بیماری‌‌ها و راه درمان, دارونامه , پیشگیری بهتر از درمان

توجه: مطلبی که مطالعه می‌کنید صرفا جنبه‌ی افزایش آگاهی دارد و به هیچ وجه جایگزین توصیه‌های پزشک نیست. برای مصرف دارو، آگاهی از عوارض جانبی، تداخل دارویی و موارد مرتبط دیگر لازم است حتما به پزشک متخصص مراجعه کنید.

ونوویتال (به انگلیسی: Veinovital )
رده درمانی: همورویید و واریس
اشکال دارویی: قرص

نارسایی مزمن شبکه سیاهرگی و رفع عوارض آن از قبیل اِدِم، خارش، درد و احساس سنگینی در پا، گرفتگی عضله ساق پا
تقویت دیواره عروق و همچنین پیشگیری از تضعیف آن (پیشگیری و بهبود واریس و هموروئید)

موارد مصرف:

• درمان واریس سطحی و عمیق وریدی
• درمان فلبیت
• برطرف کننده درد و احساس سنگینی ناشی از نارسایی مزمن وریدی
• درمان کمکی هموروئید

روش مصرف:

روزی ۲ بار (صبح و عصر)، هر بار ۱ قرص همراه غذا با حداقل یک لیوان آب
بهتر است این دارو با رعایت فاصله زمانی با سایر داروها مصرف شود.

هشدار مصرف:

در صورت استفاده از داروهای ضدانعقاد و ضدپلاکت، با احتیاط مصرف شود.

موارد منع مصرف:

مصرف آن در بیماران کلیوی مزمن و کودکان زیر ۱۲ سال توصیه نمی‌گردد.

مصرف در بارداری و شیردهی:

به دلیل عدم وجود اطلاعات کافی، مصرف آن در این دوران توصیه نمی‌شود.

تداخلات دارویی:

ندارد.

عوارض جانبی:

با رعایت دوز درمانی ارائه شده، هیچ عارضه جانبی مشاهده نمی‌گردد. فقط به ندرت ممکن است در افراد حساس به عوارض گوارشی مانند حالت تهوع و استفراغ ایجاد شود ( برای جلوگیری از این حالت، توصیه می‌گردد دارو با معده پر مصرف شود).

شرایط نگهداری:

در دمای کمتر از ۳۰ درجه سانتی‌گراد، دور از نور و رطوبت نگهداری شود.

اجزای تشکیل‌دهنده:

عصاره دانه شاه بلوط هندی(۲۵۰ میلی گرم Aesculus hippocastanum) (معادل ۵۰ میلی‌گرم اسین).
این عصاره حاوی تری‌ترپن ساپونین‌ها ( اسین )، فلاوونوئیدها، اولیگومر پروآنتوسیانیدین‌ها و تانن‌ها می‌باشد.

اثرات درمانی و فارماکولوژی:

براساس آزمایشات به عمل آمده، عصاره دانه شاه بلوط هندی با اثر کاهش نفوذپذیری عروق و بهبود جریان برگشتی خون سیاهرگی و کاهش آنزیم‌های لیزوزومی، مانع شکسته شدن موکوپلی ساکاریدهای دیواره مویرگ‌ها گردیده، از تشکیل کیسه‌های سیاهرگی هموروئید و واریس جلوگیری به عمل آورده و با ممانعت از انتقال پروتئین، الکترولیت‌ها و آب به فضای میان بافتی، مانع ایجاد اِدِم در بافت‌ها می‌گردد. بنابراین در ترومای شدید مغز و جمجمه، جراحت تروماتیک سر و جلوگیری و درمان اِدِم بعد از تروما و جراحی کاربرد دارد. مطالعات همچنین تاثیر چشمگیر عصاره دانه این گیاه در بهبود و درمان فلبیت، ترومبوفلبیت و فلبوترومبوز را نشان می‌دهند.
این عصاره با تقویت مویرگ‌ها و رگ‌های خونی،نه تنها از ابتلا به بیماری‌هایی مانند واریس و هموروئید جلوگیری می‌نماید، بلکه با بازسازی جراحات و التهابات عروق و استحکام دیواره رگ‌های ضعیف، موجب تسریع درمان می‌گردد.

منبع: drsaniei.darooyab.ir

بیماری‌‌ها و راه درمان, دارونامه , پیشگیری بهتر از درمان

کاپتوپریل (به انگلیسی: Captopril)
رده درمانی: کاهنده فشار خون. مهارکننده آنزیم تبدیل کننده آنژیوتانسین (ACEI)
اشکال دارویی: قرص

موارد مصرف قرص کاپتوپریل

کاپتوپریل، Captopril برای درمان فشارخون بالا (فشار خون بالا) استفاده می‌شود. کاهش فشارخون بالا به جلوگیری از سکته مغزی، حملات قلبی و کلیه کمک می‌کند. همچنین این دارو کاپتوپریل، برای درمان نارسایی قلبی، محافظت از کلیه‌ها از آسیب به دلیل دیابت و بهبود بقای پس از حمله قلبی استفاده می‌شود.

نحوه استفاده از کاپتوپریل

بخش هشدار در زمان مصرف کاپتوپریل را بخوانید

دوز کاپتوپریل و نحوه مصرف کاپتوپریل

کاپتوپریل ۲۵ را بصورت خوراکی با معده خالی (حداقل یک ساعت قبل از غذا) طبق دستور پزشک خود، معمولا دو تا سه بار در روز، مصرف کنید.

دوز کاپتوپریل براساس وضعیت پزشکی شما و پاسخ به درمان است.
برای به دست آوردن بیش‌ترین نتیجه از کاپتوپریل به‌طور مرتب از کاپتوپریل استفاده کنید. برای کمک به شما، به یاد داشته باشید، هر روز آن را در همان زمان مصرف کنید. مهم است که مصرف کاپتوپریل را ادامه دهید حتی اگر احساس خوبی داشته باشید. اکثر افراد مبتلا به فشار خون بالا احساس بیماری نمی‌کنند.

برای درمان فشارخون بالا، قبل از این‌که بتوانید از کاپتوپریل زیر زبانی ۲۵ به طور کامل استفاده کنید، ممکن است ۲ هفته طول بکشد، تا مزایای کاپتوپریل تاثیر بگذارد. برای درمان نارسایی قلبی، ممکن است هفته‌ها تا چند ماه طول بکشد تا از مزایای کاپتوپریل مطلع شوید. اگر وضعیت شما بهبودی نداشته باشد و یا آن را بدتر کند (به عنوان مثال فشارخون شما بالا یا افزایش می یابد)، به پزشک خود بگویید.

هشدار در زمان مصرف کاپتوپریل

این دارو در صورت استفاده در دوران بارداری می‌تواند صدمات جدی (احتمالاً کشنده) برای نوزاد متولد نشده ایجاد کند . بنابراین ، جلوگیری از بارداری هنگام مصرف این دارو بسیار مهم است . برای کسب اطلاعات بیشتر با پزشک خود مشورت کرده و در مورد استفاده از اشکال قابل اعتماد کنترل بارداری هنگام مصرف این دارو در مورد آن صحبت کنید . اگر قصد بارداری دارید ، باردار شوید یا فکر می کنید ممکن است باردار باشید ، سریعاً با پزشک خود تماس بگیرید.

چه کسانی نباید کاپتوپریل را مصرف کنند

با شرایط زیر این دارو منع مصرف دارد. در صورت وجود موارد زیر با پزشک خود مشورت کنید:
شرایط:

• مقدار کم سدیم در خون وجود دارد؛
• مقدار زیادی پتاسیم در خون وجود دارد؛
• کاهش مقاومت بدن در برابر عفونتکاهش عملکرد مغز استخوان؛
• نوتروفیل ها نوعی گلبول سفید را کاهش می‌دهد؛
• تنگ شدن دریچه قلب آئورت؛
• تنگی‌شریان کلیوی؛
• فشارخون غیرطبیعی؛
• بیماری کلیه با کاهش عملکرد کلیه؛
• سرفه کردن؛
• کهیر شدید؛
• گیرنده پیوند عضو؛
• بارداری؛
• مشکل جریان خون مغز؛
• همودیالیز با غشای پر شار؛
• آلرژی؛
• مهارکنندگان ACE

اطلاعات کامل در مورد دارو

این داده‌های دارای حق چاپ از یک ارائه‌دهنده داده‌های دارای مجوز بارگیری شده و برای توزیع نیست، جز آن‌که ممکن است با شرایط استفاده مجاز باشد، از داده‌های موجود با اجازه و دارای حق چاپ انتخاب شده است.

شرایط استفاده: اطلاعات موجود در این بانک اطلاعاتی در نظر گرفته شده است تا تخصص و قضاوت متخصصان مراقبت‌های بهداشتی را جایگزین آن نشود. این اطلاعات برای پوشش دادن کلیه موارد ممکن، دستورالعمل‌ها، اقدامات احتیاطی، اثرات متقابل مواد مخدر یا عوارض جانبی آن در نظر گرفته نشده است ، همچنین نباید این‌گونه تفسیر شود که نشان می‌دهد استفاده از یک داروی خاص برای شما یا هر کس دیگری ایمن، مناسب یا مؤثر است. قبل از مصرف هر دارویی، تغییر رژیم غذایی یا شروع یا قطع هر دوره درمانی، باید با یک متخصص بهداشت و درمان مشورت شود.

عوارض جانبی کاپتوپریل

بخش هشدار در زمان مصرف کاپتوپریل را بخوانید
سرگیجه، از دست دادن حس چشایی و سرفه خشک نیز ممکن است رخ دهد. اگر هر یک از این اثرات همچنان ادامه داشته باشد یا بدتر شود، به سرعت به پزشک یا داروساز خود بگویید.

به‌خاطر داشته باشید که پزشک شما کاپتوپریل را تجویز کرده است زیرا او تشخیص داده است که منافع کاپتوپریل بیشتر از خطر عوارض جانبی کاپتوپریل است. بسیاری از افرادی که از کاپتوپریل استفاده می کنند عوارض جانبی جدی ندارند.

اگر هر کدام از این عوارض جانبی بعید، اما جدی وجود داشته باشد: سرگیجه، ضربان قلب سریع، علائم بالاتری از پتاسیم خون (مانند ضعف عضلانی، ضربان قلب به آرامی / غیرطبیعی)، علائم عفونت (مانند تب، لرز، گلو درد مداوم)، ادرار کدر و مات، به پزشک خود اطلاع دهید.

اگرچه ممکن است کاپتوپریل برای جلوگیری از مشکلات کلیوی یا درمان افرادی که مشکلات کلیوی دارند مورد استفاده قرار گیرد، همچنین ممکن است به ندرت باعث مشکلات جدی کلیه یا بدتر شدن آن‌ها شود. در صورت مصرف کاپتوپریل، پزشک کلیه شما را کنترل خواهد کرد. در صورتی که نشانه‌هایی از مشکلات کلیه مانند تغییر میزان ادرار داشته باشید، به پزشک خود اطلاع دهید.

کاپتوپریل ممکن است به ندرت باعث مشکلات جدی (احتمالا کشنده) کبد شود. اگر متوجه شدید یکی از عوارض جانبی ناخوشایند اما جدی مانند زخم در چشم، پوست، ادرار تیره، درد شدید معده یا شکم، تهوع و استفراغ مداوم داشتید را به پزشک خود اطلاع دهید.

واکنش بسیار حساس به آلرژیک کاپتوپریل نادر است. اما اگر متوجه شدید هر یک از علائم زیر را در یک واکنش حساسیت جدی، بی‌هوشی، خارش / تورم (به خصوص صورت / زبان / گلو)، سرگیجه شدید، مشکل تنفس دارید، بدون انجام هرگونه مداخله درمانی، به پزشک مراجعه کنید.

این یک لیست کامل از عوارض جانبی احتمالی کاپتوپریل نیست. اگر اثرات دیگری را که در بالا ذکر نشده است متوجه شوید، با پزشک یا داروساز خود تماس بگیرید.

احتیاط در زمان مصرف کاپتوپریل

بخش هشدار در زمان مصرف کاپتوپریل را بخوانید
قبل از مصرف کاپتوپریل، اگر به آن حساسیت دارید، به پزشک یا داروساز خود بگویید؛ یا به سایر مهار کننده‌های ACE (مانند لیزینوپریل)؛ یا اگر آلرژی دارید. کاپتوپریل ممکن است حاوی مواد غیرفعال باشد که باعث ایجاد واکنش‌های آلرژیک و یا مشکلات دیگر می‌شود. برای اطلاعات بیشتر با داروساز خود صحبت کنید.

قبل از استفاده از کاپتوپریل، به پزشک یا داروساز سابقه پزشکی خود، به ویژه: تاریخچه واکنش‌های آلرژیک شامل تورم صورت / لب‌ها / زبان / گلو (آنژیوادما)، روش‌های فیلتر کردن خون (مانند افسردگی LDL، دیالیز)، بیماری‌های کلاژن عروقی (مانند لوپوس، اسکلرودرمی)، سطح بالایی از پتاسیم در خون.

کاپتوپریل ممکن است باعث سرگیجه شما شود. الکل یا ماری جوانا (شاهدانه) می‌تواند موجب سرگیجه بیشتری شود. رانندگی نکنید، از ماشین‌آلات استفاده کنید یا هر کاری را که نیاز به هشیاری دارید انجام دهید، تا زمانی که بتوانید آن را با خیال راحت انجام دهید. محدود کردن نوشیدنی‌های الکلی اگر از مواد مخدر استفاده می‌کنید، با دکتر خود صحبت کنید.

برای کاهش خطر سرگیجه، هنگام افزایش از موقعیت نشسته یا دروغ، به آرامی بلند شوید.

عرق کردن، اسهال، یا استفراغ ممکن است موجب از دست دادن بیش از حد آب بدن (کم‌آبی) شود و خطر ابتلا به سرگیجه را افزایش دهد. اسهال طولانی مدت یا استفراغ را به دکتر خود گزارش دهید. اطمینان حاصل کنید که مایعات کافی برای جلوگیری از کم‌آبی بدن نوشیدنی مگر اینکه پزشک شما را در غیر این صورت هدایت کند.

قبل از انجام عمل جراحی، به پزشک یا دندان‌پزشک خود بگویید که تمام محصولاتی که استفاده می‌کنید (از جمله داروهای تجویزی، داروهای بدون نسخه و محصولات گیاهی).

کاپتوپریل ممکن است سطح پتاسیم شما را افزایش دهد. قبل از استفاده از مکمل‌های پتاسیم یا جایگزین‌های نمکی که حاوی پتاسیم هستند، با پزشک یا داروساز مشورت کنید.

بزرگسالان سالمند ممکن است حساسیت بیش‌تری نسبت به عوارض جانبی کاپتوپریل، از جمله سرگیجه و افزایش سطح پتاسیم داشته باشند.

مصرف کاپتوپریل در دوران بارداری و شیردهی

کاپتوپریل برای بارداری توصیه نمی‌شود. کاپتوپریل ممکن است به نوزاد آسیب برساند. برای جزئیات بیشتر با دکتر خود مشورت کنید. (همچنین بخش هشدار در زمان مصرف کاپتوپریل را بخوانید.)

کاپتوپریل به شیر مادر منتقل می‌شود اما بعید است به یک نوزاد شیرخوار آسیب برساند. قبل از شیردهی با پزشک خود مشورت کنید.

تداخل دارویی کاپتوپریل

بخش هشدار در زمان مصرف کاپتوپریل را بخوانید.
همچنین به بخش احتیاط در زمان مصرف کاپتوپریل مراجعه کنید.
تعاملات دارویی ممکن است باعث تغییر رفتار داروهای شما یا افزایش خطر ابتلا به عوارض جانبی جدی شود. این مقاله شامل تمام تعاملات احتمالی کاپتوپریل نیست. فهرستی از تمام محصولاتی که استفاده می‌کنید (شامل داروهای تجویزی / غیر تجویزی و محصولات گیاهی) را لیست کنید و آن را با پزشک و داروساز خود به اشتراک بگذارید. بدون اجازه پزشک خود، دارو را شروع، متوقف و یا تغییر دوز ندهید.

برخی از محصولات که ممکن است با کاپتوپریل ارتباط برقرار کنند عبارتند از: آلیسیرن، داروهای خاصی که سیستم‌ایمنی را تضعیف می‌کنند و خطر ابتلا به عفونت را افزایش می‌دهند (مانند everolimus، sirolimus)، لیتیوم، داروهایی که ممکن است پتاسیم را در خون افزایش دهند (مثل ARB ها از جمله لوزارتان / والاسارتان، قرص های جلوگیری از بارداری حاوی دسپیرنون)، ساوبتیترول.

برخی از محصولات دارای مواد تشکیل‌دهنده‌ای هستند که می‌توانند فشارخون شما را افزایش دهند یا نارسایی قلبی را بدتر کنند. به پزشک خود بگویید چه محصولاتی را استفاده می‌کنید و از نحوه استفاده از آن‌ها به صورت ایمن (به خصوص محصولات سرفه و سرماخوردگی، مواد غذایی رژیمی یا NSAID‌ها مانند ایبوپروفن / ناپروکسن) بپرسید.

واکنش بسیار جدی ممکن است در صورت تزریق برای آلرژی به زنبور عسل / گوسفند (حساسیت زدایی) رخ دهد و همچنین کاپتوپریل مصرف کنید. اطمینان حاصل کنید که تمام پزشکان شما می‌دانند که داروهای مورد استفاده شما چیست.

کاپتوپریل ممکن است با آزمون‌های آزمایشگاهی خاص (از جمله آزمایش ادرار استون) تداخل داشته باشد، که احتمالا باعث نتایج غلط می‌شود. اطمینان حاصل کنید که پرسنل آزمایشگاهی و تمام پزشکان شما می‌دانند که شما از کاپتوپریل استفاده می‌کنید

مصرف بیش از حد کاپتوپریل

اگر کسی بیش از حد کاپتوپریل مصرف کرده و دارای علائم جدی نظیر مشکل تنفس باشد، با شماره ۱۱۵ تماس بگیرید.

علائم تجویز ممکن است: سرگیجه شدید، ناتوانی، ضربان قلب سریع باشد.

نکات مهم در کاپتوپریل

کاپتوپریل را با دیگران به اشتراک نگذارید.

تغییر سبک زندگی مانند برنامه‌های کاهش استرس، ورزش و تغییرات غذایی ممکن است اثربخشی کاپتوپریل را افزایش دهد. با پزشک یا داروساز خود در مورد تغییرات شیوه زندگی که ممکن است برای شما مفید باشد صحبت کنید.

آزمایشات آزمایشگاهی و / یا آزمایشات پزشکی (مانند عملکرد کلیه، سطح پتاسیم) باید به صورت دوره ای انجام شود تا مانع پیشرفت بیماری شما شود یا عوارض جانبی را پزشک بررسی کند. برای جزئیات بیشتر با دکتر خود مشورت کنید.

هنگام مصرف کاپتوپریل، فشار خون‌تان را به‌طور مرتب بررسی کنید. یاد بگیرید چگونه به کنترل فشارخون خود در خانه بپردازید و نتایج را با پزشک خود به اشتراک بگذارید.

فراموش کردن یک نوبت از دوز مصرفی کاپتوپریل

اگر شما یک نوبت را فراموش کرده‌اید ودوز از دست رفته نزدیک به زمان دوز بعدی باشد، دوز از دست رفته را فراموش کنید و برنامه منظم قبلی را ادامه دهید(مقدار دارو را دوبرابر نکنید)

نگهداری کاپتوپریل

در دمای اتاق و دور از نور و رطوبت نگه دارید. در حمام نگهداری نکنید. تمام داروها را از کودکان و حیوانات خانگی دور نگه دارید. کاپتوپریل اگر کمی بوی گوگرد را داشته باشد، عادی است.
داروهای تاریخ مصرف گذشته یا داروهایی که اضافی هستند را در توالت نریزید زیرا بیشتر فاضلاب‌های شهری بعد از تصفیه برای مزارع و کشتزارها استفاده می‌شود.

منبع: sayarak.com

بیماری‌‌ها و راه درمان, دارونامه , پیشگیری بهتر از درمان

نام تجاری دارو: آلبنزا

نام رایج دارو: آلبندازول Albendazole

توجه: مطلبی که مطالعه می‌کنید صرفا جنبه‌ی افزایش آگاهی دارد و به هیچ وجه جایگزین توصیه‌های پزشک نیست. برای مصرف دارو، آگاهی از عوارض جانبی، تداخل دارویی و موارد مرتبط دیگر لازم است حتما به پزشک متخصص مراجعه کنید.

آلبندازول چیست و چه کاربردی دارد؟

داروی آلبندازول برای درمان بعضی از عفونت‌های کرم نواری مانند نوروسیستریکوس و بیماری هیداتید استفاده می‌شود.

نحوه‌ی مصرف آلبندازول و دوز مصرفی

این دارو را طبق دستور پزشک، به صورت خوراکی و معمولا یک یا دو بار در روز، مصرف کنید. اگر شما یا فرزندتان با بلعیدن قرص مشکل دارید می‌توانید آن را له کنید یا بجوید و سپس با کمک آب فرو دهید.

در برخی شرایط، مثلا در صورت ابتلا به بیماری هیداتید، ممکن است پزشک شما مصرف این دارو را به صورت دوره‌ای تجویز کند. به عنوان مثال ممکن است بعد از یک دوره‌ی بیست و هشت روزه‌ی مصرف دارو، دو هفته استفاده از آلبندازول را متوقف کند. با دقت به راهنمایی‌های دکتر عفونی توجه کنید.

دوز مصرفی داروی آلبندازول به سن، وضعیت بیماری و پاسخگویی بدن شما به درمان بستگی دارد.

برای تاثیرگذاری بیش‌تر لازم است داروی آلبندازول را به صورت منظم مصرف کنید. به یاد داشته باشید که هر روز دارو را در ساعت مقرر استفاده کنید. اگر پزشک شما این‌طور صلاح دیده که داروی آلبندازول را در دوره‌های مصرفی معینی استفاده کنید بهتر است زمان مجدد مصرف داروی آلبندازول را روی تقویم علامت‌گذاری کنید.

حتی اگر بعد از چند روز مصرف دارو علائم بیماری ناپدید شدند تا اتمام دوره‌های درمانی به مصرف داروی آلبندازول ادامه دهید. توقف دارو به طور خودسرانه ممکن است منجر به بازگشت عفونت شود.

در صورت استفاده از داروی آلبندازول از خوردن گریپ‌فروت یا نوشیدن آب گریپ‌فروت اجتناب کنید مگر این‌که پزشک‌تان به شما اطمینان بدهد که می‌توانید با خیال راحت این کار را انجام دهید. مصرف گریپ‌فروت می‌تواند احتمال ابتلا به عوارض جانبی این دارو را افزایش دهد. برای دانستن جزئیات بیش‌تر با پزشک خود یا دکتر داروخانه صحبت کنید.

در صورتی که تغییری در وضعیت بیماری شما حاصل نشد یا حال‌تان وخیم‌تر شد به پزشک خود اطلاع دهید.

عوارض جانبی داروی آلبندازول

حالت تهوع، استفراغ، احساس درد در ناحیه‌ی شکم، سردرد و ریزش مو از جمله عوارض جانبی داروی آلبندازول است. در صورتی که هر کدام از این عوارض برای مدت طولانی ادامه داشت یا وخیم‌تر شد به پزشک خود اطلاع دهید.

درصورتی که پزشک داروی آلبندازول را برای شما تجویز کرده است مطمئن باشید فوائد آن بیش از مضراتش بوده است. همچنین لازم است بدانید اکثر افرادی که داروی آلبندازول را مصرف کرده اند عوارض جدی این دارو را تجربه نکرده‌اند.

در صورتی که به عوارض جانبی خطرناکی مانند سردردهای شدید و مداوم، تغییرات بینایی، زرد شدن پوست، زرد شدن چشم، درد شدید معده و شکم، ادرار تیره، خستگی غیرمعمول، کبودی، خون‌ریزی، علائم عفونت مانند گلودرد مداوم و تب و لرز، مشکلات کلیوی مانند تغییر در میزان ادرار، گیجی، تشنج و سفت شدن گردن مبتلا شدید بالافاصله موضوع را با پزشک خود در میان بگذارید.

لازم است بدانید که واکنش آلرژیک جدی در مورد داروی آلبندازول نادر است. با این وجود اگر واکنش آلرژیک جدی‌ای مثل علائم پوستی، خارش، تورم (مخصوصا در صورت، زبان و گلو)، گیجی شدید و اختلال تنفسی را تجربه کردید سریعا از فوریت های پزشکی کمک بگیرید.
با توجه به اینکه لیست عوارض کامل نیست ممکن است با عارضه‌ای برخورد کنید که ذکر نشده باشد. در این موارد با پزشک یا دارو ساز مشورت کنید.

موارد احتیاط مصرف داروی آلبندازول

پیش از مصرف داروی آلبندازول در صورتی که به این دارو یا سایر داروهای ضد کرم بنزیمیدازول مانند مبندازول آلرژی دارید موضوع را با پزشک خود یا دکتر داروخانه مطرح کنید. داروی آلبندازول ممکن است شامل ترکیبات غیرفعالی باشد که موجب بروز حساسیت یا مشکلات دیگر شود. برای اطلاع از جزئیات بیش‌تر با دکتر داروخانه صحبت کنید.

قبل از استفاده از داروی آلبندازول سوابق پزشکی خود از جمله سابقه‌ی بیمار‌های کبدی، مشکلات مجاری صفراوی مثل انسداد و مشکلات خونی و مغزاستخوان را با پزشک خود یا دکتر داروخانه در میان بگذارید.

مصرف داروی آلبندازول ممکن است موجب مشکلات کبدی شود. با توجه به این‌که مصرف نوشیدنی‌های الکلی خطر ابتلا به مشکلات کبدی را افزایش می‌دهد از مصرف الکل حین استفاده از این دارو اجتناب کنید. درباره‌ی جزئیات بیش‌تر با پزشک خود یا دکتر داروخانه صحبت کنید. قبل از هرگونه جراحی همه‌ی داروهایی که مصرف می‌کنید را با پزشک یا دندانپزشک خود در میان بگذارید.

از آن‌جا که مصرف داروی آلبندازول ممکن است به جنین آسیب برساند چنان‌چه باردار هستید فقط در صورت نیاز ضروری داروی آلبندازول را مصرف کنید و در مورد فواید و مضرات آن از پزشک خود کمک بگیرید. پیش از شروع مصرف این دارو باید تست بارداری شما منفی باشد. لازم است زنانی که از این دارو استفاده می‌کنند تا یک ماه پس از توقف مصرف دارو از روش‌های پیش‌گیری از بارداری مثل استفاده از کاندوم یا قرص‌های ضدبارداری استفاده کنند.

این دارو از طریق شیر مادر به نوزاد منتقل می‌شود. برای مصرف داروی آلبندازول در دوران شیردهی با پزشک خود مشورت کنید.

تداخلات دارویی آلبندازول با داروهای دیگر

تداخلات دارویی ممکن است عملکرد و تاثیر داروی آلبندازول را تغییر دهد یا باعث افزایش ریسک بروز عوارض جانبی آن شود. این مقاله شامل تمامی تداخلات دارویی ممکن نیست لذا لیست تمامی داروهای مصرفی‌تان را با پزشک یا داروساز در میان بگذارید و بدون صلاح‌دید پزشک شروع به مصرف، قطع یا تغییر دوز هیچ دارویی نفرمایید.

علائم اوردوز داروی آلبندازول

اگر فردی بیش از اندازه از داروی آلبندازول استفاده کرده بود و دچار علائمی مانند بیهوش شدن یا مشکل در تنفس شد با مرکز فوریت‌های پزشکی تماس بگیرید.

توجه داشته باشید:

داروی خود را با دیگران به اشتراک نگذارید.

این دارو فقط برای درمان وضعیت فعلی شما تجویز شده است. بدون صلاح‌دید پزشک آن را برای درمان عفونت‌های دیگر به کار نبرید.

پیش از مصرف داروی آلبندازول و پس از مصرف آن، به طور منظم، باید آزمایش‌هایی از قبیل آزمایش‌های کبدی، تست بارداری و شمارش کامل خون انجام بگیرد. تمامی ملاقات‌های پزشکی و آزمایشگاهی خود را به موقع انجام دهید. برای جزئیات بیش‌تر با پزشک خود مشورت کنید.

اگر دوز مصرفی داروی آلبندازول را فراموش کردید، در اولین زمان ممکن، آن را مصرف کنید. اما اگر نزدیک به مصرف دوز بعدی، به یاد آوردید که دارو را مصرف نکرده‌اید نیازی به مصرف دو برابر داروی آلبندازول نیست؛ فقط دوز مقرر را مصرف کنید.

برای نگهداری صحیح داروی آلبندازول را در دمای اتاق و به دور از نور و رطوبت و خارج از دسترس کودکان قرار دهید. همچنین دارو را در حمام نگهداری نفرمایید. توجه داشته باشید که داروی منقضی شده را مصرف نکنید.

منابع:

۱- doctoreto.com

۲- webmd.com

بیماری‌‌ها و راه درمان, دارونامه , پیشگیری بهتر از درمان 

نام رایج دارو: آمی‌تریپتیلین – Amitriptyline

اسمی تجاری داروی آمی‌تریپتیلین: الاویل

توجه: مطلبی که مطالعه می‌کنید صرفا جنبه‌ی افزایش آگاهی دارد و به هیچ وجه جایگزین توصیه‌های پزشک نیست. برای مصرف دارو، آگاهی از عوارض جانبی، تداخل دارویی و موارد مرتبط دیگر لازم است حتما به پزشک متخصص مراجعه کنید.

آمی‌تریپتیلین چیست و چه کاربردی دارد؟

داروی آمی‌تریپتیلین برای درمان مشکلات روحی–روانی مثل افسردگی استفاده می‌شود. آمی‌تریپتیلین ممکن است به بهبود روحیه، سلامت روحی، تسکین اضطراب و تنش و بهبود خواب کمک کند. هم‌چنین این دارو سطح انرژی را افزایش می‌دهد. آمی‌تریپتیلین از خانواده‌ی داروهایی است که از آن‌ها با نام ضدافسردگی‌های سه‌حلقه‌ای یاد می‌شود.

نحوه‌ی عملکرد داروی آمی‌تریپتیلین

عملکرد آمی‌تریپتیلین از طریق تغییر در توازن بعضی مواد شیمیایی طبیعی مغز (انتقال‌دهنده‌های عصبی مثل سروتونین) است.

نحوه‌ی مصرف آمی‌تریپتیلین

پیش از مصرف آمی‌تریپتیلین یا مصرف مجدد دارو راهنمای مصرف آن را از دکتر داروخانه بخواهید.

داروی آمی‌تریپتیلین دارویی خوراکی است. این دارو را روزی یک تا چهار بار، طبق دستور روانپزشک، مصرف کنید. اگر فقط روزی یک عدد آمی‌تریپتیلین مصرف می‌کنید، بهتر است آن را قبل از خواب استفاده کنید تا به برطرف شدن بی‌خوابی شبانه‌تان کمک کند. دوز مصرف داروی آمی‌تریپتیلین به سن، وضعیت بیماری، و پاسخگویی بدن شما به درمان بستگی دارد.

برای کاهش خطر ابتلا به عوارض جانبی آمی‌تریپتیلین، مانند خواب‌آلودگی، خشکی دهان و سرگیجه، ممکن است پزشک، برای شروع، دوز کم‌تری را تجویز کند و آن را به مرور زمان افزایش دهد. از دستورالعمل‌های پزشکتان با دقت پیروی کنید.

برای این‌که دارو بیش‌ترین تاثیر ممکن را داشته باشد آن را به طور منظم استفاده کنید. به یاد داشته باشید هر روز قرص (یا قرص‌هایتان) را سر ساعت معینی مصرف کنید. دوز دارو را افزایش ندهید و بیش‌تر از مقدار تجویزی دکتر مصرف نکنید. این کار به بهبود وضعیت شما کمکی نمی‌کند و خطر ابتلا به عوارض جانبی را افزایش می‌دهد.

حتی اگر بعد از چند بار مصرف آمی‌تریپتیلین احساس خوبی داشتید باید به استفاده از آن ادامه دهید. مصرف دارو را بدون مشورت با پزشک خود متوقف نکنید. با متوقف کردن مصرف داروی آمی‌تریپتیلین ممکن است شرایط شما وخیم‌تر از قبل شود. همچنین ممکن است این عمل باعث نوسانات خلقی، سردرد، خستگی و ایجاد مشکل در خواب شود. در صورت مشورت با پزشک پیش از قطع مصرف دارو ممکن است پزشک شما دوز مصرفی دارو را به تدیج کاهش دهد. برای اطلاع از جزئیات بیش‌تر با پزشک خود یا دکتر داروخانه صحبت کنید و بروز علائم جدید یا وخیم‌تر شدن حال‌تان را به سرعت گزارش دهید.

آمی‌تریپتیلین ممکن است عملکرد سریعی نداشته باشد. ممکن است بعد از یک هفته متوجه اثرات آن شوید. با این حال این امکان هم وجود دارد که چهار هفته بعد از مصرف دارو تاثیرگذاری کامل آن را احساس کنید.

اگر وضعیت پیش از درمان شما هم‌چنان ادامه دارد یا حال‌تان وخیم‌تر شده، مثلا احساس غم و اندوه می‌کنید یا افکار خودکشی دارید، موضوع را با پزشک خود در میان بگذارید.

عوارض جانبی آمی‌تریپتیلین

خواب‌آلودگی، گیجی، خشکی دهان، تاری دید، یبوست، افزایش وزن و مشکل در ادرار از جمله عوارض جانبی مصرف آمی‌تریپتیلین هستند. اگر این تاثیرات برای مدتی طولانی ادامه داشت یا وخیم‌تر شد به سرعت موضوع را با پزشک خود یا دکتر داروخانه در میان بگذارید. هنگامی که نشسته‌اید یا دراز کشیده‌اید، برای کاهش خطر سرگیجه، به آرامی از جای‌تان بلند شوید.

برای از بین بردن خشکی دهان آب‌نبات بدون قند یا آیس چیپس بمکید، آدامس بدون قند بجوید، آب بنوشید یا از مرطوب‌کننده‌های دیگر دهان استفاده کنید.

برای جلوگیری از یبوست آب زیادی بنوشید، ورزش کنید و مصرف فیبر را در رژیم غذایی‌تان حفظ کنید. اگر در حین درمان با داروی آمی‌تریپتیلین دچار یبوست شدید برای انتخاب داروی ملین مناسب با پزشک خود مشورت کنید.

درصورتی که پزشک داروی آمی‌تریپتیلین را برای شما تجویز کرده است مطمئن باشید فوائد آن بیش از مضراتش بوده است. همچنین لازم است بدانید اکثر افرادی که داروی آمی‌تریپتیلین را مصرف کرده اند، عوارض جدی این دارو را تجربه نکرده اند.

اگر دچار کبودی، کوفتگی، خون‌ریزی، سوزش معده به طور مداوم، لرزش، ماسکه شدن یا تغییر فرم و بی‌حس شدن صورت، اسپاسم عضلانی، درد شدید معده یا شکم، کاهش توان یا میل جنسی و تورم و درد پستان‌ها شُدید به پزشک خود اطلاع دهید.

اگر عوارض جانبی بسیار جدی مثل مدفوع تیره، مشاهده‌ی خون در استفراغ، سرگیجه‌ی شدید، غش کردن، تشنج، درد، تورم یا قرمز شدن چشم، گشاد شدن مردمک چشم و تغییرات بینایی مثل دیدن رنگین‌کمان اطراف نور در شب سریعا به پزشک مراجعه کنید.

مصرف داروی آمی‌تریپتیلین ممکن است باعث ابتلا به بیماری خطرناکی به نام سندرم نورولپتیک بدخیم شود. در صورت بروز علائمی مثل تب، سفت شدن و گرفتگی ماهیچه‌ها، گیجی شدید، عرق کردن و ضربان قلب سریع و نامنظم از پزشک‌تان کمک بخواهید.

لازم است بدانید که واکنش آلرژیک جدی در مورد داروی آمی‌تریپتیلین نادر است. با این وجود اگر واکنش آلرژیک جدی ای مثل علائم پوستی، خارش، تورم (مخصوصا در صورت، زبان و گلو)، گیجی شدید و اختلال تنفسی را تجربه کردید، سریعا از فوریت های پزشکی کمک بگیرید. با توجه به اینکه لیست عوارض کامل نیست، ممکن است با عارضه ای برخورد کنید که ذکر نشده باشد. در این موارد با پزشک یا دکتر داروخانه مشورت کنید.

موارد احتیاط مصرف آمی‌تریپتیلین

قبل از مصرف داروی آمی‌تریپتیلین اگر به آن حساسیت دارید موضوع را با پزشک یا دکتر داروخانه در میان بگذارید. در صورتی که به سایر ضدافسردگی‌های سه‌حلقه‌ای مثل نورتریپتیلین حساسیت دارید به پزشک‌تان یا دکتر داروخانه اطلاع دهید. داروی آمی‌تریپتیلین ممکن است حاوی ترکیبات غیر فعالی باشد که موجب بروز حساسیت یا مشکلات دیگر می‌شود.

پیش از استفاده از داروی آمی‌تریپتیلین سابقه‌ی پزشکی خود را به پزشک یا دکتر داروخانه اطلاع دهید. این سوابق می‌تواند شامل اختلالات خون‌ریزی، مشکلات تنفسی، مشکلات کبدی، حمله‌ی قلبی در سال‌های اخیر، مشکل در ادرار کردن (برای مثال مشکلات ناشی از بزرگ شدن پروستات)، پرکاری تیروئید، سابقه‌ی خانوادگی آب‌سیاه (نوع گلوکوم زاویه باز)، سابقه‌ی شخصی یا خانوادگی بیماری‌های روحی-روانی (مانند اختلال دوقطبی و سایکوز)، سابقه‌ی خانوادگی خودکشی، تشنج یا بیماری‌هایی که ممکن است خبر ابتلا به تشنج را در پی داشته باشد (مانند سایر بیماری‌های عصبی و بیماری‌های ناشی از ترک ناگهانی الکل) باشد.

داروی آمی‌تریپتیلین ممکن است باعث کیو تی QT بالاتر از حد نرمال شود که بر ریتم قلب اثر می‌گذارد. کیو تی بالاتر از حد نرمال می‌تواند باعث ابتلا به عارضه‌های به ندرت مهلک ناشی از تپش قلب سریع و دیگر علائم، مثل سرگیجه‌ی شدید و بی‌هوش شدن، باشد. لازم است این علائم جدی گرفته شوند و بیمار به سرعت تحت مراقبت‌های پزشکی قرار بگیرد.

خطر کیو تی بالاتر از حد نرمال ممکن است در صورت داشتن شرایط پزشکی خاص یا استفاده از داروهایی مانند آمی‌تریپتیلین بیش‌تر شود. پیش از مصرف داروی آمی‌تریپتیلین با پزشک خود یا دکتر داروخانه درباره‌ی تمامی داروهایی که مصرف می‌کنید و مسائلی مثل مشکلات قلبی خاص (نارسایی‌های قلبی، ضربان قلب آرام، کیو تی بالاتر از حد نرمال در نوار قلب)، سابقه‌ی خانوادگی مشکلات قلبی خاص (ایست ناگهانی قلب و کیو تی بالاتر از حد نرمال در نوار قلب) با پزشک یا دکتر داروخانه صحبت کنید.

سطح پایین پتاسیوم یا منیزیوم در خون نیز ممکن است خطر بالاتر رفتن کیو تی از حد نرمال را افزایش دهد. این اتفاق ممکن است در صورت استفاده از داروهای خاص مانند قرص‌های ادرارآور یا دیورتیک هم برای شما رخ دهد. هم‌چنین اگر زیادی عرق می‌کنید یا اسهال و استفراغ شدید دارید این موضوع می‌تواند ناشی از بالا رفتن حد نرمال کیو تی باشد. در مورد استفاده از آمی‌تریپتیلین، با خیال راحت، با پزشک خود صحبت کنید.

داروی آمی‌تریپتیلین ممکن است موجب گیجی، ناهوشیاری، تاری دید شما بشود. الکل و ماری جوآنا این حالات را تشدید می کند. لذا از رانندگی و فعالیت‌هایی که نیاز به هوشیاری دارند، تا زمانی‌که در هوشیاری کامل به سر ببرید اجتناب کنید. هنگام مصرف آمی‌تریپتیلین از خوردن الکل پرهیز کنید و در صورت مصرف ماری جوآنا با پزشک خود صحبت کنید. ضمنا قبل از هر گونه جراحی همه‌ی داروهایی که مصرف می‌کنید را با پزشک یا دندانپزشک خود در میان بگذارید.

مصرف این دارو ممکن است شما را نسبت به نور خورشید حساس کند. زمانی را که زیر نور خورشید سپری می‌کنید محدود کنید. از رفتن به اتاقک‌های سولاریوم اجتناب کنید. از لامپ‌های خورشیدی فاصله بگیرید. هنگامی که از خانه بیرون می‌روید از کرم‌های ضدآفتاب استفاده کنید و لباس‌های محافظ در برابر نور خورشید به تن کنید. در صورتی که آفتاب‌سوخته شدید یا پوست‌تان تاول زد یا قرمز شد سریعا به پزشک‌تان اطلاع دهید.

اگر دچار دیابت هستید مصرف داروی آمی‌تریپتیلین ممکن است کنترل میزان قند خون‌تان را مشکل کند. مرتبا سطح قند خون خود را بسنجید و نتیجه را با پزشک‌تان در میان بگذارید زیرا ممکن است احتیاج به تنظیم مجدد داروهای دیابت، تمرینات ورزشی یا رژیم غذایی خاص داشته باشید.
سالمندان نیز نسبت به عوارضی مثل یبوست یا مشکلات ادراری حساسیت بیشتری دارند. این افراد ممکن است به خشکی دهان، سرگیجه، خواب‌آلودگی، گیجی، یبوست، مشکل در ادرار و بالاتر رفتن کیو تی از حد نرمال دچار شوند. سرگیجه، خواب‌آلودگی و گیجی می‌تواند خطر زمین خوردن را افزایش دهد.

در دوران بارداری و شیردهی استفاده از داروی آمی‌تریپیتیلین توصیه نمی‌شود. بهتر است پیش از مصرف در مورد خطرات و مزایای آن با پزشک خود صحبت کنید.

نظر به این‌که مشکلات روحی-روانی، مانند افسردگی، اضطراب و اختلال هراس، بدون درمان می‌تواند عواقب خطرناکی در پی داشته باشد بدون صلاح‌دید پزشک مصرف آمی‌تریپتیلین را متوقف نکنید.

اگر از داروی آمی‌تریپتیلین استفاده می‌کنید و در فکر باردار شدن هستید، باردارید یا گمان می‌کنید ممکن است باردار شوید سریعا با پزشک‌تان درباره‌ی خطرات و مزایای این دارو در دوران بارداری صحبت کنید.

تداخلات دارویی آمی‌تریپتیلین با داروهای دیگر

تداخلات دارویی ممکن است عمل‌کرد و تاثیر داروی آمی‌تریپتیلین را تغییر دهد یا باعث افزایش ریسک بروز عوارض جانبی آن شود. این یادداشت شامل تمامی تداخلات دارویی نیست. فهرست کاملی از داروهای مصرفی‌تان را با پزشک یا دکتر داروخانه در میان بگذارید. و بدون صلاحدید پزشک شروع به مصرف، قطع یا تغییر دوز داروی آمی‌تریپتیلین نفرمایید.

برخی از داروهایی که ممکن است با داروی آمی‌تریپتیلین تداخل داشته باشند عبارت‌اند از:

آربوتامین
دیسلفیرام
قرص‌های مکمل برای توازن کارکرد غده‌ی تیروئید- داروهایی که باعث خون‌ریزی یا کبودی می‌شوند شامل داروهای ضد پلاکت مانند کلوپیدوگرل
داروهای ضدالتهاب غیر استروئیدی مثل ایبوپروفن
داروهای رقیق‌کننده‌ی خون مانند وارفارین
داروهای آنتی‌کولینرژیک مثل بنزتروپین و آلکالوئید بلادونا
بعضی از داروهایی که در بیمارانی با فشار خون بالا استفاده می‌شوند شامل داروهایی که با تحت تاثیر قرار دادن مغز کار می‌کنند مانند کلونیدین و گوانابنز

مصرف بازدارنده‌های مونوآمین اکسیداز به همراه داروی آمی‌تریپتیلین ممکن است تداخل دارویی خطرناکی به وجود بیاورد و به طور بالقوه کشنده باشد. از مصرف بازدارنده‌های مونوآمین اکسیداز (ایزوکاربوکسازید، لینزولید، متیلن بلو، موکلوبماید، فنلزین، پروکاربازین، رساگیلین، سافینامید، سلژیلین، ترانیل سیپرومین) در زمان استفاده از داروی آمی‌تریپتیلین اجتناب کنید. بیش‌تر بازدارنده‌های مونوآمین اکسیداز باید حداقل یک هفته قبل یا بعد از مصرف داروی آمی‌تریپتیلین مصرف شوند. هنگام شروع یا قطع مصرف این دارو درباره‌ی این موضوع از پزشک خود سوال کنید.

استفاده‌ی هم‌زمان داروهای دیگری هم‌راه با آمی‌تریپتیلین می‌توانند اثر آمی‌تریپتیلین را بر بدن شما کم‌رنگ کنند و بر عمل‌کرد آمی‌تریپتیلین تاثیر منفی بگذارند. این داروها عبارت‌اند از:

– سایمتیدین

– تربینافین

– داروهایی که برای درمان ضربان قلب نامنظم استفاده می‌شوند مانند کینیدین، پروپافنون، فلکاینید

– داروهای ضدافسردگی مانند پاروکستین، فلوکستین، فلووکسامین

البته این فهرست کاملی نیست.

به جز آمی‌تریپتیلین داروهای دیگری هم بر ریتم قلب و اندازه‌ی کیو تی در نوار قلب تاثیر می‌گذارند. بعضی از این داروها عبارت‌اند از:

آمیودارون
سیزاپراید
دوفتیلید
پیموزاید
پروکائین آمید
کینیدین
سوتالول
آنتی‌بیوتیک‌های ماکرولید مانند اریترومایسین و …

بنابراین پیش از مصرف آمی‌تریپتیلین فهرست تمامی داروهایی که در حال حاضر از آن‌ها استفاده می‌کنید را به پزشک خود یا دکتر داروخانه ارائه کنید.

در صورتی که مواد خواب‌آوری مثل الکل، ماری‌جوانا، آنتی هیستامین‌ها مانند ستیریزین و دیفن هیدرامین یا داروهای آرام‌بخش و ضد اضطراب مانند آلپرازولام، دیازپام و زولپیدم یا شل کننده‌های عضلانی یا مسکن‌هایی مثل کدئین مصرف می‌کنید به پزشک خود یا دکتر داروخانه اطلاع دهید.

برچسب‌های روی بسته‌ی داروهایتان را (مانند داروهای ضد آلرژی، ضد سرفه و سرماخوردگی) بررسی کنید زیرا ممکن است این داروها حاوی مواد ضد انعقاد یا اجزائی باشد که موجب خواب‌آلودگی شما می‌شوند. از دکتر داروخانه نحوه‌ی استفاده از داروها را سوال کنید.

مصرف آسپیرین همراه با آمی‌تریپتیلین می‌تواند خطر خون‌ریزی را افزایش دهد. با این حال اگر پزشک شما تجویز کرده که برای جلوگیری از حمله‌ی قلبی یا پیش‌گیری از سکته آسپیرین استفاده کنید (معمولا بین ۸۱ تا ۳۲۵ میلی‌گرم در روز) باید مصرف آن را ادامه دهید مگر این‌که از طرف پزشک‌تان دستورالعمل جدیدی دریافت کنید. برای اطلاعات بیش‌تر از پزشک خود یا دکتر داروخانه سوال کنید.

آمی‌تریپتیلین شباهت زیادی با نورتریپتیلین دارد. هنگام مصرف آمی‌تریپتیلین از داروهای حاوی نورتریپتیلین استفاده نکنید.

علائم اوردوز آمی‌تریپتیلین

مصرف بیش از اندازه داروی آمی‌تریپیتیلین ممکن است موجب بروز علائمی توهم، افزایش ضربان قلب، ضربان قلب نامنظم، خستگی، بی‌هوش شدن، تنفس آهسته و تشنج شود.

در صورتی که شخصی بیش از حد مجاز از داروی آمی‌تریپتیلین استفاده کرده بود، خصوصا اگر دچار بی‌هوشی یا مشکل تنفس بود، سریعا با مرکز فوریت‌های پزشکی تماس بگیرید.

داروی آمی‌تریپتیلین را با دیگران به اشتراک نگذارید.

بهتر است آزمایشات پزشکی و آزمایشگاهی، مانند سنجش نوار قلب و سطح آمی‌تریپتیلین خون، به طور مداوم انجام شود تا از وضعیت درمان و میزان تاثیرگذاری عوارض جانبی دارو بر روی بیمار اطلاع حاصل شود. به موقع به پزشک مراجعه کنید. برای آگاهی از جزئیات بیش‌تر با پزشک خود مشورت کنید.

اگر دوز مصرفی یک نوبت را فراموش کردید هر زمانی که به یاد آوردید آن را مصرف کنید. اما اگر نزدیک به مصرف دوز بعدی به یاد آوردید که دارو را مصرف نکرده‌اید نیازی به مصرف دوبرابر داروی آمی‌تریپتیلین نیست فقط دوز مقرر را در زمان مقرر مصرف کنید.

داروی آمی‌تریپتیلین باید در دمای اتاق (۲۰ – ۲۵ درجه‌ی سانتی‌گراد) و دور از نور و رطوبت و دور از دسترس اطفال نگهداری شود. از نگه داشتن این دارو در حمام خودداری کنید. توجه داشته باشید که داروی منقضی شده را مصرف نکنید.

منابع:

۱- doctoreto.com

۲- webmd.com

بیماری‌‌ها و راه درمان, دارونامه , پیشگیری بهتر از درمان 

نام تجاری دارو: سومایسین

نام رایج دارو: تتراسایکلین – Tetracycline

توجه: مطلبی که مطالعه می‌کنید صرفا جنبه‌ی افزایش آگاهی دارد و به هیچ وجه جایگزین توصیه‌های پزشک نیست. برای مصرف دارو، آگاهی از عوارض جانبی، تداخل دارویی و موارد مرتبط دیگر لازم است حتما به پزشک متخصص مراجعه کنید.

داروی تتراسایکلین چیست و چه کاربردی دارد؟

داروی تتراسایکلین برای درمان انواع عفونت از جمله جوش‌ها و آکنه‌های عفونی استفاده می‌شود. این آنتی‌بیوتیک فقط عفونت‌های باکتریایی را درمان می‌کند. داروی تتراسایکلین بر روی سایر بیماری‌های ویروسی از جمله سرماخوردگی عادی و آنفولانزا تاثیر ندارد.
داروی تتراسایکلین به همراه سایر داروهای ضدزخم که برای درمان بعضی از انواع زخم معده کاربرد دارند نیز استفاده می‌شود.

نحوه‌ی عملکرد داروی تتراسایکلین

داروی تتراسایکلین یکی از انواع آنتی‌بیوتیک است که با متوقف کردن رشد باکتری‌ها فعالیت می‌کند.

نحوه‌ی مصرف داروی تتراسایکلین و دوز مصرفی

استفاده از آنتی‌بیوتیک‌ها در زمانی که به آنها نیازی نیست باعث می‌شود اثربخشی دارو در مواقع نیاز از بین برود.

بهتر است داروی تتراسایکلین را یک ساعت قبل یا دو ساعت بعد از غذا مصرف کنید. در صورت ابتلا به ناراحتی معده از پزشک خود سوال کنید که آیا می‌توانید داروی تتراسایکلین را به همراه غذا مصرف کنید یا خیر. هر دوز دارو را با یک لیوان کامل آب (۲۴۰ میلی‌لیتر) مصرف کنید، مگر این که پزشک شما دستور دیگری داده باشد. حداقل ۱۰ دقیقه پس از مصرف داروی تتراسایکلین دراز نکشید. به همین دلیل پیش از خواب نباید این دارو را مصرف کنید.

داروی تتراسایکلین را دو الی سه ساعت قبل یا بعد از مصرف هر محصول حاوی منیزیم، آلومینیوم یا کلسیم استفاده کنید. بعضی از نمونه‌ها شامل آنتی اسیدها، کوئیناپریل، بعضی از انواع دیدانوزین (جویدنی، قرص بافر حل شونده و محلول‌های دهانی مربوط به امراض کودکان)، ویتامین‌ها، مواد معدنی و سوکرالفیت از این دسته هستند. همین دستورالعمل را برای مصرف مواد لبنی (مانند شیر و ماست)، آب غنی شده با کلسیم، بیسموت ساب‌سالیسیلات، آهن و روی هم دنبال کنید. این محصولات با تتراسایکلین تداخل ایجاد کرده و از جذب آن جلوگیری می‌کنند.

دوز مصرف داروی تتراسایکلین به وضعیت بیماری و پاسخ‌گویی بدن شما به درمان بستگی دارد. برای استفاده‌ی کودکانی که بالای هشت سال سن دارند هم دوز مصرفی دارو بر اساس وزن آن‌ها تعیین می‌شود.

برای تاثیرگذاری بیش‌تر و بهتر داروی تتراسایکلین این دارو را به صورت منظم مصرف کنید. به یاد داشته باشید که داروی تتراسایکلین را هر روز در زمان مقرر استفاده نمایید.

حتی در صورتی که علائم بیماری شما پس از چند روز مصرف داروی تتراسایکلین از بین رفت مصرف دارو را تا زمانی که پزشک شما تجویز کرده ادامه دهید. توقف این دارو بدون دستور پزشک و در ابتدای مصرف ممکن است باعث رشد باکتری‌ها و به تبع آن تشدید بیماری شما شود.

در صورتی که مدتی پس از مصرف داروی تتراسایکلین علائم بیماری شما مانند قبل ادامه داشت یا حال‌تان وخیم‌تر شد به سرعت به پزشک خود اطلاع دهید.

عوارض جانبی مصرف داروی تتراسایکلین

حالت تهوع، استفراغ، از دست دادن اشتها، زخمی شدن دهان، ابتلا به زبان سیاه مودار، زخمی شدن گلو، گیجی، سردرد و ناراحتی‌های مقعدی از جمله عوارض جانبی مصرف داروی تتراسایکلین است. در صورتی که هر کدام از این علائم ادامه داشت یا شدیدتر شد به سرعت به پزشک خود یا دکتر داروخانه اطلاع دهید.

در صورتی که پزشک داروی تتراسایکلین را برای شما تجویز کرده است مطمئن باشید فوائد آن بیش از مضراتش بوده است. هم‌چنین لازم است بدانید اکثر افرادی که داروی تتراسایکلین را مصرف کرده‌اند عوارض جدی این دارو را تجربه نکرده‌اند.

در صورتی که با عوارض جانبی خطرناکی مانند رنگ پریدگی ناخن‌ها، دردهای عضلانی، مشکل در بلع و بلع دردناک، علائم مشکلات کلیوی از جمله تغییر در میزان ادرار، قهوه‌ای، خاکستری یا بی‌رنگ شدن دندان‌ها، بی‌حسی یا مور مور شدن دست‌ها و پاها، خستگی غیر معمول، علائم جدید عفونت از قبیل درد مداوم گلو، تب و لرز، مشکلات شنوایی از جمله شنیدن صدای زنگ در گوش یا کم شدن شنوایی، کبود شدن یا خون‌ریزی آسان، درد شدید معده و شکم، زرد شدن رنگ پوست یا چشم و ادرار تیره رنگ به سرعت موضوع را به پزشک خود اطلاع دهید.

داروی تتراسایکلین به ندرت سبب افزایش شدید فشار خون داخل جمجمه می‌شود. خطر این عارضه‌ی جانبی برای زنانی که در سنین بالا باردار شده‌اند، افرادی که اضافه وزن دارند و کسانی که در گذشته دچار افزایش فشار خون داخل جمجمه شده‌اند به مراتب بیش‌تر از سایرین است. در صورتی که افزایش شدید فشار خون داخل جمجمه پیش‌رفت کند مصرف داروی تتراسایکلین متوقف می‌شود، اما در هر حال احتمال کم شدن بینایی به صورت دائمی یا کوری نیز وجود دارد. در صورت بروز سردرد شدید و مداوم، تغییرات بینایی مانند تار شدن دید یک چشم یا هر دو چشم، کاهش بینایی، کوری ناگهانی و حالت تهوع و استفراغ به سرعت از مرکز فوریت‌های پزشکی کمک بگیرید.

به ندرت پیش می‌آید که مصرف داروی تتراسایکلین موجب بروز یک بیماری شدید روده (اسهال مرتبط با کلستریدیوم دیفیسیل) که ناشی از رشد یک باکتری مقاوم است شود. این بیماری ممکن است در حین درمان یا چندین هفته یا چندین ماه پس از قطع درمان متوقف شود. در صورتی که علائمی مانند اسهال مداوم، درد یا گرفتگی شکم و معده و مشاهده‌ی خون و مخاط در مدفوع خود را دارید از داروهای ضد اسهال و حاوی مخدرها استفاده نکنید زیرا این محصولات می‌توانند این نشانه‌ها را شدیدتر کنند. در صورت ابتلا به این عوارض فورا موضوع را به پزشک خود اطلاع دهید.

استفاده از داروی تتراسایکلین برای مدت طولانی یا دوره‌های متوالی ممکن است موجب بروز ترشحات دهانی یا عفونت‌های مخمری جدید مانند عفونت قارچی دهان یا واژن شود. در صورتی که با علائمی مانند مشاهده‌ی تکه‌های سفید در دهان، تغییر در ترشحات واژن و هر گونه علائم جدید شدید با پزشک خود مشورت کنید.

لازم است بدانید که واکنش آلرژیک جدی در مورد داروی تتراسایکلین نادر است. با این وجود اگر واکنش آلرژیک جدی‌ای مثل جوش و آکنه، زخم‌ها و جراحت‌های پوستی، خارش و تورم به خصوص در قسمت‌های صورت، زبان و گلو، سرگیجه‌ی شدید، مشکل در تنفس، وخیم‌تر شدن درد و تورم در عضلات یا درد و تورم جدید ماهیچه‌ها، درد قفسه‌ی سینه و تپش قلب سریع و نامنظم شدید به سرعت از مرکز فوریت‌های پزشکی کمک بگیرید.

با توجه به اینکه لیست عوارض کامل نیست ممکن است با عارضه‌ای برخورد کنید که ذکر نشده باشد. در این موارد با پزشک یا دکتر داروخانه مشورت کنید.

موارد احتیاط مصرف داروی تتراسایکلین

پیش از مصرف داروی تتراسایکلین در صورتی که به این دارو یا به سایر تتراسایکلین‌ها مانند داکسی سایکلین یا مینوسایکلین آلرژی دارید موضوع را با پزشک خود یا دکتر داروخانه در میان بگذارید. داروی تتراسایکلین ممکن است شامل ترکیبات غیر فعالی باشد که موجب بروز حساسیت یا مشکلات دیگر بشود. برای اطلاع از جزئیات بیش‌تر با دکتر داروخانه صحبت کنید.

قبل از استفاده از داروی تتراسایکلین تمامی سوابق پزشکی خود و خانواده‌تان را به اطلاع پزشک برسانید از سابقه‌ی ابتلا به بیماری‌های کلیوی، بیماری‌های کبد، مشکل در بلع و مشکلات مری مانند هیاتوس یا بیماری رفلاکس را با پزشک خود یا دکتر داروخانه در میان بگذارید.

داروی تتراسایکلین ممکن است موجب گیجی، ناهشیاری، تاری دید شما بشود. الکل و ماری‌جوانا این حالات را تشدید می‌کند لذا از رانندگی و فعالیت‌هایی که نیاز به هشیاری دارند تا زمانی که در هشیاری کامل به سر ببرید اجتناب کنید. هنگام مصرف تتراسایکلین از خوردن الکل پرهیز کنید و در صورت مصرف ماری‌جوانا با پزشک خود صحبت کنید.

مصرف داروی تتراسایکلین ممکن است باعث شود که واکسن‌های زنده‌ی باکتریایی مانند واکسن حصبه به خوبی عمل نکند. در هنگام استفاده از داروی تتراسایکلین هیچ نوع واکسیناسیونی انجام ندهید مگر این‌که پزشک شما برای‌تان واکسیناسیون تجویز کند.

مصرف داروی تتراسایکلین ممکن است شما را نسبت به نور خورشید حساس کند. سعی کنید زمانی را که زیر نور خورشید سپری می‌کنید محدود کنید. از رفتن به اتاقک‌های سولاریوم اجتناب کنید. از لامپ‌های خورشیدی فاصله بگیرید. هنگامی که از خانه بیرون می‌روید از کرم‌های ضدآفتاب استفاده کنید و لباس‌های محافظ در برابر نور خورشید به تن کنید. در صورتی که آفتاب‌سوخته شدید یا پوست‌تان تاول زد یا قرمز شد سریعا به پزشک‌تان اطلاع دهید.

قبل از هر گونه عمل جراحی تمامی داروهای مصرفی‌تان را با پزشک یا دندان‌پزشک خود در میان بگذارید.

افراد سالخورده ممکن است حساسیت بیش‌تری به عوارض جانبی داروی تتراسایکلین از خود نشان دهند، به همین دلیل هنگام استفاده از این دارو احتیاط توصیه می‌شود.

مصرف داروی تتراسایکلین برای کودکان زیر هشت سال توصیه نمی‌شود چرا که ممکن است موجب بروز مشکلاتی مانند تغییر دائمی رنگ دندان‌ها و مشکلات دیگری شود. تغییر رنگ دندان هنگام مصرف داروی تتراسایکلین در کودکان بزرگ‌تر از هشت سال و نوجوانان نیز مشاهده شده است. برای اطلاعات بیش‌تر با پزشک خود مشورت کنید.

برای مصرف داروی تتراسایکلین در دوران شیردهی با پزشک مشورت کنید. چنانچه باردار هستید فقط در صورت نیاز ضروری داروی تتراسایکلین را استفاده کنید و در مورد فواید و مضرات آن از پزشک خود کمک بگیرید.

تداخلات دارویی تتراسایکلین با داروهای دیگر

تداخلات دارویی ممکن است عمل‌کرد و تاثیر داروی تتراسایکلین را تغییر دهد یا باعث افزایش ریسک بروز عوارض جانبی آن شود. این مقاله شامل تمامی تداخلات دارویی ممکن نیست لذا لیست تمامی داروهای مصرفی‌تان را با پزشک یا دکتر داروخانه در میان بگذارید و بدون صلاح‌دید پزشک شروع به مصرف، قطع یا تغییر دوز هیچ دارویی نفرمایید.

بعضی از داروهایی که ممکن است با داروی تتراسایکلین تداخل ایجاد کنند عبارت‌اند از:

آتوواکون
داروهای رتینوئید که به صورت خوراکی مصرف می‌شوند مانند اسیترتین و ایزوترتینوین
استرانسیم
دیگوکسین
کائولین پکتین
وارفارین

اگر چه اکثر آنتی بیوتیک‌ها از جمله داروی تتراسایکلین بر عمل‌کرد محصولات هورمونی ضد بارداری مانند قرص‌ها، برچسب‌های ضد بارداری و حلقه‌های جلوگیری از بارداری تاثیر نمی‌گذارند اما چندین آنتی بیوتیک از قبیل ریفامپین و ریفابوتین می‌توانند اثربخشی آن‌ها را کاهش دهند که این امر ممکن است منجر به بارداری ناخواسته شود. در صورتی که از محصولات هورمونی ضد بارداری استفاده می‌کنید برای اطلاع از جزئیات بیش‌تر از پزشک خود یا دکتر داروخانه سوال کنید.

مصرف داروی تتراسایکلین می‌تواند نتایج آزمایش‌های خاصی را تحت تاثیر قرار دهد. اطمینان حاصل کنید که تمامی پزشکان و کارکنان آزمایش‌گاه در جریان استفاده‌ی شما از داروی تتراسایکلین قرار بگیرند.

علائم اوردوز مصرف داروی تتراسایکلین

اگر فردی بیش از اندازه از داروی تتراسایکلین استفاده کرده بود و دچار علائمی مانند بی‌هوش شدن یا مشکل در تنفس شد به سرعت با مرکز فوریت‌های پزشکی تماس بگیرید.

داروی خود را با دیگران به اشتراک نگذارید.

داروی تتراسایکلین فقط برای بیماری فعلی شما تجویز شده است. به صورت خودسرانه و بدون تجویز پزشک برای عفونت‌های دیگر از این دارو استفاده نفرمایید.

تست‌های آزمایش‌گاهی و آزمایش‌های پزشکی باید به صورت دوره‌ای انجام شوند تا پزشک شما بتواند تاثیر عوارض جانبی بر بدن‌تان را بررسی کرده و در صورت ابتلا مانع از پیش‌رفت آن‌ها شود. برای اطلاع از جزئیات بیش‌تر با پزشک خود مشورت کنید.

اگر دوز مصرفی داروی تتراسایکلین را فراموش کردید در اولین زمان ممکن آن را مصرف کنید، اما اگر نزدیک به مصرف دوز بعدی به یاد آوردید که دارو را مصرف نکرده‌اید نیازی به مصرف دو برابر داروی تتراسایکلین نیست؛ فقط دوز مقرر را مصرف کنید.

برای نگهداری صحیح داروی تتراسایکلین آن را در دمای اتاق (بین ۱۵ تا ۳۰ درجه‌ی سانتی‌گراد) و به دور از حرارت و رطوبت و خارج از دسترس کودکان قرار دهید. هم‌چنین داروی تامسولوسین در حمام نگه‌داری نفرمایید. توجه داشته باشید که داروی منقضی شده را مصرف نکنید.

منابع:

۱- doctoreto.com

۲- webmd.com