نوشته شده توسط فرناز اخباری

مصرف شکر را برای نجات جان خود کاهش دهید؟ از دیدگاه مدرسه عالی پزشکی دانشگاه هاروارد

بیماری‌‌ها و راه درمان, پیشگیری بهتر از درمان, تغذیه سالم , فرناز اخباری

 

به گزارش سایت harvard.edu

این مطالعه به بررسی پیشنهادات مربوط به غذاهای بسته‌بندی شده‌، نوشیدنی‌ها می‌پردازد.

به گزارش یک مطالعه منتشر شده در Circulation‌، کاهش ۲۰ درصد شکر از غذاهای بسته‌بندی شده و ۴۰ درصد از نوشیدنی‌ها می‌تواند از ۲٫۴۸ میلیون بیماری قلبی عروقی (مانند سکته‌، حمله قلبی‌، ایست قلبی)‌، ۴۹۰٫۰۰۰ مرگ‌و‌میر قلبی عروقی و ۷۵۰٫۰۰۰ مورد دیابت در ایالات متحده در طول عمر جمعیت بزرگسال جلوگیری کند.

یک محقق دانشکده پزشکی هاروارد در بیمارستان عمومی ماساچوست‌، به همراه محققان دیگر در دانشکده علوم و سیاست تغذیه فریدمن در دانشگاه تافتز‌، هاروارد، دانشکده بهداشت عمومی چان و دپارتمان بهداشت و روان شهر نیویورک‌، مدلی را برای شبیه‌سازی و تعیین عملگرایانه تاثیرات بهداشتی‌، اقتصادی و عدادلانه سیاست کاهش شکر پیشنهاد شده توسط موسسه ابتکار کاهش شکر و نمک ملی آمریکا( NSSRI)  پیشنهاد دادند.

NSSRI با مشارکت بیش از ۱۰۰ سازمان بهداشت محلی‌، ایالتی و ملی که توسط دپارتمان بهداشت و روان شهر نیویورک تشکیل شده است ، پیش‌نویس اهداف کاهش شکر برای غذاها و نوشیدنی‌های بسته‌بندی شده را در ۱۵ دسته در سال ۲۰۱۸ منتشر کرد.

در فوریه امسال‌، NSSRI این سیاست را با هدف صنایع آن‌ها را متعهد کرد که به تدریج محصولات شکری خود را دوباره فرمول‌بندی جدید کنند.

با این حال‌، اجرای یک سیاست ملی مستلزم حمایت دولت برای نظارت بر شرکت‌ها در جهت دستیابی به اهداف و گزارش علنی از پیشرفت آن‌ها است.

محققان امیدوارند مدل آن‌ها در مورد نیاز به سیاست تغییر شکل ملی مصرف شکر در ایالات متحده به‌طور جامع ایجاد شود.

سیی شانگوان‌، نویسنده ارشد و پزشک معالج در بیمارستان جنرال ماساچوست، گفت:«ما امیدواریم که این مطالعه به پیشبرد طرح تجدید نظر در چند سال آینده کمک کند.»

شانگوان گفت: «کاهش میزان شکر غذاها و نوشیدنی‌های تجاری تأثیر بیش‌تری بر سلامت آمریکایی‌ها نسبت به سایر اقدامات برای کاهش شکر دارد‌، اقداماتی مانند ایجاد  مالیات بر شکر، برچسب زدن شکر اضافه شده یا ممنوعیت نوشیدنی‌های شیرین در مدارس.»

بر اساس مدل‌، ده سال پس از اجرایی شدن سیاست NSSRI‌، ایالات متحده می‌تواند ۴٫۲۸ میلیارد دلار در کل هزینه‌های خالص مراقبت‌های بهداشتی و ۱۱۸٫۰۴ میلیارد دلار در طول عمر جمعیت بزرگسال فعلی (سنین ۳۵ تا ۷۹) صرفه‌جویی کند.

با صرف هزینه‌های اجتماعی ناشی از کاهش بهره‌وری آمریکایی‌هایی که در اثر مصرف بیش از حد شکر دچار بیماری می‌شوند‌، کل صرفه‌جویی در هزینه سیاست NSSRI به ۱۶۰٫۸۸ میلیارد دلار در طول عمر افراد بالغ افزایش می‌یابد.

این مزایا به احتمال زیاد دست کم گرفته می‌شود زیرا محاسبات آنها محافظه کارانه بودند. این مطالعه همچنین نشان داد که حتی انطباق نسبی صنعت با این سیاست می‌تواند دستاوردهای بهداشتی و اقتصادی قابل‌توجهی را ایجاد کند.

کاهش نابرابری‌ها

محققان دریافتند که سیاست NSSRI در شش سال مقرون به صرفه می‌باشد و در ۹ سال نیز در کل هزینه صرفه‌جویی می‌شود. این سیاست همچنین می‌تواند نابرابری‌ها را کاهش دهد‌، که با بیش‌ترین برآورد سلامتی در بین بزرگسالان سیاه‌پوست و اسپانیایی و آمریکایی‌های کم در‌آمد با تحصیلات کمتر جمعیت‌هایی که بیش‌ترین میزان شکر را به عنوان پیامد تاریخی سیستم‌های نابرابر مصرف می‌کنند همراه است.

به‌طور کلی در بررسی‌ها نشان داده شده است که تلاش‌های بازسازی محصول در کاهش سایر مواد مغذی مضر مانند چربی‌های ترانس و سدیم موفق است.

با این‌حال‌، ایالات متحده در اجرای سیاست‌های قوی کاهش مصرف شکر از سایر کشورها عقب است‌، زیرا کشورهایی مانند انگلستان‌، نروژ و سنگاپور در تلاش برای تغییر شکل مصرف شکر پیشتاز هستند.

در صورت دستیابی به اهداف پیشنهادی NSSRI برای کاهش مصرف شکر، ایالات متحده ممکن است هنوز در محافظت از مردم خود در برابر خطرات مصرف بیش از حد شکر پیشرو باشد.

شانگوان گفت: «سیاست NSSRI دقیق‌ترین و جامع‌ترین و در عین حال دست یافتنی‌ترین طرح نوسازی مصرف شکر در جهان است.»

مصرف غذاها و نوشیدنی‌های شیرین با چاقی و بیماری‌هایی مانند دیابت نوع ۲ و بیماری‌های قلبی عروقی ارتباط دارد‌، و علت اصلی مرگ‌و‌میر در ایالات متحده در بیش از دو نفر از هر پنج بزرگسال آمریکایی چاق می‌باشد‌، از هر دو نفر یک نفر مبتلا به دیابت یا پیش دیابت و تقریباً یک نفر از دو مورد آن‌ها بیماری قلبی عروقی وجود دارد‌، در حالی که گروه‌های کم درآمد به‌طور نامتناسب میزان بیش‌تری از این بیماری‌ها را دارند.

داریوش مظفریان‌، نویسنده ارشد و رئیس دانشکده علوم و سیاست تغذیه فریدمن در دانشگاه تافتز می‌گوید: «شکر یکی از واضح‌ترین مواد افزودنی در عرضه مواد غذایی است که به مقدار معقول کاهش می‌یابد.»

مظفریان گفت: «یافته‌های ما نشان می‌دهد که اجرای برنامه ملی با اهداف داوطلبانه کاهش شکر همراه است که می‌تواند پیشرفت‌های عمده‌ای در سلامت‌، نابرابری‌های بهداشتی و هزینه‌های مراقبت‌های بهداشتی در کمتر از یک دهه ایجاد کند.»

 بودجه اصلی این مطالعه توسط موسسه ملی بهداشت ارائه شده است.

 منبع: harvard.edu


 

0
نوشته شده توسط فرناز اخباری

افزایش آنزیم‌های کبدی

بیماری‌‌ها و راه درمان, پیشگیری بهتر از درمان, تغذیه سالم , فرناز اخباری

 

به گزارش سایت clevelandclinic.org

اگر سطوح بالای آنزیم‌های کبدی در آزمایش خون شما باشد‌، ممکن است یک بیماری داشته باشید. افزایش آنزیم‌های کبدی نیز ممکن است موقتی باشد که می‌تواند به شما در درک نتایج و اقدامات بعدی کمک کند.

افزایش آنزیم‌های کبدی به چه معناست؟

اگر میزان آنزیم‌های کبدی در خون شما زیاد است‌، یعنی آنزیم‌های کبدی افزایش یافته است. سطوح بالای آنزیم کبدی ممکن است موقتی باشد‌، یا ممکن است نشانه‌ای از یک بیماری مانند هپاتیت یا بیماری کبدی باشد. برخی از داروها همچنین می‌توانند باعث افزایش آنزیم‌های کبدی شوند.

آنزیم‌های کبدی چیست؟

آنزیم‌های کبدی پروتئین‌هایی هستند که واکنش‌های شیمیایی را در بدن شما تسریع می‌کنند. این واکنش‌های شیمیایی شامل تولید صفرا و موادی است که به لخته شدن خون شما کمک می‌کند‌، غذا و سموم را تجزیه کرده و با عفونت مبارزه می‌کند.

آنزیم‌های رایج کبدی عبارتند از:

  • آلکالین فسفاتاز ALP
  • آلانین ترانس آمیناز ALT
  •  آسپارتات ترانس آمینازAST
  • گاما گلوتامیل ترانسفراز GGT

اگر کبد شما آسیب ببیند‌، آنزیم‌ها‌یش در جریان خون آزاد می‌شود (بیش‌ترALT  و AST)

چرا پزشکان آنزیم‌های کبدی را بررسی می‌کنند؟

پزشک ممکن است سطح آنزیم کبدی شما را با آزمایش عملکرد کبد یا پانل کبدی بررسی کند. آزمایش عملکرد کبد نوعی آزمایش خون است. اگر در معرض آسیب یا بیماری کبدی هستید یا علائم آسیب کبدی را دارید‌، پزشک شما ممکن است در طول یک معاینه منظم‌، آزمایش عملکرد کبد را نیز درخواست کند.

علت افزایش آنزیم‌های کبدی چیست؟

بیماری‌های کبدی‌، بیماری‌های دیگر‌، داروها و عفونت‌ها می‌توانند باعث افزایش آنزیم‌های کبدی شوند.

علل شایع افزایش آنزیم‌های کبدی عبارتند از:

  • برخی از داروها‌، مانند داروهای کاهنده کلسترول (استاتین) و استامینوفن.
  • بیماری کبد چرب‌، اعم از الکلی و غیر‌الکلی.
  • هموکروماتوز
  • هپاتیت A، هپاتیت B، هپاتیت C، هپاتیت الکلی و هپاتیت خود‌ایمنی.
  • مکمل‌های گیاهی و مکمل‌های ویتامین‌، مانند چاپارال‌، گل گاو زبان، آهن و ویتامینA

سایر علل افزایش آنزیم‌های کبدی عبارتند از:

  • کمبود آلفا -۱ آنتی تریپسین؛
  • سرطان؛
  • بیماری سلیاک؛
  • سیروز کبدی؛
  • همولیز؛
  • سندرم متابولیک؛
  • بیماری عضلانی‌، مانند پلی‌میوزیت؛
  • بیماری تیرویید؛
  • بیماری ویلسون؛
  • کلانژیت اسکلروزان اولیه؛
  •  سیروز صفراوی اولیه.

عوامل خطر افزایش آنزیم‌های کبدی چیست؟

عواملی که شما را در معرض خطر افزایش آنزیم‌های کبدی قرار می‌دهد عبارتند از:

  • سوء‌مصرف الکل؛
  • برخی داروها‌، گیاهان دارویی و مکمل‌های ویتامین؛
  • دیابت؛
  • سابقه خانوادگی بیماری کبدی؛
  • هپاتیت یا قرار گرفتن در معرض هپاتیت.

علائم افزایش آنزیم‌های کبدی چیست؟

اکثر افرادی که دارای آنزیم‌های کبدی بالا هستند هیچ علامتی ندارند.

اگر آسیب کبدی علت افزایش آنزیم‌های کبدی باشد‌، ممکن است علائم زیر را داشته باشید:

  • درد شکم (معده)؛
  • ادرار تیره؛
  • خستگی (احساس خستگی)؛
  • خارش؛
  • زردی (زرد شدن پوست یا چشم)؛
  •  مدفوع رنگ روشن؛
  • از دست دادن اشتها؛
  • تهوع و استفراغ.

درمان آنزیم‌های کبدی بالا چگونه انجام می‌شود؟

حدود یک سوم افرادی که دارای آنزیم‌های کبدی بالا هستند‌، پس از دو تا چهار هفته سطح آنزیم‌های کبدی طبیعی خواهند داشت. اگر آنزیم‌های کبدی شما بالا بمانند‌، پزشک ممکن است آزمایش خون بیشتر یا آزمایش‌های تصویربرداری مانند سونوگرافی‌، سی‌تی اسکن یا MRI را درخواست دهد. همچنین ممکن است شما را به متخصص کبد ارجاع دهند. درمان بستگی به علت افزایش آنزیم‌های کبدی دارد.

آیا می‌توان از افزایش آنزیم‌های کبدی جلوگیری کرد؟

نمی‌توان از برخی شرایط پزشکی که باعث افزایش آنزیم‌های کبدی می‌شوند جلوگیری کرد.

اما برای حفظ سلامت کبد می‌توانید اقدامات زیر را انجام دهید:

  • بسته به توصیه پزشک، از نوشیدن الکل یا نوشیدنی در حد متوسط ​​خودداری کنید.
  • سوزن یا اقلام آلوده به خون را به طور شریکی استفاده نکنید.
  • رژیم غذایی سالم داشته باشید.
  • واکسن هپاتیت A و B بزنید.
  • در صورت ابتلا به دیابت قند خون را کنترل کنید.
  • در مورد مصرف هرگونه دارو ، گیاهان و مکمل هایی که مصرف می کنید به پزشک خود اطلاع دهید.
  • مراقب وزن خود باشید
  • به‌طور منظم ورزش کنید

توصیه کلینیک کلیولند

افزایش آنزیم‌های کبدی دلایل مختلفی‌، از جمله بیماری‌های کبدی و داروها دارد. افزایش آنزیم‌های کبدی نیز ممکن است موقتی باشد. اگر آزمایش خون شما سطح بالایی از آنزیم‌های کبدی را نشان داد‌، با پزشک خود مشورت کنید. آن‌ها برای کشف علت تمام تلاش خود را به کار می‌برند.

منبع: clevelandclinic.org


0
نوشته شده توسط تحریریه جامعه پزشکان ایران

خواص شگفت‌انگیز چغندر برای سلامت بدن (و ضررهای احتمالی)

بیماری‌‌ها و راه درمان, پیشگیری بهتر از درمان, دارونامه , تغذیه سالم

 

به گزارش سایت healthline.com

با آغاز فصل سرد سال، چغندر به بازار می‌آید و لبوی داغ به یکی از محبوب‌ترین خوراکی‌های خیابانی تبدیل می‌شود. این ماده‌ی غذایی لذیذ و شگفت‌انگیز فواید زیادی برای بدن دارد و پر از مواد مغذی و ویتامین است.

چغندر، سرشار از ویتامین و مواد معدنی

چغندر یکی از سبزیجات ریشه‌ای است که مواد مغذی مهمی را در خود جای داده است. بدن به مقادیر کافی از این مواد مغذی نیاز دارد. چغندر سرشار از فیبر، اسید فولیک (ویتامین B9)، منگنز، پتاسیم، آهن و ویتامین C است. مصرف چغندر و آب چغندر فواید زیادی برای سلامتی دارد. بهبود گردش خون، کاهش فشار خون و بهبود عملکرد ورزشی از جمله‌ی این فواید هستند. چغندر حاوی مقادیر زیادی از نیترات‌های معدنی است و وجود همین ترکیبات معدنی دلیل بسیاری از فواید چغندر است.

چغندر خام خوشمزه است اما معمولا چغندر به صورت پخته یا به شکل ترشی مصرف می‌شود. البته برگ‌های چغندر هم خوراکی هستند. انواع مختلف چغندر با رنگ‌های متفاوتی که دارند شناخته می‌شوند؛ زرد، سفید و بنفش تیره.

در این مقاله تمامی مطالبی که باید درباره‌ی خواص چغندر بدانید بیان می‌شود.

ارزش غذایی

مواد اصلی تشکیل‌دهنده‌ی چغندر عبارتند از آب (۸۷ درصد)، کربوهیدرات (۸ درصد) و فیبر (۲ تا ۳ درصد). چغندر یک ماده‌ی غذایی کم‌کالری است که تقریبا بیشتر مواد معدنی و ویتامین‌های ضروری بدن را در خود جای داده است.

۱۳۶ گرم چغندر پخته کمتر از ۶۰ کالری دارد و ۱۰۰ گرم چغندر خام حاوی مواد مغذی زیر است.

  • کالری: ۴۳
  • آب: ۸۸ درصد
  • پروتئین: ۱٫۶ گرم
  • کربوهیدرات: ۹٫۶ گرم
  • قند: ۶٫۸ گرم
  • فیبر: ۲٫۸ گرم
  • چربی: ۰٫۲ گرم

کربوهیدرات

چغندر خام یا پخته نزدیک به ۸ تا ۱۰ درصد کربوهیدرات دارد. ۷۰ درصد این کربوهیدرات از نوع گلوکز و ۸۰ درصد آن از نوع فروکتوز است. گلوکز و فروکتوز هر دو از قندهای ساده هستند.

همچنین چغندر یکی از منابع حاوی فروکتان‌ها است. فروکتان‌ها کربوهیدرات‌هایی با زنجیره‌ی کوتاه هستند که با عنوان فادمپ‌ها (FODMAPs) طبقه‌بندی می‌شوند. بعضی افراد به دلیل ناتوانی در هضم فادمپ‌ها دچار علائم گوارشی ناخوشایندی می‌شوند.

شاخص قندخونی چغندر ۶۱ است که متوسط در نظر گرفته می‌شود. شاخص قندخونی (GI) معیاری برای اندازه‌گیری سرعت افزایش سطح قند خون بعد از خوردن مواد غذایی مختلف است. از طرف دیگر، بار قندخونی چغندر تنها ۵ واحد است که میزان بسیار کمی است. به عبارت ساده‌تر، چغندر تأثیر زیادی روی افزایش سطح قند خون ندارد چرا که با مصرف یک وعده چغندر کربوهیدرات کمی دریافت می‌شود.

فیبر

چغندر فیبر زیادی دارد و هر ۱۰۰ گرم چغندر خام حاوی ۲ تا ۳ گرم فیبر است. فیبرهای خوراکی سهم مهمی در یک رژیم غذایی سالم دارند و می‌توانند خطر ابتلا به بیماری‌های مختلفی را کاهش دهند.

ویتامین‌ها و مواد معدنی

چغندر منبعی غنی از ویتامین‌ها و مواد معدنی مهمی است که بدن به آن‌ها نیاز دارد. مهم‌ترین خواص چغندر به خاطر وجود همین ویتامین‌ها و مواد مغذی است.

اسید فولیک (ویتامین B9)

اسید فولیک یکی از ویتامین‌های گروه B است که نقش مهمی در رشد طبیعی بافت‌ها و عملکرد سلولی دارد. به ویژه برای زنان باردار دریافت میزان کافی از این ویتامین بسیار ضروری است. ۱۰۰ گرم چغندر پخته می‌تواند ۲۰ درصد از نیاز روزانه‌ به اسید فولیک را تأمین کند.

منگنز

منگنز یک عنصر شیمیایی کمیاب است که بدن به آن نیاز دارد. غلات کامل، حبوبات، میوه‌ها و سبزیجات حاوی مقدار زیادی منگنز هستند. ۱۰۰ گرم چغندر پخته می‌تواند ۱۶ درصد از نیاز روزانه به منگنز را تأمین کند.

پتاسیم

رژیم غذایی سرشار از پتاسیم به کاهش فشار خون کمک می‌کند و تأثیرات مثبتی روی سلامت قلب دارد. ۱۰۰ گرم چغندر پخته می‌تواند ۹ درصد از نیاز روزانه به پتاسیم را تأمین کند. کاهش فشار خون یکی از مهم‌ترین خواص چغندر است.

آهن

آهن یکی از مواد معدنی است که برای بدن بسیار لازم است و در بسیاری از عملکرد‌های مهم بدن نقش دارد. آهن در انتقال اکسیژن توسط گلبول‌های قرمز خون نقشی اساسی ایفا می‌کند. ۱۰۰ گرم چغندر پخته می‌تواند ۴ درصد از نیاز روزانه به آهن را تأمین کند.

ویتامین C 

شاید ویتامین C را بهتر از هر ویتامین دیگری بشناسیم. این ویتامین خواص آنتی‌اکسیدانی دارد و به بهبود عملکرد سیستم ایمنی و سلامت پوست کمک می‌کند. ۱۰۰ گرم چغندر پخته می‌تواند ۶ درصد از نیاز روزانه به ویتامین C را تأمین کند.

سایر ترکیبات گیاهی

ترکیبات گیاهی فرآورده‌های طبیعی هستند که در گیاهان تولید می‌شوند و بعضی از آن‌ها می‌توانند به حفظ سلامتی کمک کنند. مهم‌ترین ترکیبات گیاهی موجود در چغندر به شرح زیر هستند.

بتانین

بتانین بیشترین رنگدانه‌ای است که در چغندر وجود دارد. چغندر به دلیل وجود همین ترکیب شیمیایی قرمز پررنگ است. کارشناسان می‌گویند بتانین فواید مختلفی برای سلامتی دارد.

نیترات معدنی

سبزیجات برگ‌داری که رنگ برگ آن‌ها سبز است، چغندر و آب چغندر حاوی مقدار زیادی نیترات معدنی هستند. نیترات معدنی در بدن به نیتریک اکسید تبدیل می‌شود و در بسیاری از عملکردهای مهم بدن نقش دارد.

ولگاگزانتین

این رنگدانه‌ی زرد یا نارنجی در چغندر و به ویژه چغندر زرد وجود دارد.

نیترات‌های معدنی

نیترات‌های معدنی شامل نیترات‌ها، نیتریت‌ها و نیتریک اکسید هستند. چغندر و آب چغندر حاوی مقادیر زیاد و قابل توجهی از نیترات‌ها هستند.

مدت‌ها است که درباره‌ی نیترات‌ها بحث می‌شود. بعضی از مردم باور دارند که نیترات‌ها مضر هستند و باعث سرطان می‌شوند در حالی که بعضی دیگر این خطر را به نیتریت‌های موجود در فرآورده‌های گوشتی آماده نسبت می‌دهند. بیشترین مقدار نیتراتی که از طریق رژیم غذایی دریافت می‌کنیم با مصرف میوه‌ها وسبزیجات دریافت می‌شود؛ بین ۸۰ تا ۹۵ درصد. از طرفی دیگر، با مصرف محصولات حاوی افزودنی‌های غذایی، غذاهایی که در تهیه‌ی آن‌ها از خمیر استفاده می‌شود، غلات فرآوری‌شده و فرآورده‌های گوشتی آماده نیتریت دریافت می‌کنیم.

پژوهش‌ها نشان می‌دهند رژیم‌های غذایی سرشار از نیترات‌ها و نیتریت‌ها می‌توانند تأثیرات مثبتی روی سلامتی داشته باشند. کاهش سطح فشار خون و کاهش خطر ابتلا به بسیاری از بیماری‌ها از جمله‌ی این تأثیرات مثبت هستند. بدن می‌تواند نیترات‌هایی را که از طریق رژیم غذایی دریافت می‌کند به نیتریک اکسید تبدیل کند. این تبدیل درباره‌ی نیترات‌هایی که با مصرف چغندر دریافت می‌شوند هم اعمال می‌شود.

این مواد هنگام عبور از سرخرگ‌ها پیام‌هایی را به سلول‌های کوچک موجود در ماهیچه‌های اطراف سرخرگ‌ها ارسال می‌کنند. نتیجه‌ی این پیام‌رسانی، آرام‌شدن ماهیچه‌های صاف در دیواره‌ی رگ‌ها و به دنبال آن اتساع عروق (گشادتر شدن رگ‌های خونی) است. اتساع عروق باعث کاهش فشار خون می‌شود.

خواص چغندر برای سلامتی

چغندر و آب چغندر فواید زیادی برای سلامتی دارند و به ویژه برای حفظ سلامت قلب و بهبود عملکرد ورزشی مفید هستند.

کاهش‌ فشار خون

پرفشاری خون می‌تواند به قلب و رگ‌های خونی آسیب برساند. علاوه بر این، یکی از مؤثرترین عواملی که خطر ابتلا به بیماری‌های قلبی، سکته و مرگ‌های ناگهانی را در سراسر جهان افزایش می‌دهد همین فشار خون بالا است. مصرف میوه‌ها و سبزیجات سرشار از نیترات‌های معدنی باعث کاهش فشار خون و افزایش تشکیل نیتریک اکسید در بدن می‌شود و می‌تواند خطر ابتلا به بیماری‌های قلبی را کاهش دهد.

پژوهش‌ها نشان می‌دهند چغندر یا آب چغندر می‌تواند در مدت چند ساعت فشار خون را به میزان ۳ تا ۱۰ میلی‌متر جیوه کاهش دهد. این تأثیر احتمالا با افزایش سطح نیتریک اکسید در بدن و اتساع عروق ناشی از آن ارتباط دارد.

البته بعد از دریافت نیترات‌ها از طریق رژیم غذایی، فقط نزدیک به ۶ ساعت سطوح بالای نیترات در خون باقی می‌مانند. بنابراین تأثیر چغندر در کاهش فشار خون یک تأثیر موقتی است و برای کاهش طولانی‌مدت فشار خون باید چغندر به شکل منظم مصرف شود.

بهبود عملکرد ورزشی

بسیاری از پژوهش‌ها نشان می‌دهند نیترات‌ها می‌توانند به افراد کمک کنند تا عملکرد بهتری در انجام تمرینات داشته باشند و به ویژه در تمرینات استقامتی با شدت بالا این تأثیر نیترات‌ها مشهودتر است.

پژوهش‌ها نشان می‌دهند نیترات‌هایی که از طریق رژیم غذایی دریافت می‌شوند روی میزان فعالیت میتوکندری‌ها تأثیر می‌گذارند و باعث کاهش مصرف اکسیژن در طول ورزش می‌شوند. میتوکندری‌ها اندامک‌های درون سلول‌ها هستند که وظیفه‌ی تولید انرژی را بر عهده دارند. از آن‌جایی که چغندر و آب چغندر حاوی مقادیر زیادی نیترات‌های معدنی هستند، مصرف آن ها همین تأثیر را دارد و معمولا هم به همین دلیل توسط ورزشکاران مصرف می‌شوند.

مصرف چغندر می‌تواند در انجام بهتر تمریناتی مانند دویدن و دوچرخه‌سواری به شما کمک کند، استقامت شما را افزایش دهد و باعث شود تا در طول تمرینات به اکسیژن کمتری نیاز داشته باشید. به طور کلی، مصرف چغندر باعث بهبود عملکرد ورزشی می‌شود.

البته از آن‌جایی که سطح نیترات خون در مدت ۲ تا ۳ ساعت به بالاترین حد خود می‌رسد، توصیه می‌شود برای اینکه مصرف چغندر بیشترین تأثیر را داشته باشد، ۲ تا ۳ ساعت قبل از تمرین یا مسابقه چغندر را مصرف کنید.

ضررهای احتمالی

غیر از خواص چغندر شاید درباره‌ی مضرات آن هم شنیده باشید. به جز افرادی که مستعد ابتلا به سنگ کلیه هستند، معمولا سایر افراد با مصرف چغندر دچار مشکل خاصی نمی‌شوند. همچنین ممکن است مصرف چغندر باعث شود رنگ ادرار قرمز یا صورتی شود که اگر چه معمولا با خون اشتباه گرفته می‌شود اما کاملا طبیعی است و هیچ ضرری ندارد.

اگزالات‌

برگ‌ چغندر حاوی مقدار زیادی اگزالات است که می‌تواند به تشکیل سنگ کلیه کمک کند. همچنین اگزالات خواص ضدتغذیه‌ای دارد و می‌تواند در جذب ریزمغذی‌ها اختلال ایجاد کند. با اینکه میزان اگزالات در برگ‌ها بسیار بیشتر از ریشه است اما چغندر به عنوان یک ماده‌ی غذایی حاوی اگزالات فراوان در نظر گرفته می‌شود.

 فادمپ

چغندر حاوی فادمپ‌هایی از نوع فروکتان است. این فادمپ‌ها کربوهیدرات‌هایی با زنجیره‌ی کوتاه هستند که باکتری‌های روده از آن‌ها تغذیه می‌کنند. فادمپ‌ها می‌توانند در افراد حساس مانند مبتلایان به سندرم روده‌ی تحریک‌پذیر (IBS) باعث ایجاد ناراحتی‌های گوارشی شوند.

توصیه‌ی پایانی

چغندر منبعی غنی از مواد مغذی، فیبر و ترکیبات گیاهی مفید است. چغندر حاوی نیترات‌های معدنی است و به همین دلیل فوایدی برای سلامتی دارد که مهم‌ترین آن‌ها حفظ سلامت قلب و بهبود عملکرد ورزشی است.

برای اضافه کرن به انواع سالاد، چغندر یک گزینه‌ی شیرین و خوشمزه است که به راحتی آماده می‌شود. برای استفاده از خواص چغندر می‌توانید آن را به صورت خام، آب‌پز یا تنوری مصرف کنید. البته از آن‌جایی که نیترات‌های موجود در چغندر محلول در آب هستند، برای اینکه نیترات بیشتری دریافت کنید بهتر است چغندر را به شکل خام یا تنوری مصرف کنید.

این مطلب فقط جنبه‌ی آموزش و اطلاع‌رسانی دارد. پیش از استفاده از توصیه‌های این مطلب حتما با پزشک متخصص مشورت کنید.

منابع:

۱- healthline.com

۲- digikala.com


 

0
نوشته شده توسط فرناز اخباری

جنبه‌های احساسی غذا خوردن در بیماری کرون

بیماری‌‌ها و راه درمان, پیشگیری بهتر از درمان, تغذیه سالم , فرناز اخباری

 

به گزارش سایت webmd.com

یکی از مواردی که افراد مبتلا به بیماری التهابی روده (IBD)، که شامل بیماری کرون می‌شود، و از پزشک خود می‌پرسند این است که «چه چیزی بخورم؟» در گذشته، پزشکان می‌گفتند: «رژیم غذایی مهم نیست.» این ممکن است برای برخی از افراد مفید باشد، اما آسیب زیادی به سلامتی من وارد کرد.

هنگامی که بیماری کرون تشخیص داده شد، فقط با خوردن چند غذا علائم من تحریک می‌شد، اما این علائم را نادیده گرفتم. با گذشت زمان، نسبت به غذای بیش‌تری واکنش نشان دادم تا جایی که احساس درد معده، خستگی، تهوع و ناسازگاری روده به صورت ۲۴ ساعته و ۷ روزه داشتم. حتی با وجود تمام داروهایی که مصرف می‌کردم، من احساس بدی داشتم. آن‌قدر ضعیف شدم که ۳ ماهه در بیمارستان سیاتل بستری شدم.

در آن زمان تصمیم گرفتم بیشتر به روش‌های رعایت رژیم غذایی بپردازم. این روزها، اطلاعات زیادی در مورد نحوه غذا خوردن وجود دارد پالئو، کتو، گیاهی، بدون گلوتن، لیست رژیم‌های دیگر همچنان ادامه دارد.

من در مورد نحوه غذا خوردنم در رسانه‌های اجتماعی مطالب زیادی به اشتراک می‌گذارم، بنابراین از این فضا برای بحث در مورد مواردی مانند جنبه‌های ذهنی و احساسی اصلاح رژیم غذایی من که به راحتی در اینترنت یافت نمی‌شود استفاده خواهم کرد.

اول؛ من تنها کسی در خانواده بودم که نیاز به تغییرات اساسی داشت، بنابراین مجبور شدم آشپزی را برای خودم یاد بگیرم. همچنین برای اجتناب از مواد موجود در غذا که نمی‌دانم، به رستوران‌ها نرفتم.

درست کردن بیش‌تر وعده‌های غذایی از ابتدا زمان طولانی نیاز دارد و برای تازه کاری مثل من بیش‌تر لحظه‌ها را در آشپزخانه می‌گذرانم. مدت زیادی طول کشید تا غذایی درست کنم که از آن لذت ببرم. من از محروم شدن از غذایی که دوست داشتم و نمی‌خوردم غصه می‌خوردم و از سخت درست شدن غذاها خسته می‌شدم. هنگام بیماری آشپزی کردن از ابتدا انرژی زیادی از من می‌گیرد. لحظات زیادی وجود داشت که من دم گاز گریه می‌کردم.

خوردن وعده‌های غذایی به تنهایی برایم بسیار منزوی بود. غذا یک تجربه مهم اجتماعی است. من بسیاری از رفت و آمدهای خود را با دوستانم لغو کردم زیرا نمی‌خواستم ظاهری عجیب داشته باشم که چیزی نمی‌خورم.

و به ویژه عرب‌ها از نظر عشق و مهمان‌نوازی خود از طریق غذا معروف هستند. غذاهای خاورمیانه/شمال آفریقا یکی از غذاهای مورد علاقه من است، اما متأسفانه بسیاری از غذاها حاوی موادی هستند که وقتی بیمار هستم نمی‌توانم آن را تحمل کنم.

در هرجمعی که می‌رفتم غذای خود را می‌بردم، که در فرهنگ من بسیار بی‌ادبانه تلقی می‌شود. این حالت زمانی بدتر می‌شد که بزرگان فامیل سعی کردند من را وادار کنند تا از غذاهای آن‌ها بخورم.

همچنین مردم مصر هنگام میزبانی به مردم علاقه‌مند هستند، بنابراین من خیلی از آن‌ها شنیدم که «چیزی نمی‌شود این غذا را بخورید.»

من چندین بار در برخی از مراسم از خوردن آن غذاها امتناع کردم، که باعث شد احساس بدی داشته باشم زیرا متوجه شدم که  آن‌ها می‌خواهند مرا کمک کنند. اکثر عمه‌های من به این حالت عادت کردند و خوشحال بودند که وضعیت سلامتی من رو به بهبودی است، اما زوجی بودند که مرا انتقاد کردند.

آن‌قدر برایم ناراحت کننده بود که دیگر به هیچ یک از مجالس آن‌ها نرفتم. خوشبختانه برخی از دوستان از همان روز اول از من حمایت کردند، اما هنوز برایم سخت بود که احساس کنم که یک طردشده نیستم.

با وجود این‌ها، همچنان به شیوه‌ای که برای سلامتی من بهترین بود و به خاطر آن بهبود یافتم ادامه می‌دهم. من انواع غذاها را تحمل می‌کنم و می‌توانم در مکان‌هایی که با محدودیت‌های من سازگار است غذا بخورم.

برای هرکسی که برای حفظ رژیم سالم تلاش می‌کند، در راه خود ثابت قدم بماند. این یک مرحله سخت نظر جسمی و احساسی است و برای همه به یک اندازه مناسب نیست. بدانید که چه چیزی برای شما مفید است، ثابت قدم باشید و با افراد حامی در ارتباط باشید شما این را دارید!

منبع: webmd.com


 

0
نوشته شده توسط تحریریه جامعه پزشکان ایران

نوشابه‌های رژیمی خطر سکته‌ی مغزی و زوال عقل را افزایش می‌دهند

بیماری‌‌ها و راه درمانپیشگیری بهتر از درمان

 

به گزارش سایت draxe.com

تاکنون به این فکر کرده‌اید که آیا نوشابه‌های رژیمی با شیرین‌کننده‌های مصنوعی برای شما خطرناک هستند؟ شاید در برابر نوشابه‌های شیرین رایج که با شکر شیرین شده‌اند گزینه‌ی بهتری به شمار بروند، ولی این دیدگاهی کاملا سطحی است و پژوهش‌ها آن را تأیید نمی‌کنند.

با توجه به این پژوهش‌ها، نوشابه‌هایی که با قند مصنوعی شیرین می‌شوند، خطرات گوناگونی در پی دارند. برای نمونه، آن‌ها می‌توانند منجر به سکته‌ی مغزی و زوال عقل شوند. به معنای دیگر، آن‌ها مغزتان را نابود می‌کنند.

پژوهش‌گران دانشگاه بوستون آمریکا با انجام چندین آزمایش به این نتیجه رسیدند کسانی که نوشابه‌های رژیمی می‌خورند، در مقایسه با سایر مردم، با احتمال کم‌وبیش سه برابر برای ابتلا به زوال عقل و سکته‌ی مغزی روبه‌رو هستند.

نوشیدنی‌های شیرین و آن‌هایی که قند مصنوعی دارند هم خطرات خودشان را شامل می‌شوند. در این نوشتار به بررسی پژوهش‌های مرتبط با این نوشیدنی‌ها می‌پردازیم. در ادامه با دیجی‌کالا مگ همراه باشید.

نوشیدنی‌هایی که قند مصنوعی دارند، ابتلا به سکته‌ی مغزی و زوال عقل را افزایش می‌دهند

پژوهش‌گران درباره‌ی مصرف نوشیدنی‌های رژیمی در میان ۳۰۰۰ بزرگسال پژوهش کرده و به اطلاعات شگفت‌آوری درباره‌ی این محصولات دست پیدا کردند. با بررسی خطر ابتلا به سکته‌ی مغزی در افراد بالای ۴۵ سال و زوال عقل در افراد بالای ۶۰ سال، پژوهش‌گران دریافتند مصرف نوشابه‌های رژیمی به طور مداوم می‌تواند خطر این بیماری‌ها را سه برابر کند! خطر این نوشیدنی‌ها حتی با در نظر گرفتن سایر عوامل تأثیرگذار در بیماری‌ها از جمله پرخوری، کیفیت پایین رژیم غذایی، سیگار کشیدن و تناسب اندام نامناسب هم همچنان بالا است.

دکتر «سودا سشادری» (Sudha Seshadri) عضو هیئت علمی دانشگاه بوستون درباره‌ی این پژوهش‌ها گفته، «اگرچه نمی‌توان این مطالعات را کاملا قطعی خواند، ولی داده‌هایی قوی را نشان می‌دهند که نمی‌توان آن‌ها را نادیده گرفت. به نظر نمی‌رسد مصرف نوشیدنی‌های شیرین سودی داشته باشد و جایگزین کردن این قندها با شیرین‌‌کننده‌های مصنوعی هم کمکی نمی‌کند. شاید همان آب معمولی و بی‌خطر خودمان باید تنها نوشیدنی‌ای باشد که به آن عادت کرده و مصرف کنیم!»

این پژوهش‌ها در اینجا پایان نیافتند و تأثیرات نوشیدن نوشابه‌های معمولی هم بررسی شد. در حالی که این نوشیدنی‌های شیرین‌شده با شکر پیوندی با بیماری‌های زوال عقل و سکته نداشتند، ولی مشکلات ویژه‌ی خود را به دنبال دارند! کسانی که به طور مرتب از نوشیدنی‌های شیرین (چه با شکر، چه شیرین‌کننده‌های مصنوعی) مصرف می‌کنند، در مقایسه با کسانی که هرگز سمت این نوشیدنی‌ها نمی‌روند، با شانس بیشتری برای ابتلا به سکته‌ی مغزی، سکته‌ی قلبی، حمله‌ی ایسکمی گذرا و سندرم کرونری حاد روبه‌رو هستند.

سال‌ها است می‌گویند چربی مضرترین عنصر رژیم غذایی است، ولی امروزه می‌دانیم چربی‌های سالم برای سلامتی حیاتی هستند و در واقع قند است که ضررهای گوناگونی به سلامتی وارد می‌کند. مصرف زیادی قند یکی از شناخته‌شده‌ترین عوامل ابتلا به بیماری‌های قلبی است.

پژوهش‌گران با بررسی تأثیر نوشیدنی‌های شیرین روی مغز دریافتند مصرف ۲ قوطی نوشیدنی شیرین یا بیش از ۳ قوطی نوشابه در روز می‌تواند حجم مغز را کاهش دهد. این به‌راستی به معنای کوچک شدن مغز و اندازه‌ی هیپوکامپ (مرکز یادگیری در مغز) است. افزون بر این، پیری زودرس مغز و ضعیف شدن حافظه را هم در پی دارد. همه‌ی این‌ها عواملی دردسرساز در مراحل آغازین ابتلا به آلزایمر هستند. حتی مصرف یک نوشابه‌ی رژیمی در روز هم می‌تواند اندازه‌ی مغز را کاهش دهد.

خطرات دیگر مرتبط با نوشابه‌های رژیمی

اگرچه دانشگاه بوستون اطلاعات فراوانی درباره‌ی پیوند میان نوشابه‌های رژیمی و زوال عقل داده، ولی عوارض جانبی این نوشیدنی‌ها تنها به این بیماری خلاصه نمی‌شوند و پزشکان بیماری‌ها و مشکلات بسیاری را با مصرف نوشیدنی‌هایی که به طور مصنوعی شیرین شده‌اند، مرتبط می‌دانند. از دیگر عوارض جانبی مصرف نوشیدنی‌های شیرین می‌توان مشکلات زیر را نام برد:

  • افسردگی؛ مصرف بیش از ۴ قوطی نوشابه‌ی رژیمی در روز با افزایش ۳۰ درصدی خطر ابتلا به افسردگی همراه است.
  • آسیب به کلیه؛ نوشیدن نوشابه‌های رژیمی در درازمدت می‌تواند اختلال‌های کلیوی را تا ۳۰ درصد افزایش دهد.
  • دیابت نوع ۲ و نشانگان سوخت‌وسازی؛ مصرف نوشابه‌های رژیمی به طور روزانه، خطر نشانگان سوخت‌و‌ساز را تا ۳۶ درصد افزایش می‌دهد. افزون بر این، در مقایسه با نوشابه‌های غیررژیمی، با افزایش ۶۷ درصدی
  •  خطر ابتلا به دیابت نوع ۲ هم همراه است.

نوشیدنی‌های سالمی که بسیار بهتر از نوشابه‌ها هستند

به‌راستی چرا باید به سراغ نوشیدنی‌هایی بروید که طول عمر شما را کاهش می‌دهند و به سلامتی‌تان آسیب می‌زنند؟ شما به جای نوشیدنی‌های رژیمی شیرین و پر از قندهای مصنوعی، می‌توانید گزینه‌های زیر را مصرف کنید:

  • چای؛
  • چای سبز؛
  • کامبوچا؛
  • دوغ؛
  • شربت آب‌لیمو؛
  • شربت زنجبیل؛
  • عرقیات گیاهی؛
  • آب میوه‌های طبیعی و بدون شکر؛
  • آب سبزیجات؛

سخن پایانی

شاید شما هم شنیده باشید که می‌گویند چربی مضرترین عنصر رژیم غذایی است، ولی امروزه می‌دانیم چربی‌های سالم برای سلامتی ضروری هستند و در واقع قند است که ضررهای گوناگونی به سلامتی وارد می‌کند. زیاده‌روی در مصرف قند و خوردنی‌های شیرین یکی از شناخته‌شده‌ترین عوامل بیماری‌های قلبی است.

نوشابه‌هایی که با قند مصنوعی شیرین می‌شوند، خطرناک گوناگونی در پی دارند. برای نمونه، آن‌ها می‌توانند منجر به سکته‌ی مغزی و زوال عقل شوند. بنابراین، به نظر نمی‌رسد مصرف نوشیدنی‌های شیرین سودی داشته باشد و جایگزین کردن این قندها با شیرین‌‌کننده‌های مصنوعی هم کمکی نخواهد کرد.

کسانی که همیشه از این نوشیدنی‌های شیرین استفاده می‌کنند، فرقی هم ندارد با شکر شیرین شده باشند یا با شیرین‌کننده‌های مصنوعی، به احتمال زیاد به سکته‌ی مغزی، سکته‌ی قلبی، حمله‌ی ایسکمی گذرا و سندرم کرونری حاد دچار می‌شوند. خطرات این نوشیدنی‌ها در کنار چیزهایی مانند عدم ورزش کردن، سیگار کشیدن، رژیم غذایی نامناسب و خواب بی‌کفیت می‌توانند بسیار بیشتر هم شوند.

جدا از این‌‌ها، نوشیدنی‌های شیرین با مشکلات دیگری مانند افسردگی، آسیب‌های کلیوی و دیابت نوع ۲ هم همراه هستند. پس بهترین کار این است که این نوشیدنی‌ها را کنار بگذارید و از برنامه‌ی غذایی‌تان حذف کنید. در عوض می‌توانید به سراغ نوشیدنی‌هایی مانند چای، دوغ، کامبوچا و آب سبزیجات بروید و سبک زندگی سالم‌تری داشته باشید.

این مطلب صرفا جنبه‌ی آموزش و اطلاع‌رسانی دارد. پیش از استفاده از توصیه‌های این مطلب حتما با پزشک متخصص مشورت کنید.

منابع:

۱- draxe.com

۲- digikala.com


 

0
نوشته شده توسط شیرین کریمی

غذاخوردنِ بی‌اختیار قبل از دورۀ قاعدگی

بیماری‌‌ها و راه درمان, پیشگیری بهتر از درمان, بارداری و زایمان, بهداشت بانوان , شیرین کریمی

 

به گزارش سایت healthline.com

بررسی اجمالی

شما به عنوان یک زن احتمالاً با میل غیرارادی به خوردن غذاهای خاص قبل از دورۀ قاعدگی خود آشنایید. اما چرا اشتیاق به خوردن شکلات و هله هوله در آن دوره از ماه اینقدر قدرتمند است؟

ادامه مطلب را بخوانید تا بدانید چه اتفاقی در بدن باعث این ولع خوردن قبل از قاعدگی می‌شود و چگونه می‌توان آنها را مهار کرد.

غذاخوردن بی‌اختیار چیست؟

خوردن بی‌اختیار، که پرخوری هم نامیده می‌شود، با وسوسه‌ای قوی و غیرقابل کنترل برای مصرف مقادیر زیادی غذا مشخص می‌شود. در بعضی موارد، خوردن بی‌اختیار به اختلال پرخوری (BED) تبدیل می‌شود، که یک تشخیص رسمی است. در برخی موارد دیگر، این خوردن بی‌اختیار فقط در دوره‌های خاصی مانند روزهای منتهی به قاعدگی اتفاق می‌افتد.

برخی از علائم رایج خوردن بی‌اختیار عبارتند از:

  • وقتی گرسنه نیستید یا حتی وقتی احساس سیری می‌کنید باز هم غذا ‌می‌خورید؛
  • به‌طور مرتب مقدار زیادی غذا می‌خورید؛
  • داشتن احساس ناراحتی یا شرمندگی بعد از پرخوری؛
  • در طول روز مخفیانه یا دائماً غذا می‌خورید.

چرا غذا خوردنِ بی‌اختیار قبل از قاعدگی اتفاق می‌افتد؟

تحقیقات نشان می‌دهد که غذا خوردن بی‌اختیار قبل از قاعدگی یک مؤلفۀ فیزیولوژیکی دارد.

طبق مطالعه‌ای که در مجله بین‌المللی اختلالات خوردن منتشر شده است، به نظر می‌رسد هورمون‌های تخمدان نقش اصلی را دارند. این مطالعه نشان داد که سطح بالای پروژسترون در مرحلۀ قبل از قاعدگی ممکن است منجر به غذاخوردن بی‌اختیار و عدم رضایت و ناخوشی بدن شود.

از طرف دیگر، به نظر می‌رسد استروژن با کاهش اشتها مرتبط است. در طول تخمک‌گذاری استروژن در بالاترین سطح خود قرار دارد.

به معنای ساده‌، احتمالاً قبل از پریود شما بیش از همه چیز احساس عدم رضایت می‌کنید. این حس عدم رضایت ممکن است محرکی برای خوردن اجباری شما باشد.

پرخوریِ قبل از قاعدگی معمولاً چند روز طول می‌کشد و با شروع قاعدگی پایان می‌یابد، اگرچه همیشه این‌طور نیست.

اگر غذا خوردن بی‌اختیار خارج از چرخه قاعدگی ادامه دارد، به پزشک خود مراجعه کنید.

چطور می‌توانم از غذا خوردن بی‌اختیار اجتناب کنم؟

اولین قدم برای کم کردن یا اجتناب از غذاخوردنِ بی‌اختیار تشخیص وجود مشکل است.

همچنین باید تعیین کنید که چه زمانی بیش از حد پرخوری می کنید. پس از انجام این کارها برای جلوگیری از پرخوری این نکات را امتحان کنید.

با ذهن غذا بخور

  • یک یادداشت غذایی داشته باشید تا تمام چیزهایی را که می‌خورید، به خصوص اگر پرخوری می‌کنید، ردیابی کنید. دیدن اینکه چه مقدار کالری می‌خورید (روی کاغذ یا از طریق برنامه‌های روی گوشی موبایل) ممکن است به شما کمک کند این چرخه را متوقف کنید.
  • سعی کنید در طول ماه غذای سالم بخورید. غذاهای حاوی قندهای تصفیه شده را کاهش دهید.
  • آشپزخانه و یخچال را با غذاهای سرشار از فیبر مانند میوه‌ها، سبزیجات، لوبیا، دانه‌ها و غلاتِ کامل پر کنید. فیبر به شما کمک می کند تا مدت بیشتری احساس سیری کنید.

میان وعده‌ها را هوشمندانه انتخاب کنید

  • غذای بی‌ارزش خریداری نکنید. هله هوله اگر در خانه نباشد خوردن آن دشوارتر است. در عوض، مواد لازم را برای تهیه میان وعده‌های سالم با انواع بافت‌ها و طعم‌ها خریداری کنید.
  • هنگام تمایل به پرخوری، یک لیوان آب که با میوه یا نعناع تازه طعم‌دار شده است بنوشید. ممکن است برای مهار ولع خوردن کافی باشد. جویدن آدامس یا خوردن آب نبات نیز ممکن است کمک کند.
  • برای هوس شیرینی، یک اسموتی میوه‌ای تازه و ماست یا یک سیب زمینی شیرین را که با کمی کره و یک قاشق چای خوری شکر قهوه‌ای چرب و شیرین شده میل کنید.
  • اگر می‌خواهید یک غذای شور یا تند میل کنید، این چیپس سیب زمینی پخته را با پاپریکا و نمک درست کنید. یکی دیگر از گزینه‌های عالی مخلوط آجیل‌ها و میوه‌های ادویه‌دار است.

انتخاب سبک زندگی سالم

  • استرس ممکن است منجر به غذا خوردن احساسی در روزهای نزدیک به دوران قاعدگی شود. ورزش، تمرین تکنیک‌های آرام‌سازی، خواب منظم و حفظ نگرش مثبت می‌تواند به مدیریت استرس کمک کند.
  • به یک گروه حمایتی بپیوندید. صحبت با کسانی که می‌فهمند چه چیزی را تجربه می‌کنید ممکن است مفید باشد. شاید بتوانید برخی از استراتژی‌های درمانی موفقیت‌آمیز آنها را نیز پیاده کنید.

چه موقع باید با یک متخصص بهداشت تماس بگیرم؟

همه افراد برای غذا خوردن بی‌اختیار قبل از قاعدگی نیازی به درمان ندارند. اگر در زمان‌هایی غیر از روزهای منتهی به قاعدگی پرخوری می‌کنید، یا اگر غذاخوردن بی‌اختیار باعث افزایش چشمگیر وزن یا پریشانی عاطفی می‌شود، باید با یک متخصص بهداشت مشورت کنید.

بر اساس گزارش کلینیک مایو، درمان اختلال پرخوری شامل انواع مختلف مشاوره روانشناسی است، مانند:

  • رفتار درمانی شناختی (CBT) (CBT)
  • روان درمانی بین فردی (ITP)
  • رفتار درمانی دیالکتیکی (DBT)

رفتاردرمانی دیالکتیکی یا DBT نوع خاصی از CBT با تمرکز بر «تنظیم احساسات» به عنوان راهکاری برای مهار الگوهای رفتاری مضر است.

داروهای مهار کننده اشتها یا سایر داروها نیز ممکن است استفاده شوند.

مبارزه با ولع مصرف قبل از قاعدگی دشوار است. مسلح کردن زودتر از زمان خود با مطلع‌بودن از این اتفاق، و گزینه‌های غذایی سالم و تکنیک‌های کنترل استرس می‌تواند به شما کمک کند تا جلوی هوس‌ها را بگیرید. از آنچه می‌خورید آگاه باشید.

اگر با وجود تمام تلاش‌تان، قطع غذا خوردن بی‌اختیار برای شما دشوار است، به دنبال کمک متخصص باشید.

منبع: healthline.com


 

0
نوشته شده توسط فرناز اخباری

کافئین چه تاثیری بر بدن شما دارد

بیماری‌‌ها و راه درمان, پیشگیری بهتر از درمان , تغذیه سالم , فرناز اخباری

 

به گزارش سایت healthline.com

بسیاری از ما یک فنجان قهوه صبحگاهی یا مقداری کافئین در عصر می‌نوشیم. کافئین به قدری گسترده در دسترس است که سازمان غذا و داروی ایالات متحده (FDA) می‌گوید حدود ۸۰ درصد بزرگسالان ایالات متحده هر روز نوعی از کافئین مصرف می‌کنند. اما کافئین اثرات دیگری غیر از بیدار نگه داشتن شما نیز دارد. این ماده یک محرک سیستم عصبی مرکزی است که از چندین روش بر بدن شما تأثیر می‌گذارد.

دانستن علائم نوشیدن کافئین و تأثیرات طولانی مدت آن بر بدن ممکن است شما را وادار کند که در مورد نوشیدن چهارمین فنجان قهوه تفکر داشته باشید. برای کسب اطلاعات بیش‌تر در مورد این اثرات به ادامه مطلب بپردازید.

کافئین به خودی خود هیچ ارزش غذایی ندارد. و چون مزه ندارد لزوماً نمی‌دانید که در غذای شما وجود دارد یا ندارد. حتی برخی از داروها ممکن است بدون این‌که شما بدانیدحاوی کافئین باشند.

این ماده تقریباً همیشه برخی علائم را ایجاد می‌کند و ممکن است احساس انرژی بیش‌تری ایجاد کند، اما با گذشت زمان، با نوشیدن کافئین زیادتر باعث ایجاد علائم ترک مصرف آن می‌شود.

طبق نظر کلینیک مایو: مصرف حداکثر ۴۰۰ میلی‌گرم کافئین در روز برای اکثر بزرگسالان سالم بی‌خطر است. به خاطر داشته باشید که یک فنجان قهوه با اندازه استاندارد هشت اونس است. اگر از ماگ استفاده می‌کنید یا از یه قهوه فروشی قهوه خود را تهیه می‌کنید، احتمال این‌که ۱۶ اونس یا بیش‌تر بنوشید وجود دارد، بنابراین خواندن برچسب‌ها مهم است.

همان‌طور که روزانه به همان میزان قبلی کافئین مصرف می‌کنید، بدن نسبت به آن مقاوم می‌شود.

سایر عوامل مانند سن، توده بدن و سلامت کلی شما نیز می‌توانند تعیین‌کننده تحمل شما نسبت به کافئین باشد.

اگر می‌خواهید میزان کافئین مصرفی خود را کاهش دهید، بهتر است مصرف خود را به آرامی کاهش دهید.

سیستم عصبی مرکزی

کافئین به عنوان یک محرک سیستم عصبی مرکزی عمل می‌کند. هنگامی که به مغز شما می‌رسد، قابل توجه‌ترین اثری که می‌گذارد هوشیاری است. احساس انرژی بیش‌تر و خستگی کم‌تری ایجاد می‌کند، بنابراین یک ماده رایج در داروها برای درمان یا کنترل خواب‌آلودگی، سردرد و میگرن است.

مطالعات همچنین نشان داده است که افرادی که مرتبا قهوه می‌نوشند کم‌تر در معرض ابتلا به آلزایمر و زوال عقل هستند و خطر خودکشی را تا ۴۵ درصد کاهش می‌دهند.

این مزایا محدود به افرادی است که قهوه با اکتان بالا می‌نوشند، است ، نه کسانی که قهوه بدون کافئین می‌نوشند.

برخی افراد قهوه را نوشیدنی سالم می‌دانند، اما مانند اکثر غذاها، مصرف زیاد آن می‌تواند عوارض جانبی ایجاد کند.

به‌عنوان مثال، کافئین زیاد می تواند ایجاد سردرد کند. این امر در درجه اول با مصرف کافئین مرتبط است. رگ‌های خونی در مغز شما به اثرات کافئین عادت می‌کنند بنابراین اگر ناگهان مصرف کافئین را قطع کنید، می تواند باعث سردرد شود.

علائم دیگر ترک کافئین عبارتند از:

  • اضطراب؛
  • تحریک‌پذیری؛
  • خواب‌آلودگی؛

در برخی افراد، ترک ناگهانی ممکن است لرزش ایجاد کند.

اگرچه بسیار نادر است، اما مصرف بیش از حد کافئین نیز ممکن است اتفاق بیوفتد.

علائم مصرف بیش از حد شامل موارد زیر است:

  • گیجی؛
  • توهم؛
  • استفراغ؛

مصرف بیش از حد آن می‌تواند منجر به مرگ در اثر تشنج شود. مصرف بیش از حد، اغلب در نوشیدنی‌های انرژی زا یا قرص‌های رژیم غذایی اتفاق می‌افتد.

طبق نظر کلینیک مایو: حداکثر ۴۰۰ میلی‌گرم کافئین در روز بی‌خطر محسوب می شود که این مقدار برابر با حدود ۴ فنجان قهوه است، اگرچه مقدار کافئین در نوشیدنی‌ها بسیار متفاوت است.

برروی دستگاه گوارش

کافئین میزان اسید در معده شما را افزایش می‌دهد و ممکن است باعث سوزش معده یا ناراحتی معده شود. کافئین اضافی نیز در بدن ذخیره نمی‌شود. در کبد پردازش می‌شود و از طریق ادرار خارج می‌شود. به همین دلیل ممکن است اندکی پس از مصرف کافئین، افزایش دفع ادرار داشته باشید.

اگر دچار مشکلات معده مانند ریفلاکس اسید یا زخم هستید ، از پزشک خود بپرسید که آیا کافئین برای شما مناسب است.

تاثیر برروی دستگاه گردش خون و تنفسی

کافئین از معده شما جذب می‌شود و طی یک یا دو ساعت به بیش‌ترین میزان خود در جریان خون می‌رسد.

کافئین می‌تواند فشارخون شما را برای مدت کوتاهی بالا ببرد. تصور می‌شود که این اثر یا به دلیل افزایش آدرنالین یا انسداد موقت هورمون‌هایی است که به‌طور طبیعی عروق شما را باز می‌کند.

در بیش‌تر افراد، هیچ تأثیری طولانی مدت بر فشارخون ندارد، اما اگر ریتم نامنظم قلب داشته باشید ، کافئین ممکن است ضربان را بیش‌تر کند. اگر فشار خون بالا  یا مشکلات مربوط به قلب دارید، از پزشک خود بپرسید که آیا کافئین برای شما بی‌خطر است.

مصرف بیش از حد کافئین ممکن است باعث افزایش ضربان قلب و نامنظمی آن و مشکلات تنفسی شود. در موارد نادر، مصرف بیش از حد کافئین می‌تواند منجر به مرگ در اثر تشنج یا ضربان قلب نامنظم شود.

تاثیر برروی دستگاه اسکلتی و عضلانی

کافئین به مقدار زیاد ممکن است در جذب و سوخت‌وساز کلسیم تداخل ایجاد کند. این حالت می‌تواند باعث نازک شدن تراکم استخوان شده و منجر به پوکی‌استخوان شود. اگر بیش از حد کافئین مصرف می‌کنید، ممکن است باعث انقباض عضلات شما شود. اگر کافئین را ترک کنید، ممکن است دچار درد عضلانی شوید.

سیستم تناسلی

کافئین در داخل جریان خون جریان می‌یابد و از جفت عبور می‌کند. از آنجا که یک ماده محرک است، می تواند باعث افزایش ضربان قلب و متابولیسم جنین شود. کافئین زیاد نیز می‌تواند باعث کندی رشد جنین و افزایش خطر سقط جنین شود.

برخی شواهد نشان می‌دهد که مقادیر زیادی کافئین می‌تواند در تولید استروژن و متابولیسم مورد نیاز برای بارداری تداخل ایجاد می‌کند.

 

منبع: healthline.com


 

0
نوشته شده توسط فرناز اخباری

فواید پیروی از رژیم DASH

بیماری‌‌ها و راه درمان, پیشگیری بهتر از درمان , تغذیه سالم, فرناز اخباری

 

به گزارش سایت everydayhealth.com

رژیم DASH برای افرادی که می‌خواهند فشارخون خود را کاهش دهند، توصیه می‌شود، اما هر کسی که می‌خواهد یک رژیم غذایی سالم را انتخاب کند یک گزینه عالی است.

از آن‌جا که تأکید بر خوردن غذاهای کامل دارد که به‌طور طبیعی چربی‌های ناسالم و قندهای اضافه شده از آن حذف شده است و همچنین دارای  وعده‌های متوسط ​​است، منجر به کاهش وزن می‌شود.

رعایت رژیم DASH فواید زیادی دارد

پتانسیل بلند مدت این رژیم غذایی متنوع است و به راحتی به عنوان یک گزینه رژیم غذایی مادام‌العمر می‌تواند باشد.

در مطالعه‌ای که در فوریه ۲۰۱۶ در مجله آمریکایی تغذیه بالینی منتشر شد، نشان داده است باعث کاهش فشارخون و بهبود سطح کلسترول سالم افرادی که به این رژیم پایبند هستند شده است.

و مطالعه‌ای که در دسامبر ۲۰۱۷ در ژورنال کالج قلب و عروق آمریکا منتشر شد، نشان داد که اثرات کاهش فشارخون در میان افراد دارای فشارخون سیستولیک بالاتر از ۱۵۰ میلی‌متر جیوه است.

کاهش خطر ابتلا به برخی بیماری‌ها

تقویت قلب می‌تواند باعث بهبود سایر جنبه‌های سلامتی شما مانند عملکرد کلیه، میزان قندخون و سلامت چشم شود. یک مطالعه که در اکتبر ۲۰۱۹ در تغذیه بالینی منتشر شد، نشان داد رژیم DASH خطر ابتلا به بیماری مزمن کلیه را کاهش می‌دهد. طبق نوشته‌های NHLBI پیروی از رژیم غذایی DASH همچنین ممکن است خطر سکته مغزی را کاهش دهد.

افزایش سلامت قلب

یک مطالعه که در سپتامبر ۲۰۱۹ در مجله انجمن قلب آمریکا منتشر شد، نشان داد که زنان مبتلا به دیابت نوع ۲ که رژیم DASH را دنبال می‌کنند، در مقایسه با زنانی که میوه، سبزیجات و غلات کامل را در اولویت قرار نمی‌دهند، خطر بیماری قلبی عروقی کمتری دارند.

مدیریت بهتر دیابت نوع ۲

طبق مقاله منتشر شده در مجله Current Hypertension Reports، هنگامی که با یک برنامه کاهش وزن و رژیم ورزشی همراه باشید، رژیم DASH ممکن است منجر به کاهش مقاومت به انسولین، که مشخصه اصلی دیابت نوع ۲ است، شود.

تغذیه بهتر

رژیم غذایی DASH بر خوردن غذاهای کامل و تازه تأکید دارد زیرا غذاهای فرآوری شده و از پیش بسته‌بندی شده اغلب بدون ذکر قند اضافه شده و بیش‌ترین نمک را دارند.

نکات منفی احتمالی پیروی از رژیم DASH:

آن‌چه کارشناسان احتیاط می‌کنند و می‌گویند رژیم غذایی DASH اشکال کمی دارد. برخی از افراد ممکن است از این واقعیت ناراحت شوند که روش خاصی برای کاهش وزن را مشخص نمی‌کند.

نانسی ال. کوهن، استاد و رئیس گروه تغذیه در دانشگاه ماساچوست در Amherst. می‌گوید: «این رژیم به خودی خود برای کاهش وزن طراحی نشده است، اما تعداد مختلفی از وعده‌های گروه‌های غذایی با میزان کالری مختلف دارد که باعث کاهش وزن می‌شود.»

اما افراد دیگر ممکن است انجام این رژیم را سخت بدانند که به اندازه توصیه رژیم غذایی DASH، با خوردن فیبر سازگار شوند. بهتر است به تدریج غذاهای حاوی فیبر بالا مانند غلات سبوس‌دار، میوه‌ها و سبزیجات را به رژیم خود اضافه کرده و در حین انجام این کار آب زیادی بنوشید تا از نفخ شکم و ناراحتی جسمی جلوگیری کنید.

تأثیرات احتمالی کوتاه مدت و بلند مدت رژیم DASH

تحقیقات نشان می‌دهد که رژیم DASH می‌تواند حداقل در کوتاه مدت به کاهش فشارخون کمک کند، اما برای تعیین این‌که آیا رژیم DASH برای کسانی که در طولانی مدت به آن پایبند هستند، به کاهش نرخ بیماری‌های قلبی تبدیل می‌شود، نیاز به مطالعات طولانی‌تری است.

درگزارش دیگر توسط Melinda Carstensen گفته می‌شود، برای بسیاری، رژیم DASH یک رژیم دو جانبه است، یک رژیم غذایی معقول برای کنترل سطح فشارخون و از دست دادن وزن یا حفظ وزن سالم است.

منبع: everydayhealth.com


 

0
نوشته شده توسط فرناز اخباری

رژیم DASH چیست؟

بیماری‌‌ها و راه درمان, پیشگیری بهتر از درمان , دارونامه, تغذیه سالم, فرناز اخباری

 

به گزارش سایت everydayhealth.com

رژیم غذایی DASH عمدتاً به دلیل تأثیرات مثبت آن بر سطح فشارخون مورد تبلیغ قرار می‌گیرد، اما این برنامه با پشتیبانی علمی ممکن است به دلیل تمرکز بر خوردن غذاهای تازه و کامل، منجر به کاهش وزن در برخی افراد شود.

رژیم‌های غذایی برای جلوگیری از فشارخون بالا یا رژیم غذایی DASH به‌طور مداوم توسط US News & World Report به‌عنوان یک رژیم غذایی برتر برای سلامت قلب و کاهش وزن رتبه‌بندی شده است، و جای تعجب نیست که چرا برخلاف رژیم‌های مد جدید که نیاز به محدودیت کالری یا مصرف یک گروه غذایی بیش از حد دارند، بدون داشتن شواهد علمی در تایید تأثیر آن‌ها، رژیم DASH شامل ایجاد تغییرات در رژیم غذایی قابل انعطاف که ریشه در توصیه‌های اثبات شده تغذیه‌ای دارد است.

این امر باعث شده است که برنامه غذایی در بین پزشکان، متخصصان تغذیه و سایر متخصصان بهداشت در ایالات متحده محبوب باشد، جایی که بیماری‌های قلبی طبق آمار مرکز کنترل و پیشگیری از بیماری‌ها (CDC) همچنان عامل مرگ شماره یک در میان زنان و مردان است . فشارخون بالا عامل مهمی در ابتلا به بیماری‌های قلبی است و از هر ۳ بزرگسال آمریکایی یک نفر را تحت تأثیر قرار می‌دهد.

هر چند این فقط یک مشکل در آمریکا نیست: براساس آمار انجمن قلب آمریکا، بیماری قلبی همچنین مهم‌ترین علت مرگ در سراسر جهان است.

رژیم غذایی DASH دقیقاً برای چه کسانی مناسب است و انواع مختلفی از آن‌ها موجود است؟

رژیم غذایی DASH به‌طور خاص برای کمک به افراد در کاهش فشارخون بالا است و توسط موسسه ملی قلب، ریه و خون (NHLBI)، بخشی از موسسات ملی بهداشت، ترویج می‌شود.

طبق انجمن قلب آمریکا، میزان فشار خون سیستولیک بالاتر از ۱۳۰ و میزان فشارخون دیاستولیک بالاتر از ۸۰ میلی‌متر جیوه بالا در نظر گرفته می‌شود.

گزینه‌های غذایی موجود در رژیم DASH با برنامه غذایی توصیه شده در MyPlate وزارت کشاورزی ایالات متحده مطابقت دارد، با تمرکز بر غذاهای کامل، مانند میوه‌ها و سبزیجات.

لبنیات فاقد چربی یا کم‌چرب. غلات کامل؛ و گوشت بدون چربی، ماهی و مرغ. در همین حال، طبق یک مطالعه گذشته، این طرح نیاز به کاهش یا ترجیحاً حذف غذاهای فرآوری شده مانند نوشیدنی‌های شیرین و تنقلات بسته‌بندی شده و محدود کردن گوشت قرمز دارد که بیش از حد با سلامت قلب و نارسایی قلبی مرتبط است.

رژیم DASH به‌طور خاص نیازهای کم سدیم (نمک) را برآورده می‌کند که می‌تواند بیش از حد فشارخون را به مردم برساند.

این بدان معناست که این یک رژیم غذایی عالی برای افرادی است که فشارخون بالا دارند یا سابقه شخصی یا خانوادگی بیماری قلبی دارند و همچنین افرادی که ممکن است در معرض خطر دیابت نوع ۲ باشند یا در حال حاضر این بیماری را دارند.

انواع رژیم‌های DASH

بسته به نیازهای سلامتی خود، می‌توانید از دو شکل رژیم DASH یکی را انتخاب کنید:

رژیم استاندارد DASH: این برنامه مصرف سدیم را به ۲۳۰۰ میلی‌گرم  کالری در روز محدود می‌کند.

رژیم غذایی DASH با سدیم پایین: این نسخه خواستار محدود کردن مصرف سدیم به ۱۵۰۰ میلی‌گرم  کالری در روز است.

طبق NHLBI، برنامه غذاییDASH در هفته به‌طور متوسط ​​شامل موارد زیر است:

  • ۶ تا ۸ وعده غلات، ترجیحاً غلات کامل؛
  • ۶ وعده یا کم‌تر گوشت، مرغ و ماهی؛
  • ۴ تا ۵ وعده سبزیجات؛
  • ۴ تا ۵ وعده میوه؛
  • ۲ تا ۳ وعده لبنیات کم‌چرب یا فاقد چربی (بدون چربی، برای افرادی که وزن بالا یا دیابت دارند.)؛
  • ۲ تا ۳ وعده چربی یا روغن (ترجیحاً چربی‌های سالم).

در این‌جا برخی دیگر از اهداف تغذیه‌ای روزانه برنامه رژیم DASH آورده شده است:

  • چربی کل ۲۷ درصد کالری است؛
  • چربی اشباع شده ۶ درصد کالری یا کم‌تر است؛
  • پروتئین ۱۸ درصد کالری است؛
  • کربوهیدرات‌ها ۵۵ درصد کالری هستند؛
  • کلسترول به ۱۵۰ میلی‌گرم محدود می‌شود؛
  • فیبر ۳۰ گرم یا بیش‌تر است.

بسته به نیازهای کاهش وزن یا نگهداری وزن، می‌توانید یک برنامه غذایی DASH انتخاب کنید که ۱۲۰۰، ۱۴۰۰، ۱۶۰۰، ۱۸۰۰، ۲۰۰۰، ۲۶۰۰ یا ۳۱۰۰ کالری در روز تأمین کند.

 

منبع: everydayhealth.com


 

0
نوشته شده توسط بهنوش فرجی

۷ پروتئین کاملی که بدون مصرف گوشت قرمز می‌توانید دریافت کنید!

بیماری‌‌ها و راه درمان, پیشگیری بهتر از درمان  , تغذیه سالم , بهنوش فرجی

 

به گزارش سایت webmd.com

همه چیز درباره پروتئین در تبلیغات، بر روی برچسب محصولات و در سالن ورزشی شنیده‌ایم. تا اسم پروتئین می‌آید ذهن ما به سمت گوشت گاو می‌رود و بیش‌تر افراد به‌عنوان بهترین منبع پروتئین به گوشت گاو فکر می‌کنند.

اما غذاهای دیگری فراتر از گوشت گاوست ( از جمله برخی مواد غذایی گیاهی ) که پروتئین‌های با کیفیت بالا محسوب می‌شوند. و بعضی از آن‌ها ممکن است شما را متعجب کنند.

ممکن است اصطلاح « پروتئین کامل» یا «پروتئین با کیفیت بالا» را شنیده باشید. این بدان معنی است که: آمینو اسیدها بلوک‌های سازنده پروتئین هستند و ما به آمینو اسیدها نیاز داریم تا پروتئین‌ها را مانند هورمون‌ها و آنزیم‌ها بسازیم. بدن می‌تواند برخی از این اسیدهای آمینه را در خودش بسازد، اما بعضی از آن‌ها از طریق خوردن غذا دریافت می‌شوند. و به آن اسید آمینه «ضروری» گفته می‌شود.

یک پروتئین «کامل»؛ تمام ۹ آمینو اسید ضروری را به مقدار کافی دارد. غذاهای پروتئین کامل که به آن‌ها غذاهای پروتئین «با کیفیت بالا» نیز گفته می‌شود. پروتئین‌های «ناقص» یک یا چند مورد از این اسیدهای آمینه ضروری را ندارند و به‌طور معمول غذاهای گیاهی هستند. پروتئین‌های ناقص هنوز هم می‌توانند آنچه بدن ما نیاز دارد را تأمین کنند.

اگر چه قبلا ً تصور می‌شدکه برای ایجاد یک پروتئین کامل لازم است تا منابع پروتئین ناقص را با هم در یک وعده غذایی مانند لوبیا و برنج بخورید، اما اکنون می‌دانیم که صرف خوردن انواع غذاهای پروتئینی در طول روز کافی است.

وقتی نوبت به پروتئین کامل و با کیفیت بالا می‌رسد، گوشت به‌طور سنتی مورد توجه بوده است. اما این تنها گزینه شما نیست. در این‌جا هفت غذای فراتر از گوشت وجود دارد که پروتئین مورد نیاز شما را تأمین می‌کند:

کینوا

هر نصف فنجان کینوا حاوی چهار گرم پروتئین کامل است و منبع خوبی از فیبرست (و فاقد گلوتن است). کینوا طعم ملایم و کمی مغذی دارد و می‌توانید آن را به‌عنوان یک غذای فرعی یا به‌عنوان یک غلات صبحانه گرم میل کنید.

تخم مرغ

اگرچه برخی از افراد روی سفیده‌ها تمرکز می‌کنند، در زرده تخم‌مرغ نیز پروتئین وجود دارد (از هفت گرم پروتئین موجود در یک تخم مرغ بزرگ، حدود چهار گرم پروتئینش از سفید‌ست و سه گرم زرده‌ست). زرده همچنین حاوی مواد مغذی و ترکیباتی است که سفیده آن از لوتئین، آنتی‌اکسیدان خوشش نمی‌آید.

سویا

چه در یک لیوان به‌عنوان شیر سویا یا به تنهایی یک پروتیین با کیفیت بالا محسوب می‌شود. برای این‌که بیش‌ترین فواید سلامتی را از سویا بگیرید، منابع غذایی کل آن را (مانند ادامام یا توفو) را بیش‌تر انتخاب کنید.

پسته

اخیراً در یک تحلیل نشان داد که پسته بو داده شده در واقع حاوی کلیه اسیدهای آمینه ضروری است. یک اونس پسته حدود شش گرم پروتئین و سه گرم فیبر دارد.

لبنیات

هر دو نوع پروتئین در لبنیات ( آب‌پنیر و کازئین ) کامل هستند. در واقع در تجزیه و تحلیل کیفیت پروتئین، لبنیات در واقع بالاتر از گوشت گاو است. چه شما شیر را انتخاب کنید و چه شیر بدون چربی، مقدار پروتئین تقریبا ً مشابه است ( حدود ۸ گرم در هر فنجان ) . یک فنجان ماست، به ویژه ماست یونانی، مقدار پروتئینش می‌تواند حتی بیش‌تر هم باشد.

گندم سیاه

این غلات کامل بدون گلوتن یک پروتئین کامل است و در یک مطالعه، مردم گزارش کردند که پر کننده و سیرکننده‌تر از برنج یا گندم معمولی است (علیرغم نام آن، گندم سیاه در واقع نوعی گندم نیست!). آن را برای تقویت پروتئین به سالادهای سبز اضافه کنید یا با آرد گندم سیاه بپزید.

ماهی

ماهی منبع بسیار خوبی از پروتئین با کیفیت بالا است. اگر چه سالمون یک ماهی « چرب » در نظر گرفته می‌شود، آن چربی‌ها برای قلب و برای مغز خوب هستند . فیله ماهی کپور معمولی و ماهی آزاد بیش از ۴ گرم پروتئین دارد.

 

منبع: webmd.com


 

0
1 2 3 4 5