نوشته شده توسط تحریریه جامعه پزشکان ایران

کم‌کاری تیروئید و غذاهای مضر برای آن

بیماری‌‌ها و راه درمان, تغذیه سالم, پیشگیری بهتر از درمان,

 

یکی از راه‌های اصلی کنترل علائم کم‌کاری تیروئید، بهبود رژیم غذایی است. هر چند شما باید به دیگر توصیه‌های پزشکی نیز عمل نمایید؛ اما رژیم غذایی‌تان نیز از جنبه‌ی تنظیم عملکرد تیروئید نقش بسیار مهمی دارد.

در عارضه‌ی کم‌کاری تیروئید، فرایندهای هورمونی که برای متابولیسم ضروری‌اند آن گونه که باید تنظیم نیستند. به همین دلیل، افرادی که به کم‌کاری تیروئید دچارند معمولا وزن اضافه می‌کنند، حتی اگر سبک زندگی سالمی داشته باشند. اما آیا می دانید از چه غذاهایی باید پرهیز کنید؟

به‌طور کلی افرادی که مشکل کم‌کاری تیروئید دارند باید پیرو یک برنامه غذایی خاص باشند. اما به‌طور کلی، غذاهایی وجود دارند که باید از خوردن آن‌ها اجتناب کنید.

کم‌کاری تیروئید چیست؟

کم کاری تیروئید یک بیماری مربوط به غده تیروئید است که در آن، هورمون‌های تیروئید کم ترشح می‌شوند. کم کاری تیروئید به دلیل عدم تعادلی که در هورمون‌ها ایجاد می‌کند بر عملکرد متابولیسم، سلامت قلب و عروق و دیگر فرایندهای مهم بدن اثر می گذارد و واکنش‌های منفی ایجاد می نماید.
کم کاری تیروئید در میان خانم‌هایی که در دهه ۶۰ زندگی خود هستند، به دلیل تغییرات هورمونی، شایع‌تر است اما به طور کلی هر کسی می‌تواند به این عارضه دچار شود، از جمله نوجوانان.

علائم کم‌کاری تیروئید

در مراحل اولیه کم‌کاری تیروئید، پزشکان برای تشخیص آن دچار چالش می‌شوند؛ اما با پیشرفت این عارضه، علائم زیر ممکن است ظاهر شوند:

. خستگی؛
. خشکی پوست؛
. افزایش وزن؛
. حساسیت به سرما؛
. ریزش مو؛
. درد و گرفتگی عضلات؛
. التهاب پاها؛
. کاهش ضربان قلب؛
. افزایش کلسترول خون.


ضمنا ممکن است فرد دچار مشکل در تمرکز، تحریک پذیری عصبی و اختلالات خلقی (مانند افسردگی) شود. همچنین بی‌نظمی قاعدگی نیز دیده می‌شود.

اگر کم‌کاری تیروئید دارید این غذاها را نخورید

غذاهایی که بیماران دچار کم‌کاری تیروئید نباید مصرف کنند گواتروژن (ترکیباتی که عملکرد طبیعی تیروئید را مختل می‌کنند) نامیده می‌شوند. این مواد غذایی می‌توانند بر تولید طبیعی هورمون تیروئید اثر بگذارند.

غلاتی که گلوتن دارند
مصرف غلات با گلوتن بالا می‌توانند باعث شوند بدن به سختی بتواند داروهای جایگزین هورمون‌های تیروئید را جذب کند. سیستم ایمنی، گلوتن را به عنوان آنتی‌ژنی می‌بیند که باید به آن حمله کند. به همین دلیل، برای پیشگیری از مشکلات تیروئید و بهبود عملکرد این غده، بهتر است این نوع غذاها را از رژیم غذایی‌تان حذف کنید:

. محصولات غذایی بر پایه آرد سفید؛
. جو؛
. چاودار؛
. گندم.

سبزیجات چلیپایی
گل کلم، کلم بروکسل و دیگر سبزیجات کلمی از جمله کلم برگ و بروکلی سرشار از فیبر و سایر مواد مغذی هستند، اما در صورت داشتن کمبود یُد ممکن است در تولید هورمون تیروئید اختلال ایجاد کنند؛ زیرا این‌ها حاوی مواد گواتروژن نیز هستند و باعث مشکلاتی در جذب یُد می‌شوند. یُد یک ماده ضروری لازم برای تولید هورمون‌های تیروئید است، یعنی به بدن کمک می‌کند هورمون‌های تیروئید را به درستی جذب کند.
البته مصرف مقدار کمی از آن‌ها به صورت پخته مشکل خاصی ایجاد نمی‌کند.

سویا و مشتقاتش
سویا و همه‌ی مشتقات آن حاوی ایزوفلاوون هستند. ایزوفلاوون یک فیتواستروژن است که عملکرد غده تیروئید را تغییر می‌دهد، خصوصا در بیمارانی که کمبود یُد دارند. برخی از غذاهای سویاداری که باید از آن‌ها پرهیز کنید:
. شیر سویا
. پنیر تهیه شده از سویا
. سویا سس
. پروتئین‌های تهیه شده بر پایه‌ی سویا
البته مطالعه‌ای در مارس ۲۰۱۹ که در مجلات علمی منتشر شد، نشان داد سویا تأثیری بر هورمون‌های تیروئید ندارد و سطح هورمون‌های محرک تیروئید را به مقدار کمی ​​افزایش می‌دهد. اما از طرفی برخی تحقیقات نشان می‌دهد که مصرف سویا ممکن است با توانایی شما در جذب داروهای تیروئید تداخل داشته باشد. به همین دلیل، بهتر است با پزشکتان در این مورد مشورت کنید و یا این که حداقل ۴ ساعت قبل و بعد از مصرف داروهای تیروئیدتان از مصرف سویا و مشتقات آن پرهیز کنید.

قند و شیرینی‌جات
بیمارانی که کم کاری تیروئید دارند دارای مشکلی مداوم در سطح گلوکز خون هستند که اگر مراقب نباشند ممکن است به مقاومت به انسولین مبتلا شوند؛ اما لازم است یادتان باشد عملکرد متابولیک تغییر می‌یابد و این می‌تواند سبب چاقی و دیابت شود.
. بیماران باید انواع قند را از رژیم غذایی خود حذف کنند
. کارشناسان توصیه می‌کنند مواد جایگزین قند را نیز مصرف نکنند، حتی شیرین‌کننده‌های ارگانیک، زیرا این مواد می‌توانند باعث افزایش سطح قند خون شوند.

زیاده‌روی در مصرف یُد
طبق توصیه کارشناسان بهتر است از مصرف بیش از حد یُد پرهیز کنید زیرا یُد زیادی می‌تواند هم کم‌کاری تیروئید و هم پُرکاری تیروئید را تشدید کند. بنابراین از مصرف مکمل‌های حاوی یُد و مقدار زیادی نمک یُددار به بهانه‌ی دریافت ید بیشتر، پرهیز کنید مگر این که پزشکتان غیر این را به شما توصیه کرده باشد.

گوشت‌های فرآوری شده
با توجه به این واقعیت که گوشت‌های فرآوری شده (سوسیس، کالباس، ناگت و …) پُر از نیترات و نیتریت و دیگر مواد افزودنی‌اند، یکی از دشمنان سلامت تیروئید همین غذاها محسوب می‌شوند. وقتی شما مکررا در رژیم غذایی خود از گوشت‌های فرآوری شده استفاده می‌کنید، این مسئله می‌تواند سبب کم‌کاری تیروئید شده و حتی پیامدهایی برای متابولیسم و سلامت قلب و عروق‌تان داشته باشد.

اگر به کم‌کاری تیروئید دچارید، طبق توصیه‌های پزشک‌تان عمل کنید

به طور کلی شما باید علاوه بر محدود کردن مصرف مواد غذایی گفته شده، سبک زندگی خود را نیز بهتر کنید. به‌طور خلاصه، تابع توصیه‌های پزشک‌تان باشید، رژیم غذایی‌تان متعادل باشد، بی‌تحریک و یکجانشین نباشید و الکل و تنباکو نیز مصرف نکنید.

منبع: tebyan.net


 

0
نوشته شده توسط تحریریه جامعه پزشکان ایران

چه عادات غذایی استرس‌تان را بیشتر می‌کنند؟

بیماری‌‌ها و راه درمان, تغذیه سالم, پیشگیری بهتر از درمان,

 

لیست کارهایی که باید انجام دهید زیاد است و زمانی که برای انجامشان دارید کوتاه؛ برایتان آشناست؟ این زمانی است که استرس، چهره‌ی ناخوشایندش را به شما نشان می‌دهد و می‌دانید که راه‌های زیادی برای مدیریت استرس وجود دارد: ورزش‌کردن، تنفس عمیق، مدیتیشن، صحبت با یک دوست، یا انجام کاری لذت‌بخش. اما آنچه می‌خورید هم مهم است.

رژیم غذایی بر تمام جنبه‌های عملکرد فیزیکی و روانی شما اثر می‌گذارد. گاهی ما ناآگاهانه به‌گونه‌ای تغذیه می‌کنیم که استرسمان را بدتر می‌کند. در این مطلب به عادت‌های غذایی می‌پردازیم که مدیریت استرس را برایمان سخت‌تر می‌کنند.

به اندازه کافی منیزیم دریافت نمی‌کنید

شما به منیزیم نیاز دارید تا بیش از ۳۰۰ واکنش شیمیایی در بدنتان انجام شود، از جمله واکنش‌هایی که بر مغز و اعصاب و قلب و عملکرد عضلات اثر می‌گذارند. مطالعاتی که روی موش‌ها انجام شد نشان می‌دهد داشتن رژیم غذایی کم منیزیم، اضطراب موش‌ها را افزایش داده و آنها را عصبی کرده بود. همچنین شواهدی وجود دارد که منیزیم اضطراب را در انسان کاهش می‌دهد و برای رفع بی‌خوابی مفید است.
برخی از افراد وقتی تحت استرس هستند علائم افسردگی را از خود بروز می‌دهند. مطالعه‌ای که روی انسان‌ها انجام شد دریافت مصرف مکمل منیزیم، ۴۵۰ میلی‌گرم در روز، به اندازه‌ی یک داروی افسردگی تری سیکلیک علائم افسردگی را در افراد سالمندی که دیابت داشتند کاهش داده بود.
آیا در رژیم غذایی شما به‌اندازه کافی منیزیم وجود دارد؟ بهترین منابع غذایی منیزیم، غلات کامل، مغزها و دانه‌ها، سبزیجات برگدار و حبوبات می‌باشند. ضمناً لازم است بدانید برخی از داروها مانند ادرارآورها و مهارکننده‌های پروتون پمپ که برای درمان ریفلاکس به کار می‌روند می‌توانند ذخایر منیزیم بدن را کاهش بدهند.

قند و کربوهیدرات‌های تصفیه شده زیاد می‌خورید

آیا هله‌هوله‌ها می‌توانند استرس را بدتر کنند؟ قند و کربوهیدرات‌های تصفیه شده باعث نوساناتی در قند خون می‌شوند که نتیجه‌اش اضطراب است. بعد از اینکه غذایی شیرین یا زیاد فرآوری شده می‌خورید، قند خون و انسولینتان فوراً بالا می‌رود. انسولین زیادی در خون باعث افت قند خون شده و با همان سرعتی که بالا رفته بود ناگهان افت می‌کند. این بالا و پایین کردن‌های قند خون می‌تواند اضطراب را تشدید کند یا اگر مستعد حملات پانیک باشید، دچار این حمله شوید.


پس، از هله‌هوله‌ها دوری کنید و وعده‌های غذایی‌تان شامل منابع سالم پروتئین باشد و در میان وعده‌هایتان نیز غذاهای سالم بخورید تا سطح قند خونتان یکنواخت باشد. از وعده‌های غذایی‌تان نیز صرف‌نظر نکنید چون این کار می‌تواند باعث افت قند خون شده و اضطراب ایجاد کند.

کافئین زیادی مصرف می‌کنید

افراد کافئین را به‌خاطر افزایش انرژی و تمرکز مصرف می‌کنند. اما برخی از افراد بعد از مصرف کافئین دچار اضطراب و تحریک عصبی می‌شوند. دیگر واکنش‌های بدن نسبت به کافئین شامل سردرد و تپش قلب می‌شود. سعی کنید برای مدتی مصرف محصولات کافئین‌دار را کاهش دهید یا محدود کنید تا ببینید تغییری در خلق و خوی‌تان ایجاد می‌شود یا نه.
قهوه، چای و نوشیدنی‌های انرژی را، معمول‌ترین منابع کافئین هستند اما در دیگر غذاها نیز مقدار کمی کافئین وجود دارد، مانند شکلات. برخی از داروها مانند مسکن‌ها و دارهایی که برای تسکین سردرد مصرف می‌شوند نیز کافئین دارند. به‌جای قهوه، دم‌نوش گیاهی بنوشید. چای بابونه، دم‌نوش به، بادرنجبویه، گل ساعتی و …، واکنش‌های استرسی بدن را تسکین می‌دهند و برای رفع اضطراب مفیدند. این نوشیدنی‌های گیاهی به خواب بهتر نیز کمک می‌کنند.

به‌اندازه کافی امگا ۳ نمی‌خورید

امگا ۳ نوعی چربی غذایی است که در ماهی‌هایی مانند سالمون و ساردین به‌وفور وجود دارد. برخی از افرادی که ماهی نمی‌‌خورند، مکمل روغن ماهی مصرف می‌کنند. امگا ۳ خواص ضدالتهابی داشته و می‌تواند در برابر بیماری‌های قلبی از شما محافظت کند. تحقیقات نشان می‌دهد رژیم‌های غذایی که امگا ۳ زیادی دارند به‌سلامت مغز کمک می‌کنند. مطالعه‌ای دریافت امگا ۳ می‌تواند اضطراب را کاهش بدهد. بهتر است امگا ۳ مورد نیاز بدنتان را از غذاها دریافت کنید تا اینکه مکمل مصرف کنید.
غذاهای گیاهی مانند گردو، دانه کنجد، دانه چیا و بذر کتان نیز منابع خوبی از امگا ۳ هستند اما از نوع زنجیره کوتاه بوده و ممکن است همان فواید امگا ۳ زنجیره بلند موجود در ماهی‌های چرب را نداشته باشند. بدن شما می‌تواند فقط ۱۰ درصد از امگا ۳ زنجیره کوتاه را به نوع زنجیره بلند امگا ۳ تبدیل نماید. همچنین باید بدانید مکمل‌های روغن ماهی می‌توانند در فعالیت برخی از داروها مانند داروهای غلظت خون تداخل ایجاد کنند. پس حتماً با مشورت پزشک مکمل مصرف کنید.

میکروبیوم روده‌تان نیاز به تنظیم مجدد دارد

امروزه دانشمندان میکروبیوم روده‌ را با سلامت روان مرتبط می‌دانند. میکروارگانیسم‌های ریزی که در روده‌هایتان زندگی می‌کنند، از طریق عصب بزرگی به نام عصب واگوس با مغزتان تعامل دارند و می‌توانند بر خلق و خوی‌تان اثر بگذارند. مطالعات گوناگونی، اثرات پروبیوتیک‌ها بر اضطراب را نشان داده‌اند. خصوصاً یک نوع باکتری به نام لاکتوباسیلوس رامنوسوس، مؤثرترین باکتری بر سلامت روان است. شما می‌توانید با خوردن غذاهای تخمیر شده مانند ماست و کفیر، پروبیوتیک دریافت کنید.

کلام پایانی

رژیم غذایی شما بر احساس اضطرابتان اثر می‌گذارد. سعی کنید به مدت چند هفته هر چه می‌خورید یادداشت کنید تا ببینید هر تغییری که در تغذیه‌تان ایجاد می‌کنید چه اثری بر خلق و خوی‌تان می‌گذارد. همچنین فراموش نکنید که طی روز آب بنوشید. کم‌آبی خفیف بدن هم می‌تواند تأثیر منفی بر خلق‌وخو بگذارد. مطالعات نشان می‌دهد افراد اغلب بدنشان کمی دهیدراته است اما از آن آگاه نیستند.

منبع: tebyan.net


 

0
نوشته شده توسط تحریریه جامعه پزشکان ایران

باید و نبایدهای تغذیه‌ای در عفونت مجاری ادراری

بیماری‌‌ها و راه درمان, تغذیه سالم, پیشگیری بهتر از درمان,

 

احساس سوزش، شکم درد و کدر بودن ادرار همگی از علائم عفونت مجاری ادراری (UTI) هستند. این عفونت آزاردهنده می‌تواند بر هر بخشی از سیستم ادراری از جمله کلیه‌ها، میزنای، مثانه و مجرای ادرار اثر بگذارد اما بیشتر موارد عفونت ادراری شامل بخش پایینی مجاری ادراری می‌شوند (خصوصا مثانه).

علائم دردناک عفونت مجاری ادراری نه تنها ناراحت کننده‌اند بلکه می‌توانند خطرناک هم باشند و در صورتی که به کلیه‌ها برسند منجر به پیامدهای جدی شوند. اولین قدم برای بهبودی این است که به پزشک مراجعه کنید؛ اما راه‌هایی نیز وجود دارند که می‌توانند در کنار برنامه‌ی درمانی پزشک، علائم عفونت مجاری ادراری را تسکین دهند.

علائم عفونت مجاری ادراری

عفونت‌های مجاری ادراری معمولا در خانم‌ها بیشتر دیده می‌شوند؛ اما هر کسی می‌تواند به آن دچار شود. علائم معمول UTI‌ شامل موارد زیر می‌شوند:
. احساس ادرار شدید و تکرر ادرار
. احساس سوزش حین ادرار کردن
. نشت مکرر ادرار
. تهوع
. کدر بودن ادرار
. ادرار صورتی رنگ یا علائم وجود خون در ادرار
. بوی بد و تند ادرار
. احساس درد و فشار در شکم
. درد حین رابطه جنسی
. تب و لرز
. درد لگن در خانم‌ها در محدوده مرکز لگن و اطراف استخوان عانه

درمان عفونت مجاری ادراری

عفونت مجاری ادراری برای هیچکسی خوشایند نیست و در صورت عدم درمان، علائم آن می‌توانند  به مرور بدتر شوند. اگر شک دارید که به عفونت مجاری ادراری دچارید و هر یک از علائم گفته شده را دارید، غفلت نکنید و سریع‌تر به پزشک مراجعه کنید.
در خیلی از موارد، پزشکان آنتی‌بیوتیک‌هایی برای درمان عفونت مجاری ادراری تجویز می‌کنند. در کنار درمانی که پزشک برایتان در نظر می‌گیرد با رعایت اصولی در رژیم غذایی‌تان هم می‌توانید علائم آزاردهنده این عفونت را کنترل کرده و پروسه‌ی بهبودی‌تان را سرعت ببخشید.

برای بهتر شدن عفونت ادراری چه بنوشیم؟

آیا ممکن است بتوانید با نوشیدن آب کرنبری (توت خرس) عفونت مجاری ادراری را درمان کنید؟ جواب این سوال واضح نیست، اما در برخی از مطالعات بالینی معلوم شد مصرف آب خالص کرن‌بری، عصاره کرن‌بری یا مکمل کرن‌بری به کاهش احتمال عود این عفونت کمک کرده بود. اما به هر حال فواید نوشیدن آب کرن‌بری برای بهتر شدن علائم عفونت مجاری ادراری اندک است. پس چه چیزی باید بنوشید؟ تاکنون آب، بهترین نوشیدنی شناخته شده برای کسانی است که به عفونت مجاری ادراری دچار هستند. روزانه حداقل ۶ لیوان آب نوشیدن کمک می‌کند باکتری‌ها از سیستم بدنتان خارج شوند و پروسه‌ی بهبودی‌تان تسریع شود.

برای بهتر شدن عفونت ادراری چه بخوریم؟

مصرف غذاهای زیر به بهبودی از عفونت مجاری ادراری کمک می‌کند:
. انواع بری‌ها یا همان میوه‌های ریز: هر چند محققان همچنان در حال مطالعه درباره‌ی موثر بودن انواع بری‌ها در درمان عفونت‌های مجاری ادراری‌اند اما این باور وجود دارد که خوردن کرن‌بری (توت خرس)، بلوبری (سیاه گیله) و رسپ‌بری (تمشک) می‌تواند با این عفونت مبارزه کند. بِری‌ها حاوی پروآنتوسیانیدین هستند که ثابت شده از چسبیدن باکتری‌های عفونت‌زا به دیواره‌ی مجرای ادراری جلوگیری می‌کنند.
. غذاهای پروبیوتیک‌دار: سعی کنید غذاهایی مانند ماست یونانی، خیارشور و کفیر را در رژیم غذایی‌تان بگنجانید زیرا این مواد غذایی دارای باکتری‌های مفیدی هستند که با عفونت می‌جنگند.
. غذاهای پُرفیبر: غذاهایی که فیبر زیاد دارند مانند موز، حبوبات، مغزها، جو دوسر و دیگر غلات کامل می‌توانند به حذف باکتری‌های مضر از بدن کمک نمایند. همچنین این غذاها برای تنظیم اجابت مزاج مفیدند و همین نیز تا حدودی فشار وارد بر مثانه را کاهش می‌دهد.


. ماهی‌های چرب و امگا۳: ماهی‌های آب سرد مانند سالمون حاوی اسیدهای چرب امگا ۳‌اند که به کاهش التهاب ناشی از عفونت مجاری ادراری کمک می‌کنند. مکمل روغن ماهی نیز یک راه بسیار خوب دیگر برای کسانی است که ماهی نمی‌خورند، اما همیشه پیش از مصرف هر مکملی ابتدا با پزشک مشورت کنید.

چه چیزهایی نخوریم؟

اینکه فقط یک سری از غذاها را بیشتر مصرف کنید تا علائم عفونت مجاری ادراری‌تان بهتر شود کافی نیست، بلکه لازم است از مصرف یک سری از غذاها نیز پرهیز نمایید. یک قانون کلی این است که از قند دوری کنید. امروزه بسیاری از نوشیدنی‌ها و غذاهای صنعتی دارای قند فراوان‌اند. متاسفانه قند می‌تواند عفونت را تشدید کند. بهتر است از مواد غذایی زیر اجتناب کنید:
. کربوهیدرات‌های ساده
. نوشابه‌های گازدار
. الکل
. شیرین کننده‌های مصنوعی
هر چند شواهدی وجود ندارد که شیرین‌کننده‌های مصنوعی، عفونت مجاری ادراری را بدتر کنند؛ اما معلوم شده که علائم عفونت در مثانه را در افرادی که دچار سیستیت بینابینی مزمن (سندرم مثانه دردناک) هستند تشدید می‌کنند.


ضمنا از خوردن غذاهای زیر نیز خودداری کنید:
. غذاهای تند: برخی از غذاهای تند و ادویه دار، مثانه را تحریک می‌کنند.
. مرکبات: هر چند مرکبات سرشار از ویتامین C هستند که تقویت کننده‌ی سیستم ایمنی بدن است اما مرکبات بسیار اسیدی مانند پرتقال، لیموترش و گریپ فروت می‌توانند مثانه را تحریک کرده و علائم عفونت ادراری را بدتر کنند.
. نوشیدنی‌های کافئین‌دار: وقتی عفونت مجاری ادراری دارید لازم است بدنتان را هیدراته نگه دارید اما از مصرف قهوه و دیگر نوشیدنی‌های کافئین‌دار اجتناب نمایید.

برای پیشگیری از عفونت مجاری ادراری ویتامین C بیشتر بخورید

برخی مطالعات نشان داده‌اند بین مصرف بیشتر ویتامین C‌ و احتمال کمتر عفونت‌ مجاری ادراری ارتباط وجود دارد. بنابراین زمانی که در فاز پیشگیری هستید، خوردن مقدار بیشتری از غذاهای ویتامین C دار مانند فلفل دلمه‌ای قرمز و نارنجی، مرکبات، کیوی، گوجه‌فرنگی، بروکلی و توت‌فرنگی می‌تواند کمک کند تا pH ادرارتان متعادل بماند و محیط مثانه برای تکثیر باکتری‌ها مناسب نباشد.

منبع: tebyan.net


 

0
نوشته شده توسط تحریریه جامعه پزشکان ایران

آیا آب لیموترش می‌تواند کلسترول را کاهش دهد؟

بیماری‌‌ها و راه درمان, پیشگیری بهتر از درمان, دارونامه , تغذیه سالم

 

مرکبات به دلیل ویتامین C‌ و آنتی‌اکسیدان‌های فراوانی که دارند تقویت کننده‌ی سیستم‌ایمنی بوده و از پوست در برابر استرس اکسیداتیو محافظت می‌کنند. مثلا لیموترش یک ماده غذایی شگفت‌انگیز است.

لیموترش با کلسیم و منیزیم و مس و پتاسیم زیادی که دارد، بدن را هیدراته نگه می‌دارد و کمک می‌کند تا دچار کمبود مواد معدنی نشوید. همچنین لیموترش یکی از بهترین منابع غذایی ویتامین C‌ می‌باشد که از شما در برابر آنفلوآنزا، عفونت‌ها و پیری زودرس محافظت می‌کند. همین فواید شامل حال آب لیموترش هم می‌شود که مصرف گسترده‌ای به عنوان درمانی برای سنگ کلیه، کلسترول بالا و ناراحتی‌های گوارشی دارد.

ارزش غذایی آب‌لیمو

آب لیموترش یا همان آبلیمو نه تنها تشنگی‌تان را برطرف می‌کند بلکه سرشار از مواد مغذی است. یک فنجان آبلیمو می‌تواند ۱۸۷ درصد از نیاز روزانه‌ی شما به ویتامین C، ۸ درصد از نیاز روزانه‌ی شما به اسید فولیک و ۹ درصد از نیاز روزانه‌‌تان به پتاسیم و ۲ درصد از نیاز روزانه‌‌ی شما به کلسیم را تامین نماید. همچنین آب لیموترش دارای ویتامین A، ویتامین E، تیامین و منگنز نیز هست.

این نوشیدنی گوارا پُر از آنتی‌اکسیدان‌هایی است که از سلول‌ها و بافت‌ها در برابر آسیب‌های رادیکال‌های آزاد محافظت می‌کند. مثلا فلاوونوئیدها دارای خواص ضدالتهابی‌اند و سیستم ایمنی را تقویت می‌کنند. این ترکیبات، آنزیم‌های مغز و سیستم‌های گیرنده را تعدیل می‌کنند و احتمال بیماری‌هایی مانند آلزایمر و پارکینسون را کاهش می‌دهند. آنتی‌اکسیدان‌های موجود در آب لیموترش از میزان بروز بیماری‌های قلبی، فشارخون بالا، سکته مغزی و دیابت نیز کم می‌کنند.

ویتامین C‌ آب لیموترش، سطح رادیکال‌های آزاد بدن را کاهش می‌دهد که می‌تواند برای کُند کردن فرایند پیری مفید باشد. رادیکال‌های آزاد منجر به بیماری قلبی، سرطان و التهاب می‌شوند، بنابراین این ماده غذایی ارزشمند می‌تواند ریسک ابتلا به این بیماری‌ها را کاهش دهد. ضمنا ویتامین C نقش مهمی در جذب آهن، ترمیم بافت، التیام زخم و سلامت پوست دارد. حتی کمبود خفیف ویتامین C هم موجب خونریزی لثه، آنمی، التهاب لثه و نقص در عملکرد سیستم ایمنی می‌شود.

آب لیموترش و سطح کلسترول خون

طبق جدیدترین مطالعات، آب لیموترش می‌تواند سطح کلسترول خون را پایین بیاورد و سلامت قلب و عروق را بهبود ببخشد. این فواید به دلیل بالا بودن میزان فلاوونوئیدها و ویتامین C موجود در آب لیموترش، چشمگیر و قابل توجه‌اند.

مطالعه‌ای که در نشریه‌ی Nutrition منتشر شد دریافت افرادی که سطح ویتامین C در خونشان بالا بوده است، نسبت به افرادی که کمبود ویتامین C داشتند، تری‌گلیسیرید و کلسترول خونشان پایین‌تر بوده و متابولیسم‌شان نیز از سلامت بهتری برخوردار بود. ضمنا احتمال اختلالات ادراکی نیز در این افراد پایین‌تر بوده است. دیگر مطالعات نیز نشان داده‌اند مصرف متفورمین با ویتامین C‌ نسبت به مصرف متفورمین به تنهایی، برای کنترل دیابت موثرتر است.

به نظر می‌رسد اگر آب لیموترش همراه با سیر مصرف شود بهترین عملکرد را دارد. در مطالعه‌‌ای در سال ۲۰۱۶، بیمارانی که کلسترول و تری‌گلیسیرید خونشان بالا بود و روزانه یک قاشق غذاخوری آبلیمو و ۲۰ گرم سیر مصرف می‌کردند توانسته بودند کلسترول مجموع، کلسترول LDL و فشار خون خود را نسبت به کسانی که یا سیر خورده بودند و یا آب لیموترش نوشیده بودند، خیلی بیشتر کاهش بدهند.

پایین بودن سطح کلسترول خون معادل سلامت بهتر سیستم قلب و عروق است. نوشیدن آب لیموترش راهی کاملا طبیعی و بدون عوارض برای حفظ عملکرد بهینه‌ی قلب و دریافت ویتامین C بیشتر است. ضمنا، پوستتان نیز ظاهری شاداب‌تر، جوان‌تر و درخشان‌تر پیدا خواهد کرد.
این نوشیدنی طبیعی حاوی لیمونن، پتاسیم و آنتی‌اکسیدان‌هایی است که می‌توانند ریسک بیماری قلبی را کاهش دهند. مطالعه‌ای نشان می‌دهد یک دوره‌ی فقط چهار روزه سم زدایی با عسل و آبلیمو می‌تواند شاخص توده بدنی را پایین بیاورد، چربی‌ بدن و تری‌گلیسیرید را نیز کاهش بدهد.

آب لیموترش را چگونه مصرف کنیم؟

بسته به ذائقه‌‌تان می‌توانید صبح ناشتا یا هر زمانی در طول روز، آبلیمو بنوشید. می‌توانید یک قاشق عسل، چند برگ نعنای تازه یا مقداری زنجبیل تازه هم به آن اضافه کنید. این کار طعم خوشایندتری به آبلیمو می‌دهد و خواص آن را نیز بیشتر می‌کند.


یک راه دیگر هم این است که آبلیموی تازه را به سالادها و سبزیجات بیفزایید. همچنین می‌توانید در اسموتی‌ها و دمنوش و چایتان که کمی خنک شده است، نیز آبلیمو بریزید. یادتان نرود که آبلیموها و آبمیوه‌های صنعتی دارای مواد مصنوعی‌اند، بنابراین خودتان در خانه آبلیمو و شربت لیموناد تهیه کنید و به صورت تازه مصرف کنید تا از تمام فواید این میوه‌ی بی‌نظیر بهره‌مند شوید.

آب‌لیمو برای کاهش تری‌گلیسیرید خون

تری‌گلیسریدها نوعی چربی هستند که اگر به میزان سالمی باشند برای سلامتی مفیدند، اما اگر از حد بگذرند می‌توانند موجب مشکلات جدی شوند که با قلب و کبد و لوزالمعده مرتبط اند.
به همین دلیل راهکارهای خانگی زیادی توصیه شده‌اند که می‌توانند به ما کمک کنند میزان تری گلیسرید خون خود را کنترل کنیم. مثلا یک لیوان آب مرکبات با تامین مواد مغذی مهم و ویتامین‌ها برای بدن از هر جهت کمک خوبی به سلامتی ماست.

آب لیموترش و آناناس

اگر به دنبال یک راه طبیعی برای کنترل سطح کلسترول و تری گلیسرید خونتان هستید، آناناس و لیموترش می‌توانند یک راه حل عالی باشند. برای تهیه‌ی این نوشیدنی اول چند تکه آناناس را با یک لیوان آب در میکسر بریزید، سپس آب لیموترش را به آن اضافه کرده و خوب مخلوط کنید.
فیبر محلول‌ موجود در این نوشیدنی به کاهش تجمع چربی‌ها در خون کمک کرده و در نتیجه سطح تری گلیسرید خون را پایین می‌آورند و ضمنا جلوی بالا رفتن کلسترول را هم می‌گیرند. این نوشیدنی را روزی دو بار بنوشید؛ یک بار صبح و یک بار شب.

توجه:

با همه‌ی خواص ذکرشده از آب‌لیموترش تازه باید این را نیز بدانید که خاصیت کاهندگی کلسترول و یا به طور کلی چربی خون این نوشیدنی به این معنا نیست که مثلا اگر چربی خونتان بالاست با خیال راحت فست‌فود و یا مثلا کله‌پاچه بخورید و فکر کنید با خوردن یک لیوان مخلوط آب و آب لیموترش تمام چربی غذا را از بین برده‌اید!


اثر کاهندگی چربی خون لیموترش در چهارچوب یک رژیم غذایی سالم و متعادل است که معنا پیدا می‌کند.

منبع: tebyan.net


0
نوشته شده توسط تحریریه جامعه پزشکان ایران

تاثیر کنجد در تسکین درد آرتروز

بیماری‌‌ها و راه درمان, پیشگیری بهتر از درمان, دارونامه , تغذیه سالم

 

مطالعات محققان دانشکده پزشکی دانشگاه هاروارد نشان می‌دهد که کنجد در تسکین درد آرتروز زانو، موثر‌تر از داروی استامینوفن (تیلنول) است. زانو درد ناشی از استئوآرتریت، یک وضعیت نگران‌کننده برای اکثر افراد بالای ۵۰ سال است. استئوآرتریت (آرتروز)، آرتریت روماتویید، آرتریت عفونی، ورم مفاصل پسوریاتیک و نقرس، پنج گروه عمده آرتریت محسوب می‌شوند. آرتریت ( التهاب مفاصل ) به التهاب دردناک در ناحیه مفاصل گفته می‌شود. شایع‌ترین دردهای ناشی از آرتروز در نواحی زانو، لگن، ستون‌فقرات و دست دیده می‌شود.

استئو آرتریت (آرتروز) 

آرتروز شایع‌ترین نوع آرتریت است. این التهاب دردناک باعث تورم و اختلال حرکت مفاصل می‌شود و معمولا در ناحیه دست، زانو، لگن و ستون مهره‌ها بیش‌تر است. سه عامل اضافه وزن، سن و آسیب‌دیدگی مفاصل، مهم‌ترین دلیل بروز آرتروز هستند

آرتریت روماتویید 

دومین نوع رایج آرتریت، آرتریت روماتویید نام دارد. این شکل از آرتریت نوعی اختلال خود‌ایمنی است که در آن سیستم‌ایمنی بدن به اشتباه به سلول‌های سالم حمله می‌کند. این اختلال اغلب از میانسالی آغاز می‌شود و با درد، تورم، سفتی عضلات و مفاصل و اختلال حرکتی همراه است. آرتریت روماتویید معمولا به مچ دست و انگشتان حمله می‌کند. التهاب ناشی از آرتریت روماتویید به راحتی می‌تواند به بخش‌های دیگر بدن از جمله چشم‌ها، دهان و ریه حمله کند. این بیماری از طریق دارو و جراحی قابل درمان است.

آرتریت عفونی 

عفونت‌های باکتریایی، ویروسی و قارچی گسترش یافته از بخش‌های دیگر بدن به آرتریت عفونی منجر می‌شوند. علایم آرتریت عفونی شامل درد شدید مفاصل، قرمزی و تورم مفاصل، تب و لرز و دردناک شدن ناحیه عفونی است.

ورم مفاصل پسوریاتیک

معمولا این اختلال بیش‌تر در افرادی دیده می‌شود که به بیماری پوستی پسوریازیس مبتلا هستند که هر دو جزء بیماری‌های خود‌ایمنی محسوب می‌شوند. ورم شدید مفاصل به مرور زمان باعث ناتوانی بیمار می‌شود. معمولا تنها راه درمان در این مورد، تعویض مفصل است.

نقرس 

پنجمین شکل رایج آرتریت، نقرس است که به راحتی قابل پیشگیری است. در این بیماری انگشتان دست و پا متورم، قرمز، داغ، سفت و دردناک می‌شوند. بیماری در مرحله پیشرفته به مچ پا، پاشنه، زانو و آرنج حمله می‌کند. نقرس زمانی اتفاق می‌افتد که بدن شروع به تولید اسید اوریک می‌کند.

اسید اوریک از ماده‌ای به نام پورین تولید می‌شود. این ماده در مواد غذایی مانند جگر، لوبیا و نخود‌فرنگی وجود دارد. عواملی از قبیل سابقه خانوادگی، اضافه وزن، رژیم غذایی پر پروتئین و مصرف الکل باعث بروز نقرس می‌شوند. احتمال ابتلای مردان به نقرس بیش‌تر است.

بسیاری از افراد برای کنترل درد آرتروز از داروهای ضد‌التهابی غیر‌استروییدی مانند اَدویل (ایبوپروفن)، ناپروکسن و تیلنول (استامینوفن) استفاده می‌کنند. استفاده از این دارو برای کاهش درد آتروز، گرچه شایع است؛ اما می‌تواند با عوارضی از قبیل خونریزی داخلی، افزایش وزن، بیماری‌های قلبی عروقی، اختلال گوارشی و بیماری‌های اعصاب همراه باشد. تحقیقات نشان می‌دهد که می‌توان کنجد را جایگزین تمام داروهای مسکن درد ناشی از آرتروز کرد و در اکثر موارد اثر بخشی بیشتری دارد. کنجد حاوی مواد مغذی برای سلامت استخوان است و برخی از ترکیبات آن به ساختن غضروف‌ها کمک می‌کند؛ همچنین وجود مواد معدنی روی، مس و کلسیم و ویتامین B6 در درمان درد آرتروز موثر هستند.

کنجد در مجموعه ۲۰ غذای برتر جهان قرار دارد.

کنجد علاوه بر افزایش سلامت غضروف و استخوان، خواص درمانی دیگری نیز دارد:

  • از بروز دیابت جلوگیری می‌کند
  • سبب کاهش کلسترول خون می‌شود
  • به هضم غذا کمک می‌کند
  • سلامت قلب را تضمین می‌کند
  • پوست را شفاف می‌کند
  • استرس را کاهش می‌دهد
  • با کم‌خونی مبارزه می‌کند
  • از آسیب DNA جلوگیری می‌کند
  • به سلامت کبد کمک می‌کند
  • چین و چروک پوست را از بین می‌برد
  • از پوکی‌استخوان جلوگیری می‌کند
  • برای سلامت و بهداشت دهان و دندان مفید است
  • سلامت چشم را بهبود می‌دهد
  • از اختلالات تنفسی جلوگیری می‌کند
  • به سلامت مو کمک می‌کند

متخصصان به افراد توصیه می‌کنند که به جای استفاده از دارو‌های مسکن برای درمان آرتروز، از دانه یا روغن کنجد استفاده کنند.

به گزارش مرکز کنترل و پیشگیری از بیماری‌ها، حدود ۸۰ درصد از آمریکایی‌های بالای ۵۰ سال، از زانو درد ناشی از آرتروز رنج می‌برند.

نکات قابل توجه در مورد آرتروز:

شیر کم‌چرب سرعت پیشرفت آرتروز را کند می‌کند 

تحقیقات نشان می‌دهد که یکی از مهم‌ترین مواد غذایی کاهش‌دهنده التهاب مفاصل، شیر کم‌چرب یا فاقد چربی است که پیشرفت آرتروز در زانوی زنان را کاهش می‌دهد.

در این بررسی ۱۲۶۰ زن و ۹۰۰ مردی که از آرتروز مفصل رنج می‌بردند در طول چهار سال مورد بررسی قرار گرفتند و نتایج نشان می‌دهد که پیشرفت بیماری در زنانی که به‌طور مرتب شیر کم‌چرب یا بدون چربی مصرف می‌کردند، بسیار آهسته بود.

کلم بروکلی از تخریب غضروف‌ها جلوگیری می‌کند 

مطالعات محققان انگلیسی نشان می‌دهد که کلم بروکلی از بروز آرتروز و تخریب غضروف‌ها جلوگیری می‌کند و رژیم دو هفته‌ای آن در درمان این عارضه‌ها موثر است. یک آنزیم در بدن وجود دارد که باعث تخریب غضروف‌ها می‌شود؛ کلم بروکلی مانع تاثیر مخرب این آنزیم می‌شود.

در این آزمایش، ۲۰ داوطلبی که برای عمل زانو در نظر گرفته شده بودند، قبل از عمل جراحی به مدت دو هفته از رژیمی استفاده کردند که در آن مصرف روزانه ۱۰۰ گرم بروکلی توصیه شده بود.

پس از دو هفته نتایج کاملا شگفت‌انگیز بود چرا که درصد قابل‌توجهی از بیماری بهبود یافته بود.

مدیر این پروژه تحقیقاتی به بیماران مبتلا به آرتروز توصیه کرد از رژیمی استفاده کنند که در آن مقدار بالایی از کلم بروکلی گنجانده شده باشد و در صورتی که با طعم آن مشکل دارند، مصرف روزی ۱۰۰ گرم نیز کفایت می‌کند.

 اضافه وزن یکی از مهم‌ترین دلایل بروز آرتروز 

معمولا درمان‌های متفاوتی از جمله درمان‌های فیزیکی، تغییرات رژیم غذایی، ورزش، طب گیاهی و مکمل‌های غذایی برای کاهش درد ناشی از آرتروز تجویز می‌شود.

تحقیقات اخیر نشان می‌دهد که مهم‌ترین دلیل بروز آرتروز، اضافه وزن است و افراد چاق معمولا به آرتروز زانو مبتلا هستند.

در این تحقیقات، مبتلایان به آرتروز به سه گروه تقسیم شده‌اند، از یک گروه خواسته شد که تمرینات خاصی را انجام دهند، به گروه دوم یک رژیم غذایی خاص تجویز شد و از گروه سوم خواسته شد که همراه با رژیم غذایی و تمرینات خاص، لاغر شوند.

در یک بازه زمانی مشخص، نشانه‌های آرتروز در گروه سوم به میزان قابل‌توجهی کاهش یافته بود.

محققان بر این باورند که با انتخاب الگوی مناسب زندگی، به راحتی می‌توان این عارضه شایع را کنترل کرد و دستیابی به وزن مناسب، مهم‌ترین قدم در این راه است.

برخی از توصیه‌های پزشکان برای جلوگیری از بروز آرتروز عبارتند از :

• ورزش منظم روزانه به مدت حداقل ۳۰ دقیقه؛

• انجام حرکات کششی در طول روز؛

• اجتناب از حمل اشیای سنگین؛

• استفاده از تشک طبی و استاندارد؛

• اجتناب از نشستن طولانی مدت پشت کامپیوتر؛

• پوشیدن لباس گرم در روزهای سرد؛

• نوشیدن مقدار کافی آب در روز؛

• درمان انواع کم‌خونی؛

• آگاهی از علایم آرتروز؛

• خوردن صبحانه کامل؛

• کنترل استرس؛

• خواب کافی؛

• محافظت از مفاصل.

مواد غذایی که در درمان آرتروز مفید هستند عبارتند از‌:

• کلم بروکلی؛

• انواع سبزی‌ها؛

• اسید چرب امگا ۳

• استفاده از انواع ماهی؛

• نخود‌فرنگی؛

• حبوبات؛

• کدو؛

• خربزه؛

• گردو؛

• بادام؛

• لبنیات؛

• سیب‌زمینی؛

• ذرت؛

• آناناس؛

• انگور قرمز؛

• توت‌فرنگی؛

• هلو؛

• تمشک؛

• انبه؛

• کیوی؛

• پرتقال؛

• طالبی؛

• زنجبیل؛

• زردچوبه؛

• روغن زیتون.

متبع: rpsi.ir


 

0
نوشته شده توسط تحریریه جامعه پزشکان ایران

همه نکاتی که باید در مورد رفلاکس معده بدانید

بیماری‌‌ها و راه درمان, پیشگیری بهتر از درمان, دارونامه ,تغذیه سالم

 

رفلاکس چیست؟

غذایی که می‌خوریم از طریق لوله‌ای به نام مری وارد معده می‌شود. هضم غذا در معده توسط اسید و شیره معده آغاز می‌گردد. دیواره معده به دلیل تماس مداوم با اسید و شیره معده در مقابل اثرات مخرب آنها مقاوم شده است و بالعکس دیواره مری به دلیل اینکه به‌طور معمول در معرض تماس با اسید و شیره معده نیست دفاع مناسبی هم در برابر این عوامل ندارد. در حالت طبیعی دریچه ا ی بنام دریچه مری بین مری و معده قرار دارد که اجازه می‌دهد غذا از مری وارد معده شود، ولی از بازگشت غذا و شیره معده به مری جلوگیری می‌کند.

اگر دریچه مری وظیفه خود را به درستی انجام ندهد، یعنی به خوبی بسته نشود یا بی‌موقع باز شود، اسید و شیره معده به داخل مری بر می‌گردند. همان‌طور که قبلا ذکر شد دیواره مری در برابر اسید و شیره معده آسیب‌پذیر است. بنابراین در شرایطی که دریچه مری کار خود را به درستی انجام ندهد، بازگشت اسید و شیره معده به داخل مری باعث آزردگی مری می‌گردد. به بازگشت غیر‌عادی اسید و شیره معده به داخل مری و آزرده شدن مری در اثر تماس با این عوامل، بیماری رفلاکس معده به مری یا اصطلاحاً رفلاکس گفته می‌شود.

علایم رفلاکس کدامند؟

  • مهم‌ترین علایم رفلاکس عبارتند از:

۱- ترش کردن: یعنی احساس بازگشت مایع تلخ یا ترش از معده به دهان

۲- سوزش زیر جناغ سینه.

  •  علاوه بر این‌ها، بیماران مبتلا به رفلاکس ممکن است علایم دیگری هم داشته باشند.
  • این نشانه‌ها عبارتند از: درد در زیر جناغ سینه، گیر کردن غذا، حالت تهوع (به خصوص هنگام صبح)، باد گلو و آروغ زدن‌های مکرر، جمع شدن بیش از حد بزاق در دهان و سرفه‌های مکرر بدون علت، تلخ شدن دهان و برگشت آب و مواد غذایی از معده به دهان.

باید توجه داشت که اگر چه علایم مهم رفلاکس، ترش کردن و سوزش زیر جناغ سینه هستند، اما بسیاری از بیماران مبتلا به رفلاکس این علایم را ندارند و فقط از سایر علایم ذکر شده شکایت می‌کنند.

رفلاکس باعث چه مشکلاتی می‌شود؟

رفلاکس اصولا بیماری آزار‌دهنده‌ای است. علایم رفلاکس فرد مبتلا را آزار می‌دهند و می‌توانند در فعالیت‌ها و کارهای روزانه او اختلال ایجاد کنند. همچنین برخی علایم رفلاکس با بیماری‌های دیگر اشتباه می‌شوند. مثلا درد قفسه سینه ناشی از رفلاکس با دردهای قلبی اشتباه می‌شوند. در چنین مواردی حتما باید بیماری خطرناک‌تر (در این مورد بیماری عروق قلب) به دقت بررسی شود و از نبودن مشکل قلبی مطمئن شویم و سپس به رفلاکس بپردازیم چرا که همان‌طور که گفته شد رفلاکس عمدتا بیماری آزاردهنده‌ایست نه خطرناک.

از سایر عوارض رفلاکس بروز خراشیدگی و زخم در ناحیه مری می‌باشد که با تشخیص به موقع و درمان مناسب رفلاکس، به راحتی می‌توان این عوارض را کنترل کرد.

چرا رفلاکس ایجاد می‌شود؟

هنوز به درستی علت ایجاد رفلاکس مشخص نشده اما به خوبی می‌دانیم که برخی عوامل باعث بروز و تشدید رفلاکس می‌شوند.

مهم‌ترین این عوامل عبارتند از:

۱٫ پرخوردی؛

۲٫ سریع غذا خوردن و کامل نجویدن غذا یا غذا خوردن با استرس و نگرانی؛

۳٫ مصرف غذاهای بسیار چرب، تند و شور؛

۴٫ مصرف ادویه و فلفل زیاد، سیب‌زمینی سرخ شده؛

۵٫ مصرف غذاهای حاوی ادویه و سیر و پیاز و نگهدارنده‌های نظیر سوسیس و کالباس و سایر آنچه که به فست‌فود معروف هستند (ساندویچ و پیتزا ) و …

۶٫ مصرف انواع سس‌های چرب و پرنمک (به خصوص سس قرمز)؛

۷٫ مصرف مرکبات ترش (مثل پرتقال و نارنگی ترش)؛

۸٫ مصرف کافئین زیاد (شکلات، قهوه، نسکافه)؛

۹٫ مصرف زیاد چای به خصوص اگر پررنگ بوده و تازه دم نباشد (به مقدار زیاد)؛

۱۰٫ مصرف نان‌هایی که خمیر آن‌ها به خوبی نمی‌پزد مثل نان باگت، نان سفید و نان بربری؛

۱۱٫ چاقی و افزایش وزن؛

۱۲٫ دراز کشیدن در فاصله کوتاه پس از غذا؛

۱۳٫ سیگار کشیدن و مصرف دخانیات؛

۱۴٫ مصرف الکل و نوشابه‌های گازدار؛

۱۵٫ استرس و فشار روانی و عصبی؛

۱۶٫ پوشیدن لباس‌های تنگ؛

۱۷٫ صحبت کردن حین غذا؛

۱۸٫  حجم زیاد غذا در وعده.

چگونه می‌توان از بروز علایم رفلاکس جلوگیری کرد؟

پرهیز از مواردی که در بالا ذکر شده است می‌تواند به بهبود علایم رفلاکس و پیشگیری از بروز آن کمک کند. بنابراین خوردن غذا به اندازه، پرهیز از پرخوری، کاهش مصرف فست‌فود، نوشابه‌های گاز‌دار، سس آماده به خصوص سس قرمز و غذاهای سنگین و بسیار چرب، کم کردن نوشیدن چای، ترک سیگار و قلیان، کاهش وزن و داشتن برنامه منظم ورزشی (حداقل روزانه ۳۰ دقیقه پیاده‌روی) در کاهش علایم یا پیشگیری از رفلاکس موثر هستند.

همچنین کنترل استرس و تعدیل فشارهای روانی در کنترل رفلاکس بسیار موثر است. ممکن است آدامس جویدن در بهبود علایم در بعضی افراد موثر باشد.

 روش مناسب در برخورد با رفلاکس کدام است؟

همان‌طور که گفته شد رعایت برخی توصیه‌های تغذیه ای، روش زندگی مناسب و کاهش استرس می‌توانند رفلاکس را کنترل کنند. اگر با این روش ها در مدت کوتاه علایم بهبود چشمگیر نباشد بهتر است به پزشک مراجعه کنیم. پزشک معالج با توجه به علایم و انجام معاینات لازم، بررسی‌های مناسب را انجام و درمان را شروع خواهد کرد.

براساس مطالعات انجام شده در کشور ما، حدود یک پنجم افراد مبتلا به رفلاکس همزمان زخم های معده یا اثنی‌عشر دارند و حدود نیمی از افراد مبتلا به رفلاکس روده تحریک‌پذیر نیز دارند.

بنابراین بررسی و تشخیص و درمان مناسب بیماریهای همزمان از اهمیت به سزایی برخوردار است. همانطور که اشاره شد استرس و فشارهای روانی از عوامل مهم تشدید و بروز رفلاکس هستند. توجه کافی به این مطلب و در صورت لزوم برخورداری از کمک مشاورین و روانپزشکان می توانند بسیار کمک کننده باشد.

بیماریهای کمیابی هم هستند که می توانند با علایم رفلاکس خود را نشان دهند. پزشک شما می تواند در مواقع لزوم به بررسی و تشخیص این موارد نیز بپردازد.

درمان رفلاکس چگونه است و چه مدت طول می‌کشد؟

خوشبختانه امروزه داروهای بسیار موثری برای رفلاکس وجود دارند. مهمترین داروهایی که به این منظور به کار می روند داروی امپرازول و هم خانواده‌هایش نظیر پانتوپرازول، رابیپرازول و لانسوپرازول هستند.

علاوه بر این‌ها داروهایی نظیر رانیتیدین و فاموتیدین نیز می‌توانند در برخی موارد موثر باشند. پزشک معالج درمان را شروع می کند و برحسب نیاز آن را ادامه خواهد داد.

در بیش از نیمی از موارد، فرد مبتلا به رفلاکس نیاز به درمان دراز مدت (سال‌ها) با دارو دارد. داروهایی نظیر امپرازول را می‌توان برای مدت طولانی (حتی سال‌ها) استفاده نمود. اگر چه عوارض معدودی با این داروها گزارش شده است، اما در مجموع کنترل علایم رفلاکس در دراز مدت با این دسته داروها بسیار موفقیت‌آمیز و مطمئن است.

آیا عمل جراحی برای درمان رفلاکس کمک کننده است؟

در بیمارانی که به خوبی به درمان با دارو جواب می‌دهند و علایم‌شان کنترل می‌شود اما با کم کردن یا قطع دارو علایم برمی‌گردد امکان انجام اعمال جراحی ضد‌رفلاکس وجود دارد. عمل جراحی برای افرادی که پاسخ مناسبی به درمان دارویی نداده‌اند مناسب نیست. امروزه این اعمال جراحی به روش لاپاراسکوپیک انجام می‌شوند. انجام عمل جراحی می‌تواند عوارضی داشته باشد که معمولا کوتاه مدت و گذرا هستند. در مورد میزان موفقیت عمل و نتایج درازمدت آن به‌طور خلاصه می‌توان گفت که حدود ۷۵ درصد افرادی که عمل آن‌ها موفقیت‌آمیز بوده باشد پس از ده سال نیز مشکلی نخواهد داشت. اما در حدود ۲۰ تا۳۰ درصد افراد ممکن است پس از عمل نیز مجددا نیاز به مصرف دارو داشته باشند. ضروری است که قبل از تصمیم به عمل جراحی با پزشک متخصص گوارش مشورت شود.

منبع: rpsi.ir


 

0
نوشته شده توسط تحریریه جامعه پزشکان ایران

شیر گاو یا شیرهای گیاهی؛ کدام برای سلامتی بهتر است؟

بیماری‌‌ها و راه درمان, پیشگیری بهتر از درمان, دارونامه , تغذیه سالم

 

به گزارش سایت healthline.com

در گذشته، تنها چیزی که می‌توانستید مصرف کنید شیر کامل گاو (شیر پرچرب) بود. اما در حال حاضر، شیر گاو انواع مختلفی دارد که از نظر میزان چربی با هم متفاوت هستند. حتی اگر به عدم تحمل لاکتوز مبتلا باشید و نتوانید لاکتوز (قند شیر) را هضم کنید، می‌توانید شیر بدون لاکتوز یا شیر گیاهی را جایگزین شیر معمولی کنید.

برای افرادی که به دلایل مختلف مثل حساسیت به شیر یا ترجیحات شخصی از شیر گاو استفاده نمی‌کنند، جایگزین‌های زیادی وجود دارد. شیر بادام، شیر سویا، شیر برنج و شیر نارگیل از رایج‌ترین جایگزین‌های شیر محسوب می‌شوند. از سایر جایگزین‌های شیر گاو می‌توان به شیر بز یا شیر جو دوسر اشاره کرد که ممکن است برای بعضی افراد انتخاب خوبی باشند.

تحقیقات نشان می‌دهد که امروزه استفاده از شیر گاو کاهش یافته و علاقه به مصرف سایر شیرها رو به افزایش است.

در گذشته، تنها چیزی که می‌توانستید مصرف کنید شیر کامل گاو (شیر پرچرب) بود. اما در حال حاضر، شیر گاو انواع مختلفی دارد که از نظر میزان چربی با هم متفاوت هستند. حتی اگر به عدم تحمل لاکتوز مبتلا باشید و نتوانید لاکتوز (قند شیر) را هضم کنید، می‌توانید شیر بدون لاکتوز یا شیر گیاهی را جایگزین شیر معمولی کنید.

برای افرادی که به دلایل مختلف مثل حساسیت به شیر یا ترجیحات شخصی از شیر گاو استفاده نمی‌کنند، جایگزین‌های زیادی وجود دارد. شیر بادام، شیر سویا، شیر برنج و شیر نارگیل از رایج‌ترین جایگزین‌های شیر محسوب می‌شوند. از سایر جایگزین‌های شیر گاو می‌توان به شیر بز یا شیر جو دوسر اشاره کرد که ممکن است برای بعضی افراد انتخاب خوبی باشند.

تحقیقات نشان می‌دهد که امروزه استفاده از شیر گاو کاهش یافته و علاقه به مصرف سایر شیرها رو به افزایش است.

 

کالری کربوهیدرات قند چربی پروتئین
شیر کامل گاو ۱۵۰ ۱۲ گرم ۱۲ گرم ۸ گرم  ۸ گرم
شیر گاو (۱ درصد) ۱۱۰ ۱۲ گرم ۱۲ گرم ۲ گرم ۸ گرم
شیر گاو (بدون چربی) ۸۰ ۱۲ گرم ۱۲ گرم ۰ گرم ۸ گرم
شیر بادام (شیرین‌نشده) ۴۰ ۱ گرم ۰ گرم ۳ گرم ۲ گرم
شیر سویا (شیرین‌نشده) ۸۰ ۴ گرم ۱ گرم ۴ گرم ۷ گرم
شیر برنج (شیرین‌نشده) ۱۲۰ ۲۲ گرم ۱۰ گرم ۲ گرم ۰ گرم
شیر نارگیل (شیرین‌نشده) ۵۰ ۲ گرم ۰ گرم ۵ گرم ۰ گرم

هر نوع شیر بسته به نوع رژیم غذایی، وضعیت سلامتی، نیازهای تغذیه‌ای یا ذائقه شخصی مزایا و معایب خود را دارد. شیرهایی مانند شیر کامل حیوانی و شیر نارگیل پرچرب سرشار از چربی و کالری هستند. بنابراین، اگر می‌خواهید نوشیدنی کم کالری مصرف کنید، انتخاب‌های خوبی برای شما محسوب نمی‌شوند. شیر کامل گاو در مقایسه با هر شیر دیگری (به جزء شیر بز) کالری و چربی اشباع بیشتری دارد.

بعضی از افراد ممکن است قادر به هضم شیر حیوانی نباشند و به همین دلیل به شیر گیاهی نیاز داشته باشند. از سوی دیگر، افرادی که باید کالری و مواد مغذی دریافتی خود را افزایش دهند، می‌توانند شیر ​​کامل را انتخاب کنند که منبع غنی پروتئین، چربی و کالری است.

ذکر این نکته ضروری است که میزان مواد مغذی شیرهای گیاهی که توسط برندهای مختلف تولید می‌شوند، با هم متفاوت است. بعضی از این شیرها طعم‌دار هستند و ممکن است حاوی قند بیشتری باشند. بعضی از آن‌ها هم با کلسیم، ویتامین D، ویتامین B12 یا سایر مواد مغذی غنی می‌شوند.

۱. شیر گاو

شیر کامل گاو دارای بالاترین میزان چربی در بین انواع شیرها است.

میزان انرژی و درشت‌مغذی‌های یک لیوان شیر عبارتست از:

  • ۱۵۰ کالری انرژی
  • ۱۲ گرم کربوهیدرات به شکل لاکتوز (لاکتوز، قند شیر است)
  • ۸ گرم چربی
  • ۸ گرم پروتئین

در شیر کامل هیچ‌یک از اجزای طبیعی شیر حذف نمی‌شود. شیر کامل سرشار از پروتئین، چربی و کلسیم است. بعضی از انواع آن هم با ویتامین A و ویتامین D غنی می‌شوند. انواع دیگر شیر گاو دارای همین مقدار کربوهیدرات و پروتئین هستند، اما تمام یا بخشی از چربی آن‌ها حذف می‌شود.

در حالی که یک لیوان شیر کامل حاوی ۱۵۰ کالری انرژی است، شیر ۱ درصد ۱۱۰ کالری و شیر بدون چربی ۸۰ کالری انرژی دارند. کالری شیر بدون چربی به‌طور قابل توجهی کمتر از شیر کامل است. با این حال، حذف چربی میزان بعضی از مواد مغذی موجود در شیر از جمله ویتامین E و ویتامین K را کاهش می‌دهد.

عدم تحمل لاکتوز، یکی از دلایل مهم اجتناب مردم از مصرف شیر گاو محسوب می‌شود. افرادی که عدم تحمل لاکتوز دارند نمی‌توانند قند شیر را هضم کنند و بعد از مصرف آن به مشکلات گوارشی مثل نفخ، اسهال و دل درد دچار می‌شوند. تولیدکنندگان مواد غذایی با افزودن لاکتاز به شیر معمولی قند لاکتوز را تجزیه و شیر بدون لاکتوز تولید می‌کنند. شیر بدون لاکتوز منبع خوب پروتئین، کلسیم، ویتامین‌ها و مواد معدنی است و با درصدهای متفاوت چربی به فروش می‌رسد.

مزایای شیر گاو

  • می‌تواند پروتئین‌های ضروری، کالری، ویتامین‌ها و مواد معدنی مورد نیاز بدن را تأمین کند.
  • انواع بدون لاکتوز آن برای افرادی که عدم تحمل لاکتوز دارند، در دسترس است.
  • به‌وفور در فروشگاه‌های مواد غذایی به فروش می‌رسد و به‌راحتی می‌توانید به آن دسترسی داشته باشید.

معایب شیر گاو

  • شیر کامل گاو کالری و چربی بالایی دارد.
  • بسیاری از افراد عدم تحمل لاکتوز دارند و بعد از مصرف شیر دچار مشکلات گوارشی می‌شوند.
  • بعضی از مردم شیوه‌های مدرن پرورش دام را از نظر اخلاقی مناسب نمی‌دانند.

۲. شیر بادام

این شیر گیاهی از بادام آسیاب‌شده و آب تهیه می‌شود. ممکن است به شیر بادام نشاسته و غلظت‌دهنده هم اضافه شود تا قوام و ماندگاری آن بهبود یابد. افرادی که به بادام یا آجیل حساسیت دارند، باید از مصرف این شیر اجتناب کنند. معمولاً شیر بادام در صورتی که شیرین نشده باشد، نسبت به سایر شیرها کالری کمتری دارد.

شیر بادام  به‌طور طبیعی بدون لاکتوز است و در مقایسه با شیر گاو چربی اشباع کمتر و چربی غیراشباع بیشتری دارد. چربی‌های غیراشباع که تحت عنوان چربی‌های سالم شناخته می‌شوند، ممکن است به کاهش وزن کمک کنند. ارزش غذایی یک لیوان شیر بادام شیرین‌نشده عبارتست از:

  • حدود ۳۰ تا ۶۰ کالری انرژی
  • ۱ گرم کربوهیدرات (میزان کربوهیدرات در شیر بادام شیرین‌شده بیشتر است)
  • ۳ گرم چربی
  • ۱-۲ گرم پروتئین

شیر بادام منبع خوب پروتئین و کلسیم محسوب نمی‌شود. با این حال، بسیاری از تولیدکنندگان آن را با کلسیم، ویتامین A و ویتامین D غنی می‌کنند.

 

مزایای شیر بادام

  • کم کالری است.
  • معمولاً با کلسیم، ویتامین A و ویتامین D غنی می‌شود.
  • بدون لاکتوز است.

معایب شیر ​​بادام

  • منبع خوب پروتئین محسوب نمی‌شود.
  • ممکن است حاوی کاراگینان (Carrageenan) باشد که در بعضی از افراد به بروز مشکلات گوارشی منجر می‌شود.
  • در مورد میزان آبی که برای کشت بادام استفاده می‎شود، نگرانی‌های زیست محیطی وجود دارد.

۳. شیر سویا

برای تهیه‌ی این شیر گیاهی از دانه‌های سویا و آب استفاده می‌شود. شیر سویا مانند سایر شیر‌های گیاهی ممکن است حاوی غلظت‌دهنده برای بهبود قوام و ماندگاری باشد. میزان انرژی و درشت‌مغذی‌های یک لیوان شیر سویای شیرین‌نشده به شرح زیر است:

  • حدود ۸۰ تا ۱۰۰ کالری انرژی
  • ۴ گرم کربوهیدرات (میزان کربوهیدرات در انواع شیرین‌شده بیشتر است)
  • ۴ گرم چربی
  • ۷ گرم پروتئین

بعضی از افراد طعم شیر سویا را دوست ندارند. به همین دلیل، معمولاً تولیدکنندگان به آن طعم‌دهنده و قند اضافه می‌کنند. افرادی که می‌خواهند میزان قند مصرفی خود را کاهش دهند، باید به این موضوع توجه کنند.

با توجه به اینکه شیر سویا از گیاه به دست می‌آید، به‌طور طبیعی فاقد کلسترول است و چربی اشباع کمی دارد. علاوه بر این، جزء شیرهای بدون لاکتوز دسته‌بندی می‌شود. بسیاری از افراد مبتلا به عدم تحمل لاکتوز از شیر سویای غنی‌شده به عنوان جایگزین شیر گاو استفاده می‌کنند. سویا و شیر سویا منبع خوب پروتئین، کلسیم (در صورت غنی شدن) و پتاسیم به شمار می‌روند.

مزایای شیر سویا

  • منبع خوب پتاسیم است و می‌توان آن را با ویتامین A، ویتامین B12، ویتامین D و کلسیم غنی کرد.
  • به اندازه‌ی شیر گاو پروتئین دارد، اما در مقایسه با شیر کامل گاو کم کالری‌تر است. میزان کالری شیر سویا تقریباً با کالری شیر گاو ۱ یا ۲ درصد برابر است.
  • حاوی چربی اشباع بسیار کمی است.

معایب شیر ​​سویا

  • سویا یک ماده‌ی آلرژی‌زا است و بعضی از بزرگسالان و کودکان به آن حساسیت دارند.
  • بیشتر سویای تولیدشده از گیاهان اصلاح شده‌ی ژنتیکی به دست می‌آید که این موضوع از نظر بعضی افراد نگران‌کننده است.

۴. شیر برنج

این شیر گیاهی از برنج آسیاب‌شده و آب تهیه می‌شود و مانند سایر جایگزین‌های شیر غالباً حاوی مواد افزودنی برای بهبود قوام و ماندگاری است. اگرچه شیر برنج را می‌توان با کلسیم و ویتامین D غنی کرد، اما مانند شیر سویا و شیر بادام منبع طبیعی هیچ‌کدام از این مواد مغذی محسوب نمی‌شود.

احتمال اینکه نسبت به شیر برنج حساسیت داشته باشید، در مقایسه با سایر شیرها کمتر است. این موضوع شیر برنج را برای افرادی که عدم تحمل لاکتوز دارند یا به شیر، سویا یا آجیل حساسیت دارند، به یک انتخاب خوب تبدیل  کرده است. شیر برنج در مقایسه با سایر شیرها کربوهیدرات بیشتری دارد. میزان انرژی و درشت‌مغذی‌های یک لیوان شیر برنج عبارتست از:

  • ۱۲۰ کالری انرژی
  • ۲۲ گرم کربوهیدرات
  • ۲ گرم چربی
  • پروتئین کم (کمتر از ۱ گرم)

شواهد حاکی از آن است که برنج حاوی مقدار زیادی آرسنیک غیرآلی است. سازمان غذا و داروی آمریکا (FDA) توصیه می‌کند که به‌ویژه برای شیرخواران، کودکان و زنان باردار غلات مصرفی متنوع بوده و صرفاً از برنج و محصولات حاوی آن استفاده نشود. آکادمی اطفال آمریکا هم نظر مشابهی داشته و پیشنهاد می‌کند که به جای اینکه فقط برنج مصرف شود، سایر غلات مثل گندم و جو دوسر هم در برنامه‌ی غذایی روزانه گنجانده شوند.

مزایای شیر برنج

  • در مقایسه با سایر جایگزین‌های شیر کمترین میزان حساسیت را ایجاد می‌کند.
  • می‌توان آن را با مواد مغذی مختلف از جمله کلسیم، ویتامین A و ویتامین D غنی کرد.
  • به‌طور طبیعی از سایر جایگزین‌های شیر طعم شیرین‌تری دارد.

معایب شیر ​​برنج

  • کربوهیدرات بالایی دارد. بنابراین، انتخاب مناسبی برای افراد مبتلا به دیابت به نظر نمی‌رسد.
  • منبع خوب پروتئین نیست.
  • زیاده‌روی در مصرف محصولات تهیه شده از برنج ممکن است به دلیل وجود آرسنیک غیرآلی برای سلامتی شیرخواران و کودکان مضر باشد.

۵. شیر نارگیل

آب و خامه‌ی نارگیل از اجزای تشکیل‌دهنده‌ی این شیر گیاهی محسوب می‌شوند. برای تهیه خامه‌ی نارگیل از گوشت رنده‌شده‌ی نارگیل استفاده می‌شود. افرادی که به آجیل حساسیت دارند، می‌توانند با خیال راحت از این شیر استفاده کنند.

به شیر نارگیل «نوشیدنی شیر نارگیل» هم گفته می‌شود. چون این محصول از شیر نارگیلی که در قوطی فروخته می‌شود و در پخت‌وپز مورد استفاده قرار می‌گیرد، رقیق‌تر است. معمولاً شیر نارگیل همانند سایر جایگزین‌های گیاهی شیر حاوی غلظت‌دهنده است.

شیر نارگیل در مقایسه با سایر جایگزین‌ها چربی بیشتری دارد. این شیر به‌طور طبیعی حاوی کلسیم، ویتامین A یا ویتامین D نیست. با این حال، می‌توان آن را با این مواد مغذی غنی کرد.

مقدار انرژی و درشت‌مغذی‌های موجود در یک لیوان شیر نارگیل عبارتست از:

  • حدود ۵۰ کالری انرژی
  • ۲ گرم کربوهیدرات
  • ۵ گرم چربی
  • ۰ گرم پروتئین

مزایای شیر نارگیل

  • برای بیشتر افرادی که به آجیل حساسیت دارند، بی‌خطر است.
  • می توان آن را با کلسیم، ویتامین A و ویتامین D غنی کرد.

معایب شیر ​​نارگیل

  • منبع خوب پروتئین محسوب نمی‌شود.
  • ممکن است حاوی کاراگینان باشد که باعث بروز مشکلات گوارشی در بعضی از افراد می‌شود.

کلام پایانی

به نظر می‌رسد تعداد افرادی که به جای شیر گاو از سایر شیرها استفاده می‌کنند، در حال افزایش است. عدم تحمل لاکتوز یا حساسیت به پروتئین شیر گاو، از رایج‌ترین دلایلی هستند که باعث می‌شوند بعضی افراد به مصرف شیرهای گیاهی روی بیاورند. تعدادی از مردم هم به دلایل اخلاقی یا چون شیرهای گیاهی را سالم‌تر می‌دانند، ترجیح می‌دهند که به جای شیر گاو از آن‌ها استفاده کنند.

شیر گاو و شیر برنج نسبت به سایر شیرها کالری بالاتری دارند. شیر بادام، شیر برنج و شیر نارگیل در مقایسه با شیر گاو و شیر سویا حاوی پروتئین کمتری هستند و به همین دلیل ممکن است برای بعضی از افراد به‌خصوص کودکان مناسب نباشند.

اگر می‌خواهید از شیرهای گیاهی استفاده کنید، باید ‌انواعی از آن‌ها را که با مواد مغذی مختلف به‌ویژه کلسیم و ویتامین D غنی شده‌اند، انتخاب کنید. چون این نوع شیرها به‌طور طبیعی فاقد این مواد مغذی هستند. در هنگام خرید شیر گیاهی دقت کنید که شیرین ‌نشده باشد. چراکه میزان قند شیرهای شیرین‌شده تا دو برابر افزایش پیدا می‌کند.

این مطلب صرفا جنبه‌ی آموزش و اطلاع‌رسانی دارد. پیش از استفاده از توصیه‌های این مطلب حتما با پزشک متخصص مشورت کنید.

 

منابع:

۱- healthline.com

۲- digikala.com


 

0
نوشته شده توسط تحریریه جامعه پزشکان ایران

اتفاقاتی که ممکن است در پاییز برای بدن‌تان بیفتد

بیماری‌‌ها و راه درمان, پیشگیری بهتر از درمان, تغذیه سالم

 

پاییز به معنی روزهای کوتاه‌تر، زرد شدن برگ درختان و رو به سردی رفتن هوا و همچنین تغییراتی در بدن انسان و سبک زندگی اوست. مطمئنا بدن ما یک سری از تاثیرات طبیعی از پاییز را تجربه می‌کند که از نظر علمی نیز در این زمان از سال توجیه دارند. البته نیازی به توضیح نیست که این تغییرات و تاثیرات در افراد متفاوت‌اند.

پوست‌تان خشک می‌شود

یکی از بیشترین اثرات پاییز بر بدن، خشکی پوست است و متخصصین پوست ثابت کرده‌اند که تغییرات دمای مربوط به هر فصل مانند شوکی برای پوست است که تعادل شیمیایی معمول آن را به هم زده و سبب خشکی پوست می‌شود و پاییز هم استثنا نیست. با نوشیدن آب بیشتر و مصرف غذاهایی که آب فراوان دارند پوست خود را هیدراته نگه دارید و استفاده از مرطوب‌کننده را فراموش نکنید.

موهایتان ضعیف شده و ریزش پیدا می‌کنند

ریزش مو نیز در پاییز شایع است. هر چند عده‌ای نگران می‌شوند و فکر می‌کنند ممکن است کاملا بی‌مو شوند اما واقعا جای نگرانی نیست و ریزش مو در پاییز طبیعی است. علت ریزش مو در پاییز این است که بدن در فصل تابستان موها را به خوبی حفظ می‌کند تا پوست سر از تابش نور خورشید و اشعه‌های مضر آن در امان باشد اما وقتی تابستان تمام می‌شود این محافظت اضافی دیگر لازم نیست و موها شروع به ریزش می‌کنند.
برای اینکه سلامت موهایتان را طی پاییز حفظ کنید باید آن‌ها را هیدراته نگه دارید، آن‌ها را با آب داغ نشویید و پوست سر را مرتبا ماساژ دهید.

بیشتر از حد معمول می‌خوابید

طی پاییز ممکن است متوجه شوید تمایل دارید بیشتر از قبل بخوابید و این علت دارد. در واقع کاهش میزان نور خورشید در روزهای پاییزی بر سیکل خواب و بیداری بدن اثر می‌گذارد. کمتر در معرض نور خورشید قرار گرفتن یعنی احساس خستگی بیشتر. در این مورد کار زیادی نمی‌توانید انجام دهید، اما سعی کنید تا جایی که می‌توانید از نور خورشید بهره ببرید و هر چقدر می‌توانید استراحت کنید، مطمئنا آسیبی به شما نخواهد رسید!

غذاهای پُرکالری بیشتر می‌خورید

پاییز به معنی پایان تابستان و گرما و نزدیک شدن زمستان است، بنابراین مغز ما به بدن پیام می‌دهد که مقاومتش را نسبت به انسولین بیشتر کند. بدن تولید چربی را افزایش می‌دهد و ما شروع می‌کنیم به ذخیره‌ی چربی تا بتوانیم برای زمستان و سرما آماده شویم و حیات خود را حفظ کنیم. به همین علت وقتی هوا کم کم رو به سردی می‌رود ما هم میل داریم غذاهای چرب و کربوهیدرات‌دار بیشتر مصرف کنیم.
بهترین کاری که می‌توانید بکنید این است که تا جایی که می‌توانید فعالیت بدنی داشته باشید و مرتبا چیزهایی را که می‌خورید بررسی کنید تا مشکلی برای سلامتی‌تان پیش نیاید.

اگر اضطراب و افسردگی داشته باشید علائمتان بدتر می‌شوند

تغییر فصل از تابستان به پاییز می‌تواند بر خلق و خو و روح و روان نیز اثر بگذارد که به آن افسردگی فصلی یا اختلال خلقی فصلی نیز می‌گویند (SAD). طی پاییز، اضطراب ممکن است بیشتر شود زیرا آغاز مدرسه و دانشگاه و به پایان رسیدن تعطیلات نیز هست و شاید به این فکر کنید که طی تابستان نتوانستید همه‌ی کارهایی را که دلتان می‌خواست انجام دهید.
اگر در پاییز احساس افسردگی و اضطراب می‌کنید سعی کنید فعالیت‌های بیرونتان را بیشتر کنید و از نور خورشید بیشتر استفاده نمایید. ویتامین D نقش بزرگی در تنظیم خلق و خو و مبارزه با افسردگی دارد.

آفتاب پاییز می‌تواند به چشم‌هایتان آسیب بزند

اگر طی پاییز در برابر آفتاب از چشم‌هایتان محافظت نکنید ممکن است آسیب جدی ببینند و این را تحقیقات نشان داده است. آفتاب پاییزی در آسمان پایین‌تر است و نور خورشید پایین‌تر می‌آید و مسیر مستقیم‌تری به سمت چشم دارد، بنابراین اشعه ماورابنفش به میزان قابل توجهی افزایش می‌یابد. این اتفاق می‌تواند آسیب‌های جدی به چشم وارد کند مانند فتوکراتیت یا آفتاب سوختگی چشم. پس با استفاده از عینک آفتابی مناسب پیش از بیرون رفتن از چشم‌های خود محافظت کنید.

بدن‌تان مستعد سرماخوردگی می‌شود

پاییز، تغییر فصل بین تابستان و زمستان است، بنابراین شرایط دما و آب و هوایی تغییر چشمگیری دارد. این تغییر محیط مساعدی برای ویروس‌های سرماخوردگی و آنفلوآنزا ایجاد می‌نماید و به همین دلیل افراد طی پاییز بیشتر مریض می‌شوند. برای پیشگیری از این بیماری‌های ویروسی باید بهداشت فردی را کاملا رعایت کرده و در اجتماعات تمام پروتکل‌های بهداشتی را جدی بگیرید. ضمنا سیستم ایمنی خود را با تغذیه مناسب، کاهش استرس و خواب و استراحت کافی تقویت کنید.

مفاصل‌تان دردناک می‌شوند

افرادی که آرتریت یا گردن درد دارند یا به نوعی از مشکلات عضلانی استخوانی رنج می‌برند معمولا با تغییرات هوا علائم‌شان بیشتر بروز می‌کنند.
تئوری‌هایی که در این باره وجود دارند می‌گویند تغییرات فشار، بزرگ‌ترین عامل این درد در مفاصل است. اگر فشار کاهش پیدا کند، مفاصل و عضلات آزاد می‌شوند. در برخی از افراد که در حال حاضر التهاب در مفاصل خود دارند این تغییر فشار ایجاد درد می‌کند.

چشم‌هایتان خشک می‌شود

شاید فکر کنید فصل آلرژی فقط بهار است اما پاییز هم برای بعضی‌ها فصل آلرژیست. خشک شدن هوا هم می‌تواند خشکی چشم را تشدید کند.

ضربان قلب‌تان بالا می‌رود

شاید احساس کرده باشید که در پاییز تپش قلبتان بیشتر می‌شود. این در واقع یک تغییر فیزیکی است که در محیط سرد روی می‌دهد. وقتی دمای هوا پایین می‌آید سردتان می‌شود و می‌لرزید. لرزیدن حاصل انقباض و انبساط فوری عضلاتتان است و شیوه‌ای هوشمندانه از بدن برای گرم کردن شما که البته ضربان قلبتان را بالا می‌برد. شاید فقط پوشیدن لباس گرم کمک زیادی کند. از قلب‌تان به خوبی مراقبت کنید و اگر نگران این مورد هستید برای بررسی بیشتر به یک متخصص قلب و عروق مراجعه کنید.

منبع: tebyan.net


 

0
نوشته شده توسط تحریریه جامعه پزشکان ایران

مصرف بیش از حد قهوه مغز را کوچک می‌کند

بیماری‌‌ها و راه درمان , پیشگیری بهتر از درمان,  تغذیه سالم

 

به گزارش سایت icoff.ee

نوشیدن بیش از حد قهوه می‌تواند عواقب نامناسبی به خصوص در سلامت مغز داشته باشد. محققان دریافتند که مصرف زیاد قهوه با کوچک شدن حجم کل مغز و افزایش خطر ابتلا به زوال عقل مرتبط است.

به گزارش آیکافی، نوشیدن نخستین فنجان قهوه در ابتدای روز اگرچه ممکن است تاثیر سریع خود را نشان دهد، اما تحقیقات جدید در دانشگاه استرالیای جنوبی مشخص کرده است که نوشیدن بیش از حد قهوه می‌تواند عواقب نامناسبی به خصوص در سلامت مغز داشته باشد.

در بزرگترین مطالعه در نوع خود، محققان دریافتند که مصرف زیاد قهوه با کوچک شدن حجم کل مغز و افزایش خطر ابتلا به زوال عقل مرتبط است.

این مطالعه در مرکز دقت‌سنجی سلامت استرالیا در انستیتو تحقیقات پزشکی و بهداشتی استرالیا جنوبی و تیمی از محققان بین‌المللی انجام شده است. ارزیابی اثرات قهوه بر روی مغز ۱۷ هزار و ۷۰۲ نمونه موجود در بیوبانک (بانک اطلاعات بیولوژی) بریتانیا بین ۳۷ تا ۷۳ سال نشان داد کسانی که بیش از شش فنجان قهوه در روز می‌خورند، ۵۳ درصد خطر ابتلا به زوال عقل را دارند.

کیتی فام، محقق ارشد مرکز دقت‌سنجی سلامت استرالیا می‌گوید که این تحقیق دیدگاه مهمی را درباره بهداشت عمومی ارائه می‌کند.

فام اضافه می‌کند: «قهوه از محبوب‌ترین نوشیدنی‌های جهان است. با این وجود که مصرف جهانی آن بیش از ۹ میلیارد کیلوگرم در سال است، بسیار اهمیت دارد ما از پیامد‌های بالقوه سلامتی آن مطلع شویم.»

او درباره این تحقیق تاکید می‌کند: «این مطالعه گسترده‌ترین تحقیق درباره ارتباط بین قهوه و اندازه‌گیری حجم مغز، خطرات زوال عقل و خطرات سکته مغزی است. همچنین بزرگترین مطالعه برای بررسی داده‌های تصویربرداری حجمی از مغز و طیف وسیعی از عوامل مخدوش‌کننده است.»

این محقق افزود: «با در نظر گرفتن تمام تغییرات احتمالی، ما دریافتیم که مصرف زیاد قهوه به طور قابل توجهی با کاهش حجم مغز مرتبط است. در واقع نوشیدن بیش از شش فنجان قهوه در روز ممکن است شما را در معرض خطر بیماری‌های مغزی مانند زوال عقل و سکته مغزی قرار دهد.»

زوال عقل بر حافظه، تفکر، رفتار و توانایی انجام کار‌های روزمره تاثیر می‌گذارد. هر ساله حدود ۵۰ میلیون نفر در سراسر جهان به این بیماری مبتلا می‌شوند. در استرالیا زوال عقل دومین علت اصلی مرگ با تخمین ۲۵۰ نفر در هر روز است.

سکته مغزی نیز بیماری‌ است که در آن خون‌رسانی به مغز با اختلال روبرو می‌شود و در نتیجه باعث کمبود اکسیژن، آسیب مغزی و از بین رفتن عملکرد می‌شود. از هر چهار بزرگسال بالای ۲۵ سال در سطح جهان، یک نفر در طول زندگی خود سکته می‌کنند.

پروفسور الینا هیپونن محقق ارشد و مدیر مرکز دقت‌سنجی سلامت استرالیا می‌گوید: «گرچه این خبر ممکن است برای دوستداران قهوه تلخ باشد، اما همه چیز در مورد یافتن تعادل است، بین آنچه می‌نوشید و آنچه برای سلامتی مفید است.»

منبع: icoff.ee


 

0
نوشته شده توسط تحریریه جامعه پزشکان ایران

تری‌گلیسرید چگونه بر بدن شما اثر می‌گذارد؟

بیماری‌‌ها و راه درمان, پیشگیری بهتر از درمان, تغذیه سالم

 

تری‌گلیسریدها رایج‌ترین شکل چربی در بدن هستند. بدن شما این نوع چربی را برای انرژی بین وعده‌های غذایی، ذخیره و مصرف می‌کند. اگر سطح تری‌گلیسرید در خون شما بالا باشد یعنی در معرض مشکلاتی در سلامتی قرار دارید.

وقتی غذا می‌خورید، کالری و قندی که بدن‌تان در آن زمان نیاز ندارد، به تری‌گلیسرید تبدیل شده و در سلول‌های چربی ذخیره می‌شود. وقتی به انرژی نیاز دارید، هورمون‌ها این تری‌گلیسریدها را آزاد می‌کنند.

اگر معمولا بیشتر از حد نیازتان غذاهای پرکربوهیدرات مصرف کنید، سطح تری‌گلیسریدتان بالا خواهد رفت.
بالا بودن سطح تری‌گلیسرید خون، ریسک فاکتوری برای باریک شدن عروق و در نتیجه سکته مغزی، حمله قلبی و بیماری عروق محیطی محسوب می‌شود. اگر سطح تری‌گلیسرید خونتان بالا باشد، در معرض التهاب لوزالمعده و بیماری کبد نیز قرار خواهید داشت.

تفاوت تری‌گلیسرید و کلسترول

تری‌گلیسرید و کلسترول هر دو در کبد ساخته شده و از غذا گرفته می‌شوند و هر دو در جریان خون وجود دارند؛ اما با وجود این شباهت‌ها، تفاوت‌هایی در عملکردشان وجود دارد:
. تری‌گلیسرید نوعی چربی یا لیپید است که کالری مصرف نشده را ذخیره می‌کند و
. کلسترول یک لیپوپروتئین است که برای ساختن سلول‌ها، تولید برخی از هورمون‌ها و تولید ویتامین D به کار می‌رود.

تری‌گلیسرید نرمال، بالا و یا پایین چیست؟

یک آزمایش چربی خون، خون شما را از جهت سطح موارد زیر تست می‌کند:
. کلسترول کل
. کلسترول HDL
. کلسترول LDL
. تری گلیسرید
ممکن است پزشک توصیه کند هشت تا دوازده ساعت پیش از آزمایش چیزی نخورید. سپس بر اساس نتیجه‌ی آزمایشتان توصیه‌هایی به شما خواهد کرد.

بزرگسالان کودکان ۱۰ تا ۱۹ سال کودکان زیر ۱۰ سال
طبیعی  زیر ۱۵۰ میلی‌گرم در دسی‌لیتر زیر ۹۰ میلی‌گرم در دسی‌لیتر زیر ۷۵ میلی‌گرم در دسی‌لیتر
مرز بالا ۱۹۹- ۱۵۱ میلی‌گرم در دسی‌لیتر ۱۲۹ – ۹۱ میلی‌گرم در دسی‌لیتر ۹۹ – ۷۵ میلی‌گرم در دسی‌لیتر
بالا بالای ۲۰۰ میلی‌گرم در دسی‌لیتر بالای ۱۳۰ میلی‌گرم در دسی‌لیتر بالای ۱۰۰ میلی‌گرم در دسی‌لیتر
خیلی بالا بالای ۵۰۰ میلی‌گرم در دسی‌لیتر

 

هر چند وقت یک بار باید آزمایش چربی خون بدهید؟

طبق توصیه انجمن قلب آمریکا، افراد بالای ۲۰ سال باید هر چهار تا شش سال آزمایش چربی خون بدهند. پزشک شما بر اساس وضعیت سلامتی‌تان ممکن است توصیه کند بیشتر این آزمایش را انجام دهید. ضمنا کوکان باید یک بار بین ۹ تا ۱۱ سالگی و سپس یک بار بین ۱۷ تا ۲۱ سالگی آزمایش چربی خون بدهند.

علت‌ها و ریسک فاکتورهای تری‌گلیسرید بالا

تری گلیسرید بر اساس فاکتورهایی مانند موارد زیر می‌تواند بالا باشد:
. سابقه خانوادگی چربی خون بالا؛
. مصرف الکل؛
. عادات غذایی ناسالم (مثلا مصرف زیاد شیرینی‌ها و کربوهیدرات‌های ساده)؛
. چاقی یا اضافه وزن؛
. دیابت کنترل نشده؛
. داشتن بیماری کبدی یا کلیوی؛
. داشتن فشار‌خون بالا؛
. مصرف برخی از داروها (مانند ادرارآورها، هورمون‌ها، کورتیکواستروئیدها و مهارکننده‌های بتا)؛
. یائسگی؛
. سیگار کشیدن؛
. بیماری تیروئید.


تری‌گلیسرید بالاتر از حد نرمال می‌تواند شما را در معرض تصلب شرایین، حمله قلبی، سکته مغزی و بیماری قلبی قرار دهد. اگر سطح تری‌گلیسریدتان بالا باشد در معرض بیماری کبد و التهاب لوزالمعده نیز خواهید بود.

بهترین راه کاهش سطح تری‌گلیسرید چیست؟

سه راه اصلی کاهش سطح تری‌گلیسرید:
. داشتن رژیم غذایی سالم؛
. ورزش هوازی به‌طور منظم؛
. رسیدن به یک وزن سالم و تداوم آن.

انتخاب‌های سالم سبک زندگی که می‌توانند تری گلیسرید بالا را کاهش دهند:
. رژیم غذایی: از خوردن کربوهیدرات‌های ساده، چربی‌های ترانس و غذاهایی که روغن هیدروژنه دارند اجتناب کنید. به جای چربی موجود در گوشت قرمز، انواع سالم‌تر چربی‌های گیاهی مانند روغن زیتون را انتخاب کنید. گوشت قرمز را با ماهی سرشار از امگا ۳ مانند سالمون جایگزین نمایید.
. ورزش: فعالیت بدنی منظم داشته باشید. سه تا چهار بار در هفته ورزش هوازی به مدت ۴۰ دقیقه با شدت متوسط توصیه شده است.

. وزن: کالری اضافی به تریگلیسرید تبدیل شده و به صورت چربی ذخیره می‌شود. بنابراین اگر کالری مصرفی‌تان را کمتر کنید، تری‌گلیسریدتان نیز کاهش می‌یابد. به وزن سالمی برسید و با تغذیه درست و ورزش آن را حفظ کنید.

دیگر تغییرات سبک زندگی برای کاهش تری‌گلیسرید:
. کنترل فشار خون بالا و دیابت؛
. خواب کافی؛
. کنترل استرس؛
. ترک سیگار.

اگر تغییرات سالم در سبک زندگی برای کنترل تری‌گلیسرید بالا کافی نباشد پزشک داورهایی تجویز می‌کند که می‌تواند شامل استاتین‌ها مانند رزواستاتین کلسیم و آتورواستاتین کلسیم یا فیبرات‌ها مانند جم فیبروزیل و فنوفیبرات باشد. همچنین ممکن است پزشک توصیه کند مکمل نیاسین (ویتامین ب۳) یا روغن ماهی مصرف کنید.

آیا تری‌گلیسرید پایین نیز جای نگرانی دارد؟

تریگلیسرید پایین به دلیل اینکه معمولا خطری ایجاد نمی‌کند، مرز هشداری برای آن وجود ندارد.

اگر سطح تری‌گلیسرید شما پایین‌تر از حد نرمال باشد (پایین‌تر از ۱۵۰ mg/dl)، به احتمال زیاد بازتابی از انتخاب‌هایی در سبک زندگی شماست، مثلا:
. رژیم غذایی کم چربی؛
. رژیم غذایی سالم؛
. رژیم غذایی که شامل روزه‌داری می‌شود؛
. پایین بودن سطح تری‌گلیسرید می‌تواند نشان‌دهنده‌ی یک عارضه‌ی پنهان نیز باشد، مثلا سوءتغذیه یا سوءجذب مواد غذایی توسط بدن؛ اما این عوارض معمولا با علائمی دیگر تشخیص داده می‌شوند.

چه زمانی مراجعه به پزشک ضرورت دارد؟

تری‌گلیسرید پایین به این دلیل که معمولا علامتی ندارد، زمانی شناسایی می‌شود که پزشک آزمایشی تجویز می‌کند که پنل لیپید نیز در آن وجود دارد. اگر ریسک فاکتور جدی مثلا یک بیماری یا سبک زندگی نادرست وجود نداشته باشد، پزشک هر چند سال یک بار دستور آزمایش خون با پنل لیپید می‌دهد تا سطح کلسترول و تری‌گلیسرید فرد چک شود.
اگر نتیجه‌ی آزمایش نشان بدهد تری‌گلیسرید بالاتر از حد نرمال است، احتمالا پزشک توصیه به تغییراتی در سبک زندگی می‌کند که مبتنی بر رژیم غذایی و ورزش است. اگر رژیم غذایی و ورزش، نتیجه‌ی مطلوب را ندهد پزشک دارودرمانی را توصیه می‌کند، مانند استاتین‌ها یا فیبرات‌ها.

منبع: tebyan.net


 

0
1 7 8 9 10 11 46