بیماری‌‌ها و راه درمان, پیشگیری بهتر از درمان ,تغذیه سالم

پیچیدگی باورنکردنی روده و اهمیت آن برای سلامت کلی ما موضوعی است که اعضای جامعه‌ی پزشکی هر روز تحقیقات بیش‌تری روی آن انجام می‌دهند. مطالعات متعددی در دو دهه‌ی گذشته ارتباط بین سلامت روده و سیستم ایمنی بدن، خلق‌و‌خوی، سلامت روان، بیماری‌های خودایمنی، اختلالات غدد درون‌ریز، بیماری پوست و سرطان ثابت کرده‌اند.

میکروبیوم روده
سابقا، سیستم گوارش ما یک سیستم نسبتا ساده در نظر گرفته می‌شد و عمدتا یک لوله طولانی بود که غذا از آن عبور می‌کرد، جذب می‌شد و پس از آن عمل دفع به وقوع می‌پیوست.

اصطلاح “میکروبیوم روده” به‌طور خاص به میکروارگانیسم‌هایی گفته می‌شود که در روده‌های شما زندگی می‌کنند. هر آدمی حدود ۳۰۰ تا ۵۰۰ گونه از باکتری‌های مختلف در دستگاه گوارش خود دارد. هرچند برخی از میکروارگانیسم‌ها برای سلامت ما ضرر دارند، اما بسیاری از آن‌ها به شدت مفید و حتی برای سلامت بدن ضروری هستند.

برطبق مطالعه‌ی دکتر ای. ام. کیگلی، در رابطه با باکتری‌‌های روده که در ژورنال گوارش و هپاتولوژی منتشر شد، داشتن طیف گسترده‌ای از این باکتری‌‌های خوب در روده می‌تواند عملکرد سیستم ایمنی بدن را بهبود بخشد، علائم افسردگی را کاهش بدهد، به مبارزه با چاقی کمک کند و فواید زیاد دیگری برای‌ سلامتی داشته باشد.

نشانه‌های روده ناسالم
بسیاری از جنبه‌های زندگی امروزی مانند استرس فراوان، خواب کم، خوردن غذاهای فرآوری‌شده و حاوی قند زیاد و مصرف آنتی‌بیوتیک‌ها می‌توانند میکروبیوم روده را با مشکلاتی مواجه کنند. این امر به نوبه‌ی خود می‌تواند سایر جنبه‌های سلامت ما مانند مغز، قلب، سیستم ایمنی، پوست، وزن، سطح هورمون‌های بدن، توانایی جذب مواد مغذی و حتی رشد سرطان را تحت تاثیر قرار دهد.

روده ناسالم به چند شیوه خود را نشان می‌دهد. در این‌جا هفت نشانه‌ی شایع این مشکل را می‌بینید:

۱. ناراحتی معده
اختلالات معده مانند گاز، التهاب، یبوست، اسهال، و سوزش سر دل همگی می‌توانند نشانه‌ّهایی از روده ناسالم باشند. روده‌ی متعادل در هضم و پردازش غذا و بیرون کردن مواد زائد مشکل چندانی ندارد.

۲. رژیم غذایی دارای قند فراوان
رژیم غذایی که به میزان فراوانی غذاهای فرآوری‌شده و قند دارد می‌تواند مقدار باکتری خوب را در روده‌ها کاهش دهد. این عدم تعادل می‌تواند باعث افزایش میل به قند شود، روندی که می‌تواند حتی بیش‌تر به روده‌های شما آسیب برساند. مقادیر زیاد قندهای تصفیه شده، به ویژه شربت ذرت حاوی فروکتوز بالا، با افزایش التهاب در بدن مرتبط است. التهاب می‌تواند پیش‌فاکتور بسیاری از بیماری‌ها و حتی سرطان‌ها باشد.

۳. تغییرات غیرعادی در وزن
به دست آوردن یا از دست دادن وزن، بدون این‌که تغییری در رژیم غذایی یا عادت‌های ورزشی‌تان ایجاد کرده‌ باشد، ممکن است نشانه‌ای از ناسالم بودن روده باشد. عدم تعادل در روده می‌تواند توانایی بدن را در جذب مواد مغذی، تنظیم قندخون و ذخیره‌ی چربی کاهش دهد. کاهش وزن ممکن است ناشی از رشد بیش از اندازه‌ی باکتری‌‌های روده کوچک باشد (SIBO)، در حالی که افزایش وزن ممکن است به دلیل مقاومت به انسولین یا میل به خوردن بیش از حد به دلیل کاهش جذب مواد مغذی باشد.

۴. اختلالات خواب یا خستگی مداوم
یک روده‌ی ناسالم ممکن است در بروز اختلالات خواب مانند بی‌خوابی یا کیفیت ضعیف خواب نقش داشته باشد و به همین دلیل منجر به خستگی مزمن می‌شود. بیش‌تر سروتونین بدن در روده تولید می‌شود. سروتونین نوعی هورمون است که بر خلق‌و‌خو و خواب تاثیر می‌گذارد. بنابراین آسیب دیدن روده می‌تواند کیفیت خواب شما را تحت تاثیر قرار دهد. برخی از اختلالات خواب نیز با خطر ابتلا به فیبرومیالژیا مرتبط هستند.

۵. اختلالات پوستی
اختلالات پوستی مانند اگزما ممکن است با ناسالم بودن روده مرتبط باشند. التهاب روده ناشی از یک رژیم غذایی نامناسب یا آلرژی غذایی ممکن است سبب افزایش “نشت” پروتئین‌های خاصی در بدن شود، روندی که به نوبه‌ی خود می‌تواند باعث تحریک پوست و ایجاد اختلالاتی نظیر اگزما شود.

۶. اختلالات خودایمنی
محققان حیطه‌ی پزشکی به طور مداوم شواهد جدیدی را از تاثیر روده روی سیستم ایمنی کشف می‌کنند. تصور می‌شود که ناسالم بودن روده ممکن است التهاب سیستمیک را بیش‌تر کند و عملکرد مناسب سیستم ایمنی را تغییر دهد. این پیامد می‌تواند به بیماری‌های خود ایمنی منجر شود، که در اثر آن‌ها بدن به جای مهاجم‌های مضر به خود حمله می‌کند.

۷. عدم تحمل غذا
عدم تحمل غذا نتیجه‌ی دشواری در هضم غذاهای خاص است (این مشکل با آلرژی غذایی که به علت واکنش سیستم ایمنی به مواد غذایی خاص رخ می‌دهد، فرق دارد). تصور بر این است که عدم تحمل مواد غذایی ممکن است در اثر کیفیت پایین باکتری‌های روده ایجاد شود. این روند می‌تواند به دشواری در هضم غذاها و نشانه‌های ناخوشایندی مانند نفخ، گاز، اسهال، درد شکم و حالت تهوع کمک کند. شواهدی وجود دارد که نشان می‌دهد آلرژی غذایی ممکن است با سلامت روده نیز مرتبط باشد.

روش درمان روده ناسالم
۱. سطح استرس خود را کاهش دهید
سطوح بالای استرس مزمن در تمام بدن، از جمله روده‌ها، مشکلات زیادی ایجاد می‌کند. بعضی از راه‌کارهای کاهش استرس عبارتند از مراقبه، پیاده‌روی، ماساژ، صرف وقت با دوستان یا خانواده، پخش عطر روغن‌های معطر در فضا، کاهش مصرف کافئین، خنده، یوگا یا داشتن یک حیوان خانگی.

۲. خواب کافی داشته باشید
عدم دریافت خواب کافی و باکیفیت می‌تواند تاثیرات جدی روی سلامت روده‌ها داشته باشد و بالعکس. سعی کنید هر شب دست کم ۷ تا ۸ ساعت خواب بدون وقفه داشته باشید. پزشک شما ممکن است برای رفع مشکل بی‌خوابی کمک‌تان کند.

۳. آرام غذا بخورید
جویدن غذا به‌طور کامل و آرام خوردن غذاها می‌تواند به ترویج هضم کامل و بهبود جذب مواد مغذی کمک کند. به این ترتیب ناراحتی گوارشی کاهش می‌یابد و سلامت روده‌ها افزایش خواهد یافت.

۴. هیدراته بمانید
ثابت شده‌است که نوشیدن آب فراوان روی پوشش مخاطی روده و همین‌طور تعادل باکتری‌های خوب روده تاثیر مثبت دارد. هیدراته ماندن یک راه ساده برای پیشگیری از مشکلات روده و سالم نگه داشتن آن است.

۵. پروبیوتیک یا پروبیوتیک مصرف کنید
اضافه کردن یک مکمل پروبیوتیک یا پروبیوتیک به رژیم غذایی‌تان ممکن است راهی عالی برای بهبود سلامت روده باشد. پریبیوتیک‌ها “غذای” لازم را برای افزایش رشد باکتری‌‌های مفید در روده فراهم می‌کنند، در حالی که پروبیوتیک‌ها باکتری خوب زنده هستند. افرادی که به رشد بیش از حد باکتری نظیر SIBO مبتلا هستند نباید پروبیوتیک مصرف کنند. همه‌ی مکمل‌های پروبیوتیک با کیفیت نیستند یا در واقع همه‌ی آن‌ها به بدن فایده نمی‌رسانند. بهتر است در هنگام انتخاب یک مکمل پروبیوتیک یا پریبیوتیک برای اطمینان از بهترین مزایای سلامتی، با یک متخصص مراقبت‌های بهداشتی مشورت کنید.

۶. احتمال وجود عدم تحمل غذایی را بررسی کنید
اگر علائمی مانند گرفتگی، التهاب، درد شکم، اسهال، راش پوستی، حالت تهوع، خستگی و ریفلاکس اسید داشته باشید، ممکن است از عدم تحمل برخی غذاها رنج ببرید. می‌توانید برخی از غذاها را به نوبت از رژیم غذایی‌تان حذف کنید و ببینید آیا علائم‌تان بهبود پیدا می‌کنند یا نه. در صورتی که قادر به شناسایی مواد غذایی که در بروز این علائم در شما نقش دارند، باشید با تغییر دادن عادت‌های غذایی‌تان، شاهد تغییرات مثبتی در سیستم گوارش‌تان خواهید بود.

۷. رژیم غذایی خود را تغییر دهید
کاهش میزان غذاهای فرآوری‌شده، مواد غذایی حاوی قند زیاد و غذای پرچرب که می‌خورید می‌تواند به بهبود سلامت روده کمک کند. علاوه بر این، خوردن مقدار زیادی از غذاهای گیاهی و پروتئین بدون چربی می‌تواند تاثیر مثبتی روی روده‌های شما داشته باشد. ثابت شده‌است که رژیم غذایی دارای فیبر فراوان به تعادل میکروبیوم روده کمک خواهد کرد.

انواع مواد غذایی که برای سلامت روده مفید هستند
رژیم غذایی و سلامت روده ارتباط تنگاتنگی با هم دارند. پرهیز از مصرف غذاهای فرآوری‌شده، غذاهای پرچرب و غذاهایی که قند به شدت بالایی دارند برای حفظ تعادل میکروبیوم بسیار مهم است، زیرا این غذاها باکتری‌‌های خوب را از بین می‌برند و رشد باکتری‌‌های مضر را ترویج می‌کنند. همچنین یک سری مواد غذایی مفید وجود دارند که با خوردن آن‌ها می‌توانید باعث افزایش رشد باکتری‌‌های مفید شوید و به سلامت بدن‌تان به طور کلی کمک کنید. این مواد غذایی عبارتند از:

۱. غذاهای دارای فیبر زیاد
در مطالعات متعددی مشخص شده‌است که مواد غذایی حاوی فیبر زیاد مانند حبوبات، لوبیا، نخود فرنگی، جوی دوسر، موز، انواع توت‌ها و مارچوبه تأثیر مثبتی بر سلامت روده دارند.

۲. سیر و پیاز
بر اساس مطالعات مختلفی که انجام شده، سیر و پیاز دارای خواص ضدسرطان و بهبوددهنده‌ی سیستم‌ایمنی هستند که با برخی از عملکردهای اولیه‌ی روده ارتباط دارند. برخی از این مزایا، روایتی و به گفته‌ی این و آن هستند، اگر چه برخی تحقیقات نیز انجام شده‌است.

۳. مواد غذایی تخمیری
مواد غذایی تخمیری مانند کیمچی، کلم‌ترش، کلم، ماست، تمپه، میسو و کفیر، منابع غذایی سرشار از پروبیوتیک هستند. در حالی که کیفیت این غذاها ممکن است متفاوت باشد، مزایای آن‌ها برای متعادل کردن میکروبیوم روده به خوبی مطالعه شده‌است.

۴. غذاهای تقویت‌کننده‌ی کلاژن
غذاهای غنی از کلاژن مانند آب گوشت و ماهی سالمون ممکن است برای سلامتی عمومی و سلامت روده به طور خاصی مفید باشند. بسیاری از این مزایا نتیجه‌گیری‌های روایتی هستند و لازم است که تحقیقات بیش‌تری انجام شود. شما همچنین می‌توانید روند تولید کلاژن را در بدن‌تان با استفاده از مواد غذایی خاصی افزایش دهید. سعی کنید غذاهای مختلفی مانند قارچ، لبنیات خوب یا برخی از گوشت‌ها را به رژیم غذایی‌تان اضافه کنید.

بخورید، بخوابید و سالم بمانید
روده‌ی انسان پیچیده‌تر از آن چیزی است که در گذشته تصور می‌شد و تأثیر زیادی بر سلامت بدن دارد. روده‌ی سالم به داشتن یک سیستم‌ایمنی قوی، سلامت قلب، سلامت مغز، بهبود خلق‌و‌خو، خواب کافی و باکیفیت و هضم مؤثر کمک می‌کند و ممکن است در جلوگیری از برخی سرطان‌ها و بیماری‌های خودایمنی نقش موثر داشته باشد. با اعمال برخی تغییرات در سبک زندگی می‌توانید به طور مثبت روی سلامت روده و سلامت کلی بدن‌تان تاثیر بگذارید.

منابع:

۱- healthline.com

۲- bazdeh.org

بیماری‌‌ها و راه درمان, پیشگیری بهتر از درمان ,تغذیه سالم

عوارض ورم معده هر ساله گریبان‌گیر عده‌ی زیادی می‌شود. این بیماری در اثر التهاب و فرسایش دیواره‌ی معده ایجاد می‌شود و می‌تواند بر روی سیستم گوارشی افراد تأثیرات مخربی داشته باشد و درد و ناراحتی زیادی ایجاد کند. همراه ما باشید تا با علائم ورم معده و درمان‌های طبیعی آن آشنا شوید.
ورم معده و سوء‌هاضمه علائم مشابهی دارند و به همین دلیل عده‌ای این دو را با هم اشتباه می‌گیرند. سوء‌هاضمه و دردهای موقتی معده طبیعی هستند، اما ورم معده از طریق آزمون‌ها و دردهای مکرر شناسایی می‌شود.

علائم ورم معده در افراد مختلف متفاوت است ولی به‌طورکلی این علائم شامل دردهای مکرر معده، نفخ معده، سوزش معده و … است. افراد ممکن است علائم ورم معده را برای مدت کوتاهی (ورم معده‌ی حاد) یا برای سال‌های طولانی (ورم معده‌ی مزمن) تجربه کنند. دلیل اصلی ورم معده، تضعیف غشای مخاطی معده است. این غشا از معده در برابر اسید و شیره‌‌ی معده محافظت می‌کند.

عادات ناسالمی مانند سیگار کشیدن، رژیم غذایی بد و مصرف مداوم داروهای مُسکن می‌تواند منجر به التهاب معده و افزایش خطر ابتلا به ورم معده شود. سن بالا، چاقی و اضافه وزن، استرس زیاد و مصرف مداوم غذاهای فرآوری‌شده، خطر بروز ورم معده را به بالاترین حد خود می‌رسانند. مطالعات نشان می‌دهند افرادی که بالای ۶۰ سال سن دارند، در معرض فرسایش دیواره‌ی معده، عفونت‌ها و بیماری‌های خودایمنی هستند و کمبود مواد مغذی می‌تواند به این علائم دامن بزند. داشتن یک رژیم غذایی سالم، ترک سیگار و ورزش کردن می‌تواند تا حد زیادی شما را از خطر ابتلا به ورم معده دور کند.

_ علائم ورم معده
شایع‌ترین علائم ورم معده عبارتند از:

احساس سوزش در معده یا بالای آن، مخصوصا در هنگام غذا خوردن؛
معده درد؛
حالت تهوع؛
نفخ معده؛
کاهش اشتها، احساس سیریِ زودهنگام و احتمالا کاهش وزن؛
سکسکه و آروغ زدن؛
تغییر در حرکات روده‌ای و تیره‌تر شدن رنگ مدفوع.

علائم ورم معده در افراد مختلف با هم متفاوت است. ورم معده می‌تواند خفیف، مزمن یا حاد باشد. ممکن است برخی از افراد علائم ورم معده را تجربه نکنند، ولی آزمایش‌هایی مانند آندوسکوپی، تست خون و مدفوع، مشخص کنند که فرد به ورم معده مبتلاست. متخصصان گوارش پس از انجام آندوسکوپی (بافت‌برداری از غشای مخاطی معده) و مشاهده‌ی نشانه‌های التهاب مانند افزایش گلبول‌های سفید، قرمزی، ورم و خون‌ریزی یا مشاهده‌ی شکاف‌های کوچک در سطح غشای مخاطی معده، این بیماری را تشخیص می‌دهند.

_ انواع ورم معده
ورم معده‌‌ی مزمن: این بیماری به‌تدریج پیشرفت می‌کند و می‌تواند عوارض بلندمدتی داشته باشد. برخی ممکن است بعد از گذشت چند سال و زمانی که در اثر التهابات دچار مشکلات دیگری می‌شوند، متوجه‌ بیماری خود شوند. ورم معده‌‌ی مزمن، موجب نازک‌شدن دیواره‌ی معده و افزایش تدریجی التهابات می‌شود. تمام این اتفاقات می‌توانند احتمال بروز سرطان معده را افزایش بدهند.

ورم معده‌‌ی حاد: علائم این بیماری به‌طور ناگهانی پدیدار می‌شوند و زود برطرف می‌شوند. علائم ورم معده‌ی حاد می‌توانند شدت بیشتری داشته باشند. ظهور و ناپدید شدن علائم این بیماری، به عادات زندگی فرد و تأثیر آنها بر دستگاه گوارش بستگی دارد.

ورم معده‌ی آتروفیک: این بیماری نوعی ورم معده‌ی مزمن است که در آن سلول‌های معده کاهش می‌یابند و جای آنها را بافت فیبری و روده‌ای پر می‌کند. با تغییر لایه‌ی غشایی معده، احتمال کاهش جذب مواد مغذی و واکنش‌های خودایمنی افزایش می‌یابد. ورم معده‌ی آتروفیک، تولید اسید معده را کاهش می‌دهد، نتیجه‌ی این امر می‌تواند بروز کم خونی و رشد تومورها باشد.

علائمی که در بالا نام بردیم، فقط به‌مدت چند هفته نمایان می‌شوند. اگر علائم‌تان مدت بیشتری به طول انجامید یا علائم جدی‌تری مانند وجود خون در مدفوع‌تان مشاهده کردید، ممکن است مشکل‌تان از جایی غیر از معده نشئت گرفته باشد. این علائم می‌توانند ناشی از مصرف برخی داروها، حساسیت‌های غذایی، عدم تحمل برخی غذاها یا سایر بیماری‌ها باشد. بنابراین اگر این علائم را به‌مدت طولانی مشاهده کردید، حتما به پزشک مراجعه کنید.

_ درمان‌ ورم معده
اگر تصور می‌کنید معده‌‌دردتان ناشی از ورم معده است، بهتر است به دکتر مراجعه کنید تا وضعیت‌تان به‌درستی تحت بررسی قرار بگیرد. خبر خوب این است که اگر دردتان ناشی از ورم معده‌ی حاد باشد، می‌توانید با تغییراتی در سبک زندگی‌تان در زمان کوتاهی بهبود پیدا کنید. ورم معده‌ی مزمن نیز قابل کنترل و درمان است اما معمولا علاوه بر تغییر عادات زندگی، نیاز به مصرف دارو خواهید داشت.

پزشک ممکن است روش‌های مختلفی را برای درمان‌تان انتخاب کند. این روش‌ها می‌توانند شامل تغییر رژیم غذایی‌، تغییر نوع یا مقدار داروهای مصرفی‌، کمک به کنترل استرس‌ و تجویز آنتی‌بیوتیک‌ها و داروهایی برای کنترل عفونت ناشی از هلیکوباکتر پیلوری باشند. برخی ترجیح می‌دهند از داروهای ضداسید بدون نسخه‌ برای کنترل علائم‌شان استفاده کنند، درحالی‌که عده‌ای دیگر از مهارکننده‌های پروتون پمپ (گروهی از داروها هستند که وظیفه‌شان کاهش پایدار اسید معده است) یا سایر داروهای تجویزی پزشک برای کنترل اسید معده‌شان استفاده می‌کنند. در مواردی که ورم معده‌ی مزمن به کم‌خونی منجر شود، معمولا ویتامین B۱۲ به بیمار تزریق می‌شود.

۱. حذف مواد غذایی تحریک‌کننده از رژیم غذایی
مهم‌ترین اقدام برای درمان ورم معده، حذف عواملی است که دیواره‌ی معده را تحریک می‌کنند. مصرف زیاد غذاهای فرآوری‌شده، غذاهای سرخ‌شده و غذاهای تند و پُرادویه، می‌توانند علائم ورم معده را در افراد تشدید کنند. رژیم غذایی نامناسب با افزایش التهابات دستگاه گوارش، باعث بدتر شدن وضعیت فرد می‌شود. در این وضعیت احتمال حساسیت‌های غذایی در فرد افزایش می‌یابد. نتیجه‌ی این امر کمبود مواد مغذی در بدن و وخامت علائم ورم معده است.

نکات تغذیه‌ای برای کنترل ورم معده
کاهش مصرف غذاهای فرآوری‌شده‌ و غذاهای محتوی مواد شیمیایی و مصنوعی در رژیم غذایی؛
جایگزین کردن غذاهای فرآوری‌شده با میوه‌ها و سبزیجات تازه (مخصوصا میوه‌ها و سبزیجات ارگانیک)؛
نوشیدن آب به میزان حداقل ۸ لیوان در روز و خودداری از مصرف نوشیدنی‌های محتوی شکر؛
به‌جای مصرف وعده‌های غذایی سنگین و با فاصله‌ی زمانی زیاد، آنها را سبک‌تر و در بازه‌های زمانی کوتاه‌تر (به‌عنوان مثال هر ۲ تا ۴ ساعت) مصرف کنید. صبحانه را فراموش نکنید. بهتر است حداقل ۳ ساعت قبل از رفتن به رختخواب، آخرین وعده‌ی غذایی‌تان را میل کنید.
غذاهای پرادویه را امتحان کنید و در صورتی که علائم‌تان با مصرف این غذاها بدتر شد، مصرف آنها را تا حد امکان کاهش بدهید.
غذاهای تحریک‌کننده‌ی معده‌تان را شناسایی کنید و مصرف آنها را به حداقل برسانید. کافئین، گوجه‌فرنگی، مرکبات، لبنیات، نعناع، فلفل سیاه و قرمز و … می‌توانند فرایند گوارش را تحت تأثیر قرار بدهند.

۲. مواد مغذی بیشتری مصرف کنید
ورم معده می‌تواند منجر به مشکلاتی مانند کم‌خونی، نفخ، حالت تهوع، کمبود مواد مغذی و کم‌آبی بدن شود. بنابراین مصرف غذاهای مغذی و طبیعی، بهترین راه برای کاهش عوارض ورم معده است. همچنین تحقیقات نشان می‌دهند که اضافه وزن و چاقی می‌توانند خطر بروز ورم معده، زخم معده و سایر مشکلات گوارشی را افزایش بدهند. رژیم غذایی درمان‌کننده‌ی ورم معده حاوی مقدار زیادی میوه، سبزیجات، پروتئین های باکیفیت و چربی‌های مفید و سالم است. اینها به کاهش و درمان التهاب، تنظیم وزن، پیشگیری از کمبود ویتامین، مواد معدنی و آنتی اکسیدان ها کمک می‌کنند.

تحقیقات نشان داده‌اند موادی که خاصیت آنتی‌اکسیدانی بالایی دارند (مخصوصا فلاونوئیدها که در بسیاری از میوه‌های قرمز وجود دارد)، پیاز، سیر، کدو سبز، فلفل دلمه‌ای، مغزها، حبوبات، غلات کامل و گوشت و مرغ ارگانیک می‌توانند به کنترل علائم ورم معده کمک کنند. مکمل‌های امگا۳، پروبیوتیک‌ ها و ویتامین C نیز در کاهش علائم ورم معده مؤثرند.

برخی از مواد غذایی ممکن است به مدیریت علائم گاستریت کمک کنند و علائم را کاهش دهند. این مواد غذایی عبارتند از:

مواد غذایی حاوی فیبر زیاد مانند سیب، بلغور جو دوسر، کلم بروکلی، هویج و لوبیا
غذاهای کم چرب مانند گوشت ماهی، گوشت مرغ و سینه بوقلمون
مواد غذایی قلیایی مانند سبزیجات
نوشیدنی هایی که گازدار نیستند
نوشیدنی های بدون کافئین
پروبیوتیک ها مانند کامبوچا، ماست، کیمچی و کفیر

برخی از مطالعات نشان داده‌اند که پروبیوتیک‌ها ممکن است به درمان هلیکوباکتر پیلوری (H. pylori) کمک کنند. H. pylori باکتری است که باعث ایجاد عفونت در دستگاه گوارش می‌شود و می‌تواند منجر به گاستریت یا زخم معده شود.

چند نکته مهم در مورد رژیم غذایی مفید برای ورم معده
از مواد غذایی استفاده کنید که باکتری هلیکوباکتر پیلوری (H. pylori) را می‌کشند

این مواد غذایی عبارتند از:
_ کلم بروکلی
مواد مغذی موجود در بروکلی که به نام سولفورافان شناخته می‌شوند، برای از بین بردن باکتری H. pylori در پوشش معده مفید هستند. حتی برای از بین بردن سلول‌های H. pylori که مقاوم به داروهای آنتی بیوتیکی هستند نیز می‌توانید از کلم بروکلی استفاده کنید. شاخه‌های بروکلی حاوی ۲۰ تا ۵۰ برابر سولفورافان بیشتری نسبت به بوته‌های گیاه هستند. از آنجایی که ۵۰ درصد از جمعیت جهان دارای H. pylori هستند، توصیه می‌شود چند بار در هفته بروکلی استفاده کنید.

_ سیر
سیر یک عامل ضدمیکروبی و ضدقارچی است و باکتری‌های H. pylori به آن بسیار حساس هستند. با این حال، برخی از افراد مبتلا به سوزش معده مزمن به سیر واکنش نشان نمی‌دهند.

_ پروبیوتیک‌ها را نادیده نگیرید
پروبیوتیک‌هایی حاوی گونه‌های Lactobacillus و Bifidobacterium، باکتری‌های بد را در دستگاه گوارش از بین می‌برند. مصرف پروبیوتیک‌ها می‌تواند به افزایش توانایی روده در جذب و هضم مواد مغذی کمک کند. برای افرادی که دچار کمبود ویتامین B12 و گاستریت هستند، مصرف مواد غذایی حاوی پروبیوتیک همراه با ویتامین B می‌تواند به شدت به کاهش علائم کمک کند.

علاوه بر پروبیوتیک‌ها، این مواد خاص علائم گاستریت مانند حالت تهوع، درد معده، سوزش، التهاب و سوزش سر دل را کاهش می‌دهند.
زنجبیل
سرکه سیب
زردچوبه
پونه کوهی
آب ذغال‌اخته
آناناس (برملائین)
آب چغندر و یا آب هویج
چای سبز
همچنین برای دریافت ویتامین A کافی از مواد غذایی زیر بیشتر استفاده کنید:
جگر
هویج
سبزی
اسفناج
مارچوبه
سیب‌زمینی شیرین
هلو
زردآلو
حضور ویتامین A در بدن برای عملکرد صحیح غشاهای مخاطی و بافتی ضروری است.

۳. خودداری یا کاهش مصرف داروهای بدون نسخه
براساس اعلام واحد پزشکی دانشگاه مریلند، بیش از ۲۰٪ از کسانی که مقدار زیادی داروهای ضدالتهاب غیراستروئیدی (NSAID) مصرف می‌کنند، در اثر تغییرات اسید معده دچار بیماری‌های معده می‌شوند. مصرف مرتب مُسکن‌های مرسوم مانند آسپرین، ایبوپروفن و ناپروکسن می‌تواند موجب بروز ورم معده شود زیرا این داروها تولید طبیعی آنزیم‌هایی را که مسئول ساخت دیواره‌ی معده هستند، دچار اختلال می‌کند. بهتر است تا حد امکان از مصرف این داروها بپرهیزید و بیشتر از درمان‌های طبیعی استفاده کنید.

به‌عنوان مثال اگر درد مزمن عضله و مفصل دارید،‌ می‌توانید از روغن‌های ضروری ضدالتهاب مانند روغن نعناع استفاده کنید. برای کاهش سردرد و علائم «سندروم پیش از قاعدگی» (PMS) بهتر است از روش‌های کنترل و درمان استرس مانند مدیتیشن یا مکمل‌های منیزیم استفاده کنید. اگر قصد مصرف داروهای مُسکن را دارید، استامینوفن گزینه‌ی بهتری است زیرا هنوز نشانه‌ای از تأثیر مخرب این دارو بر دیواره‌ی معده مشاهده نشده است.

۴. کاهش التهابات به کمک ورزش و کنترل استرس
کم‌تحرکی و استرس زیاد، می‌توانند باعث افزایش التهابات شوند. نتیجه‌ی این امر آسیب به دستگاه گوارش است. پزشکان به کسانی که از ورم معده و سایر بیماری‌های گوارشی (مانند التهاب روده یا سندروم روده‌ی تحریک‌پذیر) رنج می‌برند، توصیه می‌کنند ۵ مرتبه در هفته و هربار حداقل به‌مدت نیم‌ساعت ورزش کنند. ورزش راهی مناسب برای تقویت سیستم ایمنی، داشتن وزن مناسب، تنظیم هورمون‌ها و کنترل استرس است.

همچنین استرس با افزایش تولید اسید معده، باعث افزایش درد ناشی از ورم معده می‌شود. افرادی که در معرض اضطراب و استرس زیاد هستند، عملکرد سیستم ایمنی‌شان ضعیف‌تر است. ضعف سیستم ایمنی، احتمال عفونت‌های ناشی از هلیکوباکتر پیلوری، التهابات و زخم معده را افزایش می‌دهد. شواهدی وجود دارد که نشان می‌دهد تمریناتی مانند یوگا، تنفس عمیق و مدیتیشن، می‌توانند در کنترل مشکلات گوارشی مانند ورم معده مؤثر باشند.

_ تفاوت ورم معده و زخم معده
اگرچه عواملی که موجب بروز ورم معده و زخم معده می‌شوند تا حد زیادی شبیه هستند، ولی علائم و درمان‌های آنها می‌تواند متفاوت باشد. یک تفاوت عمده بین این دو این است که التهابات ناشی از ورم معده به معده محدود می‌شود و به روده‌ی باریک گسترش نمی‌یابد درحالی‌که زخم معده تنها به معده محدود نمی‌شود و می‌تواند دوازدهه و مری را نیز تحت تأثیر قرار بدهد.

با اینکه در بعضی موارد میان زخم معده و ورم معده هم‌پوشانی وجود دارد، ولی شیوع زخم معده بیشتر از ورم معده است.

در زخم معده و ورم معده با آسیب به دیواره‌ی معده فرد احساس سوزش می‌کند. این بیماری‌ها می‌توانند منجر به کاهش اشتها، کاهش وزن و سایر مشکلات شوند. وجه شباهت ورم معده و زخم معده این است که هردو می‌توانند در اثر عفونت باکتری هلیکوباکتر پیلوری به‌وجود بیایند. همچنین هردوی آنها با رژیم غذایی بد، استرس، اختلالات خودایمنی و مصرف بی‌رویه‌ی داروهای ضدالتهاب غیراستروئیدی بدتر می‌شوند.

_ علل ایجاد ورم معده
ورم معده زمانی بروز می‌کند که سلول‌های دیواره‌ی معده ملتهب شوند، دستگاه گوارش مقدار کمتری اسید و آنزیم‌های گوارشی تولید کند و معده از تأثیرات اسید معده در امان نباشد. ورم معده می‌تواند در اثر عوامل مختلفی به‌وجود بیاید. تعدادی از عوامل بروز ورم معده عبارتند از:

عفونت‌های ایجادشده توسط هلیکوباکتر پیلوری. در سیستم گوارشی بیشتر افراد، تعداد کمی هلیکوباکتر پیلوری زندگی می‌کنند ولی در برخی افراد، این باکتری‌ها می‌توانند به‌سرعت تکثیر شوند و در دیواره‌ی روده اقامت کنند و به‌مرور باعث فرسایش دیواره‌ی معده، زخم معده و سایر مشکلات شوند. ضعف عملکرد دستگاه ایمنی و استرس، عواملی هستند که می‌توانند باعث بروز عفونت توسط این باکتری شوند. احتمال بروز ورم معده‌ی مزمن در اثر عفونت هلیکوباکتر پیلوری بیشتر از بروز ورم معده‌ی حاد است؛
رژیم غذایی نامناسب و فاقد مواد مغذی کافی. فقر مواد مغذی می‌تواند شامل کمبود ویتامین B۱۲، منیزیم، کلسیم، روی و سلنیم باشد؛
اختلالات خوردن مانند پرخوری عصبی. در این بیماری فرد ابتدا مقدار زیادی غذا می‌خورد و سپس با ایجاد استفراغ عمدی یا مصرف داروهای ملین یا مدر، می‌کوشد از افزایش وزن خود جلوگیری کند؛
میزان بالای استرس؛
بیماری‌هایی که بر روی دستگاه گوارش تأثیر می‌گذارند. مانند حساسیت‌های غذایی، اختلالات خودایمنی مانند تیروئیدیت هاشیموتو یا ویروس‌هایی مانند HIV؛
واکنش به داروهای تجویزی؛
مصرف زیاد داروهای مُسکن مانند آسپرین، ایبوپروفن و ناپروکسن. این داروها می‌توانند تولید اسید معده را تحت تأثیر قرار بدهند و در فرسایش دیواره‌ی معده مؤثر باشند؛
کم‌خونی پرشینیوز. این بیماری بر سلول‌های دیواره‌ی معده تأثیر می‌گذارد و جذب طبیعی ویتامین B۱۲ را با اختلال مواجه می‌کند. کم‌خونی در افرادی که به ورم معده‌ی مزمن دچارند، شایع‌تر است و می‌تواند علائمی مانند خستگی و بی‌حسی اندام‌ها را در فرد ایجاد کند.
چاقی و اضافه وزن. می‌توانند موجب تشدید علائم شوند.

منابع:

۱- chetor.com

۲- draxe.com

۳- payamesalamat.com

۴- cancer.org

۵- merckmanuals.com

  بیماری‌‌ها و راه درمان, پیشگیری بهتر از درمان ,تغذیه سالم

دو نوع بیماری کبد چرب وجود دارد: کبد چرب الکلی و کبد چرب غیرالکلی. بیماری کبد چرب بسیاری از بزرگ‌سالان جهان را مبتلا کرده و یکی از علت‌های اصلی نارسایی کبد است. بیماری کبد چرب غیرالکلی بیش‌تر در کسانی که مشاهده می‌شود که چاق هستند یا سبک زندگی نشسته دارند و کسانی که رژیم غذایی‌شان سرشار از خوراکی‌های فراوری‌شده است.
کبد چرب به دلیل کاهش تحرک و تغذیه ناصحیح و ا از مشکلات پزشکی رو به گسترش در جهان صنعتی امروز است؛ این بیماری اختلال مزمن و بدون علامت کبدی است که علت آن تجمع چربی و التهاب در کبد است. شایع‌ترین علل کبد چرب در ایران چاقی، دیابت، سوء‌تغذیه و بالا بودن چربی خون است. در کشورهای دیگر دنیا مصرف بالای الکل از شایع‌ترین علت‌ها محسوب می‌شود.
امروزه به علت اتخاذ برنامه غذایی ناسالم، کبد چرب شایع شده است. کبد چرب همانند چربی شکم نیست و نباید آن را مشکل ساده کبدی تلقی کرد. لازم است به محض مشخص شدن بیماری، درمان و رژیم غذایی کبد چرب را شروع کرد؛ زیرا به مرور زمان لایه‌های چربی روی کبد رشد می‌کند و سوء هاضمه شدید به وجود می‌آورد. بیشتر افراد متوجه بیماری خود می‌شوند، اما چندان به موضوع درمان آن توجه نمی‌کنند.

_ علایم کبد چرب چیست؟
کم‌تحرکی و مصرف فست‌فودها عامل بروز بیماری کبدچرب در جوانان افراد در هر سنی می‌توانند به کبد چرب مبتلا شوند؛ حتی کودکانی که تحرک ندارند و پرخوری می‌کنند نیز به کبد چرب مبتلا می‌شوند.
کبد چرب در افرادی که اضافه وزن دارند، بیشتر دیده می‌شود. مبتلایان به این بیماری، بدن سست و لختی دارند و معمولا پوست‌شان سفید است. این گروه بعد از خوردن غذای چرب و سنگین احساس درد و سنگینی در قسمت راست و بالای شکم می‌کنند، ضمن اینکه حس کرختی و سنگینی در کل بدن هم احساس می‌شود.

پوست مبتلایان به کبد چرب شادابی و طراوت ندارد و معمولا نوعی بدرنگی در پوست ایجاد می‌شود. سرد بودن بدن یکی دیگر از علائم ابتلا به کبد چرب است؛ طوری که این افراد از گرمایی بودن شکایت دارند ولی در واقع با لمس بدن، سردی بدن کاملا احساس می‌شود.
عوامل زیادی در سوء هضم نقش دارند و مهم‌ترین آنها خوب نجویدن یا سریع خوردن غذاست، افرادی که عادت دارند انواع و اقسام غذا را با هم بخورند یا غذاهای دیر هضم و زود هضم را با هم مصرف می‌کنند، بیش از دیگر افراد به مشکلات سوء هضم و کبد چرب دچار می‌شوند. باید به خاطر داشت قبل از اینکه معده از غذای خورده شده کاملا تخلیه نشده، نباید بلافاصله غذای دیگری خورد.

دیگر از عواملی که می تواند باعث ابتلا به کبد چرب شود، عدم رعایت اعتدال در غذا خوردن و رژیم غذایی کبد چرب است، کم خوری یا پرخوری، به ویژه پرخوری می تواند با مشکل سوء هضم همراه باشد.

_ سردی دستگاه گوارش منجر به کبد چرب می‌شود
هر عاملی که موجب سرد شدن بدن، به ویژه سرد شدن دستگاه گوارش و کبد شود، می‌تواند باعث ابتلا به کبد چرب شود، یکی از این عوامل بی‌حرکتی و سکون است؛ البته فعالیت بیش از حد و سنگین بدنی هم می‌تواند در ابتلا به کبد چرب نقش داشته باشد. خواب، بین شش تا هشت ساعت برای افراد کافی است ولی خواب بیش از اندازه مشکل‌ساز می‌شود. استرس یکی دیگر از عواملی است که مشکلات گوارشی، بویژه کبد چرب را به همراه دارد، در نتیجه باید این عوامل در زندگی به حداقل برسند.

_ نوشیدن صحیح آب برای پیشگیری از مشکلات کبدی
درست است نوشیدن آب برای بدن ضروری است ولی نوشیدن آب هم مثل غذا خوردن، اصول خاص خودش را دارد، نوشیدن آب و مایعات نباید قبل از غذا یا در بین آن باشد. نوشیدن آب و مایعات را باید به یک ساعت قبل از غذا و دو ساعت بعد از غذا موکول کرد.
مایعات، به ویژه آب هر چه سردتر باشند، آسیب بیشتری برای بدن به همراه دارند، در نتیجه دمای مایعات باید متعادل باشد؛ نوشیدن آب سرد صبح‌ها به صورت ناشتا، اواسط خواب و پس از بیداری ناگهانی، بعد از استحمام، بعد از رابطه جنسی و بعد از ورزش مضر است. نوشیدن آب باید به اندازه نیاز و در حد رفع تشنگی باشد. خود تشنگی می‌تواند به بدن آسیب وارد کند. بنابراین توصیه می‌شود افراد از نوشیدن بیش از اندازه آب یا تشنه ماندن خودداری کنند.

یکی از روش‌های اصلی درمان بیماری کبد چرب، بدون در نظر گرفتن نوع آن، رژیم غذایی است. همان‌طور که از اسم‌اش مشخص است، بیماری کبد چرب یعنی در اطراف کبد شما چربی بسیار زیادی وجود دارد. در یک بدن سالم، کبد به از بین بردن سموم کمک می‌کند و صفرا، یا همان پروتئین گوارشی را تولید می‌کند. بیماری کبد چرب به کبد آسیب می‌زند و مانع از آن می‌شود که به درستی کار کند.

در کل رژیم غذایی کبد چرب شامل این موارد است:

– میوه و سبزیجات زیاد
– گیاهان سرشار از فیبر مانند حبوبات و غلات کامل
– شکر افزودنی، نمک، چربی ترانس، کربوهیدرات تصفیه‌شده و چربی اشباع بسیار کم
– عدم مصرف الکل

رژیم غذایی کم‌چرب و کم‌کالری می‌تواند به شما کمک کند وزن خود را پایین بیاورید و خطر ابتلا به بیماری کبد چرب را کاهش دهید. به‌طور ایده‌آل اگر اضافه وزن دارید باید هدف‌تان این باشد که حداقل ۱۰ درصد وزن بدن‌تان را کاهش دهید.

_ رژیم غذایی مناسب کبد چرب
۱. قهوه برای پایین آوردن آنزیم‌های غیرعادی کبد
پژوهش‌ها نشان داده‌است کسانی که قهوه می‌نوشند و مبتلا به کبد چرب هستند در مقایسه با کسانی که این نوشیدنی کافئین‌دار را نمی‌نوشند آسیب کم‌تری به کبدشان می‌رسد. به نظر می‌رسد قهوه میزان آنزیم‌های غیرعادی را در افرادی که در خطر ابتلا به کبد چرب هستند، کاهش می‌دهد.

۲. سبزیجات برای پیشگیری از انباشته شدن چربی
مشاهده شده‌است که بروکلی مانع از انباشته شدن چربی در کبد موش‌ها می‌شود. مصرف سبزیجات بیش‌تر مانند اسفناج، جوانه‌ی بروکسل و کلم کالی نیز می‌تواند برای کاهش وزن کلی مفید باشد.

۳٫ توفو برای کاهش انباشت چربی
پژوهشی که در دانشگاه ایلینوی روی موش‌ها انجام شد، نشان داد پروتئین سویا که در خوراکی‌هایی مانند توفو وجود دارد، ممکن است انباشت چربی را در کبد کاشه دهد. به علاوه توفو چربی کم و پروتئین زیادی دارد.

۴. ماهی برای کاهش التهاب و میزان چربی
ماهی‌های چرب مانند سالمون، ساردین، تن و قزل‌آلا سرشار از اسیدهای چرب امگا۳ است. اسید چرب امگا۳ می‌تواند برای بهبود میزان چربی کبد مفید باشد و التهاب را کاهش دهد.

۵. بلغور جو دوسر برای انرژی
کربوهیدرات به‌دست آمده از غلات مانند بلغور جو دوسر به بدن شما انرژی می‌دهد. فیبر موجود در آن نیز شما را سیر می‌کند که می‌تواند برای ثابت نگه داشتن وزن مفید باشد.

۶٫گردو برای بهبود کبد
مغز گردو سرشار از اسید چرب امگا۳ است. پژوهش نشان داده‌است افراد مبتلا به کبد چرب که گردو می‌خورند، در آزمایش عملکرد کبد نتیجه‌ی بهتری می‌گیرند.

۷. آووکادو برای محافظت از کبد
آووکادو سرشار از چربی‌های سالم است و پژوهش‌ها حاکی از آن است که مواد شیمیایی موجود در آن می‌تواند سرعت آسیب کبد را کاهش دهد. هم‌چنین آووکادو سرشار از فیبر است که می‌تواند برای کنترل وزن مفید باشد.

۸٫ شیر و دیگر لبنیات کم‌چرب برای محافظت در برابر آسیب
بر اساس پژوهشی که در ۲۰۱۱ روی موش‌ها انجام شد، لبنیات سرشار از پروتئین وی است، که می‌تواند از کبد در برابر آسیب بیش‌تر محافظت کند.

۹. تخمه‌ی آفتابگردان برای آنتی‌اکسیدان
این تخمه‌های خوشمزه سرشار از ویتامین E هستند، آنتی‌اکسیدانی که می‌تواند کبد را در برابر آسیب بیش‌تر حفظ کند.

۱۰. روغن زیتون برای کنترل وزن
این روغن سالم سرشار از اسید چرب امگا۳ است. روغن زیتون برای پخت و پز سالم‌تر از مارگارین، کره، یا روغن ترده‌کننده‌ی شیرینی است. پژوهش نشان داده‌است که روغن زیتون برای کاهش میزان آنزیم‌های کبد و کنترل وزن مفید است.

۱۱. سیر برای کاهش وزن بدن
این داروی گیاهی می‌تواند به غذاها طعم بدهد اما پژوهش‌های تجربی نشان داده‌است مکمل پودر سیر می‌تواند برای کاهش وزن و چربی بدن در افراد مبتلا به کبد چرب نیز مفید باشد.

۱۲. چای سبز برای جذب کم‌تر چربی
داده‌ها حاکی از آن است که چای سبز می‌تواند در جذب چربی اختلال ایجاد کند، اما نتایج آن هنوز قطعی نیست. پژوهشگران در حال بررسی هستند که آیا چای سبز می‌تواند ذخیره‌ی چربی را در کبد کاهش دهد و عملکرد آن را بهبود ببخشد یا نه. اما چای سبز، از کاهش کلسترول تا بهبود خواب، خواص زیادی دارد.

۱۳٫ ادویه‌های تقویت کننده کبد
عمر طولانی با ادویه‌جات استفاده از ادویه‌هایی مثل زیره، زنجبیل، سیاهدانه، آویشن، نعنا، فلفل، دارچین، میخک و هل در غذاها به دلیل خاصیت گرمی می‌تواند مفید واقع شود. این ادویه‌ها در تقویت کبد هم نقش دارند. افرادی که تمایل به مصرف ماست و دوغ دارند، باید ماست را به صورت چکیده و در حجم کم مصرف کنند و دوغ را با استفاده از ماست چکیده درست کنند. همچنین مصرف سبزیجات و زیتون همراه با غذا ایرادی ندارد، ولی ماست نباید همراه با غذا مصرف شود.

۱۴٫ چغندر
مصرف چغندر به فرآیند تصفیه خون کمک می‌کند و همچنین فلزات سنگین را در بدن جذب می‌کند.

۱۵٫ سیب
سیب دارای پکتین (Pectin) است که به دفع فلزات سنگین در بدن کمک می‌کند. دفع این فلزات توسط پکتین کار کبد را کاهش می‌دهد و ظرفیت سم‌زدایی آن را بالا می‌برد.

۱۶٫ لیموترش و آب داغ
مصرف آب لیموترش تازه همراه با آب داغ به رفع کبد چرب کمک می‌کند. آب لیموترش تازه را در یک لیوان آب داغ بریزید و اول صبح به‌طور ناشتا بنوشید (البته اگر ناراحتی معده ندارید). این کار باعث می‌شود کبد پاک شود و عمل سم‌زدایی و تصفیه آن افزایش یابد.

اگر کبد چرب دارید از این ۶ خوراکی اجتناب کنید

اگر بیماری کبد چرب دارید قطعا خوراکی‌هایی هست که باید مصرف آنها را محدود یا متوقف کنید. این خوراکی‌ها عموما باعث افزایش وزن و افزایش قند خون می‌شود.

– الکل
الکل یکی از علت‌های اصلی بیماری کبد چرب و بیماری‌های دیگر است.

– شکر افزودنی
از خوراکی‌های دارای قند مانند آب‌نبات، کلوچه، نوشابه، و آب‌میوه اجتناب کنید. قند خون بالا میزان انباشت چربی را در کبد افزایش می‌دهد.

– غذای سرخ‌کردنی
این غذاها کالری بسیار زیادی دارد.

– نمک
خوردن نمک زیاد می‌تواند باعث شود بدن‌تان آب زیادی نگه دارد. سدیم را به کم‌تر از ۱۵۰۰ میلی‌گرم در روز محدود کنید.

– نان سفید، برنج، و پاستا
منظور از نان سفید این است که آرد آن بسیار فراوری شده‌است. این نوع نان به علت نداشتن فیبر در مقایسه با نان غلات کامل قند خون‌تان را بیش‌تر افزایش می‌دهد.

– گوشت قرمز
گوشت گاو و گوشت‌های خوراکی سرشار از چربی اشباع است.

منابع:

۱- parsiteb.com

۲- bazdeh.org

۳- healthline.com

*مطالب مرتبط:

_سوء‌هاضمه چه تاثیری در بروز کبد چرب دارد؟
_ لکه‌های کبدی چه هستند؟
_ آشنایی با کبد سمی و نشانه‌های آن
_ علایم و درمان بیماری کبد چرب
_ ۱۰ نشانه بیماری سیروز کبدی
_ سیروز الکلی
_انواع بیماری‌های کبد، علائم، روش‌های تشخیص و درمان

  بیماری‌‌ها و راه درمان, پیشگیری بهتر از درمان ,تغذیه سالم

مکتب طب سنتی ایران، همان گونه که برای کل بدن یک مزاج کلی و عمومی قائل است، تک تک اعضای بدن را نیز دارای مزاجی خاص می‌داند که هر عضو تنها در صورت دارا بودن مزاج طبیعی خود، عملکرد طبیعی و نرمال خواهد داشت. در صورتی که به هر دلیل مزاج عضو به تدریج از حالت طبیعی و نرمال خود فاصله بگیرد، سوء مزاج رخ داده است که می‌تواند بسته به عضو مذکور و نوع سوءمزاج تظاهرات بالینی متفاوتی را داشته باشد. از منظر طب سنتی ایران مزاج کبد در حالت طبیعی خود گرم و تر دانسته شده است و چنانچه به هر دلیلی مزاج طبیعی آن به سمت سردی و رطوبت میل نماید، در واقع سوء‌مزاج رخ داده که می‌تواند طیف وسیعی از بیماری‌های خفیف تا شدید و مزمن کبد چرب را شامل شود.

غلبه سردی بر کبد توانایی کبد را برای تحلیل و متابولیزه کردن چربی‌ها کم می‌کند و موجب انباشتگی چربی در بافت کبد و پیدایش کبد چرب می‌شود.

تاکنون در طب نوین درمان قطعی منفردی برای این بیماری یافت نشده است.

_ هضم ناقص در معده یا سوء‌هاضمه، یک دلیل بروز کبد چرب
یکی از دلایل بروز کبد چرب سوء‌هاضمه و یا هضم ناقص مواد در معده است، به‌­طور کلی هر عاملی که باعث ایجاد سوءهضم شود کبد چرب ایجاد می‌کند. معده هضم غذا را برعهده دارد و مواد غذایی از معده به کبد می­‌روند، در نتیجه هر عاملی که در معده ایجاد سوءهاضمه کند می‌­تواند در کبد انسدادهای ریز ایجاد کند و در نهایت این انسدادهای ریز، کبد چرب را به وجود می‌­آورند. بنابراین محصول هضم معده که وارد کبد می‌شود باید از کیفیت مناسب برخوردار باشد.

مزاج طبیعی معده گرم و تر است به علت زیاد شدن خلط بلغم و یا به عبارتی اثر سوء‌مزاج خلط بلغم در معده علائمی مانند ترش کردن معده، نفخ معده، دل درد به وجود می‌آید که در این صورت هضم کاملی صورت نگرفته و محصول هضم معدی که وارد کبد می‌شود از کیفیت مناسبی برخوردار نیست.

_ روش بهبود سوء‌هاضمه چیست؟
آب یخ مصرف نشود. مایعات بین و بلافاصله بعد از غذا مصرف نشود.
هم‌زمان مواد خام و پخته استفاده نشود.
روغن‌های سالم مثل زیتون، کنجد، روغن‌های حیوانی سالم و کره محلی استفاده شود.
روغن‌های بازاری ( بویژه روغن‌هایی با برچسب تراریخته و تغییر ژنتیکی یافته )، سس مایونز و فست‌فودها، کره‌های بازاری و گیاهی ( محققان به تازگی متوجه شدند کره‌های گیاهی باغث دیر هضمی غذا می‌شوند) مصرف نشود.

منبع: fa.parsiteb.com

*مطالب مرتبط:

_ رژیم غذایی مناسب کبد چرب
_ لکه‌های کبدی چه هستند؟
_ آشنایی با کبد سمی و نشانه‌های آن
_ علایم و درمان بیماری کبد چرب
_ ۱۰ نشانه بیماری سیروز کبدی
_ سیروز الکلی
_ انواع بیماری‌های کبد، علائم، روش‌های تشخیص و درمان

  بیماری‌‌ها و راه درمان, پیشگیری بهتر از درمان ,تغذیه سالم

پر فشاری خون یکی از مهم‌ترین فاکتور‌های خطر بیماری قلبی است که از آن به عنوان قاتل خاموش نام می‌برند. چاقی و اضافه وزن مسلماً با فشارخون بالا ارتباط دارد. شیوع فشارخون بالا در افراد جوان و چاق دو برابر و در افراد مسن و چاق ۵۰ درصد بیشتر از افراد دارای وزن طبیعی است. در مردان به ازای هر ۱۰ درصد افزایش وزن، فشار خون ۶/۶ میلی‌مترجیوه بالاتر می‌رود.

اکثر افراد مبتلا به پُرفشاری علایمی ‌ندارند، اما این مشکل می‌تواند سبب آسیب حاد یا مزمن به بخش‌های مختلف بدن شود. در مغز این مشکل به مویرگ‌های خونی آسیب می‌رساند، در نتیجه سکته مغزی بروز می‌کند. در چشم‌ها، پرفشاری سبب آسیب به مویرگ‌های خونی و بروز اختلال بینایی و در کلیه‌ها نیز سبب نارسایی کلیه می‌شود. ممکن است علایمی‌‌ از قبیل سردرد، دردهای قفسه سینه و تنگی نفس نیز بروز کند.

مواردی از پُرفشاری که در حد مرزی هستند، اغلب بدون درمان باقی می‌مانند. درمان غیردارویی شامل: ‌کاهش نمک در رژیم غذایی، ترک سیگار، انجام ورزش منظم و استفاده از روش‌های شل‌کردن عضلات است. داروهای ضدفشارخون نیز ممکن است تجویز شوند.

_ چه غذاهایی مفید هستند؟
مصرف مواد غذایی حاوی پتاسیم، منیزیم و کلسیم در بهبود فشار خون بسیار موثر است و مصرف کم مواد غذایی حاوی سدیم و چربی های اشباع موجب کاهش فشار خون خواهد شد.

ـ موز ، زردآلو ، پرتقال ، انجیر ، گریپ‌فروت، هلو، انگور و آلو میوه‌هایی سرشار از پتاسیم هستند و سیب‌زمینی، سیر، کلم بروکلی ، کدو سبز، قارچ و گوجه‌فرنگی و سبزی‌ها سرشار از پتاسیم هستند. حبوبات نیز از این نظر غنی‌اند. منابع منیزیم شامل جوانه گندم برشته ، بادام زمینی، سیب زمینی، اسفناج، شیر، نان سبوس دار و مرغ است. منابع غذایی کلسیم شامل شیر و لبنیات و ماهی است.
میوه‌ها و سبزی‌ها دارای مقدار کم ‌سدیم هستند و باید به وفور مصرف شوند. در مطالعات مقایسه‌ای میان گیاه‌خواران با افراد غیرگیاهخوار، مشاهده شده است که متوسط فشارخون گیاهخواران کمتر است. یکی از علل این تفاوت را دریافت بیشتر پتاسیم در گیاهخواران دانسته‌اند.

ـ مرکبات، توت‌ها و سبزی‌های دارای برگ سبز، ‌منابع غنی ویتامین C هستند . دریافت کم این ویتامین باعث پرفشاری می شود. مصرف مکمل ویتامین C درافراد دچار پُرفشاری و همچنین افراد سالم سبب کاهش فشارخون می‌شود.

ـ گوشت و مرغ طبخ شده بدون نمک برای افراد دچار پُرفشاری توصیه می‌شود. برای معطرکردن گوشت می‌توان از سبزی های معطر، ادویه‌ها و میوه‌ها استفاده کرد. به عنوان مثال برای گوشت گوسفند از مرزنگوش و مریم گلی، برای مرغ از شوید و ترخون و برای جگر از پرتقال می‌توان استفاده کرد.

ـ ماهی تازه، ‌منجمد یا کنسروشده ی بدون آب نمک ، خوب هستند. می‌توان ماهی را با برگ‌بو، شوید، فلفل قرمز و سیاه، ادویه‌ها، مرکبات، سس‌های خانگی بدون نمک و سایر سبزی‌ها معطر کرد. ماهی‌های حاوی اسیدهای چرب مفید از قبیل حلوا، قزل‌آلا و قباد چندین بار در هفته توصیه می‌شوند.

ـ‌ سبزی‌های ریشه‌ای از قبیل سیب‌زمینی، همچنین برنج، ماکارونی، رشته‌ها و حلیم‌ بدون نمک و همچنین مواد نشاسته‌ای دارای سدیم کم هستند و می‌توان به عنوان پایه‌ای برای وعده غذایی از آنها استفاده کرد.
ـ دانه کنجد و سبزی‌های برگ سبز، منابع کم سدیم و تامین کننده کلسیم هستند.
ـ سیر نیز به کاهش فشارخون کمک می‌کند.

_ از چه غذاهایی باید پرهیز کرد؟
ـ از سوسیس، کالباس، کنسرو گوشت، برگرها و سایر فرآورده‌های گوشتی به علت دارا بودن مقادیر بالای سدیم باید پرهیز کرد. سبزی‌های کنسروشده در آب نمک، زیتون شور، چیپس و سایر تنقلات شور نیز نباید مصرف شوند.
ـ ماهی دودی یا کنسروشده و تن ماهی سرشار از سدیم هستند.
ـ سس‌ها، ‌سوپ‌ها، قرص‌های گوشت، کنسرو لوبیا و سایر غذاهای آماده مصرف می‌تواند سبب تشدید بیماری شود.
ـ مصرف الکل با فشار خون بالا ارتباط داشته و می‌تواند سبب تشدید بیماری شود.
ـ در طبخ به جای کره و روغن نباتی جامد بهتر است از روغن زیتون، ذرت، سویا و کانولا استفاده کرد.
ـ مواد حاوی کافئین از قبیل قهوه ، چای ، نوشابه‌های کولا و شکلات، سبب افزایش فشارخون می‌شوند و باید در حد اعتدال مصرف شوند.

_ چند نکته:
ـ کاهش وزن و حفظ وزن طبیعی از ارکان اساسی هر برنامه طراحی شده جهت مقابله با پرفشاری هستند.
ـ نیاز روزانه یک فرد بزرگسال به نمک یک دهم قاشق چایخوری است. مقادیر بیشتر نمک فقط در شرایط آب و هوایی گرم و یا در طول شیردهی لازم است. در این موارد یک قاشق چای خوری نمک کافی خواهد بود.
ـ برای کاهش فشارخون پیاده روی سریع ۳۰ تا ۴۵ دقیقه در روز و ۳ تا ۵ بار در هفته توصیه می شود.
ـ مصرف سیگار سبب تشدید پرفشاری می شود، بنابراین توصیه به ترک سیگار می‌شود.

منبع: nutr.mui.ac.ir

*مطالب مرتبط :

_ دارونامه؛ آشنایی با داروی پروپرانولول
_ معرفی مهم‌ترین بیماری‌های سیستم گردش خون
_ فقر روی چه نقشی در فشار خون بالا دارد؟
_ ارتباط بین کلسترول بالا و فشارخون بالا چیست؟
_ درد زیر سینه چپ؛ علل و روش‌های درمان
_ نمونه آزمایش‌های انجام گرفته در پرفشاری خون
_ ضربان قلب نرمال افراد در سنین مختلف چگونه است؟‌
_ خطرات افت فشارخون چیست؟

بیماری‌‌ها و راه درمان,پیشگیری بهتر از درمان

غدد پاراتیروئید که در واقع چهار غده مجزا در قسمت خلفی غده تیروئید هستند با ترشح هورمون پاراتورمون وظیفه کنترل سطح سرمی کلسیم را برعهده دارد. اگر به دلیلی افزایش سطح هورمون پاراتورمون را علی‌رغم سطوح بالای کلسیم سرم داشته باشیم پرکاری پاراتیروئید نامیده می‌شود.

پرکاری پاراتیروئید زمانی رخ می‌دهد که غدد پاراتیروئید هورمون پاراتیروئید (PTH) را بیش از حد تولید می‌کنند. غدد پاراتیروئید چهار غده‌ی درون‌ریز به اندازه‌ی نخود هستند که در گردن، نزدیک یا متصل به پشت تیروئید واقع شده‌اند. غدد درون‌ریز هورمون‌های لازم را برای عملکرد طبیعی بدن ترشح می‌کنند.
علی‌رغم این‌که غدد پاراتیروئید و تیروئید اسامی شبیه به هم دارند و در گردن شما نزدیک به هم هستند، اما در واقع اندام‌های واقعا متفاوتی هستند. PTH به تنظیم میزان کلسیم، ویتامین D و فسفر در استخوان‌ها و خون کمک می‌کند.

برخی از افراد مبتلا به این بیماری هیچ علامت و نشانه‌ای را تجربه نمی‌کنند و به درمان نیاز ندارند. برخی دیگر علائم خفیف یا شدیدی دارند که ممکن است نیاز به عمل جراحی داشته باشد.

۱. علل پرکاری پاراتیروئید چیست؟
در پرکاری پاراتیروئید یا هیپرپاراتیروئیدیسم، یک یا چند غده پاراتیروئید شما بیش از حد فعال می‌شود و PTH بیش از حد تولید می‌کند. این اتفاق می‌تواند در اثر تومور، بزرگ شدن غده یا سایر مشکلات ساختاری غدد پاراتیروئید رخ بدهد.

زمانی که سطح کلسیم بدن‌تان پایین است، غدد پاراتیروئید شما با افزایش تولید PTH واکنش نشان می‌دهند. این امر باعث می‌شود که کلیه‌ها و روده‌ها مقدار بیش‌تری از کلسیم را جذب کنند. به این ترتیب کلسیم زیادی از استخوان‌های شما حذف می‌شود. هنگامی که سطح کلسیم شما دوباره افزایش می‌یابد، تولید PTH به حالت عادی باز می‌گردد.

۲. انواع پرکاری پاراتیروئید چیست؟
سه نوع پرکاری پاراتیروئید وجود دارد: اولیه، ثانویه و نوع سوم.

پرکاری پاراتیروئید یا هیپرپاراتیروئیدیسم اولیه
این نوع زمانی اتفاق می‌افتد که دست کم یکی از غدد پاراتیروئیدتان دچار مشکل است. علل شایع مشکلات پاراتیروئید عبارتند از رشد غده‌ی خوش‌خیم روی غدد و بزرگ شدن دست کم دو غده. در موارد نادر، تومور سرطانی باعث ایجاد این اختلال می‌شود. خطر ابتلا به پرکاری پاراتیروئید یا هیپرپاراتیروئیدیسم اولیه در افراد زیر بیش‌تر است:

– کسانی که دچار اختلالات ارثی هستند که روی بسیاری از غدد در سراسر بدن تاثیر می‌گذارند، مانند نئوپلازی‌های متعدد اندوکرین
– سابقه‌ی طولانی کمبود کلسیم و ویتامین D دارند
– برای درمان سرطان رادیوتراپی انجام می‌دهند
– دارویی به نام لیتیوم مصرف کرده‌اند که عمدتا برای درمان اختلال دوقطبی است

پرکاری پاراتیروئید ثانویه
این نوع از پرکاری پاراتیروئید زمانی رخ می‌دهد که یک اختلال اساسی وجود دارد و باعث می‌شود سطح کلسیم بدن‌تان غیر طبیعی باشد. اغلب موارد پرکاری پاراتیروئید یا هیپرپاراتیروئیدیسم ثانویه در اثر نارسایی مزمن کلیه است که موجب کمبود ویتامین D و کلسیم می‌شود.

پرکاری پاراتیروئید یا هیپرپاراتیروئیدیسم سوم
این نوع از پرکاری پاراتیروئید زمانی اتفاق می‌افتد که غدد پاراتیروئید شما پس از بازگشت سطح کلسیم به حالت طبیعی، هنوز هم PTH بیش از حد تولید می‌کنند. این پرکاری پاراتیروئید معمولا در افراد مبتلا به مشکلات کلیه اتفاق می‌افتد.

۳. علائم پرکاری پاراتیروئید چیست؟
علائم این اختلال می‌تواند خفیف تا شدید باشد، بسته به نوع هیپرپاراتیروئیدیسمی که به آن مبتلا شده‌اید.

پرکاری پاراتیروئید یا هیپرپاراتیروئیدیسم اولیه
برخی از بیماران هیچ نشانه‌ و علامتی ندارند. اگر علامتی دارید، می‌تواند از خفیف تا شدید متغیر باشد. علائم خفیف ممکن است شامل موارد زیر باشند:

– خستگی
– ضعف
– افسردگی
– درد بدن

علائم شدیدتر عبارتند از:

– از دست دادن اشتها
– یبوست
– استفراغ
– حالت تهوع
– تشنگی بیش از حد
– افزایش ادرار
– گیجی
– مشکلات حافظه
– سنگ کلیه

پرکاری پاراتیروئید ثانویه
در صورت ابتلا به این نوع پرکاری پاراتیروئید، ممکن است ناهنجاری‌های اسکلتی مانند شکستگی، تورم مفاصل و ناهنجاری‌های استخوانی را تجربه کنید. علائم دیگر به علت اصلی ایجادکننده‌ی بیماری، مانند نارسایی مزمن کلیه یا کمبود ویتامین D، بستگی دارند.

۴. پرکاری پاراتیروئید چگونه تشخیص داده می‌شود؟
در صورتی که آزمایش خون، بالا بودن سطح کلسیم را در خون‌تان نشان می‌دهد، پزشک حدس می‌زند که به هیپرپاراتیروئیدیسم مبتلا شده‌اید. برای تأیید این تشخیص، آزمایشات دیگری صورت خواهد گرفت.

آزمایش خون
آزمایش خون اضافی می‌تواند به پزشک‌تان در ارائه‌ی تشخیص دقیق‌تر کمک کند. پزشک خون‌تان را برای احتمال بالا بودن سطح PTH و سطح آلکالن فسفاتاز و پایین بودن سطح فسفر بررسی خواهد کرد.

آزمایش ادرار
آزمایش ادرار می‌تواند به پزشک کمک کند تا شدت این بیماری را در شما مشخص کند و این‌که آیا مقصر این اتفاق مشکلات کلیه است یا نه؟ ادرار شما مورد بررسی قرار خواهد گرفت تا میزان کلسیم موجود در آن معلوم شود.

آزمایشات کلیه
ارائه‌کننده‌ی مراقبت‌های بهداشتی یا پزشک ممکن است اشعه‌ی X از شکم‌تان بگیرد تا ناراحتی و مشکلات کلیه را بررسی کند.

۵. چه درمان‌هایی برای پرکاری پاراتیروئید وجود دارد؟
پرکاری پاراتیروئید یا هیپرپاراتیروئیدیسم اولیه
اگر کلیه‌های شما خوب کار می‌کنند، سطح کلسیم شما کمی بالا است یا در صورتی که تراکم استخوان‌تان طبیعی باشد، ممکن است به هیچ گونه درمانی نیاز نداشته باشید. در این مورد، پزشک شما ممکن است یک سال وضعیت شما را تحت کنترل داشته باشد و سطح کلسیم را در خون‌تان دو بار در سال بررسی کند.

پزشک همچنین توصیه می‌کند که چه میزان کلسیم و ویتامین D را باید در رژیم غذایی‌تان بگنجانید. شما همچنین باید مقدار زیادی آب بنوشید تا خطر ابتلا به سنگ کلیه کاهش یابد. ورزش منظم، در عین حال برای تقویت استخوان‌ها بسیار موثر و کمک‌کننده است.

اگر درمان ضروری باشد، جراحی درمانی است که به طور معمول انجام می‌شود. جراحی شامل حذف غدد بزرگ‌شده‌ی پارتیروئید یا تومور موجود در غدد است. عوارض هیپرپاراتیوئیدیسم اولیه نادر هستند و معمولا عصب‌های طناب صوتی آسیب می‌بینند و سطح کلسیم به مدت طولانی پایین خواهد بود.

استفاده از کلسی میمتیک، که مانند کلسیم در خون عمل می‌کند، درمان دیگری است. این داروها می‌توانند غده‌های را برای تولید سطح پایین‌تری از PTH تحریک کنند. پزشک این دارو را در مواردی تجویز می‌کند که جراحی ناموفق باشد یا گزینه‌ی دیگری موجود نباشد.

بیسفونها، که مانع از دست دادن کلسیم توسط استخوان‌های شما می‌شوند، می‌توانند خطر ابتلا به پوکی استخوان را کاهش دهند.

درمان جایگزینی هورمون سبب می‌شوند که استخوان‌ها کلسیم را نگه دارند. این درمان می‌تواند زنان یائسه‌ی مبتلا به پوکی استخوان را درمان کند، اگرچه خطراتی در ارتباط با استفاده‌ی طولانی مدت از این روش درمانی وجود دارد. این خطرات عبارتند از افزایش خطر برخی از سرطان‌ها و همین‌طور بیماری‌های قلبی عروقی.

پرکاری پاراتیروئید ثانویه
درمان با از بین بردن علت اصلی ایجادکننده‌ی بیماری باعث می‌شود سطح PTH به حالت طبیعی برگردد. روش‌های درمانی عبارتند از مصرف ویتامین D در صورت وجود کمبود شدید و کلسیم و ویتامین D برای نارسایی مزمن کلیه. اگر نارسایی مزمن کلیه دارید، ممکن است به دارو و دیالیز نیز نیاز داشته باشید.

۶. عوارض جانبی مرتبط با پرکاری پاراتیروئید چیست؟
اگر از هیپرپاراتیروئیدی رنج می‌برید، ممکن است به یک بیماری به نام پوکی‌استخوان نیز مبتلا شده باشید که گاهی اوقات به عنوان “تحلیل رفتن” استخوان خطاب می‌شود. علائم شایع این بیماری عبارتند از شکستگی‌های استخوان و کوتاه شدن قد به علت شکستگی‌های ستون فقرات. این اتفاق زمانی ممکن است رخ بدهد که تولید بیش از حد PTH باعث حذف کلسیم استخوان‌ها شود، و آن‌ها را ضعیف کند. پوکی استخوان معمولا زمانی رخ می‌دهد که مقدار کلسیم در خون شما بیش از حد باشد و یک دوره‌ی طولانی مدت کلسیم کافی در استخوان‌های‌تان نباشد.
پوکی‌استخوان شما را تا حد زیادی در معرض خطر شکستگی استخوان قرار می‌دهد. پزشک شما می‌تواند با استفاده از اشعه‌ی X استخوان یا آزمایش تراکم معدنی استخوان، علائم پوکی استخوان را بررسی کند. این تست سطح کلسیم استخوان را با استفاده از دستگاه‌های اشعه ایکس مخصوص اندازه‌گیری می‌کند.

۷. چشم انداز دراز مدت این بیماری چیست؟
به گفته‌ی کلینیک کلیولند، جراحی می‌تواند بسیاری از موارد هیپرپاراتیروئید را درمان کند. اگر شما و پزشک‌تان تصمیم گرفتید که به جای درمان پرکاری پاراتیروئید آن را تحت کنترل نگه دارید، انتخاب چند سبک زندگی سالم می‌تواند به شما در مبارزه با علائم این بیماری کمک کند. مقدار زیادی آب بنوشید و به طور منظم ورزش کنید. شما همچنین باید میزان کلسیم و ویتامین D مصرفی‌تان را کنترل کنید.

۸- آیا کاری وجود دارد که با انجام آن بتوانم به شرایط خودم کمکی بکند؟

بله، زمان‌هایی که هیچ علامتی ندارید، می‌توانید با انجام اصول زیر، از بروز علایم جلوگیری کنید.

1. مصرف کافی مایعات و جلوگیری از بی‌آب شدن بدن
2. فعال بودن منجر به تنظیم سطح کلسیم بدن و سلامت استخوان‌ها  می‌شود.
3. دریافت روزانه ۱۰۰۰ میلی‌گرم کلسیم  از طریق مصرف مواد غذایی
4. دریافت روزانه ۴۰۰ تا ۶۰۰ واحد ویتامین دی
5. برای مصرف هرگونه داروی جدیدی حتماً با پزشک خود  در مورد بیماری پرکاری غدد پاراتیروئید خود صحبت کنید.

۹- درمان چیست ؟

بهترین درمان جراحی و برداشتن غده پرکار می‌باشد.

علایمی که درمان را به سوی جراحی سوق می‌دهند شامل:

• سطح کلسیم بالای خون
• اختلال در عملکرد کلیه و استخوان‌ها
• سن زیر ۵۰ سال
• فرد قادر به چکاپ و پیگیری نمی‌باشد.

 اگر فردی هیچکدام از موارد مطرح شده را نداشته باشد ممکن است جراحی نشود و تحت نظر گرفته شود.

۱۰- رژیم غذایی پرکاری پاراتیروئید

مصرف انواع توت‌ها، توت‌فرنگی، تمشک، زغال‌اخته ، کلم بروکلی بخشی از خانواده گواتروژن‌ها ( سبزیجات خانواده کلم از قبیل کلم، گل‌کلم، کلم قمری، کلم بروکلی و بروکسل، اسفناج، شلغم، گلابی، هلو، همچنین بادام زمینی و سویا.)، ماهی حاوی ویتامین D، ( ماهی قزل‌آلا )، ویتامین D را از تخم‌مرغ و قارچ امگا ۳ از گردو ، روغن زیتون و روغن بذر کتان دریافت کنید. گوشت قرمز، لوبیا و آجیل برای دریافت پروتئین در هر وعده غذا. روزانه ۳ وعده کلسیم را از ماست یا سایر غذاهای لبنی مانند پنیر و شیر دریافت کنید.

منابع:

۱- drugs.com

۲- mayoclinic.org

۳- bazdeh.org

۴- endocrineweb.com