بیماری‌‌ها و راه درمان, دارونامه , پیشگیری بهتر از درمان

 

توجه: مطلبی که مطالعه می‌کنید صرفا جنبه‌ی افزایش آگاهی دارد و به هیچ وجه جایگزین توصیه‌های پزشک نیست. برای مصرف دارو، آگاهی از عوارض جانبی، تداخل دارویی و موارد مرتبط دیگر لازم است حتما به پزشک متخصص مراجعه کنید.

رده درمانی:

اشکال دارویی:

شربت

موارد مصرف:

• تسکین سرفه‌های ناشی از سرماخوردگی؛
• برونشیت؛
• سیاه سرفه؛
• لارنژیت؛
• تنگی‌نفس؛
• سرفه‌های ناشی از عوامل تحریکی مانند آلودگی هوا و دود سیگار، ضدعفونی کننده؛
• برطرف کننده التهاب مجاری تنفسی فوقانی و ترشحات آن؛
• خلط آور.

موارد منع مصرف:

در افراد با سابقه حساسیت و آلرژی به گیاه آویشن و فرآورده‌های آن استفاده از دارو منع مصرف دارد.
به دلیل وجود ساکارز، در افراد دیابتیک با مشورت پزشک معالج مصرف شود.

مصرف در بارداری:

طی دوران بارداری، فرآورده مصرف نشود.

تداخلات دارویی:

با رعایت دوز درمانی تا کنون گزارشی از تداخل اثر مشاهده نگردیده است.

عوارض جانبی:

ندارد.

نکات قابل توجه:

– داروها باید دور از دسترس اطفال نگهداری شود.
– جهت سرفه کودکان و یا در افرادی که الکل موجود در عصاره آویشن برای‌شان مناسب نیست، مصرف شربت پدی کاف توصیه می‌شود.

دستور مصرف:

بزرگسالان: روزانه ۳ بار، هر بار ۲ قاشق مرباخوری (معادل ۱۰ میلی‌لیتر) .
کودکان:  روزانه ۳ بار هر بار ۱ قاشق مرباخوری (معادل ۵ میلی‌لیتر).

اجزای تشکیل‌دهنده:

شربت آوی پکت دارای ۵۰% عصاره مایع سرشاخه‌های گلدار آویشن بوده که این عصاره حاوی فلاونوییدها مانند آپی‌ژنین، نارین ژین و لوتئولین و روغن‌های فرار محتوی تیمول و کارواکرول می‌باشد.
هر ۵ میلی‌لیتر شربت معادل ۱ میلی‌گرم مشتقات فنلی بر مبنای تیمول استاندارد شده است.

اثرات درمانی و فارماکولوژی:

آویشن دارای خاصیت ضدسرفه، خلط آور و ضداسپاسم برونش‌ها است. اثر خلط آور آن وابسته به تحریک مژک‌ها به وسیله‌ترپن‌ها و نیز تولید موکوس نرم باویسکوزیته کمتر و دفع خلط غلیظ و تسهیل خروج آن می‌باشد. خاصیت ضداسپاسم آن مربوط به ترکیبات فلاونوییدی، فنولی و اسانس می‌باشد. در یک مطالعه تصادفی دوسوکور ۶۰ بیمار مبتلا به سرفه‌های شدید به مدت ۵ روز تحت درمان  شربت آویشن (روزی ۳ مرتبه و هر بار ۱۰ میلی‌لیتر) قرار گرفته و سپس نتایج به دست آمده با نتایج گروه کنترل که برم هگزین دریافت کرده بودند مقایسه شد. نتایج در هر دو گروه اثر ضدسرفه و خلط آور مشابهی را نشان داد که مؤید تاثیر شربت آویشن در کاهش سرفه و دفع خلط می‌باشد. همچنین آویشن به واسطه حضور ترکیبات تیمول و کارواکرول دارای خواص ضدباکتریایی و ضدقارچ می‌باشد.

منبع: drsaniei.darooyab.ir

---

بیماری‌‌ها و راه درمان, دارونامه , پیشگیری بهتر از درمان

 

توجه: مطلبی که مطالعه می‌کنید صرفا جنبه‌ی افزایش آگاهی دارد و به هیچ وجه جایگزین توصیه‌های پزشک نیست. برای مصرف دارو، آگاهی از عوارض جانبی، تداخل دارویی و موارد مرتبط دیگر لازم است حتما به پزشک متخصص مراجعه کنید.

رده درمانی:

اشکال دارویی:

موارد منع مصرف: 

– در موارد نارسایی حاد کلیه، هپاتیت مزمن، انسداد مجاری صفرا، سیروز کبد، پایین بودن پتاسیم خون استفاده نگردد.
– در بیماران مبتلا به افزایش فشارخون با مشورت پزشک و همراه با کنترل فشارخون مصرف شود.

مصرف در بارداری و شیردهی:

منع مصرف دارد.

عوارض جانبی:

مصرف ریشه و عصاره توتال با وجود گلیسیریزین بالا در دوره‌های طولانی مدت موجب بالا رفتن فشارخون و بروز علائم مینرالوکورتیکوئیدی می‌گردد(که البته با قطع دارو عوارض برطرف می‌شود ). به همین علت برای به حداقل رساندن این عارضه جانبی، قرص گاسترودین از عصاره شیرین بیانی که دارای پایین ترین میزان گلیسیریزین می‌باشد، تهیه شده است.

تداخلات دارویی:

مصرف همزمان با سایر داروهای پایین آورنده پتاسیم ( مثلThiazide diuretics و ملین‌های محرک ) می‌تواند باعث شدت عدم تعادل الکترولیت گردد و با کاهش پتاسیم، ممکن است عملکرد Cardiac glycosides را افزایش داده و با داروهای ضدآریتمی تداخل کند.

نکات قابل‌توجه: 

– دارو دور از دسترس کودکان نگهداری شود.
– از داروهای مشابه که در ایران هم سابقه مصرف داشته‌اند می‌توان به Caved-s , Vigastrin , Rabro,  Ulcedal  اشاره کرد.

دستور مصرف:

با رعایت رژیم غذایی، یک یا دو قرص قبل از هرغذا، به مدت ۴ تا ۶ هفته. قرص گاسترودین می‌تواند به تنهائی یا همراه با داروهای آنتی‌اسید تجویز گردد.

شرایط نگهداری:

در دمای کمتر از ۳۰ درجه سانتی‌گراد،دور از نور و رطوبت نگهداری شود.

اثرات درمانی و فارماکولوژی:

بررسی‌های اخیر نشان داده است که عصاره این گیاهان حاوی ترکیبات مؤثر در درمان گاستریت و اولسرهای پپتیک معده و اثنی‌عشر می‌باشد که مهم‌ترین آن‌ها فلاوونوئیدها، ساپونوزیدها وموسیلاژهای آن است.

مکانیسم اثر گاسترودین، مجموعه مکانیسم‌های مواد موثره آن است. اثر ضدترشح شیره معده و اثر ضداولسر عصاره شیرین‌بیان ممکن است مربوط به متوقف کردن عمل بین گیرنده‌های موکوزال و آزاد شدن استیل کولین اعصاب واگ باشد.

به‌علاوه با تاثیر برترکیب شیمیائی موکوس معده، سدموکوسی را نسبت به تاثیر اسید معده تقویت می‌کند. مکانیسم اثر فلاوونوئیدهای شیرین‌بیان و کالاندولا نیز بر اساس اثرات ضدالتهاب فلاوونوئیدها بیان می‌شود که می‌توانند از آزاد شدن هیستامین جلوگیری نمایند و به علاوه برای آن‌ها اثرات دیگری نظیر تثبیت غشاء لیزوزمی و تاثیر بر نفوذپذیری و مقاومت مویرگی قائل هستند. موسیلاژ ختمی نیز دارای اثرات محافظت کنندگی مخاط سیستم گوارش می‌باشد.

اجزاء تشکیل‌دهنده:

هر قرص گاسترودین دارای ۴۰۰ میلی‌گرم عصاره ریشه گیاه شیرین‌بیان  با نام علمی   Glycyrrhiza glabra  (که مقدار گلیسیریزین آن تا حد امکان کاهش یافته است) و عصاره گل‌های کالاندولا(.Calendula off)  و پودر ریشه ختمی (.Althaea off)  می‌باشد.

منبع: drsaniei.darooyab.ir

---

بیماری‌‌ها و راه درمان, دارونامه , پیشگیری بهتر از درمان

 

به گزارش سایت medicinenet.com

گل مژه چیست؟

گل مژه یا stye برآمدگی‌های کوچک، قرمز و دردناک که شبیه جوش بوده و در لبه خارجی یا داخلی پلک دیده می‌شود. گل مژه، عفونت غدد چربی پلک‌ها محسوب می‌شوند که در اثر یک باکتری به نام استافیلوکوک ایجاد می‌شود. این بیماری را با نام بیماری غده میبومین، میبومیتیس، میبومیانتیس یا بلفاریتیس نیز می‌شناسند.

گل‌مژه، بیماری شایعی است که می‌تواند افراد را در سنین مختلف گرفتار کند.  تماس دست آلوده با چشم و التهاب لبه پلک از عوامل مهمی هستند که باعث بروز گل‌مژه می‌شوند، همچنین تجربیات نشان می‌دهد که سرمای هوا در ایجاد گل مژه تأثیرگذار است.

علت ایجاد گل مژه چیست؟

پلک شما دارای تعداد بسیاری غدد کوچک چربی در اطراف مژه‌هاست. آسیب به پوست، ذرات گرد و غبار یا چربی می‌توانند این غدد را مسدود کنند. هنگامی که مجاری این غدد مسدود می‌شوند باکتری‌ها در این غدد رشد کرده و باعث ایجاد گل مژه می‌شوند. گل مژه می‌تواند یک چشم یا هر دو چشم را هم‌زمان درگیر کند. گل مژه معمولا مشکلی جدی‌ای نبوده و تاثیری روی بینایی شما نمی‌گذارد.

گل مژه برآمدگی‌های کوچک، قرمز و دردناکی است که در لبه خارجی یا داخلی پلک دیده می‌شود، اغلب جدی نبوده و تاثیری بر بینایی شما ندارد.

• پاک کردن نامناسب یا ناقص آرایش از چشم؛
• استفاده از لوازم آرایشی تاریخ گذشته یا آلوده؛
• ضعف در بهداشت پلک‌ها؛
• بیماری‌های التهابی پلک، مانند بلفاریت؛
• استرس؛
• تغییرات هورمونی.

علائم گل مژه چیست؟

هنگامی که برای اولین بار دچار گل مژه می‌شوید، ممکن است قرمزی و احساس درد را در نزدیکی پلک خود احساس کنید.

علائم دیگری که ممکن است دیده شوند عبارتند از:

• درد چشم؛
•  ورم چشم؛
• افزایش تولید اشک یا آبریزش چشم؛
• پوسته شدن در اطراف پلک؛
• خارش و سوزش؛
• حساس شدن چشم به نورهای درخشان و خیره‌کننده؛
• احساس این‌که چیزی در چشم‌تان وجود دارد.

نکته‌ی مهم:

اگر پوست شما دردناک نیست، ممکن است برآمدگی و التهاب پلک (ورم چشم) باشد. درمان برآمدگی و التهاب پلک و گل مژه شبیه هم است اما برآمدگی و التهاب پلک ممکن است طول بکشد تا بهبود یابد.

انواع گل مژه

به‌طور کلی دو نوع گل مژه وجود دارد:

1. هوردئولوم (hordeolum)؛
2. شالازیون (chalazion).

علت بروز هر کدام از این دو نوع متفاوت است، در نتیجه درمان آن‌ها نیز با یکدیگر متفاوت است.

گل مژه هوردئولوم:

در این نوع از گل‌مژه، یکی از غدد عرقی که در گوشه چشم و مژه‌ها قرار گرفته یا یکی از غدد چربی که در پایین‌ترین قسمت مژه‌ها قرار دارد، مسدود می‌شود.

گل مژه شالازیون:

در نتیجه انسداد غده میبومین به وجود می‌آید. غده میبومین یکی از غدد روغنی مخصوص است که فقط در نزدیکی مژه‌ها وجود دارد. غدد میبومین به صورت ردیفی در پلک‌ها قرار گرفته و منافذ خروجی آن‌ها در لبه پلک‌ها است.

انواع گل مژه از نظر مکان آن:

• خار خارجی: لکه‌ای در پایه مژه است.
• گل مژه داخلی: لکه‌ای در داخل یکی از غدد چربی کوچک پلک است.

محل بروز گل مژه در کدام قسمت چشم است ؟

گل مژه می‌تواند در چندین مکان از پلک شما ایجاد شود:

• روی پلک بالا؛
• روی پلک پایین؛
• درون یک پلک؛
• زیر پلک.

برای انواع داخلی، احتمالاً بهتر است به دکتر چشم پزشک مراجعه کنید. انواع خارج چشمی را می‌توان در خانه درمان کرد، اما اگر بیش از یک هفته ادامه داشته باشد، ممکن است لازم باشد به چشم پزشک مراجعه نمایید.

عوارض گل مژه چیست؟

در صورتی که گل مژه به خودی خود بهبود یابد، به ندرت شاهد عوارض خاصی خواهیم بود. اما اگر گل مژه چشم عفونی شود، این عفونت ممکن است به چشم، پوست یا حتی حدقه چشم سرایت کند. در نتیجه برای جلوگیری از عوارض جبران ناپذیر فرد باید سریعاً تحت نظر چشم پزشک درمان آنتی‌بیوتیکی خود را شروع کند.

در موارد نادر نیز بروز مجدد گل مژه، می‌تواند نشانه‌ای از سرطان پلک چشم باشد. در صورت بروز چنین احتمالی پزشک از پلک چشم بیمار نمونه‌برداری صورت می گیرد.

تشخیص گل مژه 

پزشکان متخصص و حتی پزشکان عمومی می‌توانند گل مژه را تشخیص داده و آن را درمان کنند. اما برای درمان گل مژه‌ها و عفونت‌های چشمی که گاه و بی‌گاه به سراغ‌تان می‌آیند، بهتر است به سراغ متخصصان چشمی مثل چشم پزشکان و اپتومتریست‌ها بروید.

چشم پزشک معالج ابتدا پلک بالا و پایین بیمار را بررسی کرده و به دنبال گرفتگی منافذ غده‌های چشم در نزدیکی مژه‌ها خواهد بود. بدین صورت نوع گل مژه را تشخیص خواهد داد.

همچنین چشم پزشک ممکن است چشم را برای یافتن اجسام خارجی، بافت زخم یا بروز میبومیتیس مزمن معاینه کند.

سپس چشم پزشک به دنبال هر علامتی که نشان‌دهنده عفونی شدن غده باشد خواهد گشت.

نکته مهم بعدی بعد از تشخیص عفونت، معاینه چشم برای کنترل و نظارت، پخش شدن این عفونت‌ها روی پوست، چشم و حدقه چشم بیمار است.

درمان گل مژه چیست؟

گل مژه معمولا خود به خود بهبود می‌یابد، اما تمیز کردن آن باعث تخلیه زودتر آن شده و سریع تر بهبود می‌یابد. از آنجایی که شبیه به جوش است ممکن است بخواهید آن را فشار دهید، اما باید بدانید که انجام این کار شرایط را بدتر می‌کند. گل مژه اغلب به دنبال یک بیماری چشمی به نام بلفاریت ایجاد می‌شود. اگر شما مکررا دچار آن می‌شوید بایستی به چشم پزشک مراجعه کنید.

به خاطر داشته باشید که در طول مدت درمان باید صبور باشید. از دست کاری، فشار دادن یا سعی در ترکاندن برآمدگی روی پلک بپرهیزید زیرا اینکار ممکن است جای زخم روی پلک تان باقی بگذارد.

گل مژه را فشار ندهید و اگر شما مکررا دچار گل مژه می‌شوید، بایستی به چشم پزشک مراجعه کنید.

گل مژه شالازیون نیز در صورت غیرعفونی بودن تنها با استفاده از آب گرم و به خودی خود بهبود خواهد یافت. هرچند که درمان گل مژه شالازیون نسبت به هوردئولوم طولانی‌تر است. حتی نیاز به زمان بیش‌تری دارد. زمان مورد نیاز برای بهبود یافتن شالازیون کوچک حدود چند هفته است. ولی در صورت بزرگ بودن آن، درمان و از بین رفتن علائم آن ممکن است تا یک سال به طول بی‌انجامد. همزمان با کوچک تر شدن اندازه گل مژه شالازیون، علائم فرد نیز کمتر شده و پلک چشم فرد رو به بهبودی می رود.

درمان‌های خانگی گل مژه

در ادامه چندین روش برای درمان خانگی به شما توصیه می شود که می توانید به کمک آن ها روند بهبودی را تسریع بخشید:

۱- از کمپرس گرم استفاده کنید:

کمپرس گرم موثرترین روش برای درمان است. در واقع گرما باعث می شود که چرک به سطح پوست راه یابد و گلمژه به راحتی تخلیه شود. همچنین می توانید یک حوله تمیز را با آب گرم خیس کنید و روی چشم بگذارید. این کار را برای ۵ تا ۱۰ دقیقه چند بار در روز انجام دهید. سپس ناحیه را به آرامی ماساژ دهید تا غدد مسدود شده باز شده و تخلیه شود.

۲- پلک خود را با آب و صابون ملایم تمیز کنید:

یک شامپو بچه را با آب گرم مخلوط کرده و پلک خود را به آرامی با آن بشویید. شما می توانید این کار را چند روز تا زمانی که آن از بین برود انجام دهید. همچنین تمیز کردن پلک ها می تواند از ایجاد گلمژه بعدی جلوگیری کند. راه دیگر استفاده از محلول های نمکی است که می تواند به تخلیه چرک و از بین رفتن باکتری ها کمک کند.

۳- دست‌های خود را بشویید:

قبل و بعد از لمس گلمژه از تمیز بودن دست‌های خود مطمئن شوید. حوله‌ی خود را هم با دیگران به اشتراک نگذارید و از وسایل شخصی خود استفاده کنید.

۴- از کیسه چای گرم استفاده کنید:

به جای استفاده از کمپرس گرم، می توانید از کیسه چای گرم استفاده کنید. چای سیاه تاثیر زیادی داشته و می تواند موجب کاهش تورم شده و همچنین خاصیت ضد باکتری نیز دارد. کیسه چای را در لیوان آب جوش بیاندازید، درست مانند زمانی که می خواهید چای بنوشید. صبر کنید زمانی که کیسه یخ خنک شد آن را به مدت ۵ تا ۱۰ دقیقه روی پلک تان بگذارید. برای هر چشم از کیسه های جداگانه استفاده کنید.

۵- اجتناب از آرایش کردن:

اگر چشم تان دچار گلمژه شده بهتر است آرایش نکنید. زیرا آرایش می‌تواند چشم شما را تحریک کند و بهبودی را به تاخیر می اندازد. با این کار همچنین باکتری ها را به لوازم آرایش خود انتقال داده و چشم دیگر را نیز درگیر می کنید. قلم موی خود را مرتب بشویید و لوازم آرایش چشم را بعد از سه ماه استفاده دور بیاندازید.

۶- احتناب از استفاده از لنزهای تماسی:

تا هنگام بهبودی کامل بهتر است به جای استفاده از لنز های تماسی از عینک استفاده کنید. زیرا باکتری ها وارد لنز شده و‌باعث گسترش عفونت می شوند.

۷-ماساژ دان برای تخلیه چرک:

شما می توانید با کمک دستمال مرطوب ناحیه را ماساژ داده و باعث تخلیه چرک شوید. همچنین می توانید آن ناحیه را با دست تمیز به آرامی نیز مالش دهید. پس از تخلیه چرک ناحیه درگیر را کاملا تمیز نگه دارید و از دست زدن به چشم ها خودداری کنید. اگر ماساژ دادن باعث صدمه بیش تر شود آن را متوقف کنید.

۸- ژل پترولیوم یا وازلین:

وازلین یکی از بهترین راه حل های خانگی برای درمان گل مژه چشم است. وازلین نرم کننده ای عالی است و چشم را مرطوب نگه می دارد و به کاهش درد کمک می کند. وازلین برای درمان سیاهی دور چشم و پف زیر چشم مفید می باشد. چند قطره آب لیموترش را با وازلین مخلوط کنید و به آرامی به ناحیه زیر چشم بمالید، بگذارید ۱ ساعت بماند و سپس با آب سرد بشویید.

درمان‌های پزشکی و دارویی گل مژه

ورم ناشی از گلمژه حدود سه روز طول می کشد. در نهایت مجرا باز شده و تخلیه می شود. روند بهبودی می تواند حدود ۷ تا ۱۰ روز با درمانهای خانگی ساده باشد. sty به ندرت به دنبال یک مساله جدی ایجاد می شود با این وجود برای فرد آزار دهنده است.

در نهایت اگر با هر کدام از روش های فوق گل مژه بر طرف نشد، به چشم پزشک مراجعه کنید و درمانی را که چشم پزشک تجویز می کند دنبال کنید. پزشک ممکن است برای عفونت ایجاد شده کرم آنتی بیوتیک و برای التهاب نیز استروئید تزریقی برایتان تجویز کند تا ورم چشم ها را کاهش دهند. گاهی اوقات نیز گلمژه باید توسط چشم پزشک تخلیه شود به خصوص زمانی که از نوع داخلی بوده یا بر روی بینایی شما تاثیر گذاشته است.

ورم ناشی از گل مژه، حدود سه روز طول می کشد و روند بهبودی می تواند حدود ۷ تا ۱۰ روز با درمانهای خانگی ساده باشد.

۱- از مسکن ها برای کاهش درد خود استفاده کنید:

برای کاهش درد خود می توانید از ایبوپروفن یا استامینوفن استفاده کنید، همچنین برای اثر بخشی مناسب، از دستور العمل های داروبه درستی پیروی کنید. اگر گلمژه باعث دردی شدید شود و با فعالیت های روزانه شما تداخل ایجاد می کند بهتر است با چشم پزشک خود در این مورد مشورت کنید.

۲- پماد برای گل مژه: از پماد های آنتی بیوتیکی استفاده کنید:

شما می توانید پماد های آنتی بیوتیکی را از داوخانه ها تهیه کنید و حدود ۲.۵ سانتی متر از پماد را به داخل پلک بزنید. همچنین از مصرف استروئید های موضعی اجتناب کنید. زیرا ممکن است عوارض جانبی ایجاد کنند. اطمینان حاصل کنید که پماد برای گل مژه، برای داخل یا خارج چشم قابل استفاده است. شواهد کمی نیز وجود دارد که نشان می دهند استفاده از قطره آنتی بیوتیکی چشم در گل مژه های خارج چشمی ممکن است موثر باشد.

پیشگیری از گل مژه

ابتلا به گلمژه خطر ابتلای مجدد را افزایش می دهد. گل مژه می تواند در داخل چشم نیز بزند. تعداد زیاد باکتری در محل می تواند باعث ایجاد مورد دیگر، درگیری دیگر چشم یا حتی ایجاد گل مژه در فرد دیگر شود. با این وجود رعایت هر کدام از نکات زیر برای پیشگیری از ابتلا به آن می تواند کمک کننده باشد:

• قبل از دست زدن به چشم خود، دست ها را با آب و صابون بشویید.
• پلک هایتان را با صابون ملایم و شامپو بشویید.
• آرایش چشم را هر شب قبل از خواب پاک کنید.
• هرگز از حوله کسی استفاده نکنید (مخصوصا افراد دارای گل مژه).

سوالات تکراری شما در مورد گل مژه

آیا گل مژه مسری است؟

خوشبختانه گلمژه مسری نبوده و نمی تواند از چشم فردی به فرد دیگر انتقال یابد. اگرچه انتقال باکتری ها از فردی به فرد دیگر امکان پذیر است. این امر مستلزم این است که فرد دارای گل مژه، چشم خود را لمس کرده و سپس مستقیماً باکتری را به چشم شخص دیگری منتقل کند.

آیا گل مژه باعث ایجاد مشکلات بینایی می شود؟

توانایی شما برای دید نزدیک یا از راه دور تحت تأثیر یک مورد گلمژه قرار نمی گیرد. اگر یک لکه بر روی بینایی شما تأثیر می گذارد، به چشم پزشک خود مراجعه کنید.

چقدر طول می کشد تا گل مژه خوب شود؟

بیشتر انواع سبک، ۳ تا ۷ روز طول می کشند. اما می توانند تا یک یا دو هفته ادامه داشته باشند. اگر با وجود درمان های خانگی، درمان نشد یا بدتر شد باید به چشم پزشک مراجعه نمایید.

آیا می توان یک گل مژه دستکاری را کنید؟

هرگز نباید یک گلمژه را دستکاری کنید، اما اجازه دهید خودش تخلیه شود. گلمژه ای که در داخل پلک ایجاد می شود ممکن است به خودی خود پاره نشود و بهبود نیابد. از آنجا که این نوع گل مژه ممکن است جدی تر باشد، لازم است که چشم پزشک آن را باز و تخلیه کند.

چه افرادی بیشتر درگیر گل مژه می شوند؟

همه افراد در همه سنین می توانند گلمژه بزنند اما نوجوانان در آستانه بلوغ و افراد دیابتی مستعد گلمژه هستند. هم چنین این بیماری در افرادی که دارای بیماری زمینه ای بلفاریت هستند، بسیار شایع است.

چنانچه از آن دسته افرادی هستید که همیشه و به طور مداوم به گلمژه دچار می شوید، بایستی خیلی سریع به پزشک خود مراجعه کنید. یکی از عللی که به طور مداوم به گل =مژه دچار می شوید، ناشی از نقص در سیستم ایمنی می باشد که در نهایت آبسه های کوچک عفونی را ایجاد می نماید.

فصل تابستان یکی از فصل هایی است که در آن شاهد بیماری گل مژه به صورت چشمگیری هستیم و افرادی که دارای سابقه  حساسیت هستند نسبت به این بیماری مستعدتر می باشند.

چه موقع برای درمان گل مژه به پزشک مراجعه کنیم؟

لزومی ندارد که برای درمان به پزشک مراجعه کنیم اما درصورت مشاهده هر کدام از موارد زیر بهتر است به چشم پزشک مراجعه کنید:

• اگر پس از چند روز بهبود نیابد یا بدتر شود.
• علاوه بر پلک چشم شما نیز دچار آسیب شود.
• اگر روی بینایی شما تاثیر گذاشته است.
• پلک شما متورم و قرمز شود و نتوانید چشم تان را به طور کامل باز کنید.
• زمانی که در حال زدن گل مژه هستید.
• زمانی که گل مژه پزرگتر و دردناک تر می شود.

هشدارها:

• در صورتی که مکررا دچار گل مژه می شوید حتما به پزشک مراجعه کنید. زیرا ممکن است ناشی از یک بیماری زمینه ای مانند ملتحمه، بلفاریت یا سلولیت باشد.
• اگر گل مژه به خودی خود بهبود نیابد یا در دید خود دچار مشکل شوید، پزشک ممکن است آنتی بیوتیک به صورت پماد برای شما تجویز کند یا اینکه با بی حسی آن را تخلیه می کند.
• هر چند روز یکبار پلک های خود را با شامپو بچه یا اسکراب بشویید.
• در صورتی که به بیماری کرونا دچار شده اید و علائم درد چشم دارید، برای اطلاع از ارتباط گل مژه و کرونا حتما به پزشک مراجعه کنید. برای اطلاع بیشتر می توانید مقاله مشکلاتی که کرونا برای چشم ایجاد می کند را سایت برنا بخوانید.

راهنمای مراجعه به چشم پزشک

معمولاً مراجعه به چشم پزشک برای هرگونه ورم شدید پلک چشم و سایر علائم مربوط به چشم خوب است. زیرا چشم اندامی ظریف و حساس است. چشم پزشک می تواند به تشخیص دقیق و درمان بیماری زمینه ای کمک کند. هر شش ماه برای چک کردن سلامت چشم خود به دکتر چشم مراجعه کنید. اگر به صورت ناگهانی چشم شما ورم کرد، بهتر است با استفاده از دکتر آنلاین چشم، مشاوره ای آنلاین یا تلفنی دریافت کنید و در صورت نیاز به دکتر مراجعه کنید.

منابع:

۱- medicinenet.com

۲- mayoclinic.org

۳- doctoreto.com

---

 

بیماری‌‌ها و راه درمان, دارونامه , پیشگیری بهتر از درمان

 

توجه: مطلبی که مطالعه می‌کنید صرفا جنبه‌ی افزایش آگاهی دارد و به هیچ وجه جایگزین توصیه‌های پزشک نیست. برای مصرف دارو، آگاهی از عوارض جانبی، تداخل دارویی و موارد مرتبط دیگر لازم است حتما به پزشک متخصص مراجعه کنید.

 

نام  انگلیسی داروی ترازوسین:

• Terazosin

نام تجاری داروی ترازوسین:

• Hytrin,  هیترین

داروی ترازوسین متعلق به دسته‌ای از داروها است که به‌عنوان آلفا بلاکر شناخته می‌شوند. کپسول خوراکی ترازوسین فقط به‌عنوان یک داروی عمومی در دسترس است. قرص ترازوسین برای درمان فشارخون و بزرگی پروستات یا به‌طور عمومی درمان بیماری‌های ادراری استفاده می‌شود.

موارد مصرف قرص ترازوسین:

قرص ترازوسین و درمان فشارخون:

داروی ترازوسین طبق تشخیص متخصص قلب و عروق به تنهایی یا همراه با سایر داروها برای درمان فشارخون بالا تجویز می‌شود. ترازوسین با شل کردن رگ‌های خونی به کاهش فشارخون کمک می‌کند تا خون به راحتی از درون آن‌ها عبور کند.

به یاد داشته باشید که ترازوسین فشارخون شما را درمان نمی‌کند اما به کنترل آن کمک می‌کند. بنابراین اگر انتظار دارید فشارخون خود را پایین بیاورید و آن را پایین نگه دارید، باید طبق دستورالعمل مصرف کنید. ممکن است مجبور باشید تا آخر عمر از داروهای فشارخون استفاده کنید.
علاوه بر استفاده از دارویی که پزشک برای شما تجویز کرده است، درمان فشارخون بالا ممکن است شامل کنترل وزن و مراقبت در انواع غذاهایی باشد که مصرف می‌کنید.

 

قرص ترازوسین فشارخون شما را درمان نمی‌کند اما به کنترل آن کمک می‌کند.

قرص ترازوسین و درمان بزرگ شدن خوش‌خیم پروستات (هیپرپلازی خوش خیم پروستات [BPH]):

دکتر مجاری ادراری تناسلی، ترازوسین را برای درمان بزرگ شدن خوش خیم پروستات (هیپرپلازی خوش خیم پروستات [BPH]) تجویز می‌کند. این دارو پروستات را کوچک نمی‌کند اما با شل شدن عضلات پروستات و بخشی از مثانه کار می‌کند.

این به تسکین علائم BPH مانند مشکل در شروع جریان ادرار، جریان ضعیف و نیاز به ادرار مکرر یا فوری (از جمله در نیمه شب) کمک می‌کند. ممکن است ۶ هفته طول بکشد تا علائم شما بهتر شود.

پروستات ممکن است به رشد خود ادامه دهد. بنابراین حتی اگر ترازوسین در حال حاضر مشکلات ناشی از بزرگ شدن پروستات را کاهش دهد، در آینده نیز ممکن است به جراحی نیاز باشد. ترازوسین معمولا به عنوان بخشی از یک درمان ترکیبی استفاده شود. این بدان معناست که ممکن است لازم باشد آن را با داروهای دیگر مصرف کنید.

نحوه‌ی عملکرد داروی ترازوسین

ترازوسین به گروهی از داروها موسوم به آلفا بلاکرها تعلق دارد. این داروها اغلب برای درمان بیماری‌های مشابه استفاده می‌شوند. ترازوسین با شل کردن عضلات مثانه و پروستات برای بهبود جریان ادرار عمل می‌کند. همچنین رگ‌های خونی در بدن شما را شل می‌کند تا خون بتواند راحت‌تر از آن عبور کند. این به کاهش فشارخون کمک می‌کند.

اشکال دارویی ترازوسین:

فرم: 

• کپسول خوراکی؛
• قرص؛

دوز:

• ۱ میلی‎گرم؛
• ۲ میلی‌گرم؛
• ۵ میلی‌گرم؛
• ۱۰ میلی‌گرم.

عوارض جانبی ترازوسین

در صورت بروز هر یک از عوارض ترازوسین، در اسرع وقت با پزشک خود مشورت کنید:

عوارض جانبی رایج ترازوسین:

سرگیجه:

قرص ترازوسین می‌تواند باعث افت ناگهانی فشارخون شود. این حالت معمولاً هنگامی رخ می‌دهد که پس از دراز کشیدن یا نشستن بایستید. ممکن است احساس سرگیجه، ضعف یا سبکی سر داشته باشید. احتمالاً دقیقاً بعد از اولین دوز و در طی چند روز اول درمان رخ می‌دهد.
برای کاهش خطر سرگیجه و سبکی سر، هنگام برخاستن از حالت نشسته یا خوابیده، به آرامی بلند شوید.

عوارض جانبی کمتر رایج:

• درد قفسه سینه؛
• غش؛
• ضربان قلب سریع یا نامنظم؛
• تپش قلب؛
• تنگی‌نفس؛
• ورم پا یا پایین پا.

عوارض جانبی نادر:

• افزایش وزن؛
• اختلال نعوظ: مردها به ندرت ممکن است نعوظ دردناک یا طولانی مدت به مدت ۴ ساعت یا بیشتر داشته باشند. اگر این اتفاق افتاد، استفاده از این دارو را متوقف کنید و بلافاصله از پزشک اورولوژیست کمک بگیرید. در غیر این صورت ممکن است مشکلات دائمی رخ دهد.
• IFIS : این وضعیت می‌تواند در طی جراحی آب مروارید رخ دهد. باعث ایجاد مشکل در عنبیه چشم شما می‌شود. اگر قصد جراحی آب مروارید را دارید، به چشم پزشک خود بگویید که از مسدود کننده‌های آلفا استفاده می‌کنید.

واکنش آلرژیک بسیار جدی:

واکنش آلرژیک بسیار جدی به این دارو نادر است. با این حال، در صورت مشاهده علائم واکنش آلرژیک جدی، از جمله: بثورات پوستی، خارش / تورم (به خصوص در صورت / زبان / گلو)، سرگیجه شدید، مشکل تنفس، فوراً به کمک پزشکی بروید.

موارد احتیاط مصرف داروی ترازوسین

سابقه‌ی پزشکی:

در صورت داشتن مشکلات پزشکی، به ویژه موارد زیر، قرص ترازوسین ممکن است این وضعیت را بدتر کند:

• آنژین (درد قفسه سینه)؛
• بیماری قلبی (شدید)؛
• بیماری کلیه.

سنکوپ و دوز اول:

قرص ترازوسین، مانند سایر عوامل انسداد آلفا آدرنرژیک، می‌تواند باعث کاهش فشارخون و سنکوپ همراه با دوز اول یا چند روز اول درمان شود. اگر درمان برای چند روز قطع شود و سپس دوباره شروع شود، می‌توان اثر مشابهی را پیش‌بینی کرد.

سنکوپ همچنین با سایر عوامل انسداد آلفا آدرنرژیک همراه با افزایش سریع دوز یا معرفی داروی ضد فشار خون دیگر گزارش شده است. برای کاهش احتمال سنکوپ یا افت فشارخون بیش از حد، درمان باید همیشه با دوز ۱ میلی‌گرم قرص ترازوسین، قبل از خواب انجام شود.

آلرژی:

اگر انواعی از آلرژی مانند غذاها، رنگ‌ها ، مواد نگهدارنده یا حیوانات را دارید، به پزشک داخلی اطلاع دهید.

گیجی یا خواب‌آلودگی:

این دارو ممکن است شما را گیج یا خواب آلود کند. الکل یا ماری جوانا (شاهدانه) می‌تواند باعث سرگیجه یا خواب‌آلودگی شما شود. ۱۲ ساعت پس از اولین دوز، پس از افزایش دوز، و هنگامی که این دارو مجدداً شروع به کار کرد پس از قطع دارو باید از رانندگی یا کارهای خطرناک خودداری کنید. نوشیدنی‌های الکلی را محدود کنید. در صورت استفاده از ماری‌جوانا (شاهدانه) با پزشک خود صحبت کنید.

 افراد مبتلا به ترومبوسیتوپنی (تعداد پلاکت کم):

این دارو باعث کاهش تعداد پلاکت در خون برخی از افراد شده است. اگر قبلاً این بیماری را دارید، مصرف این دارو می‌تواند آن را بدتر کند. در حالی که این دارو را مصرف می‌کنید، پزشک ممکن است از طریق آزمایش خون میزان پلاکت شما را کنترل کند.

 بارداری و شیردهی:

ترازوسین داروی بارداری رده C است.
اگر باردار هستید و قصد بارداری دارید با پزشک خود صحبت کنید. این دارو فقط در صورت استفاده از مزایای بالقوه خطر احتمالی برای جنین باید استفاده شود.
مطالعات کافی در مورد تعیین خطر نوزاد در هنگام استفاده از این دارو در دوران شیردهی در زنان وجود ندارد.

 افراد مسن:

افراد مسن ممکن است نسبت به عوارض جانبی این دارو حساسیت بیش‌تری نشان دهند، به ویژه سرگیجه، غش و فشارخون پایین هنگام برخاستن از حالت نشسته یا خوابیده. این عوارض جانبی می‌تواند خطر زمین خوردن را افزایش دهد.

برای کمک به کاهش خطر سقوط، اگر این دارو را یک بار در روز مصرف می‌کنید، هنگام خواب استفاده کنید. همچنین هنگام ایستادن پس از نشستن یا دراز کشیدن، حتماً به آرامی حرکت کنید.

 کودکان:

ایمنی و اثربخشی ترازوسین برای افراد زیر ۱۸ سال تایید نشده است.

تداخلات دارویی ترازوسین با داروهای دیگر

لیستی از تمام داروهایی که استفاده می‌کنید (شامل داروهای بدون نسخه و محصولات گیاهی) را نگه دارید و آن را با پزشک و داروساز خود به اشتراک بگذارید.

• استفاده از این دارو با هر یک از داروهای زیر معمولاً توصیه نمی‌شود؛ اما ممکن است در بعضی موارد لازم باشد. اگر هر دو دارو با هم تجویز شوند، پزشک ممکن است دوز دارو یا تعداد دفعات استفاده از یک یا هر دو دارو را تغییر دهد.
  • آسناپین؛
  • تادالافیل؛
• استفاده از این دارو با هر یک از داروهای زیر ممکن است خطر عوارض جانبی خاصی را افزایش دهد، اما استفاده از هر دو دارو ممکن است بهترین درمان برای شما باشد. اگر هر دو دارو با هم تجویز شوند، پزشک ممکن است دوز دارو یا تعداد دفعات استفاده از یک یا هر دو دارو را تغییر دهد.
  • آسبوتولول؛
  • آلپرنولول؛
  • آتنولول؛
  • بتاکسولول؛
  • بوانتولول؛
  • بیسوپرولول؛
  • بوسیندولول؛
  • کارتولول؛
  • کارودیلول؛
  • سلیپرولول؛
  • دیلوالول؛
  • اسمولول؛
  • لبتالول؛
  • لووبونولول؛
  • مپیندولول؛
  • متوپرانولول؛
  • متوپرولول؛
  • نادولول؛
  • نبیولول؛
  • اکسپرنولول؛
  • پنبوتولول؛
  • پیندولول؛
  • پروپرانولول؛
  • سیلدنافیل؛
  • سوتالول؛
  • تالینولول؛
  • ترتاتولول؛
  • تیمولول؛
  • وردنافیل.
• اگرچه بعضی از داروها به هیچ وجه نباید با هم استفاده شوند، اما در موارد دیگر حتی در صورت ایجاد تعامل ممکن است از دو داروی مختلف استفاده شود. در این موارد، پزشک ممکن است بخواهد دوز دارو را تغییر دهد؛ یا اقدامات احتیاطی دیگر لازم است.
• از مصرف برخی از داروها نباید در زمان خوردن غذا یا خوردن انواع خاصی از غذا استفاده شود، زیرا ممکن است تداخل ایجاد کند. استفاده از الکل یا تنباکو همراه با داروهای خاص نیز ممکن است باعث ایجاد تداخل شود.

نحوه‌ی مصرف داروی ترازوسین و دوز مصرفی

• این دارو را طبق دستور پزشک به صورت خوراکی با غذا یا بدون آن معمولاً یک بار در روز در هنگام خواب مصرف کنید.
• پزشک شما این دارو را با دوز کم شروع می‌کند و به تدریج دوز شما را افزایش می‌دهد.
• هر زمان که دوز مصرفی شما افزایش یافت یا اگر بعد از قطع آن، درمان را مجدداً شروع کردید؛
• اولین دوز خود را قبل از خواب مصرف کنید، مگر اینکه برای کاهش خطر آسیب ناشی از سرگیجه یا غش کردن روش دیگری تنظیم شده باشد.
• از شرایطی که ممکن است در صورت بی‌هوش شدن صدمه بزنید خودداری کنید.

دوز مصرفی:

• دوز این دارو برای بیماران مختلف متفاوت خواهد بود.
• دستورات پزشک یا دستورالعمل های روی برچسب را دنبال کنید.
• اگر دوز مصرفی شما متفاوت است، آن را تغییر ندهید، مگر اینکه پزشک برای شما تجویز کرده است.
• این دارو را به‌طور مرتب مصرف کنید تا بیشترین بهره را از آن ببرید.
• اگر چند روز مصرف ترازوسین را فراموش کردید، ممکن است لازم باشد درمان را با دوز کم شروع کنید و دوباره به تدریج دوز خود را افزایش دهید. برای جزئیات بیشتر با پزشک اورولوژیست مشورت کنید.
• مصرف ترازوسین همزمان با سایر داروهایی که فشار خون را کاهش می دهند می تواند باعث فشار خون بسیار پایین شود.
• دوز ترازوسین یا هر دارویی که برای فشار خون بالا مصرف می کنید ممکن است نیاز به تغییر داشته باشد. برای کسب اطلاعات بیشتر با پزشک داخلی صحبت کنید.

دوز مصرفی برای بزرگ شدن خوش‌خیم پروستات:

• دوز معمول برای شروع: روزانه ۱ میلی‌گرم قبل از خواب؛
• افزایش دوز: ممکن است  متخصص اورولوژی به تدریج میزان دارو را به ۲، ۵ و ۱۰ میلی‌گرم در روز افزایش دهد. بالا بردن میزان دارو به نحوه ی پاسخ بدن به دارو بستگی دارد.
• حداکثر دوز: ۲۰ میلی‌گرم در روز.

دوز مصرفی برای فشارخون بالا:

• دوز معمول برای شروع: ۱ میلی گرم در روز قبل از خواب
• افزایش دوز: ممکن است دکتر قلب به تدریج میزان دارو را افزایش دهد. دوز توصیه شده ی معمول ۱ تا ۵ میلی گرم در روز است. درصورت لزوم میزان ۲۰ میلی گرم در روز هم تجویز خواهد شد.
• حداکثر دوز: ۲۰ میلی گرم در روز. میزان بالاتر از ۲۰ میلی گرم، سطح فشارخون را پایینتر نمی آورد.

علائم اوردوز داروی ترازوسین

اگر کسی بیش از حد مصرف کرده و علائم جدی مانند غش کردن یا مشکل تنفس دارد، با اورژانس تماس بگیرید.

علائم مصرف بیش از حد ممکن است شامل این موارد است:

• سرگیجه شدید؛
• غش کردن.

سوالات متداول

تفاوت ترازوسین با پرازوسین چیست؟

در مقایسه ترازوسین با پرازوسین میتوان گفت که ایمنی و اثربخشی بلوک کننده‌های آلفا متفاوت است. بنظر می‌رسد تامسولوسین نسبت به دیگر داروها برای سالمندان و بیماران مبتلا به فشارخون ایمن‌تر باشد. در حالی‌که ترازوسین هم به همان اندازه ایمن است. انتخاب دوز و نوع دارو برای بیماران، به تشخیص پزشک و براساس علایم بیمار نجام می‌گیرد.

اگر دوز مصرفی را فراموش کردم چکار کنم؟

در این موارد، در مورد نحوه‌ی مصرف دارو با پزشک مشورت کنید.

نحوه‌ی نگهداری صحیح قرص ترازوسین چیست؟

1. ترازوسین را در دمای اتاق نگهداری کنید (۲۵-۲۰ درجه ی سانتی‌گراد).
2. ترازوسین را در معرض نور قرار ندهید.
3. از یخ‌زدگی آن جلوگیری کنید.
4. این دارو را در جاهای مرطوب مانند حمام نگهداری نکنید.

منابع:

۱- webmd.com

۲- mayoclinic.org

۳- doctoreto.com

---

 

بیماری‌‌ها و راه درمان, دارونامه , پیشگیری بهتر از درمان

 

توجه: مطلبی که مطالعه می‌کنید صرفا جنبه‌ی افزایش آگاهی دارد و به هیچ وجه جایگزین توصیه‌های پزشک نیست. برای مصرف دارو، آگاهی از عوارض جانبی، تداخل دارویی و موارد مرتبط دیگر لازم است حتما به پزشک متخصص مراجعه کنید.

شکل دارویی: 

قرص

موارد مصرف:

• بهبود وضعیت جسمی در زمان ضعف، خستگی و بی‌حالی؛
• کاهش تمرکز و نیز تقویت‌کننده قوای جسمی.

موارد منع مصرف: 

افراد دارای آسم حاد، خونریزی زیاد در دوران قاعدگی یا خونریزی بینی،سرطان سینه یا دارای عفونت‌های شدید و فشارخون بالا نمی‌توانند از این دارو استفاده کنند.

مصرف در دوران بارداری و شیردهی: از مصرف این دارو در دوران بارداری و شیردهی اجتناب شود.

تداخل دارویی: 

مصرف همزمان این دارو با محرک‌هایی مانند سیلدنافیل، کافئین، داروهای ضدافسردگی از دسته مهار کنندگان آنزیم مونو آمینو اکسید از و آمفتامین‌ها توصیه نمی‌شود. این دارو به دلیل اثر کاهندگی قندخون (بخصوص ناشتا ) هنگام مصرف با داروهای پایین آورنده قندخون در بیماران دیابتی  به منظور حصول اطمینان، بهتر است قندخون اندازه گیری شود.

به دلیل اثر تقویت‌کنندگی داروهای کاهنده انعقادخون، بهتر است هنگام مصرف همزمان این دارو با داروهای ضدانعقادی نظیر وارفارین و ضدپلاکت‌ها زمان انعقادخون اندازه‌گیری و کنترل شود.
همچنین مصرف این دارو با داروهایی نظیر فکسوفنادین، فوروزماید، Imatininb، ساپرس کننده‌های سیستم‌ایمنی، نیفدیپین و همچنین داروهای افزایش‌دهنده فاصله QT با احتیاط صورت گیرد.

روش مصرف: 

روزانه ۲ قرص همراه صبحانه و یا یک عدد همراه صبحانه و یک عدد همراه ناهار میل نمایید.

مکانیسم اثر: 

عملکردهای فارماکولوژیکی جین سینگ به مواد موثره جین سنوزوئید موجود در ریشه گیاه نسبت داده می‌شود که با تاثیر روی هیپوتالاموس مغز و غدد فوق کلیوی و افزایش سنتز کورتیکو استروییدهای موجود در پلاسما باعث اثرات درمانی ذکر شده می‌گردد.

نگهداری: