بیماری‌‌ها و راه درمان , پیشگیری بهتر از درمان , فرناز اخباری

به گزارش سایت medicalnewstoday.com

• بیش از ۸٫۵ میلیون نفر در سراسر جهان به بیماری پارکینسون مبتلا هستند.
• محققان بیماری پارکینسون را با قرار گرفتن در معرض سموم، مانند آفت‌کش‌‌ها و آلودگی هوا مرتبط می‌دانند. اکنون، دانشمندان دانشگاه روچستر معتقدند یک ماده شیمیایی رایج به نام تری کلرواتیلن (TCE) نیز ممکن است باعث بیماری پارکینسون شود.

بیش از ۸٫۵ میلیون نفر در سراسر جهان به بیماری پارکینسون مبتلا هستند وضعیتی که بر سیستم عصبی تأثیر می‌‌گذارد که باعث مشکلات حرکتی مانند لرزش، سفت شدن اندام‌ها و مشکلات شناختی می‌‌‌شود.

پزشکان هنوز نمی‌‌دانند که چرا پارکینسون رخ می‌دهد. با این‌حال، این بیماری با سطوح پایین دوپامین و نوراپی نفرین در بدن مرتبط است. علاوه بر این، افرادی که دارای عوامل خطر خاصی هستند، مانند سن و آسیب مغزی تروماتیک گذشته، بیشتر در معرض ابتلا به این بیماری هستند. علاوه بر این، محققان بر این باورند که قرار گرفتن در معرض سموم خاصی مانند آفت‌کش‌ها منبع مطمئن و آلودگی هوا است.

اکنون محققان دانشگاه روچستر با یافتن ارتباط بین بیماری پارکینسون و یک ماده شیمیایی رایج به نام تری کلرواتیلن (TCE) شواهد بیشتری دارتد. این مطالعه در مجله بیماری پارکینسون منتشر شده است.

TCE چیست؟

TCE یک ماده شیمیایی مایع بی‌‌رنگ است که در طبیعت وجود ندارد و بویی شبیه کلروفرم دارد.

این ماده شیمیایی را می‌توان در محصولات و صنایع مختلفی یافت، از جمله:

• خشکشویی تجاری؛
• چربی‌زدایی فلز؛
• دستمال مرطوب تمیز‌کننده؛
• لکه بر لباس و فرش؛
• روان کننده‌ها؛
• چسب‌‌های اسپری.

افراد می‌توانند با استفاده از یک محصول حاوی TCE یا کار در کارخانه‌‌ای که مواد شیمیایی در آن وجود دارد در معرض TCE قرار گیرند. علاوه بر این، TCE می‌‌تواند به آب، هوا و خاک اطراف محل استفاده یا دفع آن نفوذ کند و آنچه را که تنفس می‌کنیم، می‌خوریم و می‌نوشیم آلوده کند.

علائم قرار گرفتن در معرض مقادیر بالای TCE عبارتند از:

• سرگیجه؛
• سردرد؛
• گیجی؛
• حالت تهوع؛
• بی‌‌حسی صورت.

مطالعات قبلی قرار گرفتن طولانی‌مدت در معرض TCE را با افزایش خطر ابتلا به سرطان کلیه، سرطان کبد و لنفوم غیر هوچکین مرتبط می‌دانند.

TCE و بیماری پارکینسون

دکتر ری دورسی، استاد عصب‌شناسی در دانشگاه روچستر و نویسنده اصلی این مطالعه، گفت که او و تیمش تصمیم گرفتند در حالی که آماده نوشتن کتاب خود به نام پایان دادن به بیماری پارکینسون بودند، درباره ارتباط بین TCE و بیماری پارکینسون تحقیق کنند.

دکتر دورسی به مدیکال نیوز تودی گفت: «یکی از همکارانم و همکار نویسندگان این مقاله، دکتر کارولین تانر، در مورد TCE و Camp Lejeune Trusted Source به من گفت. او و همکارش، دکتر سام گلدمن – یکی دیگر از نویسندگان (مطالعه) – یک مطالعه  انجام داده بودند که نشان می‌داد دوقلوهایی که در معرض TCE شغلی یا سرگرمی قرار داشتند، ۵۰۰٪ خطر ابتلا به بیماری پارکینسون را افزایش دادند. هرچه بیشتر در مورد شیوع TCE و نقش آن در بیماری پارکینسون تحقیق کردم، بیش‌تر (یافته پیدا کردم) که پایانی در آن وجود نداشت.»

او اضافه کرد:

TCE یک سرطان زای شناخته شده است که باعث سرطان می‌شود. همچنین باعث سقط جنین ،نقص لوله عصبی (نوزادانی که بدون مغز متولد می‌شوند)، بیماری مادرزادی قلبی، و چندین اختلال پزشکی دیگر مرتبط است. این ماده ۱۰۰ سال است که وجود داشته و سمیت آن حداقل برای ۹۰ منبع معتبر شناخته شده است.

شواهد از طریق مطالعات موردی

برای این مطالعه، دکتر دورسی و تیمش مروری بر مقالات انجام دادند. آنها هفت مطالعه موردی را در مورد افرادی که پس از قرار گرفتن در معرض این ماده شیمیایی از محل کار یا محیط دیگربه بیماری پارکینسون مبتلا شده بودند، گردآوری کردند.

مطالعات موردی شامل برایان گرانت بازیکن NBA است که در ۳۶ سالگی با تشخیص پارکینسون بود. به گفته محققان، او احتمالاً در کودکی زمانی که پدرش در کمپ لژون در کارولینای شمالی مستقر بود در معرض TCE قرار گرفت. در اوایل دهه ۱۹۸۰ مشخص شد که سیستم های تامین آب کمپ به TCE آلوده شده است.

محققان همچنین مشخصات یک کاپیتان نیروی دریایی را که در کمپ لژون خدمت کرده بود و ۳۰ سال بعد به پارکینسون تشخیص داده شد، معرفی کردند.

و تیم تحقیقاتی همچنین سناتور فقید ایالات متحده جانی ایساکسون را که در گارد ملی هوایی جورجیا خدمت می کرد، که از TCE برای چربی زدایی هواپیماها استفاده می کرد، مشخص کرد. سناتور ایساکسون در سال ۲۰۱۵ به بیماری پارکینسون مبتلا شد.

دکتر دورسی گفت: “در حال حاضر، مقالات جهان در مورد تری کلرواتیلن و بیماری پارکینسون به ۲۶ مطالعه بر اساس جستجو در PubMed محدود شده است.” با توجه به استفاده گسترده و آلودگی با TCE و منبع مطمئن پرکلرواتیلن (PCE) که به طور گسترده در تمیز کردن به صورت خشک استفاده می شود و افزایش بیماری پارکینسون، تحقیقات بیشتری مورد نیاز است.»

او افزود: «هفت مورد به مقالات موجود اضافه می‌کنند – بزرگترین سری پرونده قبلی سه مورد بود – و روش‌های بی‌شماری را نشان می‌دهند که افراد می‌توانند از طریق کار یا محیط در معرض مواد شیمیایی قرار بگیرند.» مهمتر از همه، بیشتر آنها بی اطلاع هستند، زیرا آنها هرگز از قرار گرفتن در معرض آن اطلاعی نداشتند و دهه ها پیش رخ داده است.

چگونه افراد می‌توانند قرار گرفتن در معرض TCE خود را کاهش دهند؟

دکتر دورسی در سطح اجتماعی بیان کرد که برای اینکه مردم میزان قرار گرفتن در معرض TCE را کاهش دهند، ایالات متحده باید TCE و PCE را ممنوع کند. او ادامه داد: «در ژانویه ۲۰۲۳، EPA دریافت که TCE «خطر غیرمنطقی برای سلامت انسان است». یک ماه قبل، در مورد PCE همین نتیجه را گرفت. ما از دهه ۱۹۲۰، زمانی که تولید تجاری TCE شروع شد، رانندگی نمی‌کنیم یا با هواپیما پرواز نمی‌کنیم، زیرا مهندسان جایگزین‌های ایمن‌تری ایجاد کرده‌اند. شیمیدانان می توانند همین کار را انجام دهند.

دورسی افزود ثانیاً، ما باید به مردم، به ویژه کسانی که در نزدیکی مکان‌های آلوده زندگی می‌کنند، اطلاع دهیم، آنها را مهار کرده و از ورود این گازها به خانه‌ها، مدارس و محل‌های کار با سیستم‌های نسبتاً ارزان‌قیمت، مشابه آنچه برای رادون استفاده می‌شود، جلوگیری کنیم.

MNT همچنین با دکتر آریانا اسپنتزوس، همکار علم و سیاست در مؤسسه سیاست علوم سبز، که در این مطالعه شرکت نداشت صحبت کرد.

دکتر اسپنتزوس گفت جای تعجب نیست که این مطالعه ارتباطی بین قرار گرفتن در معرض TCE و بیماری پارکینسون پیدا کرده است. او توضیح داد:

TCE دارای تعدادی اثرات نامطلوب شناخته شده بر سلامت است و مطالعات متعددی در چند دهه گذشته نشان داده اند که قرار گرفتن در معرض TCE به عنوان یک عامل خطر برای بیماری پارکینسون حتی در اثر مواجهه چندین دهه قبل از شروع بیماری است. وزارت کار حتی دستورالعملی در مورد غرامت کارگران صادر کرده است که ارتباط بین قرار گرفتن در معرض TCE و پارکینسون را تایید کرده است.

برای افرادی که به دنبال کاهش قرار گرفتن در معرض TCE خود هستند، دکتر اسپنتزوس گفت که بیشتر قرار گرفتن در معرض TCE از طریق استنشاق رخ می دهد.

او توضیح داد: « کیفیت هوای داخلی را می‌توان با افزایش تهویه یا استفاده از فیلترهای هوا با کربن فعال بهبود بخشید، اگرچه سیستم‌های پیچیده‌تری که برای کاهش رادون استفاده می‌شوند،بیشتر توصیه می‌شود.» از آنجایی که ممکن است ۳۰ درصد از آب آشامیدنی در ایالات متحده به TCE آلوده باشد، ساده ترین راه برای کاهش سطح TCE فیلتر کردن آب آشامیدنی خود با فیلترهای کربن فعال است. سیستم‌های فیلتر آب کل خانه می‌توانند به جلوگیری از قرار گرفتن در معرض بیشتر از طریق حمام کردن، شستشوی ظروف یا سایر مصارف خانگی کمک کنند.

دکتر اسپنتزوس افزود: «علاوه بر این، از استفاده از محصولات مصرفی حاوی TCE خودداری کنید. بررسی کنید تا مطمئن شوید که رنگ‌برها، لکه‌برها، چسب‌ها، چربی‌زداها و درزگیرها، در میان سایر محصولات، حاوی TCE در فهرست مواد نیستند.»

متبع: medicalnewstoday.com

بیماری‌‌ها و راه درمان , پیشگیری بهتر از درمان , فرناز اخباری

به گزارش سایت health.harvard.edu

کتامین برای افسردگی سخت تایید شده است، اما کلینیک‌های کتامین سرپایی چقدر ایمن هستند؟

کتامین یک نوع غیرمعمول از داروی روانگردان به نام تجزیه کننده است که در حال افزایش محبوبیت است. کتامین که در اصل از PCP یا «گرد و غبار فرشته» مشتق شده است، برای چندین دهه در بیمارستان‌‌ها و کلینیک‌های دامپزشکی به عنوان یک بیهوش کننده استفاده می‌شود و به عنوان داروهای قاچاق تحت نام «special K» نام برده می‌شود.

اثرات کتامین به‌طور قابل اعتمادی ایجاد می‌کند و زیر بنای کاربردهای پزشکی و جنبه‌‌های تفریحی آن است عبارتند از: کنترل درد، فراموشی، مسمومیت، جدایی و سرخوشی. اخیراً به دلیل تأیید آن برای افسردگی مقاوم به درمان (TRD) – یعنی افسردگی شدیدی که از طریق درمان‌های دیگر، از جمله افرادی که افکار خودکشی را تجربه می‌کنند، بهبود نیافته است، بیشتر مورد استفاده قرار گرفته است.

شواهدی از فواید کتامین

نسخه‌‌ای از کتامین به نام اسکتامین (Spravato) که از طریق اسپری بینی داده می‌‌شود، در سال ۲۰۱۹ توسط FDA برای افسردگی مقاوم به درمان تایید شد. با این حال، طبق دستورالعمل‌ها، فقط باید «تحت نظارت یک ارائه دهنده مراقبت‌‌های بهداشتی در مطب یا کلینیک پزشک تایید شده» استفاده شود. این بدان معناست که متخصصان پزشکی باید مراقب استفاده شما از آن باشند و سپس پس از مصرف دوز، علائم حیاتی شما و نحوه عملکرد بالینی شما را بررسی کنند.

اثربخشی کتامین برای افسردگی مقاوم به درمان برای اولین بار در درمان کوتاه مدت در تحقیقات نشان داده شد که منجر به کاهش معنی دار بالینی و آماری در نمرات افسردگی برای کتامین در مقابل دارونما شد (در هر دو گروه در این مطالعه، بیماران به دلیل نگرانی از داروهای ضد‌افسردگی معمولی خود را ادامه دادند. عدم درمان افسردگی مقاوم به درمان در بازوی دارونما.) در مطالعه‌‌ای که در آن کتامین (به علاوه داروی ضد‌افسردگی معمولی) به افراد کمک کرد تا ۱۶ هفته پس از درمان در بهبودی پایدار باقی بمانند، کتامین بینی اثر طولانی مدتی دارد.

رهایی از افسردگی مقاوم به درمان با کتامین به سرعت اتفاق می‌‌افتد. به جای این‌که منتظر بمانند تا SSRI در طول هفته ها کمی تسکین دهد، افرادی که تحت فشار شدید افسردگی هستند می توانند در عرض حدود ۴۰ دقیقه فواید کتامین را احساس کنند.

آیا کتامین درمان مناسبی برای شماست؟

این بحثی است که باید شامل پزشک مراقبت‌های اولیه، ارائه‌‌دهنده سلامت روان  و سایر متخصصان مراقبت‌‌های بهداشتی که از شما مراقبت می‌کنند، باشد. مهم است که به یاد داشته باشید که کتامین اولین گزینه درمانی برای افسردگی نیست و معمولاً تنها زمانی استفاده می‌‌شود که سایر درمان‌های طولانی مدت مؤثر نبوده باشند. تصور نمی‌‌شود که شفابخش باشد بلکه علائم را برای مدت معینی بهبود می‌‌بخشد. بر اساس عوارض جانبی، تعیین این‌که چه کسی برای درمان کتامین مناسب نیست، ساده‌‌تر است.

آیا باید برای درمان به کلینیک کتامین مراجعه کرد؟

کلینیک‌های مستقل و سرپایی کتامین در همه جا می‌باشند. در حال حاضرحدودا صدها تا هزاران کلینیک وجود دارد تقریباً همه آنها در سال ۲۰۱۹ و زمانی که کتامین برای افسردگی مقاوم به درمان تأیید شد تأسیس شدند. به‌طور معمول، این کلینیک‌ها شرکت‌های انتفاعی هستند که توسط گروهی از روانپزشک یا متخصص بی‌‌هوشی (که می‌تواند تزریق را انجام دهد)، پرستار، مددکار اجتماعی و (البته) تاجران مربوط به این کلینیک، اداره می شوند.

در زمان نوشتن این مقاله، من با چندین کلینیک کتامین تماس گرفتم وخود را به عنوان یک بیمار معرفی کردم تا بررسی کنم که دریافت کتامین درمانی چه نقشی دارد. اکثر آنها به نظر می رسیدند که بعد از یک مصاحبه پزشکی مقدماتی توسط یک پرستار یا یک مددکار اجتماعی، بدون هیچ مانع بزرگی برای من کتامین تهیه می کنند. چند کلینیک نیاز به ارتباط یا تشخیص از روانپزشک من داشتند – و این کاملا معقول به نظر می رسید.

کلینیک ها بر اساس هزینه ای که دریافت می کنند برای خدمات کار می کنند، بنابراین شما باید از جیب خود پرداخت کنید، زیرا بیمه به ندرت این درمان را پوشش می دهد. در منطقه بوستون که من زندگی می کنم، هر تزریق کتامین حدود ۶۰۰ دلار هزینه دارد و یک دوره ۶ انفوزیونی و یک ارزیابی مجدد بالینی معمولاً توصیه می شود. (باید توجه داشته باشم که به نظر می رسد کلینیک های کتامین وابسته به موسسات دانشگاهی پزشکی دارای تدابیر امنیتی بیشتری هستند و همچنین ممکن است افراد را در آزمایشات بالینی ثبت نام کنند.)

آیا کلینیک‌های کتامین ایمن هستند؟

این کلینیک‌های کتامین سوالات زیادی را مطرح می‌کنند یعنی، در یک کلینیک معتبر و ایمن کتامین چه اثری دارد؟ در حال حاضر، ما هنوز پاسخ قطعی برای این سوال نداریم. تعجب می‌کنیم که آیا تزریق کتامین، که می‌تواند باعث جدایی عمیق از واقعیت شود، بهتر است در یک بیمارستان کنترل شود، جایی که پروتکل‌هایی برای ایمنی در صورت بروز مشکل وجود دارد. مشخص نبود (تا حدی به این دلیل که من عملاً درمان را انجام ندادم) در صورت وجود، چقدر ارتباط بین کارکنان کلینیک کتامین و ارائه‌دهندگان مراقبت‌های بهداشتی شما وجود دارد و معمولاً درمان‌هایی که دریافت می‌کنید شامل پرونده پزشکی الکترونیکی اولیه نمی‌شود.

عوارض جانبی

کتامین به‌‌طور کلی بی‌خطر در نظر گرفته می شود، از جمله برای کسانی که افکار خودکشی (افکار یا برنامه‌‌های خودکشی) را تجربه می‌‌کنند. عوارض جانبی اصلی عبارتند از تجزیه، مسمومیت، آرام‌بخشِ، فشار‌خون بالا، سرگیجه، سردرد، تاری دید، اضطراب، حالت تهوع و استفراغ بهتر است از مصرف کتامین در گروه‌های زیر اجتناب شود یا با احتیاط فراوان استفاده می شود:

• افرادی که سابقه روان پریشی یا اسکیزوفرنی دارند، زیرا این نگرانی وجود دارد که تجزیه کتامین می‌تواند اختلالات روان پریشی را بدتر کند.
• افراد با سابقه اختلال مصرف مواد، زیرا کتامین می‌‌تواند باعث سرخوشی شود (احتمالاً با تحریک گیرنده‌های مواد افیونی) و برخی افراد ممکن است به آن معتاد شوند (که به آن اختلال مصرف کتامین می‌‌گویند).
• نوجوانان، زیرا نگرانی‌هایی در مورد اثرات طولانی مدت کتامین بر مغز نوجوانان در حال رشد وجود دارد.
• افرادی که باردار یا شیرده هستند.
• افراد مسن که علائم زوال عقل دارند.

تحقیقات دقیق‌تری در مورد فواید و عوارض جانبی طولانی‌مدت درمان کتامین، و ایمنی و اثربخشی آن برای نوجوانان و بزرگسالان، و همچنین برای نشانه‌های نوظهور درمان کتامین برای PTSD، OCD، اختلال مصرف الکل و سایر شرایط سلامت روان باید انجام شود. در نهایت، نگرانی هایی وجود دارد که با دوزهای مکرر، کتامین می تواند شروع به از دست دادن اثربخشی خود کند و برای ایجاد همان اثر به دوزهای بیشتری نیاز داشته باشد، که پایدار نیست.

کتامین می تواند برای افراد مبتلا به افسردگی جدی امید‌بخش باشد

افسردگی جدی و مقاوم به درمان می‌تواند امید به آینده را از مردم سلب کند و امیدوار باشند که همیشه احساس بهتری داشته باشند. کتامین می‌تواند به بیمارانی که با هیچ درمان دیگری تسکین نیافته‌اند، کمک و امیدواری ایجاد کند. با توجه به اثربخشی آن در افرادی که قصد خودکشی دارند، باید پذیرفت که کتامین ممکن است نجات‌‌دهنده باشد.

همان‌‌طور که از تحقیقات در مورد کتامین و از تجربیات افراد در کلینیک‌‌های جدیدتر یاد می‌گیریم، بهتر می‌‌توانیم به سؤالات اثربخشی طولانی مدت کتامین و اقدامات حفاظتی برای درمان پاسخ دهیم. همچنین ممکن است یاد بگیریم چه کسانی به احتمال زیاد از درمان های کتامین سود می برند و بهترین روش تجویز انفوزیون داخل وریدی، اسپری بینی یا قرص است.

منبع: health.harvard.edu