بیماری‌‌ها و راه درمان, پیشگیری بهتر از درمان. , شیرین کریمی

به گزارش سایت everydayhealth.com

اگر از التهاب زخمی رودۀ بزرگ رنج می‌برید چگونه می‌توانید خواب بهتری داشته باشید؟

همه افراد نیاز به خوابِ با کیفیت خوب دارند، اما برای افرادی که از بیماری‌های مزمن مانند کولیت اولسراتیو یا التهاب زخمی رودۀ بزرگ رنج می‌برند خوب خوابیدن بسیار مهم است.

دکتر نیلنجان نندی، فوق‌تخصص گوارش و استادیار دانشکده پزشکی دانشگاه درکسل در فیلادلفیا می‌گوید: «تحقیقات نشان می‌دهد افرادی که مبتلا به کولیت اولسراتیو هستند و بیشتر می‌خوابند، احتمال التهاب و سوزش کمتری دارند.»

دکتر لئونارد بایدو، مدیر برنامه بیماری‌های التهابی روده در بیمارستان نورثوسترن مموریال در شیکاگو می‌گوید: «خواب بی‌کیفیت و ضعیف با سطوح بالاتر استرس مرتبط است، اگر خواب خوب نباشد ممکن است آگاهی افراد مبتلا به کولیت اولسراتیو از بیماری‌شان بیش‌تر بشود و بیش‌تر رنج ببرند.»

مشکل این است که درد شکم، حرکات مکرر روده و خستگی که غالباً با کولیت اولسراتیو همراه هستند، می‌تواند مانع خوب خوابیدن فرد مبتلا بشود.

در این‌جا پنج نکته وجود دارد که می‎تواند به تسکین علائم در فرد کمک کرده و راه را برای خواب خوب شب هموار کند:

۱٫ زمان استفاده از صفحه نمایش را قبل از خواب محدود کنید. دکتر نندی می‌گوید: «[آنلاین بودن] روشی متداول برای دور کردن خود از ناراحتی است، اما این کار می‌تواند مانع خوابیدن هم بشود.» براساس یک مطالعه که در نوامبر ۲۰۱۶ در مجله PLOS ONE منتشر شد، زل زدن به صفحه نمایش موبایل می‌تواند کیفیت خواب فرد را پس از به خواب رفتن نیز مختل کند. محققان فکر می‌کنند که نور آبی دستگاه‌های الکترونیکی تولید هورمون خواب ملاتونین را سرکوب می‌کند، ملاتونین هورمونی است که باعث خواب‌آلودگی فرد می‌شود.

بهترین کار این است که تلفن هوشمند و تبلت خود را خارج از اتاق خواب بگذارید. اگر دوست دارید قبل از خواب مطالعه کنید، از کتاب‌های کاغذی یا ابزارهای خواندن که نور آبی مشکل‌ساز را منتشر نمی‌کنند، استفاده کنید.

۲٫ زودتر شام بخورید. دکتر نندی توصیه می‌کند: «تا ساعت ۵ یا ۶ بعد از ظهر خوردنِ شام‌تان را تمام کنید.» او می‌گوید که رفلکس طبیعی بدن شما بعد از غذا خوردن رفتن به دستشویی است، بنابراین اگر کمی قبل از خواب شام بخورید، احتمالاً چند ساعت بعد از خواب بیدار می‌شوید تا به دستشویی بروید. وی همچنین توصیه می‌کند که از عصر به بعد از نوشیدنی‌های کافئین‌دار و نوشیدنِ بیش از حد سایر مایعات خودداری کنید.

۳٫ به جای ایبوپروفن از یک پد گرمکن استفاده کنید. اغلب افراد مبتلا به کولیت اولسراتیو هنگام سوزش و التهاب با درد شکم از خواب بیدار می‌شوند، اما تسکین‌دهنده‌هایی که برای آرام کردن این درد استفاده می‌شوند شبیه به هم نیستند. به گفته دکتر نندی، داروهای ضدالتهابی غیراستروئیدی بدون نسخه (NSAID) مانند ایبوپروفن می‌توانند روده یا روده کوچک را تحریک کنند و احتمالاً علائم فرد مبتلا را در حین التهاب بدتر کنند. او استفاده از یک پد گرمکن برقی را برای تسکین دردِ شکم توصیه می‌کند.

۴٫ حالت مناسب بدن را برای خواب پیدا کنید. بسته به این‌که روده بزرگ که بیش‌تر به کولیت اولسراتیو مبتلا است کدام سمت بدن است، ممکن است با خوابیدن در سمت مخالف خواب راحت‌تری داشته باشید. دکتر نندی می‌گوید: «اما افراد در این مورد با هم متفاوت هستند، بنابراین بهتر است موقعیت‌های مختلف خواب را آزمایش کنید تا مشخص شود که کدام حالت برای شما بهتر است.» همچنین دکتر نندی می‌گوید خوابیدن به پشت نیز ممکن است موجب تسکین شود.

۵٫ هرگونه اضطراب و افسردگی اساسی را درمان کنید. علائم کولیت اولسراتیو می‌تواند بر سلامت روانی فرد تأثیر بگذارد و گاهی اوقات منجر به اضطراب و افسردگی می‌شود – دو وضعیتی که با خطر بیشتر اختلال خواب مرتبط است. در فوریه ۲۰۱۴ نتایج تحقیقی در مجله BMC Psychiatry منتشر شد که بر اساس آن افرادی که افسردگی دارند در مقایسه با کسانی که افسرده نیستند بیشتر احتمال دارد که بعد از ساعت ۲ صبح به رختخواب بروند و کمتر از شش ساعت در شب بخوابند.

برای رفع مشکلات روانی ناشی از خواب ضعیف، ممکن است بخواهید با یک متخصص صحبت کنید.

دکتر آرون سوامینت، مدیر برنامه بیماری‌های التهابی روده در بیمارستان لنوکس هیل در شهر نیویورک می‌گوید: «یک درمانگر خوب می‌تواند برای فرد بیمار بسیار ارزشمند باشد.» و درمان ممکن است داروهای ضدافسردگی، گفتاردرمانی یا ترکیبی از این دو باشد.

منبع: everydayhealth.com

بیماری‌‌ها و راه درمان, پیشگیری بهتر از درمان. , شیرین کریمی

به گزارش سایت everydayhealth.com

دربارۀ سیستم دفاعی طبیعی بدن چیزهای شگفت‌انگیزی وجود دارد که شاید هنوز نمی‌دانید.

سیستم‌ایمنی بدن از شبکه‌ای از سلول‌ها، بافت‌ها و اندام‌هایی تشکیل شده است که برای محافظت از بدن در برابر عفونت و حفظ سلامت کلیِ بدن با یکدیگر همکاری می‌کنند.

بدن انسان یک محیط بهینه برای رشد پاتوژن‌ها است، پاتوژن‌هایی مثل باکتری‌ها، ویروس‌ها، قارچ‌ها و انگل‌ها. سیستم‌ایمنی بدن برای محدود کردن دسترسی این میکروب‌ها به بدن و جلوگیری از رشد و ایجاد بیماری از سوی آن‌ها کار می‌کند.

در عین حال که اکثر مردم عملکرد اصلی سیستم‌ایمنی بدن را می‌دانند، بسیاری از مشکلات سیستم دفاعی طبیعی بدن انسان وجود دارد که ممکن است از آن آگاهی نداشته باشید.

در اینجا ده واقعیت شگفت‌انگیز در مورد سیستم‌ایمنی بدن آورده شده است:

1. هر قسمت از سیستم‌ایمنی بدن عملکرد منحصر به فردی دارد.

دکتر دیت ترن، ایمونولوژیست و استادیار کودکان در مرکز علوم پزشکی دانشگاه تگزاس در هیوستون می‌گوید: «سیستم‌ایمنی بدن را مانند یک ارتش تصور کنید. در این ارتش بخش‌های مختلفی وجود دارد که هر کدام یک عملکرد منحصر به فرد در محافظت از بدن دارند.»

دکتر ترن می‌گوید: «اولین خط دفاعی، گلبول‌های سفید است که اولین سربازانی هستند که پاتوژن‌ها را تشخیص داده و با عفونت مقابله می‌کنند. لنفوسیت‌ها، نوع خاصی از گلبول‌های سفید هستند، و کارشان این است که میکروب‌های مهاجم را تشخیص دهند، به یاد بیاورند و در عفونت‌های بعدی با آن‌ها سریع‌تر مبارزه کند.

سایر بخش‌های سیستم‌ایمنی بدن شامل مغز استخوان است، جایی که سلول‌های سفید خون تولید می‌شود. غدد لنفاوی، سلول‌های ضدعفونی را در بدن تولید و ذخیره می‌کند. و بخش دیگر سیستم‌ایمنی بدن طحال است، که به کنترل مقدار خون در بدن کمک می‌کند و سلول‌های قدیمی و آسیب‌دیده خون را از بدن پاک می‌کند.

2. واکسن‌ها نقش مهمی در پرورش سیستم‌ایمنی بدن شما دارند.

واکسن‌ها با تحریک سیستم‌ایمنی بدن برای تولید آنتی‌بادی در برابر مهاجم خارجی بدون اینکه در واقع فرد را به این بیماری آلوده کنند، کار می‌کنند. در نتیجه وقتی بدن در آینده با آن عفونت روبرو شود، می‌داند چگونه با آن مقابله کند.

به گفتۀ دکتر ترن: «واکسن‌ها سیستم‌ایمنی بدن را با استفاده از یک عنصر منحصر به فرد از این پاتوژن تقویت می‌کنند، بنابراین، در صورتی که بدن در آینده در معرض آن پاتوژن بیماری‌زا قرار بگیرد، علائم و نشانه‌های بسیار اندکی نشان می‌دهند و یا هیچ علائمی نشان نخواهند داد.»

3. بدن ما هر روز با میلیاردها میکروب روبرو می‌شود، اما همۀ آنها بد نیستند.

گرچه شاید چندان خوشایندنباشد که به این موضع فکر کنیم، ولی واقعیت این است که میکروب‌های بی‌شماری بر روی بدن و درون بدن ما زندگی می‌کنند و در واقع برای حفظ سلامتی لازم هستند.

دکتر ترن می‌گوید: «باکتری‌های خوب در بدن ما مواد مغذی موردنیاز ما را فراهم می‌کند و همچنین در مقابل باکتری‌های بد و عفونت‌ها از ما دفاع می‌کنند.» او می‌گوید تعادل باید حفظ شود زیرا وقتی باکتری‌های خوب کم می‌شوند، باکتری‌های بد می‌توانند بدن را تصاحب کنند و باعث شوند احساس بیماری کنیم.

4. استرس می‌تواند بر نحوه عملکرد سیستم‌ایمنی بدن تأثیر بگذارد.

استرس می‌تواند منجر به افزایش سطح کورتیزول، هورمونی استروئیدی شود که برای عملکرد کلی بدن ما اهمیت دارد. اما مقدار بیش از حد آن می‌تواند منجر به ایجاد مشکلات سلامتی، از جمله کاهش ایمنی شود. دکتر ترن می‌گوید: «سطح بالای استروئیدها می‌توانند سیستم‌ایمنی بدن را کند کنند.»

5. احساسات مثبت و یک شیوه زندگی سالم می‌تواند ایمنی بدن شما را تقویت کند.

برخی تحقیقات نشان می‌دهد خوش‌بینی در واقع می‌تواند باعث بهبود سیستم‌ایمنی بدن شود.

دکتر ترن می‌گوید: «من نمی‌دانم که آیا خوش‌بینی یک عامل مستقیم است یا خیر، اما فرد خوشحال‌تر یا فرد دارای نگاه مثبت‌تر به زندگی، با احتمال بیشتری بهتر غذا می‌خورد و کمتر دچار استرس می‌شود، و این به سیستم‌ایمنی بدن کمک می‌کند.»

6. کمبود خواب می‌تواند بر ایمنی تأثیر بگذارد.

نداشتن خواب کافی می‌تواند بدن را آزار بدهد و سیستم‌ایمنی بدن نیز از این قاعده مستثنا نیست. مطالعات نشان می‌دهد که با کمبود خواب ممکن است فرد با احتمال بیش‌تری به سرماخوردگی مبتلا بشود و همچنین مقابله با عفونت را دشوارتر کند.

7. آلرژی نتیجۀ واکنش سیستم‌ایمنی بدن شما به هشدار غلط است.

هنگامی که یک واکنش آلرژیک را تجربه می‌کنید، سیستم‌ایمنی شما به یک آلرژن (ماده‌ای که باعث حساسیت می‌شود) بی‌ضرر که بدن آن را تهدید می‌داند پاسخ می‌دهد. علائم یک واکنش آلرژیک، که می‌تواند از آب‌ریزش بینی باشد یا  کهیرزدن و یا غش کردن، نتیجه حمله غلط بدن است.

8. سیستم‌ایمنی بدن می‌تواند به خود حمله کند.

بیماری‌های خودایمنی هنگامی رخ می‌دهد که سیستم‌ایمنی بدن بافت‌های سالم خود را از بین ببرد. در چنین مواردی، گلبول‌های سفید بدن نمی‌توانند بین پاتوژن‌ها و سلول‌های طبیعی بدن تمایز قایل شوند و واکنشی نشان می‌دهد که باعث از بین رفتن بافت‌های سالم می‌شود.

بیش از ۸۰ نوع مختلف از اختلالات خودایمنی وجود دارد، با وجود این موارد متداولی دارد از جمله آرتریت روماتوئید، پسوریازیس و بیماری کرون (التهاب مزمن بخش زیرین رودۀ کوچک و تمام رودۀ بزرگ که ممکن است منجر به ایجاد زخم بافت شود).

9. زنان با احتمال بیشتری به بیماری‌های خودایمنی مبتلا می‌شوند.

به گفته مرکز کنترل و پیشگیری از بیماری آمریکا، بیماری‌های خودایمنی حدود ۸ درصد از جمعیت در ایالات متحد را تحت تأثیر قرار می‌دهد. بیماری خودایمنی سومین دستۀ شایع از بیماری‌ها پس از سرطان و بیماری‌های قلبی است. تقریباً ۸۰ درصد از مبتلایان به بیماری‌های خود ایمنی را زنان تشکیل می‌دهند. در حالی که علت بیماری‌های خود ایمنی ناشناخته است، به‌طور کلی اعتقاد بر این است که یک عنصر ژنتیکی قوی وجود دارد، و زنان در سال‌های فرزندآوری خود بیش‌ترین خطر را دارند.

10. تمیز بودن بیش از حد می‌تواند مانع عملکرد صحیحِ سیستم‌ایمنی بدن بشود.

تمیز کردن و ضد عفونی کردن ممکن است بهترین راه برای جلوگیری از عفونت به نظر برسد، اما این می‌تواند زیاده‌روی در انجام کاری خوب باشد.

دکتر ترن می‌گوید: «وقتی محیط خود را بیش از حد تمیز می‌کنید، آن‌قدر عوامل بیماری‌زای خارجی را به حداقل می‌رسانید که در واقع پیشرفت سیستم‌ایمنی بدن را به حداقل می‌رسانید.»

این به ویژه در مورد کودکان خردسال صورت می‌گیرد، زیرا اگر به هیچ وجه در معرض میکروب‌های مضر قرار نگیرند، بدن آن‌ها قادر به تولید آنتی‌بادی‌های مناسب برای مقابله با میکروب‌های بد نخواهند بود.

ترن به بیماران خود توصیه می‌کند بهداشت را رعایت کنند اما به آن‌ها هشدار می‌دهد که در این کار زیاده‌روی نکنند.

او می‌گوید: «من به آن‌ها می‌گویم که به‌طور عادی زندگی کنند. اگر کسی دچار سرماخوردگی است، قطعاً دست‌های خود را بشویید و سعی کنید از تماس مستقیم خودداری کنید. به طور عادی خانه و خودتان را تمیز کنید، اما در مورد آن وسواس نداشته باشید. در عین حالی که سعی می‌کنید از عوامل بیماری‌زای خارجی اجتناب کنید، نمی‌خواهید به طور ناخواسته باکتری‌های خوب در محیط خود را نیز به حداقل برسانید.»

منبع: everydayhealth.com

بیماری‌‌ها و راه درمان, پیشگیری بهتر از درمان. , شیرین کریمی

به گزارش سایت everydayhealth.com

۱۲ درصد از مبتلایان به بیماری کرون دارای عوارض چشم هستند. در اینجا آنچه شما باید برای محافظت از بیناییِ خود بدانید آورده شده است.

با تمام مراحلی که برای کنترل اثرات دستگاه گوارش بیماری کرون انجام می‌دهید، ممکن است چشمان شما آخرین عضوی باشد که انتظار دارید تحت تأثیر آن قرار بگیرد. براساس بررسی‌های انجام شده در مارس ۲۰۱۶ در مجله کرون و کولیت، ۱۲ درصد از مبتلایان به بیماری کرون دچار عارضۀ چشم هستند.

دکتر کالوین رابرتز، استاد بالینی چشم پزشکی در مرکز پزشکی ویل کورنل و مسئول ارشد پزشکی در Bausch و Lomb، توضیح می‌دهد: «بافت‌هایی که چشم را تشکیل می‌دهند بسیار شبیه به بافتِ سایر قسمت‌های بدن است، بنابراین بیماری‌های التهابی که بر روی سایر اعضای بدن تأثیر می‌گذارد، مانند التهاب دیوارۀ روده یا بیماری کرون نیز روی چشم تأثیر می‌گذارد.»

ارتباط بین بیماری کرون و چشم به نحوۀ رفتار سیستم ایمنی بدن شما ربط دارد. دکتر پل داگتی، مدیر پزشکی داگتی لیزر ویژن در لس‌آنجلس و مربی بالینی چشم پزشکی در UCLA می‌گوید: «بیماری کرون در بدن همان‌گونه که به بافت دستگاه گوارش حمله می‌کند به چشم نیز حمله می‌کند.»

از آنجا که چشم‌ها بسیار حساس هستند به این فکر کنید که وقتی مژه‌ای وارد چشم شما می‌شود چقدر چشم را تحریک می‌کند مشکلات چشم در بیمار مبتلا به کرون ممکن است قبل از علائم گوارشی خود را نشان دهد، بنابراین دکتر رابرتز پیشنهاد می‌کند اگر به‌طور مکرر التهاب چشم دارید از نظر بیماری کرون غربالگری کنید.

اگر اوضاع مشکلات چشمی و بیماری کرون پیچیده‌تر شود، برخی از درمان‌های بیماری کرون می‌توانند به وضعیت چشم نیز کمک کنند.

دکتر داگتی می‌گوید: «استروئیدهای خوراکی اغلب در معالجۀ کرون مورد استفاده قرار می‌گیرند، استروئیدها می‌توانند باعث بروز گلوکوم، فشار زیاد در چشم و آب مروارید شوند که عدسی چشم را کدر می‌کند.»

عوارض مختلف چشم در بیماری کرون

در مورد مشکلات خاص چشم مرتبط با بیماری کرون اطلاعاتی وجود دارد.

یووئیت (التهاب لایه میانی چشم) یکی از شایع‌ترین مشکلات چشمی در کرون است، بر اساس گزارش بنیاد کرون و کولیت، یووئیت التهاب عنبیه، جسم مژگانی و مشیمیه است – دکتر رابرتز می‌گوید: «یک لایۀ غنی از عروق خونی در داخل چشم که باعث تغذیۀ قرنیه، شبکیه، عنبیه و عدسی می‌شود. وقتی این لایه ملتهب می‌شود، شبکیه متورم می‌شود، و بینایی تار می‌شود.» وی می گوید ، تاری دید در ارتباط با یووئیت ممکن است به طور ناگهانی و یا به تدریج به وجود بیاید.

چشم پزشک می‌تواند یوویت (التهاب لایه میانی چشم) را با یک لامپ اسلیت تشخیص دهد؛ لامپ اسلیت میکروسکوپی است که قسمت داخلی چشم شما را معاینه می‌کند. به گفتۀ دکتر داگتی انجام این تست بدون درد بسیار اهمیت است، زیرا در صورت عدم درمان، یووئیت می‌تواند منجر به بیماری گلوکوم شود – بیماری چشمی که باعث ایجاد فشار در ناحیه ی چشم می‌شود و به طور بالقوه می‌تواند منجر به کاهش بینایی شود.

به گفته بنیاد کرون و کولیت، یکی دیگر از عوارض شایع چشم در بیماری کرون، اپی اسکلریت یا التهاب پوشش خارجی ناحیۀ سفید چشم شماست. دکتر داگتی خاطرنشان می‌کند: «هنگامی که افراد به بیماری کرون فعال مبتلا هستند، به نظر می‌رسد که اپی اسکلریت نیز ایجاد می‌شود.» به گزارش مرکز پزشکی جان هاپکینز، علائم بیماری اپی اسکلریت شامل قرمزی عمومی یا موضعی چشم و درد خفیف یا ناراحتی است.

به گفته بنیاد کرون و کولیت، سندرم خشکی چشم، یا سندرم چشم خشک که به آن کراتوکانجوکتیویس سیکا (KCS) نیز گفته می‌شود، عارضه چشم در ارتباط با کرون است که ناشی از کاهش تولید اشک یا افزایش تبخیر غشای اشک است. خشکی چشم می‌تواند منجر به خارش، سوزش یا عفونت شود.

دکتر داگتی می‌گوید:« که چند مکانیسم می‌تواند منجر به این عارضه چشم در کرون شود‌، از جمله التهابی که باعث تحریک دستگاه گوارش می‌شود. اما همچنین، با بیماری کرون، بسیاری از افراد دپار سوء جذب مواد مغذی از جمله ویتامین A می‌شوند و بدون داشتن ویتامین کافی، امکان دارد با سندرم خشکی چشم یا در موارد شدید شب‌کوری روبرو شوید.»

به گفته بنیاد کرون و کولیت کراتوپاتی (بیماری غیرالتهابی قرنیه) یکی دیگر از بیماری‌های چشمی مرتبط با بیماری کرون است، کراتوپاتی ناهنجاری قرنیه است که در آن رسوبات سفید تشکیل می‌شود. کراتوپاتی ممکن است ناشی از یووییت یا خشکی چشم باشد. یک چشم پزشک می‌تواند با معاینه لامپ اسلیت، بیماری کراتوپاتی را تشخیص دهد.

دکتر رابرتز می‌گوید: « یوویت و اپی اسکلریت معمولاً با قطره چشم استروئیدی درمان می‌شوند که اغلب در طول روز استفاده می‌شود.» وی می‌افزاید: «بیشتر بیماران به قطره چشم پاسخ می‌دهند، اما کسانی که با قطره درمان نمی‌شوند ممکن است نیاز به داروهای کورتیکواستروئید مصرفی خوراکی یا داروهای ضد التهابی داشته باشند.»

درمان سندرم خشکی چشم ممکن است شامل اشک مصنوعی یا قطره چشمی حاوی سیکلوسپورین، دارویی برای کاهش التهاب ناشی از خشکی باشد.

اگر کراتوپاتی پیشرفته یا به اندازه کافی نگران کننده باشد که نیاز به اقدام دارد، ممکن است با قطره‌های چشمی حاوی ماده اتصال‌دهنده کلسیم و روشی که شامل خراش دادن سطح قرنیه است، درمان شود.

خطر مشکلات چشمی ناشی از بیماری کرون را کاهش دهید

دکتر رابرتز می‌گوید از آنجا که روند التهابی در چشم مشابه فرایند التهاب روده است، قسمت‌های التهاب چشم تمایل دارند با ملتهب شدن دستگاه گوارش بر اثر بیماری کرون مطابقت داشته باشند. بنابراین همان توصیه‌ای که برای جلوگیری از عود مجدد التهاب روده می‌شود، در مورد التهاب‌های چشم نیز صدق می‌کند. از مصرف تنباکو و کافئین جلوگیری کنید و با خوردن وعده‌های غذایی کوچکتر و متعادل‌تر، التهاب روده را کاهش دهید.

دکتر رابرتز همچنین بر اهمیت معاینات معمول چشم تأکید دارد، معاینۀ منظم چشم هم برای یافتن مشکلات چشم در بیماری کرون و هم برای سلامتی عمومی لازم است.

وی گفت: «معاینه جامع چشم نه تنها مشکلات موجود در چشم شما مانند یووئیت را تشخیص می‌دهد، بلکه می‌تواند یک شاخص مهم برای سلامت کلی باشد. تغییراتی که ممکن است به تدریج در بدن در حال تحول باشد اغلب در ابتدا در ساختار شکنندۀ چشم وجود دارد و می‌توان در یک معاینه معمول چشم مشاهده کرد.»

دکتر داگتی می‌گوید: « اگر به بیماری کرون مبتلا هستید معاینات چشم باید بیشتر باشد. وی توصیه می کند: «فردی که مبتلا به بیماری کرون است و داروهای استروئیدی مصرف می‌کند، باید هر ۶ تا ۱۲ ماه یک بار معاینه چشم انجام دهد.»

برای محافظت از بینایی، به محض بروز هرگونه علائم غیرمعمول در چشم، به متخصص چشم مراجعه کنید و در مورد اینکه هرچند وقت یکبار نیاز به غربالگریِ انواع مختلف بیماری چشم دارید با چشم‌پزشک صحبت کنید.

دکتر رابرتز خاطرنشان می‌کند: «عوامل خطر که می‌توانند نیاز شما به معاینه سلامت چشم را افزایش دهند، شامل سابقۀ خانوادگی بیماری چشمی – به ویژه دژنراسیون ماکولا یا گلوکوم – چاقی، سیگار کشیدن و دیابت است.»

منبع: everydayhealth.com