نوشته شده توسط بهنوش فرجی

یک متخصص مغز و اعصاب توضیح می‌دهد که واقعاً شکر با مغز ما چه می‌کند

بیماری‌‌ها و راه درمان, پیشگیری بهتر از درمان. تغذیه سالم, اخبار پزشکی , بهنوش فرجی

به گزارش سایت sciencealert.com

ما عاشق مزه شیرینی هستیم. اما قند زیاد ممکن‌ست باعث افزایش وزن، دیابت و پوسیدگی دندان شود. ما می‌دانیم که نباید کیک و کلوچه و نوشابه زیاد مصرف کنیم اما گاهی مقاومت در برابر آن‌ها بسیار دشوار است. یک متخصص مغز و اعصاب درباره رژیم‌هایی که باعث چاقی می‌شوند، بررسی کرد.

که بدن انسان با قند یا بهتر بگویم با گلوکز کار می‌کند. گلوکز از یک واژه یونانی به معنی شیرینی می‌آید. گلوکز سوخت اصلی سلول‌های بدن به‌خصوص سلول‌های مغزی است.

با توجه به اجدادمان، غذاهای شیرین منبع عالی انرژی و احساس خوب بودن است و از سوی دیگر غذاهای تلخ و ترش موجب حس ناخوشایندی و مسمومیت می‌شدند. به همین دلیل سیستم مغزی انسان، ذاتاً بر پایه شیرینی بنا شده و منبع سوخت آن نیز شیرینی است.

هنگامی که غذای شیرین می‌خوریم، سیستم دوپامین مزولیمبیک (سیستم پاداش) در مغز فعال می‌شود. و دوپامین یک ماده شیمیایی است که می‌تواند در پاسخ به یک اتفاق خوب و مثبت ترشح شود و رفتارهای انسان را تقویت کند. هنگامی که دوپامین به دلیل خوردن شیرینی ترشح شود، فرد را به دنبال یافتن بیش‌تر آن شیرینی هدایت می‌کند.

امروزه یافتن غذاهای شیرین مانند نیاکانمان مشکل نیست. ولی عملکرد مغز ما هنوز همان‌طور است. پس چه اتفاقی می‌افتد هنگامی که بیش از حد قند مصرف کنیم؟

آیا شکر می‌تواند مغز را راه اندازی کند؟

مغز به طور مداوم از طریق فرایند نوروپلاستیسیت درحال بازسازی و بازنویسی است. این بازنویسی از طریق سیستم پاداش اتفاق می‌افتد. خوردن زیاد غذاهای شیرین می‌تواند موجب تحریک مکرر شود.

شیرینی می‌تواند حافظه را دچار اختلال کند

یکی دیگر از مناطق تحت تاثیر قند، «هیپوکامپوس» مرکز کلیدی در حافظه است. تحقیقات نشان می‌دهد موش‌هایی که از رژیم‌های غذایی شیرین استفاده کردند، قادر به یادآوری اشیایی که قبلا دیده بودند، نبودند. تغییرات ناشی از قند در هیپوکامپوس منجر به کاهش تولید نورون‌ها که نقش اساسی در کدگذاری خاطرات دارند و همچنین افزایش تولید مواد شیمیایی ایجاد‌کننده التهاب می‌شود.

سازمان جهانی غذا پیشنهاد می‌کند تا برای محافظت از مغز در برابر چنین مشکلاتی بهتر است میزان مصرف شکر را محدود و آن را به ۵% میزان کالری مصرفی در روز (چیزی حدود ۲۵ گرم) کاهش دهید.

از همه مهم‌تر، قابلیت‌های عصبی مغز است که به آن اجازه می‌دهند پس از کاهش قند در رژیم غذایی مجدداً تنظیم شوند و با ورزش هم می‌توان این روند را تقویت کرد. و هیمن‌طور غذاهای سرشار از چربی‌ها (که در روغن ماهی، آجیل و دانه یافت می‌شوند) نیز محافظت کننده عصبی هستند که می‌توانند باعث تولید مواد شیمیایی  مورد نیاز مغز، مانند نورون‌های جدید شوند.

با این حال کنار گذاشتن برخی عادت‌ها مانند خوردن دسر و شیرینی کار آسانی نیست ولی مغز نیز برای ایجاد تغییراتی در رژیم غذایی سپاسگزار خواهد بود.

منبع: sciencealert.com


 

0
نوشته شده توسط بهنوش فرجی

فواید و مضرات سرکه سیب

بیماری‌‌ها و راه درمان, پیشگیری بهتر از درمان , بهنوش فرجی , تغذیه سالم

 

به گزارش سایت everydayhealth.com

ممکن است دوستی داشته باشید که اصرار دارد صبح‌ها برای سوزاندن چربی سرکه سیب  مصرف کنید. یا ممکن است شما سرکه سیب را در فروشگاه دیده باشید.

با افزایش محبوبیتش شاید برای شما سوال پیش بیاید موضوع چیست.

سرکه سیب دقیقا چیست؟

سرکه سیب یا ACV از تخمیر سیب‌ها و آب تشکیل شده‌است. و مانند دیگر سرکه‌ها میزان اسیدیته بودنش ۵ درصد است. در طول تخمیر توسط آنزیم‌های طبیعی شکل می‌گیرد.این ماده سفید معمولا ً تا ته بطری حل می‌شود و بهتر است آن را بدون رقیق کردن ننوشید. برای مصرف سرکه سیب بهتر است یک (یا حداکثر دو) قاشق از آن را به یک لیوان آب اضافه کنید. در غیر این صورت سرکه سیب برای مری بیش از حد حالت اسیدی خواهد داشت و باعث بروز مشکل می‌شود. حتی بو کردن سرکه سیب غلیظ هم به دلیل خاصیت اسیدی آن می‌تواند حالتی مانند سوختگی در ریه‌ها به وجود آورد.

علاوه بر این فراموش نکنید ممکن است برخی از غذاها اثر سرکه را کم‌تر یا بیش‌تر کنند. پس برای امنیت بیشتر بهتر است سرکه سیب رقیق شده را با معده‌ی خالی بنوشید. این روش در صبح و برای شروع روز مناسب است ولی برای پیش از خواب بهتر است از آن اجتناب کنید.

سرکه سیب رقیق شده حاوی صفر کالری در هر قاشق غذاخوری‌ست و همچنین چربی، کربوهیدرات، پروتئین یا فیبر ندارد.

شاید دوست داشته باشید بدانید با مصرف سرکه سیب چه ویتامین‌ها و مواد معدنی وارد بدن می‌شوند.

  • کلسیم: ۲% از میزان مورد نیاز روزانه
  • پتاسیم: ۲% از میزان مورد نیاز روزانه
  • آهن: ۳% از میزان مورد نیاز روزانه
  • منیزیم: ۳% از میزان مورد نیاز روزانه
  • پتاسیم: ۵% از میزان مورد نیاز روزانه
  • منگنز: ۳۰% ااز میزان مورد نیاز روزانه

شما می‌توانید آن را به عنوان راهی خوب برای افزودن طعم به مواد غذایی بدون افزودن کالری و یا نمک اضافه بکنید. و نیاز نیست در یخچال بگذارید و عمر طولانی دارد و خراب نمی‌شود.

منبع: everydayhealth.com

 

 

0
نوشته شده توسط فرناز اخباری

کلاژن چیست؟

بیماری‌‌ها و راه درمان, پیشگیری بهتر از درمان, تغذیه سالم, دارونامه , فرناز اخباری

 

به گزارش سایت livescience.com

طبق نظر دانشگاه ییل، ​​کلاژن به خانواده پروتئین‌هایی گفته می‌شود که جزء اصلی ساختاری بافت‌های همبند مانند پوست و غضروف هستند.

این ماده تقریباً یک سوم پروتئین‌های موجود در بدن انسان را تشکیل می‌دهد که بیش‌تر از هر نوع توده پروتئینی دیگر در بدن است.

۲۸ نوع کلاژن مختلف وجود دارد که هر کدام بر اساس ترکیب اسید آمینه آن دسته‌بندی می‌شوند. به گزارش هلث‌لاین، حدود ۹۰ درصد کلاژن موجود در بدن نوع ۱ است که در پوست، تاندون‌ها، اندام‌های داخلی و قسمت‌های ارگانیک استخوان یافت می‌شود.

اکثر قریب به اتفاق کلاژن باقی مانده در بدن از انواع زیر تشکیل شده است:

  • نوع ۲: در غضروف یافت می‌شود.
  • نوع ۳: در مغز استخوان و بافت‌های لنفاوی یافت می‌شود.
  • نوع ۴: در غشای پایه یافت می‌شود (ورقه‌های نازک کلاژن که بیش‌تر انواع بافت را احاطه کرده است).
  • نوع ۵: در مو و سطوح سلول‌ها یافت می‌شود.

کلاژن از کجا می‌آید؟

بدن به‌طور طبیعی با تجزیه پروتئین رژیم غذایی به اسیدهای آمینه، کلاژن خاص خود را ایجاد می‌کند.

به گفته شانون وستون، متخصص تغذیه دانشکده بهداشت عمومی دانشگاه تگزاس در هیوستون، آمینو اسیدها انواع مختلفی از پروتئین در بدن، من جمله کلاژن را تشکیل می‌دهند. طبق نظر کلینیک Cleveland، شما با خوردن یک رژیم غذایی متعادل از غذاهای سرشار از پروتئین (مرغ، گوشت گاو، تخم‌مرغ، لبنیات، حبوبات، آجیل و غلات سبوس‌دار) بلوک‌های ساختمانی خاص برای کلاژن را دریافت می‌کنید.

وستون گفت: « رژیم غذایی پر از سبزیجات و میوه‌های تازه فواید آنتی‌اکسیدان‌ها را در بدن ایجاد می‌کند و بدن را از استرس اکسیداتیو محافظت می‌کند.»

وی همچنین گفت: « توانایی بدن در تولید کلاژن با افزایش سن، کاهش می‌یابد، اما قرار گرفتن در معرض آفتاب، سیگار کشیدن و رژیم غذایی ضعیف نیز می‌تواند تولید کلاژن را مهار کند.»

کلاژن برای معالجه پزشکی

آرتروز باعث می‌شود کلاژن در مفاصل سریع‌تر از آنکه دوباره ساخته شود، تجزیه شود و این منجر به درد مفاصل و کاهش تحرک می‌شود.

بروک راسل، میکروبیولوژیست و استاد انستیتو زیست‌شناسی و فن‌آوری تگزاس در هیوستون گفت: « دانشمندان از دهه ۱۹۸۰ با تجویز کلاژن برای درمان آرتروز کار می‌کنند، اما این روش همیشه اثربخش نبوده است.»

یک مطالعه در ۲۰۱۷ که در ژورنال آرتریت منتشر شده است، نشان داد که مکمل‌های کلاژن خوراکی به تسکین درد بیماران مبتلا به آرتروز کمک می‌کند ، اما کلاژن مؤثرتر از درمان دارویی موجود برای آرتریت روماتوئید نبود. در مطالعه‌ای که در سال ۲۰۱۶ که در مجله Nutrition Journal منتشر شد، همچنین نشان داد که مکمل‌های کلاژن به تسکین درد بیماران مبتلا به آرتروز کمک می‌کند.

با این حال، طبق گفته بنیاد آرتریت، به احتمال زیاد کلاژن حتی پس از مصرف مکمل‌های خوراکی، شروع به رشد نمی‌کند تا آرتریت را کاملاً درمان کند. از طرف دیگر براساس یک مطالعه در سال ۲۰۱۸ که در مجله PLOS One منتشر شده است، قرار دادن کلاژن در مفاصل آرتریت  به صورت جراحی ممکن است یک درمان امیدوار‌کننده برای آرتروز باشد.

طبق مطالعه‌ای که در مجله BioMedical Engineering OnLine منتشر شده است، کلاژن برای درمان زخم‌ها موفق‌تر بوده و بیش از ۲۰۰۰ سال است که در این درمان استفاده شده است. کلاژن به‌صورت موضعی و اغلب با پروتئین‌های ساختاری دیگر و آنتی‌بیوتیک‌ها برای تقویت، بهبود و جلوگیری از عفونت استفاده می‌شود.

به‌عنوان مثال، یک بررسی در سال ۲۰۱۴ که در ژورنال Biopolymers منتشر شده است، توضیح می‌دهد که چگونه یک اسفنج یا ژل کلاژن ممکن است برروی سوختگی شدید اثر کند. اسفنج به پوست اجازه می‌دهد ضمن محافظت از عفونت، محیط مرطوب را حفظ کند و کلاژن به‌عنوان داربست برای بازسازی سلول‌ها و تولید کلاژن جدید عمل می‌کند.

آیا باید مکمل کلاژن مصرف کنید؟

کلاژن یک ماده مهم در مکمل‌های خوراکی و کرم‌های موضعی است، اما دانش کمی در مورد اثربخشی چنین درمان‌هایی وجود دارد. به گزارش هلث‌لاین، برخی از سازندگان مکمل‌های کلاژن ادعا می‌کنند که این ماده می‌توانند سلامت پوست را بهبود بخشند، از درد مفاصل و کاهش توده استخوان جلوگیری کنند، باعث افزایش توده عضلانی، ارتقاء سلامت قلب، افزایش قدرت مو و ناخن، افزایش سلامت روده و مغز و کاهش وزن شوند.

آدلاید هبرت، استاد درماتولوژی و مدیر پوست و موی کودکان در مرکز علوم بهداشتی دانشگاه تگزاس در هیوستون می‌گوید: « اگرچه که کلاژن موضعی برای درمان زخم ها مفید است.»، « در صورتی که این مطلب هم درست باشد، مدارک اثبات شده  بسیار کمی وجود دارد که مصرف این مکمل‌ها برای مو، ناخن‌ها یا پوست دارای منفعت پزشکی باشد.» به گفته هبرت، استفاده روزانه از ضدآفتاب و مرطوب کننده با رتینوئیدها، رتینول، سرامیدها یا اسید سالیسیلیک (بسته به نیاز فرد) روشی مؤثرتر برای حفظ سلامت پوست است.

وستون اکود گفت: « در مورد ادعاهای بهداشتی پیرامون کلاژن مکمل، مطئن نباشید. هنوز تمام این مزایای فرضی به‌طور کامل مطالعه نشده است.»

وی می‌گوید: « علاوه بر این، اداره غذا و داروی ایالات متحده (FDA) مکمل‌های کلاژن را با همان سختگیری که برای داروهای دیگر انجام می‌دهند، سختگیری ندارد. این بدان معناست که تولیدکنندگان مکمل‌های کلاژن لازم نیست اثبات کنند که مکمل‌ها قبل از فروش آف مؤثر یا ایمن هستند.»

راسل گفت، کلاژن موجود در بسیاری از مکمل‌ها (که به‌طور کلی از منبع حیوانی مانند استخوان‌های گاو یا پوست ماهی تهیه می‌شود) بسیار فرآوری شده است. این ساختار کلاژن را با تجزیه آن به پپتیدها که زنجیره‌های کوتاه اسیدهای آمینه هستند، از بین می‌برد.

به محصول حاصل، کلاژن هیدرولیز گفته می‌شود، که محلول در آب است و بنابراین ترکیب آن با لوسیون راحت‌تر و یا با خشک کردن و قرار دادن آن در قرص آسان‌تر است. هنگام تصمیم گیری در مورد مصرف مکمل کلاژن، مهم است بدانید که رژیم و شیوه زندگی شما بر تولید کلاژن در بدن شما تأثیرگذار است.

وستون گفت: « اضافه کردن مکمل رژیم غذایی و سبک زندگی ضعیف هیچ فایده ای برای سلامتی نخواهد داشت. بر روی عوامل شیوه زندگی و یک رژیم غذایی متعادل متمرکز شوید و از مکمل‌ها بپرهیزید.»

 

منبع: livescience.com


*مطالب مرتبط:

غذاهای ممنوع در آرتریت روماتوئید!

چند ورزش موثر برای مبتلایان به آرتریت

داروهای گیاهی مناسب برای روماتیسم نوع AS

آیا باکتری‌های روده می‌توانند درد مفصلی را ایجاد کند؟

آشنایی با علت‌های درد زانو

همه چیز درباره آرتروز

پوکی‌استخوان: آیا پروبیوتیک می‌تواند سلامت استخوان را حفظ کند؟

خوردنی‌های مضر برای استخوان‌ها

پارگی، کشیدگی و التهاب تاندون شانه: علائم و درمان

0
نوشته شده توسط بهنوش فرجی

آیا رژیم بدون گلوتن می‌تواند به کاهش وزن کمک کند؟

بیماری‌‌ها و راه درمان, پیشگیری بهتر از درمان , بهنوش فرجی , تغذیه سالم

 

به گزارش سایت verywellhealth.com

کوندزیولکا(Kondziolka) می‌گوید: « خوردن کربوهیدرات‌های کم‌تر تصفیه شده ممکن است به برخی از افراد در کاهش وزن کمک کند، ایده بدی نیست که مصرف نان سفید، کوکی‌ها و شیرینی‌ها را کاهش دهیم.»

اما بستگی به این دارد که چه‌ چیزی را جایگزین آن می‌کنید. این استراتژی نیز می‌تواند نتیجه معکوس داشته باشد. تحقیقات نشان می‌دهد، یک سوم مصرف‌کنندگان غذاهای فاقد گلوتن، غذاهای مشابه حاوی گلوتن را سالم‌تر می‌دانند – اما غالباً چنین نیست.

و حقیقت این است، نتیجه‌ای که شما از برخی افراد مشهور کسب کرده‌اید جادویی به نظر برسد، اما در واقع این چنین نیستند.

بعضی از متخصصان رژیم غذایی می‌گویند: « که افت گلوتن از رژیم غذایی‌تان بدان معنی‌ست که شما کم‌تر می‌توانید غذا بخورید و کالری کم‌تری مصرف کنید و به‌طور طبیعی منجر به کاهش وزن می‌شوید. »

و متخصصان دیگر، به ویژه متخصص قلب، دکتر ویلیام دیویس، نویسنده گندم شکم، معتقد است که گندم در واقع اشتهای شما را افزایش می‌دهد و باعث می‌شود شما بیش‌تر بخورید.

وی می‌گوید: « گندم حاوی ترکیبات محرک اشتها است که بدن شما را به تولید انسولین بیش‌تر تشویق می‌کند، که باعث می‌شود چربی در بدن‌تان ذخیره شود.» با این حال، هیچ تحقیق مستقلی وجود ندارد که ادعای دکتر دیویس را اثبات کند.

کوندزیولکا(Kondziolka) می‌گوید: « شما می‌توانید شیرینی یا نان فاقد گلوتن مصرف کنید اما معمولا، در آن‌ها از شکر استفاده شده است که این خود باعث افزایش وزن می‌شود. »

افرادی که از بیماری سلیاک رنج می‌برند، ممکن است متوجه شوند زمانی که از رژیم بدون گلوتن پیروی می‌کند، وزن‌شان افزایش پیدا کرده است.

اگر شخصی به دلایلی علاقه‌مند است که از رژیم غذایی بدون گلوتن برای کاهش وزنش پیروی کند، کوندزیولکا(Kondziolka) پیشنهاد می‌کند که با پزشک یا متخصص تغذیه‌اش صحبت کند.

وی می‌گوید: « افرادی که از رژیم با گلوتن پایین‌تر و با میوه و سبزیجات بیش‌تر و پروتئین پیروی می‌کنند شرایط بهتری نسبت به افرادی که از رژیم بدون گلوتن پیروی می‌کنند، دارند.»

 

منابع:

۱- phetfit

۲- verywellhealth.com

 

 

 

0
نوشته شده توسط فرناز اخباری

رژیم غذایی فشارخون بالا

بیماری‌‌ها و راه درمان, پیشگیری بهتر از درمان، تغذیه سالم،  فرناز اخباری

 

به گزارش سایت webmd.com

با شروع چند عادت غذایی جدید، از جمله اندازه‌گیری میزان کالری و مراقب بودن اندازه سهم هر وعده غذایی، ممکن است فشارخون خود را کاهش دهید و نیاز به داروهای مورد نیاز برای کنترل فشارخون بالا را کاهش دهید. در این‌جا چگونگی آن را بیان می‌کنیم.

آن‌چه را که می‌خورید در نظر داشته باشد

برخی افراد از این که هر روز چه مقدار کالری می‌خورند و می‌نوشند آگاهی ندارند. آن‌ها ممکن است میزان غذا خوردن خود را  دست کم بگیرند و تعجب کنند که چرا نمی‌توانند وزن کم کنند.

نوشتن غذاهایی که می‌خورید، از جمله اندازه آن، به شما امکان می‌دهد که حقیقت در مورد غذای خود را ببینید. می‌توانید کاهش وزن و کاهش فشارخون داشته باشید.

از مصرف الکل نیز آگاه باشید. الکل می‌تواند فشارخون شما را نیز افزایش دهد.

از نمک پرهیز کنید (سدیم)

رژیم غذایی با سدیم بالا باعث افزایش فشارخون در بسیاری از افراد می‌شود. در حقیقت هرچه سدیم کم‌تری بخورید، ممکن است فشارخون کنترل شود.

برای کاهش سدیم در رژیم غذایی خود، این پیشنهادات را انجام دهید:

  • از یادداشت رژیم غذایی برای ردیابی میزان نمک در غذاهایی که می‌خورید استفاده کنید.
  • روزانه کم‌تر از ۲۳۰۰ میلی‌گرم (حدود ۱ قاشق چای‌خوری نمک)میل کنید. از پزشک خود در صورت نیاز به پایین آمدن مصرف تا حد ۱٫۵۰۰ میلی‌گرم بپرسید.
  • برچسب مقادیر غذایی هر بسته غذایی بخوانید

o غذاهایی را انتخاب کنید که ۵٪ یا کم‌تر از «مقدار روزانه» سدیم داشته باشند.

o از مصرف غذاهایی که ۲۰٪ یا بیش‌تر از آن ارزش روزانه سدیم دارند خودداری کنید.

  • از غذاهای کنسرو شده، غذاهای فرآوری شده، گوشت و غذاهای آماده فست‌فود خودداری کنید؛
  • از چاشنی‌های بدون نمک استفاده کنید؛

بدانید که چه بخورید:

از طرف دیگر پتاسیم، منیزیم و فیبر ممکن است به کنترل فشارخون کمک کند. میوه‌ها و سبزیجات سرشار از پتاسیم، منیزیم و فیبر هستند و از نظر مقدار سدیم کم هستند. میوه‌ها و سبزیجات کامل مصرف کنید. آب میوه کم‌تر مفید است، زیرا فیبر آن از بین می‌رود. همچنین آجیل، دانه‌ها، حبوبات، گوشت بدون چربی و گوشت سفید مرغ منابع خوبی از منیزیم هستند.

برای افزایش مقادیر طبیعی پتاسیم، منیزیم و فیبر مصرفی، موارد زیر را انتخاب کنید:

  • سیب
  • زردآلو
  • موز
  • سبزی چغندر
  • کلم بروکلی
  • هویج
  • اسفناج
  • لوبیا سبز
  • خرما
  • انگور
  • نخود سبز
  • کلم پیچ
  • باقالی
  • انبه
  • خربزه
  • پرتقال‌ها
  • هلو
  • آناناس
  • سیب‌زمینی
  • کشمش
  • اسفناج
  • کدو حلوایی
  • توت‌فرنگی
  • سیب‌زمینی‌های شیرین
  • نارنگی
  • گوجه‌فرنگی
  • ماهی تن
  • ماست (بدون چربی)

رژیم غذایی DASH چیست؟

رژیم‌های غذایی برای متوقف کردن فشارخون بالا (DASH) یک برنامه غذایی غنی از میوه، سبزیجات، غلات سبوس‌دار، ماهی، مرغ، آجیل، حبوبات و لبنیات کم‌چربی است. این مواد غذایی سرشار از مواد مغذی کلیدی مانند پتاسیم، منیزیم، کلسیم، فیبر و پروتئین هستند.

رژیم غذایی DASH می تواند فشارخون را کاهش دهد، زیرا نسبت به رژیم غذایی معمولی آمریکایی، نمک و قند کم‌تری دارد. در رژیم DASH دسرها ، نوشیدنی‌های شیرین‌شده، چربی‌ها، گوشت قرمز و گوشت‌های فرآوری شده را قطع می‌شود.

زنانی که چندین سال  رژیم غذایی DASH داشته یاشند، خطر ابتلا به بیماری عروق کرونر و سکته مغزی را کم‌تری دارند.

برای شروع رژیم غذایی DASH(بر اساس ۲،۰۰۰ کالری در روز) ، این توصیه‌ها را دنبال کنید:

هر اونس معادل ۲۸٫۷۵ گرم

  • غلات: ۷-۸ وعده روزانه (اندازه وعده‌های غذایی ۱ قطعه نان، ۱/۲ فنجان برنج پخته شده یا ماکارونی، ۱ انس(۲۸٫۳۴۹۵ گرم) غلات خشک)
  • سبزیجات: ۴-۵ وعده غذایی روزانه (۱ فنجان سبزیجات خام، ۱/۲ فنجان سبزیجات پخته شده)
  • میوه‌ها: ۴-۵ وعده غذایی روزانه (۱ میوه متوسط​​، ۱/۲ فنجان میوه تازه یا یخ زده، ۱/۴ فنجان میوه خشک، ۶ انس(۱۷۰٫۰۹۷۱ گرم) آب میوه)
  • محصولات لبنی کم‌چرب یا بدون چربی: ۲-۳ وعده غذایی روزانه (۸ اونس( ۲۲۶٫۷۹۶۲ گرم) شیر، ماست ۱ فنجان ، پنیر ۱٫۵ اونس)
  • گوشت، مرغ و ماهی بدون چربی: ۲ یا کمتر وعده غذا در روز (۳ اونس ( ۸۵٫۰۴۸۶ گرم) گوشت پخته شده، مرغ یا ماهی)
  • آجیل، دانه و حبوبات: در هفته ۴-۵ وعده (۱/۳ فنجان آجیل، ۲ قاشق غذاخوری دانه ، ۱/۲ فنجان لوبیا خشک یا نخودفرنگی پخته شده)
  • چربی‌ها و روغن‌ها: ۲-۳ وعده غذایی روزانه (۱ قاشق چای‌خوری روغن نباتی یا مارگارین نرم، ۱ قاشق غذاخوری مایونز کم‌چرب، ۲ قاشق غذاخوری سس سالاد سبک)
  • شیرینی: کم‌تر از ۵ وعده در هفته. (۱ قاشق غذاخوری شکر، ژله یا مربا)

از پزشک یا یک متخصص تغذیه بخواهید که در شروع رژیم غذایی DASH به شما کمک کند. آن‌ها می‌توانند به شما بگویند که هر روز به چه مقدار کالری برای حفظ یا رسیدن به یک وزن سالم نیاز دارید. و سپس آن‌ها می‌توانند به شما در برنامه‌ریزی وعده‌های غذایی با غذاهایی که مطابق با دستورالعمل‌های DASH هستند کمک کنند.

 

منبع: webmd.com


*مطالب مرتبط:

آیا می‌توانید سیگار بکشید و خون اهدا کنید؟
آترواسکلروز (Atherosclerosis )
دارونامه؛ آشنایی با داروی آتنولول
تاثیر استرس بر قلب انسان چیست؟
همه چیز در مورد سی‌تی‌ اسکن قلب
علائم سکته قلبی در جوانان چیست؟
چرا با افزایش سن رگ‌های بدن سخت می‌شوند؟
چرت زدن‌های روزانه باعث کاهش حملات قلبی و سکته مغزی می‌شود
رابطۀ سندروم قلب شکسته با سرطان
رژیم برای مبتلایان به بیماری‌های قلبی
دارونامه؛ آشنایی با داروی ریواروکسابان (داروی ضدانعقاد)
علائم لخته شدن خون: چگونه می‌توان گفت که لختگی خون دارید یا خیر؟
بایدها و نبایدها بعد از ایجاد لخته خون

0
نوشته شده توسط شیرین کریمی

خطرات پنهانِ غذاهای فوقِ‌فرآوری‌شده

بیماری‌‌ها و راه درمان, پیشگیری بهتر از درمان, شیرین کریمی , تغذیه سالم,

به گزارش سایت webmd.com

در تاریخ ۲۱ فوریه ۲۰۲۰ – استیو کونزمن در سنگین‌ترین وزن خود ۵۰۳ پوند وزن داشت. فشار خون او به ۱۴۰/۱۸۰ رسیده بود. فشار خون عادی ۸۰/۱۲۰ یا پایین‌تر است. پزشک وی به او گفت که ممکن است هر لحظه سکته مغزی کند.

کونزلمن می‌گوید: «زمانی که در دهۀ سوم عمر (بین ۲۰ تا سی سالگی) هنوز داروی خود را مصرف نمی‌کردم.»

مادر، برادر و پدر کونزلمن نیز با چاقی مبارزه می‌کردند و چندین بار عمل جراحی کاهش وزن داشتند. اما استیو می‌گوید: «من همیشه احساس می‌کردم که هنوز می‌توانم خودم وزنم را کاهش دهم.»

وقتی کونزلمن به ۳۰ سالگی نزدیک بود می‌دانست که به کمک نیاز دارد. بنابراین سرانجام ۴ سال پیش در سن ۲۹ سالگی دست به کار عمل جراحی بای‌پس معده شد. پزشکان به وی هشدار داده بودند که این عمل جراحی باعث کاهش حجم معده و میزان کالری و مواد مغذی بدن می‌شود و از درجۀ شکست بسیار بالایی برخوردار است.

کونزلمن می‌گوید: «این عمل زندگی شما را بهبود نمی‌بخشد. این فقط ابزاری است، من مجبور بودم تمام مسئولیتش را به عهده بگیرم.» کونزلمن می‌دانست که در طول ۶ ماه اول به سرعت وزنش کاهش می‌یابد. اما برای اینکه همیشه وزنش را پایین نگه دارد باید همه چیز را تغییر دهد. این به معنای کنار گذاشتن غذاهای فوق‌فرآوری‌شدۀ سرشار از کالری و سرشار از مواد مغذی بسیار ضعیف است، یعنی مواد غذایی که جزء اصلی رژیم غذایی وی محسوب می‌شود.

کونزلمن می‌گوید: «من نمونۀ یک آمریکایی چاق بودم. صبح بی‌آن‌که از اتومبیل پیاده شوم از پنجرۀ یک رستورانِ بیرون‌بر فست‌فود می‌گیرم؛ دو ساندویچ صبحانه، دو سیب‌زمینی سرخ‌کرده (هَش‌براونز) و یک نوشابه ۴۰ اونسی می‌خرم. سپس تمام کالری‌هایم برای روز را در یک وعده میل می‌کنم و ممکن است دوباره این کار را برای ناهار و شام انجام دهم.»

این نوع غذاهای فوق فرآوری‌شده – که شامل میان وعده‌های آماده، نوشیدنی‌ها و وعده‌های غذایی حاوی مواد افزودنی، رنگ‌های مصنوعی، مواد نگهدارنده و مقدار زیادی قند، نمک و چربی است اما مواد مغذی بسیار کمی دارند، حداکثر ۶۰ درصد رژیم‌های غذایی برخی افراد را تشکیل می‌دهد. به تازگی، این زیر مجموعه از غذاهای فرآوری شده مقصر بسیاری از بیماری‌ها و مشکلات سلامتی معرفی می‌شوند برای بیماری‌هایی از جمله بیماری‌های قلبی، دیابت، چاقی، برخی از سرطان‌ها و به طور کلی عمر کوتاه‌تر.

غذای فوق فرآوری‌شده چیست؟

اجتناب از مصرف غذاهای فوق فراوری‌شده ناممکن است مگر اینکه تمام مواد غذایی خود را در خانه درست کنید – و حتی از آن صورت هم – استفاده از مواد غذایی فرآوری‌شده اجتناب‌ناپذیر است. اما درجه‌های فرآوری وجود دارد.

فرآوری در کمترین سطح مواد غذایی را پاک می‌کند، آن را حفظ می‌کند، یا قسمت‌های غیرقابل خوردنی را حذف می‌کند – مانند کندن پوستۀ خارجی دانۀ قهوه. این فرایندها علاوه بر پوست‌کندن، شامل یخچال‌کردن، فریزرکردن، تخمیر، پاستوریزه کردن و بسته‌بندی‌های خلاء هستند. نکته اصلی برای حفظ کمترین حد فرآوری غذا این است که محتوای غذایی مواد قبل و بعد از فراوری تقریباً یکسان باشد. آرد سبوس‌دار و پاستا نیز غذاهای کم‌فرآوری‌شده و همچنین برخی از مواد تشکیل دهنده شیرینی‌پزی و آشپزی هستند، همچنین روغن‌هایی که از آجیل، زیتون یا دانه‌ها گرفته می‌شوند.

وقتی شکر، نمک یا چربی‌ها را به مخلوط اضافه کنید، فرآوری دیگر در «کمترین» حد نیست. کنسروهای میوه‌ها و سبزیجات که شامل نمک یا شکر اضافه می‌شوند هم فرآوری می‌شوند. بنابراین نان تازه، برخی پنیرها و ماهی‌های کنسروشده نیز فرآوری‌شده‌اند. اما هنوز فوقِ فرآوری‌شده نیستند. تعداد مواد تشکیل‌دهندۀ آنها به دو تا سه مورد محدود است، اما آنها به طور معمول در بسته‌بند‌ی‌شان آماده مصرف (یا حداقل قابل خوردن) هستند.

فوق‌فرآوری شامل چندین مرحله است – نه فقط، مثلاً اضافه‌کردن نمک و یا کنسرو کردن. این فرآیند ترکیباتی را ایجاد می‌کند – معمولاً با نام‌های غیرقابل تشخیص – که در محصولات کشاورزی یا در مزارع پیدا نمی‌کنید. این مواد شامل رنگ‌ها و طعم‌های مصنوعی، مواد نگهدارنده و مواد تشکیل‌دهنده مانند تثبیت‌کننده‌های امولسیون به منظور جذاب‌ترشدن ظاهر یا بافت مواد غذایی است.

سودا، گوشت ساندویچی مانند کالباس و ژامبون که پخته و آماده‌اند، غلات شیرین‌شده و چیپس به همراه بسیاری تنقلات و مواد پخته‌شده دیگر، برخی از غذاهای یخ‌زده و برخی از کراکرها فوق فرآوری‌شده هستند.

دکتر چیسان استادیار تغذیه در دانشگاه هاروارد می‌گوید: «وقتی موادی را به غذا اضافه می‌کنید که به طور طبیعی در آن وجود ندارد ساختار غذا را از اساس تغییر می‌دهید و چیزی جدید می‌سازید یک ماتریس جدید غذایی معرفی می‌کنید.»

حتی اگر یک ماده غذایی فوق فرآوری‌شده حاوی ویتامین‌ها و مواد مغذی خاصی باشد، هنوز به عنوان یک ماده غذایی کامل مغذی نخواهد بود. به همین دلیل، به عنوان مثال یک غذای پر فیبر از قرص فیبر برای شما بهتر است.

مضرات غذاهای فوق فرآوری‌شده چیست؟

تحقیقات غذاهای فراوری‌شده را با برخی از مشکلات سلامتی مرتبط می‌دانند. افرادی که بیشتر مواد غذایی مصرف می‌کنند، احتمالاً چاق هستند و به دیابت، بیماری‌های قلبی و عروق نیز مبتلا هستند.

یک مطالعه جدید نیز غذاهای آماده را با خطر ابتلا به سرطان مرتبط کرده است. محققان عادت‌های غذایی و سوابق سلامتی ۱۰۴٫۹۸۰ بزرگسال را به مدت پنج سال تحت نظر گرفتند. کسانی که بیشتر غذاهای فوق فراوری‌شده را می‌خورند، به احتمال زیاد در طی دوره مطالعه به نوعی سرطان مبتلا می‌شوند. محققان سپس خطر ابتلا به سرطان را براساس میانگین وعده‌های غذایی در روز طی پنج سال بررسی کردند. به طور کلی برای هر ۱۰٪ افزایش در غذای فوق فرآوری شده ، ۱۲٪ خطر ابتلا به سرطان افزایش یافته است. این تفاوت میان کسی است که به مدت پنج سال یک کیک توینکی کامل در هفته می‌خورد و کسی که یک کیک توینکی کامل به علاوه یک برش کیک در هفته را طی مدت زمان مشابه می‌خورد.

احتمالا به دلیل خطر ابتلا به این بیماری‌ها باشد که مطالعات نشان می‌دهند خوردن غذاهای فوق فرآوری‌شده برابر با عمر کوتاه‌تر است.

کارشناسان نمی‌توانند با اطمینان بگویند که آیا ضرر موجود در غذاهای فوق فرآوری‌شده به خاطر مواد غذایی موجود در این غذاها است یا به خاطر عدم وجود مواد غذایی خاصی در آنهاست.

چیسان می‌گوید: «هر دو احتمال وجود دارد.» برخی مواد شیمیایی، مواد نگهدارنده، شیرین کننده‌ها – حتی آنهایی که کالری ندارند – ممکن است به طور بالقوه در سوخت‌وساز بدن اختلال ایجاد کنند. ما می‌دانیم که این غذاها برای ما مناسب نیستند، اما هنوز هم چیزهای زیادی وجود دارد که نمی‌دانیم.»

و اگر عادت دارید در میان‌وعده غذاهای فرآوری شده بخورید، آن را مثلاً با یک سیب چایگزین کنید.

بیشتر غذاهای فوق فرآوری‌شده فیبر و سایر مواد مغذی ضروری کمی دارند. اگر این میان وعده‌ها جای غذاهای کامل در رژیم غذایی شما باشد، مواد مغذی را از دست نخواهید داد و می‌توانید پیامدهای سلامتی ناشی از آن را مشاهده کنید. پروتئین و فیبر به شما کمک می‌کنند احساس سیری کامل کنید، این بدان معناست که غذاهای حاوی این مواد مغذی ممکن است در کنترل کالری دریافتی در طول روز به شما کمک کنند.

برخی از مطالعات نشان می‌دهند که غذاهای فوق فرآوری‌شده، صرف‌نظر از میزان مواد مغذی آنها، مانند غذاهای کامل راضی‌کننده نیستند.

این می‌تواند نتایج آزمایشی تازه را توضیح دهد. در این مطالعه۲۰ بزرگسال سالم به مدت ۲۸ روز در آزمایشگاه تحت نظارت قرار گرفتند. ده نفر از آنها رژیم غذایی عمدتاً فراوری‌شده از جمله نان سفید، گوشت‌های آماده مثل کالباس، برش‌های پنیر، چیپس و نوشیدنی‌های رژیمی با طعم مصنوعی دریافت کردند. ۱۰ نفر دیگر دقیقاً همان مقدار کالری، قند، فیبر، چربی و کربوهیدرات را در هر وعده دریافت کردند، اما فقط به شکل غذاهای غیر فرآوری‌شده و کمتر فرآوری‌شده‌. آنها چیزهایی مانند گوشت گاو با کلم بروکلی، برنج قهوه‌ای، سیب و سالاد میل می‌کردند. (توجه: مقدار زیادی کلم بروکلی و سیب لازم است تا مقدار کالری آنها برابر با کالری موجود در یک ظرف سیب‌زمینی سرخ‌کرده بشود.).شرکت‌کنندگان در این مطالعه فقط می‌توانستند غذایی را که تهیه می‌شد بخورند، اما لازم نبود بشقاب خود را خالی کنند. در پایان ۴ هفته، افرادی که در گروه غذاهای فوق فرآوری‌شده بودند، حدود ۵۰۰ کالری در روز بیشتر از سایرین خورده بودند. و آنها ۲ پوند به وزن‌شان اضافه شده بود، در حالی که بقیه ۲ پوند کم کرده بودند.

آیا غذاهای فرآوری‌شده سیرکننده نیستند؟ یا آنها فقط خوشمزه‌تر از سایر غذاها هستند، و این امر باعث می‌شود نخوردن آن غذاها سخت‌تر شود؟ محققان به طور قطع نمی‌دانند چرا مردم به طور قابل توجهی بیشتر مواد فرآوری‌شده را می‌خورند. اما به هر صورت غذاهای فوق فرآوری‌شده منجر به پرخوری و افزایش وزن می‌شوند.

در مورد کونزلمن، او همیشه غذاهای فرآوری‌شده را لذیذتر می‌دانند. «من دوست داشتم آشپزی کنم و طعم سبزیجات و غذاهای خانگی را امتحان کردم. من فقط این کار را زیاد نمی‌کردم زیرا این غذاها به اندازه غذای فست‌فود مرا راضی نمی‌کردند.»

چگونه غذاهای فوق‌فراوری‌شده را ترک کنید؟

کونزلمن در دورۀ سختی وزن خود را از ۵۰۳ به ۲۱۸ پوند کاهش داد، او از پسری که به خوردن یک پیتزای کامل و یک نوشابه ۲ لیتری برای شام عادت داشت، به مردی تبدیل کرده بود که هنگام صرف غذا در رستوران سس سالاد خانگی خود را می‌آورد.

او می‌گوید: «من نمی‌خواهم سس سالاد پر از شکر و انواع مواد مصنوعی باشد.»

و با وجود محدودبودن حجم معده برای غذا و توانایی محدود بدن در جذب آن، جایی برای غذهای بدون کالری وجود ندارد. «اکنون که من فقط مقدار کمی غذا می‌خورم، باید مطمئن شوم که این غذا پر از مواد مغذی مورد نیاز من است.»

کونزمن تأکید می‌کند که او یک‌شبه از یک پیتزای کامل به تهیۀ سس سالاد مخصوص خود نرسیده است. هنگامی که او برای اولین‌بار شروع به تهیه وعده‌های غذایی کوچک و سالم در خانه کرد سبزیجات را طبخ می‌کرد، اما او هنوز سس فوق فرآوری‌شده یا ماریناد روی آن  می‌ریخت. کم کم او یاد گرفت مواد سالم‌تری جایگزین سس کند.

زراتسکی می‌گوید « این فکر درستی است. میوه بخورید. آیا در رژیم عادی شما غذاهای فوق فرآوری‌شده‌ای وجود دارند که می‌توانید آنها را با غذای دیگری جایگزین کنید؟

او می‌گوید: «شما می‌توانید در زمان میان‌وعده غذاهای فوق فرآوری‌شده مصرف نکنید. مقدار چیپس یا کوکی‌ها را کم کنید و آنها را با سیب و کره بادام زمینی یا سبزیجات با هوموس جایگزین کنید.»

متخصصان متخصص رژیم غذایی و متخصصان صنایع غذایی هشدار می‌دهند که فقط این نیست که هله هوله نخورید و مواد غذایی به ظاهر بهتر مصرف کنید. گولِ برچسب‌های مربوط به غذاهای آماده برای خوردن، مانند چیپس و کوکی‌ها، که «طبیعی» یا «ارگانیک» خوانده شده‌اند را نخورید. با وجود این برچسب‌ها هنوز هم احتمال دارد کلمات غیرقابل تشخیص را در بین ترکیبات پیدا کنید.

دیوید فوسترنر، مشاور توسعه محصولات غذایی می‌گوید: «همیشه این تفاوتها خیلی زیاد نیست – به اصطلاح نسخه‌های پاک‌کننده.»

حتی کلمات کلیدی مانند «گیاهی» به این معنی نیستند که آن غذا یک غذای کامل سالم است. مایکل سیگموندسون، تهیه‌کننده و مشاور محصول و مواد غذایی می گوید: «تمام موادی حاوی پروتئین گیاهی هستند، هنوز هم زیرمجموعۀ غذاهای فوق فرآوری‌شده قرار می‌گیرند.»

انتخاب ایده‌آل غذاهای کامل، فرآوری‌نشده یا در کمترین حد فرآوری‌شده است. هر حرکتی به سمت تعداد بیشتری غذاهای کامل و فرآوری‌نشده و تعداد کمتری غذاهای فرآوری‌شده یک تغییر مثبت است. این بدان معنا نیست که شما ناگهان مجبور هستید همه چیز را از ابتدا درست کنید.

زراتسکی می‌گوید:«اگر به یک وعده غذایی مناسب و بی‌دردسر نیاز دارید، آیا می‌توانید سالاد بسته‌بندی‌شده در کیسه تهیه کنید؟ یا یک مرغ کامل پخته‌شده یا سبزیجات یخ‌زده را انتخاب کنید که بتوانید آنها را گرم کنید؟ زیرا من فکر نمی‌کنم ما همیشه به این شیوه زندگی کنیم طوری که وقت نداشته باشیم و به دنبال غذاهای مناسب نباشیم.»

منبع: webmd.com


 

 

0
نوشته شده توسط فرناز اخباری

بایدها و نبایدها بعد از ایجاد لخته خون

بیماری‌‌ها و راه درمان, پیشگیری بهتر از درمان، فرناز اخباری

 

به گزارش سایت webmd.com

باید: به دنبال نشانه‌های دیگری باشید.

اگر ترومبوز ورید عمقی (DVT) در یکی از پاها یا بازوهای خود داشته‌اید، گاهی اوقات طبیعی است که این اندام بعد از درمان کمی متورم بماند. بعد از لخته شدن در ریه‌ها (آمبولی ریوی یا PE)، ممکن است احساس درد یا فشار خفیف در سینه کنید.

اما مراقب درد، فشار یا گرفتگی جدید در ساق پای خود باشید. این می‌تواند نشان‌دهنده یک DVT جدید باشد. تنگی‌نفس یا بی‌هوشی می‌تواند نشانه‌ای از یک آمبولی ریوی دیگر باشد. در صورت وجود هر یک از این موارد، با شماره اورژانس ۱۱۵ تماس بگیرید و فوراً به مراقبت‌های پزشکی مراجعه کنید.

باید:احتمالات را بدانید

اگر قبلاً لخته خون داشته‌اید – چه در ساق، بازو و چه در ریه‌ها – شانس ابتلا به بیماری جدید بیشتر است. و ریسک آن برای شما  نیز بیش‌تر است:

  • مبتلا به سرطان، اختلال التهابی (مانند بیماری کرون)، اختلال روماتولوژیک (مانند آرتریت روماتوئید) یا اختلال در لخته شدن خون؛
  • بالای ۴۰ سال هستند؛
  • دارای اضافه وزن یا چاقی هستند؛
  • سیگار بکشید به خصوص اگر قرص‌های ضدبارداری مصرف می‌کنید؛

نباید: به خود آسیب برسانید

پزشک ممکن است داروهای ضدلخته‌ای بنام ضدانعقاد یا رقیق‌کننده خون تجویز کند. این‌ها ممکن است باعث شود که شما از صدمات کوچک خونریزی بیش‌تری داشته باشید، بنابراین مهم است که هنگام کوتاه کردن ناخن‌ها مراقب باشید. هنگام استفاده از وسایل تیز باید از دستکش استفاده کنید و برای ورزش و سرگرمی از تجهیزات ایمنی استفاده کنید. با پزشک خود مشورت کنید تا ببینید چه فعالیت‌هایی برای شما بی‌خطر است.

نباید: غذای اشتباه بخورید

اگر وارفارین رقیق‌کننده خون (Coumadin ، Jantoven)، برای از بین بردن لخته‌ها می‌گیرید، باید مراقب آن‌چه را که می‌خورید باشید. ویتامین K می‌تواند بر نحوه عملکرد دارو تأثیر بگذارد. بنابراین باید مراقب مصرف مقادیر کلم پیچ و برگ کلم، اسفناج، کلم بروکلی، چغندر، یا خردل که می‌خورید باشید. چای سبز، آب زغال‌اخته و الکل نیز می‌توانند بر رقت خون تأثیر بگذارند. بنابراین از پزشک خود در مورد مصرف آن‌ها سؤال کنید.

باید: حرکت داشته یاشد

ورزش‌هایی مانند پیاده‌روی یا شنا می‌تواند به شما در بهبودی بعد از لخته شدن خون کمک کند. این فعالیت‌ها جریان خون شما را تقویت می‌کنند و ممکن است احساس بهتری داشته باشند. اگر آمبولی ریوی داشتید، فعالیت‌هایی که پمپاژ قلب شما را بهتر می‌کند ، مثل دویدن یا رقصیدن، می‌تواند ریه‌های شما را قوی‌تر کند. اما ابتدا با پزشک خود صحبت کنید که چه میزان از انجام این حرکات برای شما مناسب است.

باید: درباره داروهایی دیگری که دریافت می‌کنید سوال بپرسید

اگر وارفارین و برخی از رقیق‌کننده‌های دیگر خون مصرف می‌کنید، نباید آسپرین مصرف کنید، مگر این‌که پزشک شما بگوید که این کار مناسب است. در غیر این‌صورت مصرف این داروها می‌تواند احتمال خونریزی عمده را افزایش دهد. برخی از آنتی‌بیوتیک‌ها می‌توانند مانع اثر این داروها از طریق روش خاص خودشان شود. در مصرف مکمل‌های گیاهی بدون نسخه باید مراقب باشید. تعداد معدودی ار آن‌ها از جمله جینسنگ ، تخم کتان و روغن ماهی نیز می‌توانند بر نحوه عملکرد رقیق‌کننده خون تأثیر بگذارند.

باید: اطلاعات را تقسیم کنید

به پزشکان خود اطلاع دهید که آیا به لخته خون مبتلا هستید یا خیر. و اگر در حال مصرف رقیق‌کننده خون هستید ، هنگام تعیین وقت خود به دندان‌پزشک خود بگویید. دستورالعمل‌هایی را که به شما برای آمادگی ویزیت میدهند دنبال کنید.

باید: درباره جوراب واریس خود بپرسید

این جوراب‌های مخصوص تنگ، فشار خاصی را روی پایتان نگه می‌دارند، و این می‌تواند به جریان خون بعد از DVT کمک کند. پزشک ممکن است به شما پس از آمبولی ریه  برای افزایش گردش خون توصیه کند.

نباید: زیاد بنشینید

سعی کنید بیش از ۲ ساعت یک جا ننشینید – بلند شوید و مرتباً قدم بزنید. اگر DVT در یکی از پاها دارید، هنگام نشستن پا روی پا نذارین. این موقعیت می‌تواند بر گردش خون شما تأثیر بگذارد. در هنگام پرواز طولانی یا رانندگی برای مدت طولانی، به این امر توجه داشته باشید.

باید: هوشمندانه سفر کنید

اگر در اتومبیل هستید، گاهی استراحت کنید تا پاهای خود را دراز کنید. خم کردن زانو می‌تواند به گردش خون شما کمک کند. در هواپیما، سعی کنید یک بار در ساعت در کابین حرکت کنید. در حالی که در صندلی خود هستید، مچ پای خود را خم کنید و بچرخانید تا جریان خون ادامه یابد. و آب فراوان بنوشید – کمبود آب بدن می‌تواند احتمال ایجاد لخته را بیش‌تر کند.

باید: مراقب وزن خود باشید

چاقی می‌تواند رگ‌های شما را سفت و ضعیف کند. و اگر دیابت دارید، حتماً کنترل شود. در غیر این‌صورت، می‌تواند به رگ‌های خونی شما آسیب برساند.

نباید : از درخواست کمک بترسید

در چند هفته اول پس از ابتلا به DVT یا PE احساس اضطراب یا افسردگی غیرمعمول نیست. اگر این احساسات شدید هستند یا از بین نمی‌روند و شما احساس می‌کنید نمی‌توانید فعالیت‌های عادی خود را انجام دهید، به پزشک خود بگویید. آن‌ها ممکن است بتوانند به شما دارو دهند یا برای گفت‌وگو درمانی شما را ارجاع دهند. ممکن است یک گروه حمایتی از افرادی که مشکلات مشابهی داشتند، نیز می‌تواند کمک کننده باشند.

باید: در طول دوران بارداری مراقب باشید

زنانی که دچار DVT یا PE شده‌اند در هنگام بارداری شانس بیش‌تری جهت ابتلا نسبت به فرد دیگر دارند. آن‌ها باید با پزشکان خود همکاری کنند که سلامت آن‌ها را از نزدیک پیگیری شود. حتی اگر در آن‌ها رقیق شدن خون متوقف شده است، ممکن است لازم باشد تا ۶ هفته پس از زایمان دوباره آن‌ها داروها را مصرف کنند.

 

منبع: webmd.com


*مطالب مرتبط:

آیا می‌توانید سیگار بکشید و خون اهدا کنید؟
آترواسکلروز (Atherosclerosis )
دارونامه؛ آشنایی با داروی آتنولول
تاثیر استرس بر قلب انسان چیست؟
همه چیز در مورد سی‌تی‌ اسکن قلب
علائم سکته قلبی در جوانان چیست؟
چرا با افزایش سن رگ‌های بدن سخت می‌شوند؟
چرت زدن‌های روزانه باعث کاهش حملات قلبی و سکته مغزی می‌شود
رابطۀ سندروم قلب شکسته با سرطان
رژیم برای مبتلایان به بیماری‌های قلبی
دارونامه؛ آشنایی با داروی ریواروکسابان (داروی ضدانعقاد)
علائم لخته شدن خون: چگونه می‌توان گفت که لختگی خون دارید یا خیر؟

0
نوشته شده توسط بهنوش فرجی

۲۰ خوراکی مناسب بیماران کلیوی

بیماری‌‌ها و راه درمان , پیشگیری بهتر از درمان , بهنوش فرجی، تغذیه سالم,

 

به گزارش سایت healthline.com

بیماری کلیه یک مشکل شایع می‌باشد که حدود ۱۰٪ از جمعیت جهان را تحت تأثیر خود قرار می‌دهد. درست است که کلیه‌ها اندامی کوچک‌اند اما قدرتمند هستند که وظایف مهم بسیاری را انجام می‌دهند.
وظایف آن‌ها شامل: تصفیه مواد زائد، ترشح هورمون‌های تنظیم‌کننده فشارخون، متعادل کردن مایعات در بدن، تولید ادرار و به غیر از این وظایف، موارد بسیار مهم دیگری هم برعهده آن‌هاست. این اندام‌های حیاتی می‌توانند به روش‌های مختلفی دچار آسیب‌دیدگی شوند. دیابت و فشارخون بالا شایع‌ترین عوامل خطر در بیماری‌های کلیوی هستند. به‌غیر از دیابت و فشارخون، چاقی، سیگار کشیدن، ژنتیک، جنسیت، و سن می‌تواند خطر را در بیماری‌های کلیوی افزایش دهند. قندخون و فشارخون بالا باعث آسیب به رگ‌های خونی در کلیه‌ها می‌شود و توانایی آن‌ها برای عملکرد بهینه را کاهش می‌دهند. هنگامی که کلیه‌ها به درستی کار نمی‌کنند، مواد زائد در خون ایجاد می‌شوند.
بنابراین، لازم است افراد مبتلا به بیماری کلیوی رژیم غذایی خاصی را دنبال کنند.

رژیم غذایی و بیماری کلیوی
محدودیت‌های غذایی بستگی به میزان آسیب‌دیدگی کلیه متفاوت می‌باشند. و به عنوان مثال، افرادی که در مراحل اولیه بیماری کلیوی هستند، محدودیت‌های غذای‌شان نسبت به افرادی که در مرحله نارسایی کلیوی می‌باشند، که به نام بیماری کلیوی مرحله نهایی (ESRD) نیز شناخته می‌شوند. متفاوت است.
اگر بیماری کلیوی دارید، پزشک‌ شما نسبت به نیازتان بهترین رژیم غذایی را برای‌تان تعیین می‌کند.
برای بیشتر مبتلایان به بیماری کلیوی پیشرفته، پیروی از یک رژیم غذایی مناسب کلیه، که به کاهش مقدار ضایعات در خون کمک می‌کند، از اهمیت زیادی برخوردار است.
این رژیم غذایی اغلب به عنوان یک رژیم غذایی کلیوی شناخته می‌شود. که باعث تقویت عملکرد کلیه‌ها می‌شود، و در عین حال از آسیب بیشتر ‌هم جلوگیری می‌کند.

در حالی که محدودیت‌های رژیم غذایی متفاوت هستند، به‌طور معمول توصیه می‌شود که تمام افراد مبتلا به بیماریهای کلیوی مصرف مواد زیر را محدود کنند:
سدیم: سدیم که در بسیاری از غذاها وجود دارد و به عنوان یکی از اجزا اصلی در آشپزخانه نمک است. کلیه‌های آسیب دیده نمی‌توانند سدیم اضافی را تصفیه کنند و باعث افزایش سطح خون می‌شوند. که اغلب توصیه می‌شود مصرف سدیم به کم‌تر از ۲,۰۰۰ میلی‌گرم در روز محدود کنید.

پتاسیم: پتاسیم که نقش بسیار مهمی در بدن دارد، اما افراد مبتلا به بیماری کلیوی باید مصرف این ماده مغذی را محدود کنند تا از سطح بالای خون و خطرناک بودنش جلوگیری شود. توصیهایی که برای این افراد می‌شود، مصرف پتاسیم را به کم‌تر از ۲،۰۰۰ میلی‌گرم در روز محدود کنید.

فسفر: کلیه‌هایی که آسیب‌دیدهاند نمی‌توانند فسفر اضافی را تصفیه کنند، که به‌عنوان یک ماده معدنی موجود در بسیاری از غذاها است. مقادیر زیاد فسفر می‌تواند به بدن آسیب برساند ، بنابراین برای بیماران کلیوی مقدارفسفر توصیه شده برای این افراد کمتر از ۸۰۰-۱۰۰۰ میلی گرم در روز محدود شود.

پروتئین: یکی دیگر از مواد مغذی است که ممکن‌ست افراد مبتلا به بیماری کلیوی نیاز به محدود کردن آن داشته باشند، زیرا کلیه‌های آسیب‌دیده نمی‌توانند مواد زائد ناشی از متابولیسم پروتئین را تصفیه کنند.
با این حال، افراد مبتلا به بیماری کلیوی که در مرحله نهایی تحت دیالیز قرار می‌گیرند، ، نیاز بیشتری به پروتئین دارند.
هر فرد که مبتلا به بیماری کلیوی است، شرایطی متفاوتی نسبت به دیگری دارد. به همین دلیل، با مراجعه به پزشک برای مشخص کردن نیازهای غذایی مختص به خود از اهمیت زیادی برخوردار است.
خوشبختانه؛ گزینه‎های غذایی سالم و خوشمزه بسیاری وجود دارند که از محتوای فسفر، پتاسیم و سدیم کمی برخوردار هستند.
در ادامه با برخی از بهترین مواد غذایی برای افراد مبتلا به بیماری کلیوی بیشتر آشنا می‌شویم.

گل کلم:
گل کلم گیاهی مغذی است که منبع خوبی برای بسیاری از مواد مغذی از جمله ویتامین C ، ویتامین K و ویتامین B فولات محسوب می‌شود.
همچنین مملو از ترکیبات ضدالتهابی مانند ایندولها است و به‌عنوان یک منبع عالی فیبر محسوب می‌شود. به علاوه؛ می‌توان از پوره گل کلم به جای پوره سیب‌زمینی برای یک دورچین کم پتاسیم استفاده کرد.

یک پیمانه (۱۲۴ گرم) گل کلم پخته حاوی مواد زیر است:
سدیم: ۱۹ میلی‌گرم
پتاسیم: ۱۷۶ میلی‌گرم
فسفر: ۴۰ میلی‌گرم

بلوبری:
بلوبری مملو از مواد مغذی‌ست و به‌عنوان یکی از بهترین منابع آنتی‌اکسیدانی شناخته شده است. و به ویژه؛ بلوبری حاوی آنتوسیانین‌ها می‌باشد، که نوعی آنتی‌اکسیدان است، که ممکن است در برابر بیماری‌های قلبی‌، و برخی از انواع سرطان‌ها، زوال شناختی و دیابت از انسان محافظت کند.
آنها همچنین علاوه بر این که سدیم، پتاسیم و فسفر کمی دارند. بلوبری یک منبع عالی دوستدار کلیه است.

زیرا یک پیمانه (۱۴۸ گرم) بلوبری تازه حاوی مواد زیر است:
سدیم: ۱٫۵ میلی‌گرم
پتاسیم: ۱۱۴ میلی‌گرم
فسفر: ۱۸ میلی‌گرم

ماهی سی بس:
ماهی سی بس یک منبع پروتئین با کیفیت و حاوی اسیدهای چربی سالم امگا-۳ است. این اسیدهای چرب به کاهش التهاب کمک می‌کنند و ممکن‌ست خطر زوال شناختی، افسردگی و اضطراب را کاهش دهند.

در شرایطی که تمام ماهی‌ها حاوی فسفر زیاد هستند، سی بس حاوی مقادیر کم‌تری از این ماده نسبت به دیگر غذاهای دریایی است.
به علاوه؛ مصرف این ماده غذایی در پرس‌های کوچک به‌منظور زیر کنترل داشتن سطوح فسفر مصرفی اهمیت دارد.

سه اونس (۸۵ گرم) ماهی سی بس پخته حاوی مواد زیر است:

سدیم: ۷۴ میلی‌گرم
پتاسیم: ۲۷۹ میلی‌گرم
فسفر: ۲۱۱ میلی‌گرم

انگور قرمز:
انگور قرمز نه تنها یک خوراکی خوشمزه است، بلکه مواد مغذی مختلفی را نیز در اختیار بدن انسان قرار می‌دهد. این میوه مملو از ویتامین C و آنتی‌اکسیدان‌هایی به نام فلاونوئیدها است که توانایی در کاهش التهاب را از خود نشان داده‌ است.

و به ویژه؛ انگور قرمز سرشار از رزوراترول، نوعی فلاونوئید است و فوایدی برای سلامت قلب و محافظت در برابر دیابت و زوال شناختی را نشان داده است.

یک پیمانه (۷۵ گرم) انگور قرمز حاوی مواد زیر است:

سدیم: ۱٫۵ میلی‌گرم
پتاسیم: ۱۴۴ میلی‌گرم
فسفر: ۱۵ میلی‌گرم

سفیده تخم‌مرغ:
زرده تخم مرغ یک خوراکی بسیار مغذی اما حاوی مقادیر زیادی فسفر است، در صورتی که سفیده تخم‌مرغ این‌طور نیست و گزینه بهتری برای افرادی است که یک رژیم غذایی دوستدار کلیه را دنبال می‌کنند.

سفیده تخم‌مرغ منبع خوبی برای پروتئین با کیفیت بالا و دوستدار کلیه است.
به علاوه؛ سفیده تخم‌مرغ انتخابی عالی برای افرادی‌ست که دیالیز انجام می‌شوند و به مصرف پروتئین بیشتری با فسفر کمتر نیاز دارند.

دو سفیده تخم‌مرغ بزرگ (۶۶ گرم) حاوی مواد زیر است:

سدیم: ۱۱۰ میلی‌گرم
پتاسیم: ۱۰۸ میلی‌گرم
فسفر: ۱۰ میلی‌گرم

سیر:
به افراد مبتلا به مشکلات کلیوی توصیه می‌شود تا مقدار سدیم دریافتی خود از رژیم غذایی را محدود کنند.
سیر می‌تواند جایگزینی خوب برای نمک باشد زیرا هم به بهبود عطر و طعم غذا کمک می‌کند و هم محتوای مواد مغذی آن را افزایش دهد.
سیر منبع خوبی از منگنز، ویتامین های C و B6 است و حاوی ترکیبات گوگردی می‌باشد که از خواص ضدالتهاب سود می‌برند.

سه حبه سیر (۹ گرم) حاوی مواد زیر است:

سدیم: ۱٫۵ میلی‌گرم
پتاسیم: ۳۶ میلی‌گرم
فسفر: ۱۴ میلی‌گرم

گندم سیاه:
بسیاری از غلات کامل حاوی مقادیر زیاد فسفر هستند، اما گندم سیاه یک استثنا محسوب می‌شود.
گندم سیاه یک ماده غذایی بسیار مغذی است که منبع خوبی برای ویتامین‌های B، منیزیم، آهن و فیبر محسوب می‌شود.
و همین‌طور؛ گندم سیاه فاقد گلوتن است، از این رو، انتخاب خوبی برای افراد مبتلا به بیماری سلیاک یا عدم تحمل گلوتن است.

نصف پیمانه (۸۴ گرم) گندم سیاه پخته حاوی مواد زیر است:

سدیم: ۳٫۵ میلی‌گرم
پتاسیم: ۷۴ میلی‌گرم
فسفر: ۵۹ میلی‌گرم

روغن زیتون:
روغن زیتون منبعی خوبی برای چربی های سالم و بدون فسفر است که آن را به گزینه ای خوب برای افراد مبتلا به بیماری کلیوی تبدیل می‌کند.
افراد مبتلا به بیماری کلیوی پیشرفته معمولا در حفظ وزن با دشواری مواجه هستند، از این رو، انتخاب مواد غذایی سالم و پر کالری، مانند روغن زیتون، برای این افراد اهمیت دارد.
بیشتر محتوای چربی موجود در روغن زیتون یک چربی تک‌غیراشباع به نام اسید اولئیک است که از خواص ضدالتهاب سود می‌برد.
به علاوه؛ چربی‌های تک‌غیراشباع در دماهای بالا پایدار هستند، از این رو، روغن زیتون می تواند انتخابی سالم برای پخت و پز باشد.

یک قاشق غذاخوری (۱۳٫۵ گرم) روغن زیتون حاوی مواد زیر است:

– سدیم: ۰٫۳ میلی‌گرم
پتاسیم: ۰٫۱ میلی‌گرم
فسفر: ۰ میلی‌گرم

بلغور:
بلغور یک محصول گندم کامل است که جایگزینی دوستدار کلیه برای دیگر غلات کامل که محتوای فسفر و پتاسیم زیاد دارند، محسوب می‌شود.
این ماده غذایی مغذی منبع خوبی از ویتامین‌های B، منگنز، آهن و منیزیم است. همچنین، بلغور منبعی عالی برای پروتئین گیاهی و سرشار از فیبر غذایی است که برای گوارش سالم اهمیت دارد.

نصف فنجان (۹۱ گرم) بلغور حاوی مواد زیر است:

سدیم: ۴٫۵ میلی‌گرم
پتاسیم: ۶۲ میلی‌گرم
فسفر: ۳۶ میلی‌گرم

کلم:
کلم یکی از اعضای خانواده سبزیجات چلیپایی و سرشار از ویتامین ها، مواد معدنی و ترکیبات گیاهی قدرتمند است.
کلم منبع خوبی از ویتامین های K، C و بسیاری از ویتامین های B است.
افزون بر این؛ کلم حاوی فیبر نامحلول است که این نوع فیبر به حفظ سلامت دستگاه گوارش از طریق بهبود شرایط حرکات روده و حجیم‌تر شدن مدفوع کمک می‌کند.
کلم از محتوای سدیم، پتاسیم و فسفر کم برخوردار است و یک پیمانه (۷۰ گرم) کلم خرد شده حاوی مواد زیر است:

سدیم: ۱۳ میلی‌گرم
پتاسیم: ۱۱۹ میلی‌گرم
– فسفر: ۱۸ میلی‌گرم

مرغ بدون پوست:
اگرچه محدود کردن مصرف پروتئین برای برخی افراد مبتلا به بیماری کلیوی ضروری است، تامین مقادیر کافی از پروتئین با کیفیت بالا برای سلامت انسان ضروری است.
گوشت سینه مرغ بدون پوست حاوی فسفر، پتاسیم و سدیم کمتری نسبت به گوشت مرغ با پوست است.

سه اونس (۸۴ گرم) گوشت سینه مرغ بدون پوست حاوی مواد زیر است:

سدیم: ۶۳ میلی‌گرم
پتاسیم: ۲۱۶ میلی‌گرم
فسفر: ۱۹۲ میلی‌گرم

فلفل دلمه‌ای:
فلفل دلمه‌ای حاوی مقادیر فراوان مواد مغذی است، اما بر خلاف بسیاری از سبزیجات دیگر پتاسیم کمی دارد.

فلفل دلمه‌ای سرشار از ویتامین C است که یک آنتی‌اکسیدان قدرتمند محسوب می شود. یک فلفل دلمه‌ای قرمز کوچک می‌تواند ۱۰۵ درصد از مقدار مصرف توصیه شده ویتامین C در روز را تامین کند.
همچنین، آنها سرشار از ویتامین A هستند که یک ماده مغذی مهم برای عملکرد مطلوب سیستم‌ایمنی محسوب می شود و افراد مبتلا به بیماری کلیوی اغلب با افت عملکرد سیستم‌ایمنی مواجه هستند.

یک فلفل دلمه ای قرمز کوچک (۷۴ گرم) حاوی مواد زیر است:

سدیم: ۳ میلی‌گرم
پتاسیم: ۱۵۶ میلی‌گرم
فسفر: ۱۹ میلی‌گرم

پیاز:
پیاز انتخاب عالی‌ست برای افزودن به رژیم غذایی دوستدار کلیه است زیرا نه تنها به بهبود عطر و طعم غذاها کمک می‌کند، بلکه سدیم کمی دارد.
از آنجایی که کاهش مصرف نمک می تواند چالش برانگیز باشد، استفاده از پیاز می‌تواند گزینه ای خوب برای بهبود عطر و طعم غذاها باشد.
سرخ کردن پیاز و سیر در روغن زیتون می تواند بدون این که سلامت کلیه‌ها را در معرض خطر قرار دهد، عطر و طعم غذاها را بهبود ببخشد.

افزون بر این؛ پیاز منبع خوبی برای ویتامین C، منگنز، و ویتامین‌های B است و همچنین حاوی فیبرهای پری‌بیوتیک است که به حفظ سلامت دستگاه گوارش از طریق تغذیه باکتری‌های خوب روده کمک می‌کند.

یک پیاز کوچک (۷۰ گرم) حاوی مواد زیر است:

سدیم: ۳ میلی‌گرم
پتاسیم: ۱۰۲ میلی‌گرم
فسفر: ۲۰ میلی‌گرم

آراگولا:
بسیاری از سبزیجات سبز برگ، مانند اسفناج و کیل، حاوی پتاسیم فراوان هستند و به سختی می‌توان آنها را در یک رژیم غذایی دوستدار کلیه گنجاند.
با این وجود این‌که؛ آراگولا یک سبزی مغذی حاوی پتاسیم کم است که می تواند به عنوان گزینه‌ای خوب در سالادها و دورچین‌های دوستدار کلیه قرار بگیرد.
آراگولا منبع خوبی برای ویتامین K و مواد معدنی منگنز و کلسیم است که همگی برای سلامت استخوانی اهمیت دارند.

این سبزی مغذی حاوی نیترات‌ها نیز است که مشخص شده است به کاهش فشارخون کمک می‌کند در این شرایط می‌تواند برای افراد مبتلا به بیماری کلیوی بسیار مفید باشد.

یک پیمانه (۲۰ گرم) آراگولای خام حاوی مواد زیر است:

سدیم: ۶ میلی‌گرم
پتاسیم: ۷۴ میلی‌گرم
فسفر: ۱۰ میلی‌گرم

ماکادمیا:
اکثر مغزدانه‌ها حاوی فسفر فراوان هستند و مصرف آنها برای افراد مبتلا به بیماری کلیوی توصیه نمی‌شوند.

با این وجود این‌که؛ ماکادمیا یک گزینه خوشمزه برای افراد مبتلا به مشکلات کلیوی است. آن‌ها از فسفر بسیار کمتری نسبت به مغزدانه‌های محبوب مانند بادام‌زمینی و بادام برخوردار هستند.

ماکادمیا مملو از چربی‌های سالم، ویتامین‌های B، منیزیم، مس، آهن، و منگنز نیز است.

یک اونس (۲۸ گرم) ماکادمیا حاوی مواد زیر است:

سدیم: ۱٫۴ میلی‌گرم
پتاسیم: ۱۰۳ میلی‌گرم
فسفر: ۵۳ میلی‌گرم

تربچه:
تربچه یک سبزی ترد و انتخابی سالم برای افزودن به یک رژیم غذایی دوستدار کلیه محسوب می شود زیرا حاوی پتاسیم و فسفر بسیار کم بوده اما مملو از بسیاری مواد مغذی دیگر است.
تربچه منبع خوبی از ویتامین C است که یک آنتی‌اکسیدان قدرتمند محسوب می شود و توانایی خود در کاهش خطر بیماری قلبی و آب مروارید را نشان داده است.

به‌علاوه؛ مزه تند تربچه آن را به گزینه ای خوب برای افزودن به غذاهای کم سدیم تبدیل می‌کند.

نصف پیمانه (۵۸ گرم) تربچه خرد شده حاوی مواد زیر است:

سدیم: ۲۳ میلی‌گرم
پتاسیم: ۱۳۵ میلی‌گرم
فسفر: ۱۲ میلی‌گرم

شلغم:
شلغم یک ماده غذایی دوستدار کلیه است و انتخابی خوب برای سبزیجاتی سرشار از پتاسیم، مانند سیب‌زمینی و کدوی زمستانی، محسوب می‌شود.
این سبزی ریشه ‌دار مملو از فیبر و ویتامین C است و همچنین منبع خوبی برای ویتامین B6 و منگنز محسوب می‌شود.

نصف پیمانه (۷۸ گرم) شلغم پخته حاوی مواد زیر است:

سدیم: ۱۲٫۵ میلی‌گرم
پتاسیم: ۱۳۸ میلی‌گرم
فسفر: ۲۰ میلی‌گرم

آناناس:
بسیاری از میوه‌های گرمسیری مانند پرتقال، موز و کیوی سرشار از پتاسیم هستند.
خوشبختانه؛ آناناس یک جایگزین شیرین و کم پتاسیم برای افرادی است که به مشکلات کلیوی مبتلا هستند.
به‌علاوه؛ آناناس سرشار از فسیر، منگنز، ویتامین C و بروملین، آنزیمی که به کاهش التهاب کمک می‌کند، است.

یک پیمانه (۱۶۵ گرم) آناناس خرد شده حاوی مواد زیر است:

سدیم: ۲ میلی‌گرم
پتاسیم: ۱۸۰ میلی‌گرم
فسفر: ۱۳ میلی‌گرم

کرنبری:
کرنبری برای سلامت دستگاه ادراری و کلیه‌ها مفید است. این میوه‌های کوچک و ترش مزه حاوی مواد مغذی گیاهی به نام پروآنتوسیانیدین‌های نوع A هستند که به باکتری‌ها اجازه اتصال به دیواره داخلی دستگاه ادراری و مثانه را نمی‌دهند، بر همین اساس، از عفونت پیشگیری می‌کنند.
این شرایط برای افراد مبتلا به بیماری کلیوی مفید است زیرا با افزایش خطر ابتلا به عفونت‌های دستگاه ادراری مواجه هستند.

کرنبری به اشکال مختلف خشک شده، پخته، تازه یا آبمیوه قابل مصرف است. این میوه از محتوای پتاسیم، فسفر و سدیم کم برخوردار است.

یک پیمانه (۱۰۰ گرم) کرنبری تازه حاوی مواد زیر است:

سدیم: ۲ میلی‌گرم
پتاسیم: ۸۰ میلی‌گرم
فسفر: ۱۱ میلی‌گرم

قارچ شیتاکه:
قارچ‌های شیتاکه می‌توانند به‌عنوان انتخاب گیاهی برای گوشت برای افرادی که رژیم غذایی دوستدار کلیه آن‌ها باید از نظر پروتئین محدود باشد، استفاده کرد.
این ماده غذایی منبعی عالی برای ویتامین‌های B، مس، منگنز، و سلنیم است.
به‌علاوه؛ قارچ شیتاکه منبع خوبی برای پروتئین گیاهی و فیبر غذایی است.
قارچ شیتاکه محتوای پتاسیم کمتری نسبت به قارچ پورتوبلو و قارچ دکمه‌ای سفید دارد، از این رو، گزینه بهتری برای افرادی است که یک رژیم غذایی دوستدار کلیه را دنبال می‌کنند.

یک پیمانه (۱۴۵ گرم) قارچ شیتاکه پخته حاوی مواد زیر است:

سدیم: ۶ میلی‌گرم
پتاسیم: ۱۷۰ میلی‌گرم
فسفر: ۴۲ میلی‌گرم

منبع: healthline.com

0
نوشته شده توسط تحریریه جامعه پزشکان ایران

رژیم غذایی کتوژنیک چطور از ما در مقابل بیماری‌های ویروسی محافظت می‌کند؟

بیماری‌‌ها و راه درمان, پیشگیری بهتر از درمان ,تغذیه سالم,

 

به گزارش سایت‌های  healthline.com و medicalnewstoday.com

هرساله در جهان عده بسیاری بر اثر ابتلا به آنفولانزا و سایر بیماری‌های ویروسی جان خود را از دست می‌دهند. درحدود ۹ درصد از جمعیت جهان به آنفولانزا مبتلا می‌شوند. این بیماری هر سال موجب مرگ ۳۰۰ هزار تا ۵۰۰ هزار نفر در جهان می‌شود. نتایج یک‌ مطالعهٔ جدید نشان داد که بدن در صورت انتخاب رژیم غذایی مناسب (رژیم کتوژنیک)بتواند بر بیماری‌های ویروسی چیره بشود.

تأثیر رژیم کتوژنیک بر بیماری‌های ویروسی

متخصصان سلامت و دانشمندان به‌دنبال روش‌های درمانی غلبه بر بیماری‌های ویروسی هستند. بااین‌حال ممکن است کلید چیره‌شدن بر بیماری‌های ویروسی در درون بدن ما وجود داشته باشد و با رژیم کتوژنیک این کلید فعال شود.

رژیم کتوژنیک بر پایه مصرف غذاهای سرشار از پروتئین و چربی، و مصرف بسیار اندک غذاهای محتوی کربوهیدرات است. در رژیم‌ کتوژنیک، بیشتر وعده‌های غذایی از گوشت قرمز، ماهی، ماکیان و سبزیجات غیرنشاسته‌ای تشکیل می‌شود.

در یک مطالعه جدید، موش‌های آلوده به ویروس بیماری‌های ویروسی با رژیم کتوژنیک تغذیه شدند. براساس یافته‌های این مطالعه، میزان مرگ‌ومیر موش‌ها در دوران رژیم کتوژنیک، نسبت به زمان تغذیه با غذاهای سرشار از کربوهیدرات، به‌طور چشمگیری کاهش یافت.

پژوهشگران بر این باورند که دلیل عمدهٔ این امر آن است که رژیم کتوژنیک از تشکیل «اینفلامازوم‌ها» جلوگیری می‌کند. این ترکیبات اُلیگومرهای چندپروتئینی هستند که به‌وسیلهٔ سیستم ایمنی فعال می‌شوند.

اینفلامازو‌م‌ها موجب بروز واکنش‌های مخربی در دستگاه ایمنی می‌شوند. آنها بر روی آزادشدن سلول‌های «تی گاما دلتا» تأثیر منفی می‌گذارند و باعث کاهش تولید این سلول‌ها می‌شوند.

خوب است بدانید که سلول‌های تی گاما دلتا مسئول تولید مخاط در دیوارهٔ ریه‌ها هستند. عملکرد مناسب این سلول‌ها به رهایی بدن از عوامل عفونت‌زا کمک می‌کند. مخاط حاوی مواد عفونی از طریق سرفه کردن (خلط) از بدن دفع می‌شود.

طراحی مطالعه و نتایج

این مطالعه برای مشخص‌کردن تأثیرات رژیم کتوژنیک بر بدن فرد در مبارزه با عفونت‌های کشنده مانند ویروس آنفولانزا طراحی شد. پژوهشگران دسته‌ای از موش‌ها را یک هفته قبل از آلوده‌شدن به ویروس‌ آنفولانزا با رژیم کتوژنیک تغذیه کردند. سپس موش‌ها را برای مشاهده نشانه‌های عفونت و واکنش‌های دستگاه ایمنی‌شان یررسی کردند.

پژوهشگران دریافتند که رژیم کتوژنیک توانست با افزایش شمار سلول‌های تی گاما دلتا در راه‌های هوایی موش‌ها به محافظت‌شان در برابر ویروس آنفولانزا کمک بکند.

این واکنش در موش‌ها نسبت به انسان‌ها دیرتر شروع می‌شود؛ زیرا موش‌ها به گیرنده‌های سلول T وابسته هستند، اما در انسان این واکنش سریع‌تر اتفاق می‌افتد؛ زیرا سلول‌های تی گاما دلتا می‌توانند به‌طور مستقل گسترش یابند.

علاوه‌براین، پیش از این مطالعهٔ دبگری در موش‌ها نشان داده بود که یک زیرمجموعه از سلول‌های تی گاما دلتا در موش‌ها می‌تواند به‌طور مؤثری بر کشتار سلول‌های هوایی آلوده به ویروس آنفولانزا تأثیر بگذارد.

در مطالعه جدید، گسترش سلول‌های تی گاما دلتا توانست شمار ویروس‌ها را در موش‌های دارای رژیم کتوژنیک، کمتر کند. همچنین پژوهشگران توانایی بالقوه برای تغییر در سطح فعالیت ژنتیکی را با تکنیک توالی‌یابی RNA مورد بررسی قرار دادند. این تکنیک می‌تواند سطح رونویسی را در ژنوم اندازه‌گیری کند.

این یافته‌ها نشان می‌دهند که رژیم کتوژنیک می‌تواند بر توسعه و گسترش سلول‌های تی گاما دلتا تی تأثیر بگذارد.

چگونه رژیم کتوژنیک می‌تواند بر دفاع بدن تأثیر بگذارد؟

چگونه سلول‌های تی گاما دلتا می‌توانند در پاسخ به رژیم کتوژنیک از بدن محافظت بکنند؟ همان‌گونه که پژوهشگران گزارش کرده‌اند، تئوری فعلی بر این مبناست که گسترش این سلول‌ها (در واکنش به رژیم کتوژنیک) موجب کشتار مؤثرتر ویروس‌ها می‌شود.

این امر‌ توانست میزان ویروس را کاهش دهد و از سلول‌های پوششی راه‌های هوایی محافظت کند.

متخصصان بر این باورند که سلول‌های تی گاما دلتا بر اثر رژیم کتوژنیک تحریک می‌شوند؛ سپس این سلول‌ها موجب تقویت سد دفاعی سیستم ایمنی و افزایش سلول‌های پوششی راه‌های هوایی می‌شوند و واکنش بهتر آنها در برابر ویروس آنفولانزا را در پی دارند.

 

رژیم کتوژنیک استاندارد (SKD): این رژیم محتوی مقدار بسیار کمی کربوهیدرات، مقدار متوسطی پروتئین و مقدار زیادی چربی است. این نوع از رژیم کتو به‌طور معمول محتوی ۷۵٪ چربی، ۲۰٪ پروتئین و ۵٪ کربوهیدرات است.
رژیم کتوژنیک دوره‌ای (CKD): در این رژیم، دوره‌هایی با کربوهیدرات بیشتر وجود دارد. به‌عنوان مثال در طول هفته، ۵ روز از رژیم کتو پیروی می‌کنید و در ۲ روز بعدی مصرف کربوهیدرات را افزایش می‌دهید.
رژیم کتوژنیک هدفمند (TKD): این رژیم به شما اجازه می‌دهد تا در نزدیکی تمرینات ورزشی‌تان کربوهیدرات بیشتری مصرف کنید.
رژیم کتوژنیک با پروتئین بالا: این رژیم شبیه به رژیم استاندارد است، با این تفاوت که محتوی مقدار بیشتری پروتئین است. رژیم کتو با پروتئین بالا محتوی ۶۰٪ چربی، ۳۵٪ پروتئین و ۵٪ کربوهیدرات است.

با اینکه بیشتر مطالعات بر روی رژیم کتوژنیک استاندارد و رژیم کتو با پروتئین بالا صورت گرفته‌ است، ولی رژیم‌های کتوژنیک هدفمند و دوره‌ای روش‌های پیشرفته‌تری هستند و عمدتا توسط ورزشکاران و بدنسازان مورد استفاده قرار می‌گیرند.

بیشتر اطلاعات موجود در این مطلب، حول رژیم کتوژنیک استاندارد می‌چرخد. بااین‌حال بسیاری از اصول رژیم کتوژنیک استاندارد با سایر رژیم‌های کتوژنیک مشابه است.

در رژیم کتوژنیک، چه غذاهایی نباید بخورید؟

به‌طورکلی باید مصرف غذاهای سرشار از کربوهیدرات‌، محدود شود. موارد زیر خوراکی‌هایی هستند که باید مصرف‌شان را محدود یا قطع کنید:

غذاهای شیرین: نوشابه، آبمیوه، کیک، آب‌نبات، بستنی و …؛
غلات و محصولات سرشار از نشاسته: محصولات بر پایه‌ی گندم، برنج، پاستا، غلات صبحانه و …؛
میوه‌ها: تمام میوه‌ها به‌جز مقادیر کم میوه‌های خانواده‌ی بِری مانند توت‌فرنگی؛
حبوبات و لوبیا: نخودفرنگی، لوبیا قرمز، عدس، لپه و …؛
سبزیجات ریشه‌ای و غده‌ای: سیب‌زمینی، سیب‌زمینی شیرین، هویج و …؛
برخی از چاشنی‌ها و سُس‌ها: این محصولات معمولا محتوی شکر و چربی‌های ناسالم‌اند؛
چربی‌های ناسالم: روغن‌های گیاهی فرآوری‌شده، سُس مایونز و …؛
الکل: بسیاری از نوشیدنی‌های الکلی به‌خاطر دارا بودن کربوهیدرات می‌توانند بدن‌تان را از حالت کتوزی خارج کنند؛
غذاهایی که محتوی شیرین‌کننده‌های جایگزین شکر هستند: این غذاها اغلب سرشار از الکل قند (نوعی الکل تهیه‌شده از قند) هستند و در برخی موارد بر سطح کتون‌ها تأثیر می‌گذارند. همچنین این غذاها معمولا بسیار فرآوری‌شده هستند.

در رژیم کتوژنیک، چه غذاهایی می‌توانید بخورید؟

گوشت‌ها: گوشت قرمز، استیک، مرغ، بوقلمون، سوسیس، کباب و همبرگر؛
ماهی‌های چرب: ماهی سالمون، تُن، قزل‌آلا و ماکرل؛
تخم‌مرغ: بهتر است از تخم‌مرغ‌های ارگانیک و محتوی امگا ۳ استفاده کنید؛
کره و خامه: تا حد امکان بهتر است از شیر حیواناتی تهیه شود که تغذیه‌‌ی طبیعی داشته‌اند؛
پنیر: پنیرهای فرآوری‌نشده مانند چدار، پنیر آبی و موتزارلا؛
مغزها و دانه‌ها: بادام، گردو، تخم کتان، تخم کدو، تخم شربتی و …؛
چربی‌های سالم: روغن زیتون بکر، روغن نارگیل و روغن آووکادو؛
آووکادو: آووکادو کامل یا له‌شده؛
سبزیجاتی که کربوهیدرات پایسینی دارند: بیشتر سبزیجات سبزرنگ، گوجه‌فرنگی، پیاز، فلفل و …؛
چاشنی‌ها: نمک، فلفل، سبزیجات خشک و ادویه‌جات مختلف.

نتیجه‌گیری
این نتایج نشان داد که راه مبارزه با بیماری‌های ویروسی تنها استفاده از داروها برای کاهش علائم بیماری‌های ویروسی نیست، بلکه تغییر رژیم غذایی می‌تواند تأثیر چشمگیری بر واکنش بدن در برابر عفونت داشته باشد. درنتیجه، اگر بتوان با تغییر رژیم غذایی واکنش بهتری در برابر بیماری‌های ویروسی داشت، می‌توان در برابر سایر بیماری ها و ویروس‌های خطرناک نیز از همین روش استفاده کرد.

البته این دست مطالعات در ابتدای راه خود قرار دارند. برای نشان‌دادن تأثیر دقیق رژیم کتوژنیک بر مبارزه با ویروس آنفولانزا و سایر ویروس‌ها به مطالعات بیشتری نیاز است.

اگر این مطلب برایتان مفید بوده است، آن را برای دیگران هم بفرستید. همچنین خوشحال می‌شویم نظرات و بازخوردهای شما را درمورد این مطلب بخوانیم. پس برای بهبود هرچه بیشتر کیفیت مقالات ما، بازخوردهای خود را از طریق بخش نظرات با ما در میان بگذارید.

منابع:

۱- chetor.com

۲- healthline.com

۳- medicalnewstoday.com

0
نوشته شده توسط فرناز اخباری

رژیم مدیترانه‌ای می‌تواند به افزایش سن سالمندی در افراد مسن کمک کند

بیماری‌‌ها و راه درمان, پیشگیری بهتر از درمان , دوران سالمندی, تغذیه سالم, فرناز اخباری

 

به گزارش سایت سازمان بهداشت اروپا ( healtheuropa.eu ) که در تاریخ ۲۰ فوریه ۲۰۲۰ منتشر شده است.

تحقیقات منتشر شده در مجله BMJ ، نشان می‌دهد که مصرف رژیم غذایی مدیترانه‌ای در روده می‌تواند مانع پیشرفت ضعف  در بدن و مراحل شناختی افراد شود. این مطالعه در پنج کشور نشان می‌دهد که خوردن یک رژیم غذایی مدیترانه‌ای برای یک سال انواع باکتری‌های روده مرتبط با پیری “سالم” را افزایش می‌دهد در حالی که باعث کاهش التهاب مضر در افراد مسن می‌شوند.

ترویج باکتری‌ها در روده

از آن‌جا که پیری با تخریب و تحلیل عملکردهای بدن و افزایش التهاب همراه است، محققان دریافتند که رژیم غذایی مدیترانه‌ای ممکن است روی باکتری‌های روده عمل کند، و بدین‌وسیله می‌تواند به مهار پیشرفت ضعف جسمی و کاهش شناختی در سنین بالاتر کمک کند.

مطالعات قبلی حاکی از آن است که یک رژیم غذایی ضعیف و محدود، اغلب می‌تواند در بین افراد مسن به ویژه آن‌هایی که در مراقبت طولانی مدت در خانه‌های سالمندان هستند وجود دارد، دامنه و انواع باکتری‌ها (میکروبیوم) موجود در روده کاهش می‌یابد و به سرعت بخشیدن شروع ضعف آن‌ها کمک می‌کند.

تجزیه و تحلیل میکروبیوم روده

بنابراین، تیم محققان می‌خواستند ببینند رژیم غذایی مدیترانه‌ای، میکروبیوم را در روده افراد مسن حفظ می‌کند و آیا باعث حفظ یا حتی تکثیر این باکتری‌ها در ارتباط با پیری سالم می‌شود؟ آن‌ها میکروبیوم روده ۶۱۲ نفر از افراددر سنین ۶۵ تا ۷۹ سال قبل و بعد از ۱۲ ماه از رژیم غذایی معمولی(۲۸۹ نفر) یا رژیم غذایی مدیترانه‌ای (۳۲۳ نفر) غنی از میوه، سبزیجات، آجیل، حبوبات، زیتون بررسی کردند. روغن و ماهی و کاهش مصرف گوشت قرمز و چربیهای اشباع کم و بخصوص رژیم‌های قابل تحمل برای  افراد مسن (رژیم NU-AGE).

شرکت‌کنندگان مطالعه در پنج کشور مختلف: فرانسه، ایتالیا، هلند، لهستان و انگلستان زندگی می‌کردند که در ابتدای دوره ۲۸ نفر ضعیف بودند، ۱۵۱ نفر در آستانه ضعف  یا ۴۳۳ نفر ضعیف بودند.

تغییرات سودمند در میکروبیوم روده

داشتن رژیم مدیترانه‌ای به مدت ۱۲ ماه با تغییرات مفید در میکروبیوم روده همراه است. این امر با از بین رفتن تنوع باکتری همراه است. افزایش در انواع باکتری‌ها که قبلاً با چندین شاخص کاهش ضعف همراه بود ه اند ( از جمله سرعت راه رفتن و قدرت گرفتن دست ) و بهبود عملکرد مغز مانند حافظه و با کاهش تولید مواد شیمیایی التهابی  که به‌طور بالقوه مضر هستند.

تجزیه و تحلیل دقیق‌تر نشان داد که تغییرات میکروبیوم به افزایش باکتری‌های شناخته شده برای تولید اسیدهای چرب با زنجیره کوتاه مفید و کاهش باکتری‌های درگیر در تولید اسیدهای صفراوی خاص، که تولید بیش از حد آن‌ها با افزایش خطر سرطان روده، مقاومت به انسولین، کبد چرب و آسیب سلول همراه است می‌انجامد.

گونه‌های اصلی

علاوه بر این، باکتری‌هایی که در پاسخ به رژیم مدیترانه‌ای تکثیر می‌یابند به‌عنوان گونه‌های «کلیدی» عمل می‌کردند، به این معنی که برای یک اکوسیستم روده پایدار حیاتی هستند، و میکروب‌های مرتبط با شاخص‌های ضعف را از بین می‌برند.

این تغییرات تا حد زیادی با افزایش فیبر رژیم غذایی و ویتامین‌ها و مواد معدنی مرتبط با آن به‌طور خاص، C ، B6  B9، مس ، پتاسیم، آهن، منگنز و منیزیم ایجاد می‌شود. این یافته ها از نظر سن و وزن شخص (شاخص توده بدنی) که هر دو در ساخت میکروبیوم تأثیر دارند بستگی ندارند. و گرچه تفاوت‌هایی در آرایش میکروبی روده فرد وجود داشت، بسته به نوع کشور مبدا، پاسخ به رژیم غذایی مدیترانه‌ای پس از ۱۲ ماه بدون در نظر گرفتن ملیت، مشابه و مداوم بود.

درک دلیل این مسئله پیچیده است

محققان توضیح می‌دهند که یافته‌های مطالعه نمی‌تواند نقش مهمی برای تععیین میکروبیوم در سلامتی داشته باشد، که برخی از پیامدها بیشتر استنباط می‌شوند تا این‌که اندازه گیری مستقیم شوند. آن‌ها تأکید می‌کنند: « اثر متقابل رژیم، میکروبیوم و سلامت میزبان یک پدیده پیچیده است و تحت تأثیر عوامل مختلفی می‌باشد.»

وی گفت: « در حالی که نتایج این مطالعه برخی از قوانین این تداخل سه جانبه را مورد تأکید قرار می‌دهد، چندین عامل از جمله سن، شاخص توده بدنی، وضعیت بیماری و الگوهای غذایی اولیه ممکن است نقش مهمی در تعیین میزان موفقیت این افراد داشته باشد. فعل و انفعالات»

گرچه محققان دریافتند که رژیم غذایی مدیترانه‌ای باعث پیری سالم می‌شود، بعضی از افراد مسن ممکن است دچار مشکلات دندانی و یا بلع باشند، به این معنی که خوردن رژیم غذایی مدیترانه‌ای تا حد زیادی برای‌شان غیرعملی است. با این حال، محققان پیشنهاد می‌کنند که باکتری‌های مفید در پیری سالم که در این مطالعه یافت می‌شود، هنوز هم می‌تواند عوامل درمانی مفیدی برای جلوگیری از ضعف باشد.

منبع: healtheuropa.eu


*مطالب مرتبط:

_علت تشنج در سن بالا چیست، چرا بزرگسالان تشنج می‌کنند
_پیری شبکیه چشم و نابینایی در صورت عدم تشخیص سریع
_آیا یادگیری یک زبان خارجی از زوال عقل پیشگیری می‌کند؟
_هشدار دهنده‌ها برای سلامت سالمندان
_سوال و پاسخ ( آیا عفونت حاد و مزمن مننژها علت اصلی مرگ می‌تواند باشد در افراد بالغ پنجاه سال؟)
_تاثیر شغل بر سلامت ذهن و جلوگیری از پیری مغز
_آزمایشات و تست‌های سرنوشت‌ساز برای سالمندان
_ویتامین‌های مورد نیاز سالمندان
_گرفتگی عروق در سالمندان چه علل و عوارضی دارد؟

0
1 25 26 27 28 29 46