خون (وارفارین، کومادین، جانتوون)؛
داروهای دیگر ضدافسردگی؛
داروهای قلب؛
داروهای درمان روان‌پریشی؛
تریپتان (داروی درمان میگرن).

این فهرست کامل نیست و داروهای دیگری هم با سیتالوپرام تداخل دارند. از این داروها می‌توان به داروهای بدون نسخه، ویتامین‌ها و محصولات گیاهی نیز اشاره کرد. هنگام درمان با قرص سیتالوپرام، حتما پزشک‌تان را در جریان داروهای مصرفی‌تان بگذارید.

_ کلام آخر
همیشه به یاد داشته باشید که این دارو و داروهای دیگر را در دسترس کودکان قرار ندهید. هرگز داروی خود را به دیگران توصیه نکنید. از این قرص فقط برای بیماری فعلی‌تان استفاده کنید.

منابع:

۱- chetor.com

۲- drugs.com