نوشته شده توسط تحریریه جامعه پزشکان ایران

دیکلوفناک چه ضرری برای قلب دارد

بیماری‌‌ها و راه درمان, پیشگیری بهتر از درمان , اخبار پزشکی , دارونامه

یک دسته مهم و رایج از داروهای مسکن که روزانه میلیون‌ها نفر برای کاهش درد از آن استفاده می‌کنند داروهای ضدالتهابی غیراستروئیدی Nonsteroidal anti-inflammatory drugs یا NSAIDs نام دارند. متاسفانه همه این داروها عوارض قلبی عروقی دارند.

انجمن قلب اروپا در یک بررسی از مطالعات گسترده قبلی به این نتیجه رسیده که در بیمارانی که مشکلات قلبی شدید دارند بجز آسپرین نباید از دیگر داروهای این دسته استفاده کرد.

حالا محققان دانمارکی با بررسی ۲۵۲ مطالعه قبلی که کلا بر روی بیش از شش میلیون نفر و در مدت ۲۰ سال صورت گرفته تاثیر دیکلوفناک را بر بیماران قلبی بررسی و آن را با استامینوفن و ایبوبروفن و ناپروکسن مقایسه کردند و نشان دادند که در مقایسه با بعضی دیگر از داروهای ضدالتهابی غیراستروئیدی دیکلوفناک یکی از بیش‌ترین خطرات را برای سیستم قلبی عروقی دارد.

این بررسی نشان داد که بعد از سی روز مصرف دیکلوفناک احتمال بروز مشکلات مهم قلبی مانند نامنظمی قلب، سکته قلبی، نارسایی قلبی و سکته مغزی بسیار بیشتر از دیگر داروهای مسکن افزایش پیدا می‌کند.

این مطالعه نشان داد که احتمال بروز عوارض قلبی عروقی بعد از مصرف دیکلوفناک ۵۰ درصد بیش‌تر از کسانی بوده که از دیکلوفناک استفاده نکرده‌اند. احتمال خونریزی گوارشی هم در مصرف دیکلوفناک ۵ برابر می‌شود در حالی‌که مصرف بروفن این احتمال را دو و نیم درصد بیشتر می‌کند.

مطالعه ذکر شده همچنین نشان داد که هرچه بیمار مشکلات قلبی بیشتری از قبل داشته باشد احتمال بروز عوارض قلبی در اثر مصرف دیکلوفناک هم بیش‌تر می‌شود.

 

منبع: iranorthoped.com


 

 

 

0
نوشته شده توسط تحریریه جامعه پزشکان ایران

دارونامه؛ آشنایی با داروی دیفن‌هیدرامین (Diphenhydramine)

بیماری‌‌ها و راه درمان, دارونامه , پیشگیری بهتر از درمان 

 

دیفن‌هیدرامین (به انگلیسی: Diphenhydramine)
رده درمانی: آنتی‌هیستامین.
اشکال دارویی: قرص، شربت، آمپول

موارد مصرف دیفن هیدرامین

دیفن هیدرامین در درمان علامت یرینیت آلرژیک، رینیت وازوموتور، کهیر و کهیر غول‌آسا، در درمان علامتی پارکینسون و واکنش‌های اکستراپیرامیدال ناشی ازداروها، سرفه، آبریزش بینی،اشک، خارش چشم، خارش بینی و گلو، تهوع و استفراغ ناشی از مسافرت یا حرکت، به‌عنوان بی‌حس کننده موضعی در دندان‌پزشکی و به‌عنوان یک خواب‌آور ملایم بکار می‌رود.

نحوه عملکرد داروی دیفن هیدرامین

عملکرد دیفن هیدرامین به شکل انسداد یک ماده طبیعی هیستامین (ماده‌ای که بدن طی یک واکنش آلرژیک تولید می‌کند) است. باید توجه کرد که اثرات خشک‌کنندگی دیفن هیدرامین روی علائم دیگر مثل اشک و آبریزش بینی در اثر انسداد ماده‌ی دیگری به نام استیل کولین است.

به صورت کلی دیفن هیدرامین در درمان سرما خوردگی و سرفه استفاده ‌می‌‌شود اما باید توجه داشت که این دارو برای درمان سرماخوردگی و سرفه‌ی کودکان زیر ۶ سال راهکار مناسب و بی‌خطری نیست. همچنین بعضی از اشکال دیفن هیدرامین مانند قرص و کپسول برای کودکان زیر ۱۲ سال توصیه نمی‌شود. به همین دلیل در کودکانی که علائم سرماخوردگی دارند تنها در صورت تجویز مستقیم پزشک مصرف شود.

این محصولات دارویی، درمان کننده یا کاهنده طول سرماخوردگی نیستند و می‌توانند عوارض جدی به دنبال داشته باشند. به همین دلیل لازم است به دقت به دوز مصرفی آن توجه کنید. از این محصول برای خواباندن کودک استفاده نفرمایید و از دکتر خود در مورد درمان‌های دیگر سرفه و سرماخوردگی( نظیر مصرف کافی مایعات، قطره یا اسپری‌های بینی) سوال کنید.

نحوه مصرف دیفن هیدرامین و دوز مصرفی

برای مصرف صحیح داروی دیفین هیدرامین لازم است از اطلاعات روی جلد دارو به دقت پیروی کنید. اگر پزشک این دارو را تجویز کرده از دستورات پزشک پیروی کنید. قرص،کپسول یا شربت دیفن هیدرامین را همراه غذا یا بدون غذا میل کنید. اگر از شکل شربت دیفین هیدرامین استفاده می‌کنید از پیمانه‌ی مخصوص استفاده کنید.

دوز مصرف داروی دیفن هیدرامین به سن، وضعیت بیماری، و پاسخگویی بدن شما به درمان بستگی دارد. همچنین برندها و فرم های مختلفی از دیفن هیدرامین در بازار موجود است. به همین دلیل لازم است راهنمای مصرف دیفن هیدرامین را به دقت مطالعه فرمایید زیرا مقدار آن در محصولات مختلف متفاوت است. توجه داشته باشید که دوز دارو را خودسرانه به بیشتر از مقدار تجویزی افزایش ندهید.

برای جلوگیری از بروز اختلالات حرکتی، دارو را ۳۰ دقیقه پیش از انجام فعالیت‌هایی مثل مسافرت مصرف کنید. درصورتی که برای درمان اختلالات حرکتی یا بی‌خوابی مصرف می‌کنید ۳۰ دقیقه قبل از حرکت یا زمان خواب مصرف بفرمایید. اگر پس از ۲ هفته مصرف دیفن هیدرامین کماکان با مشکل خواب مواجه بودید با دکترتان تماس بگیرید.

عوارض جانبی دیفن هیدرامین

مصرف دیفن هیدرامین ممکن است منجر به عوارضی مثل ناهوشیاری، گیجی، یبوست، ناراحتی گوارشی، تاری دید، خشکی دهان و بینی و چشم و گلو شود.

یکی از رایج‌ترین عوارض داروی دیفن هیدرامین خشکی دهان است. که می‌توانید برای رفع آن از آدامس (بدون قند)، مکیدن آبنبات(بدون قند) یا قطعه‌ی یخ ،نوشیدن آب استفاده کنید.

درصورتی که پزشک داروی دیفن هیدرامین را برای شما تجویز کرده است مطمئن باشید فوائد آن بیش از مضراتش بوده است. همچنین لازم است بدانید اکثر افرادی که داروی دیفن هیدرامین را مصرف کرده‌اند، عوارض جدی این دارو را تجربه نکرده‌اند. چنانچه با عوارضی نظیر تغییر خلق (بی‌قراری،گیجی)، ضربان قلب تند یا نامنظم یا اختلال ادراری مواجه شدید، سریعا به پزشک خود اطلاع دهید. لازم است بدانید که واکنش آلرژیک جدی در مورد داروی دیفن هیدرامین نادر است. با این وجود اگر واکنش آلرژیک جدی ای مثل علائم پوستی، خارش، تورم (مخصوصا در صورت، زبان و گلو)، گیجی شدید و اختلال تنفسی را تجربه کردید، سریعا از فوریت‌های پزشکی کمک بگیرید. با توجه به این‌که لیست عوارض کامل نیست، ممکن است با عارضه ای برخورد کنید که ذکر نشده باشد. در این موارد با پزشک یا دارو ساز مشورت کنید.

موارد احتیاط مصرف دیفن هیدرامین

قبل از مصرف اگر به داروی دیفن هیدرامین حساسیت دارید، این موضوع را با پزشک یا داروساز در میان بگذارید. داروی دیفن هیدرامین ممکن است شامل ترکیبات غیرفعالی باشد که موجب بروز حساسیت یا مشکلات دیگر بشود. چنانچه سابقه‌ی بیماری‌هایی نظیر مشکلات تنفسی (آسم، اِمفیزما)، فشارچشم بالا (گلوکوم)، مشکلات قلبی، فشارخون بالا، مشکلات کبدی، تشنج، مشکلات گوارش، پرکاری تیروئید، مشکلات ادراری (مثل بزرگی پروستات) دارید حتما این موارد را با پزشک خود در میان بگذارید.

داروی دیفن هیدرامین ممکن است موجب گیجی، ناهوشیاری، تاری دید شما بشود. الکل و مواد مخدر این حالات را تشدید می‌کند. لذا از رانندگی و فعالیت‌هایی که نیاز به هوشیاری دارند، تا زمانی‌که در هوشیاری کامل به سر ببرید اجتناب کنید. هنگام مصرف دیفن هیدرامین از خوردن الکل پرهیز کنید و در صورت مصرف مواد مخدر با پزشک خود صحبت کنید. ضمنا قبل از هر گونه جراحی همه‌ی داروهایی که مصرف می‌کنید را با پزشک یا دندانپزشک خود در میان بگذارید.

چنانچه پرهیز غذایی خاصی دارید، با توجه به اینکه فرم شربت، قرص جویدنی یا خوردنی داروی دیفن هیدرامین می‌تواند حاوی قند یا آسپارتام باشد در مورد این دارو از پزشک سوال بفرمایید. کودکان ممکن است نسبت به عوارض این دارو حساس‌تر باشند. هچنین داروی دیفن هیدرامین در نوجوانان ممکن است به جای ناهوشیاری، موجب هیجان بشود. سالمندان نیز نسبت به عوارضی مثل ناهوشیاری، گیجی، عدم تعادل(می تواند با عث افزایش خطر زمین خوردن بشود)، یبوست یا مشکلات ادراری حساسیت بیش‌تری دارند.

برای مصرف داروی دیفن هیدرامین در دوران شیردهی با پزشک مشورت کنید. چنانچه باردار هستید فقط در صورت نیاز ضروری داروی دیفن هیدرامین را استفاده کنید و در مورد فواید و مضرات آن از پزشک خود کمک بگیرید.

تداخلات دارویی دیفن هیدرامین با داروهای دیگر

تداخلات دارویی ممکن است عملکرد و تاثیر داروی دیفن هیدرامین را تغییر دهد یا باعث افزایش ریسک بروز عوارض جانبی آن شود. این مقاله شامل تمامی تداخلات دارویی ممکن، نیست لذا لیست تمامی داروهای مصرفی تان را باپزشک یا داروساز در میان بگذارید. و بدون صلاحدید پزشک شروع به مصرف، قطع یا تغییر دوز داروی دیفن هیدرامین نفرمایید. همچنین آنتی‌هیستامین‌هایی که مصرف پوستی (کرم، پماد، اسپری) دارند، با این دارو می تواند تداخل داشته باشد.

داروهای زیر ممکن است با داروی دیفن هیدرامین تداخل داشته باشد. در صورت مصرف این داروها، پزشک خود را مطلع سازید.

داروهای دیگری که خواب‌آلودگی ایجاد می‌کنند(مخدرهایی که کاهندهی سرفه یا درد هستند مثل: کدئین و هیدروکدون)
الکل
مواد مخدر
داروهای خواب یا ضداضطراب (آلپرازولام، لورازپام، زولپیدم)
شل کننده‌ی عضلانی (کاریزوپرودول، سیکلوبنزاپرین)
بقیه‌ی آنتی‌هیستامین‌ها (سیترزین، کلرفنیرامین)

داروی دیفن هیدرامین حاوی ترکیباتی است که می تواند موجب خواب آلودگی شود. لذا برچسب تمامی داروهای خود را با دقت مطالعه بفرمایید و برای اطمینان بیشتر در طول مصرف دارو از پزشک سوال بفرمایید. همچنین دیفن هیدرامین ممکن است با نتایج بعضی از آزمایش‌ها مثل تست پوستی آلرژی تداخل ایجاد کند و موجب نتیجه‌ی کاذب شود. در نتیجه کارکنان آزمایشگاه و پزشک‌تان را نسبت به مصرف این دارو آگاه سازید.

علائم اوردوز دیفن هیدرامین

مصرف بیش از اندازه داروی دیفن هیدرامین ممکن است موجب بروز علائمی مثل خواب‌آلودگی شدید، تشنج و گشادی مردمک چشم شود. همچنین در کودکان، تغییرات خلق(بیقراری، حساسیت پذیری، هذیان) می‌تواند قبل از خواب آلودگی رخ دهد. اگربا مصرف داروی دیفن هیدرامین دچار عوارض جدی ای نظیر مشکل تنفسی شدید با اورژانس تماس بگیرید.

اگر دوز مصرفی داروی دیفن هیدرامین را فراموش کردید، در اولین زمان ممکن آن را مصرف کنید. اما اگر نزدیک به مصرف دوز بعدی، به یاد آوردید که دارو را مصرف نکرده‌اید ،نیازی به مصرف دو برابر داروی دیفن هیدرامین نیست، و فقط دوز مقرر را مصرف کنید.

برای نگهداری صحیح داروی دیفن هیدرامین، آن را در دمای اتاق، دور از حرارت و رطوبت و خارج از دسترس کودکان قرار دهید. همچنین شربت دیفن هیدرامین را فریز نکنید و در حمام نگهداری نفرمایید. توجه داشته باشید که داروی منقضی شده را مصرف نکنید.

 

منابع:

۱- doctoreto.com

۲- webmd.com


*مطالب مرتبط:

دارونامه؛ آشنایی با داروی کلوپیدوگرل (Clopidogrel)، داروی ضدانعقاد خون
دارونامه؛ آشنایی با داروی گیاهی لیکوفار
دارونامه؛ آشنایی با داروی ریتالین (Ritalin)، داروی افسردگی و سیستم اعصاب مرکزی
دارونامه؛ آشنایی با داروی فیتوکلد
دارونامه‌؛ آشنایی با داروی بتامتازون

0
نوشته شده توسط شیرین کریمی

آیا می‌توانیم یک گام به کشف واکسن همگانی استرپ A نزدیک‌تر شویم؟

بیماری‌‌ها و راه درمان, پیشگیری بهتر از درمان. , شیرین کریمی, دارونامه, اخبار پزشکی

 

به گزارش سایت سازمان بهداشت اروپا ( healtheuropa.eu )

پس از آنکه محققان DNA بیش از ۲۰۰۰ نمونه استرپتوکوک گروه A در سراسر جهان را به توالی بررسی کردند، دامنۀ تحقیق دربارۀ واکسن  همگانی استرپ A محدودتر و دقیق‌تر شد.

محققان موسسۀ Wellcome Sanger در دانشگاه کمبریج، همراه با موسسه عفونت و ایمنی Doherty در استرالیا و دانشگاه کوینزلند استرالیا گزارشی مشترک منتشر کرده‌اند و تفاوت‌ میان سویه‌های بیش از بیست کشور را فاش کرده‌اند و هدف‌های واکسن بالقوه موجود در اغلب سویه‌ها را تعریف کرده‌اند. آیا این یافته‌ها می‌تواند ما را به دستیابی به واکسن مؤثر همگانی علیه استرپ A برساند؟

ده سال بر روی این پروژه کار شده است و یافته‌های آن در مجلۀ Nature Genetics منتشر شده است، بر اساس این یافته‌ها برخی اهداف مولکولی موجود در سویه‌های باکتریایی از تمام بیست کشور، از جمله بریتانیا، استرالیا و هند وجود دارد که این امر حاکی از آن است که امکان ساخت یک واکسن همگانی مؤثر علیه استرپ A فراهم شده است.

دربارۀ باکتری استرپتوکوک چه می‌دانید؟

باکتری استرپتوکوک گروه A که معمولاً با نام استرپ A شناخته می‌شود یکی از ده علّت اصلی مرگ‌ومیر ناشی از بیماری‌های عفونی در سراسر جهان است. تخمین زده شده است که در هر سال بیش از نیم‌میلیون نفر توسط این باکتری از دنیا می‌روند و در مناطق کم‌درآمد جهان این امر شیوع بیشتری دارد. باکتری استرپتوکوک گروه A می‌تواند منجر به عفونت‌های گوناگونی بشود، از گلودرد گلودرد استرپتوکوکی (میکروبی) که در سراسر دنیا شایع است تا تب مخملک و بیماری‌های روماتیسمی قلب که به طور مداوم در مناطق کم‌درآمد جهان وجود دارند و بومی محسوب می‌شوند.

هنوز واکسن مؤثری برای استرپ A وجود ندارد و تحقیقات برای واکسن سویه‌های گوناگون استرپ A با موانعی مواجه است. تا کنون بیشتر اطلاعات از مناطق پردرآمد جهان مانند بریتانیا و آمریکا به دست آمده است، اما در مناطق کم‌درآمد جهان، جایی که درگیر مسائل و مشکلاتی زیادی هستند، اطلاعات‌مان بسیار کم است. و این بدین معناست که کاندیداهای واکسن فعلی ممکن است در تمام نقاط جهان مؤثر نباشند.

پروفسور گوردون دوگان، نویسنده در موسسۀ Wellcome Sanger و دانشگاه کمبریج می‌گوید: «میلیون‌ها نفر در سراسر جهان تحت تأثیر استرپ A قرار دارند. این باکتری می‌تواند علّت طیف وسیعی از بیماری‌ها باشد، از انواع گلودردها و شیوع تب مخملک در بریتانیا گرفته تا عفونت‌هایی که منجر به بیماری‌های روماتیسمی قلب در جمعیت‌هایی همچون بومیان استرالیایی. علاوه بر تحقیقات معین در مورد واکسن، داده‌های ژنومیک در این مطالعه به محققان کمک می‌کند که بفهمند چگونه استرپ A باعث بیماری‌ می‌شود و چرا در مناطق پردرآمد و مناطق بومی میزان شیوع متفاوت است.»

جزئیات تحقیق

محققان برای رفع این مشکل بیش از ۲۰۰۰ نمونه استرپ A از ۲۲ کشور در سراسر جهان جمع‌آوری کردند. این کشورها شامل کشورهایی در آفریقا و اقیانوس آرام، نیوزیلند و جوامع بومی استرالیا می‌شد.

محققان با ترتیب‌دهی و تجزیه و تحلیل DNA هرکدام از این نمونه‌ها توانستند ژن‌های موجود در هر سویه را تعیین کنند و تنوع موجود در سویه‌ها را در سراسر جهان مشاهده کنند.

در این تحقیق مشخص شد که کاندیدای واکسن اصلی فعلی برای استرپ A در مناطق کم درآمد جهان بسیار کمیاب است، یعنی در مناطقی که استرپ A باکتری بومی است و نیاز بیشتری به این واکسن دارند.

دکتر مارک دیویس، نویسندۀ اصلی این پژوهش از موسسۀ Wellcome Sanger و موسسۀ Doherty در دانشگاه ملبورن می‌گوید: «ما با استفاده از ترتیب‌دهی ژنومیک در مقیاس بزرگ توانستیم بیش از ۲۹۰ اصل و نسب ژنتیکی گوناگون موجود با توجه به اهمیت کلینیکی استرپ A در جهان را شناسایی کنیم و چالش‌های طراحی یک واکسن مؤثر همگانی را مشخص سازیم. اما با استفاده از داده‌هایی که جمع‌آوری کردیم بر روی ژن‌های مشترک در اکثر سویه‌های استرپ A در سطح جهانی به دقت بیشتری دست یافتیم. این یک گام فوق‌العاده است در راستای شناسایی آنچه می‌تواند به عنوان کاندیدای واکسن همگانی عمل کند.»

پروفسور مارک واکر، نویسندۀ ارشد مقاله و رئیس مرکز تحقیقات بیماری‌های عفونی استرالیایی از دانشگاه کوینزلند می‌گوید: «این تحقیق توانایی ردیابی سریع واکسن مورد نیاز استرپ A را دارد و سازندگان و دانشمندان جامعۀ علمی بزرگ جهان اکنون می‌توانند از پایگاه داده‌های ما استفاده کنند تا ژن‌های مشترک بیشتری را به عنوان اهداف واکسن شناسایی کنند. من باور دارم که یک واکسن همگانی امکان‌پذیر است و یافته‌های این تحقیق و به علاوه افزایش تعهدات بودجه باعث تجدید و تقویت نیروی حرکت در راستای تحقیقات برای واکسن همگانی می‌شود.»

 

منبع: healtheuropa.eu


*مطالب مرتبط:

مطالعه جدید نشان می‌دهد که ترکیبی از سه دارو باعث کاهش مرگ‌ومیر بیماران مبتلا به COPD می‌شود
رمدسیویر (remdesivir) به‌عنوان اولین داروی کرونا مورد تایید FDA قرار گرفت
درمان‌های جدید ضدویروسی با عملکرد مستقیم به‌طور مؤثری ویروس هپاتیت C را هدف قرار می‌دهند
تیم تحقیقاتی دانشگاه آکسفورد می‌گوید:« به احتمال ۸۰% واکسن ویروس کرونا در شهریور ماه تولید می‌شود.»

0
نوشته شده توسط بهنوش فرجی

رمدسیویر (remdesivir) به‌عنوان اولین داروی کرونا مورد تایید FDA قرار گرفت

بیماری‌‌ها و راه درمان, کرونا ویروس , پیشگیری بهتر از درمان , اخبار پزشکی , بهنوش فرجی

 

به‌ گزارش سایت FDA که در تاریخ ۱می ۲۰۲۰ منتشر شده‌ است

این نامه‌ صدور مجوز داروی رمدسیویر (remdesivir) است.

نوع مجوز اعطا شده EUA یا مجوز شرایط اضطراری است که ظاهرا تمام مراحل لازم برای تأیید FDA هنوز طی نشده است اما می‌تواند در سراسر جهان مورد استفاده  قرار گیرد.

و به‌ گزارش سایت  dailymail.co.uk  کمپانی گیلید اعلام کرده تا آخر ماه می برای معالجه ۱۴۰٫۰۰۰ بیمار می‌تواند آماده کند و تا پایان سال چندین میلیون دوز از این دارو تولید خواهد کرد.
این دارو فقط برای بیماران بستری و به صورت تزریق داخل وریدی با مراقبت دقیق پزشکی کاربرد دارد.

در یک نامه سرگشاده که توسط فاکس‌نیوز به دست آمده‌است، این شرکت در اوایل روز پنجشنبه نتیجه را دلیلی برای امید به زمانی دانست که به شدت مورد نیاز است.

زیرا در روز چهارشنبه از سمت موسسه ملی بهداشت (nih) نتیجه « داده‌ها مثبت » اعلام شد.

 

 

0
نوشته شده توسط تحریریه جامعه پزشکان ایران

دارونامه؛ آشنایی با داروی ریتالین (Ritalin)، داروی افسردگی و سیستم اعصاب مرکزی

بیماری‌‌ها و راه درمان, دارونامه , پیشگیری بهتر از درمان 

ریتالین (به انگلیسی: Ritalin)
نام ژنریک: متیل فنیدات (به انگلیسی: Methylphenidate)
از ترکیبات مشابه آمفتامین‌ها است؛ که برای درمان افسردگی، نشانه‌های نارکولپسی، و برخی از مبتلایان اختلال کم‌توجهی – بیش‌فعالی تجویز می‌شود.

اختلال بیش‌فعالی یا کم‌توجهی در کودکان یک اختلال تقریباً شایع است که بر روی رفتار کودک اثر می‌گذارد.
کودکان مبتلا به اختلال بیش‌فعالی (ADHD) به صورت مزمن و مداوم علائمی نظیر بی‌قراری، عدم تمرکز، بی‌توجهی و رفتارهای خطرناک از خود نشان می‌دهند.
در درجه اول لازم است که والدین رفتار واحساسات کودک خود را درک نمایند اما در صورتی که این رفتارها قابل کنترل نباشند، با تشخیص روان‌پزشک اطفال درمان دارویی برای کودک آغاز می‌گردد. ریتالین داروی معمولی نیست و تحت هیچ شرایطی بدون تجویز پزشک و یا به توصیه دوستان و اقوام نباید این دارو مصرف شود.
با افزایش سطح ماده‌ای شیمیایی به نام دوپامین که به‌صورت طبیعی در بدن انسان تولید می‌شود، منجر به تحریک بخشی از مغز که مسئول تمرکز و کنترل رفتار می‌باشد، می‌شود و عملکرد این بخش را بهبود می‌بخشد.
مصرف این دارو تنها با تجویز پزشک متخصص اطفال مجاز می‌باشد. بیش‌فعالی به‌طور معمول در کودکی تشخیص داده می‌شود اما ممکن است تا سال‌های نوجوانی و حتی اوایل بزرگسالی نیز ادامه داشته باشد.

با مصرف آن توانایی فرد برای توجه، تمرکز بر یک فعالیت و کنترل مشکلات افزایش پیدا می‌کند. همچنین به فرد در بهبود مهارت‌های گوش دادن و سازماندهی وظایف کمک می‌کند. یکی دیگر از مصارف دارویی آن جهت کنترل اختلال حمله خواب (نارکولپسی) یا حملات پانیک می‌باشد.

مکانیسم اثر
احتمالا با مهار برداشت مجدد دوپامین در اعصاب دوپامینرژیک باعث تحریک ملایم CNSمی‌شود. این دارو در کودکان مبتلا به حواس‌پرتی، بی‌قراری حرکتی را مهار و تمرکز حواس را افزایش می‌دهد. در نارکولپسی، با عمل برقشرمخ و ساختارهای زیر مخ مثل تالاموس باعث تحریک CNS می‌شودو بنابراین فعالیت‌ حرکتی و هوشیاری ذهنی را افزایش و احساس خستگی، سرخوشی ملایم و بی‌خیالی را کاهش می‌دهد.

قبل از تجویز ریتالین ، موارد زیر را به پزشک گزارش دهید
اگر به متیل فنیدیت یا ریتالین حساسیت دارید؛
اگر دچار آب سیاه یا گلوکوم هستید؛
اگر سابقه تیک عصبی دارید؛
در صورت ابتلا به افسردگی و اضطراب؛
اگر سابقه بیماری‌های قلبی و سکته مغزی دارید؛
اگر دچار نقص مادرزادی قلب هستید؛
در صورتی که فشارخون بالا دارید، مصرف ریتالین می‌تواند عوارض خطرناکی برای شما داشته باشد؛
اگر به اختلال دوقطبی مبتلا هستید؛
در صورتی که مشکل گردش خون دارید، مخصوصا مشکل گردش خون در دست و پا؛
اگر دچار صرع یا تشنج و غش هستید؛
در صورتی که هرگونه مشکلات گوارشی دارید، هرگونه مشکل در معده، مری و روده؛
اگر آزمایش مغز غیرطبیعی دارید؛
در صورتی که معتاد هستید و یا سابقه اعتیاد دارید؛
اگر سابقه خودکشی کردن دارید و یا هم اکنون در فکر خودکشی هستید؛
در صورتی که باردار هستید و یا قصد حاملگی دارید؛
اگر در دوران شیر دهش هستید و به نوزاد شیر می‌دهید؛
لیست کامل داروهای مصرفی حتی داروهای بدون نسخه، فرآورده‌های مکمل و گیاهی را در اختیار پزشک یا داروساز قرار دهید.

نحوه صحیح مصرف
-جعبه داروی کودک را به دقت بررسی نمایید. در صورتی که بر روی جعبه علائم اختصاری تحت عنوانxl یاsr نوشته نشده باشد، به این معنی است که دارو در بدن سریع آزادسازی می‌شود و احتمالا نیاز به مصرف دارو ،بیش‌تر از یک مرتبه در شبانه روز می‌باشد. به همین دلیل ممکن است دارو در ابتدا یک یا دو نوبت در روز تجویز گردد و پس از چند هفته تعداد دفعات مصرف دارو به دو تا سه مرتبه در روز افزایش یابد.
-کودک باید قرص را به‌طور کامل همراه با یک لیوان آب ببلعد و درصورت مشکل در بلعیدن می‌توان قرص را نصف کرد.
-مصرف ریتالین پس از غذا به کاهش احتمال بروز عوارض گوارشی از جمله سوء هاضمه کمک می‌کند.
نحوه صحیح مصرف قرص‌های آهسته رهش (برندهای concerta xl,Ritalin Sr و…):
این محصولات با سرعت آهسته‌تری در طول روز در بدن آزاد می‌شود. این مسئله باعث می‌شود اثر دارو به مدت طولانی‌تری در بدن بماند در حالی که دفعات مصرف دارو کم‌تر می‌شود.در این موارد می‌توان دارو را یک مرتبه در روز و ترجیحا صبح‌ها مصرف نمود.
-در بازار جهانی داروی ریتالین با نام‌های تجاری متعددی به صورت آهسته رهش موجود می‌باشد اما همه این محصولات اثرگذاری مشابهی ندارند. به همین دلیل توصیه می‌شود در صورت مصرف طولانی مدت این دارو، از یک برند تجاری ثابت استفاده نمایید و در صورتی که مجبور به تغییر برند تجاری دارو شدید حتما با پزشک مشورت نمایید.
-داروهای پیوسته رهش (این داروها را با علائم xlوsr بر روی جعبه دارو می‌توان تشخیص داد) طبق تجویز پزشک و توصیه‌های ارائه شده در بروشور دارو مصرف نمایید. از خرد کردن یا جویدن آن‌ها بپرهیزید.

هشدارها
احتمال اعتیاد و وابستگی به دارو و سوءمصرف از دارو وجود دارد (بسته به میزان، نحوه مصرف و فرد استفاده‌کننده). اگر چه وابستگی جسمانی به ریتالین همانند مواد مخدری نظیر تریاک و شبه مرفین‌ها گزارش نشده‌است؛ اما پزشکان بر وابستگی روانی و نیاز به افزایش میزان مصرف آن که پدیده تحمل (Tolerance) نیز نامیده می‌شود، اتفاق نظر دارند. از علائم ترک جسمانی و روانی این قرص می‌توان به دردهای عضلانی، خواب آلودگی و افسردگی نام برد.
این دارو فقط برای افرادی تجویز می‌شود که سابقه کامل آنها به‌طور دقیق ارزیابی شود.
برای بیمارانی با واکنش حاد استرس نباید تجویز شود.
در مصرف طولانی مدت دارو، بهتر است آزمایش‌های منظم شمارش سلول‌های خونی، شمارش افتراقی و شمارش پلاکت‌ها نیز انجام شود.
در صورت عدم بهبودی پس از یک ماه مصرف، باید دارو را قطع کرد.
این دارو نباید برای درمان حالت‌های خستگی مفرط طبیعی، افسردگی و سایکوزها استفاده شود.
نیاز به ادامه مصرف دارو باید مرتب ارزیابی شود و در زمان تعطیلات و زمان‌هایی که مصرف آن نیاز نیست، مصرف کاهش یافته یا قطع شود.
افزایش درجه حرارت بدن، بی نظمی در ضربان قلب، سردرد و تهوع، افزایش فشارخون و تشنج از عوارض مصرف بیش از اندازه ریتالین است.
استفاده از این ماده طبق قوانین جهانی مبارزه با دوپینگ ممنوع می‌باشد.
فشارخون، تعداد نبض و بیماری‌های قلبی و عروقی باید به صورت دوره‌ای و در طول مصرف ریتالین پایش شوند. در صورت وجود هرگونه بیماری قلبی و عروقی یا ابتلا به پرفشاری خون تجویز ریتالین باید با احتیاط صورت بگیرد.

عوارض ریتالین
همانطور که گفته شد ریتالین می‌تواند به عنوان داروی انتخابی برای کودکان مبتلا به ADHD توسط پزشک مربوطه تجویز شود. این دارو می‌تواند به بهبود تمرکز، رفتار کودک با والدین و بیش فعالی کمک بکند. هرچند طبق تحقیقات انجام شده نمی‌توان با قطعیت گفت که فواید ریتالین برای کودکان و نوجوانان (به خصوص در استفاده طولانی مدت) نسبت به عوارض آن بیش‌تر است. از مهم ترین خواص این دارو که باید به عنوان یک عارضه خطرناک به آن اشاره کرد، قابلیت ایجاد اعتیاد در مصرف کنندگان است.

سایر عوارض جانبی ریتالین عبارتند از :

تنگی نفس / درد سینه / مشکلات قلبی / افزایش و یا کاهش ضربان قلب
توهم / شنیدن صداهایی که وجود ندارند / دیدن چیزها و کسانی که وجود ندارند
بی‌حسی / سوزن سوزن شدن دست‌ها و پاها / مشکلات گردش خون در دست ها و پاها / گز گز کردن / مورمور شدن
تغییر رنگ پوست / رنگ پریدگی / تغییر رنگ انگشتان
مشکلات بینایی / تاری دید / سیاهی رفتن چشم ها / دیدن هاله نور در اطراف اجسام / حساسیت به نور / دوبینی
نعوظ آلت / از بین نرفتن نعوظ به مدت بیش از ۴ ساعت
ریتالین میتواند بر رشد کودک تاثیر گذاشته و رشد کودک را متوقف کند، در صورتی که کودک شما در سن رشد است و ریتالین مصرف می‌کند، با پزشک مشورت کنید.
افزایش فشار خون
از دست دادن اشتها / کاهش وزن / تهوع / استفراغ / درد معده / درد شکم / سوزش سردل
بی خوابی / دیدن کابوس / حرف زدن در خواب
تیک عصبی / حرکات غیر ارادی چشم /
مشکل در تعادل / مشکل در هماهنگی عضلات ، مثلا ممکن است لیوان از دستان بیافتد.
کاهش سرعت حرف زدن / مشکل در جمله سازی و پیدا کردن کلمات / فراموش کردن حرفی که در حال گفتن بودید
ریزش موی سر

از دیگر عوارض این دارو می‌توان به بی خوابی، کاهش وزن، سردرد، تهوع و استفراغ، تپش قلب و… اشاره کرد.

منع مصرف
برای افراد دارای اضطراب زیاد، فشار عصبی، عصبانیت همراه با بی‌قراری، حساسیت مفرط نسبت به دارو، فشار خون بالا، گلوکوم، افسردگی‌های قابل درمان با داروهای ضد افسردگی رایج، تیک‌های حرکتی (به جز سندرم Tourette’s نشانگان توره یا نشانگان ژیل دولاتوره)، و کودکان زیر ۶ سال مصرف این دارو منع می‌شود.

تداخل دارویی ریتالین
برخی از داروها می‌توانند با ریتالین تداخل ایجاد کرده و باعث بروز عوارض جانبی ناخواسته شوند. ممکن است با تغییر ساعت مصرف داروها بتوان از برخی از این تداخلات جلوگیری کرد. در هرصورت برای این منظور با پزشک خود مشورت کنید . در زمان تجویز ریتالین، تمام داروهایی که در حال مصرف کردن هستید به پزشک خود اطلاع دهید.

تعداد بسیار زیادی از داروها می‌تواند با ریتالین تداخل ایجاد کند. برخی از این داروها عبارتند از :

استامینوفن / ترامادول / بوپروپیون / سلژیلین / هیوسیامین / متنامین / متیلن بلو / فنیل سالیسیلات / متنامین / فنیل سالیسیلات / ایوپامیدول / ایزوکاربوکسازید / ترانی سیپرومین / پروکاریسین / پیموزاید / ترانیل سیپرومین /

مصرف ریتالین در دوران بارداری
تاثیرات ریتالین در دوران بارداری بر روی جنین به صورت کامل مشخص نیست. قبل از مصرف ریتالین در دوران حاملگی، با پزشک مشورت کنید.

مصرف ریتالین در دوران شیردهی
مشخص نیست که آیا ریتالین از طریق شیر مادر به بدن نوزاد منتقل می‌شود یا خیر. در دوران شیردهی، قبل از مصرف ریتالین با پزشک مشورت کنید.

در صورت فراموش کردن مصرف ریتالین چه کنم؟
در صورتی که مصرف یک وعده از قرص خود را فراموش کرده‌اید، به محض یادآوری ، قرص خود را مصرف کنید. در صورتی که به زمان مصرف بعدی نزدیک می‌شوید، دوزفراموش شده را رها کنید.

منابع:
۱- darooyab.ir
۲- fa.wikipedia.org
۳- danabrain.ir
۴- pamuh.com

0
نوشته شده توسط فرناز اخباری

مطالعه جدید نشان می‌دهد که ترکیبی از سه دارو باعث کاهش مرگ‌ومیر بیماران مبتلا به COPD می‌شود

بیماری‌‌ها و راه درمان, پیشگیری بهتر از درمان , دارونامه, فرناز اخباری

 

به گزارش سایت سازمان بهداشت اروپا ( healtheuropa.eu ) که در تاریخ ۲۰ مارس ۲۰۲۰ منتشر شده است.

تحقیقات جدید نشان داده است که ترکیبی از سه دارو در کاهش میزان مرگ‌ومیر در بیماران مبتلا به بیماری انسداد مزمن ریوی مزمن (COPD) مؤثر است.

طبق تحقیقات جدید منتشر شده از جامعه توراسیک امریکا در مجله تنفس و مراقبت‌های بحرانی ویژه آمریکا (American Journal of Respiratory and Critical Care Medicine)، درمان روزانه بیماران مبتلا به بیماری انسداد مزمن ریوی مزمن (COPD) با یک درمان استنشاقی ترکیبی از فلوتیکازون فوروات (FF) ،و اومکلیدینیوم (UMEC) و ویلانترول است که ۴۲ درصد مرگ‌ومیر ناشی از آن را کاهش داد.

دیوید لیپسون و همکاران خود، در مورد تجزیه و تحلیل گسترده بعد از پیگیری داده‌های کارآزمایی فاز ۳  IMPACT به صورت چند مرحله ای در۳۷  کشور، که شامل داده‌های اضافی وضعیت حیاتی بیماران، یک سال پس از شروع مطالعه است، گزارش دادند.

مطالعه IMPACT

بیش از ۱۰،۰۰۰ شرکت کننده با COPD که در معرض خطر شدید (flare-ups) قرار داشتند به‌طور تصادفی در یکی از سه گروه قرار گرفتند: افرادی که روزانه یک‌بار استنشاق‌های ترکیبی FF / UMEC / VI ، FF / VI یا UMEC / VI انجام می‌دهند.

شرکت‌کنندگان به مدت یک سال پیگیری شدند. مطالعه اولیه IMPACT نشان داد که استنشاق روزانه FF / UMEC / VI منجر به کاهش چشمگیر در بدترشدن متوسط تا شدید و میزان بستری در بیمارستان و همچنین بهبود عملکرد ریه و کیفیت زندگی مرتبط با سلامتی نسبت به دو روش ترکیبی دوگانه دیگر است.

این مطالعه همچنین نشان داد که بیماران در درمان سه گانه میزان مرگ‌ومیر کم‌تری نسبت به بیماران تنها دردرمان دوگانه VI / UMEC داشتند.

داده‌های ۵٫۵ درصد از شرکت کنندگان ، بعد از تجزیه و تحلیل یک ساله حذف شدند، با این حال، به دلیل این‌که برخی از محققان داده‌های وضعیت حیاتی را برای مرگ‌ومیر علل در پایان مطالعه گزارش نکردند. این تجزیه و تحلیل جدید شامل داده‌های وضعیت حیاتی برای ۹۹٫۶٪ از شرکت‌کنندگان IMPACT است.

در تفسیر یافته‌ها احتیاط کنید

دکتر لیپسون، مدیر ارشد، علوم بالینی، GlaxoSmithKline و استادیار پزشکی، دانشکده پزشکی پرلمن، دانشگاه پنسیلوانیا، گفت: « از آن‌جا که تعداد بیماران رسیدگی شده بیش از تعداد مرگ‌ومیرها در مطالعه بودند باید در تفسیر یافته‌های منتشر شده مقاله اصلی احتیاط بیشتری داشته باشیم.»

وی گفت: “با توجه به اهمیت این یافته برای بیماران و پزشکان ، ما مجموعه‌ای از داده‌های رسیدگی شده را در هفته ۵۲ انجام دادیم. این تحلیل‌های مکرر، استحکام یافته اصلی را نشان می‌دهد. ما نتیجه گرفته‌ایم که می‌توانیم بقا را در بیماران علامت‌دار مبتلا به COPD در معرض خطر تشدید بهبود بخشد. »

این مطالعه بر روی بیماران با سابقه تشدید COPD آنها متمرکز شده است.

دکتر لیپسون اضافه کرد: « ما معتقدیم که مرگ‌و‌میر با FF / UMEC / VI در مقایسه با UMEC / VI در درجه اول به‌علت فاکتور استروئید و تأثیر آن بر کاهش بدترشدن  به ویژه تشدیدهای بستری شدن است.»

وی گفت: «بدتر شدن بیماران به‌طور مکرر در معرض خطر بیش‌تری برای بستری شدن و مرگ هستند. این‌ها بیمارانی هستند که به نظر می‌رسد با درمان FF / UMEC / VI به صورت یک بار در روز بیشترین نفع را می‌برند.»

هیچ مطالعه آینده‌نگری اثبات نشده است که دارو درمانی می‌تواند مرگ‌ومیر را در همه افراد مبتلا به COP کاهش دهد. مطالعات عمده قبل از IMPACT انجام شده حاکی از کاهش مرگ‌ومیر است، اما قادر به اثبات این امر با اطمینان نبودند.

منبع: healtheuropa.eu


*مطالب مرتبط:

علائم عفونت ریه چیست و برای درمان آن چه باید کرد؟
علائم سوء کمبود اکسیژن در بدن
چگونه در ۳۱ سالگی به سرطان ریه مبتلا شدم؟ بدون این‌که حتی یک نخ سیگار بکشم
بیماری روماتیسم ریه؛ ارتباط بیماری ریه با آرتریت روماتوئید
آشنایی با نشانه‌های ندول ریه؛ و درمان آن
آشنایی با نشانه‎های درد ریه چپ
آشنایی با نشانه‌های دپرسیون تنفسی
سویا برای ریه‌ها نیز مفید است
بینابینی ریه و تجزیه تحلیل اختلال ریه
آشنایی با هایپرتنسیون ریوی؛ علائم و نشانه‌های آن
آشنایی با علایم بیماری آمپیم

0
نوشته شده توسط شیرین کریمی

درمان‌های جدید ضدویروسی با عملکرد مستقیم به‌طور مؤثری ویروس هپاتیت C را هدف قرار می‌دهند

بیماری‌‌ها و راه درمان, پیشگیری بهتر از درمان. , شیرین کریمی, دارونامه, اخبار پزشکی

 

به گزارش سایت news-medical.net که در تاریخ ۲ مارس ۲۰۲۰ منتشر شده است.

براساس بررسی شواهد سیستماتیک توسط محققان دانشگاه بهداشت و علوم اورِگان، درمان‌های جدید ضدویروسی با عملکرد مستقیم برای از بین بردن عفونت ویروس هپاتیت C بسیار مؤثر است.

این بررسی که به تازگی در ژورنال انجمن پزشکی آمریکا منتشر شده است، از توصیۀ جدید کارگروه خدماتِ بهداشتیِ پیشگیرانه در ایالات متحد برای غربالگری جهانی هپاتیت C خبر داد. تا کنون غربالگری برای افرادی که بین سالهای ۱۹۴۵ و ۱۹۶۵ متولد شده‌اند و دارای فاکتورهای خطر مانند استفاده از داروهای تزریقی بودند، توصیه می‌شد.

بررسی شواهد نشان داد که روش‌های جدید ضدویروسی با عملکرد مستقیم، ویروس را با عوارض جانبی کمی هدف قرار می‌دهد.

این واقعاً پیشرفت چشمگیری در درمان بوده است. از نظر تاریخی، درمان هپاتیت C بسیار دشوار بوده است، درمان‌های طولانی مدتی که تحمل‌شان نیز دشوار بود. درمان‌های جدید مؤثرتر هستند که عوارض جانبی کمی هم دارند. پیش از این درمان این بیماری یک سال طول می‌کشید و در این روش جدید درمان معمولاً طی ۸ تا ۱۲ هفته انجام می‌شود.

هپاتیت C شایع‌ترین ویروس منتقله از راه خون در ایالات متحده است و تخمین زده می‌شود ۲٫۴ میلیون نفر مبتلا به آن باشند. در صورت عدم درمان هپاتیت C می‌تواند منجر به عوارض شدید از جمله نارسایی کبد و سرطان کبد شود.

مطالعۀ جدید مطالعۀ پیشینی را که در سال ۲۰۱۳ انجام شده بود را به روز می‌کند.

در آن زمان (۲۰۱۳) درمان های ضد ویروسی با عملکرد مستقیم با ترکیب با تزریق اینترفرون شروع می‌شدند. اینترفرون‌ها واکنش ایمنی بدن را برای سرکوب ویروس افزایش می‌دهند، اما درمان یک ساله باعث عوارض جانبی شبه‌آنفلوانزا شد. در مطالعۀ سال ۲۰۱۳ اولین داروهای ضد ویروس با عملکرد مستقیم به تازگی معرفی شده بودند. داروهای ضد ویروسی نسل اول با ترکیب با اینترفرون بین ۶۸ تا ۷۸ درصد در هدایت ویروس به لایه‌های غیر قابل کشف در خون پس از درمان موثر بودند.

بررسی‌های انجام شده حاکی از آن است که رژیم‌های جدید ضد ویروسی با عملکرد مستقیم و بدون اینترفرون بیش از ۹۵٪ در از بین بردن ویروس حتی در جوانان مؤثر هستند.

در این بررسی هشت آزمایش‌ کنترل‌شده تصادفی در مقایسه با درمان‌های ضد ویروسی با عملکرد مستقیم با دارونما یا یک رژیم ضد ویروسی منسوخ شده، ۴۸ مطالعه درمانی دیگر و ۳۳ مطالعه گروهی با مجموع تقریباً ۱۸۰،۰۰۰ بیمار انجام شده است.

منبع: news-medical.net

0
نوشته شده توسط تحریریه جامعه پزشکان ایران

سوال و پاسخ ( درمان پارگی، کشیدگی و التهاب تاندون‌های شانه )

بیماری‌‌ها و راه درمانپیشگیری بهتر از درمان, دارونامه , ورزش درمانی

 

شانه یک مفصل گوی و کاسه‌ای است. گوی موجود در بالای استخوان بالایی بازو در کاسه‌ی تیغه شانه جای می‌گیرد. عضلات مختلفی حرکات شانه را کنترل می‌کنند و در حقیقت خود مفصل شانه از بیشتر از یک مفصل تشکیل شده است. این کاسه سطحی است که به بازو این امکان را می‌دهد تا محدوده‌ی حرکتی وسیعی داشته باشد. اما به این معنی هم هست که عضلات و تاندون‌های روتاتور کاف باید به سختی کار کنند تا استخوان‌ها را در محل خود نگه دارند. در نتیجه، به راحتی آسیب می‌بینند و مستعد ساییدگی و پارگی هستند. بنابراین این ساختار پیچیده مستعد مشکلات درد بسیار مختلفی بوده و مجموعه‌ای از عضلات به نام تاندون‌های شانه می‌توانند دچار الگوهای درد کشیدگی، التهاب یا پارگی تاندون شوند.

آسیب‌های روتاتور کاف شانه

پارگی تاندون شانه
پارگی تاندون شانه اغلب نتیجه‌ی ساییدگی و پارگی ناشی از استفاده‌ی روزانه از آنها می‌باشد. در صورتی که شغلی داشته باشید که نیاز به حرکت مکرر بازوها به یک شکل خاص باشد،‌ بیشتر مستعد ابتلا به پارگی تاندون هستید. همچنین اگر بر روی بازوی خود سقوط کنید یا سعی کنید جسم سنگینی را بلند کنید می‌تواند بطور ناگهانی رخ دهد.

التهاب تاندون شانه
این حالت شامل التهاب یا تحریک تاندونی است که به استخوان متصل می‌شود. التهاب تاندون باعث درد در ناحیه‌ی بیرون مفصل می‌گردد. انواع شایع التهاب تاندون در شانه بازیکنان بیسبال و شناگران رخ می‌دهد.

التهاب غلاف شانه (بورسیت روتاتور کاف)
بورسیت زمانی رخ می‌دهد که غلاف شانه تحریک شود. این وضعیت در شرایطی که یک حرکت را بارها و بارها تکرار کنید می‌تواند اتفاق بیفتد و ممکن است در اثر یک عفونت نیز ایجاد شود.

کشیدگی تاندون شانه
کشیدگی تاندون شانه یا کپسول شانه زمانی رخ می‌دهد که یک آسیب شدید در رباط‌هایی که مفصل شانه را ثابت نگه می‌دارند وجود داشته باشد. کشیدگی یا پارگی جزئی این رباط‌ها باعث می‌شود که مفصل شانه شل شود و می‌تواند منجر به از کارافتادگی کامل یا دررفتگی شانه گردد.

دلایل
بیماری تاندون شانه ممکن است نتیجه‌ی آسیب قابل توجه به شانه یا تحلیل پیشرونده یا فرسایش بافت تاندون باشد. فعالیت بالاسری مکرر، بلند کردن اجسام سنگین برای مدت زمان طولانی و بروز خارهای استخوانی در استخوان‌های اطراف شانه ممکن است باعث تحریک یا آسیب تاندون شوند.

عوامل خطر
عوامل زیر ممکن است موجب افزایش خطر پارگی تاندون شانه شوند:

سن: با افزایش سن، خطر پارگی یا التهاب تاندون شانه افزایش می‌یابد.
ورزش‌های خاص: ورزشکارانی که بطور منظم حرکات تکراری بازو را انجام می‌دهند.
شغل‌های ساخت‌و‌ساز: حرفه‌هایی که نیاز به حرکات مکرر بازو و اغلب در بالای سر دارند.
سابقه‌ی خانوادگی

علائم

درد علامت اصلی التهاب تاندون شانه است.
درد هنگام بالا بردن دست بدتر می‌شود.
ممکن است شانه‌هایتان صدا بدهند.
شانه حتی با وجود عدم حرکت دردناک است.
پارگی تاندون شانه می‌تواند می‌تواند حرکت شانه را محدود کند و قدرت شما را کاهش دهد.

تشخیص

در حین معاینه فیزیکی پزشک بخش‌های مختلف شانه را فشار داده و بازو را در جهت‌های مختلف حرکت می‌دهد. وی همچنین قدرت عضلات اطراف شانه و داخل بازوها را تست می‌کند. در برخی موارد، ممکن است آزمایش‌های تصویربرداری زیر نیز توصیه شوند:

رادیوگرافی
سونوگرافی
ام آر آی

درمان

استراحت
التهاب و بورسیت تاندون شانه معمولاً با گذر زمان بهتر شده و با استراحت و پرهیز از انجام حرکات تکراری و ورزش‌های شامل حرکات بالای سر (تنیس، بیسبال، والیبال، شنا کردن و غیره) می‌تواند بهتر شود.

استفاده از یخ
از یخ یا سرمادرمانی برای کاهش درد شانه و التهاب تاندون استفاده کنید. یخ را می‌توان در ابتدا هر ساعت به مدت ۱۰ دقیقه و سپس ۱۵ دقیقه در هر ۳ تا ۴ ساعت به منظور کاهش درد و التهاب بر روی شانه گذاشت.

دارو
داروهای ضدالتهابی مانند ایبروپروفن ممکن است در مراحل اولیه کشیدگی تاندون شانه موثر باشند اما در بلند مدت تاثیر کمتری دارند.

تزریق کورتیزون
تزریق کورتیکواستروئیدها التهاب را کاهش می‌دهد. این کار می‌تواند به کاهش درد کمک کرده و امکان حرکت بیشتر در شانه را فراهم کند.

تزریق پی آر پی
تزریق پلاسمای غنی شده از پلاکت (PRP) به کاهش درد شانه و بهبود بافت‌های آسیب‌دیده (تاندون‌ها) در بیماران مبتلا به درد مزمن شانه که ناشی از پارگی، التهاب و کشیدگی تاندون شانه می‌باشد، کمک می‌کند.

اوزون درمانی
در اوزون درمانی از قدرت اکسیژن برای تحریک عضلات و تاندون‌های شانه جهت بهبود خود به خودی استفاده می‌شود. این روش برای تمام انواع دردهای اسکلتی عضلانی و مفصل از جمله التهاب تاندون شانه بسیار عالی است.

فیزیوتراپی
فیزیوتراپی می‌تواند درد را کاهش دهد و به قوی و منعطف‌تر شدن شانه کمک کند. در فیزیوتراپی ورزش‌هایی را برای کشش و تقویت شانه یاد می‌گیرید. پس از یادگیری ورزش‌ها، می‌توانید آنها را در خانه انجام دهید.

درمان دستی
درمان دستی شامل حرکت مفاصل شانه، انقباض عضله و سایر ساختارها با هدف تسکین درد شانه، افزایش قدرت و دامنه‌ی حرکت مفصل شانه و نیز بهبود عملکرد آن است.

ماساژ درمانی
ماساژ بافت‌های عمیق در موارد آسیب‌دیدگی بافت نرم شانه تاثیر فوق‌العاده‌ای دارد. ماساژ درمانی علاوه بر تحریک موضعی، موجب افزاش تولید هورمون‌های ضد استرس می‌شود که به نوبه‌ی خود درد و ناراحتی را کاهش می‌دهند. ماساژ درمانی نباید در موارد تورم مفصل شانه انجام شود. در مرحله اولیه التهاب تاندون شانه، باید ماساژ سبک و سطحی انجام شود. ماساژ بافت‌های عمیق باید پس از تسکین درد و تورم مورد استفاده قرار بگیرد.

شاک ویو تراپی
در روش شاک ویو تراپی تکانه‌های موج شوک به ناحیه‌ی دردناک شانه فرستاده می‌شوند که منجر به آزادسازی عوامل رشد و سلول‌های بنیادی می‌گردد و در اثر آن جریان خون به ناحیه‌ی شانه افزایش می‌یابد. شاک ویو تراپی می‌تواند علاوه بر بهبود دامنه‌ی حرکتی و عملکرد شانه، به تسکین درد نیز کمک کند.

لیزر درمانی
لیزر درمانی یک درمان بسیار موثر در التهاب تاندون شانه است. لیزر درمانی دارای اثر زیست تحریکی در مراحل تکثیر و بازیابی ترمیم عضلات اسکلتی دارد. لیزر درمانی تولید کلاژن و فیبروبلاتس را افزایش می‌دهد و فیبرهای عضلانی جدیدی ایجاد می‌کند که جایگزین فیبرهای آسیب دیده خواهند شد.

الکتروتراپی
درمان‌هایی مانند اولتراسوند و تحریک الکتریکی عصب از راه پوست (TENS) می‌توانند در کاهش درد و التهاب شانه مفید باشند.

درمان بیوفیدبک
با استفاده از بیوفیدبک همراه با ورزش‌های بازآموزی مکرر، بیمار می‌تواند کنترل ارادی مهارت‌هایی که قبلاً قابل به کنترل آنها نبود را بدست بیاورد. استفاده از بیوفیدبک الکترومایوگرافی برای بازآموزی عضلات و تاندون‌های شانه که بطور غیر عادی شل شده‌اند، می‌تواند در پیشگیری از آسیب‌های شانه موثر باشد.

ورزش برای آسیب‌های شانه

ورزش‌های کششی

در ادامه ورزش‌ها و حرکات کششی مناسب برای تاندون شانه و نحوه اجرای آنها ارائه شده‌اند:

حرکت نوسان پاندولی

کشش بالای سر

کشش خلفی

کشش به بالا از پشت

بالا بردن دست روی دیوار از کنار

بالا بردن دست روی دیوار از جلو

ورزش‌های تقویتی

در ادامه ورزش‌ها و حرکات تقویتی مناسب برای تاندون شانه و نحوه اجرای آنها ارائه شده‌اند:

بالا بردن بازو از کنار

چرخش به طرف بیرون

چرخش به طرف داخل

فلکسور و اکستانسور شانه

ورزش‌های تقویت غلاف شانه

جلو کشیدن غلاف شانه با کشش دست

جلو کشیدن غلاف شانه با فشار دادن دیوار

به داخل کشیدن غلاف شانه

 

منبع: drpourghasemian.ir


 

0
نوشته شده توسط تحریریه جامعه پزشکان ایران

دارونامه؛ آشنایی با داروی کلوپیدوگرل (Clopidogrel)، داروی ضدانعقاد خون

بیماری‌‌ها و راه درمان, دارونامه , پیشگیری بهتر از درمان 

 

کلوپیدوگرل (به انگلیسی: Clopidogrel)
رده درمانی: عوامل ضدانعقاد خون .
اشکال دارویی: قرص

کلوپیدوگرل از تجمع پلاکت در عروق جلوگیری می‌کند و مانع از لخته شدن خون می‌شود. این دارو معمولا پس از استنت‌گذاری تا یک سال استفاده از این دارو حیاتی است. کلوپیدوگرل همچنین در پیشگیری از لخته خون در مغز و پیشگیری از سکته قلبی کاربرد دارد. مصرف این دارو فقط با تجویز پزشک امکان‌پذیر است.

* استنت‌گذاری: استنت (به انگلیسی: Stent) در واژگان فنی پزشکی، لوله توری مصنوعی از جنس فلز، قرار داده شده در یک گذرگاه یا مجرایی طبیعی (لومن) در بدن، برای جلوگیری یا رویارویی با نقص ناشی از انقباض موضعی جریان درون آن مجرا است. این واژه همچنین ممکن است به یک لوله اطلاق گردد که به‌طور موقت مجرایی طبیعی از بدن را برای دسترسی جراح، باز نگه می‌دارد.

نحوه استفاده از کلوپیدوگرل
قبل از شروع مصرف کلوپیدوگرل، راهنمای دارویی ارائه شده توسط داروساز خود را بخوانید . اگر سوالی دارید، از دکتر یا داروساز خود بپرسید.

قرص کلوپیدوگرل را با غذا یا بدون غذا طبق دستور پزشک خود، معمولا یک بار در روز مصرف کنید. این داروها را به‌طور مرتب برای به دست آوردن بیش‌ترین سود از آن استفاده کنید. برای کمک به شما به یاد داشته باشید، هر روز آن را در یک ساعت معین بخورید.

دوز و طول درمان بر اساس وضعیت پزشکی شما و پاسخ به درمان است. اگر از قرص کلوپیدوگرلبرای جلوگیری از لخته شدن پس از گذاشتن استنت یا سایر روش‌ها استفاده می‌کنید، قرص کلوپیدوگرل را با آسپرین برای چند ماه تا یک سال پس از عمل (بسته به روش / نوع استنت) طبق دستور پزشک خود مصرف کنید. برای اطلاعات بیش‌تر و در مورد خطرات قطع زودرس دارو با پزشک خود مشورت کنید. مهم است که مصرف این دارو را ادامه دهید حتی اگر احساس خوبی داشته باشید.

در هنگام استفاده از این دارو نباید گریپ فروت یا آب گریپ فروت بخورید، مگر اینکه پزشک یا داروساز شما بگوید شما این کار را با خیال راحت انجام دهید. گریپ فروت می‌تواند احتمال عوارض جانبی این دارو را افزایش دهد. از دکتر یا داروساز خود برای جزئیات بیش‌تر بپرسید.

در صورتی که نشانه‌هایی از درمان با قرص کلوپیدوگرل احساس نمی کنید، مانند علائم جدید حمله قلبی یا سکته مغزی مانند: درد قفسه سینه / فک / درد در دست چپ، تنگی نفس، عرق، ضعف در یک طرف بدن، گفتار ناهموار، تغییرات ناگهانی دید، سردرگمی داشتید با پزشک خود تماس بگیرید.

شرایط نگهداری:
دارو را در دمای کمتر از ۳۰ درجه سانتی‌گراد و در بسته‌بندی اصلی جهت محافظت از رطوبت نگهداری کنید.

مکانیسم اثر:
رسپتورهای پورینی دارای ساب تایپ‌های مختلفی هستند ساب تایب p2y12 کارش مهارآدنیلیل سیکلاز است و باعث کاهش CAMPو در نتیجه تجمع پلاکتی می‌شود کلوپیدوگرل (پلاویکس)و ساختارهای مشابه آن مثل تیکلوپیدین و پراسوگرل با مهاررسپتورهای p2y12 مانع از تجمع پلاکت‌ها می‌شوند.

عوارض جانبی قرص کلوپیدوگرل:

خونریزی آسان / کبودی، ناراحتی معده / درد، اسهال ، و یبوست ممکن است رخ دهد. اگر هر یک از این اثرات همچنان ادامه داشته باشد یا بدتر شود، به سرعت به پزشک یا داروساز خود بگویید.

به یاد داشته باشید که پزشک شما این دارو را تجویز کرده است زیرا او قضاوت کرده است که منافع قرص کلوپیدوگرل بیشتر از خطر عوارض جانبی آن است. بسیاری از افرادی که از این دارو استفاده می‌کنند عوارض جانبی جدی ندارند.

گرچه بعید است، خونریزی جدی در معده ، روده، چشم یا مغز رخ دهد. همچنین، کلوپیدوگرل به ندرت می تواند یک بیماری بسیار جدی خون (ترومبوتیک trombocytopenic purpura-TTP) را ایجاد کند. علائم ممکن است هر بار پس از شروع این دارو ظاهر شود. در صورت بروز هر کدام از این علائم، به موقع به پزشک مراجعه کنید: درد شدید معده و شکمی ، خونریزی غیرقابل کنترل از لثه‌ها یا بینی، مدفوع خون / سیاه، سردرگمی، تب، خشکی شدید پوست، لکه‌های پوستی بنفش، غش، ضربان قلب سریع، سردرد ناگهانی شدید، ضعف غیرمعمول / خستگی، استفراغ با خونی که به نظر می‌رسد قهوه‌ای است، گفتار ناهموار، تغییرات بینایی، تشنج، زرد شدن چشم‌ها / پوست، خونریزی به رنگ قرمز / صورتی / تیرگی ادرار، علائم کلیوی (مانند تغییر مقدار ادرار).
واکنش بسیار حساس و آلرژیک به این دارو نادر است. اما اگر متوجه شدید علائم یک واکنش حساسیتی شدید، از جمله: خارش، خارش / تورم (به ویژه صورت / زبان / گلو)، سرگیجه شدید ، مشکل تنفس ، در صورت بروز کمک های پزشکی را به موقع با خبر کنید.

این یک لیست کامل از عوارض جانبی احتمالی نیست. اگر اثرات دیگری را که در بالا ذکر نشده است متوجه شوید، با پزشک یا داروساز خود تماس بگیرید.

مصرف در دوران بارداری و شیردهی

در دوران بارداری، این دارو باید تنها زمانی که شدیدا مورد نیاز باشد، استفاده شود.
دارو از طریق شیر وارد بدن نوزاد می‌شود، قبل از تغذیه با شیر مادر، با پزشک خود مشورت کنید.

احتیاط در زمان مصرف قرص کلوپیدوگرل

قبل از مصرف کلوپیدوگرل، اگر به آن حساسیت دارید، به پزشک یا داروساز خود بگویید؛ یا داروهای مشابه آنتی‌بادی مصرف می‌کنید (تینوپیریدین‌ها مانند پزوگرل)؛ یا اگر کلا آلرژی دارید. این محصول ممکن است حاوی مواد غیرفعالی باشد که باعث ایجاد واکنش‌های آلرژیک و یا مشکلات دیگر شود. برای اطلاعات بیشتر با داروساز خود صحبت کنید.

قبل از استفاده از این دارو، پزشک یا داروساز را در جریان سابقه پزشکی خود بخصوص: شرایط خونریزی (مانند زخم معده، خونریزی در مغز / چشم )، عمل جراحی اخیر، آسیب جدی / تروما، بیماری کبد، بیماری خونریزی (مانند هموفیلی ) قرار دهید.

برای پایین آوردن احتمال قطع شدن، کبود شدن یا آسیب رساندن، با احتیاط با اشیاء تیز مانند ریش تراش‌ها و ناخن‌گیر، و جلوگیری از فعالیت‌هایی نظیر ورزش‌های پرشیی، خودداری کنید.

قبل از انجام عمل جراحی، به پزشک یا دندانپزشک خود از تمام محصولاتی که استفاده می‌کنید (از جمله داروهای تجویزی، داروهای بدون نسخه و محصولات گیاهی) بگویید. پزشک شما ممکن است دستورالعمل شما را برای متوقف کردن کلوپیدوگرل حداقل ۵ روز قبل از عمل تجویز کند.قطع مصرف کلوپیدوگرل را بدون صحبت کردن با دکتر قلب خود ( متخصص قلب ) انجام ندهید.

این دارو ممکن است باعث خونریزی معده شود. مصرف روزانه الکل هنگام استفاده از این دارو ممکن است خطر ابتلا به خونریزی معده را افزایش دهد.

تداخل دارویی:
تداخل دارویی قرص کلوپیدوگرل
همچنین به بخش « نحوه استفاده از قرص کلوپیدوگرل» مراجعه کنید.
تعاملات دارویی ممکن است باعث تغییر رفتار داروهای شما یا افزایش خطر ابتلا به عوارض جانبی جدی شود. این مقاله شامل تمام تعاملات احتمالی دارو نیست. فهرستی از تمام محصولاتی که استفاده می‌کنید (شامل داروهای تجویزی / غیر تجویزی و محصولات گیاهی) را لیست کنید و آن را با پزشک و داروساز خود به اشتراک بگذارید .
محصولی که ممکن است با این دارو ارتباط برقرار کند: tipranavir است .
اگر در حال حاضر آسپرین مصرف می کنید ، از دکتر بپرسید برای ادامه و یا قطع مصرف آن با این دارو و شرایط خاص خودبپرسید ( آسپرین و کلوپیدوگرل ممکن است در ترکیب پس از استفاده استنت، یا برای برخی از شرایط خاص قلب تجویز شود).

داروهای دیگر می‌توانند بر عملکرد کلوپیدوگرل تأثیر بگذارد. مثال‌ها عبارتند مهارکننده‌های امپرازول، اسموپرازول و فلووکسامین، فلوکستین، سایمتیدین، فلوکونازول، کتوکونازول، وریکونازول ، etravirine ، فلبامات و قرص تیکلوپیدین و غیره.

کلوپیدوگرل می‌تواند حذف سایر مواد دارویی را از بدن شما کاهش دهد که ممکن است بر کارکرد آن‌ها تأثیر بگذارد. نمونه‌هایی از داروهای مضر شامل داسابوویر، repaglinide، و غیره است.

بسیاری از داروهای حاوی داروهای ضددرد / داروهای کاهش تب ( NSAIDs مانند ایبوپروفن، ناپروکسن یا آسپرین) را به دقت بررسی کنید، تمام برچسب‌های پزشکی تجویزی به دقت بررسی کنید. این داروها ممکن است خطر خونریزی / اثرات ضدترومبوتیک را در هنگام استفاده با کلوپیدوگرل افزایش دهد. از داروساز خود در مورد استفاده از این محصولات با خیال راحت بپرسید.

مصرف بیش از حد قرص کلوپیدوگرل

اوردوز با فرص کلوپیدوگرل
اگر کسی بیش از حد مصرف کرده و دارای علائم جدی نظیر مشکل تنفس می‌باشد، با شماره ۱۱۵ تماس بگیرید.

نکات مهم در مصرف قرص کلوپیدوگرل
این دارو را با دیگران به اشتراک نگذارید.
آزمایشات آزمایشگاهی و / یا آزمایش‌های پزشکی (مانند شمارش کامل خون ) ممکن است به صورت دوره ای انجام شود تا مانع پیشرفت بیماری شما شود یا عوارض جانبی را بررسی کنید. برای جزئیات بیشتر با دکتر خود مشورت کنید.

آیا هنگام مصرف کلوپیدوگرل باید از مواد غذایی خاصی اجتناب کنم؟
خیلی مهم
تغییر در رژیم غذایی، دارو یا دوز ممکن است ضروری باشد. بلافاصله با دکتر یا داروساز مشورت کنید.
تعاملات کلوپیدوگرل / گریپ‌فروت
این اطلاعات عمومیت یافته و به عنوان توصیه پزشکی خاص در نظر گرفته نشده است. قبل از مصرف یا قطع دارو، تغییر رژیم غذایی یا شروع هر دوره درمان، با متخصص مراقبت های بهداشتی خود مشورت کنید.
چگونه تعامل رخ می‌دهد:
آب گریپ فروت ممکن است مقدار کلوپیدوگرل فعال در خون شما را کاهش دهد.
چه اتفاقی می‌افتد:
هنگامی که کلوپیدوگرل با آب گریپ‌فروت مصرف می‌شود، آب گریپ‌فروت ممکن است مانع از فعال شدن کلوپیدوگرل شود.
آنچه در رابطه با این تعامل باید انجام دهید:
در حالی که شما این دارو را مصرف می‌کنید، از گریپ فروت یا آب گریپ‌فروت اجتناب کنید. شما می‌توانید یک نوشیدنی مرکبات دیگر (مانند آب پرتقال) را انتخاب کنید. در صورتی که توسط یک متخصص مراقبت‌های بهداشتی (به عنوان مثال پزشک، داروساز یا متخصص تغذیه) دستور غذا خوردن گریپ‌فروت یا نوشیدنی گریپ‌فروت را دارید، باید با پزشک خود در مورد اثرات گریپ‌فروت در سطح خون این دارو صحبت کنید. این اثرات می توانند حتی اگر گریپ‌فروت در زمان مصرف دوز کلوپیدوگرل مصرف نگردد باز هم باعث این تعامل شود.

فراموش کردن یک نوبت از دوز مصرفی
اگر شما یک نوبت را فراموش کرده اید ودوز از دست رفته نزدیک به زمان دوز بعدی باشد، دوز از دست رفته را فراموش کنید و برنامه منظم قبلی را ادامه دهید(مقدار دارو را دوبرابر نکنید.)

نگهداری قرص کلوپیدوگرل
در دمای اتاق و دور از نور و رطوبت نگه دارید. در حمام نگهداری نکنید. تمام داروها را از کودکان و حیوانات خانگی دور نگه دارید.

داروهای تاریخ مصرف گذشته یا داروهایی که اضافی هستند را در توالت نریزید زیرا بیشتر فاضلاب‌های شهری بعد از تصفیه برای مزارع و کشتزارها استفاده می‌شود.

منابع:

۱- sayarak.com

۲- darooyab.ir

۳- fa.wikipedia.org


 

 

 

0
نوشته شده توسط فرناز اخباری

کلاژن چیست؟

بیماری‌‌ها و راه درمان, پیشگیری بهتر از درمان, تغذیه سالم, دارونامه , فرناز اخباری

 

به گزارش سایت livescience.com

طبق نظر دانشگاه ییل، ​​کلاژن به خانواده پروتئین‌هایی گفته می‌شود که جزء اصلی ساختاری بافت‌های همبند مانند پوست و غضروف هستند.

این ماده تقریباً یک سوم پروتئین‌های موجود در بدن انسان را تشکیل می‌دهد که بیش‌تر از هر نوع توده پروتئینی دیگر در بدن است.

۲۸ نوع کلاژن مختلف وجود دارد که هر کدام بر اساس ترکیب اسید آمینه آن دسته‌بندی می‌شوند. به گزارش هلث‌لاین، حدود ۹۰ درصد کلاژن موجود در بدن نوع ۱ است که در پوست، تاندون‌ها، اندام‌های داخلی و قسمت‌های ارگانیک استخوان یافت می‌شود.

اکثر قریب به اتفاق کلاژن باقی مانده در بدن از انواع زیر تشکیل شده است:

  • نوع ۲: در غضروف یافت می‌شود.
  • نوع ۳: در مغز استخوان و بافت‌های لنفاوی یافت می‌شود.
  • نوع ۴: در غشای پایه یافت می‌شود (ورقه‌های نازک کلاژن که بیش‌تر انواع بافت را احاطه کرده است).
  • نوع ۵: در مو و سطوح سلول‌ها یافت می‌شود.

کلاژن از کجا می‌آید؟

بدن به‌طور طبیعی با تجزیه پروتئین رژیم غذایی به اسیدهای آمینه، کلاژن خاص خود را ایجاد می‌کند.

به گفته شانون وستون، متخصص تغذیه دانشکده بهداشت عمومی دانشگاه تگزاس در هیوستون، آمینو اسیدها انواع مختلفی از پروتئین در بدن، من جمله کلاژن را تشکیل می‌دهند. طبق نظر کلینیک Cleveland، شما با خوردن یک رژیم غذایی متعادل از غذاهای سرشار از پروتئین (مرغ، گوشت گاو، تخم‌مرغ، لبنیات، حبوبات، آجیل و غلات سبوس‌دار) بلوک‌های ساختمانی خاص برای کلاژن را دریافت می‌کنید.

وستون گفت: « رژیم غذایی پر از سبزیجات و میوه‌های تازه فواید آنتی‌اکسیدان‌ها را در بدن ایجاد می‌کند و بدن را از استرس اکسیداتیو محافظت می‌کند.»

وی همچنین گفت: « توانایی بدن در تولید کلاژن با افزایش سن، کاهش می‌یابد، اما قرار گرفتن در معرض آفتاب، سیگار کشیدن و رژیم غذایی ضعیف نیز می‌تواند تولید کلاژن را مهار کند.»

کلاژن برای معالجه پزشکی

آرتروز باعث می‌شود کلاژن در مفاصل سریع‌تر از آنکه دوباره ساخته شود، تجزیه شود و این منجر به درد مفاصل و کاهش تحرک می‌شود.

بروک راسل، میکروبیولوژیست و استاد انستیتو زیست‌شناسی و فن‌آوری تگزاس در هیوستون گفت: « دانشمندان از دهه ۱۹۸۰ با تجویز کلاژن برای درمان آرتروز کار می‌کنند، اما این روش همیشه اثربخش نبوده است.»

یک مطالعه در ۲۰۱۷ که در ژورنال آرتریت منتشر شده است، نشان داد که مکمل‌های کلاژن خوراکی به تسکین درد بیماران مبتلا به آرتروز کمک می‌کند ، اما کلاژن مؤثرتر از درمان دارویی موجود برای آرتریت روماتوئید نبود. در مطالعه‌ای که در سال ۲۰۱۶ که در مجله Nutrition Journal منتشر شد، همچنین نشان داد که مکمل‌های کلاژن به تسکین درد بیماران مبتلا به آرتروز کمک می‌کند.

با این حال، طبق گفته بنیاد آرتریت، به احتمال زیاد کلاژن حتی پس از مصرف مکمل‌های خوراکی، شروع به رشد نمی‌کند تا آرتریت را کاملاً درمان کند. از طرف دیگر براساس یک مطالعه در سال ۲۰۱۸ که در مجله PLOS One منتشر شده است، قرار دادن کلاژن در مفاصل آرتریت  به صورت جراحی ممکن است یک درمان امیدوار‌کننده برای آرتروز باشد.

طبق مطالعه‌ای که در مجله BioMedical Engineering OnLine منتشر شده است، کلاژن برای درمان زخم‌ها موفق‌تر بوده و بیش از ۲۰۰۰ سال است که در این درمان استفاده شده است. کلاژن به‌صورت موضعی و اغلب با پروتئین‌های ساختاری دیگر و آنتی‌بیوتیک‌ها برای تقویت، بهبود و جلوگیری از عفونت استفاده می‌شود.

به‌عنوان مثال، یک بررسی در سال ۲۰۱۴ که در ژورنال Biopolymers منتشر شده است، توضیح می‌دهد که چگونه یک اسفنج یا ژل کلاژن ممکن است برروی سوختگی شدید اثر کند. اسفنج به پوست اجازه می‌دهد ضمن محافظت از عفونت، محیط مرطوب را حفظ کند و کلاژن به‌عنوان داربست برای بازسازی سلول‌ها و تولید کلاژن جدید عمل می‌کند.

آیا باید مکمل کلاژن مصرف کنید؟

کلاژن یک ماده مهم در مکمل‌های خوراکی و کرم‌های موضعی است، اما دانش کمی در مورد اثربخشی چنین درمان‌هایی وجود دارد. به گزارش هلث‌لاین، برخی از سازندگان مکمل‌های کلاژن ادعا می‌کنند که این ماده می‌توانند سلامت پوست را بهبود بخشند، از درد مفاصل و کاهش توده استخوان جلوگیری کنند، باعث افزایش توده عضلانی، ارتقاء سلامت قلب، افزایش قدرت مو و ناخن، افزایش سلامت روده و مغز و کاهش وزن شوند.

آدلاید هبرت، استاد درماتولوژی و مدیر پوست و موی کودکان در مرکز علوم بهداشتی دانشگاه تگزاس در هیوستون می‌گوید: « اگرچه که کلاژن موضعی برای درمان زخم ها مفید است.»، « در صورتی که این مطلب هم درست باشد، مدارک اثبات شده  بسیار کمی وجود دارد که مصرف این مکمل‌ها برای مو، ناخن‌ها یا پوست دارای منفعت پزشکی باشد.» به گفته هبرت، استفاده روزانه از ضدآفتاب و مرطوب کننده با رتینوئیدها، رتینول، سرامیدها یا اسید سالیسیلیک (بسته به نیاز فرد) روشی مؤثرتر برای حفظ سلامت پوست است.

وستون اکود گفت: « در مورد ادعاهای بهداشتی پیرامون کلاژن مکمل، مطئن نباشید. هنوز تمام این مزایای فرضی به‌طور کامل مطالعه نشده است.»

وی می‌گوید: « علاوه بر این، اداره غذا و داروی ایالات متحده (FDA) مکمل‌های کلاژن را با همان سختگیری که برای داروهای دیگر انجام می‌دهند، سختگیری ندارد. این بدان معناست که تولیدکنندگان مکمل‌های کلاژن لازم نیست اثبات کنند که مکمل‌ها قبل از فروش آف مؤثر یا ایمن هستند.»

راسل گفت، کلاژن موجود در بسیاری از مکمل‌ها (که به‌طور کلی از منبع حیوانی مانند استخوان‌های گاو یا پوست ماهی تهیه می‌شود) بسیار فرآوری شده است. این ساختار کلاژن را با تجزیه آن به پپتیدها که زنجیره‌های کوتاه اسیدهای آمینه هستند، از بین می‌برد.

به محصول حاصل، کلاژن هیدرولیز گفته می‌شود، که محلول در آب است و بنابراین ترکیب آن با لوسیون راحت‌تر و یا با خشک کردن و قرار دادن آن در قرص آسان‌تر است. هنگام تصمیم گیری در مورد مصرف مکمل کلاژن، مهم است بدانید که رژیم و شیوه زندگی شما بر تولید کلاژن در بدن شما تأثیرگذار است.

وستون گفت: « اضافه کردن مکمل رژیم غذایی و سبک زندگی ضعیف هیچ فایده ای برای سلامتی نخواهد داشت. بر روی عوامل شیوه زندگی و یک رژیم غذایی متعادل متمرکز شوید و از مکمل‌ها بپرهیزید.»

 

منبع: livescience.com


*مطالب مرتبط:

غذاهای ممنوع در آرتریت روماتوئید!

چند ورزش موثر برای مبتلایان به آرتریت

داروهای گیاهی مناسب برای روماتیسم نوع AS

آیا باکتری‌های روده می‌توانند درد مفصلی را ایجاد کند؟

آشنایی با علت‌های درد زانو

همه چیز درباره آرتروز

پوکی‌استخوان: آیا پروبیوتیک می‌تواند سلامت استخوان را حفظ کند؟

خوردنی‌های مضر برای استخوان‌ها

پارگی، کشیدگی و التهاب تاندون شانه: علائم و درمان

0
1 27 28 29 30 31 47