نوشته شده توسط تحریریه جامعه پزشکان ایران

آشنایی با علت خستگی

همه ما از خستگی و مشغله‌ بیش از حد زندگی شکایت می‌کنیم. اغلب اوقات حق با شماست، اما از این بابت خشمگین نباشید. حدود ۲ تا ۳ هفته شیوه زندگی‌تان را تغییر دهید: بیشتر بخوابید، فعالیت‌های اجتماعی خود را کم کنید، غذاهای سالم و بی‌خطرتر بخورید، مایعات بیشتری بنوشید، مولتی ویتامین مصرف کنید و مصرف کافئین و الکل را کاهش دهید.اگر پس از این تغییرات، هنوز هم نشانه‌های خستگی را احساس کردید به کمک حرفه‌ای نیاز دارید. خستگی بیش از حد می‌تواند از علائم یک بیماری بسیار جدی‌ پزشکی باشد که قابل درمان است.

*** علت خستگی

کم خونی
خستگی ناشی از کم خونی به دلیل کمبود گلبول‌های قرمز خون است، که اکسیژن را از ریه‌ها به بافت‌ها و سلول‌ها می‌رساند، که ممکن است احساس ضعف و تنگی نفس ایجاد کند. کم خونی می‌تواند به ‌علت کمبود آهن یا ویتامین، از دست دادن خون، خونریزی داخلی یا یک بیماری‌های مزمن از قبیل آرتریت روماتوئید، سرطان یا نارسایی کلیه ایجاد شود. لورنس کوراش استاد کمک پزشکی آزمایشگاهی در دانشگاه کالیفرنیا، سان فرانسیسکو اینچنین توضیح می‌دهد: زنانی که در سنین باروری هستند، در طول دوره بارداری و شیردهی، به‌ ویژه به کم خونی ناشی از فقر آهن، به علت از دست دادن خون در دوران قاعدگی و نیاز بدن به آهن بیشتر مبتلا می‌شوند.

علائم: خستگی یکی از علائم عمده‌ی آن است. دیگر علائم شامل ضعف شدید، اختلالات در خواب، عدم تمرکز، تند شدن ضربان قلب، درد قفسه سینه و سردرد است. ورزش ساده مانند بالا رفتن از پله‌ها و یا راه رفتن در فواصل کوتاه، می‌تواند سبب خستگی شود.

آزمایش: یک ارزیابی کامل برای کم خونی شامل تست‌های فیزیکی و آزمایش خون مانند محاسبه‌ی تعداد سلول‌های خونی یا اندازه‌گیری گلبول‌های قرمز خون باشد. یکی از روش‌های استاندارد برای محاسبه‌ی‌ کم خونی تست ادرار است.

بیماری تیروئید
چنانچه هورمون‌های تیروئید خوب ترشح نشوند، حتی فعالیت‌های روزانه هم شما را خسته خواهد کرد. غده تیروئید، حدودا اندازه گره کراوات یک مرد است، که در جلوی گردن قرار دارد و هورمون‌هایی را ترشح می‌کند که سوخت و ساز بدن را کنترل می‌کنند. ترشح بیش از حد هورمون تیروئید (پرکاری تیروئید)، سوخت و ساز بدن را سرعت می‌بخشد. هورمون تیروئید خیلی کم کار (کم کاری تیروئید)، سوخت و ساز بدن را کند می‌کند.

علائم: پرکاری تیروئید ابتدا موجب خستگی و ضعف عضلانی در ران‌ها می‌شود که ورزش‌هایی از قبیل دوچرخه سواری و یا بالا رفتن از پله را مشکل می‌کند. علائم دیگر شامل کاهش وزن بی‌علت، احساس گرمای دائم، افزایش ضربان قلب، کوتاه شدن و کاهش جریان قاعدگی و افزایش تشنگی است. پرکاری تیروئید معمولا بیشتر در زنان ۲۰ و ۳۰ ساله خود را نشان می‌هد، اما در زنان و مردان مسن‌تر هم می‌تواند رخ دهد. کم کاری تیروئید باعث خستگی و ناتوانی در تمرکز و درد عضلانی، حتی با فعالیت جزئی می‌شود. علائم دیگر عبارتند از افزایش وزن ناشی از احتباس آب، احساس سرمای دائم (حتی در آب و هوای گرم‌تر)، جریان قاعدگی سنگین‌تر و بیشتر و یبوست. شیوع کم کاری تیروئید در زنان بالای ۵۰ سال است. مک کانل می‌گوید، در واقع، بیشتر از ۱۰% از زنان بالای۵۰ سال مبتلا به کم کاری تیروئید خفیف هستند.

آزمایش‌: بیماری تیروئید را می‌توان با یک آزمایش خون تشخیص داد. مک کانل می‌گوید: اختلالات تیروئید قابل درمان است، آزمایش تیروئید باید در تمام افرادی که از خستگی و یا ضعف عضلانی شکایت دارند، انجام شود.

دیابت
هر ساله مشخص می‌شود که بیش از یک میلیون نفر از مردم به دیابت نوع ۲مبتلا هستند. اما بسیاری حتی ممکن است از آن اطلاع نداشته باشند. قند، که گلوکز نیز نامیده می‌شود، سوختی است که از بدن شما محافظت می‌کند. این بدان معناست که برای افراد مبتلا به دیابت نوع ۲ امکان استفاده و سوزاندن قند در بدن به‌درستی وجود ندارد و همین امر باعث می‌شود تا قند خون بالا رود. افراد مبتلا به دیابت، اغلب با احساس خستگی و نداشتن انرژی کافی برای بدن که یکی از علائم هشدار‌دهنده دیابت است به این بیماری پی می‌برند.

علائم: از یک سو خستگی و از سوی دیگر علائمی مانند تشنگی بیش از حد، تکرر ادرار، گرسنگی، کاهش وزن، تحریک‌پذیری، عفونت‌های مخمری و تاری دید.

آزمایش‌: دو آزمایش عمده برای دیابت وجود دارد. آزمون قند خون ناشتا، که متداول‌تر است، سطح قند خونِ پس از ناشتا به مدت ۸ ساعت اندازه گیری می‌شود. با استفاده از آزمون تحمل گلوکز خوراکی (OGTT)، دو بار خون گرفته می‌شود، یک‌بار قبل از نوشیدن شربت گلوکز، سپس ۲ ساعت بعد از نوشیدن آن.

افسردگی
احساس غم و ناراحتی زیاد، یا افسردگی یک بیماری مهم است که خواب، غذا خوردن، احساس ما در مورد خودمان و دیگران را تحت تاثیر قرار می‌دهد. بدون درمان، علائم و نشانه‌های افسردگی ممکن است برای هفته‌ها، ماه‌ها و یا حتی سال‌ها به طول انجامد.

علائم:اکثر ما تجربه‌ی افسردگی را با این اوصاف ذکر شده نداریم. اما معمولا، افسردگی می‌تواند باعث کاهش انرژی، تغییرات در الگوهای خواب و غذا خوردن، مشکلات حافظه و تمرکز و احساس ناامیدی، بی ارزشی و منفی نگری توام شود.

آزمایش: هیچ آزمایش خونی برای افسردگی وجود ندارد، اما دکتر شما ممکن است با پرسیدن یک سری سوالات از شما قادر به شناسایی آن باشد. اگر شما پنج مورد یا بیشتر از این علایم زیر را برای بیش از ۲ هفته تجربه نمودید و یا اگر آن‌ها در زندگی شما تداخل ایجاد کرده‌اند، با دکتر خود یا متخصص بهداشت روانی مشورت کنید: خستگی یا از دست دادن انرژی، خواب بیش از حد کم و یا زیاد، غم، اضطراب و یا احساس پوچی، کاهش اشتها و کاهش وزن، افزایش اشتها و افزایش وزن، از دست دادن علاقه یا لذت در فعالیت‌هایی که زمانی به آن علاقه داشتید، بی‌قراری یا تحریک پذیری، علائم فیزیکی مداوم که به درمان جواب نمی‌دهند مانند سردرد، درد مزمن و یا یبوست و سایر اختلالات گوارشی، اشکال در تمرکز، یادآوری، یا تصمیم گیری، احساس گناه، نا امیدی و یا عقاید بی ارزش درباره مرگ یا خودکشی.

آرتریت روماتوئید
این یک بیماری خود ایمنی است که همیشه در اوایل به آسانی تشخیص داده نمی‌شود، اما چند سرنخ ظریف برای کشف آن وجود دارد. این بیماری زمانی اتفاق می‌افتد که سیستم ایمنی بدن برعلیه خودش کار می‌کند و به بافت‌های سالم مرتبط با هم حمله می‌کند، در نتیجه گاهی اوقات آسیب غیر قابل جبرانی به استخوان و غضروف وارد می‌سازد.

علائم: بسیاری از علائم آن (مانند خستگی، کمبود انرژی، از دست دادن اشتها و درد مفاصل) با برخی بیماری‌های دیگر از جمله دیگر اشکال آرتریت مانند درد مزمن و سفتی عضلات موسوم به فیبرومیالژیا و لوپوس مشترک هستند. با توجه به سخنان جان کلیپل، رئیس و مدیر عامل بنیاد آرتروز آتلانتا، خستگی ناشی از کم خونی و اختلالات تیروئید حتی در افراد مبتلا به آرتریتروماتوئید شایع‌تراست. متخصصین پوست حداقل چهار معیار زیر را در تشخیص RA بررسی می‌کنند: خشکی صبحگاهی در داخل و اطراف مفاصل، حداقل سه حوزه مشترک با تورم بافت نرم به طور همزمان؛ مفاصل متورم در مچ دست، بند انگشت، و یا مفصل وسط انگشت؛ درگیری همزمان نقاط مشترک در هر دو طرف بدن؛ بافت توده‌ای زیر پوست؛ و فرسایش استخوان در مچ دست و یا مفاصل دست. تشخیص توسط اشعه ایکس صورت می‌پزیرد.

آزمایش: آزمایش کامل فیزیکی توسط روماتولوژیست می‌تواند شواهد بسیار ارزشمندی از بیماری ارائه دهد، اما یک آزمایش نیز برای تشخیص روماتوئید وجود دارد و آن پادتن‌های موجود در خون است. حدود ۸۰ ٪ از مردم که آزمایشRA می‌دهند جواب تستشان مثبت است، اما باید خاطر نشان کرد که این آزمون قطعی نیست.

خستگی مزمن
این وضعیت پریشان کننده و باعث خستگی مفرط می‌شود که به سرعت اتفاق می‌افتد. افرادی که از CFS رنج می‌برند، پس از انجام فعالیت‌های عادی روزانه احساس خستگی شدیدی دارند و به‌راحتی با فعالیت‌های جزئی خسته می‌شوند.

علائم: علائم دیگر عبارتند از سردرد، درد عضلانی و درد مفاصل، ضعف، غدد لنفاوی دردناک، و ناتوانی در تمرکزاست. سندرم خستگی مزمن، ناشناخته می‌ماند، چون هیچ علت شناخته‌ شده‌ای برای آن وجود ندارد.

آزمایش: هیچ آزمایشی وجود ندارد. دکترتان باید قبل از تشخیص، سایر علائم مشابه، مانند لوپوس و ام اس را در نظر بگیرد.

اختناق در خواب
اگر شما هنگامی که از خواب بیدار می‌شوید احساس خستگی می‌کنید، ممکن است مشکل اختلال خواب داشته باشید؛ مهم نیست که چقدر استراحت کرده‌اید اما باز هم احساس گیجی و خستگی دارید. اختناق در خواب یک اختلال است که با وقفه کوتاهی در تنفس در طی خواب همراه می‌شود.

در رایج‌ترین نوع اختناق انسدادی خواب، راه هوای تنفس فوقانی شما مسدود و یا تنفستان برای چند ثانیه کم می‌شود، که به نوبه خود هشدار‌هایی برای مغز است تا شما را برای تنفس مجدد از خواب بیدار کند. شخص مبتلا به اختناق خواب ممکن است در طول شب برای ده‌ها یا حتی صدها بار دچار قطع تنفس شود.

علائم: اختناق در خواب معمولا دارای‌ نشانه‌هایی از قبیل خروپف است و به‌طور کلی با خستگی در روز بعد همراه می‌شود. از آن‌جا که اختناق در خواب می‌تواند منجر به بیماری‌های قلبی، فشار خون بالا و سکته مغزی شود، شناسایی آن از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است.

آزمایش‌: شامل یک شب اقامت در یک کلینیک خواب است تا الگوی خواب شما ضبط ‌شود و یک تست بدون درد که الگوهای خوابتان، تغییرات تنفسی و فعالیت مغز تحت نظارت قرار ‌گیرد.
منبع: سایت سلامت

0
نوشته شده توسط تحریریه جامعه پزشکان ایران

خانم‌ها به این نشانه‌ها توجه کنند

_ سرگیجه

بعد از بلند شدن سرگیجه یا سبکی در سر پس از ایستادن می‌تواند توسط مشکلاتی مانند کم آبی یا نشستن در گرمای زیاد ایجاد شده باشد. همچنین ممکن است داروهای مصرفی‌تان محرک سرگیجه‌ی شما باشند.

سرگیجه گاه بر اثر کم‌خونی نیز ایجاد می‌شود. در برخی موارد ممکن است این علامت نشانه‌ی مشکلات جدی‌تری مانند اختلال در توانایی بدن برای کنترل فشارخون باشد که بر اثر بیماری‌هایی مانند دیابت یا پارکینسون ایجاد شده است.

_ اسهال در نیمه‌های شب

در خواب روده‌های شما باید آرام باشند زیرا شما در حالت استراحت بوده و خوابیده‌اید و چیزی نمی‌خورید که باعث تحریک روده‌های‌تان شود. اگر مرتباً هر شب بیدار شده و مجبورید برای دفع مدفوع به دست‌شویی بروید شاید گرفتار مشکلاتی جدی مانند عفونت، بیماری التهاب روده، کولیت اولسراتیو یا اختلالات عصبی در مدفوع خود شده‌اید.

_ خونریزی زیاد در عادت ماهانه

هیچ‌گاه اینکه مجبور باشید هر ساعت نوار خود را عوض کنید یا برای تعویض آن شب‌ها بیدار شوید عادی نیست. زمانی که عادت ماهانه‌ی شما منظم است اما خونریزی زیادی دارید می‌تواند مشکل فیروئید رحمی یا تومور در دیواره‌ی رحم باشد.

این تومورها اغلب خوش‌خیم اند اما می‌توانند عواقبی جدی مانند کم خونی یا خستگی شدید داشته باشند. با توجه به محل و اندازه‌ی تومور باردار شدن و بارداری ممکن است با مشکلاتی برای فرد همراه باشد. خونریزی زیاد همچنین می‌تواند نتیجه‌ی مشکلات تیروئید یا لخته شدن خون باشد.

_کاهش وزن چشمگیر و بی‌دلیل

این کاهش وزن می‌تواند بر اثر مشکلاتی مانند بیماری کرون ایجاد شده باشد که در آن جذب مواد غذایی از خوراکی‌ها برای بدن دشوار خواهد بود. اگر بیشتر از حد معمول ادرار می‌کنید ممکن است گرفتار دیابت نوع ۱ شده باشید.
یک کاهش وزن بی‌دلیل و زیاد می‌تواند اولین نشانه‌ی ابتلا به سرطان باشد و اغلب در سرطان‌های پانکراس، معده، مری و ریه رایج است. سلول‌های سرطانی انرژی بدن را برای سوخت مورد نیاز رشد خود جذب می‌کنند و این می‌تواند علت کم شدن عددهای روی ترازوی‌تان باشد.

_ سبکی سر با ورزش

شاید گرفتار مشکل در گوش درونی یا احتقان سینوس شده‌اید. همچنین اگر به اندازه‌ی کافی آب می‌نوشید و در دمای مناسبی به ورزش می‌پردازید و قبلاً با این ورزش مشکلی نداشته‌اید باید به سراغ مشکلات قلبی بروید. دو مقصر احتمالی در اینجا عبارت‌اند از ضربان قلب نامنظم و یا مشکل در دریچه‌هایی که جریان خون قلب را در مسیر صحیح نگه می‌دارند.

_ اختلال در بینایی

شاید مشکل شما عادی بوده و تنها به سن‌تان بستگی دارد. اما دقت داشته باشید یک کاهش ناگهانی و بدون درد در بینایی می‌تواند نشانه‌ی سکته‌ی مغزی باشد. زنان نسبت به مردان بیشتر در خطر سکته‌ی مغزی هستند.

منبع: مجله سلامت

0
نوشته شده توسط تحریریه جامعه پزشکان ایران

سوال و پاسخ ( علائم ریفلاکس در نوزادان (GERD) چیست؟ )

ریفلاکس معده (GERD) به مفهوم برگشت محتویات معده به داخل مری می‌باشد. وقتی که کودک غذا می‌خورد، غذا از گلو از طریق مری که به آن لوله گوارشی هم گفته می‌شود، وارد معده می‌شود. زمانی که غذا به معده رسید، یک حلقه از عضلات از بازگشت غذا به مری جلوگیری می‌کنند. اگر این عضلات به درستی بسته نشوند، غذا می‌تواند به سمت مری بازگردد که به این عارضه رفلاکس معده به مری (ریفلاکس گاستروازوفاژیال) گفته می‌شود. اگر رفلاکس معده به مری مشکل‌ساز شود به آن رفلاکس معده اتلاق می‌شود. رفلاکس گاستروازوفاژیال یک فرایند خود محدودکننده شایع در نوزادان است که معمولاً ۶ تا ۱۲ ماه پس از تولد بهبود می‌یابد.

رفلاکس گاستروزوفاژیال زمانی اتفاق می‌افتد که محتویات شکم به سمت عقب بازمی‌گردد. معمولاً از دهان شیرخواران (کودکان زیر دو سال) مبتلا به رفلاکس معده به مری مایعی شامل بزاق و اسیدهای معده بیرون می‌آید. اسید معده که به پوشش مری کودک شیرخوار برخورد می‌کند باعث سوزش سر دل می‌شود که به آن ترش کردن هم گفته می‌شود.

از شایع‌ترین علایم میتوان به سکسه‌های طولانی همراه با احساس ناخوشایند و بی‌قراری در نوزاد حین شیر خوردن و یا بلافاصله بعد از شیر خوردن، خروج شیر از گوشه لب و در موارد شدیدتر استفراغ شیر و محتویات معده با خروج از دهان و بینی نوزاد، بی‌قراری و گریه‌های شدید و طولانی که به سختی فابل کنترل می‌باشد. از سایر علایم می‌توان به احساس گرسنگی مداوم، تاخیر در آروغ زدن یا آروغ زدن هم‌راه درد، مکیدن شست و انگشتان دست توسط نوزاد، پریدن از خواب همراه با جیغ زدن، ناله کردن در خواب، عرق کردن سر و صورت هنگام شیر خوردن، سردی کف دست و پای نوزاد، رنگ پریدگی در ناحیه صورت و لب‌ها هنگام شروع دردها و آبریزش مداوم از دهان هم‌راه با احساس درد در بلعیدن اشاره نمود.
اگر ریفلاکس معده در نوزاد به موفع شناخته و کنترل نگردد علایم ثانویه همچون گرفتگی بینی، خس خس سینه، سرفه‌های گهگاه، تغییر صدای نوزاد هنگام گریه و احساس لرزش در ناحیه بین کتف‌ها و پشت قفسه سینه هنگام شیر خوردن ظاهر خواهند شد و با دقت به چهره نوزاد در هنگام خواب می‌توان علائم مربوط به بالا آمدن شیر در گلو و بلع مجدد آن هم‌راه با تغییر حالت چهره نوزاد به صورت اخم کردن و ناله کردن متعاقب آن‌را مشاهده نمود.

این علائم با بی‌قراری‌های مربوط به کولیک نوزادی فرق دارد. کولیک در نوزادان با قرمز شدن صورت نوزاد و جمع کردن پاها داخل شکم همراه می‌باشد و با داروهای ضدکولیک و تغییر وضعیت خواباندن نوزاد یا گرم کردن و مالش دادن شکم کنترل می‌شود. ولی دردهای ناشی از ریفلاکس هم‌راه با وضعیت کمانی در نوزاد (خم کردن سر به عقب، بالا دادن شکم و کمر و صاف و کشیده نگهداشتن پاها) بوده و به سختی کنترل خواهند شد.

نکته:در صورتی که نوزاد علائمی مانند رشد ضعیف، برگرداندن غذا، استفراغ مکرر، مدفوع خونی، سرفه‌های مزمن و ناراحتی بعد از غذا خوردن از خود نشان داد با پزشک صحبت کنید. این علائم نشان‌دهنده بیماری ریفلاکس معده است که باعث رشد ضعیف فرزند می‌شود. مانند بزرگسالان، کودکان نیز از ریفلاکس اسید معده رنج می‌برند؛ این ریفلاکس باعث برگرداندن غذا می‌شود. متاسفانه این مسئله بسیار رایج است.
در نوزاد ماهیچه بین معده و مری هنوز به‌طور کامل بالغ نشده است بنابراین محتویات معده به راحتی به سمت عقب بر می‌گردند. فاکتورهایی مانند تولد زودهنگام، به پشت خوابیدن زیاد و مصرف رژیم غذایی مایع باعث افزایش ریفلاکس معده در نوزاد می‌شود. ریفلاکس باعث می‌شود بعد از غذا بیشتر استفراغ اتفاق بیفتد و این کودکان بهانه‌گیر می‌شوند.
تا وقتی نوزاد سالم است و بخ وبی رشد می‌کند ریفلاکس معده امری نگران کننده نیست. در واقع با بزرگ شدن نوزاد و فعال‌تر شدن او، این مشکل اهمیت خود را از دست می‌دهد زیرا کمتر مشکل آفرین است.

می‌توان از روش‌های خانگی برای کاهش ریفلاکس در نوزادان استفاده کرد.

_ علائم ریفلاکس
– نوزادان مبتلا به ریفلاکس معده اغلب از نظر والدین نوزادانی هستند بی‌قرار ناآرام و پر جنب‌و جوش که نگهداری از آنان سخت و گاهی طاقت فرسا می‌باشد. این نوزادان بسیار کم‌خواب و عادت به بغل شدن داشته و در جای خود احساس آرامش ندارند لذا والدین اغلب مجبورند ساعت‌ها نوزاد را در بغل نشسته یا ایستاده نگهدارند و به اصطلاح این نوزادان به شدت بغلی هستند.
– نوزادان مبتلا اغلب تحمل محیط‌های گرم را ندارند و در صورت گرم بودن محیط و پوشانده شدن با پتو بی‌قرار می‌شوند.
– نوزادان و شیرخواران مبتلا از اواخر ۳ ماهگی در طول روز و هنگام هوشیاری از گرفتن سینه مادر خودداری می‌کنند و تنها در هنگام خواب سینه مادر را می‌گیرند. این نوزادان هنگام شیرخوردن بسیار بازیگوش یا بی‌قرار به نظر می‌رسند و به‌طور مکرر سینه را رها می‌کنند.
– شیرخواران مبتلا به شدت انگشت، دست و هر چه را که می‌توانند به دهان برده و به‌نظر می‌رسد هیچ‌گاه کامل سیر نمی‌شوند.
– شیرخواران مبتلا اغلب پرجنب‌و جوش بوده بسیار تکان می‌خورند و از نظر والدین کودکانی هستند بیش فعال.
– شیرخواران مبتلا تمایل زیادی به خوردن غذا به خصوص غذاهای سفره از چهارماهگی ازخود نشان می‌دهند و به شدت دچار آبریزش از دهان و بیرون آوردن زبان از دهان و حرکاتی شبیه به جویدن و بلعیدن می‌شوند.
– شیرخواران و کودکان مبتلا اغلب اوقات گوش‌های خود را کشیده و یا موهای خود را می‌کنند و مالیدن چشم‌ها در این شیرخواران شایع و گاه باعث نگرانی والدین می‌گردد.
– این شیرخواران تمایل به پرت کردن خود از بغل مادر و یا زدن سر خود به چانه مادر هنگام در آغوش بودن دارند و بعدا” در دوران کودکی نیز بیش از سایرین سر خود را به هرجایی می‌کوبند.
– کودکان بزرگ‌تر مبتلا گاه با فروبردن انگشت در دهان باعث تحریک استفراغ در خود می‌شوند.
– شیرخوار مبتلا به ریفلاکس معده اغلب تمایلی به راه رفتن به صورت چهار دست و پا نداشته و زودتر از سایر شیرخواران راه میافتد.
– اکثر شیرخواران و کودکان مبتلا خواب ناآرامی دارند و علاوه بر این‌که زود از خواب می پرند در طول مدت خواب نیز بسیار تغییر جا می دهند و گاه با شدت پاهای خود را روی تشک می‌کوبند.
– کودکان مبتلا اغلب تمایل دارند با بالا زدن پیراهن خود شکم خود را به جاهای سرد و سفت فشار دهند.
– شیرخواران مبتلا معمولا” دیرتر از سایرشیرخواران هم سن خود دندان در میاورند و درآمدن دندان در آن‌ها مشکل‌تر و با بی‌قراری بیشتری هم‌راه است، و نکته آخر این که این شیرخواران و کودکان اغلب به علت گرفتگی بینی و سرفه‌های طولانی بیمار یا سرماخورده به نظر می‌رسند.
به تمام والدین گرامی توصیه می‌شود در صورت مشاهده هر کدام از علامت‌های ذکر شده در نوزاد یا شیرخوار خود پزشک معالج کودک خود را در جریان بگذارند تا با بررسی دقیق و در صورت لزوم درمان به موقع توسط پزشک علاوه بر کنترل درد و بی‌قراری در نوزاد، از عوارض ثانویه هم جلوگیری شود.

_ علائم اصلی رفلاکس در نوزادان بالا آوردن بیش از حد معمول است. نوزادان مبتلا به رفلاکس معده ممکن است یک یا چند علامت از علائم زیر را داشته باشند:

کمر درد معمولاً در هنگام غذا خوردن یا پس از آن
کولیک:گریه کردنی که بیش از ۳ ساعت در روز بدون دلیل پزشکی طول بکشد.
سرفه
استفراغ یا مشکل بلع
تحریک‌پذیری به خصوص پس از غذا خوردن
ذات‌الریه: یک عفونت در یک یا دو ریه
تغذیه بد یا شیر نخوردن نوزاد
اختلال در رشد و سوءتغذیه
عدم وزن گیری نوزاد
مشکلات تنفسی در نوزاد
استفراغ
کاهش وزن نوزاد
خس‌خس سینه: صدای شدید خس‌خس سینه در هنگام نفس کشیدن نوزاد

_ چه موقع باید به پزشک مراجعه کرد؟

در صورت بروز هر یک از موارد زیر به پزشک مراجعه کنید:

استفراغ زیاد نوزاد
استفراغ شدید و جهنده مرتب به خصوص در نوزادان کمتر از دو ماه
مایع استفراغی که مشخصات زیر را داشته باشد.
استفراغ زرد یا سبز رنگ
استفراغ پنیری شکل یا قهوه‌ای رنگ
استفراغ خونی
بروز مشکلات تنفسی پس از استفراغ و بالا آوردن
غالباً نوزاد از شیر خوردن امتناع کرده و به همین دلیل وزن او کم شده و رشد وی دچار اختلال می‌شود.
گریه مدام سه ساعت یا بیشتر در روز و تحریک‌پذیری بیش از حد معمول
بروز علائم کم‌آبی در بدن مانند خشک بودن پوشک یا بهانه‌گیری زیاد

_ تشخیص
پزشک معمولاً با پرسش برخی سؤالات در مورد علائم نوزاد و انجام معاینات بالینی می‌تواند بیماری را تشخیص دهد. آزمایش‌هایی که برای کمک به تشخیص انجام می‌شوند عبارتند از:

سونوگرافی
تست‌های آزمایشگاهی: آزمایش خون و آزمایش ادرار می‌تواند به تشخیص کمک کرده و بیماری‌های احتمالی دیگر که موجب استفراغ و کاهش وزن می‌شوند را رد نماید.
بررسی PH مری: برای سنجش میزان اسیدی بودن مری کودک، پزشک یک لوله باریک از طریق دهان یا بینی نوزاد وارد مری او می‌کند. لوله به دستگاهی متصل است که میزان اسیدی بودن مری را نشان می‌دهد. نوزاد شما ممکن است برای انجام این آزمایش در بیمارستان بستری شود.
عکس‌برداری به وسیله اشعه ایکس: این عکس‌ها ناهنجاری‌های دستگاه گوارش مانند انسداد را نشان می‌دهد. ممکن است قبل از انجام این آزمایش تصویری، مایع کنتراست (باریم) به کودک شما داده شود.
آندوسکوپی فوقانی: یک لوله مخصوص که سر آن یک دوربین تعبیه شده است (اندوسکوپ) از طریق دهان کودک وارد مری، معده و قسمت اول روده وی می‌شود. نمونه بافت برای آنالیز برداشته می‌شود. معمولاً آندوسکوپی برای نوزادان و کودکان تحت بیهوشی عمومی انجام می‌شود.

_ اقدامات درمانی
درمان رفلاکس معده به علائم نوزاد و سن او بستگی داشته و شامل تغییرات غذایی و دارو درمانی یا انجام عمل‌های جراحی می‌شود.

پزشک در وهله اول اقدامات درمانی را برای درمان رفلاکس معده با تغییر روش‌های شیر دادن به نوزادی که رفلاکس معده دارد آغاز می‌کند. پزشک ممکن است انجام اقدامات زیر را توصیه کند:

یک قاشق غذاخوری برنج به ازای هر ۵۰ گرم شیر در شیشه شیر نوزاد اضافه کنید. در صورتی که این مخلوط غلیظ شد شما باید سر شیشه را تغییر داده و کمی گشادتر کنید. این فرمول را تغییر ندهید مگر این که پزشک به شما دستور دهد.
برای کودکانی که از شیر مادر تغذیه می‌کنند، شیر را در بطری ذخیره کرده و به آن برنج را اضافه کنید.
شیرخوار باید پس از خوردن هر ۲۵ تا ۵۰ گرم از این مخلوط آروغ بزند و در صورتی که از شیر مادر تغذیه می‌کند پس از تعویض هر سینه باید آروغ بزند.
از دادن شیر زیاد به نوزاد پرهیز کنید. مقدار شیر توصیه شده را مطابق فرمول به نوزاد بدهید.
پس از شیر خوردن، نوزاد را ۳۰ دقیقه صاف نگه دارید.
اگر پزشک تشخیص داد که نوزاد به پروتئین شیر حساسیت دارد باید به مدت ۲ تا ۴ هفته به نوزاد پروتئین هیدرولیز شده بدهید. فرمول این نوع پروتئین به گونه‌ای است که به راحتی تجزیه شده و هضم می‌شود.

_ داروهای تجویزی
پزشک متخصص نوزادان و اطفال ممکن است داروهایی را برای درمان رفلاکس معده تجویز نماید تا اسید معده کودک کاهش یابد. پزشک فقط در صورتی این داروها را تجویز می‌کند که رفلاکس معده کودک ادامه داشته باشد یا علائم زیر وجود داشته باشد:

شما سعی در تغییر نحوه شیر دادن به کودک داشته باشید.
نوزاد در خوابیدن و شیر خوردن دچار مشکل باشد.
نوزاد به درستی رشد نکرده باشد.
شما نباید به هیچ عنوان بدون تجویز پزشک دارویی به کودک بدهید.

مسدودکننده‌های H2: مسدودکننده‌های H2 تولید اسید معده را کاهش می‌دهند. این داروها در کوتاه مدت علائم ناشی از رفلاکس معده را در نوزاد کاهش می‌دهند. این داروها همچنین به بهبود مری نیز کمک می‌کنند. پزشک ممکن است داروهای مسدودکننده H2 را تجویز کند که برخی از آن ها عبارتند از:
سایمتیدین (تاگامت HB)
فاموتیدین (پدیسید AC)
نیزاتیدین (آکسید AR)
رانیتیدین (زانتاک ۷۵)
مهارکننده‌های پمپ پروتون. مهارکننده‌های پمپ پروتون تولید اسید معده را کاهش می‌دهند. این مهارکننده‌ها بهتر از مسدودکننده‌های H2 علائم رفلاکس معده را درمان می‌کنند. این داروها همچنین می‌توانند پوشش مری نوزادان را نیز بهبود دهند. پزشکان معمولاً مهارکننده‌های پمپ پروتون را برای درمان‌های بلند مدت تجویز می‌کنند. نوزادان باید این داروها را با شکم خالی بخورند تا اسید معده بتواند آن ها را به کار اندازد. مهارکننده‌های پمپ پروتون انواع مختلفی دارند که برخی از آن ها عبارتند از:
ازومپرازول (نکزیوم)
لنزوپرازول (پرواسید)
امپرازول (پریلوزک، زگرید)
پانتوپرازول (پروتونیکس)
رابپرازول (اسیپ هکس)

_ روش‌های خانگی درمان ریفلاکس معده در نوزادان

موقعیت قرارگیری نوزاد:
– بدترین حالت رفلاکس زمانی است که کودک به پشت خوابیده است.
– بسیاری از والدین متوجه شده‌اند بلند کردن نوزاد در این شرایط و یا استفاده از کریر می‌تواند، مفید باشد.
– از فشردن شکم نوزاد اجتناب کنید. این می‌تواند رفلاکس را افزایش دهد و کودک را ناآرام کند.
– موقعیت قرارگیری نوزاد در کاهش رفلاکس معده نوزاد موثر است. بسیاری از مادران می‌گویند بهترین حالت برای کاهش رفلاکس معده نوزاد، وقتی است که کودک در موقعیت راست قرار بگیرد. همچنین قرار گرفتن نوزاد به سمت راست و یا به شکم خواباندن نوزاد می‌تواند منجر به کاهش رفلاکس معده نوزاد شود. توجه شود به شکم خواباندن نوزاد باید زمانی انجام شود که نوزاد بیدار است و به طور مداوم کنترل شود.
– اگرچه تحقیقات اخیر توصیه نمی‌کند که کودک را در موقعیت نیمه راست (زاویه ۳۰ درجه سامتی‌گراد) قرار دهید. حتی زاویه ۶۰ درجه سانتی‌گراد در یک مکان ثابت نسبت به خواباندن نوزاد به روی شکم، می‌تواند باعث افزایش رفلاکس معده نوزاد شود.
اگر نوزاد شما داروهای درمان رفلاکس مصرف می‌کند، باید میزان و دوز مصرفی داروها زیر نظر پزشک متخصص تجویز شود.
– نوزادی که از ریفلاکس معده رنج می برد به سختی می‌خوابد. در واقع حالت خوابیدن نادرست و زمان بد خوابیدن باعث می شود نوزاد بهانه‌گیر شود.
– زیر سر نوزاد را بلند کنید یا زاویه تخت را سی درجه بالاتر بیاورید. هنگامی که قسمت بالاتنه نوزاد بالاتر است، جاذبه کار خود را انجام می‌دهد و مانع از برگشت محتویات معده به مری می‌شود.
– همچنین می‌توان نوزاد را به بغل خواباند.
– در حالتی که نوزاد در حالت خواب است به او شیر ندهید. بهتر است او را در حال نشسته قرار دهید و بلافاصله بعد از غذا خوردن او را نخوابانید.
– بعد از غذا خوردن حداقل نیم ساعت نوزاد را در حال نشسته قرار دهید.

ماساژ درمانی:
– ماساژ منظم به سیستم گوارشی و تنفسی نوزاد کمک می‌کند بهتر عمل کند.
– ماساژ عصب واگ را تحریک می کند؛ این عصب در مغز نقش کنترل سیستم گوارشی و تنفسی را برعهده دارد. همچنین این عصب باعث پیشرفت سریع بدن می‌شود بنابراین تمام قسمت‌های بدن سریع‌تر به حالت موثر خود می‌رسند.
– ماساژ باعث افزایش توانایی شناسایی، کاهش گریه و بهتر خوابیدن نوزاد می‌شود.
– نوزاد را در حالت خوابیده قرار دهید.
– بر روی شکم او مقداری روغن نارگیل یا زیتون قرار دهید.
– شکم را به مدت سه تا چهار دقیقه در چهت عقربه‌های ساعت ماساژ دهید.
– سپس دو دقیقه پشت را ماساژ دهید.
– سپس دست ها و پاها را ماساژ دهید.
– این کار را روزی دو تا سه بار انجام دهید.
نکته: بعد از غذا خوردن نوزاد را ماساژ ندهید.

ورزش:
– برای کنار آمدن نوزاد با ریفلاکس معده چند حرکت ورزشی با او انجام دهید.
– ورزش به بهبود گوارش کمک می‌کند. به یاد داشته باشید بعد از ورزش حدود نیم ساعت به نوزاد غذا ندهید. پیش از ورزش نیز به او غذا ندهید.
– ورزش‌هایی مانند دوچرخه پا، ورزش‌های زانو برای از بین رفتن نفخ معده مناسب هستند.
– نوزاد را بخوابانید.
– پاهایش را به صورت خم در دست نگه دارید.
– طوری پاهایش را تکان دهید انگار در حال دوچرخه سواری است.
– این کار را ده دقیقه انجام دهید.

بابونه:
بابونه درمان دیگری برای ریفلاکس معده است. خواص آرامش‌بخشی و ضدانقباض و تشنج آن به هضم کمک می‌کند و درد را کاهش می‌دهد.
– نصف قاشق چایخوری گل خشک بابونه را در آب داغ بریزید.
– پنج تا ده دقیقه روی آن را بپوشانید.
– سپس بگذارید سرد شود.
– در طول روز یک تا دو قاشق چایخوری به نوزاد بدهید.
مادران شیرده نیز باید روزی دو تا سه بار چای بابونه بخورند.
در قدیم به نوزادان عرق نعنا می‌دادن طبق مطالعاتی که انجام شده نعناع چه در بزرگسالان چه در نوزادان باعث تشدید ریفلاکس می‌شود.

شوید:
مطالعه‌‌‌‏ای که در سال ۲۰۰۲ نشان داد که شوید می‌‌‌‏تواند به محافظت از پوشش داخلی معده کمک کند. محققین به این نتیجه رسیدند که عصاره دانه شوید با فعالیت ضدزخم و ضدترشح اسید معده، می‌‌‌‏تواند درمان خوبی برای رِفلاکس اسید معده « بازگشت اسید معده به سمت مِری » و زخم‌‌‌‏های گوارشی باشد.
می‌توانید روزی یک قاشق چای‌خوری دمنوش شوید به نوزاد بدهید.

زیره:
زیره درمان دیگر ریفلاکس معده می‌باشد. دانه‌های آن باعث تحریک شدن سیستم گوارشی و کاهش مشکلات آن مانند گاز یا اسید می‌شود.
– یک قاشق چای‌خوری دانه زیره را در یک لیوان آب بریزید.
– لیوان را به مدت پنج تا ده دقیقه بپوشانید.
– بگذارید سرد شود.
– سپس یک تا دو قاشق چایخوری محلول را روزانه به نوزاد بدهید.

سرکه‌ سیب:

سرکه‌ی سیب کمک می‌کند رفلاکس اسیدی در نوزادان از بین برود. سطح اسید در معده باید متعادل بماند. سرکه‌ی سیب باعث راحتی هضم غذا می‌شود و نمی‌گذارد غذا قسمت‌قسمت شود. یک‌چهارم قاشق چای‌خوری از این سرکه را در آب ولرم حل کنید و به کودک بخورانید.

روغن نارگیل

خواص ضدالتهابی روغن نارگیل باعث کاهش رفلاکس اسیدی در کودکان می‌شود، دستگاه گوارش به نرمی کار می‌کند و عملکرد آن بهینه می‌شود. نصف یک قاشق چای‌خوری از روغن نارگیل بکر را در آب گرم حل کنید و به کودک بدهید. این فرایند باید روزی سه بار تکرار شود.

_ رژیم غذایی مادر شیرده:
مادرهایی که به نوزاد شیر می دهند باید به دقت مراقب رژیم غذایی خود باشند. زیرا تاثیر مستقیم بر سلامتی و رشد نوزاد دارد.
– محصولات لبنی را کنار بگذارید زیرا پروتئین موجود در آن‌ها به سیستم گوارش نوزاد فشار می‌آورد.
– از موادی که حساسیت ایجاد می‌کنند مانند آجیل، سویا و تخم مرغ اجتناب کنید.
– غذاهای تند و چرب و نوشیدنی‌های گازدار و شکلات و کافئین مصرف نکنید.
– از سیگار و الکل دوری کنید.
– مادر باید ماست پروبیوتیک روزانه مصرف کند تا سیستم گوارشی خود را قوی کند.
– نوشیدن آب در طول شیردهی ضروری می باشد.

_ نکات اضافی در درمان ریفلاکس معده
– به یاد داشته باشید بعد از غذا دادن به نوزاد به مدت بیست تا سی دقیقه او را نخوابانید.
– از زمین قرار دادن نوزاد بعد از شیر خوردن اجتناب کنید.
– روزی چند بار در وعده های کوچک به نوزاد غذا بدهید.
– بدون مشورت با پزشک هیچ غذای جامدی به نوزاد ندهید.
– مراقب باشید نوزاد بیش از حد غذا نخورد.
– نوزاد را در معرض دود تنباکو قرار ندهید.
– به فرزندتان غر نزنید.
– از لباس های تنگ برای نوزاد خودداری کنید.
– غذاهای غلیظ تر برای نوزاد بهتر هستند. درباره این مسئله با پزشک مشورت کنید.
– اگر حدس می زنید غذایی حساسیت ایجاد می کند با پزشک مشورت کنید.
– اگر نوزاد با شیشه شیر می‌خورد. نوک شیشه را چک کنید. در صورتی که خیلی کوچک باشد موجب .. هوا می‌شود و اگر خیلی بزرگ باشد سرعت جریان شیر را زیاد می‌کند.

عمل جراحی

عمل جراحی برای درمان رفلاکس معده نوزادان فقط در شرایط که هیچ کدام از روش‌های درمانی تاثیری نداشته باشد، انجام می‌گیرد. این روش فقط برای نوزادانی که دچار رفلاکس بسیار شدید و دچار اختلالات شدیدی شده باشند انجام می‌گیرد.

_ چه زمانی استفاده از غذاهای جامد برای کودک مناسب است؟
زمانی که شما از این غذا‌ها استفاده می‌کنید، کودک خود را زیر نظر داشته باشید، زیرا کودک شیر کمتری می‌خورد و بنابراین جذب مواد غذایی کاهش می‌یابد. دلایلی وجود دارد که مصرف زودهنگام غذا‌های جامد و غذا‌های غلات برای کودکان و نوزادان، را منع می‌کند. شواهدی وجود دارد که نشان می‌دهد برنج یا گلوتن موجود در غلات، قبل از سه ماهگی خطر ابتلا به دیابت نوع اول را برای کودک تشدید می‌کند.

علاوه بر این کودکان با بیماری رفلاکس معده، نیاز به دفاع بالاتری در برابر آلرژی، عفونت‌های تنفسی و عفونت گوش دارند، اما استفاده زودهنگام از غذا‌های جامد خطر ابتلا به این بیماری‌ها را نیز افزایش می‌دهد.

_ارتباط غذاهای کمکی با شیر مادر
دادن غذا‌های جامد زودهنگام به نوزاد، باعث می‌شود نوزاد زودتر از شیر گرفته شود. کودکانی که رفلاکس معده دارند، در زمان شیر خوردن از مادر، حالت ناآرامی بیشتری دارند که در این صورت تمایل بیشتری به زود از شیر گرفتن نوزاد، وجود دارد.

_مسائل ایمنی
اگر کودک مهارت مکیدن ندارد یا مکیدن او ضعیف است، شیرهای کمکی را بدون نظارت و کنترل، با بطری به او ندهید.

منابع:
۱- سایت niniban.com
۲- drsheykholeslami.com

0
نوشته شده توسط تحریریه جامعه پزشکان ایران

دیابت،گرفتگی رگ‌های قلبی را تا ۴ درصد افزایش می‌دهد

دیابت یکی از بیماری‌های خاموش است که می تواند بسیاری از قسمت‌های بدن شما را تحت تاثیر قرار دهد.بیماری دیابت می‌تواند گرفتگی عروق قلبی را افزایش دهد و این موضوع سبب افزایش احتمال سکته قلبی می‌شود.البته لازم به ذکر است از سن ۱۹ سالگی به بعد دیواره رگ ها شروع به سخت شدن می‌کنند که این روند در بیماران دیابتی سریع تر انجام می‌شود.

زهرا جوادی‌نژاد فوق تخصص بیماری‌های قلب و عروق اظهار داشت: کاهش قطر رگ‌ها سبب کمبود خون‌رسانی به قلب و ایجاد لخته‌های خون در جداره رگ‌ها موجب کاهش یا قطع خونرسانی به بافت‌های بدن می‌شود.

این فوق تخصص بیماری‌های قلب و عروق بیان کرد: دیابت بیماری گرفتگی رگ‌های قلبی را ۲ تا چهار درصد افزایش می‌دهد و این میزان احتمال بروز سکته قلبی را در بانوان افزایش می‌دهد، زیرا این بیماری اثر حفاظتی سیستم دفاعی خانم‌ها را که در اثر وجود هورمون‌ها از آن برخوردار هستند آسیب پذیر می‌کند.

جوادی‌نژاد عنوان کرد: افراد دیابتی علائم قلبی را به دلیل آسیب بر اعصاب این ناحیه حس نمی‌کنند و به همین دلیل احتمال خطر‌پذیری این افراد بیشتر است. علائم قلبی در این افراد معمولا به صورت غیر معمول است و معمولا به صورت  تنگی نفس یا درد زیر جناغ سینه بروز پیدا می‌کند.

وی تصریح کرد: توصیه می‌شود افراد دیابتی سالیانه یک بار آزمایش ارزیابی قلبی را انجام دهند، همچنین این بیماران‌ باید فشار خون خود را کنترل کنند که عدد ماکسیمم کمتر از ۱۴ و مینیمم ۹ در این افراد مناسب است.

این فوق تخصص بیماری‌های قلب و عروق تاکید کرد: روزانه انجام ورزش سبک و ملایم ۳۰ تا ۴۶ دقیقه در افراد دیابتی توصیه می‌شود و همچنین قطع سیگار در این بیماران خصوصاً بانوان حائز اهمیت است زیرا مصرف دخانیات احتمال تشدید عوارض ناشی از دیابت را ۲۰ تا ۳۰ درصد افزایش می‌دهد.

در ادامه این همایش طاهره حسن‌نیا فوق تخصص نفرولوژی اظهار داشت: در نتیجه بیماری دیابت تمامی عروق مختلف بدن مانند مغز، چشم و کلیه صدمه می‌بینند.

وی بیان کرد: معمولا سه تا پنج سال پس از شروع دیابت عروق کلیه بیمار نیز درگیر می شوند و حدود ۳۰ تا ۴۰ درصد دیابتی‌ها اختلالات کلیوی دارند.

حسن‌نیا عنوان کرد: اولین نشانه آسیب به کلیه در بیماران دیابتی دفع پروتئین در ادرار است که حداقل در سال یک بار انجام آزمایش در این‌خصوص حائز اهمیت است زیرا ادامه این روند موجب ایجاد نارسایی در کلیه فرد می‌شود که می‌توان با درمان به موقع از دیالیز بیمار پیشگیری کرد.

فوق تخصص نفرولوژی تصریح کرد: ورم صورت و اندام، تشنگی، پرنوشی، دفع زیاد ادرار، اضافه وزن، فشار خون، کم خونی، کاهش اشتها، تهوع و استفراغ، خارش، سردرد و خستگی از علائم نارسایی کلیه است.

وی تاکید کرد: مطالعات نشان داده است بیمارانی که مشکلات کلیوی دارند زودتر به بیماری‌های قلبی و سکته مبتلا می‌شوند.، همچنین برخی از مشکلات چشمی دیابتی‌ها به علت اختلالات کبدی است.

حسن‌نیا یادآور شد: همچنین ابتلا به عفونت‌های مجاری ادراری در دیابتی‌ها شایع‌تر است که درمان آن برای پیشگیری از آسیب‌های کلیوی ضروری است.

در ادامه این همایش حمیدرضا فاتح متخصص طب فیزیکی و توانبخشی اظهار داشت: دیابت یک بیماری مزمن است که در اندام‌های فوقانی، تحتانی و ستون فقرات اختلالاتی ایجاد می‌کند.

۶۰ درصد بیماران دیابتی که به اختلال اعصاب محیطی مبتلا هستندعلائمی ندارند که در افراد سیگاری، بالای ۴۰ سال و کسانی که دچار مشکل کنترل قند و فشار خون هستند، بیشتر رخ می‌دهد.

انجام ورزش‌های هوازی در طول هفته مثل پیاده روی و ورزش‌های با دستگاه در افراد دیابتی توصیه می‌شود، همچنین کنترل قند خون، قبل و حین انجام ورزش، نوشیدن آب در هنگام ورزش، عدم انجام ورزش در محیط‌های گرم و پوشیدن کفش مناسب در این حالت توصیه می‌شود.

منبع: مجله پزشکی دکتر سلام

0
نوشته شده توسط تحریریه جامعه پزشکان ایران

علت مشکلات عضلانی در بدن چیست؟

عضلات به زیبایی بدن ما می‌افزایند. اما مهم‌تر از همه، عضلات نقش حیاتی در حمایت از سلامت کلی بدن ایفا می‌کنند. در واقع، ماهیچه‌ها به سلامت متابولیک، کنترل وزن، قدرت استخوان‌ها و انعطاف‌پذیری در برابر استرس و بیماری‌ها کمک می‌کنند. توده عضلانی همچنین به بهبود کنترل قندخون کمک می‌کند، کیفیت خواب و سلامت روان را بهبود می‌بخشد، کمک می‌کند تا از آسیب یا بیماری در امان بمانیم و مقاومت و سلامت بدن با وجود افزایش سن، حفظ شود. اما گاهی عضلات، با علائمی می‌خواهند به ما بگویند که چیزی اشتباه در بدن در حال رخ دادن است.

مطالعه‌ای که در سال ۲۰۰۶ که در مجله American Journal of Clinical Nutrition منتشر شده است، نشان می‌دهد که عضله نقش کلیدی در متابولیسم پروتئین کل بدن ایفا می‌کند و به عنوان مخزن اصلی برای اسیدهای آمینه، جهت حفظ سنتز پروتئین در بافت‌ها و ارگان‌های حیاتی عمل می‌کند. این بخش به نوبه خود نقش کلیدی در پیدایش و پیشگیری از بسیاری از بیماری‌های شایع پاتولوژیک و بیماری‌های مزمن دارد.

مطالعه دیگر منتشر شده در سال ۲۰۱۶ در Biogerontology، گزارش می‌دهد که افزایش سنتز پروتئین عضلانی از طریق ورزش کردن یا تغذیه مبتنی بر پروتئین، توده عضلانی را قوی و سالم کرده و منجر به بهبود سلامت، استقلال و عملکرد آن‌ها می‌شود.

علت مشکلات عضلانی در بدن

بدن انسان دارای بیش از ۶۰۰ عضله است که حدود ۴۰ درصد وزن بدن را تشکیل می‌دهند. تمام عضلات از یک نوع بافت الاستیکی ساخته شده‌اند که شامل هزاران یا ده‌ها هزار الیاف کوچک است. هر فیبر عضله برای منقبض شدن از یک عصب فرمان می‌گیرد. آناتومی عضلات پیچیده است، اما نباید اهمیت آن را نادیده گرفت.

کمبود استراحت

ورزش بیش از حد می تواند به سلامت عضلات آسیب برساند. اگر بعد از ورزش کردن درد عضلات را احساس می‌کنید، این نشانه‌ای واضح از این موضوع است که شما نیاز به استراحت بیشتری دارید.

در طول تمرین، پارگی‌های کوچک در عضلات ایجاد شود، که منجر به درد خواهند شد. هنگامی که استراحت می‌کنید، بدن شروع به کار برای ترمیم این پارگی‌ها و ساخت عضلات می‌کند. بنابراین، استراحت کردن بخشی حیاتی برای رسیدن به تناسب اندام است. اگر ورزش حرفه‌ای می‌کنید، به علائم عضلانی خود توجه کرده و از فشار بیش از حد جلوگیری کنید.

در نظر داشته باشید که هر چقدر شدت تمرین بیشتر باشد، زمان بیشتری نیاز است که عضلات بهبود یابند. به غیر از استراحت کردن، حتما باید بدنتان آبرسانی شود. سعی کنید ورزش‌های هوازی سبک مانند راه رفتن یا دویدن را انجام دهید.

کمبود آب

گرفتگی عضلات که زمانی اتفاق می‌افتد که یک عضله بیش از حد کشیده می‌شود، می‌تواند به علت کم‌آبی بدن رخ دهد. آب ۷۵ درصد از بافت ماهیچه‌ای را تشکیل می‌دهد و به آن‌ها کمک می‌کند تا به راحتی منقبض شوند. بنابراین، هنگامی که آب بدن خود را از دست می‌دهید، بیشتر در معرض خطر ابتلا به گرفتگی عضلانی هستید.

به‌علاوه آب برای گردش مناسب مواد مغذی در بدن ضروری است. بدون آب عضلات شما از مواد مغذی مهم محروم می‌شوند.

در مطالعه‌ای که در سال ۲۰۰۵ در Athletic Training منتشر شده نشان داده شد که آسیب‌های عضلانی اسکلتی، در شرکت کنندگانی که هیپرترمی شدیدتری را پس از ورزش کردن در محیط گرم تجربه می‌کنند و دچار کمبود آب می‌شوند، بیشتر است.

مطالعه دیگر منتشر شده در Physiological Reports در سال ۲۰۱۵ نشان داد که تمرین ورزشکاران مبتلا به کمبود آب، سبب استرس بیشتر سلولی و کل بدن می‌شود. این امر می‌تواند به میزان قابل‌توجهی عملکرد بدن را کاهش دهد.

اگر عضلات‌تان درد می‌کند و زیاد می‌گیرند، آب بیشتری مصرف کنید. برای جلوگیری از کم‌آبی، باید بین ۶ تا ۸ لیوان آب خالص در طول روز استفاده کنید.

کاهش سطح منیزیم بدن

اسپاسم عضلانی منظم و گرفتگی عضلات می‌تواند نشانه‌ای از کمبود منیزیم در بدن باشد. منیزیم برای سلامت عضلات مهم است. زیرا باعث جذب کلسیم می‌شود و جذب پتاسیم را افزایش می‌دهد. هر دو این عوامل برای عضلات مهم هستند.

علاوه بر این، این ماده معدنی باعث می‌شود قند از خون به ماهیچه‌های منتقل شده و اسید لاکتیک که در طول ورزش کردن در عضلات ایجاد شده و درد ایجاد می‌کنند، دفع شود.

اگر اغلب گرفتگی عضله را تجربه می‌کنید سطح منیزیم بدن خود را بررسی کنید. مطالعه‌ای که در سال ۲۰۱۵ در مجله Nutrients منتشر شده نشان می‌دهد که کمبود منیزیم می‌تواند به نشانه‌های افزایش تحریک‌پذیری عصبی-عضلانی مانند گرفتگی عضلانی، اسپاسم کپورپال و تشنج عمومی تبدیل شود.

اگر کمبود منیزیم دارید، همه آن چیزی که باید انجام دهید این است که میزان مصرف منیزیم خود را از طریق رژیم غذایی افزایش دهید یا در مورد مصرف مکمل با پزشک مشورت کنید. برخی از غذاهای غنی از منیزیم عبارتند از:

دانه‌های کامل
آجیل
لوبیا
حبوبات
سبزیجات برگ‌دار
میوه‌هایی مانند آووکادو و موز

کاهش سطح پتاسیم بدن

اگر گرفتگی عضلات را به صورت ناگهانی تجربه می‌کنید، به احتمال زیاد بدن شما پتاسیم زیادی را از دست داده است. در واقع، گرفتگی مکرر عضلات یک نشانه شایع از کمبود پتاسیم در بدن است.

پتاسیم به حفظ تعادل مایعات و الکترولیت‌ها در بدن کمک می‌کند. هم مایعات و هم الکترولیت‌ها، برای عضلات و اعصاب مفیدند. این ماده معدنی عمدتا در پتانسیل غشاء و تحریک الکتریکی سلول‌های عصبی و عضلانی و تنظیم اسید پایه دخیل است. این ماده کمک می‌کند تا انقباضات عضلانی و عملکرد آن‌ها کنترل شود.

یک مطالعه منتشر شده در Advances in Nutrition در سال ۲۰۱۲ نشان‌دهنده اهمیت افزایش مصرف پتاسیم و اثرات مطلوب آن بر عملکرد عضلات، سلامت کلی عضلات و پیشگیری از زمین خوردن است.

مهم است که پتاسیم بدن خود را با خوردن غذاهای غنی از پتاسیم مانند موارد زیر تامین کنید:

موز
کلم بروکسل
اسفناج
لوبیا سفید

یا از یک مکمل بعد از مشورت با پزشک مصرف کنید.

مصرف بیش از حد الکل

مصرف بیش از حد الکل نیز علت مشکلات عضلانی در بدن است. اعصاب محیطی می‌توانند به علت مصرف بیش از حد الکل، به نوروپاتی الکلی مبتلا شوند. گرفتگی عضلات یکی از علامت‌های رایج نوروپاتی الکلی است.

همچنین نوشیدن الکل اضافی، سطح اسید لاکتیک را در بدن افزایش می‌دهد و می‌تواند به گرفتگی یا درد عضلات منجر شود. علاوه بر این، نوشیدن بیش از حد، به دلیل اثر متابولیک الکل، موجب کم‌آبی بدن شده و می‌تواند باعث درد عضلانی شود.

مطالعات انجام شده در سال ۲۰۰۵ در Sports Medicine نشان می‌دهند که مصرف الکل باعث کاهش استفاده از گلوکز و اسید آمینه توسط ماهیچه‌های اسکلتی می‌شود، تأثیر منفی بر ذخیره انرژی دارد و فرایند متابولیک را در طول ورزش کردن کاهش می‌دهد.

تحقیقات سال ۲۰۱۰ منتشر شده در Nutrients نشان می‌دهند که گرفتگی عضلانی، درد و کاهش ادراک یا آگاهی از موقعیت و حرکت بدن نشانه‌های رایج سوء مصرف الکل هستند. مطالعه دیگری در PLOS ONE در سال ۲۰۱۴ نشان داد که مصرف الکل پس از ورزش کردن، بهبود و بازسازی عضلات را مختل می‌کند.

بنابراین، مراقب باشید که چقدر الکل مصرف می‌کنید، به خصوص وقتی که در معرض مشکلات عضلانی یا نوروپاتی ناشناخته هستید.

افزایش سطح قند خون
دیابت نیز می تواند علت مشکلات عضلانی در بدن باشد. در واقع، دیابت کنترل نشده می‌تواند به اعصاب آسیب برساند و نوروپاتی دیابتی را ایجاد کند. بعضی از علائم نوروپاتی دیابتی شامل درد در عضلات پا و سوزش و بی‌حسی در پاها است.

یک مطالعه که در سال ۲۰۱۶ در Diabetes & Metabolism منتشر شد گزارش می‌دهد که کنترل ضعیف گلیکوزمی در بیماران مسن دیابتی با خطر کاهش کیفیت عضله و وضعیت عملکردی بدن همراه است. کنترل گلیسمی و نگه داشتن HbA1c در محدوده کمتر یا برابر با ۸٫۵ درصد، برای کاهش خطر ابتلا به پیامدهای اسکلتی و عملکردی ضروری است.

اگر در معرض گرفتگی عضلانی هستید و دیابت دارید، سطح قندخون خود را بررسی کنید. همچنین برای تشخیص و درمان مناسب با دکتر مشورت کنید.

مصرف سیگار

ضعف عضلانی و ضعف بدنی نشانه‌های واضحی از این موضوع هستند که باید سیگار را ترک کنید. سموم مضر موجود در سیگار برای بدن شما بد هستند. در واقع، نیکوتین می‌تواند بر روی عضلات اسکلتی، عضلات صاف و عضلات قلب تاثیر بگذارد و منجر به اختلالات عضلانی حاد و مزمن شود.

علاوه بر این، سیگار کشیدن سبب ضعف گردش‌خون در سراسر بدن می شود. این به این معنی است که عضلات مواد مغذی کمتری دریافت می‌کنند و اکسیژن مناسبی را در اختیار ندارند.

یک مطالعه که در سال ۲۰۱۲ در مجله Preventive Medicine & Public Health منتشر شده گزارش داد که مصرف سیگار در مردان ژاپنی با کاهش قدرت عضلانی، به خصوص قدرت گرفتن چیزی در دست، همراه است.

مطالعه دیگری که در سال ۲۰۱۳ در مجله Muscles، Ligaments and Tendons Journal منتشر شده تأیید کننده تأثیر منفی سیگار کشیدن بر روی عضلات و تاندون‌ها است. مطالعات بیشتر می‌گویند که مواد سمی در سیگار اثر مستقیمی روی فعالیت‌های استئوبلاستز نیکوتین، و اثر غیر مستقیم بر روی ویتامین D، جذب کلسیم روده، تحمل عروق و اکسیژن دارند.

منابع:

  1. The underappreciated role of muscle in health and disease
  2. Live strong and prosper: the importance of skeletal muscle strength for healthy ageing
  3. Dehydration and Symptoms of Delayed-Onset Muscle Soreness in Hyperthermic Males
  4. Potassium
  5. Alcohol, Athletic Performance and Recovery
  6. Alcohol Ingestion Impairs Maximal Post-Exercise Rates of Myofibrillar Protein Synthesis following a Single Bout of Concurrent Training
  7. Relationship Between Cigarette Smoking and Muscle Strength in Japanese Men
  8. Cigarette smoking and musculoskeletal disorders

پیام سلامت

0
نوشته شده توسط تحریریه جامعه پزشکان ایران

آشنایی با علائم درد کانال گوش

کانال گوش شما حدود یک اینچ طول دارد و به نظر می‌رسد یک محل خوب برای ایجاد عفونت‌های دردناک، به خصوص در کودکان جوان و شناگران باشد. با این حال، این عفونت را می‌توان به راحتی توسط پزشک درمان کرد. به‌طور کلی درد گوش otalgia و عفونت کانال گوش نیز اوتیت خارجی و یا عفونت گوش شناگران نامیده می‌شود.

علائم همراه با درد کانال گوش

ویژگی‌های درد کانال گوش عبارتند از:

درد متوسط ​​تا شدید که فقط در گوش احساس می‌شود.
خارش گوش که ممکن است تشدید بوده و به خارج از گوش نیز کشیده شود.
احساس مسدود بودن، پر بودن و فشار در گوش
تخلیه چرک زرد از گوش
تب
احساس خستگی و بی‌حالی
مشکل شنوایی
قرمزی و تورم پوست اطراف گوش. پوست این ناحیه ممکن است خشک و پوسته پوسته باشد.
تورم غدد لنفاوی گردن
نوزادان و کودکان نوپا مبتلا به درد کانال گوش ممکن است از خوردن غذا امتناع کنند.

چه کسانی بیشتر به درد کانال گوش مبتلا می‌شوند؟

کودکان
افرادی که به طور منظم شنا می‌کند، به خصوص در آب‌های بدون کلر مانند دریاچه‌ها، رودخانه‌ها و یا اقیانوس‌ها
افرادی که زیاد در اعماق دریاها غواصی می‌کنند. از این طریق آب وارد کانال گوش می‌شود.

آیا علایم درد کانال گوش جدی هستند؟

آسیب خفیفی که به سرعت درمان می‌شود، بدون به جا گذاشتن هیچ‌گونه اثرات پایدار، از بین خواهد رفت.
درد کانال گوش اگر به درستی درمان نشود یا اقدامات احتیاطی صورت نگیرد، مانند عدم استفاده از گوش پاک کن یا سایر موارد برای تمیز کردن گوش، عفونت‌ها می‌توانند به‌طور مکرر ایجاد شده و هرگز درمان نشوند.
عفونت‌هایی که نادیده گرفته می‌شوند می‌توانند جدی شوند، زیرا این عفونت گسترش یافته و باعث ایجاد آسیب دائمی در قدرت شنوایی می‌شود.

علل ایجاد درد کانال گوش

بسیاری از بیماری‌ها می‌توانند درد ملایمی در کانال گوش ایجاد کنند. شایع‌ترین آن‌ها عفونت‌های باکتریایی یا قارچی و آسیب‌دیدگی کانال گوش بر اثر تمیزکاری نامناسب و تحریک خارجی بدن است.

شایع‌ترین علل درد کانال گوش
عفونت‌های باکتریایی یا قارچی

حوضچه‌های آب گرم، استخرهای شنا، دریاچه‌ها، رودخانه‌ها و یا اقیانوس ها منشاء اصلی ایجاد این عفونت‌ها می‌باشند. اگر آب در کانال گوش به دام افتاده باشد، باکتری یا قارچ می‌تواند در آن جا تکثیر شود. خطر ایجاد این عارضه در شرایط زیر افزایش می‌یابد:

وجود جرم زیاد در گوش
تمیز کردن داخل کانال با گوش پاک کن که منجر به خراشیدگی و پارگی پوست این بخش گوش می‌شود.

تحریک شدن گوش

گوش معمولا بر اثر استفاده از رنگ مو، اسپری مو، و سایر محصولات تحریک می‌شود.

خارش

خارش بر اثر درماتیت یا اگزمایی که بر روی صورت تاثیر می‌گذارد ایجاد می‌شود و ممکن است به پوست کانال گوش نیز سرایت کند.

سایر علل

آلرژی تماسی یا حساسیت سیستمیک نیز می‌تواند در پوست کانال گوش باعث خارش و التهاب شود.
استفاده زیاد از هندزفری، سمعک، دستگاه بلوتوث و دیگر اشیاء که در گوش قرار می‌گیرند. این ابزارهای باید برای جلوگیری از تحریک شدن گوش و حتی عفونت، تمیز نگه داشته شوند.
کودکان گاهی اوقات اشیای کوچک را در داخل کانال گوش خود فرو می‌کنند. این رفتار می تواند منجر به خراشیدگی پوست گوش و سپس عفونت شود.

علل درد شدید و وحشناک کانال گوش

درد گوش می‌تواند به علائم زیر نیز منجر شده و مشکلات جدی ایجاد کند:

درد دندان‌ها یا فک
ایجاد عفونت یا التهاب در ساختارهای دهان و گلو
رشد تومور در جاهای دیگر سر و گردن
رشد تومور در نزدیکی یا درون کانال گوش

آشنایی مفصل با مهم‌ترین علل ایجاد کننده درد در کانال گوش
عفونت گوش میانی

عفونت‌های گوش میانی زمانی رخ می‌دهند که لوله‌ای که صدا را حمل می‌کنند، با استفاده از ماده‌ای خلط مانند مسدود می‌شود. این عارضه با درمان مناسب، عموما طی یک هفته حل می‌شود. علائم همراه با آن نیز عبارتند از:

خستگی
گلودرد
سردرد
تب
درد کانال گوش

علائمی که هرگز با وجود عفونت گوش میانی ایجاد نمی‌شود نیز عبارتند از:

سرگیجه (سرگیجه شدید)
ضعف صورت
بی‌حسی صورت

عفونت گوش شناگران (اوتیت گوش خارجی)

عفونت گوش شناگران که به عنوان اوتیت گوش خارجی نیز شناخته می‌شود، التهاب، تحریک‌شدگی، یا عفونت در گوش خارجی و کانال گوش را به وجود می‌آورد. طول دوره درمان این نوع عفونت ۷ الی ۱۰ روز است. علائم همراه با آن نیز عبارتند از:

تب
درد کانال گوش
احساس فشار در گوش
درد فک
درد گوش که در هنگام حرکت بدتر می‌شود

اختلال مفصل گیجگاهی فکی

مفصل TMJ جلوی گوش قرار دارد و فک را به طرف سر وصل می‌کند. اختلال تمپوروماندیبولار (TMD) یک بیماری دردناک است که می تواند ناشی از تنش بیش از حد فک، ناهماهنگی بین دندان‌های بالا و پایین، آرتریت در این مفصل یا آسیب دیدگی فک و صورت باشد. نتایج حاصل از درمان این اختلال بسیار مستقل است و علائم همراه با آن نیز عبارتند از:

سرگیجه
محدود شدن حرکات فک
خروج صداهای فراوان از فک
سابقه سردرد
درد فک
درد پشت گردن

انسداد گوش

تولید موم در گوش یک فرایند طبیعی است، بدن با تولید این موم از گوش‌ها در برابر عفونت محافظت می‌کند. گاهی اوقات خود موم گوش می‌تواند یک لایه نازک از پوست را روی خود کشیده و در انتهای کانال گوش انسداد ایجاد کند. تولید موم در گوش هیچ ارتباطی با رعایت بهداشت ندارد و شستشو مداوم گوش از تولید این ماده جلوگیری نمی‌کند. تجمع موم در گوش و انسداد گوش توسط این ماده ظرف ۵ روز درمان می‌شود. با این حال، درد، سرگیجه، و یا احساس پر بودن گوش ممکن است چند روز دیگر نیز ادامه داشته باشد. سایر علائم ناشی از انسداد گوش با موم عبارتند از:

سرگیجه
درد کانال گوش
احساس فشار در گوش
شنیدن صدای زنگ

کلستئاتوم (رشد توده غیرسرطانی در گوش)

کلستئاتوم نوعی کیست پوستی است که در گوش میانی و استخوان ماستوئید در جمجمه رشد می‌کند. این عارضه می‌تواند یک نقص مادرزادی باشد هرچند بیشتر به عنوان یکی از عوارض عفونت مزمن گوش رخ می‌دهد. این بیماری مزمن، اما قابل درمان است. علائم همراه با کلستئاتوم نیز عبارتند از:

احساس پری و فشار در گوش
شنیدن صدای زنگ
درد کانال گوش
سرگیجه (سرگیجه شدید)
کاهش شنوایی در یک گوش

پارگی و آسیب‌دیدگی پرده گوش

پرده گوش یک غشاء نازک است که وقتی صدای به آن برخورد می‌کند، ارتعاش می‌یابد و این ارتعاش را به سیگنال‌هایی که مغز درک می کند منتقل می‌کند! هنگامی که در این پرده آسیب رخ می‌دهد، شنوایی تحت تأثیر قرار می‌گیرد. این عارضه به طور معمول پس از وارد آمدن نیروی زیاد به پرده گوش، مانند وارد آمدن یک ضربه به گوش، شنیدن صدای انفجاری، افتادن در آب پر عمق یا حتی ورود یک جسم تیز در گوش، اتفاق می‌افتد.

سوراخ‌های کوچک روی پرده گوش، معمولا در طی چند هفته، ۱۰۰ درصد بهبود پیدا می‌کنند. اما سوراخ‌های بزرگ ممکن است نیاز به درمان داشته باشند. اگر بهبودی در عرض ۸ هفته رخ ندهد، ممکن است عمل جراحی ضروری باشد. سار علائم همراه با آسیب‌دیدگی پرده گوش عبارتند از:

درد کانال گوش
درد دائمی گوش
شنیدن صدای زنگ
سرگیجه (سرگیجه شدید)
کاهش شنوایی

تولید پلاگین در گوش با استفاده از سلول‌های پوست

Keratosis Obturans یک بیماری نادر است که در آن موادی که پوست را تشکیل می‌دهند، باعث تولید پلاگین در گوش می‌شوند. درد، ترشح و تغییر در قدرت شنوایی از جمله علائم این بیماری نادر هستند. این عارضه با برداشن پلاگین درمان می شود و سایر علائم آن نیز عبارتند از:

کاهش شنوایی
درد در یک کانال گوش
خروج ترشح از گوش
کاهش شنوایی در هر دو گوش
درد شدید کانال گوش

سریش گوش

سریش گوش از طریق مایع ساخته شده در گوش میانی (زیر پرده گوش) ایجاد می‌شود. این عارضه در اغلب موارد در بچه‌ها بیشتر از بزرگسالان رخ می‌دهد. پزشکان سرماخوردگی‌های مکرر و رشد کمتر گوش را عامل شیوع این بیماری در کودکان می‌دانند. در بزرگسالان، این عارضه در ۶۶ درصد موارد به علت سینوزیت حاد یا مزمن رخ می‌دهد. دود سیگار، آلرژی‌ها، ریفلاکس، ژنتیک یا باکتری‌ها نیز تولید این مایع را در گوش تحریک می‌کنند. ۶۳٪ موارد این بیماری در عرض ۳ ماه و ۹۰٪ موارد نیز در عرض یک سال بهبود پیدا می‌کنند. سایر علائم این عارضه عبارتند از:

احساس پری و فشار در گوش
افت ثابت شنوایی
افت شنوایی در یک گوش
مشکل در شنیدن صداها. این مشکل در محیط های پر سر و صدا بهتر می‌شود
درد کانال گوش

درمان و تسکین درد کانال گوش

اگر شرایط زیر را دارید درمان درد کانال گوش باید فوری انجام شود:

درد گوش شدید بوده و با تب، کاهش شنوایی و گاهی تغییر شکل جمجمه در اطراف گوش بیرونی و به علت عفونت همراه است. در این شرایط خطر گسترش عفونت به مغز یا نخاع وجود دارد.
دارای درد شدید هستید و بیماری هایی نظیر دیابت، بیماری مزمن کلیوی یا بیماری ریوی دارید یا شیمی درمانی می‌کنید.
درد کانال گوش با فلج صورت و گاهی خونریزی ناشی از گوش همراه است.

در صورت وجود شرایط زیر به متخصص مراجعه کنید:

عفونت مزمن گوش
خارش گوش
تجمع بیش از حد موم در گوش. متخصص می‌تواند با تمیز کردن گوش، بدون آسیب رساندن به کانال، این موم را خارج کند.

روش‌های خانگی درمان درد گوش کانال که می‌توانید آن‌ها را امتحان کنید:

تقویت سیستم ایمنی بدن از طریق بهبود رژیم غذایی و ورزش کردن
کمتر گوش خود را با استفاده از گوش پاک کن خشک کنید و کمتر شنا کنید. پس از شنا کردن بلافاصله بخش خارجی گوش‌ها را خشک کنید.
پس از شنا کردن یا دوش گرفتن، از سشوار برای خشک کردن گوش استفاده کنید. می‌توانید از قطره‌های مخصوص بعد از شنا استفاده کنید.
از گوش پاک کن (یا هر شی دیگری) برای تمیز کردن گوش استفاده نکنید. این ابزارها می‌توانند به پوست آسیب برسانند و خاک و میکروب‌ها را در کانال گوش جمع کنند. تجمع گرد و خاک احتمال ایجاد عفونت را افزایش می‌دهد.
هنگام استفاده از رنگ مو یا اسپری مو، تکه‌ای پنبه در گوش قرار دهید.
از کمپرس آب گرم یا آب سرد برای تسکین درد استفاده کنید.
داروهای ضددرد مانند ایبوپروفن یا سایر داروهای ضدالتهابی بدون نسخه را برای تسکین درد استفاده کنید.

منابع:

The Inside of My Ear Hurts, Why? | Understanding Ear Canal Pain

 

0
نوشته شده توسط تحریریه جامعه پزشکان ایران

چرا پاها ورم می‌کنند؟

ورم پا و قوزک پا یک مشکل شایعی است که در افراد مسن بیشتر دیده می‌شود. ورم پا به دلیل تجمع مایعات و اختلال در نگهداری آب و نمک در بدن رخ می‌دهد که به نام ادم (خیز) خوانده می‌شود.
ورم بدون درد ممکن است هر دو پا و یا پشت پاها و یا ران ها را درگیر کند. به علت جاذبه زمین، اغلب تورم‌ها در قسمت پایین بدن دیده می‌شوند.

ورم پا در ماه‌های گرم سال و در افرادی که به مدت طولانی می‌ایستند و یا راه می‌روند نیز رخ می‌دهد.

اگر ورم پا همراه با درد باشد، راه رفتن را برای فرد مشکل می‌سازد. اگر قوزک پا متورم شده است، بهتر است قبل از هر کاری به پزشک مراجعه کنید.

دلایل ورم پاها

تجمع مایعات در بافت‌های بدن موجب ورم می‌شود. احتباس مایعات ممکن است به علت بیماری قلبی، بیماری کبدی و یا کلیوی و یا اختلالات رگ‌های خونی باشد.

دیگر دلایل ورم پاها عبارتند از:

– عفونت میکروبی پا
– نیش حشرات
– لخته شدن خون در پاها
– افزایش سن
– سوختگی
– بسته شدن غدد لنفاوی
– مصرف غذاهای شور و دارای کربوهیدرات
– مصرف قرص‌های ضدبارداری و یا هورمون درمانی
– سندروم قبل از قاعدگی
– بارداری
– احتباس نمک در بدن
– آسیب عضلات
– واریس
– التهاب وریدها که باعث می‌شود که خون به درستی به طرف قلب نرود.
– واکنش‌های آلرژیک
– پره اکلامپسی (مسمومیت حاملگی که با افزایش فشارخون، اوره و ورم مشخص می‌شود)
– اختلالات عصبی عضلانی
– تروما یا حوادث
– عمل جراحی لگن و سرطان
– سوء استفاده از ملین ها
– سوء استفاده از دیورتیک
– سوء استفاده از داروها
– داروهای ضدافسردگی، استروئیدها، داروهای فشارخون، داروهای غیراستروئیدی ضدالتهاب، مسدود کننده‌های کانال کلسیم و هورمون درمای مانند استروژن درمانی و داروهای دیابت می‌توانند باعث ورم گردند.
– پرواز با هواپیما و یا ماشین سواری به مدت طولانی

چه موقع باید نزد پزشک رفت؟

پزشک با انگشت خود فشاری بر پای متورم وراد می‌کند و بعد برمی دارد. اگر در محل فشار، جای انگشت بعد از چند دقیقه باقی بماند، نشانه ورم می‌باشد.
اگر این ورم همراه با تنگی نفس، درد قفسه سینه و افزایش وزن باشد و یا ورمی که به پوست آسیب برساند و یا ورم در نتیجه داروها بوجود آید، حتما به پزشک مراجعه نمایید.

همین‌طور در شرایط زیر نیز فورا به پزشک مراجعه کنید:

– اگر دارای بیماری قلبی و کلیوی هستید.
– اگر سابقه بیماری کبدی دارید.
– اگر پای متورم شما، قرمز و داغ شده است.
– اگر تب دارید.
– اگر باردار هستید و ناگهان ورم خفیف و یا شدید در پایتان بوجود آمده است.

راه‌های تشخیص علت ورم

پزشک از شما درباره داروهایی که مصرف می‌کنید سئوال می‌کند و معاینه بدنی انجام می‌دهد و قلب، ریه، شکم، غدد لنفاوی و پاهای شما را بررس می‌کند.
همچنین از شما سئوالاتی راجع به ورم و چه چیزی باعث بدتر شدن و بهتر شدن آن می‌شود، درچه زمان هایی بدتر می‌شود و چه علائمی دارد، می‌پرسد.

آزمایشات زیر را نیز ممکن است پزشک بخواهد:

– آزمایش خون شامل شمارش کامل گلبول‌های خون
– عکسبرداری از قفسه سینه با اشعه X
– آزمایش ادرار
– ECG یا الکتروکاردیوگرافی (نوار قلب)

منبع: سایت تبیان

0
نوشته شده توسط تحریریه جامعه پزشکان ایران

کنترل چربی‌خون با شربت هشت عرق

_ خواص شربت هشت عرق

امروزه به علت مصرف کردن غذا‌های آماده، فست‌فود‌ها و رعایت نکردن رژیم غذایی مناسب افراد دچار چربی خون و بیماری‌های مختلف می‌شوند که شربت هشت عرق (عرق شوید، زنیان، سیر، کاسنی، شاه‌تره، مرزه، جعفری و گشنیز) می‌تواند به کاهش چربی خون و سایر بیماری‌ها کمک شایانی کند.

شربت هشت عرق حاوی انواع ویتامین‌های A ، C ، D ، E ، K ، گروه ویتامین‌های B مانند B۱، B۲، B۳، B۶، B۹ ، B۱۲ ، سدیم، پتاسیم، کربوهیدرات، فیبر، پروتئین، کلسیم، آهن، منگنز، منیزیم، روی، فسفر، مس، دی آلیل سولفید، آلیسین و فلاونوئید‌ها است.
برای بررسی خواص شربت هشت عرق و اینکه مصرف این شربت برای چه افرادی مفید است.

مهم‌ترین خواص شربت هشت عرق
اولین تاثیر چشمگیری شربت در کاهش چربی‌خون و چربی کبد، پاک‌سازی عروق و شریان‌ها و از بین بردن میکروب‌ها، باکتری‌ها و قارچ‌ها دارد.
و با افزایش میزان انسولین خون به کاهش قندخون کمک شایانی می‌کند بنابراین برای مبتلایان به دیابت مفید است؛ شربت هشت عرق به علت
داشتن پتاسیم نقش موثری در کاهش و کنترل فشارخون دارد. شربت هشت عرق ضد‌نفخ و بادشکن است و تاثیر بسزایی در تقویت معده،
روده‌ها و هضم بهتر غذا دارد؛ این شربت علاوه بر کاهش چربی خون به لاغر شدن افراد هم کمک شایانی می‌کند. شربت هشت عرق نقش موثری
در سلامتی استخوان‌ها و دندان‌ها دارد و از بروز پوکی استخوان در افراد جلوگیری می‌کند؛ این شربت به رفع درد‌های آرتریت (التهاب مفاصل)، آرتریت روماتوئید (روماتیسم مفصلی) و نقرس کمک شایانی می‌کند. شربت هشت عرق اختلالات قاعدگی زنان را برطرف می‌کند؛ ضدانگل است و میکروب معده را هم از بین می‌برد. تاثیر چشمگیری در عملکرد بهتر روده‌ها دارد و یبوست را هم برطرف می‌کند؛ کم‌خونی را رفع، خون را تصفیه و رقیق و از لخته شدن خون در عروق جلوگیری می‌کند. به‌علت ویتامین‌های A ، C و E خاصیت آنتی اکسیدانی دارد بنابراین سیستم‌ایمنی بدن را تقویت و بدن را در برابر بیماری‌های مختلف و انواع سرطان‌ها به ویژه سرطان مثانه، معده، کولون، پروستات، سینه و ریه محافظت می‌کند.
سایر مواد غذایی مفید برای مقابله با چربی خون بالا
آویشن، آرتیشو (کنگر فرنگی)، لیمو ترش، عناب، گریپ فروت، نارنج، آلبالو، گیلاس، کاهو، هویج فرنگی، کدو سبز، شاتوت، غوره، سماق، فلفل
سیاه، زردچوبه و خرفه از جمله مواد غذایی هستند که به کاهش چربی‌خون کمک شایانی می‌کنند.

مواد لازم برای تهیه شربت هشت عرق
مواد لازم برای تهیه ۹ لیتر شربت هشت عرق برای یک دوره درمانی
– عرق شوید یک و نیم‌لیتر
– عرق زنیان یک و نیم‌لیتر
– عرق سیر یک و نیم‌لیتر
– عرق کاسنی یک‌لیتر
– عرق شاه‌تره یک‌لیتر
– عرق مرزه نیم‌لیتر
– عرق جعفری نیم‌لیتر
– عرق بید نیم‌لیتر
– سرکه سیب نیم‌لیتر
– عسل نیم‌کیلوگرم

طرز تهیه شربت هشت عرق
– همه عرقی‌جات را با هم ترکیب کنید.
– موقع مصرف به ازای هر یک استکان از شربت هشت عرق یک قاشق مرباخوری سرکه سیب و یک قاشق مربا‌خوری عسل اضافه کنید.
– این شربت روزانه سه استکان که نیم ساعت قبل یا بعد از غذا میل شود.

منبع: behdasht.news

0
نوشته شده توسط تحریریه جامعه پزشکان ایران

سوال و پاسخ ( چه کسانی دچار سندروم داون می‌شوند؟ )

سندروم داون ( Down syndrome ) یا نشانگان داون اختلالی کروموزومی است و زمانی اتفاق می‌افتد که اِشکالی در تقسیم سلولی، باعث به‌وجود آمدن یک کروموزم ۲۱ اضافی می‌شود. سندرم داون منجر به اختلالاتی در توانایی شناختی و رشد جسمی و ناتوانی‌های رشدی خفیف تا متوسط می‌شود. افراد مبتلا به سندرم داون بیشتر در معرض خطر برخی بیماری‌ها و مشکلات سلامتی قرار دارند. البته با مجموعه‌ای از تست‌ها و آزمایش‌های غربالگری، می‌توان سندروم داون را پیش یا پس از تولد تشخیص داد.
در هر ۷۰۰ حاملگی، احتمال یک مورد سندروم داون وجود دارد. عوامل زیادی باعث به‌وجود آمدن سندرم داون می‌شوند، اما تحقیقات نشان داده‌اند که اگر مادر هنگام زایمان بالاتر از ۳۵ سال سن داشته باشد، احتمال سندروم داون بالاتر می‌رود. پیش از سن ۳۰ سالگی، این احتمال کمتر از ۱ در ۱۰۰۰ حاملگی است و پس از سن ۴۰ سالگی به ۱۲ مورد در هر ۱۰۰۰ حاملگی افزایش می‌یابد.

حقایقی درباره‌ی سندروم داون

احتمال ابتلا به سندروم داون در فرزندان زنانی که در سن بالا حامله می‌شوند بیشتر است.
به‌طور معمول از هر کروموزومی دو نسخه وجود دارد. در سندرم داون، سه نسخه از کروموزم ۲۱ وجود دارد و همین امر موجب ابتلا به این سندرم می‌شود.
نشانه‌های سندروم داون عبارتند از تونوس ماهیچه‌ای کم، قد کوتاه، پُل بینی صاف و زبان بیرون‌آمده از دهان.
برخی بیماری‌ها ازجمله آلزایمر و صرع، افراد مبتلا به سندرم داون را بیش از دیگران تهدید می‌کنند.
طی دوران بارداری می‌توان از آزمایش های غربالگری برای بررسی احتمال ابتلای کودک به سندروم داون استفاده کرد.

سندرم داون چیست؟
سندرم داون وضعیتی ژنتیکی است که به‌خاطر یک نسخه‌ی اضافی از کروموزم ۲۱ به‌وجود می‌آید. البته سندروم داون بیماری نیست، بلکه مجموعه ویژگی‌هایی است که از این تغییر ناشی می‌شوند. این کروموزوم اضافی می‌تواند بر جسم، هوش و رشد کلی فرد تأثیر بگذارد و احتمال ابتلا به برخی مشکلات سلامتی را هم افزایش می‌دهد.

علت سندروم داون

سندرم داون زمانی اتفاق می‌افتد که یک نسخه‌ی اضافی از مواد ژنتیکی، به‌طور کامل یا حتی جزئی، از کروموزم ۲۱ وجود داشته باشد.

هر سلولی در بدن دربردارنده‌ی ژن‌هایی است که در قالب کروموزوم در هسته‌ی سلول قرار گرفته‌اند. معمولا در هر سلول ۴۶ کروموزوم وجود دارد که ۲۳ کروموزوم از مادر و ۲۳ کروموزوم از پدر به ارث می‌رسند. وقتی برخی یا همه‌ی سلول‌های یک فرد شامل یک نسخه‌ی اضافیِ کامل یا جزئی از کروموزوم ۲۱ باشند، سندرم داون به‌وجود می‌آید.

ویژگی‌ها و علائم سندرم داون

سندرم داون بیماری نیست، بنابراین بهتر است به‌جای اشاره به نشانه‌ها، به ویژگی‌های آن بپردازیم. افراد مبتلا به این سندرم اغلب ویژگی‌های جسمی مشخص، مشکلات سلامتی منحصربه‌فرد و تنوع در رشد شناختی دارند.
ویژگی‌های جسمی

ویژگی‌های جسمی عبارتند از:

چشمان روبه‌بالا با درزهای مورب، چین‌های پوستی در گوشه‌های داخلی و لکه‌های سفید روی عنبیه؛
تونوس ماهیچه‌ای کم؛
قد و گردن کوتاه؛
پل بینی صاف؛
خطوط تکی و عمیق در وسط کف دست؛
زبان بیرون‌آمده از دهان؛
فضای زیاد بین انگشت شست پا و انگشت دوم؛
انحنای انگشت پنجم دست به‌سمت داخل.

تأخیر در رشد

رشد شناختیِ افراد مبتلا به سندرم داون، معمولا نشان از ناتوانی ذهنی خفیف تا متوسط دارد. اما رشد شناختی و توانایی ذهنی به‌شدت متغیر هستند.

کودکان مبتلا به این سندرم اغلب بعد از هم‌سن‌وسال‌های خود به مراحل مهم رشد می‌رسند. ممکن است دیر زبان باز کنند و شاید هم برای رسیدن به زبان گفتاری بلیغ، نیاز به گفتار درمانی داشته باشند.

در این کودکان، مهارت‌های حرکتی ظریف هم ممکن است به تعویق بیفتند. آنها پس از دستیابی به مهارت‌های حرکتی درشت، کمی به زمان نیاز دارند.

یک کودک مبتلا به سندروم داون به‌طور متوسط:

در ۱۱ ماهگی می‌نشیند؛
در ۱۷ ماهگی چهاردست‌وپا می‌رود؛
در ۲۶ ماهگی راه می‌رود.

کودکان مبتلا به این سندرم، ممکن است در توجه و تمرکز هم مشکل داشته باشند، نتوانند درست قضاوت بکنند و رفتارهای ناگهانی هم از خود نشان بدهند. اما می‌توانند به مدرسه بروند و به فرد فعالی در جامعه تبدیل شوند.

مشکلات سلامتی

گاهی‌اوقات مشکلاتی عمومی وجود دارند که می‌توانند بر اندام‌ها یا عملکردهای بدنی تأثیر بگذارند. حدود نیمی از مبتلایان به سندروم داون، نقص مادرزادی قلب دارند.

در این زمینه‌ها نیز خطر بیشتری مبتلایان به سندروم داون را تهدید می‌کند:

مشکلات تنفسی؛
مشکلات شنوایی؛
بیماری آلزایمر؛
لوسمی دوران کودکی؛
بیماری صرع؛
اختلالات تیروئید (کم کاری تیروئید، پرکاری تیروئید و …).

درعین‌حال شانس ابتلا به گرفتگی سرخرگ‌ها، رتینوپاتی دیابتی و بیشتر انواع سرطان هم در مبتلایان به سندروم داون کمتر است. (رتینوپاتی به اختلالاتی گفته می‌شود که موجب آسیب به شبکیه چشم می‌شوند.)

روش و زمان تشخیص سندرم داون
زنانی که احتمال ابتلای فرزندشان به سندروم داون بیشتر است، تحت آزمایش‌های تشخیصی غربالگری قرار می‌گیرند.

آزمایش‌های غربالگری می‌توانند احتمال وجود سندرم داون را بررسی کنند. بعضی آزمایش‌های تشخیصی هم به‌طور قطعی مشخص می‌کنند که آیا جنین دچار این سندرم هست یا نه.

آزمایش‌های غربالگری

زنان بین سنین ۳۰ تا ۳۵ سال یا بیشتر، طی دوران حاملگی تحت آزمایش‌های غربالگری قرار می‌گیرند، چون احتمال ابتلای کودک به سندرم داون با افزایش سن مادر، بیشتر می‌شود.

آزمایش‌های غربالگری عبارتند از:

آزمایش ان تی (Nuchal translucency testing): در ۱۱ تا ۱۴ هفتگی، یک سونوگرافی می‌تواندفضای روشن در لایه‌های بافت پشت گردن جنین درحال‌رشد را اندازه‌گیری کند.
آزمایش‌های سه‌گانه یا چهارگانه (Triple screen or quadruple screen): در ۱۵ تا ۱۸ هفتگی، این آزمایش مقدار مواد مختلف را در خون مادر اندازه می‌گیرد.
آزمایش ترکیبی (Integrated screen): این آزمایش نتایج تست‌های خون و غربالگری سه‌ماهه‌ی اول را، با یا بدون ان تی، با نتایج غربالگری چهارگانه‌ی سه‌ماهه‌ی دوم ترکیب می‌کند.
آزمایش سل فری دی‌نی‌ای (Cell-free DNA): آزمایش خونی که دی‌نی‌ای جنینی موجود در خون مادر را بررسی می‌کند.
آزمایش فراصوت ژنتیکی (Genetic ultrasound): در ۱۸ تا ۲۰ هفتگی، یک آزمایش فراصوت دقیق با نتایج آزمایش خون ترکیب می‌شود.

غربالگری راه مقرون‌به‌صرفه و کم‌خطرتری برای تعیین این است که آیا آزمایش‌های تشخیصی پیشرفته‌تری باید انجام شوند یا نه. بااین‌حال، برخلاف آزمایش‌های تشخیصی، غربالگری نمی‌تواند تأیید کند که آیا سندرم داون وجود دارد یا نه.

آزمایش‌های تشخیصی

آزمایش‌های تشخیصی برای تشخیص سندرم داون و دیگر مشکلات، عملکرد دقیق‌تری دارند. این آزمایش‌ها معمولا در رحم انجام می‌شوند و خطر سقط جنین، آسیب‌های جنینی یا زایمان زودرس را افزایش می‌دهند.

آزمایش‌های تشخیصی عبارتند از:

نمونه‌گیری از پرزهای جفتی (Chorionic villus sampling): در ۸ تا ۱۲ هفتگی، با استفاده از ورود سوزنی به دهانه‌ی رحم یا بطن، نمونه‌گیری مختصری از جفت به‌منظور بررسی انجام می‌شود.
آمنیوسنتز (Amniocentesis): در ۱۵ تا ۲۰ هفتگی، مقدار کمی از مایع آمنیون، با استفاده از ورود سوزن به بطن، برای بررسی گرفته می‌شود.
نمونه‌گیری زیرپوستی خون بند ناف (Percutaneous umbilical blood sampling): بعد از ۲۰ هفتگی، نمونه‌ی کمی از خون با استفاده از ورود سوزنی به بطن، از بند ناف برای بررسی بیشتر گرفته می‌شود.

بعد از تولد کودک هم با بررسی مشخصات جسمی و همین‌طور خون و بافت‌های او، می‌توان سندروم داون را تشخیص داد.

درمان سندرم داون

درمان خاصی برای سندرم داون وجود ندارد.

افراد مبتلا به این سندرم هم مثل سایرین، صرفا مراقبت‌های پزشکی دریافت می‌کنند. اما آزمایش‌های اضافی برای مشکلات معمول توصیه می‌شوند. رسیدگی‌های تخصصی از همان اوایل، می‌تواند به کودک مبتلا کمک کند که ظرفیت‌هایش را به حداکثر برساند و برای ایفای نقش فعال در جامعه آماده شود.

جدای از پزشکان، مربیان متخصص، گفتاردرمانگرها، کاردرمانگرها، فیزیوتراپیست‌ها و مددکاران اجتماعی هم می‌توانند در این زمینه مفید واقع شوند.

کودکانی که مشکلات خاصی در زمینه‌ی یادگیری و رشد دارند، ممکن است نیازمند حمایت آموزشی باشند، چه در مدارس معمولی و چه مدارس خاص. طی سال‌های اخیر، چنین کودکانی در سرتاسر دنیا، بیشتر در مدارس معمولی حاضر شده‌اند، البته با کمک و حمایت‌های بیشتری به‌منظور یکی‌شدن با سایرین و پیشرفت بیشتر.

انواع سندروم داون
رایج‌ترین نوع سندرم داون به تریزومی ۲۱ (trisomy 21) معروف است که در آن فرد مبتلا به‌جای ۴۶ کروموزوم، در هر سلولی ۴۷ کروموزوم دارد.

تریزومی ۲۱ به‌خاطر اشکال در تقسیم سلولی معروف به جدانشدن (nondisjunction) ایجاد می‌شود. این اشکال موجب می‌شود سلول اسپرم یا تخمک، قبل یا در حین لقاح، نسخه‌ای اضافی از کروموزم ۲۱ داشته باشد. ۹۵ درصد از موارد سندرم داون جزو این دسته هستند.

۵ درصد باقیمانده از موارد سندرم داون به‌خاطر وضعیتی معروف به موزاییسم (mosaicism) یا جابه‌جایی (conception) است.

سندرم داون موزاییک (Mosaic Down syndrome) زمانی رخ می‌دهد که بعضی سلول‌ها در بدن عادی هستند، درحالی‌که بقیه تریزومی ۲۱ دارند.
جابه‌جایی رابرتسونی (Robertsonian translocation) زمانی اتفاق می‌افتد که بخشی از کروموزوم ۲۱ موقع تقسیم سلولی شکسته و به کروموزم دیگری (معمولا کروموزم ۱۴) می‌چسبد. وجود این بخش اضافی از کروموزوم ۲۱ باعث بروز نشانه‌هایی از سندرم داون می‌شود.

فردی که این جابه‌جایی در او رخ داده، هیچ ویژگی جسمی خاصی ندارد اما احتمال زیادی دارد فرزندی که به دنیا می‌آورد، کروموزوم ۲۱ اضافی داشته باشد.
جمع‌بندی

فرد مبتلا به سندرم داون می‌تواند بسیاری از کارهای معمولی را انجام بدهد. بچه‌های مبتلا به این سندرم زمان بیشتری می‌خواهند تا مهارت‌هایی مانند راه‌رفتن و حرف‌زدن را بیاموزند، اما با کمی انگیزه، می‌توانند مهارت های مهم زندگی را کسب نموده و به مدرسه بروند و حتی در بعضی موارد تحصیلات عالیه داشته باشند.

بسته به اینکه این سندرم چه تأثیری روی فرد می‌گذارد، اغلب چنین افرادی می‌توانند در جامعه حضور بیابند، کار کنند و زندگیِ نیمه‌مستقلی داشته باشند.

مبتلایان به سندرم داون هم مانند دیگران به روابط اجتماعی و دوستانه نیاز دارند. حتی بعضی از آنها ازدواج می‌کنند و زندگی مستقلی هم دارند. اما باید در ذهن داشت که اگر یکی از طرفین سندرم داون داشته باشد، با احتمال ۳۰ تا ۵۰ درصد، فرزندش هم به این سندرم مبتلا خواهد شد.

میانگین امید به زندگی در مبتلایان به سندرم داون حدود ۶۰ سال است و امروزه بسیاری از آنها ۷۰ سال را هم پشت سر می‌گذارند.

منبع: سایت chetor.com

0
نوشته شده توسط شیرین کریمی

برداشتن سرطان پوست ملانوما

به گزارش سایت سازمان بهداشت اروپا که در تاریخ ۲۲ نوامبر ۲۰۱۸ منتشر شده است.
محققان با متوقف کردن و انسداد مولکول‌های خاصی از سرطان پوست ملانوما، راهی برای متوقف کردن گسترش سرطان در موش‌ها پیدا کرده‌اند.
بر اساس آزمایش‌هایی که بر روی موش‌ها و سلول‌های انسانی صورت گرفته است، با تعاملات بین دو مولکول و در واقع با فعل و انفعالات میان یک جفت مولکول، تومورهای سرطان پوست ملانوما رشد بیشتری می‌کنند و با احتمال بیشتری متاستاز می‌شوند. این نتایج ممکن است پتانسیل یک نوع درمان سرطان که پیش از این در درمان‌های بالینی رها شده و کنار گذاشته شده بود را بازگرداند.

کندوکاو در دنیای سرطان پوست ملانوما
با توجه به داده‌های انجمن سرطان امریکایی، سرطان پوست ملانوما حدود یک درصد از انواع سرطان‌های پوست را در برمی‌گیرد، اما شمار زیادی از مرگ و میر ناشی از سرطان پوست به دلیل ابتلا به سرطان پوست ملانوما است. درمان‌های زیادی برای پیشگیری از متاستازکردن ملانوما وجود ندارد.
یک تیم تحقیقاتی با همکاری پروفسور بتا هسینگ در مؤسسۀ علوم پزشکی دانشگاه توکیو در ژاپن، بیش از یک دهه است که بر روی فعال‌کننده بافتی پلاسمینوژن (tPA) مطالعه می‌کند.
فعال‌کنندۀ بافتی پلاسمینوژن (tPA) یک پروتئاز است، یک مولکول کوچک که می‌تواند پروتئین‌ها را بشکافد. فعال کنندۀ بافتی پلاسمینوژن به پروتئین بزرگ‌تری که در درون غشای حائل سلول‌های حیوانی قرار دارد متصل می‌شود، این پروتئین بزرگ‌تر به نام لیپوپروتئین کم غلظت مرتبط با گیرنده‌های پروتئین ۱ (LRP1) شناخته می‌شود.
گروه تحقیقاتی پروفسور هسینگ پیشنهاد مسدود کردن فعالیت رو به پیشرفت متاستاز فعال‌کنندۀ بافتی پلاسمینوژن را طرح می‌کند، این کار با جلوگیری از متصل شدن به LRP1 صورت می‌گیرد. موش‌های بدون LRP1، حتی در زمانی که محققان فعال‌کنندۀ بافتی پلاسمینوژن را برای آنها فراهم می‌کنند، باز هم تومورهای کوچک‌تری دارند.
در مطالعات دیگری محققان LRP1 را به بیماری‌های مزمنی از جمله دیابت، مرض چاقی و آلزایمر مرتبط دانسته‌اند.
یوسف سلاما، نویسندۀ اول مقالۀ پژوهشی و محقق دارای درجۀ فوق دکترا در آزمایشگاه هسینگ می‌گوید: «جامعۀ علمی می‌داند که tPA می‌تواند با علائم سلولی مورد مطالعه برای ایمنی‌درمانی سرطان تداخل پیدا کند. با مسدود کردن tPA می‌توان فعالیت سیستم ایمنی و بالقوگی اثربخشی درمان‌های ایمنی تراپی را بالا برد.»

کنترل سرطان پوست ملانوما و چگونگی گسترش آن
در سال ۲۰۱۶، گروه تحقیقاتی کشف کرد که موش‌های دارای tPA اضافی، دارای شمار بیشتری از انواع سلول‌های خاص هستند. این سلول‌های مشابه با یکدیگر، معمولاً در درون تومورهای ملانوما افزایش می‌یابند و می‌توانند سرعت رشد تومور را نیز افزایش دهند. بر اساس این ارتباط بالقوه، پروژۀ تحقیقاتی فعلی به منظور مطالعه و بررسی نقشی که tPA ممکن است در سرطان پوست ملانوما ایفا کند طراحی شده است.
هنگامی که سلول‌های سرطانی متاستاز می‌شوند، پروتئازها را به کار می‌گیرند تا از طریق آنها ماتریس زنجیرۀ پروتئین‌هایی که سلول‌های سالم را در جای خود حفظ می‌کنند بشکافند. وقتی سلو‌ل‌های سرطانی به بخش جدیدی از بدن می‌رسند و شروع به تشکیل تومورهای جدیدی می‌کنند، سلول‌های مجاور را مخدوش و فاسد می‌کنند تا خانه‌ای امن برای خود بسازند.
پژوهشگران بالینی تلاش کرده‌اند که با متوقف کردن پروتئازها از عملکرد متاستاز جلوگیری کنند. با این حال، مسدود کردن تمام پروتئازها باعث ایجاد عوارض جانبی ناخواسته می‌شود. هیچ یک از درمان‌های سرطان مبتنی بر پروتئازها در آزمایش‌های بالینی موفق نبوده است.
یوسف سالاما دربارۀ درمان دیگری می‌گوید: «چشم انداز ما یک درمان سرطان است که به طور خاص از فعل و انفعال میان LRP1 و tPA جلوگیری کند تا از این طریق فقط متاستاز بر اثر پروتئازهایی که متوقف می‌شوند ایجاد شود. امیدوارم فهم بهتر در مورد تعاملات خاص میان LRP1 و tPA منجر به درمان‌های سرطان پروتئازی شود که عملکردهای طبیعی و سالم پروتئاز tPA را حفظ می‌کند.»

منبع: health europa

0
1 11 12 13 14 15 18