نوشته شده توسط تحریریه جامعه پزشکان ایران

دارونامه؛ آشنایی با داروی گالگا (Galega)، داروی پایین‌آورنده قندخون

بیماری‌‌ها و راه درمان, دارونامه , پیشگیری بهتر از درمان

 

توجه: مطلبی که مطالعه می‌کنید صرفا جنبه‌ی افزایش آگاهی دارد و به هیچ وجه جایگزین توصیه‌های پزشک نیست. برای مصرف دارو، آگاهی از عوارض جانبی، تداخل دارویی و موارد مرتبط دیگر لازم است حتما به پزشک متخصص مراجعه کنید.

گالگا (به انگلیسی: Galega)
رده درمانی:پایین‌آورنده قندخون
اشکال دارویی: قرص
تعداد در بسته: ۳۰ عدد

موارد مصرف:

پایین‌آورنده قندخون(در مراحل اولیه ابتلا یا به عنوان کمک درمان دیابت نوع دوم و در سایر بیماران دیابتی مقاوم به درمان).

گالگا یک داروی گیاهی است که در کنار رژیم غذایی و ورزش به عنوان کمک درمان دیابت نوع دوم و در سایر بیماران دیابتی مقاوم به درمان مورد استفاده قرار می‌گیرد. گالگا گیاهی است در اروپا که خاصیت کاهندگی قند خون آن به اثبات رسیده است. عصاره استخراج شده از گیاه گالگا حاوی دو ترکیب شیمیایی به نام “گوانیدین” و “گالگین” است که این دو ترکیب خواص کنترل‌کنندگی قند خون را دارد و در درمان دیابت مانند داروی متفورمینعمل می‌کند. در واقع گیاه گالگا با جلوگیری از جذب قند در روده موجب کاهش قند خون می‌گردد.

دستور مصرف:

حداکثر ۳ بار در روز هر بار ۱ تا ۲ قرص بعد از غذا

تداخلات دارویی:

اگر همراه داروهای پایین‌آورنده قندخون مصرف شود، دوز داروها باید کاهش یابد.

عوارض جانبی:

– در صورت رعایت دوز درمانی، هیچ عارضه جانبی گزارش نشده است.
– از مصرف بیش از دوز درمانی خودداری شود.

موارد منع مصرف:

در صورت مشاهده سردرد شدید و یا ضعف زیاد، مصرف دارو قطع شود.

مصرف در بارداری و شیردهی:

مصرف قرص گالگا در دوران بارداری توصیه نمی‌شود و در دوران شیردهی از دوز کمتر استفاده شود.

نکات قابل توجه:

– در شروع درمان، دوز کمتر مصرف شود و در صورت نیاز به تدریج تا حداکثر مجاز افزوده شود.
– بیماران تحت درمان با انسولین باید درمان با انسولین را ادامه داده و دوز مصرفی را نسبت به میزان قند خون و ادرار تنظیم نمایند.
– فرآورده، دور از دسترس کودکان نگهداری شود.

شرایط نگهداری:

در دمای کمتر از ۳۰ درجه سانتیگراد،دور از نور و رطوبت نگهداری شود.

اثرات درمانی و فارماکولوژی:

گیاه گالگا سال‌ها در اروپا جهت درمان دیابت مورد مصرف قرار بوده است. خاصیت کاهندگی قندخون این گیاه به دلیل حضور گوانیدین‌های موجود در برگ‌های آن م‌باشد که به عنوان الگویی برای سنتز بی‌گوانیدهای پایین‌آورنده قند مانند متفورمین مورد استفاده قرار گرفته است. این گیاه با جلوگیری از جذب قند در روده موجب کاهش قندخون می‌گردد. با توجه به اثرات پایین آورنده قندخون و تنظیم آن در بیماری دیابت از آسیب شبکیه چشم (retinopathy) و آسیب‌های کلیوی (nephropathy) جلوگیری می‌نماید. با توجه به کاهش جذب قند در روده، علاوه بر کاهش قندخون، کاهش وزن و توده چربی نیز مشاهده می‌شود.

اجزاء تشکیل‌دهنده:

– قرص گالگا دارای ۵۰۰ میلی‌گرم برگ از بذر اصلاح شده گیاه Galega officinalis می‌باشد.
– در ترکیب شیمیایی آن،ساپونین‌ها، فلاونوییدها و مشتقات گوانیدین (۴-Hydroxy galegine, galegine) و آلکالوییدی از مشتقات Quinazoline مانند Peganine وجود دارند.

 

منبع: drsaniei.darooyab.ir


 

0
نوشته شده توسط تحریریه جامعه پزشکان ایران

گزگز، بی‌حسی،خواب‌رفتگی و مورمور شدن دست و پا:علت و درمان

بیماری‌‌ها و راه درمان, پیشگیری بهتر از درمان

 

گزگز و بی‌حسی دست‌ها و پاها و همچنین داغ شدن کف پا می‌تواند یک عارضه موقت در زمان نشستن بر روی پاها باشد که به‌طور خاص با ایجاد حالت «خواب‌رفتگی» همراه است، یا می‌تواند یک نشانه دائمی و جدی از ابتلای فرد به یک بیماری یا آسیب دیدگی مزمن تلقی شود. علت خواب رفتن دست و پا می‌تواند، آسیب‌های شدید وارد شده به اعضای مختلف بدن که باعث وارد شدن آسیب به اعصاب شود، که در اصطلاح به این مشکل نوروپاتی محیطی می‌گویند. نوروپاتی محیطی می تواند یک عامل پیش رونده باشد که مشکلات دائمی برای فرد به همراه دارد. به هر حال سوالاتی که در این رابطه مطرح می شود اینست که چه عواملی باعث بی‌حسی، خواب‌رفتگی و مورمور شدن و گزگز دست و پا می‌شود؟ چه درمان‌هایی برای این مشکل وجود دارد؟ و چگونه می‌توان از لزوم مراجعه به پزشک برای درمان آگاه شد؟

علت گزگز و سر شدن دست چپ و راست و پاها

دلایل اصلی ایجاد گزگز و بی‌حسی چپ و راست و پا به شرح زیر هستند:

بیماری دیابت: نوروپاتی محیطی ناشی از بیماری دیابت یکی از رایج ترین دلایل گزگز، بی‌حسی، خواب‌رفتگی و احساس سوزش کف پا و دستان است. معمولاً این شرایط از ناحیه پاها شروع می‌شود و می‌تواند اولین نشانه ابتلای فرد به بیماری دیابت باشد. تقریباً یک سوم موارد نوروپاتی محیطی در نتیجه این بیماری ایجاد می‌شود.

سندروم گیر افتادن عصب: گزگز و بی‌حسی دست‌ها و گز گز پا می‌تواند زمانی ایجاد شود که یک عصب گاز گرفته شده یا گیر بیفتد. این شرایط را می‌توان به‌طور خاص در موارد ابتلا به سندرم تونل کارپ یا فلج عصب رادیال مشاهده کرد. این سندروم‌ها معمولاً به خاطر انجام فعالیت‌های تکراری (مثل تایپ کردن، نواختن پیانو، حمل کردن اجسام سنگین بر روی شانه، و موارد مانند آن) با گذشت زمان ایجاد می‌شوند. در این حالت با توجه به عصبی که دچار مشکل شده است، علائم بیماری ممکن است با بی‌حسی شروع شود، اما این علائم به سرعت پیشرفت کرده و به احساس سوزش یا درد ناشی از تیر کشیدن تبدیل می‌شوند. در موارد نادر، گیر افتادن عصب می‌تواند باعث فلج شدن عضو مورد نظر شود. که سریع برای درمان بی‌حسی دست و پا باید اقدام کرد.

فتق دیسک: بی‌حسی یا احساس سوزش در دست و پا می‌تواند به خاطر ایجاد فتق دیسک، که معمولا بین مهره‌های چهارم و پنجم کمری (دیسک بین مهره‌ای L4–L5)، یا دیسک بین مهره‌‌ای پنجم کمری و مهره اول خاجی (دیسک بین مهره ای S1-L5) ایجاد می‌شود، و وارد شدن فشار به خاطر سطح بالش مانند قرار گرفته بین استخوان‌ها یا دیسک هایی باشد که ستون‌فقرات شما را تشکیل می‌دهند. مشکل فتق دیسک معمولاً در سنین میان‌سالی و نیز برای مردان پیری ایجاد می‌شود که به‌طور خاص فعالیت‌های سخت و سنگین انجام می‌داده‌اند. در صورتی که شما به فتق دیسک مبتلا شده‌اید، ممکن است با درد و بی‌حسی یا ضعیف شدن یک دست، پا، یا بخش پایین کمر خود مواجه شوید.

تقریبا سخت‌ترین بیماری گردن دیسک گردن می‌باشد. ماده غضروفی بین مهره‌های گردنی جلو می‌آید و موجب فشار روی اعصاب گردنی می‌شود و همچنین یک واکنش التهابی بسیار شدید را ایجاد می‌کند. اغلب درد یا بی‌حسی یا گزگز مورمور به دست‌ها تیر می‌کشد. خصوصا وقتی این درد به دست چپ تیر می‌کشد عده‌ای آن را با درد قلبی اشتباه می‌گیرند و به دنبال درمان آن می‌روند. درد گاهی فقط در دست‌ها احساس می‌شود بدون آن‌که فرد دردی را در گردن خود به یاد آورد. درمان دیسک گردن بسیار سخت می‌باشد و اغلب همکاری زیاد بیمار را می‌طلبد.

بیماری‌های سیستمیک: ابتلا به بیماری‌های کلیه، کبد، بافت‌های پیوندی، سیستم قلبی و عروقی، و تومورها می‌تواند باعث گزگز و بی‌حسی دست و پا شوند. برای مثال، بی‌حس شدن دست چپ می‌تواند در موارد ابتلا به آنژین و یا سکته قلبی به خاطر عدم خون‌رسانی کافی توسط قلب مشاهده شود. در این موارد، بی‌حسی دست و پا می‌تواند نشانه‌ای از ابتلا به یک بیماری خطرناک باشد.

فقر ویتامین: فقر ویتامین بی (B) و ویتامین (E) می‌تواند باعث نوروپاتی محیطی شود. تمام این ویتامین‌ها نقش اساسی در حفظ سلامت اعصاب دارند و به همین خاطر کمبود آن‌ها می‌تواند باعث ایجاد بی‌حسی دست‌ها یا پاها و حالت خواب رفتن دست و پا شود.

اعتیاد به مصرف الکل: نوروپاتی محیطی یکی از مشکلات رایج در بین افراد الکلی است که معمولاً به خاطر فقر ویتامین و تیامین در نتیجه تغذیه ضعیف ایجاد می‌شود. علاوه بر این، اعتیاد به مصرف الکل می‌تواند باعث آسیب دیدن عصب به خاطر مصرف طولانی مدت الکل شود که در اصطلاح به این شرایط نوروپاتی الکلی گفته می‌شود.

مسمومیت: قرار گرفتن در معرض فلزات سنگین (مثل جیوه، سرب و آرسنیک) و سایر مواد شیمیایی می‌تواند باعث ابتلای فرد به نوروپاتی محیطی شود. علاوه بر این امکان مشاهده این شرایط در ارتباط با مواد شیمایی مورد استفاده برای درمان سرطان و انواع خاص ویروس‌ها نیز وجود دارد.

عفونت: عفونت عصبی مثل ابتلا به بیماری زونا، ویروس اپشتین بار، تب‌خال، بیماری لایم، و ویروس ایدز می‌تواند باعث ایجاد نوروپاتی محیطی و گزگز و بی‌حس شدن دست‌ها و پاها شود.

بیماری‌های خودایمنی: بیماری‌های خودایمنی که در آن‌ها سیستم‌ایمنی بدن به خود بدن حمله می‌کند نیز می‌تواند باعث ایجاد نوروپاتی شود. از بیماری‌های معمول در این رابطه می‌توان از سندروم گیلن‌باره، آرتریت روماتوئید، و لوپوس نام برد.

مشکلات مادرزادی: نوروپاتی شارکو ماری توث یک گروه از مشکلات مادر زادی غیر قابل درمان است که می‌تواند باعث نوروپاتی محیطی و از دست دادن احساس در ناحیه دست‌ها و پاها شود.

آسیب‌دیدگی: وارد شدن آسیب به عصب می‌تواند باعث بی‌حس شدن آن در نتیجه ضربه یا بعضی از سایر انواع آسیب‌دیدگی شود. علاوه بر این شکستگی استخوان یا در رفتن آن از دلایل عادی وارد شدن فشار به عصب است که می‌تواند باعث بی‌حس شدن دست‌ها و پاها گردد.

تشویش: تشویش و استرس می‌تواند باعث افزایش تعداد تنفس‌های بیمار و افزایش سطح اکسیژن در ناحیه دست‌ها و پاها شود. در حقیقت در این حالت افزایش سطح اکسیژن می‌تواند باعث اسپاسم کارپوپدال و بی‌حسی و مور مور شدن دست و پا شود. برای خلاص شدن از این علائم شما می‌توانید به آرامی در یک کیسه کاغذی برای چند دقیقه تنفس کنید.

میگرن: بسیاری از افراد مبتلا به میگرن ممکن است با بی‌حسی دست‌ها و پاها در زمان شروع علائم بیماری خود مواجه شوند. این علائم می‌تواند به بیمار مبتلا به میگرن در جهت تشخیص زمان شروع سر درد کمک کند و به این ترتیب می‌توان به موقع و قبل از شروع سر درد از روش‌های درمانی مناسب برای جلوگیری از ایجاد آن استفاده کرد.

سکته مغزی خفیف و حمله ایسکمی گذرا: سکته مغزی خفیف یا حمله ایسکمی گذرا (TIA) می‌تواند باعث بی حس شدن فقط یک طرف بدن شود. علائم حمله ایسکمی گذرا معمولاً در طول چند ساعت از بین می‌روند، در حالی که علائم ناشی از سکته مغزی خفیف هیچگاه از بین نمی‌روند. به این ترتیب لازم است هر گونه بی‌حسی صورت یا بی‌حسی در یک طرف بدن که بدون دلیل شناخته شده ایجاد می‌شود، بلافاصله با مراجعه به پزشک مورد معاینه و بررسی قرار گیرد.

ابتلا به بیماری اﺳﮑﻠﺮوز ﻣﻮﻟﺘﯿﭙﻞ: مشکلات عصبی پیش رونده همچون اسکلروز مولتیپل (MS) می‌تواند با از بین بردن غشای خارجی عصب باعث ایجاد بی‌حسی شود. در این حالت پیام‌های عصبی نمی‌تواند از عصب آسیب‌دیده عبور کند و به همین خاطر فرد اغلب از بی‌حس شدن و احساس سوزش در دست‌ها و پاها شکایت می‌کند.

زانو یک مفصل بسیار مهم در بدن است. مفصل زانو از اجزای مختلفی مانند رباط‌ها، تاندون‌ها، استخوان‌ها، غضروف و… تشکیل شده است. آسیب‌دیدگی زانو می‌تواند ناتوان‌کننده باشد و در انجام امور روزمره اختلال ایجاد کند. آسیب‌دیدگی زانو می‌تواند برای هر کسی از جمله ورزشکاران، نوجوانان و سالمندان اتفاق بیفتد. آسیب‌دیدگی زانو علت سوزش زانو بوده می‌تواند دلایل متعددی داشته باشد. بازتوانی و بهبودی معمولاً به نوع گستردگی آسیب‌دیدگی و مراحل توان‌بخشی که شما باید بگذرانید بستگی دارد. سوزن سوزن شدن زانو یک وضعیت بسیار آزاردهنده و مضطرب کننده است که ممکن است نگذارد که فعالیت‌های روزمره و روتینی خود را انجام دهید. گاهی علت بی‌حسی زانو عاجز کننده می‌باشد طوری که شما احساس کنید که یک اتوی داغ بر روی مفصل گذاشته شده است.

سندرم تونل کارپال: این مورد به مراتب یکی از شایع‌ترین دلایل بی حسی و خواب رفتن دست و چپ و راست است. سندرم تونل کارپال (CTS)، وضعیتی است که در آن عصب میانی شما (عصبی که از ساعد و به سمت پایین دست‌تان کشیده می‌شود)، در قسمت مچ دست شما فشرده می‌شود.

در این دوره و عصر مدرن که در آن بیشتر افراد کارشان را با کامپیوتر انجام می‌دهند، طبیعی است که علائم CTS به دلیل گذراندن ساعت‌های طولانی پشت میز کار و استفاده از موس کامپیوتر، در حال افزایش است.

جدای از بی‌حسی، علائم دیگر عارضه شامل احساس گزگز در انگشت نشانه یا سبابه، انگشت شست و انگشت میانی شما می‌شود.

اگر متوجه بروز این علائم شدید، باید در اسرع وقت با پزشک خود تماس بگیرید. این سندروم به هیچ وجه وضعیتی خطرات برای تهدید جان فرد نیست اما در صورت عدم کنترل، ممکن است به عمل جراحی نیاز باشد تا به‌طور دستی فشردگی عصب را باز کنند.

اختلالات تیروئید: اگرچه این فرد به ندرت مشکوک است، اما مورمور و گز گز دست چپ و راست ممکن است در اثر اختلال تیروئید ایجاد شود.

آنچه به عنوان کم کاری تیروئید شناخته می‌شود می‌تواند منجر به آسیب به اعصاب پیام‌دهنده اطلاعات روزانه بین مغز و بقیه بدن شما شود. هنگامی که با علائم دیگر کم‌کاری تیروئید مانند ریزش مو، افزایش وزن، احساس سرماخوردگی همراه است، ممکن است زمان آن فرا رسد که صحبت خود را با پزشک در نظر بگیرید. اگر مدت طولانی تشخیص داده نشود، این وضعیت می‌تواند بدتر شود و باعث خسارت بسیار بیشتری نسبت به زود هنگام می‌شود.

کیست: اگرچه بسیاری در مورد کیست‌های گانگلیونی چیزی نشنیده‌اند، این توده‌های غیرسرطانی تقریباً در هر جای بدن شما ایجاد می‌شود.

خبر بد این است که آن‌ها تمایل به شکل گرفتن در اطراف مفاصل شما دارند و این شکل رایج ممکن است پشت بی‌حسی در مچ، انگشتان و دست شما باشد.

معمولاً این کیست‌ها به خودی خود از بین می‌روند، اما اگر آن‌ها درد نداشته باشند و مسئول درد آن باشند، ممکن است آسپیراسیون (جایی که جراح مایعات مایع آن را تخلیه می‌کند) گزینه در دسترس باشد.

بیماری لایم: احتمالاً چشم خود را به آن حالت چرخانده‌اید و اگر به دنبال گسترش کنه‌ها در ساحل شرقی نبودید، معمولاً صحیح است و این بیماری زشت را تا حدودی شایع‌تر از آن‌چه انتظار می‌رود نیست.

اگر متوجه علائم اولیه بیماری Lyme، که اغلب در علائم مانند آنفولانزا مانند تب، لرز، درد بدن وجود دارد – و همچنین بثورات پوستی، خستگی جدی و موارد دیگر، همراه با بی‌حسی دست و اندام ، زمان آن است که با خود صحبت کنید. دکتر این مورد بیشتر در مورد افرادی است که وقت زیادی را در بیرون از خانه می گذرانند، اما در صورت ممکن، ارزش جستجو دارد.

اختلالات تیروئیدی: اگرچه این مورد خیلی به ندرت به عنوان علت بروز بی حسی اندام‌ها مشکوک می‌شود، اما مورمور و گزگز شدن دست چپ و راست ممکن است در اثر اختلال تیروئید ایجاد شود.

یک اختلال که تحت عنوان کم‌کاری تیروئید شناخته می‌شود می‌تواند به اعصاب مخابره کننده‌ی اطلاعات روزانه‌ی بین مغز و بقیه بدن‌تان آسیب وارد کنند. هنگامی که این علائم با علائم دیگر کم‌کاری تیروئید مانند ریزش مو، افزایش وزن، احساس سرما در همه وقت همراه است، ممکن است وقت آن باشد که با یک پزشک متخصص صحبت کنید. اگر این بیماری برای مدت طولانی تشخیص داده نشود، می‌تواند بدتر شود و آسیب‌های بسیار بیش‌تری را نسبت به رسیدگی زودهنگام آن وارد کند.

کیست: اگرچه بسیاری از افراد در مورد کیست‌های گانگلیونی چیزی نشنیده‌اند، این توده‌های غیرسرطانی می‌توانند تقریباً در هر جای بدن شما ایجاد شوند.

خبر بد این است که این توده‌ها تمایل به شکل گرفتن در اطراف مفاصل دارند و این شکل رایج ممکن است دلیلی برای بی‌حسی در مچ دست، انگشتان و دست‌تان باشد.

معمولاً این کیست‌ها به خودی خود از بین می‌روند، اما اگر برطرف نشوند و موجب بروز درد شوند، عمل آسپیراسیون (جراحی تخلیه مایع از کیست) شاید یک گزینه در دسترس و مناسب برای آن باشد.

بیماری لایم (Lyme disease): بیماری لایم یک بیماری عفونی است که از طریق نیش یک کنه آلوده به باکتری بورلیا بورگدورفری منتقل می‌شود. همیشه گزیدگی کنه منجر به بروز بیماری لایم در افراد نمی‌شود. همه‌ی کنه‌ها آلوده نیستند، و خطر ابتلا به این بیماری زمانی بیشتر می‌شود که کنه مدت طولانی‌تری روی بدن باشد.

اگر متوجه علائم اولیه بیماری لایم شدید، که اغلب به صورت علائم آنفولانزا مانند از جمله مانند تب، لرز، درد بدن ظاهر می‌شوند – و همچنین بثورات پوستی، احساس خستگی شدید و موارد دیگر ، همراه با بی حسی دست یا پا دارید، باید به یک پزشک مراجعه کنید. این مورد بیشتر در افرادی شایع است که وقت زیادی را در بیرون از منزل می‌گذرانند، اما در هر صورت ممکن است ارزش رسیدگی و درمان را داشته باشد.

زمان مراجعه به پزشک

در بسیاری از مواقع هنگامی که بی‌حسی یا گزگز دست‌ها و پاها ایجاد می‌شود، نیاز به ملاقات با پزشک وجود دارد.

برای مثال در صورت مشاهده علائم زیر بلافاصله با پزشک ملاقات کنید:

  • ایجاد ضعف یا فلج در یک طرف بدن بدون علت مشخص.
  • گنگ شدن صحبت‌های شما در هنگام بیان کردن کلمات.
  • ایجاد تغییر ناگهانی در وضعیت بینایی.
  • بی‌حسی به دنبال یک آسیب وارد شده به کمر یا گردن که به‌طور خاص با از دست دادن هوشیاری همراه بوده باشد.
  • از دست دادن امکان کنترل ادرار و مدفوع.
  • شرایط بی‌حسی که با گذشت چند دقیقه بر طرف نشود یا در زمان راه رفتن تشدید گردد.
  • ایجاد حالت گیجی، اسپاسم، یا رعشه در بدن.
تشخیص علت خواب‌رفتگی و گزگز دست چپ و راست و پا

تشخیص گزگز کردن دست و پا معمولاً شامل معاینه و بررسی سابقه‌ی پزشکی و علائم فرد می‌شود. بعد از این معاینات اغلب آزمایش‌هایی انجام می‌شود، که می‌تواند شامل آزمایش خون برای تشخیص کمبود ویتامین، دیابت یا هر گونه بیماری زمینه‌ای دیگر باشد. پزشک ممکن است حواس‌تان را در دست و انگشتان بررسی کرده و یا قدرت عضله را تست کنید تا معلوم شود که آیا ضعفی وجود دارد یا خیر. مطالعات هدایت عصب و نوار عصب و عضله (EMG) می‌تواند به سنجش ضربان‌های عصبی کمک کرده و آزمایش شود که آیا اعصاب سالم هستند یا خیر. در بعضی موارد برای رفع مشکل، انجام عمل جراحی روی عصب ضروری است و آزمایش تشخیصی و همچنین درمان در نظر گرفته شده می‌تواند در تعیین آن کمک کند.

راه‌ها و روش‌های درمان بی‌حسی دست چپ و پا

روش‌های درمانی موجود برای مشکل گزگز و بی‌حسی دست چپ و راست و پاها بستگی به علت ایجاد مشکل دارند. به این ترتیب مهم‌ترین بخش این درمان‌ها مربوط به کسب اطلاعات درباره سابقه درمانی بیمار و تاریخچه مشاهده علائم بیماری است. در این رابطه فرد می‌تواند با بیان صادقانه مشکل و توضیح مسائلی مثل مصرف الکل، داروهای فرح بخش، و سایر داروهای احتمالی به پزشک بیش‌ترین کمک را در تشخیص علت بیماری ارائه کند. علاوه بر این پزشک ممکن است درباره نوع فعالیت شغلی شما سوال کرده و قرار گرفتن در معرض مواد شیمیایی و انجام فعالیت‌های تکراری را بررسی می‌نماید. در این زمان ممکن است از شما درباره موارد ابتلای سایر اعضای فامیل به مشکلات یا بیماری‌های عصبی سوال شود. همچنین در صورتی که مسافرت خارج از کشور داشته اید، درباره این موضوع با پزشک خود صحبت کنید و برای انجام آزمایش خون و سایر آزمایش‌های لازم و نیز عکس برداری رادیولوژی آماده باشید.

همان‌طور که گفته شد روش درمانی انتخاب شده برای درمان گزگز دست و پا بستگی به علت مشکل دارد. در این حالت روش درمانی مناسب می‌تواند از استراحت تا انجام عمل جراحی را در بر گیرد. به این ترتیب لازم است یک برنامه درمانی برای بیمار تهیه شده و اجرا شود.

ماساژ برای درمان گزگز و مور مور دست چپ و راست

سوزن سوزن شدن و بی‌حسی دست و پا می‌تواند به دلیل مشکلات گردش خون باشد و بنابراین یک ماساژ درمانی می‌تواند در احیای جریان خون به دست‌ها مفید باشد. ماساژ از طریق تحریک بیرونی سیستم گردش خون و مایعات لنفاوی، باعث بهبود جریان خون می‌شود.

ماساژ باید تحت نظارت یک متخصص و درمانگر حرفه‌ای انجام شود، تا بیش‌ترین بهره را از جلسات درمانی‌تان ببرید.

استفاده از کمپرس آب گرم: کمپرس آب گرم می‌تواند به افزایش جریان خون در نواحی بی‌حس شده کمک کند. اگر علائم بی‌حسی با گذشت زمان با استفاده از این روش تشدید شد، کمپرس آب گرم را کنار گذاشته و از کمپرس آب سرد برای کاهش ورم استفاده کنید.

تامین ویتامین‌های مورد نیاز: ویتامین بی (B) و ای (E) موجود در آب می‌تواند به پیشگیری از بی‌حسی و خواب‌رفتگی ناشی از فقر ویتامین کمک موثر کند. به منظور تسریع فرآیند بهبود در این حالت لازم است مقدار زیادی ماهی، گیاهان دارای برگ سبز، حبوبات و دانه‌های گیاهی در رژیم غذایی خود مصرف کنید. علاوه بر این شما می‌توانید از مکمل‌های موجود در بازار به این منظور استفاده نمایید.

بریس مچ دست چه کمکی می‌تواند به شما کند؟

اگر درد ، سوزن سوزن شدن یا بی حسی در انگشتان دست دارید ، ممکن است به سندرم تونل کارپال مشکوک شوید. این یک بیماری شایع است که افراد را در هر نوع کارهای که هستند، از ورود داده‌ها به رایانه گرفته تا بسته‌بندی گوشت، مبتلا می‌سازد.

بیش‌تر افراد هنگام خواب مچ دست خود را خم می‌کنند. این فشار به عصب میانی یا مدیان فشار می‌آورد. استفاده از بریس مچ‌بند می‌تواند کمک کننده باشد زیرا مچ دست شما را در حالت صاف و بدون فشار نگه می‌دارد. در یک مطالعه نشان داده شد که استفاده از یک بریس مچ دست در شب تأثیر بیشتری را برای تسکین علائم تونل کارپال نسبت به انجام هیچ نوع درمانی برای این مورد دارد.

همچنین ممکن است متوجه شوید که پوشیدن مچ بند در طول روز، به ویژه در فعالیت‌هایی که باعث بروز و شدت گرفتن علائم شوند، مفید می‌باشد. حرکات مکرر یا وارد آمدن فشار بیش‌ازحد روی مچ دست می‌تواند علائم شما را بدتر کند. اگر شغل شما اجازه این کار را می‌دهد، در محل کار از یک بریس استفاده کنید. بعد از درآوردن این بریس، حتماً کار مچ دست‌تان را مطابق معمول ادامه دهید. این عمل به‌راحتی و قوی نگه داشتن عضلات کمک می‌کند. فقط سعی کنید از فشار بیش از حد روی مچ دست خود جلوگیری کنید.

فیزیوتراپی برای درمان خواب رفتگی و سرشدن دست چپ و پا

فیزیوتراپی بخش ارزشمند و مفید در هرگونه درمان برای رفع مشکل سوزن سوزن شدن و بی حسی دست و پا است. اگر توصیه‌ها و مشاوره‌های پزشکتان را با دقت رعایت کنید ، می‌توانید از ناراحتی و سوزن سوزن شدن و بی حسی رهایی پیدا کنید. فیزیوتراپی شامل تکنیک‌های ضد التهابی مانند یخ و ماساژ ، تمرین‌های کششی و تقویت کننده برای بازگرداندن عملکرد و کاهش درد است و گاهی اوقات آتل زدن دست نیز توصیه می‌شود. فیزیوتراپیست ها همچنین به بیماران آموزش می‌دهند که کف پاهای خود را از نظر زخم و تاول معاینه کنند (برای افراد دیابتی) که در صورت عدم درمان ممکن است منجر به قطع عضو شود.

طب سوزنی

پزشک با تعیین علت بی‌حسی و سوزن سوزن شدن دست و پای شما از طریق سابقه‌ی دقیق سلامتی‌تان و با انجام یک معاینه دقیق فیزیکی، کار خود را شروع می‌کند. همچنین آزمایش‌های ارتوپدی و عصبی انجام خواهد شد تا مشخص شود که دقیقاً چه عصبی یا عصب‌هایی تحت تأثیر قرارگرفته‌اند. در صورت نیاز ، ارزیابی‌های خاصی مانند MRI ، سی‌تی‌اسکن یا بررسی سرعت هدایت عصب حتی ممکن است برای تعیین علت یا میزان وضعیت شما انجام شود. اگر به دنبال طب سوزنی هستید ، نبض‌ها ، چشم‌ها ، پوست و زبان شما نیز برای عدم تعادل در Qi شما ارزیابی می‌شود.

پزشک پس از معاینه کامل، معلوم می‌کند که شرایط شما به‌خوبی به درمان پاسخ می‌دهد یا خیر. سپس یک برنامه مراقبت درمانی طراحی خواهد شد که با هدف از بین بردن تحریک و بازگرداندن عملکرد صحیح اعصاب در منطقه آسیب دیده ، برای شرایط خاص شما انجام می‌شود. این برنامه درمانی ، علاوه بر طب سوزنی ، ممکن است شامل تحریک عضلات (یا جریان تداخلی) برای کاهش اسپاسم عضلات ، کرایوتراپی برای کاهش التهاب و همچنین توان‌بخشی برای تثبیت ماهیچه‌ها / رباط‌های منطقه آسیب‌دیده باشد. مشاوره برای تغذیه و شیوه زندگی به هر مسئله‌ی متابولیکی که ممکن است باعث علائم شما شده باشند ، می‌پردازد. طب سوزنی همچنین ممکن است برای رفع شرایط دردناک یا عدم تعادل Qi استفاده شود.

بیشتر موارد بی حسی و سوزن سوزن دست و پا خیلی خوب به درمان‌های طب سوزنی پاسخ می‌دهند. در بعضی موارد ، ممکن است مداخلات دیگری برای شرایط شما مورد نیاز باشد که در آن پزشک شما با همکاری متخصص دیگر برای کمک به برطرف کردن وضعیت شما همکاری خواهد داشت.

تمرینات ورزشی

در بسیاری از مواقع، از تمرینات گلایدینگ (Gliding) عصب (حرکت دادن انگشتان با یک الگوی خاص) در درمان بی‌حسی و سوزن سوزن شدن دست و پا استفاده می‌شود. این تمرینات، با تسهیل گردش خون و حرکت عصب، از آسیب عصبی جلوگیری می‌کنند.

توالی تمرینات گلایدینگ (Gliding) عصب

اولین حالت در این توالی این است که یک مشت‌تان را کمی شل کنید به طوریکه انگشت شست تان بیرون باشد و انگشتان تاشده را بپوشاند. این کار گردش خون را بهبود و تنش را تسکین می‌بخشد. حالت دوم شامل باز کردن مشت و صاف کردن همه‌ی انگشتان دست راست و به سمت بالا است. حالا، به آرامی و بدون ناراحتی کف دست را تا جایی که می‌توانید به عقب بکشید. این حالت سوم است و برای چند ثانیه نگه دارید. حال، انگشت شست را از دست دور کنید و در عین حال آن را در این حالت کم فشار نگه دارید. این حالت چهارم است؛ و آن را برای چند ثانیه بدون ناراحتی نگه دارید. اکنون، با کشیدن بیشتر، موقعیت دست تان را تغییر دهید، به طوری که اکنون کف دست رو به بالا می‌شود. به این عمل ساپینیشن (قرار دادن کف دست رو به بالا) می‌گویند و باعث ایجاد کشش جزئی در طول مچ و عضلات می‌شود که از انگشت شست شما تا مچ کشیده می‌شود. برای آخرین موقعیت، شما باید با انگشت دست دیگر به انگشت شست‌تان فشار وارد کنید و آن را به سمت پایین بکشید. این توالی می‌توانید ۳ تا ۵ بار در یک ست تکرار کنید.

 

منبع: drheidarian.ir


 

0
نوشته شده توسط تحریریه جامعه پزشکان ایران

دارونامه؛ آشنایی با داروی سفیکسیم (Cefixime)، داروی عفونت‌های باکتریایی

بیماری‌‌ها و راه درمان, دارونامه , پیشگیری بهتر از درمان

 

سفیکسیم (به انگلیسی: Cefixime)

رده درمانی: سفالوسپورین‌ها

اشکال دارویی: قرص، کپسول و شربت

سفیکسیم برای درمان طیف گسترده‌ای از عفونت‌های باکتریایی استفاده می‌شود. سفیکسیم به عنوان یک آنتی‌بیوتیک سفالوسپورین شناخته می‌شود و با توقف رشد باکتری‌ها کار می‌کند.

این آنتی‌بیوتیک فقط عفونت‌های باکتریایی را درمان می‌کند. این کار برای عفونت‌های ویروسی (مانند سرماخوردگی و آنفولانزا ) کاربرد نخواهد داشت. استفاده غیرضروری یا بیش از حد از هر آنتی‌بیوتیک می‌تواند منجر به کاهش اثر بخشی آن شود. سفیکسیم در اشکال قرص و کپسول در دوز ۲۰۰ و ۴۰۰ و نیز سوسپانسیون (ml۵/mg۱۰۰) در بازار دارو تولید می‌شود.

نحوه استفاده از سفیکسیم

سفیکسیم را با غذا یا بدون غذا طبق دستور پزشک، معمولا یک بار در روز مصرف کنید.
در کودکان، سفیکسیم نیز ممکن است دو بار در روز (هر ۱۲ ساعت) مصرف شود. قبل از هر دوز بطری را به خوبی تکان دهید.
دوز براساس وضعیت پزشکی شما و پاسخ به درمان است.
در کودکان، دوز نیز بر اساس وزن است.
برای بهترین اثر، آنتی‌بیوتیک سفیکسیم را در فاصله زمانی مناسب مصرف کنید.
برای کمک به شما به یاد داشته باشید، هر روز سفیکسیم را در یک ساعت معین مصرف کنید.
مصرف سفیکسیم را زمانی که مقدار تجویز شده کاملا به پایان برسد ادامه دهید، حتی اگر بعد از چند روز علائم ناپدید شوند و احساس بهبودی داشته باشید.
متوقف کردن درمان با سفیکسیم، ممکن است باعث رشد باکتری‌ها شود و ممکن است عود بیماری را دوباره تجربه کنید.
اگر وضعیت شما همچنان ادامه پیدا کند یا بدتر شود، به پزشک خود بگویید.

عوارض جانبی سفیکسیم

ناراحتی معده / درد، اسهال، حالت تهوع، نفخ، سردرد یا سرگیجه ممکن است رخ دهد.
اگر هر یک از این اثرات همچنان ادامه داشته باشد یا بدتر شود، به سرعت به پزشک یا داروساز خود اطلاع دهید.
به یاد داشته باشید که پزشک شما سفیکسیم را تجویز کرده است زیرا او تشخیص داده است که منافعسفیکسیم برای شما بیش‌تر از خطر عوارض جانبی است.
بسیاری از افرادی که از سفیکسیم استفاده می کنند عوارض جانبی جدی ندارند.
اگر هر کدام از این عوارض جانبی ناخوشایند اما بسیار جدی وجود داشته باشد، به پزشک خود اطلاع دهید: درد شدید معده یا شکم، تهوع و استفراغ مداوم، زخم چشم / پوست، ادرار تیره، خستگی غیرمعمول، علائم جدید عفونت (به عنوان مثال، گلودرد مداوم، تب / خونریزی آسان، علائم کلیوی (مانند تغییر مقدار ادرار)، تغییرات ذهنی / خلقی (مانند سردرگمی).

سفیکسیم به ندرت باعث ایجاد یک بیماری شدید روده ( اسهال مرتبط با Clostridium difficile ) به علت یک باکتری مقاوم می‌شود. این بیماری ممکن است چند هفته یا چند ماه پس از درمان متوقف شود.
اگر شما علائم زیر را به خاطر استفاده از این محصولات داشتید به پزشک اطلاع دهید: اسهال مداوم، درد شکم یا یبوست، و یا خون / مخاط در مدفوع.

استفاده از سفیکسیم برای دوره های طولانی یا مکرر ممکن است موجب عفونت جدید واژن شود.
اگر تغییری درترشحات واژن یا سایر علائم جدید مشاهده کردید، با پزشک خود مشورت کنید.

واکنش بسیار حساس و آلرژیک به سفیکسیم نادر است. اما اگر متوجه شدید علائم یک واکنش حساسیتی شدید، از جمله: خارش ، خارش / تورم (به ویژه صورت / زبان / گلو)، سرگیجه شدید، مشکل تنفس، در صورت بروز، کمک‌های پزشکی را به موقع مطلع کنید.
این یک لیست کامل از عوارض جانبی احتمالی نیست.
اگر اثرات دیگری را که در بالا ذکر نشده است متوجه شوید، با پزشک یا داروساز خود تماس بگیرید.

احتیاط لازم قبل از مصرف سفیکسیم

قبل از مصرف سفیکسیم، اگر به آن حساسیت دارید، به پزشک یا داروساز خود بگویید؛ یا به پنی‌سیلین یا سایر آنتی‌بیوتیک‌های سفالوسپورین (به عنوان مثال، سفالکسین )؛ یا اگر آلرژی دارید.

سفیکسیم ممکن است حاوی مواد غیرفعال باشد که باعث ایجاد واکنش‌های آلرژیک و یا مشکلات دیگر می‌شود. برای اطلاعات بیشتر با داروساز خود صحبت کنید.

قبل از استفاده از سفیکسیم، سابقه پزشکی خود را به پزشک یا داروساز خود بگویید، به خصوص: بیماری کلیوی، یا بیماری‌های خاص روده ( کولیت ).

قبل از انجام عمل جراحی، به پزشک یا دندانپزشک خود از تمام محصولاتی که استفاده می‌کنید (از جمله داروهای تجویزی، داروهای بدون نسخه و محصولات گیاهی) بگویید.

مصرف سفیکسیم در دوران بارداری و شیردهی

سفیکسیم باید تنها زمانی مورد استفاده قرار گیرد که به‌طور واضح در دوران بارداری مورد نیاز باشد. در مورد خطرات و مزایای پزشک خود بحث کنید.
هنوز معلوم نیست که آیا سفیکسیم وارد شیر مادر می‌شود یا خیر.
قبل از تغذیه با شیر مادر، با پزشک خود مشورت کنید.

تداخل دارویی سفیکسیم

تعاملات دارویی ممکن است باعث تغییر رفتار داروهای شما یا افزایش خطر ابتلا به عوارض جانبی جدی شود.

این مقاله شامل تمام تعاملات احتمالی سفیکسیم نیست.

فهرستی از تمام محصولاتی که استفاده می‌کنید (شامل داروهای تجویزی / غیرتجویزی و محصولات گیاهی) را لیست کنید و آن را با پزشک و داروساز خود به اشتراک بگذارید.

محصولاتی که ممکن است با سفیکسیم ارتباط برقرار کنند عبارتند از: «رقیق کننده‌های خون » (به عنوان مثال، وارفارین ).

اگرچه اکثر آنتی‌بیوتیک‌ها به‌عنوان تاثیر بر کنترل تولد هورمونی مانند قرص‌ها، پچ‌ها و حلقه‌ها تاثیر می‌گذارند، چندین آنتی‌بیوتیک (مانند ریفامپین، ریفابوتین ) می‌تواند اثربخشی آن‌ها را کاهش دهد. و به حاملگی منجر شود . اگر از جلوگیری هورمونی استفاده می‌کنید، برای جزئیات بیش‌تر از پزشک یا داروساز خود سوال کنید.

سفیکسیم ممکن است نتایج مثبت کاذب را با برخی از محصولات آزمایش ادرار دیابتی (نوع سولفات مس) داشته باشد. سفیکسیم همچنین ممکن است بر نتایج برخی از آزمایشات آزمایشگاهی تأثیر بگذارد. اطمینان حاصل کنید که پرسنل آزمایشگاهی و تمام پزشکان شما می‌دانند که شما از سفیکسیم استفاده می‌کنید.

مصرف بیش از حد سفیکسیم

اگر کسی سفیکسیم را بیش از حد مصرف کرده و دارای علائم جدی نظیر مشکل تنفسی باشد، با شماره ۱۱۵ تماس بگیرید.
علائم مصرف بیش از حد ممکن است عبارتند از: استفراغ شدید، تشنج.

نکات مهم در زمان استفاده از سفیکسیم

سفیکسیم را با دیگران به اشتراک نگذارید.
سفیکسیم فقط برای وضعیت فعلی شما تجویز شده است.
بعد از آن برای عفونت‌های دیگر از آن استفاده نکنید، مگر این‌که دکتر شما این کار را انجام دهد.
در سایر موارد، ممکن هست یک درمان دیگر نیاز باشد.

فراموش کردن یک نوبت از دوز مصرفی

اگر شما یک نوبت را فراموش کرده اید ودوز از دست رفته نزدیک به زمان دوز بعدی باشد، دوز از دست رفته را فراموش کنید و برنامه منظم قبلی را ادامه دهید(مقدار دارو را دوبرابر نکنید).

نگهداری سفیکسیم

سفیکسیم را در دمای اتاق یا یخچال قرار دهید. ظرف را در بسته نگهدارید. بعد از ۱۴ روز داروی استفاده نشده را از بین ببرید. تمام داروها را از کودکان و حیوانات خانگی دور نگه دارید. دارو های تاریخ مصرف گذشته یا داروهایی که اضافی هستند را در توالت نریزید زیرا بیشتر فاضلاب‌های شهری بعد از تصفیه برای مزارع و کشتزارها استفاده می‌شود.

 

منبع: sayarak.com


 

0
نوشته شده توسط تحریریه جامعه پزشکان ایران

دارونامه؛ آشنایی با داروی سیتریزین(Cetirizine)، داروی واکنش آلرژیک

بیماری‌‌ها و راه درمان, دارونامه , پیشگیری بهتر از درمان

 

ستیریزین (به انگلیسی: Cetirizine) نسل دوم آنتی‌هیستامین است. برخلاف باور عموم ستریزین تاحدی باعث خواب‌آلودگی می‌شود ولی به مراتب کم‌تر از آنتی‌هیستامین و با داروهای آرام بخش تداخل دارد.

رده درمانی: آنتی‌هیستامین اختصاصی

اشکال دارویی: قرص، شربت

موارد مصرف سیتریزین

قرص سیتریزین برای خارش، خارش چشم، خارش بینی
سیتریزین به صورت قرص و شربت در دسترس است. قرص سیتریزین یک IS آنتی‌هیستامین برای کاهش علائم آلرژی مانند آبریزش از چشم، آبریزش بینی، خارش چشم / بینی، عطسه، کهیر و خارش می‌باشد. سیتریزین با مسدود کردن یک ماده طبیعی خاص ( هیستامین ) که بدن شما در طول یک واکنش آلرژیک تولید می‌کند این کار را انجام می‌دهد.
سیتیزین سبب جلوگیری از واکنش شدید آلرژیک (مانند آنافیلاکسی ) نمی‌شود. بنابراین، اگر پزشک شما اپی نفرین را برای درمان واکنش‌های آلرژیک تجویز کرده باشد، همیشه همراه خود داشته باشید.

نحوه استفاده از قرص سیتیزین

قبل از مصرف سیتریزین به بروشور دارو مراجعه کنید، تمام نکات موجود در بسته بندی محصول را بخوانید . اگر سوالی دارید، با داروساز خود مشورت کنید. اگر پزشک شما سیتریزین را تجویز کرده است، آن را معمولا به صورت روزانه استفاده کنید.

اگر از قرص‌های روکش‌دار استفاده می‌کنید، هر قرص سیتریزین را درسته و کامل قورت دهید. اگر از قرص بدون روکش استفاده می‌کنید، اجازه دهید قرص روی زبان حل شود و سپس با آب و یا بدون آب بخورید. اگر از فرم مایع سیتریزین استفاده می‌کنید، دوز را با دقت با استفاده از قاشق اندازه‌گیری خاص داخل بسته‌بندی استفاده کنید. از قاشق خانگی استفاده نکنید، زیرا ممکن است دوز ستیریزن صحیح نباشد.

دوز بر اساس سن، وضعیت پزشکی و پاسخ به درمان است. دوز خود را افزایش ندهید و یا سیتریزین را بیشتر از دستورالعمل مصرف نکنید.

اگر علائم آلرژی شما پس از ۳ روز درمان بهبود نیافت و یا در صورتی که بیش از ۶ هفته و یا بیش از ۶ هفته ادامه یافت، به پزشک اطلاع دهید. در صورتی که وضعیت شما بدتر شد یا اگر فکر می‌کنید یک مشکل جدی پزشکی دارید (مثلا یک واکنش آلرژیک بسیار جدی / آنافیلاکسی )، به پزشک مراجعه کنید.

عوارض جانبی سیتریزین

خواب‌آلودگی، خستگی و خشکی دهان ممکن استبر اثر مصرف سیتریزین قرص رخ دهد. درد معده ممکن است به خصوص در کودکان نیز رخ دهد. اگر هر یک از این اثرات همچنان ادامه داشته باشد یا بدتر شود، به سرعت به پزشک یا داروساز خود بگویید.

اگر پزشک شما سیتریزین را تجویز کرده است، به یاد داشته باشید که او تشخیص داده که منافع سیتریزین بیشتر از خطر عوارض مصرف قرص سیتیریزین است. بسیاری از افرادی که از سیتریزین استفاده می کنند عوارض جانبی جدی ندارند.

در صورت وجود هر گونه عوارض جانبی جدی بعد از مصرف قرص سیتروزین، از جمله: ادرار کردن زیاد، ضعف، به پزشک خود اطلاع دهید.

واکنش بسیار حساس و آلرژیک به سیتریزین نادر است. اما اگر متوجه شدید علائم یک واکنش حساسیتی شدید، از جمله: خارش ، خارش / تورم (به ویژه صورت / زبان / گلو)، سرگیجه شدید، مشکل تنفس دارید، از کمک‌های پزشکی استفاده کنید.

این یک لیست کامل از عوارض جانبی سیتیزین احتمالی نیست. اگر اثرات دیگری را که در بالا ذکر نشده است متوجه شوید، با پزشک یا داروساز خود تماس بگیرید.

عوارض جانبی رایج سیتریزین
  • اختلال خواب؛
  • افزایش تعداد ضربان قلب؛
  • نامنظم شدن ضربان؛
  • احساس بی‌حوصلگی شدید، سردرگمی و اضطراب؛
  • بیش‌فعالی؛
  • گیجی و مشکلات بینایی و عدم حفظ تعادل؛
  • کاهش مقدار ادرار؛
  • خواب‌آلودگی؛
  • خشک شدن دهان و گلو؛
  • حالت تهوع؛
  • سرفه؛
  • یبوست؛
  • اختلال حافظه؛
  • کاهش میل جنسی؛
  • افسردگی، توهم؛
  • تیک عصبی؛
  • افزایش احتمال خودکشی؛
احتیاط لازم قبل از مصرف سیتریزین

قبل از مصرف سیتریزین، اگر به آن حساسیت دارید، به پزشک یا داروساز خود بگویید؛ یا به هیدروکسین؛ یا به levocetirizine؛ یا اگر آلرژی دارید. سیتریزین ممکن است حاوی مواد غیرفعالی باشد که باعث ایجاد واکنش‌های آلرژیک و یا مشکلات دیگر می‌شود. برای اطلاعات بیش‌تر با داروساز خود صحبت کنید.

قبل از استفاده از cetirizine، به پزشک یا داروساز خود از: سابقه پزشکی، به خصوص: مشکلات پروستات، بیماری کلیوی و بیماری کبدی خود بگویید.

سیتریزین ممکن است باعث خواب‌آلودگی شود. سعی کنید در زمان استفاده از سیتریزین رانندگی نکنید، از ماشین‌آلات سنگین استفاده نکنید یا هر کاری را که نیاز به هشیاری دارد را انجام ندهید، تا زمانی که بتوانید آن را با خیال راحت انجام دهید. اجتناب از نوشیدنی‌های الکلی. اگر از مواد مخدر استفاده می‌کنید با پزشک خود صحبت کنید.

محصولات مایع ممکن است دارای قند باشد. در صورت ابتلا به دیابت توصیه نمی‌شود. در مورد استفاده از سیتریزین از دکتر یا داروساز خود بپرسید.

قبل از انجام هر عمل جراحی، به پزشک یا دندانپزشک خود از تمام محصولاتی که استفاده می‌کنید (از جمله داروهای تجویزی، داروهای بدون نسخه و محصولات گیاهی) بگویید.

مصرف سیتریزین در دوران بارداری و شیردهی

قبل از استفاده در صورتی که باردار هستید به پزشک خود بگویید. در دوران بارداری، سیتریزین باید تنها زمانی که شدیدا مورد نیاز باشد استفاده شود. در مورد خطرات و مزایای با پزشک خود صحبت کنید.

سیتریزین از طریق شیر به نوزاد منتقل می‌شود. قبل از تغذیه با شیر مادر، با پزشک خود مشورت کنید .

تداخل دارویی سیتریزین

تعاملات دارویی ممکن است باعث تغییر رفتار داروهای شما یا افزایش خطر ابتلا به عوارض جانبی جدی شود. این مقاله شامل تمام تعاملات احتمالی دارو نیست. فهرستی از تمام محصولاتی که استفاده می‌کنید (شامل داروهای تجویزی / غیر تجویزی و محصولات گیاهی) را لیست کنید و آن را با پزشک و داروساز خود به اشتراک بگذارید.

در صورت استفاده از داروهای دیگر که موجب خواب‌آلودگی می‌شوند مانند داروهای ضدافسردگی یا سرفه، کدئین، هیدروکودون، الکل،مواد مخدر ، داروهای خواب یا اضطراب (مانند الپرازولام ، لورازپام ، زولپیدم)، آرام بخش‌های ماهیچه‌ای (مانند کاییزوپروتول، سیکلوبنزاپرین ) یا سایر داروهای آنتی‌هیستامین (مانند کلرپینیرامین، دیفن‌هیدرامین ) به پزشک خود اطلاع دهید.

برچسب‌ها را بر روی تمام داروهای خود (مانند آلرژی و سرفه و سرماخوردگی) بررسی کنید زیرا ممکن است حاوی مواد تشکیل دهنده‌ای باشند که موجب خواب‌آلودگی می‌شوند.

با هر نوع آنتی‌هیستامین‌هایی که روی پوست استفاده می‌شود (مانند کرم دیفن‌هیدرامین، پماد، اسپری) استفاده نکنید زیرا ممکن است عوارض جانبی ایجاد شود.

Cetirizine بسیار شبیه به هیدروکسی ایزین و لوکوسیتیرین است. از مصرف سیتریزین‌ها در هنگام استفاده از سیتیزین خودداری کنید.

سیتریزین ممکن است با آزمایشات آزمایشگاهی خاص (از جمله آزمایش پوست آلرژیک )، باعث نتایج غلط تست شود. اطمینان حاصل کنید که پرسنل آزمایشگاهی و تمام پزشکان شما می‌دانند که شما از سیتریزین استفاده می‌کنید.

مصرف بیش از حد سیتریزین

اوردوز با سیتریزین
اگر کسی سیتریزین را بیش از حد مصرف کرده و دارای علائم جدی نظیر مشکل تنفسی باشد، با شماره ۱۱۵ تماس بگیرید.

نکات مهم در مصرف سیتریزین

دارو را با دیگران به اشتراک نگذارید.
تمام قرار ملاقات های پزشکی و آزمایشگاهی را به‌طور مرتب انجام دهید.

فراموش کردن یک نوبت از دوز مصرفی

اگر شما یک نوبت را فراموش کرده‌اید و دوز از دست رفته نزدیک به زمان دوز بعدی باشد، دوز از دست رفته را فراموش کنید و برنامه منظم قبلی را ادامه دهید(مقدار دارو را دوبرابر نکنید)

نگهداری سیتریزین

در دمای اتاق و دور از نور و رطوبت نگه دارید. در حمام نگهداری نکنید. تمام داروها را از کودکان و حیوانات خانگی دور نگه دارید.

داروهای تاریخ مصرف گذشته یا داروهایی که اضافی هستند را در توالت نریزید زیرا بیش‌تر فاضلاب‌های شهری بعد از تصفیه برای مزارع و کشتزارها استفاده می‌شود.

منبع: sayarak.com


 

0
نوشته شده توسط تحریریه جامعه پزشکان ایران

درد وسط کمر و درمان آن

بیماری‌‌ها و راه درمان, دارونامه , ورزش درمانی , پیشگیری بهتر از درمان

 

درد وسط کمر معمولا با درد یا ناراحتی در ستون‌فقرات پشت قفسه سینه مرتبط است. در این ناحیه ۱۲ دیسک ستون‌فقرات، چندین استخوان مهره و عضلات و رباط‎های بسیاری وجود دارند. تحریک یا آسیب هر کدام ممکن است به درد وسط کمر منجر شود. در متن زیر به درد وسط کمر، درد وسط کمر سمت راست و درد وسط پشت می‌پردازیم.

علل درد وسط کمر

علل زیادی از جمله آسیب‌دیدگی به این ناحیه از کمر گرفته تا طرز ایستادن یا نشستن غلط می توانند موجب درد وسط کمر شوند.

در ادامه به‌طور خلاصه به بیان علل درد وسط کمر می پردازیم:

بالا رفتن سن

با بالا رفتن سن، احتمال بروز درد در هر قسمت از بدن افزایش می ‎یابد. درد پشت در افراد ۳۰ تا ۶۰ ساله، شایع است اما این عارضه ممکن است در هر سنی ایجاد شود.

علل طبیعی درد پشت در افراد مسن عبارتند از:

• کاهش مایع میان مفاصل نخاعی
• کاهش تودۀ عضلانی
• نازک شدن استخوان‌ها

آرتروزها

برخی از انواع مختلف عارضه آرتروز می‎توانند به ناحیه پشت انسان صدمه بزنند. آرتروز شایع‌ترین بیماری مفصلی است و باعث سائیدگی انتهای استخوان‎ها به همدیگر و تولید درد، تورم و خشکی می‎شود.
اسپوندیلیت انکیلوزان نوعی آرتروز است که اغلب ستون‌فقرات را درگیر می‌سازد. علایم آن شامل درد و خشکی در ناحیۀ کمر است. به مرور زمان، اسپوندیلیت انکیلوزان موجب جوش خوردن مهره‌ها در ستون‌فقرات می شود و حالت بدن و حرکت را تحت تاثیر قرار می‌دهد.

مهره شکسته شده

ترک یا شکستگی در هر یک از مهره‌های قسمت میانی پشت ممکن است در اثر حوادث ورزشی، تصادف اتومبیل یا سقوط از بلندی رخ دهد. بدتر شدن وضعیت ستون‌فقرات به مرور زمان در اثر مواردی مانند آرتروز نیز می‎تواند باعث شکسته شدن مهره‌ها شود. علایم مهره شکسته شامل درد شدید است که بر اثر حرکت افزایش می‌‎یابد. اگر این آسیب‌دیدگی بر نخاع اثر بگذارد، به گزگز، بی‎حسی و بی‎اختیاری ادرار منجر می‎شود. شکستگی‌ها به درمان فوری پزشکی نیاز دارند.

فتق دیسک

دیسک‌ها در فاصله‌ی بین مهره‌ها قرار دارند و به‌عنوان بالشتک جذب کننده شوک عمل کرده و به حرکت افراد کمک می‎‌کنند. دیسک‎ها پر از مایع هستند و ممکن است دچار پارگی شده یا بیرون بزنند. این وضعیت، فتق دیسک یا پارگی دیسک نامیده می‎شود و بر عصب‌های اطراف فشار وارد می کند . فتق دیسک در قسمت میانی پشت همیشه علایمی ایجاد نمی‎ کند اما ممکن است باعث درد، احساس گز گز یا بی‎حسی شود.

مشکلات کلیوی

مشکلات کلیوی می‎توانند باعث ایجاد درد در قسمت میانی پشت، درست زیر قفسه‌ی سینه در هر دو طرف ستون‌فقرات شوند.

عفونت‌ها و سنگ کلیه، شایع‎ترین علت بروز درد کلیه هستند. سایر علایم مشکلات کلیوی عبارتند از:

• تب
• مشکلات مربوط به ادرار کردن
• درد در هنگام ادرار کردن
• لرز
• تهوع و استفراغ

عوامل مربوط به سبک زندگی

عدم انجام تمرینات ورزشی به ضعف عضلانی و در نتیجه، بروز درد منجر می‌شود. افرادی که از تکنیک‎های غلط وزنه‌برداری استفاده می‎کنند، نیز ممکن است دچار درد در ناحیه پشت شوند. تحقیقات نشان داده‎اند که سیگار نیز خطر ابتلا به درد مزمن پشت را افزایش می‌دهد. همچنین گفته شده است که رسیدن مواد مغذی به دیسک‎‌های ستون‌فقرات در اثر مصرف دخانیات با مشکل مواجه می شود و به نوبه خود، درد، تخریب دیسک و آسیب‌دیدگی آن را افزایش می‎دهد.

پارگی عضلات یا پیچ‌خوردگی

بلند کردن مداوم اشیاء سنگین یا حمل آن‌ها به شکل نادرست می‎تواند موجب کشیدگی عضلات یا پارگی عضلات و رباط‎ها در ناحیه پشت شوند.

چاقی

اضافه وزن یا چاقی، فشار بیشتری بر عضلات، استخوان‎ها و بقیه ساختارهای پشت وارد می‎کند. مطالعات نشان داده اند که چاقی باعث افزایش خطر درد کمر می‎شود.

پوکی‌استخوان

پوکی‌استخوان نوعی بیماری استخوان است که در اثر آن، استخوان‌ها شکننده می‎ شوند. پوکی‌استخوان هنگامی روی می دهد که بدن، نمی‌تواند به اندازه‌ی کافی استخوان‎های تازه تولید کند تا جایگزین استخوان‌های از دست رفته شوند. افراد مبتلا به پوکی‌استخوان در ناحیه ی پشت ممکن است به علت آسیب یا شکستگی ناشی از فشار دچار درد در قسمت میانی پشت شوند.

وضعیت نادرست بدن

وضعیت نادرست بدن در هنگام نشستن یا ایستادن یکی از علل اصلی درد پشت است. قوز کردن باعث می شود تا فشار بر ستون فقرات افزایش یابد. در این حالت، عضلات به ناچار کشیده می شوند تا تعادل برقرار شود.

سلامت روانی

معمولا خطر ابتلا به درد پشت در افراد مبتلا به افسردگی یا اضطراب بیشتر است. تحقیقات نشان داده‎اند که احتمال بروز درد پشت در افراد مبتلا به افسردگی در مقایسه با افراد سالم، ۳۰ درصد بیشتر است.

اسکولیوز

اسکولیوز باعث خمیدگی یک طرفه ستون‌فقرات می‎شود. این بیماری به توزیع نامناسب وزن در کل قسمت پشت منجر شده و ممکن است درد در قسمت میانی پشت ایجاد شود.

تومور

با رشد تومور در قسمت میانی پشت رشد، ستون‌فقرات آسیب می‌بیند و عصب‌ها، عضلات و رباط‌های مجاور تحت فشار قرار می‌گیرند که می‌تواند موجب درد کمر و درد وسط کمر شود.
درد وسط کمر بهتر است در همان مراحل اولیه، برطرف گردد.

علایم درد وسط کمر

علایم درد وسط کمر بسته به علت اصلی درد تغییر می‌کنند. برخی علایم شایع در این مورد عبارتند از:

• احساس سوزش
• درد خفیف یا مداوم
• درد شدید و منقطع
• سفتی یا خشکی عضلات

علایم شدیدتر شامل موارد زیر هستند:

• احساس گزگز در بازوها، قفسه سینه یا پاها
• درد قفسه سینه
• بی‎اختیاری
• بی‎حسی
• ضعف

درمان درد وسط کمر

درمان درد در قسمت میانی پشت به علت اصلی آن بستگی دارد. در ابتدا، پزشکان معمولا درمان خانگی درد وسط کمر را توصیه می‌کنند اما ممکن است به مداخلات پزشکی و جراحی نیاز باشد.

درمان خانگی درد وسط کمر

روش‌های درمان درد قسمت میانی پشت در محیط خانه عبارتند از:

استفاده از کمپرس‌ها:

کمپرس‌های متناوب سرد و گرم می‎توانند بسیاری از انواع درد های بخش میانی پشت را تسکین دهند.

داروهای مسکن بدون نسخه

ایبوپروفن (ادویل) یا ناپروکسن (الیو) می‎تواند درد و تورم را کاهش دهند.

بهبود وضعیت بدن

برای کاهش درد باید وضعیت بدن را تصحیح کرد. می‌توان تمرینات اصلاحی زیر را به‌طور مرتب انجام داد:

• صاف ایستادن با شانه‌های عقب گرفته
• قوز نکردن
• زیاد نشسته نماندن یا استفاده از کامپیوتر

محل‎های کار باید از نظر سلامتی و راحتی بهینه‌سازی شوند تا سلامت کمر تضمین شود. مردم باید ارتفاع و حالت صندلی، میز، صفحه نمایش کامپیوتر، صفحه کلید و موس خود را بر اساس نیاز تنظیم کنند.

تمرینات ورزشی

برخی از تمرینات ورزشی می‎توانند با کشش و تقویت عضلات بخش میانی پشت به درمان یا پیشگیری از درد کمک کنند.

حرکات کششی مناسب عبارتند از:

حرکت گربه – گاو: بر روی دست‎ها و زانوهای خود قرار بگیرید. سپس تا جایی که می‌توانید به پشت خود انحنا دهید (مانند یک گربه) سپس پشت خود را نسبت به زمین در حالتی U شکل قرار دهید (مانند یک گاو).


حالت کبری: به حالت درازکش بر زمین بخوابید، از دست‎های خود برای بلند کردن بالاتنه و ایجاد کشش در پشت استفاده کنید.

 

• چرخش در حالت نشسته: چهار زانو بنشینید، قسمت بالاتنه خود را به سمت راست بچرخانید، دست چپ را بر روی زانوی راست قرار دهید. این حرکت را برای سمت دیگر بدن خود تکرار کنید.

تمرینات مفید:
فعالیت‎های کم‎فشار: مناسب‌ترین گزینه‌های شامل یوگا، شنا و پیاده‎روی است.
• ورزش‎های تقویت کننده مرکزی: کار کردن با عضلات شکمی و پشت با استفاده از تمرینات پل و پلانک به تقویت کمر کمک می‎کند.

قبل از شروع هر گونه ورزشی، مشورت با پزشک یا فیزیوتراپیست ضروری است.

درمان‎های پزشکی درد وسط کمر

در صورت تداوم درد پشت پس از گذشت چند روز یا عدم پاسخ به مداوای خانگی، فرد باید به پزشک مراجعه کند. درمان‎های پزشکی ممکن برای درد قسمت میانی پشت عبارتند از:

داروهای تجویزی:
شامل داروهای مسکن، شل کننده‎های عضلانی یا تزریق استروئیدها

• فیزیوتراپی شامل ورزش و ماساژدرمانی

• جراحی برای درمان درد وسط کمر

اگر درد با دارو یا فیزیوتراپی کاهش نیابد، ممکن است به جراحی نیاز باشد.

انواع جراحی برای درد قسمت میانی پشت شامل موارد زیر است:

دیسک‌کتومی: افراد مبتلا به فتق دیسک ممکن است برای برداشتن بخش آسیب‌دیده دیسک و پیشگیری از آسیب بیش‌تر به دیسک‌کتومی نیاز داشته باشند.
فیوژن: روش فیوژن شامل اتصال دو مهره و استفاده از یک جداکننده برای تعویض دیسک‎های صدمه دیده است.
لامینکتومی: از این جراحی برای کاهش فشار بر نخاع استفاده می‎شود و در این روش، دیواره پشتی یک مهره (لامینا) برداشته می‌شود.
لامینوتومی: در این جراحی، بخشی از لامینا برای مداوای عصب زیر فشار برداشته می‎شود.

برای درد وسط کمر چه هنگامی باید به پزشک مراجعه کرد؟

فرد باید در صورت ادامۀ هر یک از علایم ذکر شده به مدت بیش از ۳ روز و به ویژه عدم پاسخ به مداوای خانگی به پزشک مراجعه کند.

علایم درد شدید پشت که به درمان فوری پزشکی نیاز دارد، عبارتند از:

• احساس گز گز در بازوها، قفسه سینه یا پاها
• درد قفسه سینه
• بی‎اختیاری ادرار
• بی‎حسی
• ضعف

در صورت بروز درد پشت بر اثر سقوط، ضربه یا سایر آسیب‌ها، فرد باید فورا تحت مراقبت‌های پزشکی قرار گیرد.

پیشگیری از درد وسط کمر

تمام عللی که موجب درد وسط کمر می‌شوند، قابل پیشگیری نیستند اما مراحل زیر می‎توانند خطر آسیب‌دیدگی را کاهش دهند:

حفظ وزن سالم: اضافه وزن یا چاقی باعث فشار اضافی بر عضلات پشت می شود.
خوابیدن به پهلو یا یک طرف پشت: افرادی که به روی شکم می‎خوابند، ممکن است دچار ناهماهنگی در ستون فقرات خود شوند. بهترین کار خوابیدن به پشت یا به پهلو در حالتی است که بالشی بین زانوها قرار داده شود.
تمرین قرار دادن بدن در وضعیت صحیح: راست بایستید، شانه‎ها را به سمت عقب متمایل کنید و لگن را در وضعیت تعادل نگه دارید.
رعایت سادگی و راحتی در تمام محیط‌های کاری: مطمئن شوید که کامپیوتردر موقعیت مناسب قرار دارد، از صندلی‌هایی دارای دسته و پشتیبان کمر استفاده کنید و کفش‎های مناسب بپوشید.
اشیا سنگین را با دقت بلند کنید: تا حد امکان از بلند کردن اشیا سنگین خودداری کنید یا از شخصی کمک بگیرید. هنگام بلند کردن اشیا، پشت را صاف نگه داشته و زانوها را خم کنید.
فیزیوتراپی را امتحان کنید: از فیزیوتراپیست بخواهید که یک برنامه شخصی برای بهبود حالت قرارگیری بدن، تقویت بخش مرکزی بدن و تحرک برای شما تهیه کند.

 

منبع: shahranclinic.com


 

0
نوشته شده توسط تحریریه جامعه پزشکان ایران

دارونامه؛ آشنایی با داروی لیوتیرونین(Liothyronine)، داروی کم‌کاری تیروئید

بیماری‌‌ها و راه درمان, دارونامه , پیشگیری بهتر از درمان

 

نام ژنریک: لیوتیرونین سدیم

نام لاتین: Liothyronine sodium

نام تجاری: ®Cytomel

گروه دارویی- درمانی: هورمون تیروئید
جایگزین هورمون T3

طبقه‌بندی در بارداری: گروه A

اشکال دارویی: قرص روکشدار ۲۵ میکروگرم یا ۰٫۰۲۵ میلی‌گرم

موارد مصرف، روش و دوز:

قرص لیوتیرونین ۲۵ میکروگرم جایگزین هورمون تیروئید در کم‌کاری تیروئید است:

مصرف قرص لیوتیرونین در بالغین:

روزانه ۲۵ میکروگرم لیوتیرونین سدیم تجویز می‌شود. سپس هر ۱ تا ۲ هفته یک بار، ۱۲ تا ۲۵ میکروگرم به این دوز اضافه می‌شود. دوز نگهدارنده آن ۲۵ تا ۷۵ میکروگرم می‌باشد.

قرص لیوتیرونین در درمان میکزدم (عارضه ناشی از کم‌کاری غده تیروئید):

بالغین:

روزانه ۵ میکروگرم لیوتیرونین سپس هر ۱ تا ۲ هفته یک بار ۵ تا ۱۰ میکروگرم افزوده می‌شود. دوز نگهدارنده لیوتیرونین ۵۰ تا ۱۰۰ میکروگرم می‌باشد.

قرص لیوتیرونین در کم‌کاری تیروئید خفیف یا هیپوتیروئیدیسم خفیف کاربرد دارد:

بالغین:

روزانه ۲۵ میکروگرم لیوتیرونین سدیم، سپس هر ۱ تا ۲ هفته یک بار ۱۲٫۵ تا ۲۵ میکروگرم اضافه می‌شود.

مصرف قرص لیوتیرونین در کودکان:

دوز اولیه لیوتیرونین ۵ میکروگرم در روز می‌باشد. سپس هر ۱ تا ۲ هفته ۵ میلی گرم به دوز روزانه اضافه می‌شود تا به دوز ۱۵ تا ۲۵ میکروگرم در روز برسیم.

قرص لیوتیرونین برای کرتینیسم یا هیپوتیروئیدی مادرزادی (کم کاری تیروئید مادرزادی):

مصرف قرص لیوتیرونین در نوزادان، شیرخواران و کودکان زیر ۳ سال:

۵ میکروگرم روزانه تجویز می‌شود. هر ۳ تا ۴ روز یک بار می‌توان ۵ میکروگرم لیوتیرونین سدیم اضافه نمود تا پاسخ مطلوب درمانی پدیدار شود.

مکانیسم اثر:

لیوتیرونین سدیم یا T3 هورمون تیروئیدی با اثرات شبیه لووتیروکسین می‌باشد.

فارماکوکینتیک:

لیوتیرونین سدیم جذب کامل و سریع گوارشی دارد.
لیوتیرونین سدیم با پروتئین‌های پلاسما باند می‌شود.
نیمه عمر لیوتیرونین سدیم ۶ تا ۷ روز و مدت اثر آن حدود ۳ روز است.

نکات با اهمیت:

تفاوت لیوتیرونین با لووتیروکسین: لیوتیرونین T3 و لووتیروکسین T4 است اما هر دو برای درمان کم‌کاری تیروئید کاربرد دارند و جایگیزین هورمون تیروئید محسوب می‌شوند. قدرت و سرعت اثر بخشی لیوتیرونین از لووتیروکسین بیش‌تر است اما لیوتیرونین نیمه عمر کوتاه تری دارد و باید روزی ۲ تا ۳ بار مصرف شود. به دلیل این‌که عوارض جانبی لیوتیرونین بیش‌تر از لووتیروکسین است مصرف کم‌تری دارد.
لیوتیرونین سدیم در درمان هیپوتیروئیدی، میکزدم و کرتینیسم در خط دوم درمان قرار دارد.
دوز شروع لیوتیرونین در افراد مسن و کودکان ۵ میکروگرم در روز است و افزایش دوز نیز با مقادیر ۵ میکروگرمی در فواصل توصیه شده انجام می‌شود.
هنگامی که قرص لیوتیرونین جایگزین قرص لووتیروکسین می‌شود، مصرف لووتیروکسین قطع و از همان روز لیوتیرونین به جای آن استفاده می‌شود. پس از آن‌که باقی مانده تاثیر لووتیروکسین از بین رفت، می‌توان دوز لیوتیرونین را به تدریج تا دوز مناسب افزایش داد.
هنگامی که قرص لووتیروکسین جایگزین قرص لیوتیرونین شود، مصرف لووتیروکسین را چند روز قبل از قطع مصرف لیوتیرونین، آغاز نمائید.

موارد منع مصرف:
  • حساسیت شدید به دارو
  • MI حاد (میوکاردیال انفارکتوس)
  • تیروتوکسیکوز
  • نارسایی آدرنال درمان نشده
موارد احتیاط:
  • نارسایی کلیوی
  • اختلالات شدید قلبی و عروقی
  • نارسایی آدرنال
  • هایپرتنشن (فشارخون بالا)
  • IHD
تداخلات دارویی:

مصرف همزمان ضدافسردگی‌های تری‌سایکلیک، سمپاتومیمتیک‌ها می‌تواند اثر لیوتیرونین سدیم را افزایش دهد.
استروژن‌ها نیاز به لیوتیرونین سدیم را افزایش می‌دهد.
در مصرف انسولین و ضددیابت‌های خوراکی تنظیم دوز لیوتیرونین سدیم ضروری است.
در صورت مصرف آدنوکورتیکوئیدها تنظیم دوز لیوتیرونین سدیم ضروری است.

عوارض جانبی:

هر دارو به موازات ایجاد اثرات درمانی مورد نظر، ممکن است سبب بروز عوارض ناخواسته نیز بشود. اگرچه کلیه این عوارض در یک فرد مشاهده نمی‌شود ولی در صورت بروز هر یک از عوارض زیر با پزشک معالج مشورت نمایید.

از جمله عوارض جانبی لیوتیرونین می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

CNS: تحریک‌پذیری، بی‌خوابی، بی‌قراری، لرزش، عصبانیت، سردرد
GI: تهوع، استفراغ، اسهال، کاهش وزن
CV: تاکیکاردی، آریتمی، کولاپس قلبی- عروقی، آنژین صدری
Other: بی‌نظمی قاعدگی، حساسیت پوستی، عدم تحمل گرما، تعریق شدید

مصرف در بارداری و شیردهی:

لیوتیرونین سدیم در دوران بارداری جز گروه A می باشد و می‌توان از لیوتیرونین در بارداری با تجویز پزشک استفاده کرد.
مصرف لیوتیرونین در شیردهی باید با احتیاط باشد.

توجهات پزشکی – پرستاری:

در حین درمان با لیوتیرونین سدیم این موارد باید چک شود: علایم حیاتی به خصوص نبض و فشار خون، وزن بدن و قد و وزن اطفال، T3، T4، TSH، PT، RAIU و وضعیت قلب عروقی از نظر ایسکمی و آنژیم و ECG.
لیوتیرونین سدیم به صورت تک دوز ترجیحا صبح‌ها تجویز شود تا مانع از اختلال خواب بیمار شود.
درمان با لیوتیرونین سدیم را از کمترین دوز موثر شروع کنید و در صورت نیاز به تدریج دوز را افزایش دهید.
لیوتیرونین سدیم در خط دوم درمان قرار دارد و بعد از مصرف فراورده‌های تیروئیدی تجویز می‌شود.
برای حفظ سطح سرمی لیوتیرونین سدیم آن را در ساعات معین تجویز کنید.
لیوتیرونین سدیم باید ۴ هفته قبل از تست RAIU قطع شود.

توجهات بیمار – خانواده:

لیوتیرونین سدیم را مطابق دستور پزشک و در ساعات معین مصرف کنید. از قطع خودسرانه لیوتیرونین سدیم اجتناب کنید.
بلافاصله پس از شروع درمان با لیوتیرونین تغییرات رفتاری و شخصیتی کودکان جبران می‌شود.
لیوتیرونین سدیم اندیکاسیونی برای کاهش وزن ندارد و قرص لیوتیرونین برای لاغری نباید مصرف شود.
در طول درمان با لیوتیرونین ریزش مو در کودکان موقتی است و برطرف خواهد شد.
در طول درمان با لیوتیرونین قبل از مصرف غذاهای یددار و داروهای غیر نسخه‌ای با پزشک مشورت کنید.
گاهی درمان بیماری نیاز به مصرف طولانی مدت دارو دارد و حتی ممکن است تا پایان عمر ادامه داشته باشد.
تپش قلب، تحریک‌پذیری، هیجان و عصبانیت و اضطراب در پی مصرف لیوتیرونین را به پزشک گزارش کنید که می‌تواند از نشانه‌های مسمومیت با لیوتیرونین باشد.

شرایط نگهداری دارو:

لیوتیرونین سدیم را در دمای ۱۵ تا ۳۰ درجه و دور از نور خورشید نگهداری کنید.

منبع: dorvana.com


 

0
نوشته شده توسط فرناز اخباری

کنترل بهتر قندخون برای بیماران دیابتی با تزریق دو در یک

بیماری‌‌ها و راه درمان, پیشگیری بهتر از درمان , فرناز اخباری , دارونامه

 

به گزارش سایت سازمان بهداشت اروپا  healtheuropa.eu که در تاریخ ۱۲ می ۲۰۲۰ منتشر شده است.

یک مطالعه تجربی که جهت تزریق دو در یک انسولین برای کمک به بیماران دیابتی و کنترل بهتر قندخون‌شان ایجاد شده است.

این تزریق که توسط محققان دانشگاه استنفورد برای تقویت اثر بخشی تزریق انسولین انجام شد، ترکیبی از انسولین و هورمون دوم، آمیلین است و با تقلید از عملکردهای بدن انسان کار می‌کند. این پیشرفت به افراد مبتلا به دیابت کمک می‌کند تا بهتر قندخون خود را کنترل کنند.

آمیلین با انسولین برای کنترل میزان قندخون بعد از خوردن غذا مؤثرتر از انسولین است و از وعده غذایی به‌طور طبیعی تقلید می‌کند.

این مقاله در مهندسی زیست پزشکی (Nature Biomedical) منتشر شده است.

توسعه یک تکنیک جدید

داروی آمیلین در حال حاضر برای استفاده در دسترس است، با این حال، کم‌تر از ۱% از بیماران دیابتی از این ترکیب درمانی استفاده می‌کنند زیرا این دو هورمون برای وجود هم‌زمان در یک سرنگ خیلی ناپایدار هستند. اکنون محققان تکنیک جدیدی را تولید کرده‌اند که شامل یک پوشش محافظتی است که در اطراف مولکول‌های انسولین و آمیلین قرار دارد و به آن‌ها امکان می‌دهد در سرنگ همزیستی کنند.

Appel، نویسنده ارشد مقاله تحقیق، اظهار داشت: « تزریق انسولین دوم یک مانع واقعی برای اکثر بیماران دیابتی است. فرمولاسیون ما به آن‌ها اجازه می‌دهد تا در یک تزریق منفرد یا در یک پمپ انسولین جمع شوند.»

این پوشش در جریان خون حل می‌شود، این دو هورمون مهم را قادر می‌سازند تا به‌طور مشترک با هم کار کنند تا  عملکرد آن‌ها به‌صورتی باشد که در افراد سالم  عمل می‌کنند.

بسته‌بندی مولکولی

محققان برای این‌که بتوانند انسولین و آمیلین را در یک سرنگ داشته باشند، یک بسته‌بندی مولکولی ساخته شده از پلی‌اتیلن گلیکول، یا PEG، یک ماده شیمیایی غیرسمی معمولی که در مواردی اعم از مواد آرایشی و ملین استفاده می‌شود، تهیه کردند.

تیم استنفورد از نوع جدید PEG استفاده کرد که در انتها نوعی مولکول Velcro دارد به نام cucurbituril-PEG یا CB-PEG. توانایی‌های Velcro مانند CB-PEG این امکان را به وجود می‌آورد که برگشت‌پذیر به انسولین و آمیلین به‌طور جداگانه متصل شود و بخش‌های ناپایدار هر مولکول را از تجزیه محافظت کند. با این حال، پس از تزریق به بدن، داروهایی که از CB-PEG جدا نشده‌اند و می‌توانند بدون مانع عمل کنند.

اپل گفت:« ما از گفتن نتایج بسیار هیجان زده ایم.” اپل قبلاً ثبت اختراع در مورد این فناوری را ثبت کرده است.»

منبع: healtheuropa.eu


 

0
نوشته شده توسط فرناز اخباری

۱۵ مورد از بهترین مولتی‌ویتامین‌ها برای آقایان

بیماری‌‌ها و راه درمان, پیشگیری بهتر از درمان , فرناز اخباری , دارونامه

 

به گزارش سایت healthline.com

بدن مردان و زنان نیازهای مختلفی دارد.مردان در مقایسه با زنان برخی از مواد مغذی  را کمتر نیاز دارند. مصرف یک مولتی‌ویتامین در روز می‌تواند به برطرف کردن این کمبود کمک کند.

چرا ویتامین ها ضروری هستند؟

ویتامین ها برای سلامت کلی شما ضروری هستند. آن‌ها نقش بسیار مهمی در بدن شما دارند، از تولید انرژی گرفته تا اطمینان از عملکرد مناسب سیستم های بدن.

کمبود برخی از مواد مغذی خاص می‌تواند بر سلامتی شما تأثیر منفی بگذارد و حتی منجر به ایجاد بیماری‌های مزمن شود.

مردان درسنین  ۱۹ تا ۷۰ ساله باید از مصرف ویتامین‌ها و مواد معدنی زیر اطمینان حاصل کنند:

  • ویتامین A: برای سلامتی پوست، چشم و ایمنی بدن ضروری است.
  • ویتامین C: برای سیستم‌ایمنی و تولید کلاژن ضروری است.
  • ویتامین‌های گروه B: متابولیسم انرژی و تولید گلبول‌های قرمز.
  • کلسیم، منیزیم، ویتامین D، ویتامین K و روی: برای سلامت استخوان حیاتی است.
  • ویتامین E و سلنیم: به محافظت از سلول‌های بدن در برابر آسیب‌ها می‌پردازد.

از آن‌جا که مردان یصورت ماهانه مانند زنان با قاعدگی خون خود را از دست نمی‌دهند، در معرض خطر کم خونی فقر آهن نیستند. بنابراین نیاز آهن برای مردان کم‌تر است.

در حالی که این مواد مغذی را می‌توان از طریق یک رژیم متعادل بدست آورد، اما اکثر مردم مقادیر کافی آهن را مصرف نمی‌کنند.

خلاصه: مواد مغذی برای سلامتی شما ضروری است، اما بسیاری از افراد به میزان کافی ویتامین‌ها و مواد معدنی لازم را از طریق رژیم غذایی به اندازه کافی دریافت نمی‌کنند.

۱۵ مورد از بهترین مولتی‌ویتامین‌ها برای مردان

مولتی‌ویتامین‌های زیادی وجود دارد که به‌طور خاص برای آقایان طراحی شده‌اند، که از نظر شکل و قیمت متفاوت هستند.

در زیر برخی از بهترین گزینه‌هایی که باید در نظر بگیریدذکر شده است.

مولتی‌ویتامین مردان به نام نور رنگین کمانLight rainbow

این ویتامین که مبتنی بر غذا  می‌باشد برای آقایان مناسب است و باعث سلامت قلب، باروری و پروستات می‌شود. یک قرص آن  حاوی ۱۰۰٪ از میزان توصیه شده روزانه (RDI) از همه ویتامین‌ها و مواد معدنی ضروری است. همچنین حاوی ترکیب آب میوه‌های گیاهی، آنزیم‌های گوارشی و پروبیوتیک‌ها است.

این محصول فاقد گلوتن، لبنیات، بادام‌زمینی، سویا، تخم‌مرغ، ماهی و صدف است و این گزینه را برای مردان با حساسیت غذایی بسیار عالی است.

ویتامین کامل برای مردان با نام Smarty pants

این مولتی‌ویتامین جویدنی حاوی ۱۵ ماده مغذی ضروری برای آقایان در شش طعم میوه جویدنی است. این ماده حاوی اشکال فعال ویتامین B12 (متیل کلوبالامین) و فولات (متیل فولات) برای جذب بهتر است.

همچنین اسیدهای چرب CoQ10 و امگا ۳ را برای سلامتی قلب و لیکوپن و روی برای سلامتی پروستات فراهم می‌کند.

این ویتامینهای جویدنی فاقد GMO و عاری از آلرژن‌های رایج موجود در مواد غذایی من جمله  شیر، تخم‌مرغ، بادام‌زمینی، بادام درختی، ماهی، صدف، سویا، گلوتن و گندم هستند. این ویتامین‌های جویدنی ۱۱ گرم کربوهیدرات و ۷ گرم شکر دارند، بنابراین اگر مراقب مصرف  کربوهیدرات خود هستید، این  قرص یا کپسول ویتامین ممکن است انتخاب بهتری باشد.

مصرف روزانه برای آقایان با نام مگافود

این ویتامین بصورت روزانه می‌باشد  و حاوی تمام مواد غذایی وویتامین‌های ضروری است، به علاوه انرژی‌زا است و باعث کاهش استرس، بهبود خلق‌وخو و سلامت پروستات می‌شود.

این ویتامین از میوه و سبزیجات کاملاً غیر GMO تهیه شده است و حاوی هیچ محصول حیوانی نیست، و برای گیاه‌خواران و وگان‌ها مناسب است. عاری از گلوتن، لبنیات، سویا، تخم‌مرغ، ماهی و صدف است. برخلاف بسیاری از مولتی‌ویتامین‌های دیگر، می‌توان آن را با معده خالی خورد.

ویتامین کد برای مردان با نام garden of life

این مولتی‌ویتامین با مواد غذایی خام حاوی ترکیبی از ویتامین‌ها، مواد معدنی و آنتی‌اکسیدان‌ها از ۲۳ نوع میوه و سبزی‌جات است. چهار کپسول از آن تقریباً ۱۰۰٪ از RDI تقریباً برای کلیه مواد مغذی اساسی به جز کلسیم و منیزیم را فراهم می‌کند.

برای تقویت انرژی و تقویت سلامت قلب، پروستات، گوارش و سلامت چشم ساخته شده است. این ماده همچنین حاوی پروبیوتیک‌ها و آنزیم‌های زنده برای بهبود دستگاه گوارش است.

این مولتی‌ویتامین گیاهی و بدون گلوتن و لبنیات است بدون فیلر اضافه شده است.

 ویتامین روزانه آقایان به نام Nature’s way alive

مصرف یک قرص روزانه شامل ۲۲ ویتامین و مواد معدنی، ۱۲ آنزیم گوارشی، ۱۴ نوع سبزی و ۱۲ نوع قارچ است.

این ماده همچنین شامل آداپتوژن‌ها مانند جینسنگ و eleuthero برای  ایجاد انرژی، عصاره نخل اره‌ای و لیکوپن برای سلامت پروستات و رسوراترول و CoQ10 برای سلامت قلب است.

این محصول فاقد گلوتن، گندم و سویا است و هیچ رنگ مصنوعی، طعم دهنده‌ها ، مواد نگهدارنده یا قند ندارد.

GNC Mega Men

دو عدد از این مولتی‌ویتامین حاوی ۱۰۰٪ تقریبا تمام مواد مغذی ضروری برای مردان، به جز کلسیم و منیزیم است.

همچنین این ماده ۴۰۰٪ از RDI را برای ویتامین D جهت حمایت از سیستم‌ایمنی و سلامت استخوان‌ها ، سلنیوم و لیکوپن برای سلامت پروستات و آنتی‌اکسیدان‌ها به منظور محافظت در برابر آسیب‌های سلولی دارد.

علاوه بر این، حاوی ترکیبات میوه و سبزیجات، اسیدهای آمینه اصلی و مواد مغذی برای سلامت مغز مانند اینوزیتول، کولین و عصاره دانه انگور است.

ویتامین چندگانه ADAM مردان

هردو کپسول  از آن حاوی تقریباً ۱۰۰٪ از RDI برای کلیه مواد مغذی ضروری برای مردان، به جز کلسیم ، منیزیم و مس است.

لازم به ذکر است، این مولتی ویتامین حاوی استرول‌های گیاهی و CoQ10 را برای سلامتی قلب می‌باشد، و عصاره نخل اره ای و لیکوپن برای سلامت پروستات دارد.

شکل ساف ژل ابن محصول  ممکن است بلعیدن آن را از قرص یا کپسول‌های دیگر راحت‌تر کند.

فاقد قند، مخمر، گندم، شیر، تخم‌مرغ، صدف و مواد نگهدارنده است. با این حال، حاوی سویا است.

فرمول سلامتی مردان Centrum  روزی یک عدد

یک قرص از این مولتی‌ویتامین شامل تمام مواد مغذی ضروری برای مردان به جز آهن است.

با این وجود، کمتر از ۱۰۰٪ از RDI را برای چندین ماده مغذی مهم از جمله تیامین، نیاسین، بیوتین، کلسیم، منیزیم و ویتامین‌های A  E و K فراهم می‌کند.

برای سلامت قلب، انرژی و سوخت‌و‌ساز بدن تهیه شده است، همچنین ۳۰۰میکروگرم لیکوپن برای سلامت پروستات دارد.

این مولتی‌‌ویتامین فاقد گلوتن، گندم، لبنیات، ماهی، صدف و رنگ‌های مصنوعی و شیرین‌کننده‌ها است.

فصل جدید تمام آقایان روزی یک عدد

یک قرص از این مولتی‌ویتامین با غذاهای کامل، حاوی اکثر مواد مغذی ضروری برای مردان غیر از آهن، منیزیم و کلسیم است.

علاوه بر این، مکمل‌های گیاهی و فوق غذایی را برای سلامتی قلب، سیستم‌ایمنی، استرس و انرژی مانند ماکا، زنجبیل، زردچوبه و بابونه فراهم می‌کند.

این مولتی‌ویتامین شامل پروبیوتیک‌های مفید است و تخمیر می‌شود، که ممکن است هضم آن را آسان‌تر کرده و اجازه می‌دهد با معده خالی نیز مصرف شود.

این محصول حاوی سویا و گندم تخمیر شده است، اما نیازهای FDA برای غذاهای فاقد گلوتن را برآورده می‌کند. همچنین ۱۰۰٪ گیاهی و ارگانیک و بدون GMO است.

منبع طبیعی زندگی مردان

سه قرص از این مولتی‌ویتامین حداقل ۱۰۰٪ از RDI را برای بیش‌تر مواد مغذی ضروری برای مردان فراهم  می‌کند. اما مقادیر کافی کلسیم، منیزیم، آهن، مس، کروم و ید را فراهم نمی‌کند.

همچنین ساپورت منابع گیاهی برای سلامتی مردان، از جمله انرژی، سلامت پروستات و بهداشت باروری نیز دارد.

دوز توصیه شده این ویتامین روزانه سه تا شش قرص است، بنابراین اگر در بلع قرص‌ها مشکل دارید، یک ویتامین که روزی یکبار نیاز به مصرف دارد بهتر است.

این محصول همچنین حاوی سویا است ، بنابراین برای افرادی که حساسیت به سویا یا عدم تحمل آن را دارند، نامناسب است.

مولتی‌ویتامین برای آقایان با نام nature made

این قرص یکبار در روز بدون آهن حاوی ۲۲ ویتامین ضروری و مواد معدنی خاص برای سلامتی مردان است.

علاوه بر این، آنتی‌اکسیدان‌ها ویتامین C، سلنیوم و بتاکاروتن را دارد. بر خلاف بسیاری از سایر محصولات ذکر شده در این مقاله، این یک مکمل اساسی مولتی‌ویتامین و مواد معدنی است که گیاهان یا غذاهای دیگری به آن‌ها اضافه نشده است. هیچ رنگ و طعم مصنوعی، مواد نگهدارنده یا مخمر ندارد و فاقد گلوتن است.

Vitafusion مردان

این مولتی‌ویتامین آدامسی حاوی ۱۵ ماده مغذی ضروری برای آقایان در دو نوع جویدنی با طعم توت است.

این فرمول برای پاسخگویی به نیازهای سلامتی خاص مردان و همچنین حمایت از متابولیسم انرژی و سیستم‌ایمنی سالم (۵Trusted Source، ۹Trusted Source) تدوین شده است.

علاوه بر این ، فاقد گلوتن و لبنیات است و فاقد طعم مصنوعی، شیرین‌کننده‌ها، شربت ذرت با فروکتوز بالا یا رنگ‌های مصنوعی است. هردو آدامس حاوی ۴ گرم کربوهیدرات و ۳ گرم شکر اضافه شده است.

فرمول‌های پاسخی INNATE بدون آهن روزانه برای آقایان

یک قرص از این مولتی‌ویتامین بر پایه مواد غذایی برای افزایش سطح انرژی، سلامت قلب و پاسخ ایمنی است. این قرص از میوه‌ها و سبزیجات واقعی تهیه شده است، که در مقایسه با ویتامین‌های مصنوعی ممکن است هضم و جذب آن برای شما راحت‌تر باشد.

این محصول حاوی بیش از ۲۰ ماده مغذی مهم برای مردان و همچنین ترکیبی از غذاهایو گیاهان دارویی برای آنتی‌اکسیدان و سیستم‌ایمنی بدن است.

مولتی‌ویتامین کامل غذایی برای مردان، Naturelo

چهار کپسول از این فرمولاسیون مولتی‌ویتامین حاوی ۲۴ عصاره میوه و سبزیجات مختلف است. آن‌ها همچنین حداقل ۱۰۰٪ از RDI را برای همه مواد مغذی اساسی به جز کلسیم، منیزیم، فسفر و آهن تأمین می‌کنند.

از آن‌جا که این مولتی‌ویتامین از مواد غذایی ساخته می‌شود، دارای اشکال فعال ویتامین B12 و فولات است. ویتامین C آن از گیلاس استرولا گرفته می‌شود و ید آن از جلبک تهیه می‌شود.

علاوه بر این، حاوی آنزیم‌های گوارشی، پروبیوتیک‌ها و مخلوط‌های گیاهی است که باعث سلامت مغز، قلب، پروستات و سلامت چشم می‌شود و آنتی‌اکسیدان‌ها مانند چای سبز، زردچوبه، زنجبیل، رسوراترول و CoQ10 دارد.

بدون GMO، فاقد گلوتن است و حاوی سویا، ژلاتین، تخم‌مرغ، لبنیات، ذرت، مخمر، کافئین یا پرکننده‌ها نیست. در نتیجه، این یک گزینه عالی برای گیاه‌خواران ووگان‌ها است.

منبع بهینه تغذیه‌ای Opti men

سه قرص از این مولتی‌ویتامین حاوی ۲۵ ماده مغذی اساسی برای آقایان و همچنین ۱ گرم اسیدهای آمینه است. این ماده ۱۰۰٪ از RDI‌ها را برای بیش‌تر ویتامین‌ها و مواد معدنی به استثنای کلسیم، منیزیم، آهن و ویتامین K دارد.

همچنین حاوی ترکیبات فوق‌العاده غذایی و گیاهی ازنظر آنتی‌اکسیدانی و سلامت تولید مثل است. در کل، از بیش از ۷۵ ماده مختلف تشکیل شده است.

این مولتی‌ویتامین حاوی مواد تشکیل‌دهنده صدف است، بنابراین افرادی که به صدف آلرژی دارند باید از آن اجتناب کنند.

خلاصه: این محصول برای رفع نیازهای غذایی خاص مردان طراحی شده‌اند. مولتی‌ویتامین‌ها در طیف گسترده‌ای از قیمت‌ها و فرم‌ها در دسترس هستند.

نتیجه:

در حالی که می‌توان از طریق یک رژیم غذایی متعادل، نیازهای غذایی خود را برآورده کرد، بسیاری از آن‌ها به مقدار مورد نیاز و توصیه شده مصرف نمی‌شوند.

خوشبختانه، چندین مولتی‌ویتامین که به‌طور خاص برای کمک به آقایان در تهیه تمام مواد مغذی مورد نیاز طراحی شده‌اند موجود است. حتی برخی از آن‌ها مزایای اضافی برای سلامتی مردان دارند، مانند افزایش انرژی و بهبود تولید مثل، سلامت مغز و قلب.

در انتخاب این‌که کدام مولتی‌ویتامین مناسب شماست، عواملی مانند آلرژی، موضوعات خاص سلامتی، تعداد قرص در روز و بودجه خود را در نظر بگیرید. همچنین به‌خاطر داشته باشید که بیش‌تر مولتی‌ویتامین‌ها حاوی کلسیم یا منیزیم نیستند زیرا مقادیر مورد نیاز برای یک واحد مکمل بسیار زیادتر است.

اگر نگران رفع نیازهای خود برای سلامتی استخوان هستید، ممکن است بخواهید یک مکمل کلسیم و منیزیم جداگانه مصرف کنید.

با وجود طیف گسترده‌ای از مولتی‌ویتامین‌ها با کیفیت بالا، موردی را پیدا می‌کنید که برای شما مفید باشد.

منبع: healthline.com


 

0
نوشته شده توسط تحریریه جامعه پزشکان ایران

دارونامه؛ آشنایی با داروی اریترومایسین (Erythromycin)، داروی عفونت‌های باکتریایی

بیماری‌‌ها و راه درمان, دارونامه , پیشگیری بهتر از درمان

نام رایج دارو: اریترومایسین- Erythromycin

اسامی تجاری دارو: اریتروسین

اشکال دارویی:

قرص جویدنی: ۲۰۰ میلی‌گرم
قرص روکشدار: ۲۰۰، ۲۵۰، ۴۰۰ و ۵۰۰ میلی‌گرم
سوسپانسیون خوراکی: ۲۰۰ میلی‌گرم بر ۵ میلی‌لیتر (۱۰۰ میلی‌لیتر)
ویال جهت تزریق: ۱ گرم
پماد چشمی: ۰٫۵%
ژل موضعی: ۲% و ۴%
محلول موضعی: ۲% و ۴%

توجه: مطلبی که مطالعه می‌کنید صرفا جنبه‌ی افزایش آگاهی دارد و به هیچ وجه جایگزین توصیه‌های پزشک نیست. برای مصرف دارو، آگاهی از عوارض جانبی، تداخل دارویی و موارد مرتبط دیگر لازم است حتما به پزشک متخصص مراجعه کنید.

اریترومایسین چیست و چه کاربردی دارد؟

اریترومایسین نوعی آنتی‌بیوتیک ماکرولید است که در درمان طیف وسیعی از عفونت‌های باکتریایی مورد استفاده قرار می‌گیرد. همچنین ممکن است برای جلوگیری از عفونت برخی از باکتری‌ها مصرف شود. این دارو بر روی عفونت‌های ویروسی مانند سرماخوردگی و آنفولانزا اثری ندارد.

موارد مصرف:
  • اریترومایسین خوراکی (قرص اریترومایسین ۲۰۰ و ۴۰۰ یا سوسپانسیون خوراکی) یا تزریقی (ویال اریترومایسین) در درمان بیماری التهابی حاد لگن ناشی از نیسریا گونوره، بیماری لژیونر، بیماری سیفیلیس مصرف می‌شود.
  • اریتروماسین در عفونت‌های خفیف تا نسبتا شدید دستگاه تنفسی، پوست و بافت نرم ناشی از ارگانیسم‌های حساس کاربرد دارد.
  • اریترومایسین در عفونت‌های دستگاه ادراری – تناسلی ناشی از کلامدیا تراکوماتیس در دوران بارداری مورد استفاده قرار می‌گیرد.
  • از اریترومایسین برای پیشگیری از اندوکاردیت در مورد اقدامات دندانپزشکی، در بیمارانی که نسبت به پنی سیلین حساسیت دارند، استفاده می‌شود.
  • اریترمایسین در عفونت بدون عارضه اورترال، اندوسرویکال یا رکتال وقتی که مصرف تتراسیکلین منع مصرف دارد، مورد استفاد قرار می‌گیرد.
  • محلول موضعی اریترومایسین (اریترومایسین ۴ درصد یا ۲ درصد) برای جوش صورت در درمان موضعی آکنه یا جوش و لگاریس کاربرد دارد.
  • پماد چشمی اریترومایسین: در عفونت‌های سطحی چشم نظیر عفونت ملتحمه و قرنیه یا عفونت‌های قرنیه ناشی از ارگانیسم‌های حساس مصرف می‌شود. همچنین برای جلوگیری از افتالمیا نئوناتاروم نیز کاربرد دارد.
روش و مقدار مصرف:
  • با توجه به نوع و شدت عفونت از طریق خوراکی یا تزریق داخل وریدی، دوزهای مختلفی از اریترومایسین هر ۶ ساعت یک بار مصرف می‌شود و طول درمان یک تا دو هفته می‌باشد.
  • پماد چشمی اریترومایسین: یک لایه نازک به طول ۱ سانتی‌متر روزی یک بار یا بیش‌تر بر روی ملتحمه مالیده شود.
  • مصرف اریترومایسین جهت جلوگیری از افتالمیا نئوناتاروم در نوزادان: حداکثر تا یک ساعت بعد از تولد، لایه نازکی به طول ۰٫۵ تا ۱ سانتی‌متر بر روی ملتحمه مالیده می‌شود. برای هر نوزاد باید از پماد جداگانه‌ای استفاده شود. نوزادی که از مادر مبتلا به گونوره متولد می‌شود، علاوه بر پماد اریترومایسین باید ۲۰۰۰۰ تا ۵۰۰۰۰ واحد پنی‌سیلین جی از راه عضلانی یا وریدی دریافت کند.
  • ژل موضعی اریترومایسین و محلول موضعی اریترومایسین برای درمان جوش صورت یا آکنه: روزانه دو بار از ژل موضعی یا محلول موضعی بر روی جوش صورت یا ناحیه مبتلا مالیده می‌شود. دوره درمان ۸ تا ۱۰ هفته است.

توجه: حداکثر دوزاژ روزانه اریترومایسین اتیل سوکسینات ۴ گرم است.

نحوه مصرف اریترومایسین

استفاده از آنتی‌بیوتیک‌ها در زمانی که به آنها نیازی نیست باعث می‌شود اثربخشی دارو در مواقع نیاز از بین برود.

این دارو را به صورت خوراکی و به اندازه‌ای که پزشک تجویز کرده و معمولا قبل از وعده غذایی مصرف کنید. بهترین حالت جذب دارو مصرف آن با معده خالی است. اگر دچار تهوع شدید همراه با غذا یا شیر مصرف کنید. این قرص اگر شکسته شود مزه تلخی دارد لذا قرص کامل را قورت دهید و از جویدن یا شکستن آن خودداری کنید.

دوز مصرف داروی اریترومایسین و طول درمان وضعیت بیماری، و پاسخگویی بدن شما به درمان بستگی دارد و برای کودکان این دوز مصرفی بر اساس وزن تعیین می‌شود.

برای اثر بهتر داروی اریترومایسین آن را در ساعات مشخص بخورید تا میزان دارو در بدنتان ثابت بماند و برای اثر بهتر داروی اریترومایسین آن را در ساعات مشخص بخورید تا میزان دارو در بدنتان ثابت بماند. مصرف این دارو را تا میزانی که دکتر عفونی تجویز کرده ادامه دهید حتی اگر احساس کردید علائم عفونت از بین رفته است. قطع این دارو موقع درمان ممکن است باعث شود عفونت باکتریایی دوباره رشد کند و مشکل‌ساز شود. اگر وضعیت‌تان بهبود نیافت یا بدتر شد با پزشک‌تان تماس بگیرید.

عوارض جانبی اریترومایسین

مصرف اریترومایسین ممکن است موجب عوارضی مانند درد شکم، اسهال، ضعف، کاهش اشتها و استفراغ و یا دردهای غیرعادی شکمی شود. مصرف این دارو همراه با غذا ممکن است باعث کاهش این عوارض جانبی شود. اگر هر یک از این عوارض ادامه یافتند با پزشک خود تماس بگیرید.

درصورتی که پزشک داروی اریترومایسین را برای شما تجویز کرده است مطمئن باشید فوائد آن بیش از مضراتش بوده است. همچنین لازم است بدانید اکثر افرادی که داروی اریترومایسین را مصرف کرده اند، عوارض جدی این دارو را تجربه نکرده اند.

چنانچه با عوارضی نادر اما جدی‌ای نظیر تغییرات شنوایی (مانند کاهش شنوایی یا ناشنوایی)، مشکلات بینایی (مانند پرش پلک و تاری دید)، دید تار، ضعف عضلانی، مشکلات کبدی (مانند تهوع و استفراغ مداوم، درد شدید شکم و معده، زردی چشم یا پوست و ادرار تیره)، خستگی غیرمعمول، مواجه شدید، سریعا به پزشک خود اطلاع دهید. همچنین اگر علائمی مانند تپش قلب ناگهانی، بی‌حالی شدید و غش کردن مواجه شدید با فوریت‌های پزشکی تماس بگیرید.

این دارو به ندرت به‌دلیل مقاومت باکتری باعث ایجاد یک بیماری سخت روده (مشکلات کلوسنریدیوم با نشانه اسهال) می‌شود. این شرایط می‌تواند هنگام درمان یا حتی هفته‌ها و ماه‌ها بعد از درمان اتفاق بیفتد. در صورت بروز چنین مشکلی از داروهای ضداسهال یا مُسکن‌ها استفاده نکنید زیرا ممکن است شرایطتان بدتر شود لذا اگر عوارضی مانند اسهال شدید و مداوم، درد شکم یا معده، گرفتگی عضلانی و نشانه‌های خون در مدفوع سریعا با پزشک تماس بگیرید.

استفاده مداوم از این دارو برای دوره‌های طولانی ممکن است موجب ترشحات دهانی یا عفونت‌های مخمری شود. در صورت مشاهده علائم سفید رنگ در دهان و یا تغییر در ترشحات واژن با پزشک مشورت نمایید.

لازم است بدانید که واکنش آلرژیک جدی در مورد داروی اریترومایسین نادر است. با این وجود اگر واکنش آلرژیک جدی ای مثل علائم پوستی، خارش، تورم (مخصوصا در صورت، زبان و گلو)، گیجی شدید و اختلال تنفسی را تجربه کردید، سریعا از فوریت های پزشکی کمک بگیرید. با توجه به اینکه لیست عوارض کامل نیست، ممکن است با عارضه ای برخورد کنید که ذکر نشده باشد. در این موارد با پزشک یا دارو ساز مشورت کنید.

موارد احتیاط مصرف اریترومایسین

قبل از مصرف اگر به داروی اریترومایسین حساسیت دارید و یا سابقه‌ی آلرژی به این دارو یا دیگر آنتی‌بیوتیک‌هایی مانند آزیترومایسین و کلاریترومایسین دارید، این موضوع را با پزشک عفونی و گرمسیری یا دکتر داروخانه در میان بگذارید. داروی اریترومایسین ممکن است شامل ترکیبات غیر فعالی باشد که موجب بروز حساسیت یا مشکلات دیگر بشود. چنانچه سابقه‌ی بیماری‌هایی نظیر مشکلات کبدی، مشکلات کلیه و بیماری‌های بافت عضلانی مانند میاستنی گراویس دارید حتما این موارد را با پزشک خود در میان بگذارید.

داروی اریترومایسین ممکن است موجب تاثیراتی بر ریتم قلب (افزایش سطحQT کیوتی) شود. افزایش سطح کیوتی به ندرت موجب تپش قلب (به ندرت خطرناک) و علائمی دیگر مانند سرگیجه و غش کردن شود که سریعا نیاز به مراجعه به پزشک دارد. احتمال افزایش کیوتی در صورتی که شرایط خاص پزشکی داشته باشید یا داروهای دیگری مصرف کنید بالا می‌رود. قبل از مصرف اریترومایسین در مورد داروهای مصرفی خود با پزشک مشورت کنید. در صورتی که مشکلاتی مانند مشکلات قلبی (نارسایی قلبی، ضربان کند قلب، افزایش سطح کیوتی در تست EKG)، سابقه ژنتیکی مشکلات قلبی خاص (مانند افزایش سطح کیوتی در تست EKG و مرگ ناگهانی بر اثر ایست قلبی) دارید حتما قبل از مصرف این دارو با پزشک خود صحبت کنید.

کمبود پتاسیم و منیزیم خون نیز ممکن است خطر افزایش سطح کیوتی را بالا ببرد. این خطر درصورتی که از داروهای خاصی مانند دیوتیک‌ها یا قرص‌های آب استفاده می‌کنید و یا اگر علائمی مانند عرق کردن شدید، اسهال و تهوع دارید، افزایش می‌یابد و بهتر است درمورد استفاده صحیح این دارو با پزشک خود مشورت کنید.

مصرف اریترومایسین ممکن است موجب مشکلات در واکسن‌های باکتریایی مانند واکسن تیفوئید شود. در هنگام مصرف این دارو واکسیناسیون را به جز مواردی که پزشک توصیه کرده است را انجام ندهید. قبل از هر گونه جراحی همه‌ی داروهایی که مصرف می‌کنید (مانند داروهای تجویز شده و تجویز نشده و محصولات گیاهی) را با پزشک یا دندانپزشک خود در میان بگذارید.

برخی از محصولات اریترومایسن ممکن است حاوی سدیم باشند. اگر رژیم غذایی محدودیت نمک، یا اگر شرایطی مانند نارسایی احتقانی قلبی یا هر شرایطی که مصرف نمک ممکن است موجب بدتر شدن آن شود، دارید با پزشک مشورت کنید.

سالمندان نیز ممکن است نسبت به عوارض پس از مصرف این دارو مخصوصا افزایش سطح کیوتی و ریزش مو حساسیت بیشتری از خود نشان دهند.

اگر حامله هستید قبل از مصرف این دارو به پزشک خود اطلاع دهید. اریترومایسین از طریق شیر مادر به نوزاد منتقل می‌شود. در این زمینه با پزشک مشورت کنید.

تداخلات دارویی اریترومایسین با داروهای دیگر

تداخلات دارویی ممکن است عملکرد و تاثیر داروی اریترومایسین را تغییر دهد یا باعث افزایش ریسک بروز عوارض جانبی آن شود. این مقاله شامل تمامی تداخلات دارویی ممکن، نیست لذا لیست تمامی داروهای مصرفی‌تان را باپزشک یا دکتر داروخانه در میان بگذارید. و بدون صلاحدید پزشک شروع به مصرف، قطع یا تغییر دوز داروی اریترومایسین نفرمایید.
داروهایی که ممکن است با اریترومایسین تداخل دارویی داشته باشند عبارتند از:

  • کلیندامایسین
  • دیگوکسین

بسیاری از داروها مانند آمیودارون، سیاسپرید، دوفتیلید، درون‌دارون، ایبوتیلید، پیموزید، سیساپراید، پروپافنون، کوئنیدین، پروکائین آمید، سوتالول و … علاوه بر اریترومایسین ممکن است بر ریتم قلب (افزایش سطح کیوتی) تاثیر بگذارند.
داروهایی هستند که می‌توانند بر روی خروج اریترومایسین از بدن تاثیر بگذارند که موجب تاثیرگذاری این دارو در بدن می‌شود. این داروها عبارتند از:

  • ضدقارچ‌های «زول» مانند ایتراکونازول، کتوکونازول
  • برخی از مسدودکننده‌های کلسیم مانند دیلتیازم، وراپامیل
  • داروهای ضدتشنج مانند کاربامازپین، فینیتوئین،
  • آنتی‌بیوتیک کینوپریستین-دالفوپریستین
  • ساکویناویر

این دارو می‌تواند روند خروج دیگر داروها کاهش دهد و بر عملکرد آن‌ها تاثیر بگذارد. این داروها عبارتند از:

  • داروی بروموکریپتین و کلشی سین
  • برخی از بنزودیازپین‌ها مانند میدازولام و تریازولام
  • التریپان
  • آلکالوئیدهای قلیایی مانند ارگوتامین، دی هیدرو ارگوتامین
  • داروهای درمان اختلال نعوظ یا فشارخون ریوی مانند سیلدنافیل، تادالافیل
  • داروهای استاتین مانند وینبلاستاتین، لواستاتین، سیمواستاتین و …

تقریباً اکثر آنتی‌بیوتیک‌ها بر روی هورمون‌های کنترل بارداری مانند قرص‌ها،‌ برچسب‌ها و حلقه‌های کنترل بارداری تاثیر می‌گذارند و برخی از این آنتی‌بیوتیک‌ها (مانند ریفامپین و ریفابوتین) تاثیر این محصولات را کاهش می‌دهند و ممکن است موجب بارداری شوند. اگر از هورمون‌های کنترل بارداری استفاده می‌کنید قبل از مصرف این آنتی‌بیوتیک‌ها با پزشک خود مشورت کنید.

این دارو ممکن در برخی از آزمایش‌های پزشکی (آزمایش‌های ادرار) دخالت کرده و نتیجه آن را تغییر دهد. مصرف این دارو را به پرسنل آزمایشگاه و پزشک اطلاع دهید.

علائم اوردوز اریترومایسین

اگربا مصرف داروی اریترومایسین دچار عوارض جدی ای نظیر مشکل تنفسی یا بیهوشی شدید با اورژانس تماس بگیرید. این دارو برای وضعیت فعلی شما تجویز شده است و در موارد دیگر عفونتی از آن بدون اجازه دکتر استفاده نکنید.

اگر یکی از نوبت‌های مصرف دارو اریترومایسین را فراموش کرده‌اید، در اولین فرصت آن را مصرف کنید. اما اگر نزدیک به مصرف دوز بعدی به‌یاد آوردید که دارو را مصرف نکرده‌اید، نیازی به مصرف دو برابر داروی اریترومایسین نیست و کافی‌ست فقط دوز مقرر را مصرف کنید.

برای نگهداری صحیح داروی اریترومایسین، آن را در دمای اتاق، دور از حرارت و رطوبت و خارج از دسترس کودکان قرار دهید و در حمام نگهداری نفرمایید. توجه داشته باشید که داروی منقضی شده را مصرف نکنید.

منابع:

۱- doctoreto.com

۲- webmd.com

۳- dorvana.com


 

0
نوشته شده توسط بهنوش فرجی

مصرف بالای اسید فولیک با کاهش خطر ابتلا به سرطان روده بزرگ مرتبط است

بیماری‌‌ها و راه درمان, دارونامهتغذیه سالم, پیشگیری بهتر از درمان , بهنوش فرجی

 

به گزارش سایت news-medical.net

در یک مطالعه جدید نشان می‌دهد که مصرف بالای فولات ( اسید فولیک یا ویتامین B۹ ) با کاهش خطر ابتلا به سرطان روده بزرگ همراه است، یافته‌های به دست آمده مطابق با یافته‌های مطالعات قبلی اپیدمیولوژیک می‌باشد.

شواهد اخیر نشان داده‌ است که مصرف مقادیر بسیار بالایی اسید فولیک از طریق مکمل‌ها و رژیم غذایی می‌تواند خطر برخی سرطان‌ها را افزایش دهد. مانند سرطان پروستات که‌ تا حدودی افزایش می‌دهد و در مورد سرطان سینه هنوز ضد و نقیض وجود دارد.

با این وجود، اهمیت بالقوه اسید فولیک در پیش‌گیری از سرطان کولورکتال (روده بزرگ)  مورد تردید باقی می‌ماند. این مطالعه در دستگاه گوارش دیده می‌شود و اولین کسی که به ارتباط اسید فولیک با سرطان روده بزرگ بعد از غنی‌سازی اجباری می‌پردازد ایالات‌متحده است.

یک تیم تحقیقاتی به سرپرستی دکتر ویکتوریا استیون‌ست که برروی این مسئله تحقیق می‌کنند. دکتر ویکتوریا استیون دکتر استراتژیک خدمات آزمایشگاهی در انجمن سرطان آمریکاست، که مسئله تحقیقاتی‌شان برروی ارتباط بین مصرف فولات(اسیدفولیک) و سرطان روده بزرگ و پیشگیری از سرطان II تغذیه کوهورت است که تعداد شرکت‌کنندگان این تحقیق در حدود ۹۹٫۵۲۳ نفر می‌باشد.

در مجموع ۱۰۲۳ شرکت‌کننده، که بین سال‌های ۱۹۹۹ و ۲۰۰۷ مبتلا به سرطان کولورکتال(روده بزرگ) بودند  یک دوره کامل اسیدفولیک برای‌شان  در نظر گرفته شده بود.

که در اولین پیگیری‌ها طی دو سال (۱۹۹۹ تا ۲۰۰۱)، هیچ ریسک بالاتر و کم‌تری مشاهده نشده بود، اما در طی سال‌های ۲۰۰۲ تا ۲۰۰۷، مصرف فولات بالا با کاهش خطر ابتلا به سرطان روده بزرگ همراه بود.

دکتر استیونز می‌گوید: «در حالی که غنی‌سازی اسید فولیک یک موفقیت بهداشتی عمومی در کاهش خطر نقص لوله عصبی بوده‌است، اما احتمال افزایش خطر سرطان مشروع بوده است.»

 جمعیت تحقیق ما شامل بسیاری از شرکت‌کنندگانی بود که این میزان بسیار بالایی اسید فولیک مصرف کردند و ما هیچ خطر افزایش سرطان روده بزرگ در این افراد مشاهده نکردیم.

منبع: news-medical.net


 

0
1 25 26 27 28 29 47