نوشته شده توسط تحریریه جامعه پزشکان ایران

آشنایی با هورمون ملاتونین

اگر در حین خواب در شب دچار مشکلات روانی هستید، ممکن است از کمکل‌های ملاتونین استفاده کرده باشید. قبل از این‌که مکمل‌های ملاتونین مصرف کنید، بهتر است بدانید که هورمون ملاتونین (Melatonin) چیست و چه کاری می‌کند. همچنین بهتر است بدانید که آیا استفاده از این مکمل‌ها ضروری است یا خیر.

بررسی هورمون ملاتونین
هورمون ملاتونین توسط یکی از غذه‌های مغز ترشح می‌شود. ملاتونین در یک فرد عادی به‌طور معمول عمل می‌کند. این هورمون به صورت دوره‌ای ترشح می‌شود.
در واقع، هنگامی که نور چشم‌ها در شب کاهش پیدا می‌کند، این هورمون ترشح می‌شود. جریان خون، هورمون ملاتونین را به نقاط مختلف بدن می‌برد.

هورمون ملاتونین چیست؟
هورمون ملاتونین برای آرامش و کاهش درجه حرارت بدن ضروری است. سطح ملاتونین در شبانه روز متفاوت است. اما در شب افزایش پیدا می‌کند. این هورمون زمانی که فرد خسته است، به بدن می‌گوید که زمان خواب است.
از آن‌جا که هورمون ملاتونین به خواب وابسته است، به عنوان هورمون خواب شناخته می‌شود. با این حال، این هورمون برای خواب خیلی ضروری نیست و مردم  می‌توانند با سطح کمی از این هورمون بخوابند.

البته گفته می‌شود که ترشح ملاتونین باعث می‌شود افراد خواب بهتر و عمیق‌تری داشته باشند.

ملاتونین به عنوان دارو
مکمل‌های غذایی ملاتونین گاهی برای درمان مشکل پرواززدگی (جت لگ) یا بی‌خوابی به کار می‌روند.دانشمندان همچنین در حال تحقیق دربارهٔ سایر اثرات احتمالی مؤثر ملاتونین هستند از جمله:
درمان اختلال خلقی فصلی (SAD).
کمک به تنظیم خواب افرادی که در شیفت‌های عصر یا شب کار می‌کنند.
پیشگیری یا کاهش مشکلات خواب یا گیجی پس از جراحی.
کاهش سردردهای مزمن خوشه‌ای.
شواهدی مقدماتی وجود دارد که مصرف ملاتونین به عنوان مکمل غذایی، ممکن است گسترش سرطان را در بدن متوقف کند یا به تأخیر بیندازد، دستگاه ایمنی را تقویت کند و فرایند پیری را کُند کند.
اثبات تأثیر ملاتونین در این موارد نیاز به تحقیقات بیشتری دارد.
ملاتونین همچنین از لحاظ درمان مشکلات خواب در افراد نابینا مورد بررسی قرار گرفته‌است. افراد نابینا که ادراکی از نور ندارند، ممکن است دچار مشکلات خواب شوند؛ مثلاً در طول روز بخوابند و شب‌ها بیدار بمانند.

مشکلات مربوط به ملاتونین

بسیاری از افراد با ملاتونین مشکل ندارند. مقدار ملاتونین موجود در بدن (چه کم و چه زیاد)، منجر به بیماری نمی‌شود. در واقع، سطح ملاتونین در طول عمر کاهش یا افزایش می‌یابد.
به نظر می‌رسد که سطح ملاتونین پایین اگر چه ممکن است خواب را مختل کند.

عوارض جانبی برگشت‌پذیر

استفاده مقدار کم آن در دورهٔ زمانی ۳ ماهه اثبات شده که عوارض جانبی بسیار کمی دارد. اگرچه عوارض زیر ممکن است در استفاده طولانی‌مدت رخ دهند:
خواب‌آلودگی مهم‌ترین عارضه جانبی آن است که بعد از قطع مصرف دارو به احتمال زیاد برطرف می‌شود.
تغییرات عروق خونی که ممکن است بر جریان خون تأثیر بگذارد.
کاهش و یا از بین بردن کامل میل جنسی در آقایان
پایین آوردن درجه حرارت بدن (هیپوترمی).
سردرد
ضعف صبحگاهی
رویاهای واضح
در صورت مصرف ملاتونین، هنگام مراجعه به هر پزشکی، باید آن را با او در میان گذاشت.
با این حال مکمل ملاتونین به عنوان راه حلی برای خواب بهتر شناخته می‌شود. گاهی اوقات افراد ملاتونین زیادی مصرف می‌کنند.
این می‌تواند باعث خواب‌آلودگی زیاد و کاهش دمای بدن شود. سطوح بالای هورمون ملاتونین همچنین می‌تواند باعث سردرد و خستگی شود.

عوارض جانبی برگشت‌ناپذیر
مصرف با دوز بالا و چند ماهه دارو باعث تغییر رنگ پوست به تیرگی و رنگ چشم به روشنی بانجامد.
میزان مصرف
دوز مناسب ملاتونین از فردی به فرد دیگر، تفاوت زیادی می‌کند. دوز توصیه شده معمولاً ۰/۵ میلی‌گرم است. ملاتونین در بزرگسالان با دوزهای متفاوت از ۰/۲ تا ۲۰ میلی‌گرم، بسته به نوع استفاده از آن مصرف می‌شود.اگر مشکل به خواب رفتن یا در خواب ماندن دارید، می‌توانید در مورد دوز مناسب با پزشک مشورت کنید.
, و از آن‌جا که هر بدن با بدنی دیگری متفاوت می‌باشد، سوالاتی که لازم است از پزشک خود سوال کنید.

سوالاتی که باید از پزشک‌تان درباره هورمون ملاتونین بپرسید:
اگر طریقه استفاده صحیح از مکمل‌های ملاتونین را نمی‌دانید، این سوال‌ها را از پزشک خود بپرسید.
چه مقدار ملاتونین نیاز دارم؟
چه مقدار ملاتونین بیش از حد است؟
چه مدت باید از مکمل‌های ملاتونین استفاده کنم؟
آیا استفاده بلند مدت از مکمل‌های ملاتونین مضر است؟

ملاتونین و دیابت
نتایج یک تحقیق جدید نشان می‌دهد که ترشح کمِ هورمون ملاتونین، هورمونی که چرخهٔ خواب را تنظیم می‌کند؛ ریسک ابتلا به بیماری دیابت در زنان را بیش از دو برابر افزایش می‌دهد.

منابع :

۱- سایت ویکی روان

۲- سایت دانشنامه‌آزاد

0
نوشته شده توسط تحریریه جامعه پزشکان ایران

آشنایی با علائم چربی بالای خون

برنامه غذایی سالم و انجام ورزش متعادل کمک می‌کنند سطح کلسترول را پایین بیاورید. همین گام ساده می‌تواند در همان ابتدا از اختلال لیپیدی یا چربی خون بالا پیشگیری کند.

اختلال لیپیدی چیست؟

اگر پزشک‌تان بگوید مبتلا به اختلال لیپیدی ( چربی‌خون ) هستید، یعنی خون‌تان سطح بالایی از کلسترول لیپوپروتئین با چگالی کم ( LDL یا کلسترول بد )، چربی‌هایی به نام تری‌گلیسیرید و یا هر دو را دارد. اگر سطح این مواد در بدن‌تان بالا باشد خطر ابتلایتان به بیماری‌های قلبی نیز بیشتر می‌شود.

کلسترول

برای درک اینکه اختلال لیپیدی به چه معنا است باید درباره کلسترول بیشتر بدانید. دو نوع کلسترول اصلی در بدن انسان وجود دارند که عبارتند از لیپوپروتئین با چگالی کم ( LDL ) و لیپوپروتئین با چگالی بالا ( HDL ).

LDL با نام کلسترول بد شناخته می‌شود که توسط بدن‌تان ساخته می‌شود و توسط غذاهای سرشار از کلسترول مانند گوشت قرمز یا لبنیات جذب می‌شود. کلسترول با دیگر چربی‌ها ترکیب و در خون باقی می‌ماند که سبب انسداد شریان‌ها می‌شود.

این اتفاق جریان خون را کاهش داده و موجب مشکلات جدی از جمله بیماری‌های قلبی، حمله قلبی یا سکته مغزی برای سلامت شود. به دلیل تاثیرات بالقوه‌ای که LDL دارد پزشکان سطح کمی از آن را توصیه می‌کنند.

HDL را نیز کلسترول خوب می‌نامند و از قلب محافظت می‌کند. HDL کلسترول‌های مضر را از شریان‌ها خارج می‌کند به همین دلیل پزشکان توصیه می‌کنند سطح HDL را در بدن افزایش دهید.

تری گلیسیرید

تری گلیسیرید نوعی از چربی است که با مصرف غذاها جذب می‌شود. بدن نیز وقتی کالری اضافی را به ذخایر چربی تبدیل می‌کند، تری گلیسیرید می‌سازد. برخی از تری‌گلیسیریدها برای بعضی عملکردهای سلولی ضروری هستند؛ اما مقدار زیادشان ناسالم است. درست مانند LDL، پایین آوردن سطح تری‌گلیسیرید نیز توصیه می‌شود.

چه چیزی موجب بالا رفتن کلسترول و چربی‌خون می‌شود؟

در ادامه راجع به غذاهای سرشار از بعضی چربی‌ها، مشکلات سلامتی و دیگر شاخص‌هایی که موجب بالا رفتن کلسترول و تری گلیسیرید می‌شوند صحبت می‌کنیم.

غذا

دو نوع چربی هستند که به عنوان افزایش‌دهنده سطح کلسترول شناخته می‌شوند.

چربی‌های اشباع: چربی‌های اشباع می‌توانند سطح LDL را افزایش دهند. برخی از غذاهای گیاهی مانند روغن پالم و روغن نارگیل حاوی چربی‌های اشباع هستند. با این حال بیشتر در غذاها و محصولات حیوانی مانند پنیر، شیر، کره و استیک یافت می‌شوند.

چربی‌های ترانس: چربی‌های ترانس یا اسید چرب‌های ترانس از چربی‌های اشباع بدتر هستند چون سطح LDL را افزایش و سطح HDL را پایین می‌آورند. برخی از چربی‌های ترانس به صورت طبیعی در محصولات حیوانی وجود دارند و در غذاهای فرآوری شده مانند مارگارین و چیپس سیب‌زمینی که فرآیند هیدروژناسیون را گذرانده‌اند، یافت می‌شوند.

مشکلات سلامت

برخی از مشکلات سلامتی روی سطح کلسترول تاثیر می‌گذارند. علائم چربی بالای خون ممکن است به واسطه این موارد بروز کند:

دیابت

کم کاری تیروئید

سندروم متابولیک

سندروم کوشینگ

سندروم تخمدان پلی‌کیستیک

بیماری کلیوی

علل بروز چربی بالای خون عبارتند از:

ورزش نکردن: به اندازه کافی موجب افزایش LDL می‌شود. همچنین تحقیقات نشان داده ورزش سطح HDL که برای بدن خوب است را تقویت می‌کند.

سیگار کشیدن: سطح کلسترول بد خون را افزایش می‌دهد و باعث تجمع پلاکت در شریان‌ها می‌شود.

ژنتیک: اگر کلسترول بالا در بین اعضای خانواده و فامیل شایع است شما نیز مستعد ابتلا به این مشکل خواهید بود.

داروها: برخی از داروهای خاص مانند انواع دیورتیک‌ها می‌توانند سطح کلسترول را افزایش دهند.

علائم چربی بالای خون وکلسترول

علائم زمانی بروز می‌کنند که کلسترول بالا سبب آسیب چشمگیری در بدن شده باشد. برای مثال علائم چربی خون بالا ممکن است به صورت بیماری‌های قلبی مانند درد قفسه سینه یا حالت تهوع و خستگی ظاهر شود. حمله قلبی یا سکته مغزی ممکن است در نتیجه کلسترول کنترل نشده باشد.

چگونه اختلال لیپیدی یا چربی خون تشخیص داده می‌شود؟

برای چک کردن سطح کلسترول، پزشک دستور آزمایش خونی می‌دهد که «لیپید پروفایل» یا «لیپید پنل» نام دارد. این آزمایش مقدار کل کلسترول ( LDL و HDL ) و تری‌گلیسیرید را اندازه‌گیری می‌کند. قبل از انجام این آزمایش پزشک‌تان از شما می‌خواهد حداقل ۸ تا ۱۲ ساعت از خوردن و نوشیدن پرهیز کنید. در آزمایش لیپید پرفایل اندازه کلی کلسترول نباید بیشتر از ۲۰۰ میلی‌گرم در دسی لیتر باشد.

در درمان اختلال لیپیدی ( چربی‌خون ) چه انتخاب‌هایی دارید؟

ترکیبی از داروها و تغییرات سبک زندگی، درمانی موثر برای کنترل سطح کلسترول و تری‌گلیسیرید بالا است. همچنین ممکن است پزشک مکمل‌های خاصی را تجویز کند.

داروها

داروهای مختلفی هستند که از آن‌ها برای درمان اختلال لیپیدی استفاده می‌شود که عبارتند از:

استاتین‌ها: این داروها مانع تولید کلسترول در کبد می‌شود، سپس کبد کلسترول را از خون حذف می‌کند. استاتین‌ها کلسترول‌هایی که در شریان‌ها رسوب کرده‌اند را جذب می‌کنند. معمولا موارد زیر تجویز می‌شوند:

اتورواستاتین (لیپیتور)

فلوواستاتین (لسکول)

رزوواستاتین ( کرستور )

سیمواستاتین (زوکور)

پروستاتین

مهار کننده‌های جذب کلسترول: این داروها سطح کلسترول را با کاهش جذب کلسترول خوراکی پایین می‌آورد. گاهی این داروها را با استاتین‌ها ترکیب می‌کنند.

مهار کننده‌های اسیدهای صفراوی: این داروها مواد دارای اسیدهای صفراوی را کنترل می‌کنند. این اسیدها مانع از جذب مجدد کلسترول در روده کوچک می‌شوند.

فیبرات‌ها: این داروها تری‌گلیسیرید در خون را کاهش می‌دهند.

مکمل‌ها:

مکمل‌های اسید چرب امگا ۳ را می‌توانید بدون نیاز به نسخه از داروخانه‌ها خریداری کنید، این مکمل‌ها سطح چربی و LDL خون را کاهش می‌دهند. اسید چرب‌های امگا ۳ چربی‌های غیر اشباع شده‌ای هستند که معمولا در ماهی‌هایی مانند سالمون به صورت طبیعی یافت می‌شوند. روغن‌های گیاهی مانند کانولا و روغن زیتون نیز دارای امگا ۳ هستند. نیاسین سطح تولید HDL را بالا می‌برد و بدون نیاز به نسخه قابل تهیه است.

تغییر در سبک زندگی

برنامه غذایی سالم و انجام ورزش متعادل کمک می‌کنند سطح کلسترول را پایین بیاورید. همین گام ساده می‌تواند در همان ابتدا از اختلال لیپیدی یا چربی‌خون بالا پیشگیری کند.

چگونه می‌توان از کلسترول و چربی‌خون بالا پیشگیری کرد؟

انجمن قلب آمریکا توصیه می‌کند بیش از ۶ درصد از چربی‌های اشباع کالری دریافت نشود. همچنین در هر زمان ممکن از مصرف چربی‌های ترانس پرهیز کنید. مصرف مقدار زیادی غلات کامل، میوه و سبزیجات کلسترول بالا را کاهش می‌دهند.

روش‌های دیگری که کلسترول خون را در سطح سالمی نگه می‌دارد شامل موارد زیر است:

خوردن گوشت مرغ بدون پوست و چربی

خوردن گوشت بدون چربی در اندازه‌های کنترل شده

خوردن لبنیات کم چرب یا بدون چربی

افزایش مصرف چربی‌های غیراشباع و چربی‌های غیراشباع

چهار روز ورزش در هفته به مدت ۳۰ دقیقه

پرهیز از خوردن فست‌فودها، تنقلات و گوشت‌های فرآوری شده

مصرف غذاهای گریل شده یا کبابی به جای غذاهای سرخ شده

منبع: salamatnews.com

0
نوشته شده توسط تحریریه جامعه پزشکان ایران

سوال و پاسخ ( کلسترول خون چیست؟ با کلسترول بالای خون چه کنیم؟ )

آیا در آزمایش خونی که داده‌اید، کلسترول خون‌تان بالا بوده؟ آیا هدف پایین آوردن کلسترول خون را دارید؟ اولین قدم برای شما این است که بفهمید کلسترول خون چیست.

کلسترول یک ماده چربی مانند و مومی است که در کبد و سایر سلول‌ها ساخته شده و در بعضی از انواع غذاهای خاص از جمله لبنیات، تخم‌مرغ و گوشت یافت می‌شود.

بدن برای عملکرد عادی و مناسب به میزان مناسبی کلسترول نیاز دارد. دیواره‌ها و غشاء سلولی بدن برای تولید هورمون، ویتامین D و اسیدهای صفراوی که به هضم چربی کمک می‌کند نیاز دارد، البته این نیاز مقدار محدودی بوده و اگر خیلی بیشتر از میزان مورد نیازتان دریافت کنید، بدن‌تان در خطر انواع بیماری از جمله بیماری‌های قلبی قرار می‌گیرد.

_ کلسترول و بیماری‌های قلبی

زمانی‌که میزان زیادی کلسترول در خون شما موجود باشد، ممکن است این کلسترول‌ها رسوب کرده باعث تنگ شدن رگ‌های شما و در نتیجه کاهش خون‌رسانی به قلب می‌شود. در گذر زمان این باریک شدن رگها باعث تصلب شریان و درنتیجه ابتلا به بیماری های قلبی می‌شود. زمانیکه خون حاوی اکسیژن کافی به قلب نرسد، فرد دچار درد قفسه سینه و در نتیجه آنژین می‌شود. اگر خونرسانی به بخشی از قلب کاملا قطع شود، فرد دچار بیماری عروق کرونر و در نتیجه سکته قلبی می‌شود.

_ انواع کلسترول چیست؟

کلسترولی که درون خون شما حرکت می‌کند، به پروتئین ها می‌چسبد و تشکیل بسته‌ای بنام لیپوپروتئین می‌دهد. لیپوپروتئین ها به چند دسته پرچگالی، کم چگالی و یا خیلی کم چگالی بسته به ترکیب میزان چربی و پروتئین تقسیم می‌شوند.

لیپوپروتئین کم چگالی(LDL). این نوع لیپوپروتئین که به LDL یا کلسترول بد معروف است، می‌تواند باعث رسوب در دیواره رگها شده و رگ ها را باریک نماید. هرچه LDL بیشتری در خون موجود باشد، خطر بیماری قلبی در افراد بیشتر می‌شود.
لیپوپروتئین پرچگالی (HDL). این نوع لیپوپروتئین که به HDL یا کلسترول خوب معروف است، به بدن برای دفع کلسترول بد یا LDL کمک می‌کند. هرچه سطح HDL خون بالاتر باشد، بهتر است. اگر سطح HDL خون پایین باشد خطر بیماری های قلبی افزایش می‌دهد.
لیپوپروتیئن خیلی کم چگالی (VLDL). این نوع لیپوپروتئین که شبیه کلسترول LDL است، اما میزان چربی در آن بیشتر از همه بوده و میزان خیلی کمی پروتئین دارد.
تری گلیسیرید. تری گلیسیرید نوع دیگری چربی خون است که در خون موجود است و از انواع خیلی کم چگالی می‌باشد. کالری اضافی، الکل یا قندخون موجود در بدن به تری گلیسیرید نبدیل شده و در سلول‌های چربی درون بدن ذخیره می‌شوند.

_ چه عواملی بر سطح کلسترول خون تاثیر دارد؟

طیف مختلفی از عوامل متفاوت می‌تواند بر سطح کلسترول خون تاثیر بگذارد. این عوامل شامل:

رژیم غذایی. چربی های اشباع و کلسترول موجود در خوراکی‌ها سطح کلسترول خون را افزایش می‌دهد. سعی به کاهش مصرف خوراکی‌های حاوی چربی اشباع و کلسترول نمایید.
وزن بدن. اضافه وزن و چاقی علاوه بر اینکه خطر ابتلا به بیماری قلبی را افزایش می‌دهد، باعث افزایش سطح کلسترول خون هم می‌شود. کاهش وزن می‌تواند به شما برای کاهش کلسترول LDL و افزایش کلسترول HDL کمک نماید.
ورزش. فعالیت بدنی و ورزش منظم سطح کلسترول HDL را افزایش داده و سطح کلسترول LDL را کاهش می‌دهد. میزان ورزش توصیه شده روزانه حداقل ۳۰ دقیقه می‌باشد.
سن و جنس. هرچه سن ما بیشتر می‌شود سطح کلسترول خون نیز افزایش می‌یابد. قبل از سن یائسگی زنان سطح کلسترول کم تری نسبت به مردان دارند، اما بعد از دوران قاعدگی سطح کلسترول خون زنان نسبت به مردان هم سن خود افزایش می‌یابد.
قندخون. دیابت کنترل نشده باعث افزایش سطح کلسترول خون می‌شود. با کنترل قندخون می‌توان به کاهش سطح کلسترول خون نیز کمک نمود.
عوامل ارثی. کلسترول بالای خون می‌تواند ارثی و ژنتیکی باشد.
سیگار کشیدن. سیگار کشیدن به دیواره‌ رگ‌های خونی آسیب رسانده و آنها را برای رسوب کردن کلسترول آماده می‌کنند. همچنین سیگار کشیدن می‌تواند سطح کلسترول خوب خون (HDL) را کاهش دهد. اگر شما سیگار می‌کشید برای ترک سیگار اقدام نمایید.
سایر دلایل. بعضی از داروها و بیماری‌های خاص می‌توانند سطح کلسترول خون را افزایش دهند.

_ سطح طبیعی کلسترول چه اندازه باید باشد؟

هر فرد بالای بیست سال باید حداقل هر پنج سال یکبار اقدام به آزمایش سطح کلسترول نماید. بعد از آزمایش میزان مناسب انواع کلسترول برای که توسط ایالات متحده اعلام شده است، سطوح زیر می‌باشد:

کلسترول مجموع (Total cholesterol) / وضعیت
پایین ۲۰۰ میلی‌گرم  / عالی
بین ۲۰۰ تا ۲۳۹ در   / محدوده خطر
بالای ۲۴۰ میلی‌گرم    / بالا (خطرناک)
سطح کلسترول  / بد یا LDL وضعیت
زیر ۷۰ میلی‌گرم بهترین میزان برای افراد دچار بیماری قلبی
زیر ۱۰۰ میلی‌گرم بهترین میزان برای افرادیکه در خطر ابتلا به بیماری قلبی قرار دارند
بین ۱۰۰ تا ۱۲۹ میلی‌گرم تقریبا مناسب
بین ۱۳۰ تا ۱۵۹ میلی‌گرم در محدوده خطر
بین ۱۶۰ تا ۱۸۹ بالا
۱۹۰ میلی گرم به بالا خیلی زیاد
سطح کلسترول خوب یا HDL وضعیت
زیر ۴۰ میلی گرم در مردان / زیر ۵۰ میلی گرم در زنان / کم
بین ۵۰ تا ۵۹ میلی‌گرم  / متوسط
بالای ۶۰ میلی‌گرم  عالی

سطح تری‌گلیسرید خون / وضعیت
زیر ۱۵۰ میلی‌گرم  عالی
بین ۱۵۰ تا ۱۹۹ در محدوده  / خطر
بین ۲۰۰ تا ۴۹۹ خطرناک
بالای ۵۰۰ میلی گرم خیلی خطرناک

_ کلسترول بالای خون چگونه درمان می‌شود؟

بسته به سطح کلسترول خون شما می‌بایست از ترکیب تغییرات سبک زندگی و درمان‌های پزشکی استفاده نمود. درمان های پزشکی بسته به شرایط شما توسط پزشک تجویز می‌شوند، بعضی از داروهای مورد استفاده پزشکان برای درمان کلسترول خون شامل:

استاتین‌ها
نیاسین
آسپرین

_ داروهای درمان فشار خون بالا

و تغییرات سبک زندگی که می‌تواند به شما در کاهش کلسترول خون کمک کند شامل:

ورزش کردن و افزایش فعالیت بدنی
خوردن میوه، سبزی، غلات کامل و رعایت رژیم غذایی سالم
اجتناب از غذاهای حاوی چربی اشباع که در غذاهای سرخ کرده و غیره قرار دارد
مصرف روغن ها و چربی های مناسب مانند روغن زیتون، کانولا و …(مصرف چربی نباید بیشتر از ۱۰ درصد کل کالری دریافتی شما در روز باشد)
خواب کافی
کاهش وزن
اجتناب از مصرف الکل
ترک سیگار
خوردن ماهی های خاص از جمله ماهی تن و سالمون

پیشگیری از افزایش سطح کلسترول خون

همان تغییراتی که برای سبک زندگی بیان کردیم، می‌تواند به کاهش سطح کلسترول خون هم کمک نماید. برای پیشگیری از ابتلا به کلسترول خون شما می‌توانید:

وزن خود را کاهش دهید و به سطحی مناسب برسید
ترک سیگار
مصرف چربی و نمک را کاهش داده و از میوه و سبزی در رژیم غذایی خود استفاده نمایید
حداقل ۳۰ دقیق در روز ورزش نمایید

منبع: rastineh.com

0
نوشته شده توسط تحریریه جامعه پزشکان ایران

تست‌های عملکرد کبد؛ انواع و کاربردهای آن‌ها

تست‌های عملکرد کبد که به عنوان شیمی کبد نیز شناخته می‌شوند، با اندازه‌گیری سطح پروتئین، آنزیم‌های کبدی و بیلی‌روبین ( یکی از پیگمان‌های زردرنگ صفراوی است که از شکست و تجزیهٔ طبیعی هموگلوبین حاصل می‌شود و عامل رنگ زرد ادرار و رنگ قهوه‌ای مدفوع است. گلبول‌های قرمز پس از طی عمر ۱۲۰روزهٔ خود در طحال، توسط ماکروفاژهای طحالی تخریب می‌شوند. هموگلوبینِ موجود در گلبول‌های قرمز پس از تخریب اریتروسیت‌ها آزاد و به یک «هِم» (heme) و اسید آمینه تجزیه می‌شوند). در خون می‌توانند سطح سلامت کبد را مشخص کنند.

_ تست‌های عملکرد کبد چه کاربردهایی دارند؟

تست‌های عملکرد کبد در موارد زیر تجویز می‌شوند:

برای بررسی آسیب‌های ناشی از عفونت‌های کبدی، مانند هپاتیت B و هپاتیت C
برای نظارت بر عوارض جانبی برخی از داروهایی که بر روی کبد تاثیر می‌گذارند.
برای نظارت بر روی بیماری و نحوه کارکرد درمان خاصی که برای بیمار مبتلا به بیماری کبدی به کار برده می‌شود.
برای بیماری که در معرض علائم اختلال کبدی است.
برای بیماری که شرایط خاصی از قبیل تری‌گلیسیرید بالا، دیابت، فشار خون بالا یا کم‌خونی دارد
برای افرادی که به شدت الکل مصرف می‌کنند.
برای بیماری که بیماری صفراوی دارد.

_ انواع تست‌های عملکرد کبد

این تست‌ها انواع بسیاری دارند. تست‌های خاص می‌توانند جنبه‌های مختلفی از عملکرد کبد را بازتاب دهند.

تست‌های معمولی که برای بررسی ناهنجاری‌های کبدی انجام می‌شوند، موارد زیر را اندازه‌گیری می‌کنند:

آلانین ترانس آمیناز (ALT)
آسپارتات آمینوترانسفراز (AST)
آلکالن فسفاتاز (ALP)
آلبومین
بیلی روبین

آزمایش ALT و AST آنزیم‌هایی را که کبد شما در اثر آسیب‌دیدگی یا بیماری منتشر می‌کند، اندازه‌گیری می‌کند. آزمایش آلبومین میزان آلبومین کبد را اندازه‌گیری می‌کند، در حالی که آزمایش بیلی‌روبین چگونگی دفع بیلی‌روبین را در بدن اندازه‌گیری می‌کند. ALP می‌تواند برای ارزیابی سیستم مجرای صفراوی کبد مورد استفاده قرار گیرد.
نتایج غیرطبیعی در هر یک از این آزمایشات کبدی به‌طور معمول نیاز به پیگیری جهت تعیین علت ناهنجاری موجود در بدن دارد. حتی کمی تفاوت در نتایج می‌تواند بیماری کبد جدی را نشان دهد. با این‌حال، این آنزیم‌ها در مکان‌های دیگری از بدن علاوه بر کبد یافت می‌شوند.

در مورد نتایج تست‌های عملکرد کبد و این‌که چه چیزی ممکن است در این تست‌ها مهم باشد، با پزشک مشورت کنید.

_ شایع‌ترین تست‌های عملکرد کبدی

تست‌های عملکرد کبد برای اندازه‌گیری آنزیم‌ها و پروتئین‌های خاصی در خون انجام می‌شوند. بسته به نوع آزمایش، سطوح بالاتر یا پایین‌تر از حد طبیعی این آنزیم‌ها یا پروتئین‌ها می‌تواند مشکلی را در کبد نشان دهد.

_ برخی از آزمایش‌های معمول کبدی عبارتند از:

آزمایش آلانین ترانس آمیناز (ALT)

آلانین ترانس آمیناز (ALT) برای اندازه‌گیری متابولیسم پروتئین توسط بدن استفاده می‌شود. اگر کبد آسیب دیده یا نتواند به درستی عمل کند، ALT به خون منتقل می‌شود. این روند باعث می‌شود سطح ALT افزایش یابد.

افزایش بیش از حد این فاکتور در این آزمایش می‌تواند نشانه‌ای از آسیب کبدی باشد.

به گفته متخصصان کالج آمریکایی گوارش، ALT بالای ۲۵ IU / L (واحد بین‌المللی در هر لیتر) در زنان و ۳۳ IU / L در مردان به‌طور معمول نیاز به انجام آزمایشات بیشتر و ارزیابی دارد.

آزمایش آسپارتات آمینوترانسفراز (AST)

آسپارتات آمینوترانسفراز (AST) آنزیمی است که در قسمت‌های مختلف بدن، از جمله قلب، کبد و ماهیچه‌ها یافت می‌شود. از آن‌جائی که سطح AST مانند ALT نمی‌تواندآسیب کبدی را نشان دهد، معمولا این آزمایش با ALT برای بررسی مشکلات کبدی تجویز می‌شود.

هنگامی که کبد آسیب ببیند، AST می‌تواند به جریان خون آزاد شود. افزایش سطح تست AST ممکن است نشان دهنده وجود مشکل در کبد یا عضلات باشد. محدوده طبیعی AST به‌طور متوسط ​​تا ۴۰ IU / L در بزرگسالان است و ممکن است در نوزادان و کودکان کمی بالاتر باشد.

آزمایش آلکالین فسفاتاز (ALP)

آلکالین فسفاتاز (ALP) آنزیمی است که در استخوان‌ها، مجرای صفراوی و کبد یافت می‌شود. آزمون ALP معمولا در ترکیب با چندین آزمون دیگر تجویز می‌شود. افزایش سطح ALP ممکن است التهاب کبدی، انسداد مجاری صفراوی یا بیماری استخوانی را نشان دهد.

در کودکان و نوجوانان ممکن است سطح ALP بسیار بالا برود. زیرا استخوان‌های آن‌ها در حال رشد است. حاملگی نیز می‌تواند سطح ALP را افزایش دهد. محدوده طبیعی ALP به‌طور معمول تا ۱۲۰ U / L در بزرگسالان است.

آزمایش آلبومین

آلبومین پروتئین اصلی تولید شده توسط کبد است. این پروتئین بسیاری از عملکردهای مهم را انجام می‌دهد. به‌عنوان مثال، آلبومین:

نشت مایع از عروق‌ خونی را متوقف می‌کند
بافت‌های بدن را تغذیه می‌کند
حمل هورمون‌ها، ویتامین‌ها، و مواد دیگر در سراسر بدن را به عهده دارد

آزمایش آلبومین نشان می‌دهد که آیا کبد این پروتئین خاص را تولید می‌کند. کاهش این فاکتور در این آزمون می‌تواند نشان دهد که کبد به درستی کار نمی‌کند. محدوده طبیعی آلبومین بین ۳٫۵ الی ۵٫۰ گرم در دسی لیتر (g / dL) است. با این حال، کمبود آلبومین نیز می‌تواند منجر به فقر تغذیه‌ای، بیماری کلیوی، عفونت و التهاب شود.

آزمایش بیلی‌روبین

بیلی‌روبین یک فراورده تولید شده توسط بدن پس از تخریب گلبول‌های قرمز است. این ماده معمولا توسط کبد پردازش می‌شود و از طریق مدفوع دفع می‌شود. کبد آسیب دیده نمی‌تواند بیلی‌روبین را به درستی پردازش کند. این کاهش عملکرد کبد منجر به افزایش سطح بیلی‌روبین در خون می‌شود. افزایش سطح این ماده در آزمایش بیلی‌روبین ممکن است نشان دهد که کبد به درستی کار نمی‌کند.

محدوده طبیعی برای بیلی‌روبین کل به‌طور معمول بین ۰٫۱ الی ۱٫۲ میلی‌گرم در دسی‌لیتر (mg / dL) است. برخی بیماری‌های ارثی نیز وجود دارند که سطح بیلی‌روبین را افزایش داده اما عملکرد کبد را دچار تغییر نمی‌کنند.

_ چرا به تست‌های عملکرد کبد نیاز پیدا می‌کنیم؟

تست‌های عملکرد کبدی می‌توانند به تعیین این که آیا کبد شما به درستی کار می‌کند یا خیر؟ کمک کنند. کبد برخی از عملکردهای مهم و حیاتی بدن را انجام می‌دهد. این عملکردها عبارتند از:

از بین بردن آلاینده‌ها از خون
تبدیل مواد مغذی از غذاهایی که می‌خوریم
ذخیره‌سازی مواد معدنی و ویتامین‌ها
تنظیم لخته شدن خون
تولید کلسترول، پروتئین، آنزیم‌ها و صفرا
ساخت عواملی که با عفونت مبارزه می‌کنند
از بین بردن باکتری‌ها از خون
دفع مواد شیمیایی که می‌توانند به بدن شما آسیب برسانند
حفظ تعادل هورمون‌ها
تنظیم میزان قندخون

مشکلات کبدی که می‌توانند فرد را بسیار بیمار کنند، حتی می‌تواند کشنده باشند.

_ علائم اختلالات کبدی چیست؟

نشانه‌های اختلال کبدی عبارتند از:

ضعف
خستگی یا کمبود انرژی
کاهش وزن
زردی (زرد شدن رنگ پوست و چشم)
جمع شدن مایع در شکم که به عنوان آسیت شناخته می‌شود
تغییر رنگ مواد تخلیه شده از بدن (تیره شدن ادرار یا کم‌رنگ شدن مدفوع)
حالت تهوع
استفراغ
اسهال
درد شکم
کبودی یا خونریزی غیرطبیعی

اگر علائم اختلال کبدی را تجربه می‌کنید، ممکن است پزشک تست‌های عملکرد کبد را برای‌تان تجویز کند. همان‌طور که گفتیم تست‌های مختلف می‌توانند عملکردهای مختلف کبد و همچنین پیشرفت بیماری یا نحوه تاثیرگذاری درمان را کنترل و عوارض جانبی برخی از داروها را آزمایش کنند.

_ نحوه آماده شدن برای انجام تست‌های عملکرد کبد

دکتر احتمالا دستورالعمل‌های کامل را در مورد نحوه آماده شدن برای نمونه گیری خون ارائه می‌دهد.

برخی از داروها و مواد غذایی ممکن است سطح این آنزیم‌ها و پروتئین‌ها را در خون تحت تاثیر قرار دهند. پزشک ممکن است از شما بخواهد که از مصرف بعضی از انواع داروها اجتناب کنند یا ممکن است از شما بخواهند قبل از تست، ناشتا باشید. اطمینان حاصل کنید که قبل از آزمایش، آب کافی نوشیده‌اید. ضمن این که در روز آزمایش سعی کنید لباسی بپوشید که آستینش به راحتی بالا می‌رود.

_ خطرات تست‌های عملکرد کبد

نمونه‌برداری از خون روش معمولی است و به ندرت باعث عوارض جانبی جدی می‌شود. با این حال، این نمونه‌گیری می‌تواند شامل عوارض زیر باشد:

خونریزی زیر پوستی یا هماتوم
خونریزی بیش از حد
غش کردن
عفونت

پس از تست‌های عملکرد کبد

پس از آزمایش، معمولا می‌توانید به فعالیت‌های عادی خود ادامه دهید. با این حال، اگر در خلال نمونه‌گیری یا بعد از آن احساس خستگی یا سرگیجه کردید، قبل از ترک محل آزمایش، باید چند دقیقه در آن جا بمانید. نتایج این آزمایش‌ها ممکن است نتواند دقیقا تعیین کند که کدام بیماری را دارید و یا میزان آسیب کبدی چقدر است، اما ممکن است مرحله بعدی تشخیص را تعیین کند.

به‌طور کلی، اگر نتایج این تست‌ها نشان‌دهنده وجود یک مشکل در عملکرد کبد شما باشد، پزشک داروها و سابقه پزشکی شما را برای کمک به تعیین علت، بررسی خواهد کرد.

اگر مشروبات الکلی زیادی مصرف می‌کنید، باید این عادت را ترک کنید. اگر پزشک تشخیص دهد که دارو باعث افزایش آنزیم‌های کبدی شده است، به شما توصیه می‌کند که مصرف دارو را متوقف کنید.

پزشک ممکن است تصمیم بگیرد که آزمایش هپاتیت، سایر عفونت‌ها یا سایر بیماری‌هایی که می‌توانند بر روی کبد تاثیر گذار باشند را تجویز کند. او همچنین می‌تواند تصویربرداری‌هایی مانند سونوگرافی یا سی‌تی اسکن را انجام دهد. گاهی بیوپسی ( تکه‌برداری و نمونه‌برداری نیز می‌گویند، یک آزمایش پزشکی است که معمولاً توسط یک جراح یا متخصص رادیولوژی انجام می‌شود و شامل برداشتن نمونه‌ای از سلول‌ها یا بافت‌ها برای بررسی وجود یک بیماری یا تعیین وسعت آن است. بافت برداشته‌شده معمولاً توسط متخصص آسیب‌شناسی زیر میکروسکوپ بررسی می‌شود )  کبدی برای ارزیابی کبد جهت تشخیص فیبروز، بیماری کبد چرب یا سایر بیماری‌های کبدی توصیه می‌شود.
منبع: پیام سلامت

0
نوشته شده توسط تحریریه جامعه پزشکان ایران

نقش ویتامین‌ها در دیابت

بیماری‌‌ها و راه درمان, پیشگیری بهتر از درمان, دارونامه, تغذیه سالم

 

نقش ویتامین‌ها در دیابت از دیرباز مورد بحث بوده‌است و تاکنون برای آن‌ها نقش معینی مشخص نشده‌است. همواره سؤال این بوده که اگر در مواردی همراهی دیابت با اختلالات ویتامینی دیده می‌شود، ایا این رابطه به صورت رابطه علت و معلولی است یا خیر و اگر فوایدی در مصرف ویتامین دیده می‌شود، ایا به دلیل آثار آنتی‌اکسیدان انهاست یا به دلیل اثر مستقیم آن‌ها در دیابت و اینکه ایا این اثر تنها در افراد خاصی ظاهر می‌گردد یا اینکه در تمام بیماران دیابتی مفید است. بسیاری از بیماران ویتامین‌ها را استفاده می‌نمایند و گروهی از پزشکان آن را پیشنهاد می‌دهند و بعضی از بیماران فوایدی نیز برای ان ذکر می‌کنند ولی این توصیه‌ها هنوز اعتبار قطعی علمی ندارد.

مطالعات نشان داده که کمبود ویتامین دی (D) همراه ازدیاد خطر بروز دیابت است ولی در عین حال مصرف ویتامین دی (D) به صورت کمکی اثری در کاهش بروز دیابت نداشته‌است. متا آنالیز یکسری از مطالعات نشان داد که قدرت ویتامین د (D) در پیشگیری از دیابت نوع یک وابسته به دوز و مدت مصرف انست لذا مطالعاتی در این خصوص انجام شد. یک مطالعه نشان داد که مصرف روزانه ۲۰۰۰ واحد ویتامین دی (D) در طی اولین سال زندگی در شیرخواران با کاهش خطر بروز دیابت نوع یک همراه است ولی نتوانستند یک رابطه علت و معلولی را اثبات نمایند. در مطالعه دیگری مصرف ۲۰۰۰ واحد در روز ویتامین د۳ (D3) با مصرف روزانه ۴۰۰ واحد که دوز معمول ان است مورد مقایسه قرار گرفت ولی در این بررسی کودکانی وارد مطالعه شده بودند که دارای استعداد ژنتیکی بالایی برای دیابت بودند و لذا قابل تعمیم به کودکان عادی نمی‌باشد. با این وجود بعضی منابع مصرف ویتامین دی (D) را توصیه ضمنی می‌کنند مثلاً یکی از منابع اندوکرینولوژی (غدد درون‌ریز) می‌نویسد: «در بعضی مطالعات ثابت شده که ویتامین دی (D) مقاومت به انسولین را کم کرده و در کاهش وزن و کنترل اشتها نیز مفید است» هر چند که منابع این استدلال خود را ذکر نکرده‌است.

ویتامین ب۳ (B3) یا نیکوتین امید در یک مطالعه اروپایی به نام «آزمایش اروپایی مداخله در دیابت بتوسط نیکوتین‌امید»(European Nicotinamide Diabetes Intervention Trial ENDIT) مورد آزمایش قرار گرفت و هیچگونه اثر مفیدی از خود در دیابت نشان نداد.

رابطه دیابت و ویتامین آ (A) مدت مدیدی مورد مجادله بوده‌است. اولین بار در سالهای ۱۹۲۹ و ۱۹۳۰ دانشمندان متوجه این رابطه شدند و تاکنون بحث در این خصوص ادامه داشته‌است. اخیراً یک مطالعه نشان داد که سلول‌های بتای پانکراس که محل تولید انسولین هستند، دارای گیرنده‌هایی برای یک متابولیت ویتامین آ (A) به نام all-trans retinoic acid ATRA هستند و لذا برای ویتامین آ (A) یک رابطه علی با دیابت فرض شده‌است هر چند این نظریه نیاز به ارزیابی و تأیید دارد.

در عین حال گاهی در مطالعات سوگیری یا تورش هم دیده شده‌است. مثلاً یکسری از مطالعات فوایدی از آثار ویتامین ایی (E) یا ویتامین سی (C) در دیابت نشان داده‌اند و دلیل آن را کاهش هموگلوبین A1C ذکر نموده‌اند. هموگلوبین A1C ناشی از قنددار شدن یا گلیکاسیون (glycation) هموگلوبین است و هر چه قند خون بالاتر باشد، میزان هموگلوبین A1C نیز بالاتر می‌رود و بر عکس هر چه قند خون بهتر کنترل گردد، میزان هموگلوبین A1C پایین‌تر است به همین علت یکی از مهم‌ترین آزمایش‌ها در اثبات کنترل مناسب دیابت، میزان هموگلوبین A1C است.

ویتامین ایی (E) یا ویتامین سی (C) هر دو از طریق واکنش شیمیایی و نه کم کردن قند خون، مانع گلیکاسیون (glycation) هموگلوبین می‌گردند لذا هر چند بظاهر مصرف آنان موجب کاهش هموگلوبین A1C شده و اینطور نتیجه گرفته شده که این ویتامین‌ها موجب کاهش قند خون شده‌اند ولی در حقیقت این امر ناشی از دخالت آنان در یک واکنش شیمیایی است و نه اثر بر قند خون و لذا این ویتامین‌ها اثری واقعی در کاهش قند خون نداشته‌اند. گاهی نیز موضوع برعکس است یعنی دیابت روی کاهش ویتامین اثر داشته‌است. مثلاً مصرف دراز مدت متفورمین که یکی از داروهای دیابت است، گاهی موجب کاهش ویتامین ب۱۲ (B12) می‌گردد.

نکته‌ای که باید در مطالعات به ان توجه نمود انست که فواید احتمالی مصرف ویتامین‌ها، در افراد دارای کمبود ویتامین مورد نظر دیده شده‌ است و این امر دلالتی بر توصیه به مصرف این ویتامین‌ها در تمامی افراد دیابتی بدون کمبود آن‌ها ندارد و به همین سبب است که معتبرترین مرجع دنیا می‌نویسد: «هیچ شواهد روشنی برای مفید بودن ویتامین‌ها در دیابت در افرادی که کمبود ویتامینی ندارند، وجود ندارد» و سپس می‌گوید: «کاربرد روتین ویتامین‌هایی مثل ایی (E)، سی (C)، دی (D) و آ (A) در دیابت توصیه نمی‌شود چون هنوز شواهد کافی برای کارایی آنان در دسترس نمی‌باشد و خطرات احتمالی مصرف دراز مدت این فراورده‌ها نیز نامعلوم است.»

منبع: دانشنامه‌آزاد


 

0
نوشته شده توسط تحریریه جامعه پزشکان ایران

چه عواملی باعث سرمایی شدن بدن می‌شود

گاهی فرقی نمی‌کند هوا خوب است یا سرد؟ برخی افراد در هوای ملایم و خوب نیز می‌لرزند و سردشان است. این مسئله می‌تواند ناشی از کمبود برخی ویتامین‌ها یا کم آبی بدن و برخی مشکلات دیگر بروز کند.

با جریان پیدا نکردن خون در کل بدن، اندام‌ها به خصوص دست و پا سردتر می‌شود. در برخی موارد علت احساس سرما، نازک شدن لایه چربی زیر پوست است که حرارت بدن را ذخیره می‌کند.
دمای طبیعی بدن افراد مختلف است. دمای بدن برخی افراد به طور طبیعی بالا و برخی افراد پایین است.

به طور کلی احساس سرما در زنان از مردان بیشتر است. همچنین افراد مسن نسبت به جوان ترها بیشتر احساس سرما می‌کنند، زیرا افراد مسن دمای بدن پایین‌تری دارند، اما در این زمینه موارد دیگری نیز وجود دارد که باید در نظر گرفت.

با بالا رفتن سن، دیواره‌های رگ‌های خونی انعطاف‌پذیری خود را از دست می‌دهد، در نتیجه گردش خون ضعیف‌تر می‌شود. با جریان پیدا نکردن خون در کل بدن، اندام‌ها به خصوص دست و پا سردتر می‌شود.

در برخی موارد علت احساس سرما، نازک شدن لایه چربی زیر پوست است که حرارت بدن را ذخیره می‌کند.

بیماری‌های نهفته مانند اختلالات تیروئید (که در تنظیم دمای بدن اختلال ایجاد می‌کند)، فشار خون بالا و یا حتی دیابت نیز احساس سرما ایجاد می‌کند.

گروه دیگری که همیشه احساس سرما می‌کنند، زنان هستند. جالب است بدانید، نتایج بررسی‌ها نشان می‌دهد، دمای بدن زنان نسبت به مردان بالاتر است، اما دست و پای آن‌ها سردتر از مردان است.
طی بررسی‌ها مشخص شد، دمای متعادل دست مردان اختلاف سه درجه‌ای با دمای دست زنان دارد. اما علت این امر چیست؟

به نظر می‌رسد بدن زنان برای گرم‌تر نگه داشتن اعضای حیاتی باید سخت تر کار کند. در نتیجه این فعالیت، حرارت اندام‌های تحتانی کاهش می‌یابد.

باید دانست که مردان نسبت به زنان عضلات بیشتری دارند و زنان چربی بیشتر، در حالی که عضله گرما ایجاد می‌کند و چربی، گرما را ذخیره می‌کند.

برخی قادرند سرما را خیلی خوب تحمل کنند. نتایج تحقیقات نشان می‌دهد که اسکیموها بر خلاف دیگران دارای جثه ریز و پرتر هستند، از این رو بدن می‌تواند دمای درونی خود را بهتر حفظ کند.
کوتاه بودن دست و پا باعث می‌شود خون رسانی در بدن روند سریع‌تری داشته باشد، از این رو گرمای بدن حفظ می‌شود.

_ دچار کمبود هورمون تیروئید هستید
توصیه می‌کنیم اگر همیشه سردتان می‌شود کمی هشیار بوده و مسئله را ساده و بی‌اهمیت ندانید. این مشکل می‌تواند نشان دهنده یک بیماری پنهان باشد. اگر علاوه بر سرمایی بودن احساس خستگی می‌کنید و بی دلیل وزن‌تان اضافه می‌شود بهتر است سلامت غده تیروئیدتان را بررسی کنید. این غده وظیفه کنترل دمای درونی بدن را نیز برعهده دارد. در واقع کم کاری تیروئید باعث بروز احساس سرمای زیاد در بدن می‌شود.

اگر غده تیروئید به خوبی عمل نکند سوخت و ساز بدن به شدت افت می‌کند و در نتیجه انرژی کافی تولید نمی‌شود. بهتر است آزمایش خون بدهید و از تولید میزان کافی هورمون‌های تیروئید مطمئن شوید. برای مقابله با این مشکل مواد غذایی سرشار از یُد را دریابید. از مصرف ماهی‌های چرب، آجیل‌ها، مغزهای روغنی، جلبک‌های خوراکی و غذاهایی مانند سوشی غافل نشوید.

_ خون‌تان درست نمی‌چرخد
گردش خون نامناسب می تواند به معنی تنگی قطر رگ‌ها باشد. این مسئله با علائم متعددی مانند احساس سرمای مداوم خود را نشان می‌دهد. این مشکل در افرادی که دچار آرتریت اعضای تحتانی بدن هستند و زمانی که عروق پا گرفته شده باشد دیده می‌شود. البته گفتنی است که سیگاری‌ها جزو نخستین افرادی هستند که با مشکل جریان خون نامناسب روبه رو می‌شوند.

اگر این احساس سرما بیشتر در انگشتان دست و پاها باشد به طوری که احساس یخ زدگی در انتهاهای بدن داشته باشید ممکن است به سندرم رینود مبتلا باشید که اختلالی در گردش خون در انتهاهای بدن محسوب می‌شود. برای مقابله و بهبود جریان خون می‌توانید به مواد غذایی متعددی مانند پرتقال، شکلات سیاه، فلفل کاین، آجیل‌ها، ریشه زنجبیل، سیر، لیموترش، آووکادو و غیره اعتماد کنید.

_ بدن‌تان خسته است
دمای بدن مانند بسیاری از مسائل دیگر به خواب شما بستگی دارد. کم خوابی یا خستگی مزمن می‌تواند روی سیستم عصبی تان و مکانیسم‌های بدن‌تان تأثیر بگذارد که یکی از وظایفش تنظیم دمای بدن است. بهتر است شب‌ها زودتر بخوابید چون بی‌خوابی روی متابولیسم بدنتان تأثیر گذاشته و احساس لرز را به جان‌تان می‌اندازد. توصیه می‌کنیم غذاهای مقوی میل کنید و از مصرف محرک‌هایی که باعث بی‌خوابی می شوند بپرهیزید.

اگر در طول روز آن قدر خسته هستید که دلتان نمی‌خواهد از جای‌تان تکان بخورید باز هم سعی کنید کمی قدم بزنید تا خون در بدن‌تان به جریان دربیاید و بدن‌تان گرم شود. یادتان باشد هرچه کم تحرک‌تر باشید جریان خونتان کندتر می‌شود و بیشتر می‌لرزید.

_ کمبود آهن دارید
اگر علاوه بر لرزی که می‌کنید رنگ و روی‌تان پریده است احتمال دارد که دچار کم خونی ناشی از فقر آهن شده باشید. یکی از عوامل اصلی کم خونی کمبود آهن است. این مشکل به دلیل عادت ماهانه بیشتر دامنگیر خانم‌ها می‌شود. آهن یک ماده معدنی ضروری برای عملکردهای بدن است. این ماده معدنی به گلبول های قرمز کمک می‌کند تا اکسیژن را در خون منتقل کنند.

اگر بافت‌ها اکسیژن کمی دریافت کنند این روند ضروری نیز که دمای بدن را تنظیم می‌کند با مشکل مواجه می‌شود. برای مقابله با کمبود آهن مواد غذایی سرشار از آن یعنی عدس، تخم مرغ، گوشت قرمز، انواع لوبیاها، شکلات و غیره را دریابید. اگر مشکل‌تان برطرف نشد حتماً به پزشک مراجعه کرده و آزمایش خون بدهید.

_ کمبود ویتامین B12 دارید
می‌توانید دلایل لرز کردن‌تان را در بشقاب‌های‌تان بجویید. کمبود ویتامین B12 می‌تواند یکی از عوامل لرز بی‌امان بدن باشد. این ویتامین به میزان قابل توجهی در مواد غذایی حیوانی و محصولات لبنی وجود دارد و نقش مؤثری در تولید گلبول‌های قرمز برعهده دارد. پیش از این نیز گفته شد که گلبول‌های قرمز وظیفه انتقال اکسیژن در خون را برعهده دارند. ویتامین B12 در متابولیسم بدن نیز دخالت دارد.

توجه داشته باشید افراد گیاه‌خوار یا افرادی که دچار مشکل عدم جذب کافی این ویتامین در روده هستند بیشتر در معرض کمبود آن قرار دارند. فراموش نکنید که این مشکل علاوه بر ایجاد احساس لرز باعث بروز خستگی مزمن نیز می‌شود. برای تأمین هرچه بهتر این ویتامین به جگر گوساله، جگر گاو، بوقلمون، دل و قهوه، مغز گوساله، ماهی تن و غیره اعتماد کنید.

_ دچار کمبود آب هستید
یادتان نرود حتی اگر سرمای جزئی خورده اید حتی اگر تشنه‌تان نباشد باز هم مصرف مایعات و به ویژه آب را افزایش دهید. چون کمبود آب بدن و به اصطلاح دهیدراته شدن بدن باعث تشدید لرز می شود. افراد سالمند و همچنین افراد بیمار و افرادی که از اسهال رنج می برند باید توجه ویژه ای به این مسئله داشته باشند.

توصیه می‌کنیم حتماً روزانه یک و نیم لیتر آب میل کنید چون ۶۵ درصد آبی که بدن را تشکیل داده است تأثیر زیادی در تنظیم و کنترل دمای درونی بدن دارد. همین آب است که بعد از ورزش و فعالیت‌های بدنی زیاد باعث خنک شدن بدن (از طریق تعریق) می‌شود. یادتان باشد که تأمین آب کافی بدن همچنین به مقابله با تغییرات دمای بدن کمک می‌کند.

_قند خون‌تان پایین است
اگر خسته‌اید و همیشه احساس گرسنگی اذیت‌تان می کند احتمالاً دچار افت جزئی قند خون می‌شوید. اگر این افت انرژی تبدیل به مشکلی مزمن شود باید در تغذیه‌تان تغییراتی ایجاد کنید. چون احتمالاً دارد کالری و انرژی کافی را برای تولید گرمای بدن دریافت نمی‌کنید.

زمانی که قند خون پایین باشد لازم است که به عنوان مثال با مصرف یک لیوان آب میوه این مشکل را جبران کنید. علاوه بر این افرادی که شاخص توده بدن آن‌ها از ۱۸٫۵ کمتر باشد نیز بیشتر احساس سرما و لرز می‌کنند. در واقع، متابولیسم پایین و نبود چربی کافی در بدن این افراد باعث می‌شود که نسبت به سرما آسیب‌پذیر باشند.

_دیابتی هستید
افراد دیابتی بیش از دیگران نسبت به سرما و گرما حساس هستند. میزان بالای قند خون که به بیماری دیابت نوع ۲ معروف است نیز باعث ایجاد احساس لرز می‌شود. تمام رگ‌های خونی تحت تأثیر این بیماری قرار می‌گیرند و به مرور جداره‌ی عروق آسیب می‌بیند. این مسئله نیز منجر به بروز اختلالاتی در گردش خون می‌شود.

اختلال گردش خون نیز به احساس سرما و لرز دامن می‌زند. این احساس لرز در نتیجه عارضه جدی دیگری به نام نوروپاتی محیطی نیز بروز می‌کند. این بیماری عصب‌های ارسال کننده سیگنال‌ا به مغز را تحت تأثیر قرار می‌‌دهد و در تنظیم دمای بدن اختلال ایجاد می‌کند.

_ استرس دارید
مشکلاتی مانند طلاق و یا از دست دادن شغل سبب استرس می‌گردد و روی هیپوتالاموس و به تبع آن غده تیروئید تاثیر می‌گذارد. بنابراین برای مقابله با این وضعیت همیشه به موضوعاتی که دوست دارید، فکر کنید و همچنین از قرار گرفتن در موقعیت‌های استرس‌زا بپرهیزید.

_ عفونت قارچی
کاندیدا (Candida) آن قدر روی سیستم دفاعی بدن استرس وارد می کند که سبب اختلال در عملکرد غده هیپوتالاموس می‌گردد. علاوه بر احساس سرما، سندروم روده تحریک پذیر و سینوزیت نیز علامت دیگر این عفونت قارچی است. برای از بین بردن این قارچ‌ها از محصولات پروبیوتیک (باکتری های مفید) استفاده کنید و میزان مصرف قند را کمتر کنید.

منبع مجله پزشکی دکتر سلام

0
نوشته شده توسط تحریریه جامعه پزشکان ایران

سوال و پاسخ ( راه‌های طبیعی کاهش قندخون چیست؟ )

زندگی در دنیای امروزه و البته سبک‌های فعلی زندگی شانس ابتلای شما به مشکلات سلامتی و البته قندخون و دیابت را به راحتی افزایش می‌دهد. چه بسیار افرادی که به مشکل قندخون دچار شده‌اند و از این موضوع آگاه هستند و چه بسیار افرادی که از با این مشکل رو به رو هستند ولی از این موضوع اطلاع ندارند.
بالا رفتن قندخون زمانی اتفاق می‌افتد که بدن‌تان نمی‌تواند به‌طور مؤثر قند را از خون به درون سلول‌ها انتقال دهد. زمانی که این مورد بررسی نشود به دیابت منجر می‌شود. حال خوب می‌دانید با وجود دیابت چه خطری شما و زندگی شما را تهدید می‌کند البته اگر ندانید چگونه با آن کنار بیاید و با آن مقابله کنید.

مطالعه‌ای از سال ۲۰۱۲ گزارش کرد که ۱۲ تا ۱۴ درصد بزرگسالان در دنیا دیابت نوع ۲ دارند، این در حالیست که ۳۷ تا ۳۸ درصد آن‌ها در دستۀ پیش دیابت قرار می‌گیرند. این یعنی حدود ۵۰ درصد از کل بزرگسالان دنیا دیابت یا پیش دیابت دارند.

تغییر سبک زندگی اولین و کارامدترین روش برای مقابله با دیابت و قند خون است که اگر اراده شما به اندازه کافی قوی باشد از همین الان این مشکل حل شده به حساب می‌آید. شما کاربران هاو کن یو در ادامه با ۱۵ روش برای مقابله با دیابت و کاهش قندخون را مطالعه خواهید کرد. با ما همراه باشید.

نکته: در خیلی جاها شنیدید و یا خوانده‌اید که برای کاهش قندخون دارچین و شنبلیله مصرف کنید اما طبق تحقیقاتی که مصرف بی‌رویه دارچین و شنبلیله موجب سرطان می‌شود. مطالعاتی که روی حیوانات انجام شده نشان می‌دهد خوردن زیاد کومارین که به وفور در دارچین کاسیا وجود دارد می‌تواند ریسک انواع خاصی از سرطان را افزایش بدهد. مثلا، آزمایش روی جوندگان نشان داد که خوردن زیاد کومارین باعث رشد تومورهای سرطانی در ریه، کبد و کلیه‌ها شده بود.
شیوه‌ای که کورمارین تورمورها را تغذیه می‌کند هنوز مشخص نیست. اما بعضی از دانشمندان باور دارند کومارین می‌تواند به طور مداوم به یک سری از ارگان‌های بدن آسیب بزند و به مرور زمان این آسیب می‌تواند سلول‌های سالم را با سلول‌های سرطانی جایگزین کند. و شنبلیله دارای اثرات بالقوه استروژنی است و ممکن است خطر سرطان‌های هورمونی از قبیل: سرطان پستان و آندومتر رحم را افزایش دهند. به این دلیل ما توصیه نمی‌کنیم.

۱٫ سعی کنید سرکه سیب بخورید:

سرکه سیب اسیدهای چرب امگا ۳ را کاهش می دهد، که میزان قندخون ناشتا و پس از غذا را هم کاهش می‌دهد با این حال سرکه سیب می‌تواند بیش از حد تلخ و یا قوی باشد و برخی از افراد در هنگام بلعیدن احساس تحریک مری دارند. برای این که آن را خوش طعم‌تر کنید، ۲ قاشق چای‌خوری را در ۸ اونس آب مخلوط کنید و به عنوان یک سس سالاد استفاده کنید.

۲٫ مواد غذایی با فیبر بالا بخورید:

غذاهایی که دارای فیبر بالا هستند، به حفظ سطح قندخون کمک می‌کنند و جهش و کاهش‌های بزرگ را کم‌تر می‌کنند. فیبر هم چنین به کاهش مقاومت انسولین کمک می‌کند و می تواند خطر ابتلا به دیابت را کاهش دهد. هدف دریافت حداقل ۲۵ تا ۳۰ گرم فیبر در روز از غذاهای تازه، بدون پردازش و غذاهای فصلی است.

۳٫ غذاهای غنی از کروم بخورید:

کروم برای عملکرد سلولی سالم ضروری است و به عملکرد انسولین نیز کمک می‌کند. مکانیسم دقیقی به طور کامل برای آن شناخته نشده است، اما سطح کروم ناکافی می‌تواند با متابولیسم سالم گلوکز مواجه شود. شما می‌توانید دوز روزانه کروم را از بروکلی ، جو دو سر ، جو و گوجه‌فرنگی دریافت کنید.

۴٫ سبزیجات خام، پخته یا کبابی:

این خوراکی‌ها به غذای شما طعم، رنگ و قوت می‌دهند. سبزیجات خوش‌طعم و کم‌کربوهیدرات مانند قارچ، پیاز، بادنجان، گوجه، کلم‌پیچ و کدو انتخاب‌های مناسبی هستند. این سبزیجات را همراه با چاشنی‌هایی مانند سس‌های کم‌چرب، حُمُص، سس گواکاموله و سالسا میل کنید؛ یا آن‌ها را همراه با ادویه‌جاتی مانند رزماری، فلفل قرمز یا سیر کباب کنید.

۵٫ سالاد:
به سالادهای رایج اکتفا نکنید، از کلم، اسفناج و برگ چغندر استفاده کنید. این سبزیجات، سالم، خوش‌طعم و کم‌کربوهیدرات هستند. با سرخ کردن برگ کلم در روغن زیتون به مدت خیلی کم، چیپس‌های ترد و خوشمزه‌ای خواهید داشت. همچنین برای افزودن رنگ و طعم بیشتر می‌توانید سالاد را همراه با سبزیجات کبابی یا کمی خوراک پروتئین‌دار مانند ماهی سالمون سرو کنید.

۶٫ کمی روغن:
روغن‌های مفید مانند روغن زیتون، آووکادو و ماهی‌های چرب مثل ماهی سالمون که در بشقابی از کاهو سرو می‌شود، انتخاب‌های خوبی هستند.
استفاده از ماهی و روغنِ موجود در آن به عنوان چاشنیِ همراه با سالاد، غذای مناسبی است.

۷٫ ماهی تن، هویج و ماهی با اسید های چرب امگا۳:

پروتئین به بدن کمک می کند تا خود را حفظ و تعمیر کند؛ از آن‌جایی که پروتئین سطح قندخون را تحت تاثیر قرار نمی‌دهد و آن را افزایش نخواهد داد. پروتئین هم چنین احساس سیری را افزایش خواهد داد، بنابراین تکیه بر پروتئین به جای نان، برنج و یا ماکارانی ممکن است یک راه خوب برای مدیریت قندخون شما می‌باشد. ماهی یک منبع عالی از پروتئین است. ماهی چربی ناسالم کمی دارد و منبع خوبی از اسیدهای چرب امگا۳ است. گزینه‌های خوب عبارتند از:

ماهی سالمون
ماهی قزل‌آلا
تن ماهی آب‌های گرمسیری
ماهی خال مخالی
نوعی ماهی پهن بزرگ

ماهی برای آماده‌سازی نیز سریع و آسان است.

نمک، فلفل، و لیمو را به عنوان چاشنی به آن بزنید و به مدت ۴ دقیقه در دمای ۴۲۵ درجه فارنهایت ( ۲۱۸ درجه سانتی‌گراد ) قرار دهید و بگذارید تا به مدت ۲۰ دقیقه بپزد تا زمانی که گوشت پوسته پوسته شود.

۸٫ آووکادو:

اسیدهای چرب اشباع نشده ( PUFAs) و اسیدهای چرب غیر اشباع ( MUDAs ) اجزای مهم یک برنامه غذایی سالم قندخون هستند. آن‌ها می‌توانند حساسیت انسولین را بهبود بخشند. آن‌ها هم چنین می‌توانند باعث افزایش احساس سیری و تاثیر سالم بر فشارخون و التهاب شوند. MUFA ها مواد مغذی کلیدی در آووکادو هستند. مطالعات نشان داده‌اند که آووکادو خطر ابتلا به سندروم متابولیک را کاهش می‌دهد این یک گروه از عوامل خطرزا است که می‌تواند خطر ابتلا به دیابت را افزایش دهد. هم‌چنین می‌تواند خطر ابتلا به بیماری‌های قلبی عروقی مانند بیماری‌های قلبی و سکته مغزی را هم افزایش دهد. آووکادو هم‌چنین GI کمی دارد و برای یک دسر منحصر به فرد دیابت دوستانه، سعی کنید قندی اضافه نکنید، و پودینگ شکلاتی با آووکادو خام درست کنید.

۹٫ سیر:

سیر دارای توان بالقوه برای کنترل قندخون است. گزارش‌هایی وجود دارد که نشان می‌دهد مصرف سیر می‌تواند قندخون ناشتا و قندخون شما در هنگام غذا خوردن کاهش دهد. مطالعات مشابهی نیز نشان می‌دهد که پیاز اثرات مثبتی بر میزان قندخون دارد.

۱۰٫ زغال‌اخته:
آنتروسیانین مواد مغذی هستند که در در گیاهان رنگارنگ به خصوص در میوه‌ها و سبزیجات پیدا شده‌اند آن‌ها هم‌چنین در چای، عسل، آجیل، روغن زیتون و حتی شکلات یافت می‌شود میوه‌های با پوست آبی، بنفش و یا قرمز دارای بالاترین غلظت هستند تمشک و زغال‌اخته بزرگ‌ترین منابع آنتروسیانین‌ها هستند.

همچنین زغال اخته یک منبع عالی از فیبر محلول و تعدادی از دیگر مواد مغذی مهم هستند در یک مطالعه در سال ۲۰۱۰ زغال اخته را به رژیم غذایی افراد چاق و دارای پیش دیابت اضافه کردند که تاخیر بیاندازد به حال گزارش شده است در یک زن و شوهر استفاده از اسموتی زغال اخته به مدت شش هفته روزانه، حساسیت به انسولین را افزایش داده است.

۱۱٫ بادام و سایر آجیل‌ها:

بادام می‌تواند به تنظیم و کاهش قندخون پس از غذا کمک کند و از دیابت جلوگیری کند. یک مطالعه نشان داده است که افرادی که ۲ اونس بادام در روز مصرف می‌کردند سطح گلوگز و انسولین ناشتای کمتری داشته‌اند. یک مطالعه دیگر نشان داده است که مصرف بادام می تواند حساسیت انسولین را در افراد مبتلا به پیش دیابت افزایش دهد.

۱۲٫ میزان پروتئین را کنترل کنید:
کنترل پروتئین به جذب منظم کالری کمک می کند و می تواند به کاهش وزن منجر شود. در نتیجه کنترل وزنتان سطح سالم قند خون را ارتقاء می دهد و همانطور که نشان داده شده است خطر ابتلا به دیابت نوع ۲ را کاهش می دهد. کنترل اندازۀ وعده های غذایی نیز به کاهش جذب کالری و به دنبال آن به کاهش قند خون کمک می کند.

در این‌جا به توصیه‌هایی برای کنترل سهم غذا اشار می‌کنیم:

سهم غذای‌تان را اندازه بگیرید و وزن کنید.
از بشقاب‌های کوچک‌تر استفاده کنید.
از رفتن به رستوران‌های سلف سرویس خودداری کنید.
برچسب مواد غذایی را بخوانید و اندازۀ وعده‌های غذایی را بررسی کنید.
میزان کالذی مصرفی روزانه‌تان را ثبت کنید.
آهسته غذا بخورید.

اصل اساسی: هر چه بیشتر روی اندازۀ وعدۀ غذایی تان کنترل داشته باشید بهتر می توانید سطح قند خونتان را کنترل کنید.

۱۳٫ غذاهایی با شاخص گلیسمی پایین را انتخاب کنید:

شاخص گلیسمی به منظور سنجش قندخون در واکنش به غذاهای حاوی کربوهیدرات ایجاد شده است. میزان و نوع کربوهیدرات مشخص می‌کند که یک غذا چگونه بر سطح قندخون تأثیر می‌گذارد. محققان نشان داده‌اند که خوردن غذاهایی با شاخص گلیسمی پایین در طولانی مدت سطح قندخون را در دیابت‌های نوع ۱ و ۲ کاهش می‌دهد. اگرچه شاخص گلیسمی غذا مهم است اما میزان مصرف کربوهیدرات‌ها نیز حائز اهمیت است.

غذاهایی با شاخص گلیسمی پایین عبارتند از غذاهای دریایی، گوشت، تخم‌مرغ، جو دو سر، جو، لوبیا، عدس، دانه‌های خوراکی، سیب زمینی شیرین، ذرت، سیب‌زمینی هندی، اکثر میوه‌ها و سبزی جات بدون نشاسته.

اصل اساسی: انتخاب غذاهایی با شاخص گلیسمی پایین و مراقبت از میزان جذب کلی کربوهیدرات‌ها حائز اهمیت است.

۱۴٫ بربرین را امتحان کنید:

بربرین جزء فعال گیاهان چینی است که هزاران سال برای درمان دیابت مورد استفاده قرار می‌گرفته است. نشان داده شده است که بربرین به کاهش قندخون و بهبود تجزیۀ کربوهیدرات‌های برای انرژی کمک می‌کند. به‌علاوه بربرین می‌تواند به اندازۀ برخی از داروهای کاهش قندخون مؤثر باشد. این امر این گیاه را به عنوان یک مکمل مؤثر برای مبتلایان به دیابت و پیش دیابت تبدیل کرده است. با این وجود بسیاری از مکانیزم‌های پشت آن ناشناخته باقی مانده‌اند.

علاوه بر این‌ها این گیاه می‌تواند عوارض جانبی داشته باشد. اسهال، یبوست، نفخ شکم و دردهای شکمی از عوارض گزارش شده می‌باشند.

میزان مصرف معمول ۱۵۰۰ میلی‌گرم در روز است که هر بار به مقدار ۵۰۰ میلی گرم با هر وعدۀ غذایی مصرف می‌شود.

اصل اساسی: بربرین در راستای کاهش قندخون خوب عمل می‌کند و می‌تواند به مدیریت دیابت کمک کند. با این وجود تعدادی عوارض جانبی گوارشی دارد.

۱۵٫ غلات کامل:

هنگام خرید و یا خوردن غذا، به جای غلات تصفیه شده، غلات کامل (مانند ارزن یا کوینولا ) را انتخاب کنید. غلات تصفیه شده دارای کربوهیدرات بالا هستند و می‌توانند باعث افزایش قندخون شوند. غلات کامل دارای مقادیر بالایی از فیبر، فیتوشیمیایی و مواد مغذی هستند و می‌توانند به تنظیم قندخون کمک کنند.

۱۶٫ تخم‌مرغ:

تخم‌مرغ یکی از غذاهایی است که نام بدی را به دلیل داشتن مقدار بالاتری از کلسترول به دست آورده است، اما خوردن تخم‌مرغ به افراد مبتلا به پیش دیابت کمک می‌کند. هم چنین اعتقاد بر این است که کلسترول در رژیم غذایی مهم نیست. حداقل برای افرادی که دیابت نوع ۲ ندارند.

۱۷٫ قهوه:

یک مطالعه نشان داده است که افزایش قهوه ( کافئین و قهوه بدون کافئین ) با مصرف یک فنجان در روز ممکن است خطر ابتلا به دیابت نوع ۲ را بیش از ۱۰ درصد کاهش دهد اما چیزی که شما به قهوه اضافه می‌کنید نیز مهم است. از اضافه کردن شکر و شیره اجتناب کنید و شیر به قهوه خود اضافه کنید.

۱۸٫ آب بنوشید و بدنتان را آبدار نگه دارید:
نوشیدن مقدار آب کافی کمک می‌کند تا سطح قندخون‌تان را در محدودۀ سالم نگه دارید. نوشیدن آب علاوه بر پیشگیری از کم شدن آب بدن به کلیه‌های‌تان کمک می‌کند تا قند اضافۀ خون را از طریق ادرار دفع کنند. یک مطالعۀ مشاهده‌ای نشان داد کسانی که آب بیشتری می‌نوشند کمتر در معرض خطر بالا رفتن قند خون قرار دارند. نوشیدن آب به طور منظم آب لازم خون را تأمین می کند، سطح قند خون را پایین می آورد و خطر ابتلا به دیابت را کاهش می‌دهد. فراموش نکنید که آب و دیگر نوشیدنی‌های بدون کالری بهترین نوشیدنی‌ها هستند. نوشیدنی‌های شیرین شده با شکر، گلوکز خون را بالا می‌برند، باعث افزایش وزن می‌شوند و خطر ابتلا به دیابت را افزایش می‌دهند.

اصل اساسی: آبدار ماندن بدن می‌تواند سطح قندخون را کاهش دهد و به پیشگیری از دیابت کمک کند. آب بهترین نوشیدنی است.

۱۹٫ خواب با کیفیت و به اندازه داشته باشید:
قبل تر در هاو کن یو در رابطه با خواب سالم و مفید صحبت کردیم که در لینک زیر می‌توانید مطالعه و مشاهده کنید. داشتن خواب کافی یک حس عالی به شما می‌دهد و برای سلامتی شما ضروری است. عادت‌های خوابی ضعیف و فقدان استراحت نیز می‌تواند بر سطح قندخون‌تان و حساسیت انسولین بدنتان تأثیر بگذارد. این موارد می‌توانند اشتهای شما را افزایش دهند و باعث افزایش وزن شما شوند.

محرومیت از خواب میزان آزاد شدن هورمون‌های رشد را کاهش داده و سطح کورتیزول را افزایش می‌دهد. هر دوی این‌ها نقش مهمی در کنترل قندخون ایفا می‌کنند. به علاوه خواب خوب شامل کمیت و کیفیت می‌شود. بهترین حالت این است که هرشب مقدار خواب کافی و با کیفیت داشته باشیم.

اصل اساسی: خواب خوب نیز کنترل قندخون را حفظ می‌کند و وزن سالم را تقویت می‌کند. خواب ضعیف می‌تواند هورمون‌های متابولیسمی مهم را مختل کند.

۲۰٫ سطح استرس را کنترل کنید:
استرس می‌تواند بر سطح قندخون‌تان تأثیر بگذارد. هورمون‌هایی مانند گلوکاگون و کورتیزول در طول استرس نهان هستند. این هورمون‌ها باعث می‌شوند سطح قندخون بالا برود. یک مطالعه نشان داده است که ورزش کردن، تمدد اعصاب (ریلکسیشن)، و مراقبه (مدیتیشن) به‌طور قابل توجهی استرس دانش آموزان را کاهش داده و سطح قندخون را پایین می‌آورد.
ورزش کردن و روش‌های ریلکسیشن مانند یوگا و کاهش استرس بر پایۀ ذهن آگاهی نیز می توانند مشکلات ترشح انسولین را در دیابت‌های مزمن برطرف کنند.
اصل اساسی: کنترل سطح استرس از طریق ورزش کردن و روش‌های ریلکسیشن مانند یوگا می‌توانند سطح قندخون‌تان را کنترل کنند.

۲۱٫ به طور منظم ورزش کنید:
ورزش منظم می تواند به کاهش وزن کمک کند و حساسیت انسولین را بالا ببرد. اگر مشکل کنترل قندخون دارید باید به‌طور منظم سطح آن را چک کنید. این به شما کمک می‌کند یاد بگیرید بدن شما چگونه به فعالیت‌های مختلف واکنش نشان می‌دهد و مانع بالا رفتن یا پایین رفتن بیش از حد قندخون‌تان شوید. شکل‌های مناسب ورزش عبارتند از وزنه‌برداری، راه رفتن سریع، دویدن، دوچرخه‌سواری، رقص، راهپیمایی طولانی مدت، شنا و غیره.
اصل اساسی: ورزش کردن حساسیت انسولین را بالا می‌برد و به عضلات‌تان کمک می‌کند تا قند را از خون‌تان بگیرد. این امر می‌تواند به کاهش سطح قندخون کمک کند.

 

منابع:

۱- namnak.com

۲- chetor.com

 

0
نوشته شده توسط تحریریه جامعه پزشکان ایران

این بیماری‌ها با ورزش بهبود می‌یابند

بیماری‌‌ها و راه درمان, پیشگیری بهتر از درمان , ورزش درمانی

 

در بسیاری از کشورهای دنیا متخصصان پزشکی ورزشی با کمک تکنیک‌ها و متدهایی که سراغ دارند، برای بهبود شرایط فیزیکی مراجعان خود اقدام می‌کنند. این گروه تلاش دارند تا با ارائه متدهای ورزشی متناسب با هر فرد و توان او برای حفظ سلامت یا بازگرداندن سلامت و تندرستی به او گام بردارند.
در حال حاضر در کشور ما نیز متخصصان پزشکی ورزشی در ۱۶ استان کشور به ارائه خدمات به مخاطبان و مراجعان خود می‌پردازند و با بررسی و معاینه افراد و در نظر گرفتن ملاحظاتی ویژه هر فرد متناسب با روحیات، توان جسمانی و قوای بدنی بیمار، او را برای درمان بیماری‌هایی مانند ناراحتی‌های قلبی، فشارخون، ام. اس، ناراحتی‌ها و بیماری‌های مفصلی استخوانی و حتی کاهش وزن همراهی می‌کنند.
این متخصصان به عموم مردم در کشور توصیه می‌کنند اگر در شهری قرار دارند که امکان مراجعه به متخصص پزشکی ورزشی در آن شهر وجود ندارد با مراجعه به پزشک داخلی، متخصص قلب یا متخصص طب فیزیکی و پس از معاینه و بررسی توانایی بدن‌شان و همین طور متناسب با بیماری‌ای که دارند از ورزشی که به آن‌ها توصیه می شود و در تحت شرایط ویژه بهره مند شوند.

انتخاب ورزش نیازمند چیست؟
ورزش کردن باید به صورت هدفمند و با برنامه‌ریزی دنبال شود. قطعا ورزشی که برای یک خانم ۳۰ ساله برای کاهش وزن توصیه می‌شود، برای یک خانم ۶۰ ساله که نیاز به مراقبت و کنترل از پوکی‌استخوان دارد، توصیه نمی‌شود. انتخاب ورزش نیازمند بررسی‌های جدی است و باید خطرات، آسیب‌ها و توانایی جسم فرد بررسی شود.به همین دلیل است که ما همیشه توصیه می‌کنیم پیش از شروع ورزش و پرداختن به آن، بهتر است تمامی افراد در هر سن و سالی به متخصص پزشکی ورزشی مراجعه کنند و ورزشی را انتخاب کنند که کمترین عارضه و آسیب و بیشترین بهره‌مندی را برای افراد داشته باشد. در حقیقت انتخاب نوع ورزش و شدت آن باید کیفیت زندگی را متحول کند و آن را افزایش دهد.

قبل از شروع ورزش باید بدانیم
طبق نظر کالج بین‌المللی ایالات متحده باید ۵ روز ورزش هوازی به مدت ۳۰ دقیقه داشته باشیم. از این مقدار باید ۲ جلسه ورزش‌های قدرتی، تعادلی و انعطاف‌پذیری داشته باشیم که یکی از شرایط آن در این زمینه این است که قبل از شروع این جلسات باید فرد ارزیابی شود که از نظر روحی آماده باشد، تغذیه او کنترل شود، هدفش از ورزش بررسی شود و متناسب با این شرایط، شدت و مدت ورزش برای شروع و تکرار ورزش در هفته را ارزیابی کرده و به او نسخه دهیم. به این ترتیب سلامت را به فرد هدیه می‌کنیم.

این نکته را جدی بگیرید
بسیاری از افراد هستند که به یک یا چند بیماری زمینه‌ای مبتلا‌اند و از وجود آن‌ها در بدن‌شان مطلع نیستند. بیماری این افراد ممکن است با ورزش کردن تشدید شود و فرد فکر کند، ورزش کردن موجب بروز بیماری در او شده است.
به عنوان مثال ممکن است فردی دچار بیماری زمینه‌ای قلبی باشد که با پرداختن به ورزشی که مناسب حال او نیست، این بیماری در او تشدید شود و او فکر کند که ورزش موجب ابتلای او به بیماری قلبی شده است یا فردی مشکل زانو دارد و با انجام ورزش، درد زانوهای‌ش بیشتر می‌شود و یک مشکل ارتوپدی پیدا می‌کند و این‌گونه تصور می‌کند که ورزش موجب بروز زانو درد شده است. نمونه‌های دیگر آن است که فردی که کاهش تعادل دارد و با ورزش دچار پیچش مچ پا می‌شود با مشکلاتی روبه‌رو است و به همین دلیل معاینه و بررسی فرد پیش از ورزش کردن، به او کمک می‌کند تا هم به لحاظ فیزیکی و هم به لحاظ روحی آمادگی پرداختن به ورزش را به دست بیاورد.
فرد باید به لحاظ روان شناختی نیز آمادگی ورزش کردن را داشته باشد، در این امر نیز با یکسری اقدامات روان شناختی و با کمک تکنیک‌هایی که در طب سوزنی و استئوپاتی وجود دارد و با مکمل‌هایی که متخصص تجویز می‌کند، می‌ توان فرد را برای ورزش کردن آماده کرد.

درمان درد مفاصل
یکی از راه‌های درمان دردهای مفاصل ورزش روزانه، تحت نظر مربی و پزشک است. امروزه به خوبی ثابت شده است که ورزش می‌تواند دردهای مفاصل از جمله مچ پا، زانو، کمر، دستها، شانه و گردن را درمان کند.
این ورزش‌ها هر روز باید انجام شود و حرکات تحت نظر مربی باشد، تا بهبودی حاصل شود.

درمان فشار خون بالا
با انجام ورزش‌های معمولی همراه با رژیم غذائی و استراحت مناسب طی یکسال می‌توان فشار خون ماکزیمم را از ۱۷ به حدود ۱۴ رسانید.
به وضوح روشن است که ورزشکاران معمولاً دچار عوارض فشار خون نمی‌شوند. ورزش حتی در سنین ۶۰ ـ ۸۰ سالگی می‌تواند در متعادل نگهداشتن فشار خون سهیم باشد. زیرا در اثر ورزش، عروقی که در سطح بدن جریان دارند، انبساط یافته و در نتیجه جریان خون افزایش می‌یابد و فشار خون سقوط می‌کند. اصولاً افزایش فشار خون در کسانی که فعالیت بدنی کمتر دارند، بیشتر مشاهده می‌شوند.

ورزش در مبتلایان به افزایش فشار خون
بیمارانی که فشار خون دارند باید به این نکات توجه کنند:
۱٫ ورزش‌هایی چون پیاده‌روی و کوهنوردی به خوبی قادرند فشار خون‌های نامتعادل را درمان کنند.

۲٫ ورزش‌هایی مثل: وزنه‌برداری، هل دادن وسیله سنگین، حمل بار سنگین، کوبیدن میخ به دیوار و… اینگونه فعالیت‌ها، باعث افزایش فشار خون می‌شوند.
۳٫ فعالیت ورزشی منظم و مناسب و روزانه و یا حداقل ۳ بار در هفته و هربار به مدت ۳۰ الی ۴۵ دقیقه در طی ۱۰ هفته باعث کاهشی به میزان ۱۵ تا ۲۵ میلی‌متر جیوه فشار خون می‌شود.

درمان ازدیاد چربی خون
ورزش منظم و مستمر در بیمارانی که دارای چربی خون بالائی هستند، قادر است کلسترول و چربی مضر خون ( LDLکلسترول) را کاهش و در عوض باعث ازدیاد چربی مفید خون (HDL)بشود و در نتیجه از اثرات ناشی از ازدیاد چربی خون در بروز بیماریهای قلبی عروقی و سنگهای صفراوی جلوگیری کند.

همچنین ورزش وزن افراد چاق را پائین می‌آورد، کاهش وزن به کاهش چربی خون کمک زیادی می‌کند.

درمان دردهای قلبی و سکته قلبی
انجام ورزشهای سبک طبق آمارهای جهانی نه تنها قادر است انواع دردهای قلبی پایدار و غیرپایدار را تسکین و کاهش دهد، بلکه قادر است سبب حل شدن لخته‌های داخل خون شریانی قلب شده و از بروز سکته‌های بعدی، ممانعت به عمل آورد.
همچنین ورزشهای سبک مانع از رسوب پلاکتهای چربی در داخل عروق کرونر قلب و یا عروق سایر نقاط بدن شده و در پیشگیری بیماریهای قلبی و عروقی آینده در نزد افرادی که یکبار به انفارکتوس مبتلا شده‌اند، دخیل است.
ورزش در بیماران قلبی
بیماران قلبی که می‌خواهند با ورزش کردن سلامت خود را بازیابند، به نکات زیر دقت کافی داشته باشند:
۱٫ بیماران باید توجه داشته باشند که افزایش وزن، بالا بودن چربی‌های خون و استعمال دخانیات از عوامل مستعد کننده و خطرساز بیماریهای قلبی هستند.
لذا توصیه می‌شود وزن خود را متعادل نگه داشته و از چاق شدن بپرهیزند.
چربی‌های خود را با رعایت رژیم غذائی، ورزش و در صورت لزوم تجویز دارو توسط پزشک در حد مطلوب حفظ کنند.


از استعمال دخانیات بپرهیزند.
۲٫ هیچ‌گاه تا یک ساعت بعد از خوردن غذا، اقدام به پیاده‌روی سریع و ورزش نکنند.
۳٫ بهترین ورزش پیاده‌روی نسبتاً تند است. ابتدا با ۲ تا ۳ دقیقه شروع کرده و سپس روزانه یک تا دو دقیقه به مدّت آن اضافه کنید تا به ۳۰ تا ۴۵ دقیقه در روز برسد.
۴٫ شدت ورزش باید به حدی باشد که دچار احساس تنگی نفس، خستگی شدید و یا درد سینه و سرگیجه نشوند و در صورت بروز هر یک از حالات فوق بلافاصله ورزش را متوقف کرده و در صورت وجود درد سینه یک عدد قرص زیر زبانی نیترو گلیسیرین گذاشته به پزشک مراجعه کنند.
۵٫ از ورزش در آب و هوای گرم و مرطوب بپرهیزند.
۶٫ از انجام فعالیت بدنی و ورزش‌هایی که زور زدن زیاد لازم دارد و حرکت چندانی صورت نمی‌گیرد،‌ مثل: وزنه‌برداری، هل دادن ماشین، شنا رفتن، دمبل زدن و… جداً پرهیز کنند.
۷٫ در صورت بروز سرگیجه، درد سینه و یا تنگی نفس شدید، حین و بعد از ورزش بلافاصله به پزشک مراجعه کنند.
۸٫ از خوردن غذاهای سنگین و چرب، قهوه و کاکائو بپرهیزند.


۹٫ از شرکت در ورزشهای مسابقه‌ای که فشار روحی و فیزیکی زیادی دارند اکیداً خودداری کنند.
۱۰٫ در صورت ابتلا به بیماریهای شایع نظیر سرماخوردگی و غیره از انجام فعالیت ورزشی تا بهبود خودداری کنند.
۱۱٫ از دوش گرفتن یا شنا کردن در آب سرد و گرم خودداری کنند.
۱۲٫ بیمارانی که داروهای ضد انعقادی نظیر (وارفاین، کومادین، آسپرین) استفاده می‌کنند باید از انجام فعالیت ورزشی که خطر حادثه و خونریزی وجود دارد، خودداری نمایند.

درمان بیماری دیابت (مرض قند)
امروزه ثابت شده که ورزش‌های مناسب در نزد افرادی که به دیابت مبتلا هستند و حتی انسولین نیز تزریق می‌کنند، بسیار مفید بوده و مقاومت بدن را در برابر عوارض حاصله از این بیماری بیشتر می‌کند.
ورزش در بسیاری از اوقات همراه با رژیم غذائی مناسب باعث بهبودی و رفع بیماری می‌شود و بیماران نیازی به مصرف داروهای پائین آورنده قند خون پیدا نخواهند کرد.

ورزش در بیماران دیابتی
در صورتی که مبتلا به دیابت هستید، توجه به نکات زیر و رعایت آنها بسیار کمک کننده خواهد بود.
۱٫ افراد چاق با کم کردن وزن، ‌در کنترل قند خون با پزشک معالج خود همکاری کنند.


۲٫ ورزش به بهبود تنظیم قند خون کمک می‌کند و با افزایش تعداد و حساسیت گیرنده‌های هورمون انسولین در سطح سلول‌ها باعث افزایش اثر انسولین می‌شود و لذا کنترل دیابت راحت‌تر صورت می‌گیرد.
۳٫ عضلات بیماران دیابتی که لاغر شده، با ورزش قابل ترمیم و بازگشت به حالت اولیه می‌باشند.
۴٫ با ورزش مناسب از بروز ضایعات قلبی، عروقی، مرض قند، تا حدی بکاهید.
۵٫ بیمارانی که از قرص خوراکی ضد دیابت استفاده می‌کنند باید توجه داشته باشند که با ورزش ممکن است قند خون آن‌ها شدیداً کاهش یابد، لذا از ورزشهای طولانی مدت بپرهیزند.
۶٫ گاهی قند خون حین ورزش به شدت کاهش می‌یابد، لذا باید همیشه مقداری قند، شکر، آب نبات، شکلات و… همراه داشته باشند و در صورت بروز علائم کم شدن قند‌خون (لرزش، تعریق زیاد، طپش قلب، بی‌حالی و بی‌رمقی، سرگیجه و سردرد) از آن استفاده ‌کنند.
۷٫ از انجام ورزش‌های سنگین مثل کوهپیمایی خصوصاً در هوای گرم تابستان و به مدت طولانی، وزنه‌برداری، کشتی، بوکس، پرش و به طور کلی ورزش‌هایی که امکان آسیب شدید به اندامها و احتمال شکستگی استخوان‌ها وجود دارد بپرهیزند.
۸٫ اگر در محیط گرم به مدت طولانی ورزش کردند حتماً از آب فراوان استفاده کنند.
۹٫ بیماران دیابتی که مبتلا به اختلال کلیوی هستند، باید از ورزشهای سنگین بپرهیزند.
۱۰٫ همیشه تحت نظر مربی و با توجه به توصیه‌های پزشک معالج ورزش کنند.
۱۱٫ در انتخاب کفش ورزشی دقت لازم را بکنند تا دچار زخم انگشتان پاها نشوند.
۱۲٫ بعد از هر ورزش پاهای خود را با آب ولرم بشویند و از سالم بودن پوست آنها مطمئن شوند.

درمان بیماری‌های ریوی
با انجام ۳ بار در هفته ورزش متعادل و هر بار نیم ساعت می‌توان مقاومت عضلات و اعضای داخلی بدن را بیشتر کرده و ظرفیت انتشار اکسیژن را در ریه‌ها افزایش داد و به دنبال آن از تنگی نفس و فیبروز بافتها جلوگیری کرد و در افراد سیگاری که سالیان درازی این ماده سمی را وارد ریه‌ها کرده‌اند و اینک پس از حدود ۱۵ الی ۲۰ سال منتظر بروز بیماریهائی چون آسم، آمفیزم و برونشیت مزمن هستند، ورزش قادر است توان و تحمل عضلانی ریه را بیشتر کرده و تهویه ریه را آسان‌تر کند.

ورزش در بیماران ریوی
بیماران ریوی باید به این نکات توجه داشته باشند:
۱٫ از استعمال دخانیات و ارتباط نزدیک با افراد سیگاری بپرهیزند.
۲٫ هرگز احساس ناامیدی نکنند و با مراجعه مرتب و منظم به پزشک دستورات او را اجراء کنند.
۳٫ حتماً کاری مناسب با روحیه و وضع جسمانی خود داشته باشند.
۴٫ محیط زندگی را در نقاط خوش آب‌و‌هوا انتخاب کنند.
۵٫ فعالیت بدنی روزانه را از پیاده‌ روی کوتاه مدت، ابتدا جهت خرید نان و شیر و مایحتاج منزل شروع کنند و در درجه بعد فعالیت را افزایش داده و حتی الامکان روزی ۲۰ تا ۳۰ دقیقه پیاده‌ روی کنند.


۶٫ به ورزش و فعالیت بدنی مثل دارو و رژیم غذائی به عنوان یک دستور درمانی ضروری بنگرند.
۷٫ نفس‌های عمیق بکشند و هنگام خارج کردن هوای بازدمی لب‌های خود را جمع کنند، این عمل باعث کاهش تنگی‌نفس می‌شود.
۸٫ ورزش شنا، دوچرخه سواری و پیاده روی مناسب‌تر از بقیه ورزش‌هاست.
۹٫ حتی الامکان در محیط و هوای سرد ورزش نکنند.
اثرات ورزش در شادابی روح و روان
حین ورزش، ترشح میانجی‌های عصبی و شبه مرفین، مثل انکفالین ها و اندروفین‌ها و سروتونین در خون افزایش یافته و با اثرات ضد‌درد خود قادرند در فرد ورزشکار نشاط و سرور ایجاد کنند.
در عصر حاضر بیماری اعصاب مهم‌ترین و شایع‌ترین بیماری‌هاست، ورزش می‌تواند، اعصاب را قوی و اسپاسم‌های عصبی را تسکین بخشد.

درد در قست تحتانی، کمر، لگن، زانو و گردن:
تقریباً هر نوع درد را می توان با ورزش کاهش داد زیرا اغلب دردها مربوط به نشستن طولانی مدت، شیوه زندگی بی‌تحرک، استرس و چاقی مفرط است. همه این‌ها را می‌توان با ورزش رفع کرد. درد ممکن است به علت ضعیف بودن عضله در قسمت موثر باشد. درد زانو می‌تواند به علت ضعیف بودن تاندون در ران باشد. درد گردن و شانه می‌تواند به علت خمیدگی طولانی مدت پشت ایجاد شود .
بهترین ورزش: ورزش‌های مقاومتی و ورزش‌های کششی.

قاعدگی و علایم مربوط به یائسگی:
ورزش علایم قاعدگی و یائسگی را کاهش می‌دهد. اغلب زنان در این دوران دچار اضطراب، تغییر خلق‌و‌خو و افسردگی می شوند. ورزش علاوه بر عمل کردن به عنوان انرژی دهنده طبیعی و تقویت کننده خلق و خو، تغییرات هورمونی شایع در این دوران را از بین می برد. در زنان مسن تر، ورزش می‌تواند باعث افزایش تراکم استخوانی شود که با بالا رفتن سن افت می‌کند. ورزش می‌تواند با بیماری قلبی عروقی و چاقی مفرط که ناشی از تغییر هورمونی در دوران یائسگی است مقابله کند.

بهترین ورزش: برای زنان در دوران یائسگی، ترکیبی از ایروبیک و ورزش‌های مقاومتی و برای کاهش علایم قاعدگی ورزش ایروبیک کافی است.

اختلال نعوظی:
ورزش کردن در این زمینه از زندگی هم برای مرد و هم برای زن مفید است. اختلال نعوظی می تواند بر اثر استرس، پایین بودن کیفیت خواب و خستگی مفرط باشد، ورزش با افسردگی مقابله می‌کند. در نتیجه نیاز به مصرف قرص‌های ضدافسردگی را از بین می برد.

بهترین ورزش: هر نوع ورزش مخصوص قسمت تحتانی بدن، جریان گردش خون در این قسمت را بهبود می‌بخشد. البته به جز دوچرخه‌سواری که ممکن است روی قسمت تناسلی فشار وارد کند.

آسم:
شاید نامعقول به نظر بیاید، اما اگر دچار آسم شده اید هرچه بیشتر ورزش کنید کمتر دچار حمله آسم خواهید شد. بالا رفتن وزن تأثیر منفی روی وضعیت بیمار می گذارد؛ زیرا سلول های چربی التهاب ایجاد می‌کنند.

بهترین ورزش: اگر تصمیم دارید بیرون منزل ورزش کنید سعی کنید در معرض تحریک‌کننده‌های محیطی مانند کپک، گرده، آلاینده و حتی هوای خیلی سرد که حمله آسم ایجاد می‌کند قرار نگیرید.

مشکلات خواب:
به جای مصرف قرص خواب‌آور، ورزش کنید. ورزش نسبت به مصرف قرص، خوابی بهتر و عمیق‌تر ایجاد می‌کند. غیر از آن، کمبود خواب با بروز مشکلات متعددی ارتباط دارد که با ورزش رفع می‌شود؛ از جمله افزایش وزن، خستگی مفرط، بیماری قلبی و عدم توانایی کنترل استرس… که افزایش وزن باعث آپنه خواب نیز می‌شود.

بهترین ورزش: هر نوع ورزش ۳۰ دقیقه‌ای کیفیت خواب را بهبود می‌بخشد، به ویژه ورزش‌هایی مانند یوگا و… .

از دست دادن حافظه:
ورزش، جریان خون به مغز را تحریک می کند و با رفع عوامل ایجاد مشکلات قلبی مانند کلسترول بالا و سفت شدن رگ‌ها، مانع لخته شدن خون می‌شود. مغز سالم به یک قلب سالم نیاز دارد. بررسی‌ها نشان می‌دهد بزرگسالانی که به ورزش می‌پردازند، در تست حافظه، توجه، تصمیم‌گیری، انجام چند کار با هم و برنامه‌ریزی، امتیاز بهتری به دست می‌آورند.

بهترین ورزش: تکرار کار همانند یادگیری یک مهارت جدید، باعث رشد مغز نمی‌شود. ورزش‌های ساده مانند پیاده‌روی کردن از یک مسیر تازه، باغبانی، یا تغییر مسیر دوچرخه سواری و… می تواند بسیار مفید واقع شود.

بیش فعالی
اگرچه این بیماری هیچ درمانی ندارد، اما ورزش تمرکز را بهبود می‌بخشد. ورزش به‌طور موقت میزان دوپامین را افزایش می‌دهد و در نتیجه مشابه داروهایی مانند «ریتالین» عمل می‌کند. علاوه بر آن، بخشی از مغز را که موظف به گرفتن تصمیمات و کنترل ضربه و تکانه‌هاست (impulse) تحریک می‌کند. ورزش اضطراب به وجود آمده بر اثر ADHD را از بین می‌برد.

بهترین ورزش: بزرگسالان می‌توانند از هر نوع ورزشی بهره ببرند، اما کودکان بهتر است به ایروبیک و ورزش‌های تیمی که اعتماد به نفس را افزایش می دهد بپردازند.
اضطراب: اضطراب روزانه و نگرانی‌های کاری برای همه وجود دارد. اضطراب بالینی مزمن هم نوعی از اضطراب است از مسائلی مانند افسردگی نشأت می‌گیرد. ورزش برای درمان اضطراب و افسردگی مفید است؛ زیرا با آزادسازی هورمون آندروفین احساس خوب ایجاد می‌کند و خلق و خوی افراد را بهبود می‌بخشد. افرادی که ورزش می‌کنند، ۲۵ درصد کمتر دچار اضطراب می‌شوند.

بهترین ورزش:برای مبتلایان به اضطراب مزمن، ورزش‌های آرام‌سازی (مدیتیشن) از جمله یوگا بهترین است زیرا سیستم عصبی را آرام می‌کند.

منبع مجله تندرستی


 

0
نوشته شده توسط تحریریه جامعه پزشکان ایران

معرفی مهم‌ترین بیماری‌های سیستم گردش خون

سیستم گردش خون یکی از سیستم‌های حیاتی بدن است که با انتقال مواد مغذی، موادی مانند اکسیژن و هورمون‌های حیاتی و انتقال‌دهنده‌های عصبی به تمام قسمت‌های بدن، ارتباط دارد. سیستم گردش خون متشکل از خون، رگ‌های خونی و قلب است که نقش مهمی در عملکرد متابولیک طبیعی بدن، با انتقال مواد مغذی به قسمت‌های دور دارد و به جمع‌آوری و دفع مواد زائد مانند دی اکسیدکربن از طریق ریه کمک می‌کند. هر گونه تغییر در عملکرد طبیعی چرخه گردش خون منجر به بیماری‌های سیستم گردش خون می‌شود. بیماری‌های سیستم گردش خون شامل بیماری‌های قلبی و اختلالات عروقی می شوند که علت اصلی مرگ در سراسر جهان است.

بیماری‌های سیستم گردش خون

در زیر لیست کاملی از بیماری‌های سیستم گردش خون را مطرح کرده‌ایم:

بیماری‌های سیستم گردش خون (مربوط به بیماری‌های قلبی)

قلب مهم‌ترین عنصر و بخش سیستم گردش خون است. آسیب‌دیدگی یا بیماری‌هایی که بر عملکرد فیزیولوژیکی قلب تأثیر می‌گذارند عبارتند از:

آنژین

آنژین معمولا در اصطلاح عمومی به عنوان درد قفسه سینه شناخته می‌شود. این عارضه درد شدید و تیر کشنده‌ای را ایجاد می‌کند که شدت دارد و زمانی رخ می‌دهد که خون در نتیجه ایسکمی به عضلات قلب تغییر می‌یابد. درد معمولا به سمت چپ جناق سینه و یا در بالای معده احساس می‌شود و به گردن، بازو و پشت (به ویژه در منطقه وسط کتف) سرایت می‌کند. این درد ممکن است ۵ تا ۱۵ دقیقه ادامه یابد. بیماران باید بلافاصله به بیمارستان منتقل شوند، زیرا معمولا آنژین یک نشانه هشدار‌دهنده در مورد حمله قلبی قریب‌الوقوع است. آنژین معمولا توسط استراحت، نیتروگلیسیرین و مصرف اکسیژن بهبود پیدا می‌کند.

کاردیومیوپاتی

کاردیومیوپاتی یک بیماری موثر بر روی عضلات قلب است و ممکن است به بزرگ، ضخیم و یا سفت و سخت شدن عضلات قلب منجر شود. این بیماری می‌تواند به صورت ارثی ایجاد شده یا اکتسابی باشد و باعث تضعیف عضلات قلب به خصوص بطن‌ها شود. اگر کاردیومیوپاتی درمان نشود؛ ممکن است گسترش یابد و محفظه‌های بالایی قلب را نیز شامل شود. همان‌طور که این بیماری بدتر می‌شود، می‌تواند باعث آسیب‌دیدگی و تضعیف عضلات قلب شود و به نارسایی احتقانی قلب و حتی مرگ منتهی شود.

بیماری روماتیسم قلبی

بیماری روماتیسم قلبی یک بیماری التهابی است که عمدتا شامل دریچه‌های قلب شده و به علت سابقه مزمن تب روماتیسمی که بدون درمان رها شده است، ایجاد می‌شود. این بیماری عمدتا با عفونت استرپتوکوکی گلو همراه است و ممکن است منجر به انسداد دریچه‌های قلب یا نارسایی ناشی از تخریب سیستم ایمنی بدن شود.

آریتمی

آریتمی به ضربان یا ریتم غیرطبیعی قلب گفته می‌شود. این ضربان می‌تواند بیش از حد سریع، بسیار کند و یا با ریتم نامنظم ادامه داشته باشد. اگر ضربان قلب سریع باشد، آن را به عنوان تاکی کاردی می‌شناسند. ولی اگر خیلی آهسته باشد، به‌عنوان برادی کاردی شناخته می‌شود. به‌طور کلی آریتمی‌های خفیف بی‌ضرر هستند، اما اگر اختلالات ریتمی به حالت شدید درآیند ممکن است تهدید کننده باشند.

نقص مادرزادی قلب

نقص مادرزادی قلب، به معنی اختلالات در عملکرد مورفولوژیکی یا فیزیولوژیکی قلب است که در زمان تولد وجود دارد. علت اصلی ایجاد نقایص یا غیرطبیعی بودن قلب جنین را باید در طی هفته‌های اولیه بارداری یافت. اتیولوژی دقیق این بیماری ها ناشناخته است اما می‌تواند با اختلالات ژنتیکی مانند سندرم داون یا استفاده از داروهای خاص توسط مادر در زمان بارداری همراه باشد. جلوگیری از نقص مادرزادی قلبی امکان‌پذیر نیست، اما درمان‌های زیادی برای مدیریت نقایص قلبی در اوایل دوره نوزاد و پیشگیری از عوارض ناشی از آن، وجود دارد.

بیماری های سیستم گردش خون (مربوط به بیماری های عروقی)

بیماری های عروقی که در دسته بیماری های سیستم گردش خون قرار دارند، به عنوان اختلالات رگ های خونی شناخته می شوند. این بیماری ها عبارتند از:

فشار خون

فشار خون بالا شایع‌ترین اختلال عروقی است که عامل اصلی مرگ‌و میر در تمام نقاط جهان است. فشارخون بالا زمانی اتفاق می‌افتد که قلب خون را از طریق عروق باریک شده در نتیجه آترواسکلروز یا سفت شدن شریان‌ها به علت بیماری‌های پیری یا بیماری‌های عروقی ارثی، در بدن جریان می‌دهد. پمپاژ در رگ تنگ شده، فشار سیستولیک و دیاستولیک را بالاتر از حد مجاز و نرمال می‌کند. افزایش کار قلب منجر به آسیب دیدن بافت‌ها و افزایش خطر ابتلا به بیماری‌های قلبی، بیماری‌های کلیوی، آنوریسم و ​​سکته مغزی می‌شود.

آنوریسم آئورت

این انحراف غیرطبیعی آئورت منجر به تضعیف دیواره‌های این رگ می‌شود. آنوریسم آئورت به سرعت رشد می‌کند و می‌تواند باعث درد شدید شود. اگر بلافاصله درمان نشود می‌تواند خونریزی شدید داخلی و حتی مرگ را به همراه داشته باشد.

آترواسکلروز

آترواسکلروز یک بیماری عروقی مزمن است که ممکن است سال‌ها بدون علامت باشد و منجر به تشدید عروق به دلیل تجمع چربی، کلسترول و سایر مواد در دیواره شریانی شود. این بیماری معمولا روی شریان‌های متوسط ​​و بزرگ تاثیر می‌گذارد. در صورت عدم درمان، این بیماری ممکن است منجر به انسداد کامل عروق خونی شود و خون‌رسانی به قلب یا مغز را متوقف کند. سیگار کشیدن، مصرف الکل، دیابت، کلسترول و فشارخون بالا خطر ابتلا به آترواسکلروز را افزایش می‌دهند.

ترومبوز ورید عمقی

ایجاد لخته خون در نتیجه استرس یا شرایطی مانند حاملگی، کمبود پروتئین C و S و سایر عوامل، در رگ‌های عمیق پا، به عنوان ترومبوز ورید عمقی شناخته می‌‌شود. در بیشتر موارد، ترومبوز بدون علامت و پنهان است، اما ممکن است با درد خفیف تا متوسط، تغییر رنگ و تورم در ناحیه آسیب دیده پا هم‌راه باشد. این عارضه معمولا پس از بی‌تحرکی طولانی مانند جراحی ارتوپدی یا جراحی بر روی ستون فقرات ایجاد می‌شود. یکی از عواقب وحشتناک DVT، تضعیف ترومبوز است که ممکن است رگ‌های ریه را مسدود کرده و منجر به آمبولی‌ریوی شود.

Polyarteritis Nodosa

این بیماری یک بیماری التهابی جدی با علل ناشناخته است که بر روی شریان‌های کوچک و متوسط تاثیر می‌گذارد. اما اخیرا تحقیقات نشان داده‌اند که ممکن است این بیماری با عفونت هپاتیت B مرتبط باشد. Polyarteritis Nodosa با درد عضلانی و مفصلی، تب، تعریق شبانه، خستگی و کاهش وزن مشخص شود. روش‌های درمان این عارضه بیشتر وابسته به میزان بیماری و بخش‌هایی از بدن است که تحت تاثیر قرار گرفته‌اند. داروهایی که اغلب مصرف می شوند عبارتند از:

کورتیکواستروئیدها
سایر داروهای سرکوب کننده سیستم ایمنی

بیماری عروق کرونر

بیماری عروق کرونر (CAD) یکی از بیماری‌های رایج عروقی است که با انباشت پلاک آترواسکلروز در عروق خونی کرونر مشخص می‌شود. هم‌زمان با این که پلاک ضخیم می‌شود، ممکن است تغییرات ثانویه مانند بزرگ شدن اندازه و کلسیفیکاسیون نیز رخ دهد. این عارضه ممکن است منجر به انسداد کامل عروق کرونر شود و اکسیژن در عضله قلب را کاهش دهد.

بیماری عروق محیطی

بیماری عروق محیطی به نام بیماری شریان محیطی نیز شناخته می‌شود. این بیماری یک اختلال عروقی است که با انسداد شریان‌های بزرگ پاها و دست‌ها مشخص می‌شود. این بیماری باعث می‌شود که ایسکمی حاد یا مزمن به علت آترواسکلروز یا فرآیندهای التهابی ایجاد شود.

هیپرکلسترولمی

هیپرکلسترولمی به افزایش سطح کلسترول در خون اشاره دارد. به‌طور عمده دو نوع کلسترول در بدن وجود دارد، یکی لیپوپروتئین با چگالی پایین (LDL) است که برای بدن مناسب نیست و دیگری لیپوپروتئین با چگالی بالا (HDL) است که کلسترول خوب می‌باشد. زیرا خواص محافظ کننده از قلب دارد. افزایش سطح LDL باعث افزایش خطر ابتلا به بیماری‌های قلبی و سکته مغزی می‌شود.

منبع: پیام سلامت

0
نوشته شده توسط تحریریه جامعه پزشکان ایران

آشنایی با بیماری پانکراتیت، و نشانه‌های آن

بیماری‌‌ها و راه درمان, پیشگیری بهتر از درمان.

 

پانکراتیت یعنی التهاب لوزالمعده (پانکراس) ( Pancreatitis ). پانکراتیت یا به صورت حاد بروز می‌کند یا مزمن
پانکراس یا لوزالعمده عضوی حیاتی است که در قسمت بالا و عقب شکم واقع شده و متشکل از سه قسمت سر، تنه و دم است. قسمت سر آن در قوسی از اثنی‌عشر(دوازدهه) قرار گرفته و ترشحات خود را همراه ترشحات صفرا(که از کبد به وسیله مجرای صفراوی خارج می‌ شود)، به داخل دوازدهه می ‌ریزد که معمولاً در پی‌ حملات‌ مکرر پانکراتیت‌ حاد مروز می‌کند زیرا لوزالمعده‌ در بین‌ حملات‌ کاملاً بهبود نمی‌یابد. لوزالمعده‌ در جریان‌ این‌ عارضه‌، به‌ تدریج‌ توانایی‌ خود در تولید آنزیم های‌ هضم‌کننده‌ و هورمون‌های‌ لازم‌ برای‌ سلامت‌ بدن‌ را از دست‌ می‌دهد.

_ لوزالمعده حاوی دو گروه سلول‌ است:

۱- یک گروه سلول‌هایی که در داخل آن‌ها آنزیم‌های لازم برای هضم مواد غذایی ساخته می‌شود.
۲- سلول‌های دیگری به نام “جزایر لانگرهانس” که ترشح‌کننده انسولین و سایر هورمون‌های تنظیم‌کننده قند هستند.


آنزیم‌های لازم برای هضم مواد غذایی، به صورت غیرفعال و داخل کیسه‌هایی میکروسکوپی در لوزالمعده ذخیره شده‌اند که پس از خوردن غذا به وسیله محرک‌های عصبی و شیمیایی به داخل دوازدهه می ریزند. سپس در آنجا به وسیله موادی که از جدار روده آزاد می‌شوند و محیط قلیایی که به وسیله ترشحات صفرا ایجاد می‌‌شود، به صورت فعال درآمده و شروع به هضم مواد غذایی می‌‌کنند.
اگر این آنزیم‌ها به جای دوزادهه، در داخل بافت پانکراس فعال شوند، شروع به از بین بردن و هضم بافت خود پانکراس کرده که به اصطلاح “پانکراتیت” یا ” التهاب لوزالمعده” نامیده می‌شود.
بر حسب عامل ایجاد کننده و شدت آن ممکن است التهاب لوزالمعده خفیف و گذرا و یا شدید و کشنده باشد.
دو نوع التهاب لوزالمعده داریم : پانکراتیت حاد و پانکراتیت مزمن.

_ پانکراتیت حاد:

عواملی که التهاب حاد لوزالمعده را موجب می‌شوند شامل اختلالات مادرزادی، عفونت‌های ویروسی، ضربه‌های شکمی، الکل، سنگ‌های صفراوی، افزایش چربی خون ، بعضی داروها و برخی عوامل دیگر هستند.
علایمی‌چون درد شکم، تهوع و استفراغ از علایم اولیه پانکراتیت حاد می‌باشند.
با مراجعه به پزشک و معاینه توسط ایشان و انجام آزمایش‌های لازم، رادیوگرافی، سونوگرافی، سی‌تی‌اسکن و آندوسکوپی می‌‌توان تشخیص را مسجل و شدت بیماری را تعیین کرد و درمان طبی یا جراحی را انجام داد.

_ پانکراتیت مزمن:

در مواردی که اشکالات آناتومی‌، مصرف طولانی مدت الکل و یا سنگ‌های صفراوی مکرر عامل ایجاد التهاب باشند، نسج پانکراس به تدریج از بین رفته و پانکراتیت مزمن ایجاد می‌شود که بر اساس شدت آن، موجب علایمی ‌چون درد شکم پس از خوردن غذا، اسهال طولانی مدت ناشی از هضم نشدن مواد غذایی، کاهش وزن و حتی در موارد شدید‌تر افزایش قند خون می‌شود.

_ علایم‌ شایع‌

پانکراتیت‌ حاد شدید:

درد شکمی‌ شدید
استفراغ‌
تورم‌ و نفخ‌ شکم‌
تب
درد عضلانی‌
افت‌ فشارخون‌

_ پانکراتیت‌ مزمن‌:

درد پایدار خفیف‌ تا شدید اغلب‌ پس‌ از غذا، در قسمت‌ فوقانی‌ شکم‌ که‌ گاهی‌ به‌ پشت‌ یا سراسر شکم‌ انتشار دارد. این‌ درد ممکن‌ است‌ حالت‌ مبهم‌، سوزشی‌، مالشی‌ یا خنجری‌ داشته‌ باشد. دوره‌های‌ درد ممکن‌ است‌ روزها یا هفته‌ها به‌ طول‌ بینجامد ولی‌ به‌ ندرت‌ کمتر از یک‌ روز ادامه‌ دارد.
یرقان (زردی‌ پوست‌ و چشم‌ها) خفیف‌ (گاهی‌)
کاهش‌ وزن‌ سریع‌

_ علل‌

الکلیسم مزمن، بیماری‌های مجاری صفراوی، سنگ کیسه صفرا، تومورها، ضربه یا جراحی شکم، مصرف بعضی از داروها (مانند گروه سولفا، کلروتیازید یا داروهای کورتونی)، بعضی از عفونت‌ها مانند عفونت ویروسی اوریون، هیپرلیپیدمی، هیپرپاراتیروئیدی، واسکولیت، هیپرکلسمی(میزان بیش‌از حد کلسیم در خون)، پی‌آمد عمل ERCP، نارسایی مزمن کلیه و دیالیز

اعتیاد به‌ الکل‌
بیماری‌های‌ کیسه‌ صفرا یا مجاری‌ صفراوی‌
انسداد مجرای‌ لوزالمعده‌ در اثر سنگ‌، جوشگاه‌ تشکیل‌ شده‌ در اثر التهاب‌ یا رشد آهسته‌ سرطان (به‌ ندرت‌)
آسیب‌ شکمی‌
عفونت‌های ویروسی
بالا بودن‌ چربی‌های‌ خون
تومورها
داروها
ضربه‌ یا جراحی‌ شکم‌

_ عوامل‌ افزایش‌‌دهنده‌ خطر

تغذیه‌ نامناسب‌؛ چاقی
سوءمصرف‌ الکل
مصرف‌ داروهایی‌ نظیر داروهای‌ گروه‌ سولفا، آزاتیوپرین، کلروتیازید یا داروهای‌ کورتونی‌

_ تشخیص

بجز علائم بالینی، در آزمایشگاه ممکن است افزایش آمیلاز سرم، کاهش کلسیم، لکوسیتوز، پروتئینوری، هیپرگلیسمی، بالا رفتن لیپاز، فسفولیپاز A و تریپسین خون، افزایش LDH و واوره خون را داشته باشیم. آمیلاز سرم معمولاً ولی نه همیشه در پانکراتیت بالاست (به خصوص در پانکراتیت حاد صفراوی). ۳-۲ ساعت بعد از شروع پانکراتیت حاد، آمیلاز افزایش یافته و بعد از۱۰-۳ روز به حد نرمال بر می‌گردد، آمیلاز ادرار و مایع صفاقی ممکن است با میزان و مدت زمان بیشتری بالا باشند.

گاهی اسکن رادیوایزوتوپ، رادیوگرافی شکم، سی تی اسکن یا سونوگرافی لوزالمعده و آندوسکوپی مفید می‌باشد.

_ عواقب‌ مورد انتظار

پانکراتیت‌ حاد اغلب‌ با مراقبت‌های‌ ویژه‌ قابل‌ علاج‌ است‌. درمان‌ عبارتست‌ از دادن‌ استراحت‌ کامل‌ به‌ لوله‌ گوارش‌ و برقراری‌ تغذیه‌ وریدی‌. پانکراتیت‌ حاد در ۵% موارد به‌ درمان‌ پاسخ‌ نداده‌ و در نهایت‌ کشنده‌ است‌. پانکراتیت‌ مزمن‌ ممکن‌ است‌ سال‌ها باعث‌ حملات‌ مکرر پانکراتیت‌ حاد گردد.

_ عوارض‌ احتمالی‌

دیابت شیرین
کمبود مزمن‌ کلسیم
عفونت‌ ثانویه‌ باکتریایی‌ لوزالمعده‌
خونریزی‌ شدید و تخریب‌ لوزالمعده
تشکیل‌ کیست‌ یا آبسه‌ در لوزالمعده‌

_ سرطان لوزالمعده

سرطان لوزالمعده ممکن است به دنبال پانکراتیت مزمن ایجاد شود و یا خود عامل پانکراتیت حاد باشد. عواملی چون الکل، سیگار و برخی مواد سمی‌ و شیمیایی را می‌توان جزو علل سرطان لوزالمعده به حساب آورد. علایمی‌ مثل درد شکم، لاغری و زردی از علایم سرطان پانکراس می‌باشند.


سرطان لوزالمعده با مراجعه به پزشک و انجام معاینات لازم و سپس سونوگرافی، سی‌تی‌اسکن، ام‌آر‌آی(MRI) و آزمایش خون تشخیص داده می‌شود و وسعت و انتشار آن به سایر نواحی اطراف بافت پانکراس یا نواحی دورتر مشخص می‌گردد و تصمیم مناسب درباره قابل جراحی بودن و نوع عمل جراحی گرفته می‌شود.
اغلب بیماران مبتلا دیر به پزشک مراجعه می‌کنند و یا پزشکان دیر تشخیص می‌‌دهند، بنابراین در اغلب موارد، بیماری پیشرفته و غیر قابل درمان می‌‌باشد و درمان بیشتر جنبه تسکینی دارد.

_ درمان‌

اصول‌ کلی‌

بررسی‌های‌ تشخیصی‌ ممکن‌ است‌ شامل‌ آزمایش‌های‌ خون‌ و ادرار، اسکن‌ رادیوایزوتوپ‌، رادیوگرافی‌ شکم‌، سی‌تی‌ اسکن‌ یا سونوگرافی‌ لوزالمعده‌، و آندوسکوپی‌ باشد.
در پانکراتیت‌ حاد معمولاً بستری‌ کردن‌ بیمار در بیمارستان‌ برای‌ تجویز مایعات‌ وریدی‌، کنترل‌ درد و استفراغ‌، و اصلاح‌ اختلالات‌ متابولیسمی‌ (جبران‌ کمبود کلسیم‌ و منیزیوم‌) لازم‌ است‌. جراحی‌ ممکن‌ است‌ در موارد وجود سنگ‌های‌ صفراوی‌، زخم‌ معده‌ سوراخ‌ شده‌، یا تخلیه‌ منبع‌ عفونت‌ لازم‌ باشد.
درمان‌ پانکراتیت‌ مزمن‌ ممکن‌ است‌ به‌ طور سرپایی‌ با تجویز داروها، تنظیم‌ رژیم‌ غذایی‌، و منبع‌ مصرف‌ الکل‌ صورت‌ گیرد.

_ داروها

مسکن‌ها
آنزیم‌های‌ هضم‌کننده‌ غذا که‌ لوزالمعده آسیب‌ دیده‌ قادر به‌ تولید آن‌ها نیست‌.
آنتی‌بیوتیک‌ها، در صورت‌ بروز عفونت‌ باکتریایی‌
داروهای‌ مهارکننده‌ اسید معده‌
انسولین، در صورت‌ وجود دیابت

_ فعالیت در زمان ابتلا به این بیماری

در پانکراتیت‌ حاد غیر‌صفراوی عبارتست، استراحت کامل به لوله گوارش (نخوردن هیچ گونه غذا و مایعات) استراحت‌ در بستر یا، اگر در حالت‌ نشسته‌ راحت‌تر هستید، استراحت‌ به‌ حالت‌ نشسته‌ برروی‌ صندلی‌ توصیه‌ می‌شود. با برطرف‌ شدن‌ علایم‌، فعالیت در زمان ابتلا به این بیماری‌های‌ طبیعی‌ خود را به‌ تدریج‌ از سر بگیرد. در پانکراتیت‌ مزمن‌ محدودیتی‌ از نظر فعالیت در زمان ابتلا به این بیماری وجود ندارد.

بعد از کنترل درد و تهوع در بیمار، رژیم مصرف غذاهای زود هضم و کم چرب شروع می‌شود. وعده‌های کم حجم و متعدد قابل تحمل‌تر خواهند بود. وقتی فرد بیمار اجازه غذا خوردن یافت، ممکن است مکمل غذایی با آنزیم‌های پانکراس برای درمان اسهال چرب ضروری باشد. مصرف الکل باید قطع شود.

در پانکراتیت حاد صفراوی درمان رایج، انجام فوری کلانژیوپانکراتوگرافی رتروگراد به وسیله آندوسکوپ (ERCP) به همراه اسفنگتروتومی به وسیله آندوسکوپ (ES) و در نهایت انجام کوله‌سیستکتومی انتخابی به روش لاپاراسکوپی است. در بعضی موارد خاص سایر روش‌های درمانی همانند کله سیستکتومی از راه پوست (Percutaneous) و تخلیه و درناژ مایع تجمع یافته از راه پوست نیز انجام می‌شود. این روش می‌تواند منجر به درمان موفق بیماران گردد. مرگ‌و‌میر و عوارض همراه ناچیز هستند.

_ رژیم‌ غذایی‌

رژیم‌ کم‌‌چربی‌ به‌ صورت‌ وعده‌های‌ کم‌ حجم‌ و متعدد توصیه‌ می‌شود. مصرف‌ الکل را به‌ کلی‌ قطع‌ کنید.

_ درچه شرایطی باید به پزشک مراجعه نمود؟

اگر شما یا یکی‌ از اعضای‌ خانواده‌‌تان دارای‌ علایم‌ پانکراتیت‌ حاد باشید.


بروز موارد زیر در حین‌ یا پس‌ از درمان‌:
یرقان (زردی‌ پوست‌ و چشم‌ها)
تب‌ ۳/۳۸ درجه‌ سانتیگراد یا بالاتر
کاهش‌ وزن‌ مداوم‌
علایم‌ کمبود کلسیم نظیر انقباضات‌ عضلانی‌ یا تشنج‌

منبع: مجله پزشکی دکتر سلام


 

0
1 10 11 12 13 14 18