توجه: مطلبی که مطالعه می‌کنید صرفا جنبه‌ی افزایش آگاهی دارد و به هیچ وجه جایگزین توصیه‌های پزشک نیست. برای مصرف دارو، آگاهی از عوارض جانبی، تداخل دارویی و موارد مرتبط دیگر لازم است حتما به پزشک متخصص مراجعه کنید.

نام انگلیسی دارو:

ROBAFEN

نام ژنریک دارو:

GUAIFENESIN

گایافنزین متعلق به دسته ای از داروها است که به عنوان خلط آور شناخته می‌شوند. با نازک شدن و شل شدن مخاط در مجاری تنفسی، رفع گرفتگی و سهولت تنفس عمل می‌کند. گایافنزین که یک داروی ترکیبی است برای تسکین سرفه ناشی از سرماخوردگی، برونشیت و سایر بیماری‌های تنفسی استفاده می‌شود. داروی گایافنزین در کاهش احتقان قفسه سینه ناشی از سرماخوردگی، آنفولانزا یا برونشیت مزمن کاربرد دارد.

عوارض جانبی گایافنزین چیست؟

برخی از عوارض جانبی ربافن ممکن است رخ دهد که معمولاً نیازی به مراقبت پزشکی ندارند. با سازگاری بدن با دارو، این عوارض جانبی ممکن است از بین بروند. همچنین، متخصص مراقبت‌های بهداشتی شما ممکن است بتواند در مورد راه‌های پیشگیری یا کاهش برخی از این عوارض جانبی به شما بگوید.

در صورت ادامه یا آزاردهنده بودن عوارض جانبی زیر، یا در صورت داشتن هرگونه سوال در مورد آن‌ها، با متخصص بهداشت خود مشورت کنید:

•     اسهال؛
•     سرگیجه؛
•     سردرد؛
•     حالت تهوع یا استفراغ؛
•     بثورات پوستی؛
•     دل درد.

موارد احتیاط و هشدار در مصرف گایافنزین چیست؟

قبل از مصرف گایافنزین، اگر به ربافن یا دکسترومتورفان حساسیت دارید، به پزشک یا داروساز خود بگویید.

سابقه پزشکی:

قبل از استفاده از گایافنزین، سابقه ی پزشکی خود را به پزشک یا داروساز اطلاع دهید، خصوصاً موارد زیر:

• مشکلات تنفسی (مانند آمفیزم، برونشیت مزمن، آسم، سرفه ی سیگاری)؛
• سرفه با خون یا مقادیر زیادی مخاط؛
• مشکلات کبدی.

هشدارها:

• بدون تأیید پزشک، دوز داروها را شروع، متوقف یا تغییر ندهید.
• ربافن ممکن است شما را گیج یا خواب‌آلود کند.
• در صورت مصرف همزمان این دارو با الکل یا ماری جوانا (شاهدانه) می‌تواند باعث سرگیجه یا خواب آلودگی شما شود. تا زمانی که نتوانید این کار را با خیال راحت انجام دهید، رانندگی نکنید، از ماشین‌آلات استفاده نکنید یا هر کاری را که نیاز به هوشیاری دارد انجام دهید.
• هنگام استفاده از این دارو، نوشیدنی‌های الکلی را محدود کنید.
• اشکال مایع ربافن ممکن است حاوی قند و یا الکل باشد. در صورت ابتلا به دیابت، بیماری کبد یا هر بیماری دیگری که لازم است این مواد را در رژیم غذایی خود محدود یا اجتناب کنید، احتیاط توصیه می‌شود.
• فرم‌های مایع و بسته‌های پودری گایافنزین ممکن است حاوی آسپارتام باشد. اگر فنیل کتونوریا (PKU) یا هر بیماری دیگری دارید که شما را ملزم به محدود کردن مصرف آسپارتام (یا فنیل آلانین) می کند، در مورد استفاده ایمن از ربافن با پزشک یا داروساز مشورت کنید.
• قبل از انجام جراحی، کلیه محصولات مورد استفاده خود (از جمله داروهای تجویز شده، داروهای بدون نسخه و محصولات گیاهی) را به پزشک یا دندانپزشک خود بگویید.

دوران بارداری و شیردهی:

• در دوران بارداری، ربافن باید فقط در مواردی که به وضوح مورد نیاز است استفاده شود.
• قبل از شیردهی با پزشک خود در مورد خطرات و فواید آن صحبت کنید.

چه داروهایی با ربافن تداخل دارویی دارند؟

تداخلات دارویی ممکن است نحوه‌ی عملکرد داروهای شما را تغییر دهد یا خطر ابتلا به عوارض جانبی جدی را افزایش دهد. این مطلب شامل همه‌ی تداخلات دارویی احتمالی نیست. لیستی از تمام کالاهایی که استفاده می‌کنید (شامل داروهای بدون نسخه و محصولات گیاهی) را نگه دارید و آن را با پزشک و داروساز خود به اشتراک بگذارید.

مصرف برخی از مهار کننده‌های MAO با ربافن ممکن است باعث تداخل دارویی جدی شود.

در طول درمان با ربافن از مصرف داروهای زیر خودداری کنید:

• ایزوکربوکسازید؛
• متیلن‌بل؛
• موکلوبیدید؛
• فنلزین؛
• پروکاربازین؛
• راساژیلین؛
• سافینامید؛
• سلژیلین؛
• ترانسیل پروپین.

نکات مهم:

• بیشتر مهارکننده‌های MAO نیز نباید به مدت دو هفته قبل از درمان با ربافن مصرف شوند.
• محصول دیگری که ممکن است با ربافن تداخل داشته باشد رولاپیتانت است.

نحوه‌ی مصرف و دوز مصرفی گایافنزین به چه شکل است؟

طبق دستور پزشک گایافنزین را به صورت خوراکی با غذا یا بدون آن مصرف کنید. اگر خود درمان هستید، تمام دستورالعمل‌های موجود در بسته محصول را دنبال کنید. اگر سوالی داشتید، از پزشک یا داروساز خود بپرسید. هنگام مصرف گایافنزین مایعات زیادی بنوشید. مایعات به تجزیه مخاط و پاکسازی احتقان کمک می‌کنند.

دوز مصرفی گایافنزین:

دوز بزرگسالان در درمان سرفه:

فرمولاسیون فوری:

• ۲۰۰ تا ۴۰۰ میلی‌گرم خوراکی؛
• هر ۴ ساعت؛
• در صورت لزوم بیشتر از ۲٫۴ گرم در روز نباشد.

فرمولاسیون پایدار:

• ۶۰۰ تا ۱۲۰۰ میلی‌گرم خوراکی؛
• هر ۱۲ ساعت؛
• بیش از ۲٫۴ گرم در روز نباشد.

علائم اوردوز باگایافنزین چیست؟

علائم مصرف بیش از حد ممکن است شامل:

• خواب‌آلودگی شدید؛
• تاری دید؛
• گیجی؛
• توهم؛
• تنفس کند، کم‌عمق؛
• تشنج.

منابع:

۱- doctoreto.com

۲- webmd.com

بیماری‌‌ها و راه درمان, پیشگیری بهتر از درمان , دارونامه

آیا ممکن است زینک بدن‌تان کم باشد؟ زینک یا همان «روی» یک ماده معدنی است که نقش‌های بسیار زیادی در بدن دارد و از این طریق بر خیلی از جنبه‌های سلامتی‌تان اثر می‌گذارد. اگر زینک بدن‌تان کم باشد، بسیاری از واکنش‌های بدن‌تان به طور مؤثر انجام نشده و تأثیرش را خواهید دید.

چرا بدن شما به زینک (روی) نیاز دارد؟

شما به دلایل زیر به زینک نیاز دارید:
. ترمیم زخم؛
. تکثیر سلولی؛
. رشد و تکامل حین بارداری و کودکی؛
. سلامت سیستم‌ایمنی؛
. سنتز پروتئین؛
. باروری؛
. توانایی بویایی و چشایی؛
اگر از جهت ویتامین‌ها و املاح کمبودهایی در بدنتان داشته باشید، با مشکلاتی در سلامتی فیزیکی یا روانی‌تان روبرو خواهید شد.

شما به چه اندازه زینک نیاز دارید؟

توصیه‌ها فعلی این است که مردها باید روزانه ۱۱ میلی‌گرم و زن‌ها ۸ میلی‌گرم زینک مصرف کنند، اما همه‌ی افراد به این اندازه دریافت نمی‌کنند.
مطالعات نشان می‌دهند برخی از افراد بیشتر در معرض کمبود زینک بوده و ممکن است به مقدار بیشتری غذاهای سرشار از زینک نیاز داشته باشند و در بعضی موارد ممکن است مصرف مکمل لازم باشد. ضمناً شما هر روز باید زینک مصرف کنید زیرا بدنتان نمی‌تواند زینک را به راحتی ذخیره کند.

عواملی که می‌توانند احتمال کمبود روی را در بدن افزایش دهند

ورزش خیلی زیاد

اگر شما از نظر فیزیکی خیلی فعال باشید یا تمرینات شدید یا طولانی‌مدت انجام بدهید، ممکن است به زینک بیشتری در تغذیه‌تان احتیاج داشته باشید. در یک مطالعه، محققان دریافتند وقتی ورزشکاران مرد، دریافت زینک‌شان کاهش یافت، توانایی قلب و عروق‌شان نیز افت کرد. بنابراین این افراد نمی‌توانستند تمرینات خود را تا مدت زمانی که لازم بود ادامه دهند و تحمل کنند. همچنین تحقیقات نشان می‌دهد ورزشکاران استقامتی بیشتر در معرض کمبود زینک هستند.

محققان باور دارند عدم مصرف زینک کافی، سبب کاهش آنزیمی به نام کربنیک انهیدراز می‌شود که به دفع کربن دی‌اکسید از بدن از طریق ریه‌ها کمک می‌کند. وقتی این اتفاق سریعاً روی نمی‌دهد، استقامت ورزشی کاهش می‌یابد. ضمناً برخی مطالعات نشان می‌دهند عدم مصرف زینک کافی، قدرت عضله را نیز کاهش می‌دهد.

برخی بیماری‌ها

اگر شما دچار بیماری یا عارضه‌ای در بدنتان باشید، ممکن است بدنتان به زینک بیشتری نسبت به یک فرد سالم نیاز داشته باشد. مثلاً برخی از بیماری‌ها باعث می‌شوند بدن سخت‌تر بتواند زینک را از طریق سیستم گوارش خود جذب نماید. این عوارض و بیماری‌ها شامل بیماری التهابی روده، سندرم روده کوتاه و اسهال مزمن به هر دلیلی می‌شوند.

همچنین افراد مبتلا به بیماری مزمن کبد، بیماری کلیوی، دیابت، سرطان و بیماری سلول‌های داسی شکل، بیشتر از بقیه در معرض کمبود زینک قرار دارند. اگر شما هم در این دسته‌ها هستید، با پزشکتان در این مورد که آیا به مصرف مکمل زینک نیاز دارید یا نه صحبت کنید.

افزایش سن

پژوهش‌ها نشان می‌دهند ریسک کمبود زینک با افزایش سن بیشتر می‌شود. مطالعه‌ای دریافت کمبود زینک در بین افراد بالای ۷۵ سال شایع‌تر است. چرا؟ افراد سالمند بیشتر احتمال دارد دچار بیماری‌ها و عوارضی شوند که آن‌ها را در معرض کمبود زینک قرار می‌دهند؛ اما مشکلات جذب نیز می‌توانند مطرح باشند. مثلاً، افراد سالمند زینک را به خوبی جذب نمی‌کنند. یکی از نگرانی‌ها این است که پایین بودن سطح روی در افراد سالمند ممکن است احتمال عفونت را افزایش دهد. کمبود زینک، یک نگرانی جدی حتی در افراد سالمند سالم است. مطالعه‌ای نشان داده حدود ۴۰ درصد از افراد ۶۰ سال و بالاتر، زینک کافی از رژیم غذایی خود دریافت نمی‌کنند.

برخی داروها

داروها نیز می‌توانند بر وضعیت زینک در بدن اثر بگذارند. اگر شما به خاطر فشارخون بالای‌تان یا یک عارضه قلبی داروی ادرارآور مصرف کنید، زینک بیشتری از طریق ادرارتان از دست می‌دهید و ممکن است دچار کمبود روی شوید. همچنین، داروهایی که ترشح اسید معده را سرکوب می‌کنند، مثلاً داروهای ریفلاکس اسید معده به مری، میزان زینک جذب شده توسط روده‌ها را کاهش می‌دهند. دیگر داروهایی که مقدار زینک بدن را کاهش می‌دهند شامل آسپرین و کورتیکواستروئیدها می‌شوند.
یک ماده معدنی نیز می‌تواند بر جذب ماده معدنی دیگر اثر بگذارد. اگر شما مکمل کلسیم یا مس مصرف کنید، ممکن است جذب زینک بدنتان محدود شود زیرا این مکمل‌ها بر سر گیرنده‌های یکسانی در روده رقابت می‌کنند.

رژیم غذایی گیاهی

رژیم‌های غذایی گیاهی امتیازاتی دارند اما اگر شما گیاهخوار باشید، بیشتر مستعد کمبود زینک خواهید بود. زینک به وفور در غذاهای دریایی، گوشت گوساله، مرغ و بوقلمون و لبنیات وجود دارد. شما می‌توانید زینک را از منابع غذایی گیاهی نیز دریافت کنید، اما کمی سخت‌تر. این منابع شامل بادام، پسته، غلات کامل و غذاهای غنی شده با روی مانند غلات صبحانه می‌شوند.

منابع گیاهی حاوی زینک یک ایراد دارند. فیبر موجود در غذاهای گیاهی حاوی فیتات است که جذب زینک را کاهش می‌دهند، بنابراین اگر شما تابع رژیم غذایی گیاهی باشید، مجبورید مقدار بیشتری از غذاهای زینک دار بخورید. حبوبات را پیش از مصرف خوب بخیسانید تا از میزان فیتات آن‌ها کاسته شده و مقدار رویی که بدن شما از این منابع دریافت می‌کند بیشتر شود.

علائم کمبود زینک در بدن چیست؟

علائم معمول کمبود زینک شامل افسردگی، خارش پوست، راش‌های پوستی، کُندی در ترمیم زخم، کاهش حس چشایی و بویایی، مه مغزی، کاهش وزن، ناباروری، درد عضلانی، سردرد و اسهال می‌شود. اگر سطح زینک بدنتان کم باشد، ممکن است همه‌ی این علائم یا تنها چند مورد از آن‌ها را داشته باشید. همچنین ممکن است شما بدون اینکه هیچ علامت آشکاری داشته باشید، دچار کمبود زینک باشید.

از کجا بدانید سطح زینک بدنتان پایین است؟

پزشک می‌تواند با یک آزمایش خون، سطح این ماده معدنی را در بدنتان بررسی کند. هر چند این آزمایش چندان بیانگر کمبود زینک نمی‌تواند باشد. اما در برخی موارد یک تست پلاسما یا ادرار ممکن است مفید باشد. بیشتر پزشکان وضعیت زینک را به طور روتین بررسی نمی‌کنند، بنابراین اگر نسبت به کمبود زینک خود شک دارید باید با پزشک این موضوع را مطرح کنید.

کلام پایانی

دریافت روی کافی از طریق رژیم غذایی برای سلامت سیستم ایمنی، ترمیم زخم و باروری مهم است؛ اما تحقیقات نشان می‌دهد زینک می‌تواند ریسک تباهی لکه زرد ناشی از بالا رفتن سن را که یکی از علت‌های شایع از دست دادن بینایی در افراد سالمند است پایین بیاورد. بنابراین شما باید مطمئن شوید که زینک کافی از طریق مواد غذایی دریافت می‌کنید و اگر در گروه ریسک‌پذیر هستید یا علائم کمبود زینک را دارید، از پزشک خود بخواهید سطح زینک بدنتان را چک کند. ممکن است پزشک توصیه کند بیشتر از مواد غذایی سرشار از روی استفاده کنید یا مکمل آن را برایتان تجویز کند. به هر حال بهتر است برای حفظ سلامتی‌تان بیشتر از مواد غذایی سرشار از روی استفاده کنید.

منبع: tebyan.net

خورشید می‌درخشد، درخت‌ها شکوفه کرده‌اند و در حالی که انگار بقیه مردم در حال لذت بردن از هوای بهاری‌اند، شما بیشتر از هر زمان دیگری خسته و خواب آلوده‌اید. چه شده؟

خستگی بهاری که به آن خواب‌آلودگی بهاری نیز می‌گویند، یک اختلال بسیار واقعی است که می‌تواند باعث شود فرد مبتلا احساس خستگی مفرط، تنبلی و حتی افسردگی کند. البته ضدونقیض به نظر می‌رسد اما تغییر فصل می‌تواند تأثیر بدی بر ریتم بدن بگذارد که به آن اختلال خلقی – فصلی (SAD) می‌گویند.

خستگی بهاری چیست؟

ما فکر می‌کنیم خستگی و افسردگی بیشتر به روزهای دلگیر و کوتاه و سرد زمستان مربوط می‌شود؛ اما فصل بهار نیز می‌تواند این علائم را ایجاد نماید. تئوری موجود این است که با بلندتر شدن روزها، بدن ما به طور اتوماتیک، سطح هورمون‌های خود را تطبیق می‌دهد.

در فصل زمستان، بدن ما مشغول تولید هورمون خوابِ بیشتر است که ملاتونین نام دارد. اما وقتی بهار از راه می‌رسد، بدن ما به افزایش میزان نور واکنش نشان داده و مقدار بیشتری هورمون سروتونین که هورمون فعالیت است تولید می‌کند. این تغییر می‌تواند فشار زیادی به بدن وارد کند و باعث شود ما تا مدتی بیشتر احساس خستگی کنیم تا کم‌کم بدنمان سازگاری پیدا کند.

خستگی بهاری معمولاً حدود دو تا سه هفته شما را تحت تأثیر قرار می‌دهد و بعد از آن تدریجاً به ساعات جدید و روزهای بلندتر عادت می‌کنید.

علائم خستگی بهاری

خستگی یا خواب‌آلودگی بهاری برای هرکسی می‌تواند متفاوت باشد. اما بیشتر افراد علائم زیر را احساس می‌کنند:

. خستگی؛
. تحریک‌پذیری عصبی؛
. سرگیجه؛
. سردرد؛
. حساسیت بیشتر نسبت به تغییرات آب و هوا؛
. احساس اندوه و افسردگی.

با خستگی بهاری چه کنیم؟

بیشتر در فضای آزاد باشید و از نور خورشید استفاده کنید

از ساعت‌های صبح و اول روز به جای اینکه با اتومبیل این طرف و آن طرف بروید، برای یک پیاده‌روی عالی یا دویدن و یا دوچرخه‌سواری برنامه‌ریزی کنید. بیرون بودن یعنی به طور خودکار با روشنایی روز هماهنگید. این کار باعث می‌شود طی روز حال بهتری داشته باشید و پُر از انرژی باشید. پس مرتباً بیرون بروید و از نور خورشید و هوای تازه استفاده کنید. بدن تحت تأثیر نور خورشید، هورمون‌های حال خوب را ترشح می‌کند و شما را سرحال نگه می‌دارد و تولید ملاتونین یا هورمون خواب را سرکوب می‌نماید. زیر نور خورشید بدنتان را بکشید، مهم نیست که روزهای اول بهار هنوز سرد هستند.

اگر پاهایتان خسته و سنگین و متورم‌اند جوراب واریس بپوشید

اگر جزو کسانی هستید که در پاهایتان احساس خستگی و تورم می‌کنید، پوشیدن جوراب واریس می‌تواند کمکتان کند. جوراب‌های فشاری یا واریس، فعالیت رگ‌ها را تقویت کرده و جریان خون را به خوبی حفظ می‌کنند و در نتیجه احساس بهتری در پاهایتان خواهید داشت و وقتی پاهایتان خسته و سنگین نباشند، بیشتر تحرک می‌کنید و راه می‌روید و حالتان بهتر می‌شود.

دوش گرم و سرد بگیرید

صبح دوش آب گرم و سرد گرفتن باعث تقویت جریان خون در بدن شده و خون بهتر زیر پوستتان جاری می‌شود. بهتر است همیشه دوش گرفتن خود را با آب سرد تمام کنید.

مراقب پوست‌تان باشید

مراقبت درست از پوست نقش مهمی در احساستان دارد. استفاده از محصولات مناسب مراقبت از پوست، مواد لازم را در اختیار پوستتان قرار می‌دهد و در بلندمدت اثر چشمگیری می‌گذارد. در زمستان، پوست در اثر ترکیبی از هوای خشک ناشی از سیستم‌های گرمایشی و هوای سرد بیرون، تحت فشار بیشتری است. پوست شما به مرطوب‌کننده نیاز دارد تا نرم و منعطف بماند.

شما همان چیزی هستید که می‌خورید: غذاهای سالم و تازه بخورید تا بیشتر انرژی داشته باشید

به بدنتان غذاهای تازه و سالم بدهید. بدن شما به این مواد مغذی نیاز دارد تا فرایندهای بسیار زیاد خود را به خوبی انجام داده و با قدرت بیشتری در بهار فعالیت کند. ضمناً توصیه می‌کنیم طی روز چند وعده غذا مصرف کنید تا بدنتان راحت‌تر بتواند آن‌ها را هضم کرده و اندام‌ها با سرعت بهینه‌ی خود کار کنند. شما می‌توانید از انواع سالاد و میوه و سبزیجات تازه بهره ببرید. این مواد غذایی حاوی ویتامین‌ها و املاح مهمی هستند که بدن به آن‌ها نیاز دارد، خصوصاً طی تغییر فصل از زمستان به بهار.

پس خلاصه اینکه:
. زمان بیشتری را بیرون از خانه بگذرانید تا بیشتر سروتونین ترشح کنید. البته با توجه به کرونا بهتر است که جاهای خلوت را برای پیاده روی و … انتخاب کنید.
. ورزش کنید تا بدنتان فعال بماند.
. غذاهای سالم‌تری بخورید، مانند میوه و سبزی و هر چیزی که ویتامین و املاح دارد.
. به اندازه‌ی کافی آب بنوشید.

آیا قهوه می‌تواند به رفع خواب‌آلودگی بهاری کمک کند؟

وقتی به راه‌های بیدار و هشیار شدن فکر می‌کنید احتمالاً نوشیدن قهوه نیز به ذهنتان می‌رسد. خیلی از افراد عادت دارند با قهوه روز خود را شروع کنند. در واقع قهوه یکی از محبوب‌ترین نوشیدنی‌ها در جهان است. بله نوشیدن قهوه یک راه بسیار خوب برای بیدار و سرحال شدن و شروع یک روز بانشاط است.

اما متأسفانه اثر قهوه چندان ماندگار نیست. مثلاً شاید تا به محل کارتان برسید، دوباره احساس خستگی و خواب‌آلودگی کنید. علتش هم این است که کافئین با عمل کردن به عنوان یک محرک برای سیستم عصبی و افزایش ترشح آدرنالین، سطح هشیاری‌تان را بالاتر می‌برد. آدرنالین، هورمون جنگ یا گریز است و اثرات متعددی بر بدن دارد که وقتی در موقعیت خطرناک و فوری قرار می‌گیریم مفید است.

به محض اینکه آدرنالین ترشح شده در اثر کافئینی که مصرف کرده‌اید فروکش می‌کند، شما مجدداً خواب‌آلودگی را احساس می‌کنید و با خود می‌گویید: یک فنجان دیگر قهوه نیاز دارم! که البته می‌تواند دوباره روند افزایش آدرنالین و باقی ماجرا را به دنبال داشته باشد. اما مدام بدن را در حالت جنگ یا گریز و تهدید نگه داشتن، به ضرر سلامتی‌تان است و گرفتار یک سیکل معیوب خواهید شد.

پس قهوه زیاد برای سلامتی‌تان خوب نیست. یک تا دو فنجان قهوه می‌تواند کمکتان کند روزتان را با انرژی شروع کنید اما روش درستی برای غلبه بر خستگی بهاری نیست.
علائم خستگی بهاری در نهایت باید تا آخر فروردین برطرف شوند. بدن شما در این زمان با ریتم جدید هماهنگ شده و شما به روال عادی خلق و خویتان برخواهید گشت. پس اگر احساس می‌کنید دچار خستگی بهاری شده‌اید بدانید که طبیعی بوده و در عرض چند هفته رفع خواهد شد.

منبع: tebyan.net