نوشته شده توسط تحریریه جامعه پزشکان ایران

دارونامه؛ آشنایی با داروی رپاگلینید(Repaglinide)، داروی ضد‌دیابت

بیماری‌‌ها و راه درمان, دارونامه , پیشگیری بهتر از درمان

 

توجه: مطلبی که مطالعه می‌کنید صرفا جنبه‌ی افزایش آگاهی دارد و به هیچ وجه جایگزین توصیه‌های پزشک نیست. برای مصرف دارو، آگاهی از عوارض جانبی، تداخل دارویی و موارد مرتبط دیگر لازم است حتما به پزشک متخصص مراجعه کنید.

 

رپاگلیناید یک داروی ضددیابت خوراکی است که با تحریک ترشح انسولین از پانکراس منجر به کاهش قند‌خون می‌شود. رپاگلینید همراه با رژیم غذایی و ورزش برای درمان دیابت ۲ استفاده می‌شود. در صورت نیاز همراه با دیگر داروهای دیابت استفاده می‌شود.

موارد مصرف رپاگلینید

دیابت ملیتوس نوع ۲

موارد منع مصرف

ازدیادحساسیت به این دارو و ترکیبات آن، کتواسیدوز دیابتی، مصرف همزمان با جم فیبروزیل، دیابت نوع یک.

عوارض جانبی رپاگلینید

  • تهوع؛
  • سردرد۲؛
  • درد قفسه سینه؛
  • یبوست؛
  • استفراغ؛
  • واکنش‌های حساسیتی؛
  • اسهال؛
  • گز گزاندام‌ها؛
  • التهاب مخاط بینی؛
  • سوءهاضمه؛
  • عفونت دستگاه ادراری؛
  • سینوزیت؛
  • درد مفصل؛
  • پشت درد؛
  • التهاب برونش؛
  • کاهش قند‌خون.

تداخلات دارویی

  • اریترومایسین؛
  • اکسی‌متولون؛
  • پروپرانولول؛
  • جم فیبروزیل؛
  • سیمواستاتین؛
  • فنوفیبرات؛
  • نیفدیپین؛
  • کتوکونازول؛
  • کلاریترومایسین؛
  • اتینیل استرادیول؛
  • سوتالول؛
  • سیکلوسپورین؛
  • گلی‌بنکلامید؛
  • متوپرولول؛
  • کارودیلول؛
  • تیروتروپین آلفا؛
  • ریفابوتین؛
  • تری‌فلونوماید؛
  • فلوواستاتین؛
  • گرپافلوکساسین؛
  • کاناگلیفلوزین؛
  • لوماکافتور / ایواکافتور؛
  • اوریکما لانگیفولیا- تونگات الی؛
  • کانابیدیول؛
  • تیکوویریمات؛
  • آلکلومتازون.

مصرف در بارداری

C ( داروهای گروه C فقط باید با تجویز پزشک مورد مصرف قرار بگیرد. خطرات ناشی از مصرف این گروه از داروها هنوز رد نشده است و یا اینکه مطالعات انسانی انجام نشده است و پزشک زمانی که احساس کند فواید مصرف این گروه از داروها از مضرات احتمالی آن بسیار بیشتر است و مصرف آن برای بیمار ضروری است تجویز انجام می‌دهد. )

هشدارها

۱-تمام داروهای پایین آورنده قند‌خون از جمله رپاگلینید توانایی ایجاد عارضه افت قند‌خون دارند.
۲- رپاگلینید نباید همزمان با انسولین NPH استفاده شود.

نکات قابل توصیه

بیماران باید از اهمیت پیروی از رژیم غذایی‌ برنامه ورزشی منظم، انجام منظم آزمون قند‌خون و HbA1c حین درمان با رپاگلینید مطلع گردند.

مقدار مصرف رپاگلینید

مقدار مصرف معمول برای دیابت نوع ۲ : درمان فردی: مقدار مصرف قبل از غذا:۲،۳،یا ۴ بار در روز -برای بیمارانی که سابقه مصرف عوامل ضد‌دیابت ندارند یا HbA1c کمتر از ۸%:
مقدار اولیه:۰٫۵ میلی‌گرم خوراکی با هر وعده غذایی.
برای بیمارانی که سابقه مصرف عوامل ضد‌دیابت دارند یا HbA1cمساوی یا بیشتر از ۸%:
مقدار اولیه: ۱ یا ۲ میلی‌گرم خوراکی با هر وعده غذایی.
تنظیم مقدار: بر اساس پاسخ گلوکز خون، دو برابر کردن مقدار مصرف پیش از وعده غذایی تا حداکثر مقدار ۴ میلی‌گرم تا رسیدن به نتیجه رضایت بخش. پس از هر تغییر مقدار حداقل یک هفته برای رسیدن به پاسخ مطلوب صبر کنید.
محدوده مصرف توصیه شده:۰٫۵ تا ۴ میلی‌گرم خوراکی با هر وعده غذایی.
حداکثر مقدار مصرف روزانه‌: ۱۶ میلی‌گرم در روز.

مکانیسم اثر

رپاگلینید با باندشدن به سایت‌های مشخص سبب بسته شدن کانال‌های پتاسیم وابسته به ATP در غشای سلول بتا می‌شود. این مسدود کردن کانال پتاسیم، سلول‌های بتا را دپلاریزه می‌کند که منجر به بازشدن کانال‌های کلسیم می‌شود. نتیجه افزایش هجوم کلسیم‌، القای ترشح انسولین می‌باشد. مکانیسم کانال یونی بسیار انتخابی برای بافت می‌باشد و تمایل کمی برای قلب و ماهیچه‌های اسکلتی دارد.

فارماکودینامیک

رپاگلینید با تحریک آزادسازی انسولین از پانکراس سبب کاهش سطوح گلوکز خون می‌شود. این عمل وابسته به سلول‌های بتا در جزایر پانکراس می‌باشد. آزادسازی انسولین وابسته به گلوکز است و در غلظت‌های پایین گلوکز کاهش می‌یابد.

فارماکوکینتیک

ریپاگلیناید پس از مصرف خوراکی‌، به سرعت و تقریبا کامل از طریق دستگاه گوارش جذب می‌شود. حداکثر غلظت پلاسمایی پس از یک ساعت بدست می‌آید. رپاگلینید به‌سرعت با نیمه عمر حذفی ۱ ساعت از جریان خون حذف می‌شود. میانگین فراهمی زیستی مطلق رپاگلینید ۵۶% است. رپاگلینید بیش از ۹۸% به پروتئین‌های پلاسما و آلبومین سرم متصل می‌گردد.
رپاگلینید دارای متابولیسم کبدی است‌. رپاگلینید به‌سرعت از طریق اکسیداسیون و دآلکیلاسیون بوسیله سیتوکروم P450 3A4 و ۲C9 عمدتا به مشتقات اسید دی‌کربوکسیلیک متابولیزه می‌شود.  ۹۰% از طریق مدفوع(کمتر از ۲% بصورت دست نخورده) و ۸% از طریق ادرار (۰٫۱% به‌صورت دست نخورده) دفع می‌گردد.

منبع: rpsi.ir


 

0
نوشته شده توسط فرناز اخباری

مصرف شکر را برای نجات جان خود کاهش دهید؟ از دیدگاه مدرسه عالی پزشکی دانشگاه هاروارد

بیماری‌‌ها و راه درمان, پیشگیری بهتر از درمان, تغذیه سالم , فرناز اخباری

 

به گزارش سایت harvard.edu

این مطالعه به بررسی پیشنهادات مربوط به غذاهای بسته‌بندی شده‌، نوشیدنی‌ها می‌پردازد.

به گزارش یک مطالعه منتشر شده در Circulation‌، کاهش ۲۰ درصد شکر از غذاهای بسته‌بندی شده و ۴۰ درصد از نوشیدنی‌ها می‌تواند از ۲٫۴۸ میلیون بیماری قلبی عروقی (مانند سکته‌، حمله قلبی‌، ایست قلبی)‌، ۴۹۰٫۰۰۰ مرگ‌و‌میر قلبی عروقی و ۷۵۰٫۰۰۰ مورد دیابت در ایالات متحده در طول عمر جمعیت بزرگسال جلوگیری کند.

یک محقق دانشکده پزشکی هاروارد در بیمارستان عمومی ماساچوست‌، به همراه محققان دیگر در دانشکده علوم و سیاست تغذیه فریدمن در دانشگاه تافتز‌، هاروارد، دانشکده بهداشت عمومی چان و دپارتمان بهداشت و روان شهر نیویورک‌، مدلی را برای شبیه‌سازی و تعیین عملگرایانه تاثیرات بهداشتی‌، اقتصادی و عدادلانه سیاست کاهش شکر پیشنهاد شده توسط موسسه ابتکار کاهش شکر و نمک ملی آمریکا( NSSRI)  پیشنهاد دادند.

NSSRI با مشارکت بیش از ۱۰۰ سازمان بهداشت محلی‌، ایالتی و ملی که توسط دپارتمان بهداشت و روان شهر نیویورک تشکیل شده است ، پیش‌نویس اهداف کاهش شکر برای غذاها و نوشیدنی‌های بسته‌بندی شده را در ۱۵ دسته در سال ۲۰۱۸ منتشر کرد.

در فوریه امسال‌، NSSRI این سیاست را با هدف صنایع آن‌ها را متعهد کرد که به تدریج محصولات شکری خود را دوباره فرمول‌بندی جدید کنند.

با این حال‌، اجرای یک سیاست ملی مستلزم حمایت دولت برای نظارت بر شرکت‌ها در جهت دستیابی به اهداف و گزارش علنی از پیشرفت آن‌ها است.

محققان امیدوارند مدل آن‌ها در مورد نیاز به سیاست تغییر شکل ملی مصرف شکر در ایالات متحده به‌طور جامع ایجاد شود.

سیی شانگوان‌، نویسنده ارشد و پزشک معالج در بیمارستان جنرال ماساچوست، گفت:«ما امیدواریم که این مطالعه به پیشبرد طرح تجدید نظر در چند سال آینده کمک کند.»

شانگوان گفت: «کاهش میزان شکر غذاها و نوشیدنی‌های تجاری تأثیر بیش‌تری بر سلامت آمریکایی‌ها نسبت به سایر اقدامات برای کاهش شکر دارد‌، اقداماتی مانند ایجاد  مالیات بر شکر، برچسب زدن شکر اضافه شده یا ممنوعیت نوشیدنی‌های شیرین در مدارس.»

بر اساس مدل‌، ده سال پس از اجرایی شدن سیاست NSSRI‌، ایالات متحده می‌تواند ۴٫۲۸ میلیارد دلار در کل هزینه‌های خالص مراقبت‌های بهداشتی و ۱۱۸٫۰۴ میلیارد دلار در طول عمر جمعیت بزرگسال فعلی (سنین ۳۵ تا ۷۹) صرفه‌جویی کند.

با صرف هزینه‌های اجتماعی ناشی از کاهش بهره‌وری آمریکایی‌هایی که در اثر مصرف بیش از حد شکر دچار بیماری می‌شوند‌، کل صرفه‌جویی در هزینه سیاست NSSRI به ۱۶۰٫۸۸ میلیارد دلار در طول عمر افراد بالغ افزایش می‌یابد.

این مزایا به احتمال زیاد دست کم گرفته می‌شود زیرا محاسبات آنها محافظه کارانه بودند. این مطالعه همچنین نشان داد که حتی انطباق نسبی صنعت با این سیاست می‌تواند دستاوردهای بهداشتی و اقتصادی قابل‌توجهی را ایجاد کند.

کاهش نابرابری‌ها

محققان دریافتند که سیاست NSSRI در شش سال مقرون به صرفه می‌باشد و در ۹ سال نیز در کل هزینه صرفه‌جویی می‌شود. این سیاست همچنین می‌تواند نابرابری‌ها را کاهش دهد‌، که با بیش‌ترین برآورد سلامتی در بین بزرگسالان سیاه‌پوست و اسپانیایی و آمریکایی‌های کم در‌آمد با تحصیلات کمتر جمعیت‌هایی که بیش‌ترین میزان شکر را به عنوان پیامد تاریخی سیستم‌های نابرابر مصرف می‌کنند همراه است.

به‌طور کلی در بررسی‌ها نشان داده شده است که تلاش‌های بازسازی محصول در کاهش سایر مواد مغذی مضر مانند چربی‌های ترانس و سدیم موفق است.

با این‌حال‌، ایالات متحده در اجرای سیاست‌های قوی کاهش مصرف شکر از سایر کشورها عقب است‌، زیرا کشورهایی مانند انگلستان‌، نروژ و سنگاپور در تلاش برای تغییر شکل مصرف شکر پیشتاز هستند.

در صورت دستیابی به اهداف پیشنهادی NSSRI برای کاهش مصرف شکر، ایالات متحده ممکن است هنوز در محافظت از مردم خود در برابر خطرات مصرف بیش از حد شکر پیشرو باشد.

شانگوان گفت: «سیاست NSSRI دقیق‌ترین و جامع‌ترین و در عین حال دست یافتنی‌ترین طرح نوسازی مصرف شکر در جهان است.»

مصرف غذاها و نوشیدنی‌های شیرین با چاقی و بیماری‌هایی مانند دیابت نوع ۲ و بیماری‌های قلبی عروقی ارتباط دارد‌، و علت اصلی مرگ‌و‌میر در ایالات متحده در بیش از دو نفر از هر پنج بزرگسال آمریکایی چاق می‌باشد‌، از هر دو نفر یک نفر مبتلا به دیابت یا پیش دیابت و تقریباً یک نفر از دو مورد آن‌ها بیماری قلبی عروقی وجود دارد‌، در حالی که گروه‌های کم درآمد به‌طور نامتناسب میزان بیش‌تری از این بیماری‌ها را دارند.

داریوش مظفریان‌، نویسنده ارشد و رئیس دانشکده علوم و سیاست تغذیه فریدمن در دانشگاه تافتز می‌گوید: «شکر یکی از واضح‌ترین مواد افزودنی در عرضه مواد غذایی است که به مقدار معقول کاهش می‌یابد.»

مظفریان گفت: «یافته‌های ما نشان می‌دهد که اجرای برنامه ملی با اهداف داوطلبانه کاهش شکر همراه است که می‌تواند پیشرفت‌های عمده‌ای در سلامت‌، نابرابری‌های بهداشتی و هزینه‌های مراقبت‌های بهداشتی در کمتر از یک دهه ایجاد کند.»

 بودجه اصلی این مطالعه توسط موسسه ملی بهداشت ارائه شده است.

 منبع: harvard.edu


 

0
نوشته شده توسط تحریریه جامعه پزشکان ایران

فشار‌خون بالای کنترل نشده چه پیامدهایی دارد؟

بیماری‌‌ها و راه درمان, پیشگیری بهتر از درمان, تغذیه سالم

 

فشار خون بالا بسیار شایع است و به همین دلیل شاید تصور کنید مسئله‌ی خاصی نیست؛ اما واقعیت این است که اگر فشار خون بالا کنترل نشده رها شود می‌تواند شما را در معرض بیماری‌ها و عوارض خطرناکی قرار دهد.

مرکز کنترل و پیشگیری از بیماری‌های آمریکا تخمین می‌زند حدود یک‌سوم بزرگسالان این کشور دچار فشارخون بالا هستند. فشار خون بالا بسیار شایع است و به همین دلیل شاید تصور کنید مسئله‌ی خاصی نیست؛ اما واقعیت این است که اگر فشار خون بالا کنترل نشده رها شود می‌تواند شما را در معرض بیماری‌ها و عوارض خطرناک قرار دهد.

ضمنا لازم است نسبت به ریسک‌فاکتورهای فشار خون بالا آگاه باشید. یک سری از رفتارها و عادت‌های سبک زندگی می‌توانند احتمال ابتلا به فشار خون بالا را افزایش دهند و خیلی از آن‌ها قابل پیشگیری یا کنترل با دارو یا با سبک زندگی‌اند.

احتمال حمله قلبی و سکته مغزی را افزایش می‌دهد

فشار خون بالا به دیواره‌ی رگ‌‌ها آسیب می‌زند و آن‌ها را مستعد تجمع پلاک می‌کند که نتیجه‌اش باریک شدن و سختی عروق خواهد بود. این تجمع پلاک منجر به لخته شدن خون نیز می‌شود. لخته‌های خون می‌توانند جریان خون به سمت قلب یا مغز را مسدود کرده و سبب حمله قلبی یا سکته مغزی شوند.
وقتی رگی در مغز مسدود یا پاره می‌شود، آن قسمت از مغز نمی‌تواند اکسیژن و خون مورد نیازش را دریافت کند و سپس شروع به مردن می‌کند. این اتفاق باعث می‌شود فرد توانایی کنترل حرکات بدن، حرف زدن، به خاطر آوردن چیزها یا درست فکر کردن را نداشته باشد.

احتمال نارسایی قلبی را افزایش می‌دهد

وقتی عروق باریک و سخت می‌شوند قلب مجبور است سخت‌تر کار کند تا خون را به جریان بیندازد. این کار زیاد باعث می‌شود قلب بزرگ شده و نتواند خون کافی به ارگان‌ها برساند.

ممکن است دچار درد قفسه سینه شوید

درد قفسه سینه که به آن آنژین نیز می‌گویند زمانی است که قلب خون مورد نیازش را دریافت نمی‌کند. وقتی افرادی که فشار خون بالا دارند فعالیت‌هایی مانند پیاده‌روی تند انجام می‌دهند، از پله‌ها بالا می‌روند یا ورزش می‌کنند، آنژین سبب درد و فشار یا احساس پُری و سنگینی در سینه‌شان خواهد شد.

می‌تواند به کلیه‌ها آسیب بزند

کلیه‌ها به بدن کمک می‌کنند از سموم پاکسازی شده و خیلی از عملکردهای پیچیده‌ی بدن را تنظیم می‌کنند. فشار‌خون بالا باعث می‌شود عروق اطراف کلیه‌ها آسیب ببینند و در نتیجه توانایی‌شان برای انجام عملکردشان افت کرده و در بدترین حالت منجر به نارسایی کلیوی شود.

در معرض مشکلات بینایی قرار می‌گیرید

چشم‌های شما پُر از رگ‌های ریزی هستند که تحت اثر فشار خون بالا به راحتی پاره شده یا آسیب می‌بینند. فشار خون بالا می‌تواند باعث تورم عصب بینایی شود. کاهش فشار خون گاهی می‌تواند مشکلات بینایی را برطرف نماید؛ اما فشارخون بالای کنترل نشده می‌تواند سبب از دست رفتن همیشگی بینایی شود.

ممکن است عملکرد جنسی‌تان دچار اختلال شود

فشار خون بالا می‌تواند در زنان بی‌میلی جنسی و در مردان اختلال نعوظ ایجاد کند.

احتمال ابتلا به بیماری شریان محیطی (PAD) بیشتر می‌شود

این بیماری زمانی روی می‌دهد که عروق پاها، دست‌ها، شکم یا سر باریک شده و درد و گرفتگی و خستگی ایجاد می‌کنند. اگر دچار بیماری شریان (سرخرگ) محیطی باشید در معرض حمله قلبی و سکته مغزی نیز خواهید بود.

احتمال اینکه فشارخون‌تان در حد خطرناکی بالا برود زیاد می‌شود

فشار خون ممکن است آنقدر بالا برود که فورا به ۱۲۰/۱۸۰ برسد. اگر فشار خونتان خیلی بالا برود به اندام‌ها آسیب می‌زند و عوارض خطرناکی ایجاد می‌کند.

علائم فشار‌خون بالا در حد بحرانی:

. تاری دید یا دیگر مشکلات بینایی؛
. سرگیجه؛
. سبکی سر؛
. خونریزی بینی؛
. تنگی‌نفس؛
. احساس درد یا ناراحتی در سینه؛
. احساس اضطراب یا بی‌قراری.

اگر هر یک از این علائم را دارید با اورژانس تماس بگیرید یا فورا به نزدیک‌ترین مرکز درمانی مراجعه کنید.

مراقبت از سلامت قلب و عروق
خوشبختانه پزشک می‌تواند با چکاپ‌های مکرر، فشار خون بالا را تشخیص دهد. اگر این عارضه زود تشخیص داده شود با ترکیبی از دارودرمانی و اصلاح سبک زندگی (یا گاهی فقط از طریق سبک زندگی) می‌توان آن را تحت کنترل گرفت. ایجاد تغییرات جزئی در عادت‌ها مانند مصرف نمک کمتر در غذاها، ورزش منظم، حفظ وزن سالم، عدم مصرف الکل و ترک سیگار می‌تواند فشار خون را به اندازه‌ی ۱۰ تا ۲۰ میلیمتر جیوه یا بیشتر کاهش دهد. ضمنا اگر پزشکتان دارویی برایتان تجویز کرد حتما آن را طبق دستور مصرف کنید.
جدی گرفتن عارضه فشار خون بالا و پیگیری دستورات پزشک معالج می‌تواند ریسک پیامدهای خطرناک را کاهش داده و تفاوت زیادی در وضعیت سلامتی‌تان ایجاد کند. اگر فشار خون کنترل نشده دارید یا فکر می‌کنید در معرض این عارضه هستید همین امروز به پزشک خانواده‌تان مراجعه کنید.

منبع: tebyan.net


 

0
نوشته شده توسط تحریریه جامعه پزشکان ایران

اثر کاهش وزن بر ایمنی بدن

بیماری‌‌ها و راه درمان, پیشگیری بهتر از درمان, تغذیه سالم

 

آزمایش محققان نشان داده است، محدودیت غذایی شدید ممکن است باعث مستعد شدن فرد رژیم گیرنده به ابتلا شدن به برخی از انواع بیماری‌ها گردد.

بحث در مورد رژیم غذایی به تدریج در حال تغییر است. شاید شما هم موافقید که مشاهده‌ی پذیرش مفاهیم سالم‌تر در مورد کاهش وزن، مبنی بر اینکه کاهش وزن باید نتیجه‌ی فرعی مراقبت از خود باشد، باشید. اکنون، به نظر می‌رسد یک مطالعه‌ی جدید از این نگرش مهربانانه‌تر و مدرن‌تر در مورد لاغر شدن حمایت می‌کند، زیرا همانطور که آزمایش محققان نشان داده است، محدودیت غذایی شدید ممکن است باعث مستعد شدن فرد رژیم گیرنده به ابتلا شدن به برخی از انواع بیماری‌ها گردد.

نمونه‌ی مورد مطالعه

یک مطالعه‌ی جدید ایرانی، در مجله آمریکایی«American Journal of Translational Research»، که با هدف ارزیابی اینکه آیا محدود کردن قابل توجه کالری بر سیستم ایمنی بدن تأثیر می‌گذارد یا خیر منتشر شده است. برای دستیابی به این هدف، تیمی از پزشکان متخصص تغذیه و سلامت عمومی، ۲۹ شرکت‌کننده‌ی زن که دارای اضافه وزن بودند، با شاخص توده بدنی بیشتر از ۳۰ کیلوگرم بر متر مربع (که معیاری است که انجمن قلب آمریکا فرد دارای این شاخص توده‌ی بدنی را چاق می‌داند) جمع‌آوری کردند.

فاکتور‌ها

محققان ۲۹ زن را به دو گروه تقسیم کردند. گروه آزمایشی برای کاهش وزن دارو مصرف کردند، علاوه بر رژیم غذایی که از آن‌ها می‌خواست ۶۰۰ کالری کمتر از کالری مورد نیاز استاندارد در روز، مصرف کنند.
گروه دیگر از شرکت‌کنندگان می‌توانستند آزادانه غذا بخورند.

اندازه‌گیری‌ها

هم در شروع آزمایش و هم بعد از اینکه گروه آزمایش ۱۰ درصد از وزن بدن خود را از دست داد، محققان تعداد لنفوسیت‌ها (نوعی گلبول سفید که از عملکرد ایمنی بدن پشتیبانی می‌کند) را در هر یک از شرکت‌کنندگان اندازه‌گیری کردند.
آن‌ها اظهار کردند که برای زنانی که تحت محدودیت کالری و مصرف دارو قرار گرفتند تا ۱۰ درصد وزن بدن خود را کاهش دهند، «سلول‌های کشنده طبیعی» آن‌ها که سلول‌های کلیدی برای سیستم ایمنی بدن هستند، کاهش یافت.
در همین حال، برای گروه کنترل که آزادانه غذا می‌خوردند، محققان گزارش کردند که هیچ تغییر قابل‌توجهی در نشانگر‌های ایمنی اندازه‌گیری‌شده، مشاهده نشد.

معنی این نتایج چیست؟

محققان از یافته‌های خود نتیجه می‌گیرند که کاهش وزن ناشی از محدودیت کالری ممکن است به طور مستقل، دفاع ایمنی ضد ویروسی را تضعیف کند. آن‌ها خاطرنشان می‌کنند که آزمایشات بالینی بیشتر در این مبحث، ضروری است.
همیشه باید قبل از شروع یک برنامه‌ی جدید مربوط به سلامتی، با پزشک متخصص خود مشورت نمایید. اما در مورد این گزارش، این مطالعه نباید شما را از کاهش وزن برای رسیدن به سایزی که برایتان سالم‌تر است، منصرف کند.


با این وجود، توجه به تغذیه و فعالیت بدنی به طور همزمان، از موارد مهم در دوره‌ی کاهش وزن شما هستند. و شاید مهم‌تر از همه‌ی این‌ها، همانطور که این مطالعه ممکن است به این معنا تفسیر شود، مصرف کالری کمتر از آنچه متخصصان پیشنهاد می‌کنند که مفید است، ممکن است به شما کمک کند لاغر شوید…. اما به طرق دیگر، می‌تواند برای سلامتی شما مضر باشد.

کاهش وزن چگونه بر سیستم ایمنی‌بدنتان اثر می‌گذارد؟

رژیم گرفتن باعث همان پاسخ ایمنی خواهد شد که در نتیجه‌ی استرس شدید رخ می‌دهد. وقتی رژیم می‌گیریم، ارگانیسم‌های ما با شروع ترشح هورمون‌های استرس، برای تجزیه چربی‌ها، به کمبود قند واکنش نشان می‌دهند. بنابراین این چربی‌های تجزیه شده توسط جریان خون به کبد منتقل می‌شوند و در آنجا به گلوکز تجزیه خواهند شد. پس در حقیقت، این هورمون‌های استرس هستند که باعث کاهش وزن می‌شوند.

همه چیز تا اینجا عالی به نظر می‌رسد. اما متأسفانه، هورمون‌های استرس، نیز باعث کاهش سرعت سیستم‌ایمنی بدن می‌شوند.


این نقش مضاعف و تأسف‌بار هورمون‌های استرس سبب می‌شود که هر کاهش وزن شدیدی، با کند شدن عملکرد سیستم‌ایمنی بدن ما مرتبط باشد. بنابراین هنگام کاهش وزن، به خصوص اگر این کار با شدت انجام شود، میزان هورمون‌های استرس تا حد زیادی افزایش پیدا می‌کند. این هورمون‌ها، شدیداً سیستم ایمنی بدن ما را ضعیف می‌کنند.
رژیم گرفتن، تهدید دیگری برای سیستم‌ایمنی بدن ما به همراه دارد، سلول‌های ایمنی ما از دریافت مواد مغذی ضروری، به ویژه پروتئین‌ها، ویتأمین‌ها و مواد معدنی مورد نیاز برای پاسخ مؤثر سیستم ایمنی بدن، محروم می‌شود. رژیم افراطی تنها با خوردن یک نوع غذا (مثلاً فقط گوشت و تخم مرغ) می‌تواند مضر باشد، زیرا ما تمام مواد مغذی ضروری برای سیستم ایمنی خود را تأمین نمی‌کنیم.
بنابراین هنگام کاهش وزن بسیار مهم است که یک رژیم غذایی متعادل با محدودیت کالری دریافتی مناسب داشته باشید. همچنین، مصرف برخی مکمل‌های ویتأمین و مواد معدنی می‌تواند مفید باشد.

کاهش وزن به دو طریق بر سیستم ایمنی بدن ما اثر می‌گذارد:
از یک طرف، هورمو‌ن‌های استرس بر بدن ما غلبه و سیستم ایمنی بدن ما را کند می‌کنند، و از سویی دیگر، رژیم غذایی نامناسب می‌تواند به سیستم ایمنی بدن ما آسیب برساند، زیرا پروتئین، ویتأمین‌ها و مواد معدنی مناسب برای پاسخ ایمنی صحیح، ضروری است.

با هر روشی که این اتفاق رخ دهد، باید در نظر داشته باشیم که پس از کاهش وزن مشخص، بدن ما به زمان بیشتری برای بهبودی نیاز دارد. اگر یک پنجم وزن خود را کم کنیم، می‌توانیم انتظار داشته باشیم که سیستم ایمنی بدنمان یک سال پس از پایان رژیم، مانند قبل از کاهش وزن عمل کند.
در این میان، باید از بروز عفونت‌های احتمالی جلوگیری کنیم (از دندان‌ها مراقبت کنیم، به زخم‌ها توجه کنیم و هنگام سرماخوردگی در رختخواب بمانیم). به خصوص چند هفته یا چند ماه پس از پایان رژیم، زمانی که بدن دیگر تحت استرس نیست هم نسبت به عفونت‌های شدید و حتی کشنده بسیار حساس است.
باید از هر چیزی که می‌تواند سیستم‌ایمنی ما را ضعیف کند دوری کنیم: عوامل استرس‌زا، فشار‌های فیزیکی شدید، مشکلات احساسی سنگین، بی‌خوابی‌های شبانه و سرمای شدید.


تحمیل یک فشار فیزیکی مشخص بر روی بدن، سیستم‌ایمنی را حتی ضعیف‌تر می‌کند. پزشکان ارتش ایالات متحده در سال ۲۰۱۱ مطالعه‌ای را منتشر کردند که نشان می‌دهد ترکیبی از تمرینات و رژیم شدید (از دست دادن حدود ۱۵ تا ۲۰ درصد وزن بدن) به طور قابل توجهی مؤلفه‌های ایمنی طبیعی را ضعیف کرده و حساسیت به عفونت‌های ویروسی را تا حد زیادی افزایش می‌دهد. بنابراین در دوران کاهش وزن، دوی ماراتن یا انجام سایر فعالیت‌های طاقت‌فرسا کار درستی نیست.
همچنین از تمام آنچه که گفته شد، مشخص است که ما سیستم ایمنی خود را با رژیم گرفتن تخریب می‌کنیم. به زودی وزن از دست رفته را برمی‌گردانیم و سپس کل این فرآیند را بار‌ها و بار‌ها تکرار می‌کنیم. بنابراین برای جلوگیری از آسیب سیستم ایمنی‌مان، بیش از یک رژیم فشرده در سال توصیه نمی‌شود.
اگر بعد از رژیم گرفتن، وزن از دست رفته را برگردانیم، باید صبر کنیم. نه تنها به خاطر سیستم ایمنی بدن، بلکه به این دلیل که در مورد علت وزن اضافی‌مان و روش طولانی‌تر کردن دوره‌ی کاهش وزن بعدی‎‌مان بیشتر فکر کنیم. احتمالاً بهتر است این شرط را بپذیریم؛ اینکه مقداری بافت چربی ناخوشایند داشته باشیم بهتر از این است که سیستم‌ایمنی آسیب‌دیده و به دنبال آن بیماری‌های متعدد را تجربه کنیم.

متبع: tebyan.net


 

0
نوشته شده توسط فرناز اخباری

سرگیجه چیست؟

بیماری‌‌ها و راه درمان, پیشگیری بهتر از درمان, تغذیه سالم , فرناز اخباری

 

به گزارش سایت webmd.com

سرگیجه یک احساس عدم تعادل است. اگر سرگیجه دارید، ممکن است احساس کنید در حال چرخش هستید یا جهان اطراف شما در حال چرخش است.

علل سرگیجه

سرگیجه اغلب به دلیل مشکل گوش داخلی ایجاد می‌شود.

برخی از رایج‌ترین علل عبارتند از:

BPPV. این حروف اول نشان‌دهنده سرگیجه موضعی پاروکسیسمال خوش‌خیم است. BPPV زمانی اتفاق می‌افتد که ذرات ریز کلسیم (کانال‌ها) از محل طبیعی خود خارج شده و در گوش داخلی جمع می‌شوند. گوش داخلی سیگنال‌هایی را در مورد حرکت سر و بدن نسبت به جاذبه، به مغز ارسال می‌کند. و به شما کمک می‌کند تعادل خود را حفظ کنید.BPPV می‌تواند بدون دلیل شناخته شده رخ دهد و ممکن است با سن مرتبط باشد.

بیماری منیر. این یک اختلال گوش داخلی است که تصور می‌شود در اثر تجمع مایع و تغییر فشار در گوش ایجاد می‌شود که می‌تواند باعث بروز سرگیجه همراه با زنگ در گوش (وزوز گوش) و کاهش شنوایی شود.

نوریت دهلیزی یا لابیرنتیت. یک مشکل گوش داخلی است که معمولاً مربوط به عفونت (معمولاً ویروسی) است. عفونت باعث التهاب در گوش داخلی اطراف اعصاب می‌شود که برای کمک به بدن در ایجاد تعادل مهم است.

به ندرت سرگیجه ممکن است با موارد زیر همراه باشد:

  • آسیب به سر یا گردن؛
  • مشکلات مغزی مانند سکته مغزی یا تومور؛
  • داروهای خاصی که باعث آسیب به گوش می‌شوند؛
  • سردردهای میگرنی.

علائم سرگیجه

سرگیجه اغلب با تغییر پوزیشن سر ایجاد می‌شود.

افراد مبتلا به سرگیجه به‌طور معمول آن را چنین توصیف می‌کنند:

  • حال چرخش؛
  • کج شدن؛
  • تاب خوردن؛
  • عدم متعادل؛
  • به یک جهت کشیده شدن.

علائم دیگری که ممکن است با سرگیجه همراه شوند عبارتند از:

  • احساس تهوع؛
  • استفراغ؛
  • حرکات غیرطبیعی یا تکان‌دهنده چشم (نیستاگموس)؛
  • سردرد؛
  • تعریق؛
  • زنگ زدن در گوش یا کاهش شنوایی.

علائم ممکن است چند دقیقه تا چند ساعت یا بیش‌تر طول بکشد و ممکن است علائم مشخص شود و دوباره از بین برود.

درمان سرگیجه

درمان سرگیجه بستگی به علت ایجاد آن دارد. در بسیاری از موارد، سرگیجه بدون هیچ‌گونه درمانی برطرف می‌شود. زیرا مغز شما می‌تواند حداقل تا حدی با تغییرات داخلی گوش وفق داده شود و با تکیه بر مکانیسم‌های دیگر برای حفظ تعادل عمل کند.

برای برخی افراد، درمان مورد نیاز است و ممکن است شامل موارد زیر باشد:

توانبخشی دهلیزی. این یک نوع درمان فیزیکی است که با هدف کمک به تقویت سیستم دهلیزی انجام می‌شود. عملکرد سیستم دهلیزی ارسال سیگنال‌هایی به مغز در مورد حرکات سر و بدن نسبت به گرانش است. در صورت بروز حملات مکرر سرگیجه‌، ممکن است توانبخشی دهلیزی توصیه شود. این به شما کمک می‌کند تا حواس دیگر را برای جبران حالت سرگیجه به کار گیرید.

مانورهای تغییر مکان Canalith. دستورالعمل‌های آکادمی مغز و اعصاب آمریکا یک سری حرکات سر و بدن خاص را برای BPPV توصیه می‌کند. این حرکت‌ها برای انتقال رسوبات کلسیم به خارج از کانال به داخل حفره گوش داخلی انجام می‌شود تا جذب بدن شوند. به احتمال زیاد در حین انجام حرکت کانالیت‌ها علائم سرگیجه خواهید داشت.

یک پزشک یا فیزیوتراپیست می‌تواند شما را در انجام این حرکات راهنمایی کند. این حرکات‌، ایمن و اغلب موثر هستند.

دارو. در برخی موارد، ممکن است برای تسکین علائمی مانند حالت تهوع یا بیماری حرکتی مرتبط با سرگیجه، دارو تجویز شود.

اگر سرگیجه ناشی از عفونت یا التهاب باشد، آنتی‌بیوتیک‌ها یا استروئیدها ممکن است تورم را کاهش داده و عفونت را درمان کنند.

برای بیماری منیر، ممکن است دیورتیک‌ها (قرص‌های دفع آب) برای کاهش فشار ناشی از تجمع مایعات تجویز شود.

عمل جراحی. در موارد معدودی، ممکن است برای سرگیجه به جراحی نیاز باشد.

اگر سرگیجه به دلیل یک مشکل اساسی جدی‌تر مانند تومور یا آسیب به مغز یا گردن ایجاد شود، درمان مشکلات ممکن است به کاهش سرگیجه کمک کند.

متبع: webmd.com


 

0
نوشته شده توسط تحریریه جامعه پزشکان ایران

چرا دچار گرفتگی رگ قلب می‌شویم و راه درمان چیست؟

بیماری‌‌ها و راه درمان, پیشگیری بهتر از درمان, دارونامه, تغذیه سالم

 

به گزارش سایت medicalnewstoday.com

قلب به‌عنوان حیاتی‌ترین اندام بدن سه رگ اصلی دارد که انسداد یا گرفتگی هرکدام از آن‌ها خطر سکته قلبی و از کار افتادن قلب را به‌ دنبال خواهد داشت. گرفتگی رگ قلب به انگلیسی(Atherosclerosis) از جمله بیماری‌های قلبی شایع و یکی از عوامل اصلی مرگ‌ومیر در سراسر دنیا از جمله ایران محسوب می‌شود. سبک زندگی ناسالم و تغذیه ناسالم یکی از علل اصلی گرفتگی عروق قلب است.

اگر سبک زندگی ناسالمی دارید، ورزش نمی‌کنید و از غذاهای چرب و فست‌فود زیاد استفاده می‌کنید، و یا اگر سابقه خانوادگی این بیماری را دارید، بهتر است قبل از اینکه اتفاقی بیافتد تحت نظر متخصص قلب و عروق قرار بگیرید.

گرفتگی رگ قلب چیست؟

گرفتگی رگ قلب تحت عنوان بیماری قلبی عروقی و تصلب شرایین شناخته می‌شود. این معضل معمولا منجر به سکته قلبی و سایر بیماری‌های عروقی شده که به مجموعه آنها بیماری قلبی عروقی می‌گویند. شریان‌هایی که مسئول جابه‌جایی خون از قلب به سایر اندام‌های بدن هستند، یک لایه نازک سلولی به ‌نام اندوتلیوم (لایه درون رگی) دارند. در واقع این سلول‌ها به جریان خون اجازه می‌دهند تا به راحتی از رگ‌ها عبور کند.

سفت و ضخیم‌‌شدن رگ‌های خونی، جریان خون ورودی به بافت‌های بدن را محدود می‌کند. این سخت و سفت‌شدن دیواره شریان‌ها، موجب از بین رفتن خاصیت ارتجاعی عروق و آسیب‌دیدن اندوتلیوم می‌شود. پس از آن شاهد تجمع کلسترول در دیواره شریان و شروع آترواسکلروز خواهیم بود. بدن در واکنش به انباشت کلسترول، نوعی گلبول سفید را برای پاکسازی به محل گرفتگی می‌فرستد. اما گلبول‌های سفید همیشه هم موفق نمی‌شوند و گاهی نمی‌توانند در محل آسیب‌دیده کاری از پیش ببرند، در نتیجه در همان محل گیر می‌کنند.

تجمع کلسترول، کلسیم، ماکروفاژها و سایر مواد خونی باعث تشکیل پلاک می‌شود که گاهی فقط تا حد مشخصی رشد می‌کند و پس از آن رشدش متوقف می‌شود. به‌گونه‌ای که خطر و مشکلی برای فرد ایجاد نمی‌کنند. اما گاهی هم این پلاک‌ها شریان را مسدود و جریان خون را دچار مشکل می‌کنند. در چنین مواقعی، ریسک تشکیل لخته خون بالا می‌رود و خطر جدی‌تری فرد را تهدید می‌کند. در مواردی هم ازهم‌پاشیدن پلاک‌ها منجر به ایجاد لخته خون، مسدود شدن شریان و نهایتا سکته مغزی و حمله قلبی خواهد شد.

چرا رگ قلب می‌گیرد؟

انسداد شریان خون و گرفتگی رگ قلب علت دقیقی ندارد. رسوب توده‌های چربی، کلسیم‌، کلسترول، پسماندهای سلولی و فیبرین (ماده‌ای که در فرایند لخته شدن خون نقش دارد) در دیواره عروق به‌تدریج منجر به تشکیل پلاک در رگ‌ها می‌‌شوند. سلول‌های دیواره داخلی رگ‌ها در واکنش به ایجاد پلاک‌ها مواد اضافی ترشح می‌کنند و موجب تشدید انسداد و گرفتگی رگ می‌شوند. می‌توان گفت تشکیل پلاک در رگ‌های قلب و گرفتگی عروق قلبی به‌‌واسطه رژیم غذایی نامناسب و مصرف بی‌رویه مواد غذایی حاوی چربی، کلسترول، و کلسیم به وجود می‌آید.

در ادامه برخی از مواردی که علت گرفتگی رگ قلب هستند را معرفی می‌کنیم:

  • میزان کلسترول بالا: کلسترول ماده زرد رنگی است که به‌صورت طبیعی در بدن و غذاهای مصرفی وجود دارد. این ماده به دو نوع کلسترول خوب و بد تقسیم می‌شود. بالا بودن سطح کلسترول بد خون که به‌واسطه رژیم غذایی نامناسب و مصرف غذاهای چرب به‌وجود می‌آید، موجب تشکیل پلاک در شریان‌ها و نهایتا گرفتگی رگ قلب می‌شود.
  • فشارخون بالا: سرعت ایجاد پلاک‌های شریانی با بالا رفتن فشارخون چند برابر می‌شود. در نتیجه گرفتگی رگ‌های قلبی هم سرعت پیدا می‌کند.
  • دیابت: از دیگر عوامل گرفتگی عروق قلب می‌توان به بیماری دیابت یا قند خون بالا اشاره کرد. برای جلوگیری از گرفتگی رگ قلب ناشی از دیابت، باید رژیم غذایی مناسب داشته باشید.
  • استعمال سیگار: شواهد علمی نشان می‌دهند دود سیگار هم می‌تواند احتمال این مشکل عروقی را بیشتر ‌کند.
  • کم تحرکی، عدم فعالیت، چاقی
  • زیاده‌روی در مصرف نوشیدنی‌های الکلی
  • سابقه خانوادگی بیماری‌های قلبی عروقی و آترواسکلروز
  • نژادهای آسیای جنوبی، آفریقایی و کارائیبی
  • استرس.

سبک زندگی ناسالم یعنی خوردن غذاهای چرب، ورزش‌نکردن کشیدن‌سیگار و سوءمصرف الکل در کنار کلسترول بالا، فشارخون بالا، دیابت، سابقه خانوادگی و استرس از علل اصلی گرفتگی عروق قلب است.

علائم گرفتگی عروق قلب چیست؟

آترواسکلروزیس نوعی بیماری است که نخستین نشانه‌های آن در دوره نوجوانی ظاهر می‌شود و به‌تدریج با بالاتر رفتن سن، شکل می‌گیرد. در مراحل اولیه، رگه‌های گلبول‌های سفید روی جداره شریان‌ها تشکیل می‌شوند. در این حالت معمولا گرفتگی عروق خفیف خواهد بود و با گرفتگی رگ قلب بدون علامت مواجه هستیم که نشانه‌های خاصی ندارد. اما زمانی‌که شریان خونی بسته می‌شود، جریان خون کافی به بافت و اندام‌های بدن نمی‌رسد و اینجاست که با گرفتگی عروق قلبی روبرو خواهیم بود. نشانه‌ها و علائم گرفتگی رگ قلب بسته به شریانی که مسدود شده است بستگی دارد. در ادامه به علائم گرفتگی برخی از شریان‌های مهم می‌پردازیم:

۱. شریان‌های کاروتید: این رگ‌ها مسئول خونرسانی به مغز هستند. گرفتگی رگ قلب به مغز، خطر سکته مغزی را به ‌دنبال دارد.

از جمله علائم گرفتگی رگ قلب به مغز می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

  • سردرد؛
  • تنگی‌نفس؛
  • ضعف؛
  • بی‌حسی صورت و فلجی.

۲. عروق کرونری: این شریان‌ها وظیفه خون‌رسانی به قلب را برعهده دارند. زمانی‌که جریان خون‌رسانی به قلب محدود می‌شود، باید منتظر سکته قلبی بود.

در ادامه علائم گرفتگی عروق کرونری را مطالعه می‌کنید:

  • درد قفسه سینه؛
  • سرفه؛
  • استفراغ؛
  • اضطراب شدید؛
  • احساس ضعف.

۳. شریان‌های کلیوی: این شریان‌ها، خون مورد نیاز را به کلیه‌ها می‌رسانند. طبیعی است که محدودیت خون‌رسانی به کلیه‌ها احتمال ابتلا به بیماری‌های کلیوی را افزایش می‌دهد.

علائم گرفتگی شریان‌های کلیوی عبارت‌اند از:

  • بی‌اشتهایی؛
  • ورم دست و پاها؛
  • اختلال در تمرکز.

علائم گرفتگی رگ قلب در زنان

شواهد علمی و پزشکی نشان می‌دهند شیوع آترواسکلروز در مردان و زنان در سنین مختلف متفاوت است. احتمال ابتلای مردان در سنین پایین‌تر و پس از ۴۰ سالگی بیشتر می‌شود. اما میزان ابتلای گرفتگی رگ قلب خانم‌ها تا پیش از یائسگی به‌مراتب کمتر است. البته میزان ابتلای زنان پس از سن یائسگی، با مردان برابر می‌شود. علائم گرفتگی رگ قلب در زنان و مردان تفاوت زیادی باهم ندارد. صرفا این علائم در زنان به‌دلیل ماهیت فیزیولوژیکی‌شان کمی نامشخص‌تر خواهد بود. بارزترین نشانه بیماری قلبی در زنان، درد قفسه سینه است.

چگونه متوجه گرفتگی عروق قلب شویم؟

تنگی نفس، درد قفسه سینه، احساس خستگی بدون دلیل در طول روز، تعریق بیش از حد، سوهاضمه، لکنت زبان، درد در قسمت پا، سرگیجه و اختلال نعوظ از جمله علائمی هستند که با مشاهده آن‌ها می‌توانید متوجه گرفتگی عروق قلب شوید.

با مشاهده چهار نشانه زیر بلافاصله به پزشک مراجعه کنید:

  • احساس سوزش و درد شدید قفسه سینه در گرفتگی رگ‌: سوزش سینه و گرفتگی رگ قلب با هم رابطه مستقیم دارند. به این معنا که سوزش و درد قفسه سینه اولین نشانه گرفتگی عروق قلب است که می‌تواند به‌صورت درد در گردن، شکم، پشت یا دست‌ها هم بروز پیدا کند.
  • فشار قفسه سینه ناشی از گرفتگی رگ قلب: فشار قفسه سینه به ‌حدی است که فرد احساس می‌کند جسم سنگینی روی قفسه سینه‌اش قرار گرفته است و به ریه و قلب هم فشار می‌آورد.
  • تپش قلب ناشی از گرفتگی رگ قلب: تپش قلب و تنگی نفس دو نشانه شایع گرفتگی شریان قلب هستند. فرد مبتلا به تصلب شرایین در حالت عادی یا حین انجام فعالیت‌های بدنی شدید این دو علامت را احساس می‌کند.
  • تنگی‌نفس در گرفتگی رگ قلب: درست است که تنگی‌نفس جزو علائم آترواسکلروز به شمار می‌رود، اما لزوما هر نوع تنگی نفسی هم نشانه ابتلا به گرفتگی رگ نیست. تنگی نفس همراه با درد قفسه سینه در حالت عادی بدون انجام فعالیت بدنی شدید از نشانه‌هایی است که باید آن را جدی بگیرید.

احساس سوزش، درد و فشار در قفسه سینه، تپش قلب و تنگی نفس از علائم اصلی گرفتگی عروق قلب است. گرفتگی عروق قلبی زمینه را برای نارسایی قلبی سکته قلبی، سکته مغزی، بیماری عروق محیطی و بیماری مزمن کلیوی مهیا می‌کند.

 

گرفتگی رگ قلب چه عوارضی دارد؟

بیماری گرفتگی رگ قلب در صورتی‌که شدید باشد، می‌تواند خطرناک باشد و عوارض جدی برای فرد مبتلا به‌ دنبال داشته باشد. از جمله شایع‌ترین عوارض گرفتگی رگ قلب عبارت‌اند از:

  • نارسایی قلبی و سکته: گرفتگی عروق قلب، جریان خون قلب را محدود و مسدود می‌کند و نتیجه آن سکته و نارسایی قلبی خواهد بود.
  • بیماری عروق کرونری: گرفتگی رگ‌های نزدیک قلب منجر به مسدود شدن شریان‌های کرونری، درد قفسه سینه (آنژین صدری) و نهایتا حمله قلبی می‌شود.
  • سکته مغزی و بیماری شریان کاروتید: گرفتگی رگ‌های نزدیک مغز یا شریان کاروتیدی احتمال خطر سکته مغزی ناقص یا کامل را به‌دنبال دارد.
  • بیماری شریان محیطی: به گرفتگی رگ‌های دست ‌و پا و اختلال جریان خون در این اندام‌ها، بیماری شریان محیطی می‌گویند که حساسیت آن‌ها نسبت به سرما و گرما را پایین می‌آورد. سوختگی یا سرمازدگی از عوارض شایع ابتلا به بیماری شریان محیطی هستند.
  • بیماری مزمن کلیوی: محدود شدن شریان‌های ورودی به کلیه‌ها مانع از رسیدن خون و اکسیژن به کلیه می‌شود و به‌مرور زمان عملکرد کلیه را مختل می‌کند. در نهایت کلیه‌ها دیگر قادر به دفع مواد زاید بدن نخواهند بود.

روش تشخیص گرفتگی عروق قلب چیست؟

معمولا علائم بیماری‌های قلبی عروقی تا زمان ایجاد بیماری بروز پیدا نمی‌کنند. به همین دلیل بهتر است افرادی که در معرض خطر گرفتگی رگ قلب قرار دارند تحت نظر متخصص قلب و عروق باشند. متخصص قلب و عروق بر اساس سابقه پزشکی بیمار، معاینات بالینی و نتایج آزمایش‌ها وجود این مشکل را تشخیص دهد. آنژیوگرافی و سی‌تی آنژیوگرافی از جمله متداول‌ترین راه‌های تشخیص گرفتگی رگ قلب محسوب می‌شوند. آزمایش‌های تشخیصی عبارت‌اند از:

  • معاینه بالینی (فیزیکی): در این معاینه پزشک به صدای ضربان قلب و شریان‌ها گوش می‌دهد. اگر صدای غیرعادی از قلب شنیده یا آریتمی ضربان قلب وجود داشته باشد، ممکن است نشان‌دهنده انسداد جریان خون باشد. ضربان ضعیف هم نشانه محدود شدن شریان‌هاست. فشار خون پایین هم می‌تواند در نتیجه گرفتگی رگ قلب ایجاد شود. برجستگی ضربان‌دار در ناحیه شکمی یا پشت زانو نشانه آنوریسم است. محدودیت جریان خون باعث می‌شود زخم‌ها کامل بهبود پیدا نکنند. پزشک باید این زخم‌ها را از لحاظ وجود گرفتگی رگ قلب بررسی کند.
  • الکتروکاردیوگرام: در آزمایش نوار قلبی قسمت‌هایی که کمبود جریان خون دارند، با بررسی فعالیت الکتریکی قلب مشخص می‌شوند.
  • آزمایش خون جهت بررسی میزان کلسترول خون: آزمایش خون، سطح چربی، قند و پروتئین موجود در خون را نشان می‌دهد. میزان کلسترول بد بالا و چربی بالا در خون احتمال زیاد گرفتگی رگ قلب را نشان می‌دهد.
  • آزمایش ام‌آرآی (MRI) یا سی‌تی اسکن: این آزمایش برای اسکن شریان‌های بزرگ و اصلی بدن تجویز می‌شود. پزشک با انجام سی‌تی اسکن و مشاهده عکس گرفتگی رگ قلب، روش درمان مناسب را تجویز می‌کند.
  • آزمایش شاخص مچ پا (ABI): این تست پس از بروز علائم انسداد در دست و پاها تجویز می‌شود.
  • تست ورزش: در این تست، وضعیت ضربان قلب و فشار خون بیمار روی تردمیل یا دوچرخه ثابت بررسی می‌شود.
  • سونوگرافی داپلر.

درمان گرفتگی رگ قلب

نخستین گام برای درمان آترواسکلروز تغییر شیوه و سبک زندگی است. در صورتی‌که تغییر سبک زندگی تأثیری در روند بهبود بیماری نداشته باشد، نوبت به روش‌های درمان دارویی و نهایتا جراحی و عمل گرفتگی رگ قلب می‌رسد. در درمان گرفتگی رگ قلب باید به‌دنبال کاهش علائم در بیمار بود تا بتوان خطر ایجاد لخته خون را کاهش داد. علاوه بر این روش درمان باید عوامل خطر ایجاد تجمع پلاک‌ها را کاهش دهد و همچنین از انسداد شریان‌های خونی و بیماری‌های ثانویه مرتبط با گرفتگی رگ جلوگیری کند. روش‌های مختلف درمان آترواسکلروز به‌شرح زیر هستند:

  • تغییر سبک زندگی: با ایجاد تغییراتی در سبک زندگی مثل کنترل وزن و جلوگیری از چاقی، مدیریت استرس، تحرک و فعالیت بدنی، توقف مصرف الکل و ترک اعتیاد می‌توان گرفتگی عروق قلب خفیف را درمان کرد. در این راستا مصرف رژیم غذایی با چربی محدود و سرشار از فیبر هم توصیه می‌شود.
  • روش‌های دارویی: در مواردی که دیگر تغییر سبک زندگی جوابگو نیست، پزشک روش درمان با دارو تجویز می‌کند. داروهای ضدپلاکت و داروهای استاتین برای جلوگیری از ایجاد لخته خون و تجمع پلاک و کاهش کلسترول تجویز می‌شوند. برای کاهش فشار خون هم پزشک مصرف بازدارنده‌های آنزیم مبدل آنژیوتانسین توصیه می‌کند.
  • جراحی: در مواردی که درصد گرفتگی رگ قلب شدید باشد جراحی توصیه می‌شود. آنژیوپلاستی عروق کرونری یا پیوند بای‌پس عروق (CABG) از روش‌های متداول درمان آترواسکلروز هستند. در روش آنژیوپلاستی به‌عنوان عمل گرفتگی رگ قلب، استنت درون رگ‌ها قرار می‌گیرد تا شریان خون باز شود.

چگونه از ابتلا به گرفتگی عروق قلب جلوگیری کنیم؟

شاید بد نباشد اشاره‌ای به جمله معروف داشته باشیم که «پیشگیری بهتر از درمان است». پیشگیری از گرفتگی رگ قلب بهترین روش درمان این بیماری خطرناک محسوب می‌شود. پیش از این اشاره کردیم که برای جلوگیری از تنگ یا مسدود‌شدن شریان‌ها و تجمع پلاک‌، باید سبک زندگی سالمی را انتخاب کنید. پس رعایت نکات زیر را در برنامه زندگی خود قرار دهید:

  • رژیم غذایی سالم، پرهیز از مصرف نوشیدنی‌های الکلی، عدم مصرف دخانیات و مواد مخدر، ورزش و تحرک بدنی از راه‌های پیشگیری از گرفتگی رگ قلب هستند.
  • مصرف مواد غذایی حاوی چربی‌های اشباع‌نشده مثل ماهی‌های چرب، آووکادو، روغن زیتون، آجیل، مغزدانه‌ها و گردو سطح کلسترول بد خون را پایین نگه می‌دارد و از گرفتگی رگ‌های قلبی پیشگیری می‌کند.

مصرف برخی مواد خوراکی هم در پیشگیری از بیماری گرفتگی عروق قلبی مؤثر خواهد بود:

  • روش درمان گرفتگی رگ قلب با سیر از جمله روش‌های کم‌هزینه و در دسترس است که با کاهش کلسترول بد خون باعث می‌شود خون راحت‌تر در رگ‌ها جریان پیدا کند.
  • سیب هم ماده خوراکی دیگری است که برای درمان این مشکل عروقی به ‌کار می‌رود. مصرف سیب، کلسترول و فشارخون را تنظیم می‌کند و مصرف روزانه‌ یک عدد سیب احتمال ابتلا به سکته قلبی را کاهش می‌دهد.
  • لیمو به‌دلیل آن‌که ویتامین C دارد، آنتی‌اکسیدانی است که با تنظیم فشارخون می‌تواند التهاب عروقی را کاهش دهد و نقش مؤثری در درمان گرفتگی رگ‌ قلب داشته باشد.

  • جو دوسر مثل روغن زیتون به‌خاطر آن‌که حاوی چربی خوب است، کلسترول بد را کاهش می‌دهد. مصرف جو دوسر به‌دلیل خاصیت پاکسازی رگ‌ها برای بیماران مبتلا به آترواسکلروز توصیه می‌شود.
  • انار با تصفیه خون از بسته شدن رگ‌های قلبی پیشگیری می‌کند.
  • اسفناج با دارا بودن پتاسیم، آهن و فیبر یکی از مواد غذایی مفید جهت پیشگیری از گرفتگی عروق قلب به‌ شمار می‌آید.

راهنمای مراجعه به پزشک

علم پزشکی هنوز دلیل اصلی گرفتگی رگ‌ها را پیدا نکرده است. چراکه آترواسکلروزیس یک بیماری پیچیده‌ محسوب می‌شود که به مرور زمان و شاید از دوران کودکی در بدن فرد شکل می‌گیرد. ولی به‌راستی گرفتگی رگ قلب تا چه حد خطرناک است؟ باید بدانید محدود‌شدن جریان خون در شریان‌ها مانع از رسیدن اکسیژن و مواد مغذی به قلب، مسدود شدن عروق قلبی و نهایتا نارسایی و سکته قلبی می‌شود.

درصورتی‌که هرگونه علائم گرفتگی شریان‌ها که به آنها اشاره شد را در خود مشاهده کردید، بلافاصله به متخصص قلب و عروق مراجعه کنید تا گرفتار عوارض گرفتگی رگ قلب نشوید. سبک زندگی سالم، رژیم غذایی حاوی چربی‌های مفید، کنترل وزن و ورزش برای گرفتگی رگ قلب، پیشنهاد دوستانه‌ای هستند که می‌توانید با رعایت آنها از ابتلا به آترواسکلروز پیشگیری کنید.

اگر سبک زندگی ناسالمی دارید، ورزش نمی‌کنید و از غذاهای چرب و فست‌فود زیاد استفاده می‌کنید، و یا اگر سابقه خانوادگی این بیماری را دارید، بهتر است قبل از اینکه اتفاقی بیافتد تحت نظر متخصص قلب و عروق قرار بگیرید.

منابع:

۱- medicalnewstoday.com

۲- doctoreto.com


 

0
نوشته شده توسط تحریریه جامعه پزشکان ایران

دارونامه؛ آشنایی با داروی لواملودیپین(levamlodipine)، داروی ضدفشارخون بالا

بیماری‌‌ها و راه درمان, دارونامه , پیشگیری بهتر از درمان

 

توجه: مطلبی که مطالعه می‌کنید صرفا جنبه‌ی افزایش آگاهی دارد و به هیچ وجه جایگزین توصیه‌های پزشک نیست. برای مصرف دارو، آگاهی از عوارض جانبی، تداخل دارویی و موارد مرتبط دیگر لازم است حتما به پزشک متخصص مراجعه کنید.

گروه دارو: ضدفشارخون بالا ( مهار کنندگان کانال کلسیم)

لواملودیپین، همچنین به‌عنوان S-آملودیپین، یک انانتیومر فعال از داروی آملودیپین است که یک داروی ضدفشارخون بالا می‌باشد. لواملودیپین به گروه دی‌هیدروپیریدینی بلوک کننده‌های کانال کلسیم متعلق است.
لواملودیپین به تنهایی یا در ترکیب با سایر داروها در درمان فشارخون بالا در بزرگسالان و کودکان بکار می‌رود.

اشکال دارویی و قدرت‌ها:

قرص:
۱٫۲۵ میلی‌گرم، ۲٫۵ میلی‌گرم و ۵ میلی‌گرم

موارد منع مصرف

ازدیاد حساسیت

مصرف در بارداری

اطلاعات محدود موجود بر اساس گزارش‌های پس از فروش دارو و مصرف در خانم‌های باردار جهت اطلاع از خطرات مرتبط با دارو برای نقایص تولد و سقط جنین کافی نیست.

فشار‌خون بالای کنترل نشده در بارداری، خطراتی برای مادر و جنین دارد.

مصرف در شیردهی

اطلاعات محدود موجود از یک مطالعه‌ی شیردهی بالینی منتشر شده گزارش می‌دهد که آملودیپین در شیر انسان با تخمین متوسط ۴٫۲% دوز نوزادان وجود دارد.
هیچ عارضه‌ی جانبی‌ای از آملودیپین روی نوزادان شیرخوار و تولید شیر مشاهده نشده است.

عوارض جانبی لواملودیپین

  • ادم؛
  • خستگی؛
  • گرگرفتگی؛
  • تپش قلب؛
  • گیجی؛
  • تهوع؛
  • درد شکمی؛
  • خواب‌آلودگی.

تداخلات دارویی

دولاسترون، گریپ‌فروت، دانترولن، توکاتینیب، آبامتاپیر.

منع مصرف همزمان: دانترولن
تداخل جدی، از جایگزین استفاده کنید: آبامتاپیر، گریپ‌فروت، توکاتینیب.

هشدارها

احتیاطات:

افت فشارخون علامتی بویزه در بیماران مبتلا به تنگی شدید آئورت محتمل است. با شروع تدریجی دارو، افت فشارخون بعید است.

بعد از شروع دارو یا افزایش دوز آن، ممکن است آنژین و انفارکتوس میوکارد بدتر شود، بویژه در بیماران مبتلا به بیماری انسداد شدید عروق کرونر.

آملودیپین، توسط کبد به شدت متابولیزه می‌شود، نیمه عمر حذف پلاسما در بیماران مبتلا به نارسایی کبدی ۵۶ ساعت است، در این بیماران، در هنگام تجویز این دارو باید تیتراسیون را به آهستگی انجام دهیم.

مرور تداخلات دارویی:
لواملودیپین یک واکنشگر CYP3A4 است.

تاثیر سایر داروها روی آملودیپین:
تجویز همزمان با مهارکنندگان قوی یا متوسط CYP3A4 منجر به افزایش مواجهه ی سیستمیک آملودیپین می‌شود و ممکن است که کاهش دوز مورد نیاز باشد. در تجویز همزمان آملودیپین با مهار کنندگان CYP3A4 بیمار را از لحاظ علایم افت فشار و ادم بررسی کنید.
هیچ اطلاعاتی پیرامون اثرات کمی القاکنندگان CYP3A4 روی آملودیپین موجود نیست، فشارخون را در تجویز همزمان با القاکنندگان CYP3A4 به دقت مانیتور کنید.
بیمار را از لحاظ افت فشار خون در تجویز همزمان با سیلدنافیل بررسی کنید.

اثرات آملودیپین روی سایر داروها:
تجویز همزمان با سیمواستاتین باعث افزایش مواجهه با سیمواستاتین می شود، در بیماران تحت معالجه با آملودیپین، دوز سیمواستاتین باید به ۲۰ میلی گرم روزانه محدود شود.

آملودیپین ممکن است مواجهه‌ی سیستمیک با سیکلوسپورین یا تاکرولیموس را افزایش دهد، این امر را مرتبا از طریق اندازه‌گیری مقدار سیکلوسپورین و تاکرولیموس در خون و در صورت لزوم تغییر دوز پیگیری کنید.

مقدار مصرف لواملودیپین

شروع: ۲٫۵ میلی‌گرم خوراکی روزانه، ممکن است تا ۵ میلی‌گرم روزانه افزایش پیدا کند.

ممکن است این دارو در بیماران کوچک، آزرده یا سالخورده یا بیماران مبتلا به نارسایی کبدی، با دوز ۱٫۲۵ میلی‌گرم روزانه شروع شود و این دوز همچنین ممکن است در ترکیب با سایر داروها در در درمان فشارخون بکار برود.
به‌طور کلی، بین مراحل تیتراسیون ۷-۱۴ روز صبر کنید، در صورت تایید بالینی به شرط ارزیابی مرتب بیمار، سریع‌تر تیتر می‌کنیم.

مکانیسم اثر

لواملودیپین، هجوم غشایی کلسیم را از طریق کانال‌های کلسیمی نوع L به عضلات صاف عروقی و قلبی مهار می‌کند و منجر به اتساع عروق و متعاقبا کاهش فشار خون می‌شود.
لواملودیپین هجوم کلسیم در عضله‌ی صاف عروقی را تا حدی بیشتر از عضله‌ی قلب مهار می‌کند و منجر به کاهش مقاومت عروق محیطی و کاهش فشار‌خون می‌شود. مطالعات آزمایشگاهی یک اثر اینوتروپیک منفی نشان داده‌اند ولی بعید است که از نظر بالینی مرتبط باشد.

فارماکودینامیک

لواملودیپین کانال‌های کلسیمی نوع L در عضلات صاف عروقی را مهار می‌کند و از مقاومت عروق محیطی و فشارخون می‌کاهد. این دارو بصورت روزی یکبار در دوز‌های ۱٫۲۵-۲٫۵ میلی‌گرم در کودکان و ۲٫۵-۵ میلی‌گرم در بزرگسالان تجویز می شود. بیماران باید درباره‌ی خطر افت فشارخون علامتی، بدتر شدن آنژین و انفارکتوس میوکارد آگاه شوند.

فارماکوکینتیک

جذب:
زمان اوج پلاسما: ۶-۱۲ ساعت
فراهمی زیستی مطلق: ۶۴-۹۰ %

حالت پایدار: ۷-۸ روز » دوزینگ روز متوالی

توزیع:
اتصال به پروتئین: ~۹۳%

متابولیسم:
با متابولیسم کبدی به شدت (حدود ۹۰%) به متابولیت‌های غیرفعال تبدیل می‌شود.

حذف:
نیمه عمر: ۳۰-۵۰ ساعت.

منبع: rpsi.ir

0
نوشته شده توسط فرناز اخباری

افزایش آنزیم‌های کبدی

بیماری‌‌ها و راه درمان, پیشگیری بهتر از درمان, تغذیه سالم , فرناز اخباری

 

به گزارش سایت clevelandclinic.org

اگر سطوح بالای آنزیم‌های کبدی در آزمایش خون شما باشد‌، ممکن است یک بیماری داشته باشید. افزایش آنزیم‌های کبدی نیز ممکن است موقتی باشد که می‌تواند به شما در درک نتایج و اقدامات بعدی کمک کند.

افزایش آنزیم‌های کبدی به چه معناست؟

اگر میزان آنزیم‌های کبدی در خون شما زیاد است‌، یعنی آنزیم‌های کبدی افزایش یافته است. سطوح بالای آنزیم کبدی ممکن است موقتی باشد‌، یا ممکن است نشانه‌ای از یک بیماری مانند هپاتیت یا بیماری کبدی باشد. برخی از داروها همچنین می‌توانند باعث افزایش آنزیم‌های کبدی شوند.

آنزیم‌های کبدی چیست؟

آنزیم‌های کبدی پروتئین‌هایی هستند که واکنش‌های شیمیایی را در بدن شما تسریع می‌کنند. این واکنش‌های شیمیایی شامل تولید صفرا و موادی است که به لخته شدن خون شما کمک می‌کند‌، غذا و سموم را تجزیه کرده و با عفونت مبارزه می‌کند.

آنزیم‌های رایج کبدی عبارتند از:

  • آلکالین فسفاتاز ALP
  • آلانین ترانس آمیناز ALT
  •  آسپارتات ترانس آمینازAST
  • گاما گلوتامیل ترانسفراز GGT

اگر کبد شما آسیب ببیند‌، آنزیم‌ها‌یش در جریان خون آزاد می‌شود (بیش‌ترALT  و AST)

چرا پزشکان آنزیم‌های کبدی را بررسی می‌کنند؟

پزشک ممکن است سطح آنزیم کبدی شما را با آزمایش عملکرد کبد یا پانل کبدی بررسی کند. آزمایش عملکرد کبد نوعی آزمایش خون است. اگر در معرض آسیب یا بیماری کبدی هستید یا علائم آسیب کبدی را دارید‌، پزشک شما ممکن است در طول یک معاینه منظم‌، آزمایش عملکرد کبد را نیز درخواست کند.

علت افزایش آنزیم‌های کبدی چیست؟

بیماری‌های کبدی‌، بیماری‌های دیگر‌، داروها و عفونت‌ها می‌توانند باعث افزایش آنزیم‌های کبدی شوند.

علل شایع افزایش آنزیم‌های کبدی عبارتند از:

  • برخی از داروها‌، مانند داروهای کاهنده کلسترول (استاتین) و استامینوفن.
  • بیماری کبد چرب‌، اعم از الکلی و غیر‌الکلی.
  • هموکروماتوز
  • هپاتیت A، هپاتیت B، هپاتیت C، هپاتیت الکلی و هپاتیت خود‌ایمنی.
  • مکمل‌های گیاهی و مکمل‌های ویتامین‌، مانند چاپارال‌، گل گاو زبان، آهن و ویتامینA

سایر علل افزایش آنزیم‌های کبدی عبارتند از:

  • کمبود آلفا -۱ آنتی تریپسین؛
  • سرطان؛
  • بیماری سلیاک؛
  • سیروز کبدی؛
  • همولیز؛
  • سندرم متابولیک؛
  • بیماری عضلانی‌، مانند پلی‌میوزیت؛
  • بیماری تیرویید؛
  • بیماری ویلسون؛
  • کلانژیت اسکلروزان اولیه؛
  •  سیروز صفراوی اولیه.

عوامل خطر افزایش آنزیم‌های کبدی چیست؟

عواملی که شما را در معرض خطر افزایش آنزیم‌های کبدی قرار می‌دهد عبارتند از:

  • سوء‌مصرف الکل؛
  • برخی داروها‌، گیاهان دارویی و مکمل‌های ویتامین؛
  • دیابت؛
  • سابقه خانوادگی بیماری کبدی؛
  • هپاتیت یا قرار گرفتن در معرض هپاتیت.

علائم افزایش آنزیم‌های کبدی چیست؟

اکثر افرادی که دارای آنزیم‌های کبدی بالا هستند هیچ علامتی ندارند.

اگر آسیب کبدی علت افزایش آنزیم‌های کبدی باشد‌، ممکن است علائم زیر را داشته باشید:

  • درد شکم (معده)؛
  • ادرار تیره؛
  • خستگی (احساس خستگی)؛
  • خارش؛
  • زردی (زرد شدن پوست یا چشم)؛
  •  مدفوع رنگ روشن؛
  • از دست دادن اشتها؛
  • تهوع و استفراغ.

درمان آنزیم‌های کبدی بالا چگونه انجام می‌شود؟

حدود یک سوم افرادی که دارای آنزیم‌های کبدی بالا هستند‌، پس از دو تا چهار هفته سطح آنزیم‌های کبدی طبیعی خواهند داشت. اگر آنزیم‌های کبدی شما بالا بمانند‌، پزشک ممکن است آزمایش خون بیشتر یا آزمایش‌های تصویربرداری مانند سونوگرافی‌، سی‌تی اسکن یا MRI را درخواست دهد. همچنین ممکن است شما را به متخصص کبد ارجاع دهند. درمان بستگی به علت افزایش آنزیم‌های کبدی دارد.

آیا می‌توان از افزایش آنزیم‌های کبدی جلوگیری کرد؟

نمی‌توان از برخی شرایط پزشکی که باعث افزایش آنزیم‌های کبدی می‌شوند جلوگیری کرد.

اما برای حفظ سلامت کبد می‌توانید اقدامات زیر را انجام دهید:

  • بسته به توصیه پزشک، از نوشیدن الکل یا نوشیدنی در حد متوسط ​​خودداری کنید.
  • سوزن یا اقلام آلوده به خون را به طور شریکی استفاده نکنید.
  • رژیم غذایی سالم داشته باشید.
  • واکسن هپاتیت A و B بزنید.
  • در صورت ابتلا به دیابت قند خون را کنترل کنید.
  • در مورد مصرف هرگونه دارو ، گیاهان و مکمل هایی که مصرف می کنید به پزشک خود اطلاع دهید.
  • مراقب وزن خود باشید
  • به‌طور منظم ورزش کنید

توصیه کلینیک کلیولند

افزایش آنزیم‌های کبدی دلایل مختلفی‌، از جمله بیماری‌های کبدی و داروها دارد. افزایش آنزیم‌های کبدی نیز ممکن است موقتی باشد. اگر آزمایش خون شما سطح بالایی از آنزیم‌های کبدی را نشان داد‌، با پزشک خود مشورت کنید. آن‌ها برای کشف علت تمام تلاش خود را به کار می‌برند.

منبع: clevelandclinic.org


0
نوشته شده توسط تحریریه جامعه پزشکان ایران

خواص شگفت‌انگیز چغندر برای سلامت بدن (و ضررهای احتمالی)

بیماری‌‌ها و راه درمان, پیشگیری بهتر از درمان, دارونامه , تغذیه سالم

 

به گزارش سایت healthline.com

با آغاز فصل سرد سال، چغندر به بازار می‌آید و لبوی داغ به یکی از محبوب‌ترین خوراکی‌های خیابانی تبدیل می‌شود. این ماده‌ی غذایی لذیذ و شگفت‌انگیز فواید زیادی برای بدن دارد و پر از مواد مغذی و ویتامین است.

چغندر، سرشار از ویتامین و مواد معدنی

چغندر یکی از سبزیجات ریشه‌ای است که مواد مغذی مهمی را در خود جای داده است. بدن به مقادیر کافی از این مواد مغذی نیاز دارد. چغندر سرشار از فیبر، اسید فولیک (ویتامین B9)، منگنز، پتاسیم، آهن و ویتامین C است. مصرف چغندر و آب چغندر فواید زیادی برای سلامتی دارد. بهبود گردش خون، کاهش فشار خون و بهبود عملکرد ورزشی از جمله‌ی این فواید هستند. چغندر حاوی مقادیر زیادی از نیترات‌های معدنی است و وجود همین ترکیبات معدنی دلیل بسیاری از فواید چغندر است.

چغندر خام خوشمزه است اما معمولا چغندر به صورت پخته یا به شکل ترشی مصرف می‌شود. البته برگ‌های چغندر هم خوراکی هستند. انواع مختلف چغندر با رنگ‌های متفاوتی که دارند شناخته می‌شوند؛ زرد، سفید و بنفش تیره.

در این مقاله تمامی مطالبی که باید درباره‌ی خواص چغندر بدانید بیان می‌شود.

ارزش غذایی

مواد اصلی تشکیل‌دهنده‌ی چغندر عبارتند از آب (۸۷ درصد)، کربوهیدرات (۸ درصد) و فیبر (۲ تا ۳ درصد). چغندر یک ماده‌ی غذایی کم‌کالری است که تقریبا بیشتر مواد معدنی و ویتامین‌های ضروری بدن را در خود جای داده است.

۱۳۶ گرم چغندر پخته کمتر از ۶۰ کالری دارد و ۱۰۰ گرم چغندر خام حاوی مواد مغذی زیر است.

  • کالری: ۴۳
  • آب: ۸۸ درصد
  • پروتئین: ۱٫۶ گرم
  • کربوهیدرات: ۹٫۶ گرم
  • قند: ۶٫۸ گرم
  • فیبر: ۲٫۸ گرم
  • چربی: ۰٫۲ گرم

کربوهیدرات

چغندر خام یا پخته نزدیک به ۸ تا ۱۰ درصد کربوهیدرات دارد. ۷۰ درصد این کربوهیدرات از نوع گلوکز و ۸۰ درصد آن از نوع فروکتوز است. گلوکز و فروکتوز هر دو از قندهای ساده هستند.

همچنین چغندر یکی از منابع حاوی فروکتان‌ها است. فروکتان‌ها کربوهیدرات‌هایی با زنجیره‌ی کوتاه هستند که با عنوان فادمپ‌ها (FODMAPs) طبقه‌بندی می‌شوند. بعضی افراد به دلیل ناتوانی در هضم فادمپ‌ها دچار علائم گوارشی ناخوشایندی می‌شوند.

شاخص قندخونی چغندر ۶۱ است که متوسط در نظر گرفته می‌شود. شاخص قندخونی (GI) معیاری برای اندازه‌گیری سرعت افزایش سطح قند خون بعد از خوردن مواد غذایی مختلف است. از طرف دیگر، بار قندخونی چغندر تنها ۵ واحد است که میزان بسیار کمی است. به عبارت ساده‌تر، چغندر تأثیر زیادی روی افزایش سطح قند خون ندارد چرا که با مصرف یک وعده چغندر کربوهیدرات کمی دریافت می‌شود.

فیبر

چغندر فیبر زیادی دارد و هر ۱۰۰ گرم چغندر خام حاوی ۲ تا ۳ گرم فیبر است. فیبرهای خوراکی سهم مهمی در یک رژیم غذایی سالم دارند و می‌توانند خطر ابتلا به بیماری‌های مختلفی را کاهش دهند.

ویتامین‌ها و مواد معدنی

چغندر منبعی غنی از ویتامین‌ها و مواد معدنی مهمی است که بدن به آن‌ها نیاز دارد. مهم‌ترین خواص چغندر به خاطر وجود همین ویتامین‌ها و مواد مغذی است.

اسید فولیک (ویتامین B9)

اسید فولیک یکی از ویتامین‌های گروه B است که نقش مهمی در رشد طبیعی بافت‌ها و عملکرد سلولی دارد. به ویژه برای زنان باردار دریافت میزان کافی از این ویتامین بسیار ضروری است. ۱۰۰ گرم چغندر پخته می‌تواند ۲۰ درصد از نیاز روزانه‌ به اسید فولیک را تأمین کند.

منگنز

منگنز یک عنصر شیمیایی کمیاب است که بدن به آن نیاز دارد. غلات کامل، حبوبات، میوه‌ها و سبزیجات حاوی مقدار زیادی منگنز هستند. ۱۰۰ گرم چغندر پخته می‌تواند ۱۶ درصد از نیاز روزانه به منگنز را تأمین کند.

پتاسیم

رژیم غذایی سرشار از پتاسیم به کاهش فشار خون کمک می‌کند و تأثیرات مثبتی روی سلامت قلب دارد. ۱۰۰ گرم چغندر پخته می‌تواند ۹ درصد از نیاز روزانه به پتاسیم را تأمین کند. کاهش فشار خون یکی از مهم‌ترین خواص چغندر است.

آهن

آهن یکی از مواد معدنی است که برای بدن بسیار لازم است و در بسیاری از عملکرد‌های مهم بدن نقش دارد. آهن در انتقال اکسیژن توسط گلبول‌های قرمز خون نقشی اساسی ایفا می‌کند. ۱۰۰ گرم چغندر پخته می‌تواند ۴ درصد از نیاز روزانه به آهن را تأمین کند.

ویتامین C 

شاید ویتامین C را بهتر از هر ویتامین دیگری بشناسیم. این ویتامین خواص آنتی‌اکسیدانی دارد و به بهبود عملکرد سیستم ایمنی و سلامت پوست کمک می‌کند. ۱۰۰ گرم چغندر پخته می‌تواند ۶ درصد از نیاز روزانه به ویتامین C را تأمین کند.

سایر ترکیبات گیاهی

ترکیبات گیاهی فرآورده‌های طبیعی هستند که در گیاهان تولید می‌شوند و بعضی از آن‌ها می‌توانند به حفظ سلامتی کمک کنند. مهم‌ترین ترکیبات گیاهی موجود در چغندر به شرح زیر هستند.

بتانین

بتانین بیشترین رنگدانه‌ای است که در چغندر وجود دارد. چغندر به دلیل وجود همین ترکیب شیمیایی قرمز پررنگ است. کارشناسان می‌گویند بتانین فواید مختلفی برای سلامتی دارد.

نیترات معدنی

سبزیجات برگ‌داری که رنگ برگ آن‌ها سبز است، چغندر و آب چغندر حاوی مقدار زیادی نیترات معدنی هستند. نیترات معدنی در بدن به نیتریک اکسید تبدیل می‌شود و در بسیاری از عملکردهای مهم بدن نقش دارد.

ولگاگزانتین

این رنگدانه‌ی زرد یا نارنجی در چغندر و به ویژه چغندر زرد وجود دارد.

نیترات‌های معدنی

نیترات‌های معدنی شامل نیترات‌ها، نیتریت‌ها و نیتریک اکسید هستند. چغندر و آب چغندر حاوی مقادیر زیاد و قابل توجهی از نیترات‌ها هستند.

مدت‌ها است که درباره‌ی نیترات‌ها بحث می‌شود. بعضی از مردم باور دارند که نیترات‌ها مضر هستند و باعث سرطان می‌شوند در حالی که بعضی دیگر این خطر را به نیتریت‌های موجود در فرآورده‌های گوشتی آماده نسبت می‌دهند. بیشترین مقدار نیتراتی که از طریق رژیم غذایی دریافت می‌کنیم با مصرف میوه‌ها وسبزیجات دریافت می‌شود؛ بین ۸۰ تا ۹۵ درصد. از طرفی دیگر، با مصرف محصولات حاوی افزودنی‌های غذایی، غذاهایی که در تهیه‌ی آن‌ها از خمیر استفاده می‌شود، غلات فرآوری‌شده و فرآورده‌های گوشتی آماده نیتریت دریافت می‌کنیم.

پژوهش‌ها نشان می‌دهند رژیم‌های غذایی سرشار از نیترات‌ها و نیتریت‌ها می‌توانند تأثیرات مثبتی روی سلامتی داشته باشند. کاهش سطح فشار خون و کاهش خطر ابتلا به بسیاری از بیماری‌ها از جمله‌ی این تأثیرات مثبت هستند. بدن می‌تواند نیترات‌هایی را که از طریق رژیم غذایی دریافت می‌کند به نیتریک اکسید تبدیل کند. این تبدیل درباره‌ی نیترات‌هایی که با مصرف چغندر دریافت می‌شوند هم اعمال می‌شود.

این مواد هنگام عبور از سرخرگ‌ها پیام‌هایی را به سلول‌های کوچک موجود در ماهیچه‌های اطراف سرخرگ‌ها ارسال می‌کنند. نتیجه‌ی این پیام‌رسانی، آرام‌شدن ماهیچه‌های صاف در دیواره‌ی رگ‌ها و به دنبال آن اتساع عروق (گشادتر شدن رگ‌های خونی) است. اتساع عروق باعث کاهش فشار خون می‌شود.

خواص چغندر برای سلامتی

چغندر و آب چغندر فواید زیادی برای سلامتی دارند و به ویژه برای حفظ سلامت قلب و بهبود عملکرد ورزشی مفید هستند.

کاهش‌ فشار خون

پرفشاری خون می‌تواند به قلب و رگ‌های خونی آسیب برساند. علاوه بر این، یکی از مؤثرترین عواملی که خطر ابتلا به بیماری‌های قلبی، سکته و مرگ‌های ناگهانی را در سراسر جهان افزایش می‌دهد همین فشار خون بالا است. مصرف میوه‌ها و سبزیجات سرشار از نیترات‌های معدنی باعث کاهش فشار خون و افزایش تشکیل نیتریک اکسید در بدن می‌شود و می‌تواند خطر ابتلا به بیماری‌های قلبی را کاهش دهد.

پژوهش‌ها نشان می‌دهند چغندر یا آب چغندر می‌تواند در مدت چند ساعت فشار خون را به میزان ۳ تا ۱۰ میلی‌متر جیوه کاهش دهد. این تأثیر احتمالا با افزایش سطح نیتریک اکسید در بدن و اتساع عروق ناشی از آن ارتباط دارد.

البته بعد از دریافت نیترات‌ها از طریق رژیم غذایی، فقط نزدیک به ۶ ساعت سطوح بالای نیترات در خون باقی می‌مانند. بنابراین تأثیر چغندر در کاهش فشار خون یک تأثیر موقتی است و برای کاهش طولانی‌مدت فشار خون باید چغندر به شکل منظم مصرف شود.

بهبود عملکرد ورزشی

بسیاری از پژوهش‌ها نشان می‌دهند نیترات‌ها می‌توانند به افراد کمک کنند تا عملکرد بهتری در انجام تمرینات داشته باشند و به ویژه در تمرینات استقامتی با شدت بالا این تأثیر نیترات‌ها مشهودتر است.

پژوهش‌ها نشان می‌دهند نیترات‌هایی که از طریق رژیم غذایی دریافت می‌شوند روی میزان فعالیت میتوکندری‌ها تأثیر می‌گذارند و باعث کاهش مصرف اکسیژن در طول ورزش می‌شوند. میتوکندری‌ها اندامک‌های درون سلول‌ها هستند که وظیفه‌ی تولید انرژی را بر عهده دارند. از آن‌جایی که چغندر و آب چغندر حاوی مقادیر زیادی نیترات‌های معدنی هستند، مصرف آن ها همین تأثیر را دارد و معمولا هم به همین دلیل توسط ورزشکاران مصرف می‌شوند.

مصرف چغندر می‌تواند در انجام بهتر تمریناتی مانند دویدن و دوچرخه‌سواری به شما کمک کند، استقامت شما را افزایش دهد و باعث شود تا در طول تمرینات به اکسیژن کمتری نیاز داشته باشید. به طور کلی، مصرف چغندر باعث بهبود عملکرد ورزشی می‌شود.

البته از آن‌جایی که سطح نیترات خون در مدت ۲ تا ۳ ساعت به بالاترین حد خود می‌رسد، توصیه می‌شود برای اینکه مصرف چغندر بیشترین تأثیر را داشته باشد، ۲ تا ۳ ساعت قبل از تمرین یا مسابقه چغندر را مصرف کنید.

ضررهای احتمالی

غیر از خواص چغندر شاید درباره‌ی مضرات آن هم شنیده باشید. به جز افرادی که مستعد ابتلا به سنگ کلیه هستند، معمولا سایر افراد با مصرف چغندر دچار مشکل خاصی نمی‌شوند. همچنین ممکن است مصرف چغندر باعث شود رنگ ادرار قرمز یا صورتی شود که اگر چه معمولا با خون اشتباه گرفته می‌شود اما کاملا طبیعی است و هیچ ضرری ندارد.

اگزالات‌

برگ‌ چغندر حاوی مقدار زیادی اگزالات است که می‌تواند به تشکیل سنگ کلیه کمک کند. همچنین اگزالات خواص ضدتغذیه‌ای دارد و می‌تواند در جذب ریزمغذی‌ها اختلال ایجاد کند. با اینکه میزان اگزالات در برگ‌ها بسیار بیشتر از ریشه است اما چغندر به عنوان یک ماده‌ی غذایی حاوی اگزالات فراوان در نظر گرفته می‌شود.

 فادمپ

چغندر حاوی فادمپ‌هایی از نوع فروکتان است. این فادمپ‌ها کربوهیدرات‌هایی با زنجیره‌ی کوتاه هستند که باکتری‌های روده از آن‌ها تغذیه می‌کنند. فادمپ‌ها می‌توانند در افراد حساس مانند مبتلایان به سندرم روده‌ی تحریک‌پذیر (IBS) باعث ایجاد ناراحتی‌های گوارشی شوند.

توصیه‌ی پایانی

چغندر منبعی غنی از مواد مغذی، فیبر و ترکیبات گیاهی مفید است. چغندر حاوی نیترات‌های معدنی است و به همین دلیل فوایدی برای سلامتی دارد که مهم‌ترین آن‌ها حفظ سلامت قلب و بهبود عملکرد ورزشی است.

برای اضافه کرن به انواع سالاد، چغندر یک گزینه‌ی شیرین و خوشمزه است که به راحتی آماده می‌شود. برای استفاده از خواص چغندر می‌توانید آن را به صورت خام، آب‌پز یا تنوری مصرف کنید. البته از آن‌جایی که نیترات‌های موجود در چغندر محلول در آب هستند، برای اینکه نیترات بیشتری دریافت کنید بهتر است چغندر را به شکل خام یا تنوری مصرف کنید.

این مطلب فقط جنبه‌ی آموزش و اطلاع‌رسانی دارد. پیش از استفاده از توصیه‌های این مطلب حتما با پزشک متخصص مشورت کنید.

منابع:

۱- healthline.com

۲- digikala.com


 

0
نوشته شده توسط فرناز اخباری

چگونه سلول‌های ایمنی در مبارزه با سرطان دوام می‌آورند؟ از دیدگاه مدرسه عالی پزشکی دانشگاه هاروارد

بیماری‌‌ها و راه درمان, پیشگیری بهتر از درمان, تغذیه سالم , فرناز اخباری

 

به گزارش سایت harvard.edu

افزایش فاکتورهای حیاتی می‌تواند به بدن در دفع تومورها کمک کنند.

سیستم‌ایمنی بدن می‌تواند سلول‌های سرطانی را تشخیص داده و به آن‌ها حمله کند‌، اما وقتی سلول‌های سرطانی بتوانند بر این حمله غلبه کنند‌، تومورهای بدخیم در بیماران ایجاد می‌شود.

تحقیقات جدید به سرپرستی محققان دانشکده پزشکی هاروارد در بیمارستان عمومی ماساچوست برخی از عوامل کلیدی را که برای بقای سلول‌های ایمنی در مقابله با سرطان مورد نیاز است ، کشف کرده‌اند.

این یافته‌ها‌، که در مجله Cell منتشر شده است‌، به اهداف درمانی بالقوه‌ای اشاره می‌کند که می‌تواند ورق را به نفع سیستم‌ایمنی برگرداند تا به‌طور موثر سرطان‌های تهاجمی را شکست دهد.

لنفوسیت‌های T سیتوتوکسیک (CTL) سلول‌هایی هستند که سلول‌های سرطانی را تشخیص داده و از بین می‌برند و ابتدا در غدد لنفاوی تخلیه کننده تومور فعال می‌شوند. سپس از آنجا‌، وارد جریان خون می‌شوند تا به تومورها برسند و با سلول‌های بدخیم مبارزه کنند.

اما تومورها‌، محیط نامناسبی برای CTL‌ها هستند. در بررسی محققان با تکنیک‌های تصویربرداری دریافتند که CTL‌ها برای زنده ماندن در تومورها باید زمانی را در مناطق مجاور رگ‌های خونی در بافت اطراف سلول‌های سرطانی سپری کنند.

«تورستن ممپل»‌، نویسنده ارشد‌، پروفسور پزشکی HMS و مدیر ارشد مرکز ایمونولوژی و بیماری‌های التهابی در Mass General می‌باشد.

ممپل گفت: «چنین سیگنال‌هایی‌، از جمله سیتوکین IL-15 ،‌CTL‌ها را قادر می‌سازد به اندازه کافی زنده بمانند تا سلول‌های سرطانی را به‌طور موثری از بین ببرند و در شرایط ایده‌آل‌، تومورها را به‌طور کامل از بین ببرند.»

ممپل و همکارانش همچنین در شگفت بودند که چگونه CTL‌ها به این شکاف‌های بقا راه پیدا می‌کنند.

آن‌ها به نقش عمده کموکین‌ها مشکوک بودند‌، این‌ها عوامل هدایت کننده کموتاکتیکی هستند که مهاجرت سلول‌های ایمنی را هدایت کرده و به آن‌ها کمک می‌کند تا یکدیگر را در بافت‌ها پیدا کنند.

یک شیمیوکاین به نام CXCL16 با سلول‌های دندریتیک فعال شده که شیارهای مربوط به عروق خونی را اشغال کرده‌اند‌، تظاهر می‌یابد و گیرنده این کموکین‌ها‌، به نام CXCR6‌، به تجمع CTL‌ها در شیارها کمک می‌کند و در نتیجه این کاربرای بقای آن‌ها در تومورها‌، بسیار مهم است. «مائورو دی پیلاتو‌، نویسنده ارشد‌، استادیار ایمونولوژی در مرکز پزشکی سرطان دانشگاه آندرسون تگزاس گفت.»

این یافته ممکن است به دانشمندان کمک کند تا ایمونوتراپی‌های موثرتری برای بیماران مبتلا به سرطان انجام دهند.

در مطالعات موازی‌، یکی از گروه‌های تحقیقاتی درگیر CTL‌ها را برای بیان CXCR6 بیشتر مهندسی کرده است. این تغییر توانایی سلول‌ها را برای کنترل رشد تومور در مدل‌های حیوانی سرطان افزایش داد.

این تحقیق توسط موسسات ملی بهداشت‌، اتحادیه تحقیقات ملانوم‌، بنیاد تحقیقات ملانوم‌، سازمان زیست شناسی مولکولی اروپا‌، کمیسیون اروپا‌، بنیاد تحقیقات آلمان‌، بنیاد ملی علوم سوئیس و انجمن تحقیقات سرطان آمریکا تأمین مالی شده است.

متبع: harvard.edu


 

0
1 12 13 14 15 16 47