نوشته شده توسط تحریریه جامعه پزشکان ایران

عاداتی که عفونت قارچی زنانه را بدتر می‌کنند

بیماری‌‌ها و راه درماندارونامه , پیشگیری بهتر از درمان

 

انجام برخی کارها موقع ابتلا به عفونت قارچی واژن، وضعیت بیماری را تشدید می‌کند. لذا در این مطلب توصیه‌هایی به خانم‌ها داریم که برای بهبود عفونت خود باید به آنها عمل کنند.

هنگام ابتلا به عفونت قارچی واژن، احساس خارش و خروج ترشحات بسیار آزاردهنده است. بنابراین در این حالت همه به فکر مصرف دارو برای درمان فوری خواهند بود و زمانی که داروها بهبودی را به دنبال نداشته باشند، به فکر تعویض آن و یا افزایش دوز مصرفی می افتند، در حالیکه بسیاری از آنان نمی دانند عاداتی که در این زمان دنبال می‌کنند دلیل بدتر شدن و بهبود نیافتن عفونت‌شان است.

پزشکان متخصص زنان از خانم‌های مبتلا به عفونت قارچی می خواهند از انجام این پنج عمل در این دوران به شدت خودداری نمایند.

مخمر در محیط گرم و مرطوب به خوبی رشد می‌کند. پوشیدن لباس زیر نامناسب اجازه نمی‌دهد هوا به خوبی در جریان باشد، بنابراین خطر ابتلا به عفونت افزایش پیدا می‌کند

پوشیدن شلوار جین تنگ

دنیای مد روز به روز در حال تغییر است، اما هنوز هم بسیاری از خانم‌ها اصرار به پوشیدن شلوارهای جین تنگ دارند تا به روز باشند، در حالی که نمی‌دانند چه مشکلاتی به دنبال دارند.

بسیاری از زنان سوزش و خارش را در زمان پوشیدن این نوع شلوار تجربه کرده‌اند و با پافشاری بر ادامه دادن این نوع پوشش عفونت قارچی بدتر خواهد شد.

جین‌های تنگ مانع رسیدن جریان هوا به واژن شده و باعث افزایش دما و رطوبت این ناحیه گشته و شرایط ایده‌آلی برای رشد مخمر (قارچ) ایجاد می‌کنند.

بنابراین حتی اگر شده برای چند روز دست از سر این نوع شلوارها بردارید و لباس‌های گشادتری بپوشید.

داشتن رابطه ی زناشویی

بهتر است صبر کنید تا عفونت به طور کامل رفع شود. در غیر این صورت عفونت واژینال تشدید خواهد شد. یکی دیگر از دلایل خودداری از رابطه زناشویی در این مدت این است که مخمر می‌تواند از این طریق به همسر منتقل شود. استفاده از برخی وسایل جلوگیری کننده از انتقال عفونت در حین رابطه نیز می‌تواند بسیار موثر باشد.

دوش واژینال

تمیز کردن ناحیه واژن با آب و … می‌تواند تعادل باکتری‌ها و مخمرهای این ناحیه را به هم بریزید و اوضاع عفونت را بدتر کند.

پوشیدن لباس زیر نامناسب

مخمر در محیط گرم و مرطوب به خوبی رشد می‌کند. پوشیدن لباس زیر نامناسب اجازه نمی دهد هوا به خوبی در جریان باشد، بنابراین خطر ابتلا به عفونت افزایش پیدا می‌کند.

پس لباس زیر نخی بپوشید و به محض تعریق آن را تعویض نمایید. پوشیدن طولانی مدت حوله‌ی مرطوب هم می‌تواند به تشدید عفونت دامن بزند.

مصرف زیاد قند

مصرف قندهای ساده امکان ابتلای شما به عفونت قارچی و یا بدتر شدن آن را افزایش می‌دهد. بنابراین بهتر است میزان شیرینی‌جات مصرفی‌تان را در طول روز زیر نظر داشته باشید و کنترل کنید.

همچنین افرادی که برنامه غذایی‌شان را بر اساس مصرف زیاد مواد حاوی کربوهیدرات تنظیم کرده‌اند نیز با احتمال بیشتری به عفونت‌های قارچی دچار خواهند شد. نان سفید و ماکارونی به سرعت در بدن به قند تبدیل می‌شوند و وارد جریان خون می‌گردند.

همچنین بهتر است در زمان مبتلا بودن به عفونت قارچی، از مصرف موادی مانند پنیر که خود حاوی مخمر هستند خودداری شود.

منبع: tebyan.net


 

0
نوشته شده توسط تحریریه جامعه پزشکان ایران

اشتباهات دارویی که به سلامتی آسیب می‌زنند

بیماری‌‌ها و راه درمان, دارونامه , پیشگیری بهتر از درمان

 

در این مطلب به ۱۰ اشتباهی که معمولا در رابطه با مصرف داروها مرتکب می‌شوید، اشاره می‌کنیم که به شما در حفظ و بهبودی سلامتتان کمک می‌کند. با ما همراه باشید…

داروهای OTC را بدون خواندن برچسبشان مصرف می‌کنید

خیلی از افراد تصور اشتباهی از داروهای OTC یا همان داروهای بدون نسخه دارند و اینطور فکر می‌کنند که این داروها ضرری ندارند. اما اشتباه است؛ خیلی‌ها به دلیل مصرف زیاد همین داروهای OTC (مثلا مسکن‌ها)، یا اوردوز کردن داروهای مسهل یا مهارکننده‌های اسید معده یا مصرف داروهایی که با داروهای مصرفی دیگرشان تداخل دارند دچار عوارض خطرناک می‌شوند. فرقی نمی‌کند یک دارو چقدر بی‌ضرر به نظر برسد؛ همیشه کار عاقلانه این است که برچسب روی آن را بخوانید.

وقتی سوزش معده دارید داروهای آرام‌بخش مصرف می‌کنید

افرادی که داروهای تجویزی به نام بنزودیازپین‌ها را برای خواب مصرف می‌کنند، ۵۰ درصد بیشتر از سایرین احتمال دارد که شب به سوزش معده دچار شوند. مطالعات نشان می‌دهند این داروهای تجویزی ضداضطراب، عضله‌ی پایینی مری را که عضله‌ای حلقوی بوده و اجازه ورود اسید معده به مری را نمی‌دهد شُل می‌کند.

وقتی تب دارید داروی ضداسهال مصرف می‌کنید

اگر اسهالتان با تب همراه است یا مدفوعتان با خون یا موکوس همراه است، هرگز سرخود داروی ضداسهال مصرف نکنید. این علائم مربوط به عفونت هستند و باید زودتر به پزشک مراجعه کنید.

بدون تجویز پزشک هر روز آسپیرین می‌خورید

برخی از افراد نباید هر روز آسپرین مصرف کنند، خصوصا از این جهت که می‌تواند موجب خونریزی معده شود. پزشکان معمولا آسپیرین را به افرادی توصیه می‌کنند که ریسک فاکتور حمله قلبی و سکته مغزی را دارند. درمان با آسپیرین برای خانم‌ها به اندازه‌ای که برای آقایان مفید است، موثر نخواهد بود. ضمنا برخی از افراد نسبت به خاصیت ضد لخته آسپیرین مقاوم هستند.

مصرف داروی ضداضطرابتان را ناگهان قطع می‌کنید

اگر مدت‌هاست داروی ضداضطراب مصرف می‌کنید، ناگهان آن را ترک نکنید. اگر قصد دارید مصرف دارویی را قطع کنید، از پزشکتان بپرسید چگونه می‌توانید دوز مصرفی‌تان را تدریجا کاهش دهید. در صورت توقف ناگهانی مصرف این داروها دچار عوارض بسیار جدی مانند حمله عصبی خواهید شد.

از آنتی‌بیوتیک‌های قدیمی برای یک عفونت جدید استفاده می‌کنید

اول اینکه شما باید آنتی‌بیوتیکی را که قبلا برایتان تجویز شده بود تا انتها مصرف می‌کردید. دوم اینکه خیلی از آنتی‌بیوتیک‌ها مخصوص نوع عفونتی هستند که دارید. مصرف آنتی‌بیوتیک اشتباهی ممکن است بی‌اثر باشد و منجر به مقاوم شدن باکتری مورد نظر شود، در نتیجه درمان این نوع عفونت، بار بعد که به آن مبتلا شوید سخت‌تر خواهد شد.

یک داروی اعصاب را بدون این که بپرسید چرا به آن نیاز دارید مصرف می‌کنید

هرگز  تجویز یک داروی ضدروانپریشی یا آنتی‌سایکوتیک‌ را (در صورتی که اسکیزوفرنی یا سایکوسیس ندارید) بدون اینکه از پزشکتان بپرسید «چرا باید این دارو را مصرف کنم؟» نپذیرید. مطالعه‌ای دریافت اکثر افرادی که این دسته از داروها برایشان تجویز شده، اسکیزوفرنی یا هیچ اختلال روانی جدی دیگری که مصرف این داروها برای آن‌ها تائید شده ندارند. بلکه دچار عوارضی مانند افسردگی، اضطراب یا اختلال استرس پس از حادثه هستند که با داروهای کم‌ضررتری قابل مداواست. هر چند روی برچسب بعضی از داروهای آنتی‌سایکوتیک ذکر شده که برای افسردگی نیز مورد استفاده‌اند؛ اما باید در صورتی برای افسردگی تجویز شوند که داروهای رایج افسردگی جواب نداده‌اند.

کلسیم را با معده خالی می‌خورید

کلسیم موجود در بیشتر مکمل‌ها با نوعی نمک به نام کربنات جفت شده است. معده شما نیاز به مقدار زیادی هیدروکلرویک اسید دارد تا کلسیم کربنات را بشکند، بنابراین همیشه مکمل کلسیم‌تان را همراه غذا یا با میان‌وعده‌تان مصرف کنید. غذا باعث می‌شود معده‌تان این اسید لازم را تولید کند.

دارویتان را تا پایان دوره‌ی درمان ادامه نمی‌دهید

به طور مثال مصرف داروی اگزمایتان را متوقف نکنید. در مطالعه‌ای محققان دریافتند حدود ۶۵ درصد از والدین، مصرف داروی موضعی اگزما که توسط پزشک برای کودکشان تجویز شده را سه روز بعد از تجویز قطع کرده بودند. برای اینکه درمان اگزما تاثیرگذار باشد باید دقیقا طبق دستور پزشک عمل کنید.

عفونت قارچی‌تان را خودتان تشخیص می‌دهید

بله درست است که خارش و ترشح می‌تواند علامت یک عفونت قارچی باشد؛ اما ممکن هم هست نباشد. در مطالعه‌ای که روی ۹۵ خانمی که خودشان تشخیص داده بودند عفونت قارچی دارند انجام شد، آزمایش‌ها نشان دادند فقط یک‌سوم آن‌ها واقعا مبتلا به یک عفونت قارچی بودند؛ بقیه افراد دچار دیگر عفونت‌های واژینال بودند. پس بهتر است برای تشخیص درست به پزشک مراجعه کنید.

منبع: tebyan.net


 

0
نوشته شده توسط تحریریه جامعه پزشکان ایران

دارونامه؛ آشنایی با ترانگزامیک اسید(Tranexamic acid)، داروی ضدخونریزی

بیماری‌‌ها و راه درمان, دارونامه , پیشگیری بهتر از درمان

 

توجه: مطلبی که مطالعه می‌کنید صرفا جنبه‌ی افزایش آگاهی دارد و به هیچ وجه جایگزین توصیه‌های پزشک نیست. برای مصرف دارو، آگاهی از عوارض جانبی، تداخل دارویی و موارد مرتبط دیگر لازم است حتما به پزشک متخصص مراجعه کنید.

نام انگلیسی دارو ترانگزامیک اسید:

  • Tranexamic acid

نام تجاری و یا رایج دارو:

  • Lysteda
  • ترانکزامیک اسید
  • اسید ترانگزامیک
  • اسید ترانکسامیک
  • ترانگزیپ
  • ترانسید.

ترانگزامیک اسید یا ترانکزامیک اسید قرص یا کپسولی است سفید و بیضی شکل. کپسول ترانگزامیک اسید برای بهبود لخته شدن خون کاربرد دارد و در دسته‌ی داروهای بندآورنده ی خون و ضدخونریزی قرار می‌گیرد. ترانگزامیک اسید یک هورمون نیست. ترانگزامیک اسید برای درمان خونریزی شدید قاعدگی در زنان استفاده می‌شود. این دارو برای کاهش میزان خونریزی در طول پریود شما استفاده می‌شود، اما خونریزی قاعدگی را متوقف نمی‌کند. هم چنین از کپسول ترانسید برای درمان خونریزی واژینال یا لکه‌بینی نیز استفاده می‌شود.

این دارو ممکن است برای موارد دیگر مانند لکه پوستی، و یا سایر موارد خون‌ریزی مانند خون‌ریزی بعد از کشیدن دندان و خون دماغ شدن هم تجویز شود. از این رو برای اطلاعات بیشتر و استفاده از کپسول ترانگزامیک اسید از دکتر زنان مشاوره بگیرید.

چهار نکته ی مهم:

  1. اگر خونریزی شما در طول درمان بهبود نیافت یا بدتر شد با پزشک زنان تماس بگیرید.
  2. اگر این دارو خونریزی شما را بعد از دو دوره پریود کاهش نمی‌دهد یا به نظر می‌رسد دیگر موثر نیست، با پزشک زنان مشورت کنید.
  3. استفاده از داروی ترانگزامیک اسید نوعی کنترل بارداری نیست و از بیماریهای مقاربتی محافظت نمی‌کند.
  4. قرص ترانگزامیک اسید فقط با تجویز پزشک در دسترس است.

اشکال دارویی ترانگزامیک اسید:

داروی ترانگزامیک اسید به شکل قرص، کپسول، آمپول و ژل موضعی موجود است.

برخی از مطرح ترین اسامی این دارو از این قرار است:

  • آمپول ترانگزیپ ۵۰۰ میلی‌گرم
  • کپسول ترانسید ۲۵۰ میلی‌گرم
  • کپسول ترانگزامیک اسید ۲۵۰ میلی‌گرم.

موارد احتیاط مصرف داروی ترانگزامیک اسید

حساسیت:

قبل از مصرف داروی ترانگزامیک اسید، در صورت حساسیت به آن یا اگر آلرژی دیگری دارید به پزشک یا داروساز خود اطلاع دهید. این محصول ممکن است حاوی مواد غیرفعال باشد، که می‌تواند باعث واکنش‌های آلرژیک یا سایر مشکلات شود. برای اطلاعات بیشتر با داروساز خود صحبت کنید. همچنین اگر به موارد دیگر از قبیل  غذاها، رنگها، مواد نگهدارنده یا حیوانات آلرژی دارید، به پزشک خود اطلاع دهید.

در نظر داشته باشید که این دارو ممکن است باعث واکنش‌های آلرژیک جدی از جمله آنافیلاکسی شود. آنافیلاکسی می‌تواند زندگی را تهدید کند و نیاز به مراقبت فوری پزشکی دارد. اگر در حین استفاده از این دارو دچار تنگی‌نفس، گرفتگی قفسه سینه، گرگرفتگی صورت، مشکل در بلع یا تورم دست، صورت یا دهان خود هستید، بلافاصله با پزشک خود تماس بگیرید.

سابقه‌ی خونریزی:

قبل از استفاده از این دارو، سابقه پزشکی خود را به پزشک یا داروساز اطلاع دهید.

  • خونریزی در مغز (خونریزی زیر عنکبوتیه)
  • سابقه لخته شدن خون (مانند پاها،ریه، مغز، چشم)
  • برخی بیماری‌های قلبی (ضربان نامنظم قلب، مشکلات دریچه قلب)
  • مشکلات لخته شدن خون
  • مشکلات کلیوی (از جمله خون در ادرار)
  • خونریزی پریود نامنظم به علت نامشخص.

نکته مهم: اگر ریسک ابتلا به لخته خون دارید احتمالاً نظر پزشک این است که داروی ترانگزامیک اسید را مصرف نکنید.

مشکلات چشمی:

در صورت بروز هر گونه مشکل چشمی مانند تغییر در بینایی فوراً با پزشک خود تماس بگیرید.

بارداری و شیردهی:

این دارو معمولاً در دوران پریود شما استفاده می‌شود. بنابراین بعید است در دوران بارداری استفاده شود. اگر باردار هستید یا قصد بارداری را دارید به پزشک خود اطلاع دهید.

مطالعات کافی در مورد تعیین خطر نوزاد در هنگام استفاده از این دارو در دوران شیردهی در زنان وجود ندارد. قبل از مصرف این دارو هنگام شیردهی، مزایای بالقوه را در مقابل خطرات احتمالی بسنجید.

پیشگیری از بارداری:

اگر از قرص های جلوگیری از بارداری یا دیگر روش‌های جلوگیری از بارداری استفاده می کنید (به عنوان مثال پچ، حلقه واژن یا دستگاه داخل رحمی) به پزشک خود اطلاع دهید.

اگر از روش پیشگیری از بارداری هورمونی نیز استفاده می‌کنید نباید از این دارو استفاده کنید زیرا ممکن است احتمال لخته شدن خون، حمله قلبی یا سکته را افزایش دهد.

بیماری کلیوی:

اگر بیماری کلیوی دارید یا تا به حال به پزشک خود اطلاع داده‌اید. همچنین اگر فاصله بین شروع دوره‌های پریود شما کمتر از ۲۱ روز یا بیشتر از ۳۵ روز است به پزشک خود بگویید.

جراحی:

قبل از انجام جراحی، کلیه محصولات مورد استفاده خود (از جمله داروهای تجویز شده، داروهای بدون نسخه و محصولات گیاهی) را به پزشک یا دندانپزشک خود بگویید.

سابقه پزشکی:

وجود برخی مشکلات پزشکی ممکن است در استفاده از این دارو تأثیر بگذارد. در صورت داشتن سایر مشکلات پزشکی، به ویژه موارد زیر پزشک زنان را در جریان بگذارید:

  • سرطان خون حاد پرومیلوسیتی
  • لخته خون، فعال یا سابقه
  • ترومبوز ورید عمقی (لخته شدن خون در پا)
  • آمبولی ریوی (لخته شدن خون در ریه)
  • انسداد عروق شبکیه یا ورید (لخته شدن خون در چشم)، سابقه
  • سکته مغزی (لخته شدن خون در مغز) – در بیماران با این شرایط استفاده نمی‌شود.
  • بیماری کلیه – با احتیاط استفاده کنید. اثرات ممکن است به دلیل کند کردن دارو از بدن افزایش یابد.

اگر از روش پیشگیری از بارداری هورمونی نیز استفاده می‌کنید نباید از ترانگزامیک اسید استفاده کنید، زیرا ممکن است احتمال لخته شدن خون، حمله قلبی یا سکته را افزایش دهد.

تداخلات دارویی ترانگزامیک اسید با داروهای دیگر

تداخلات دارویی ممکن است نحوه عملکرد داروهای شما را تغییر دهد یا خطر ابتلا به عوارض جانبی جدی را افزایش دهد. این سند شامل همه تداخلات دارویی احتمالی نیست. لیستی از تمام کالاهایی که استفاده می‌کنید (شامل داروهای بدون نسخه و محصولات گیاهی) را نگه دارید و آن را با پزشک و داروساز خود به اشتراک بگذارید. بدون تأیید پزشک، دوز داروها را شروع ، متوقف یا تغییر ندهید.

اگرچه بعضی از داروها به هیچ وجه نباید با هم استفاده شوند، اما در موارد دیگر حتی در صورت ایجاد تعامل ممکن است از دو داروی مختلف استفاده شود. در این موارد پزشک ممکن است بخواهد دوز دارو را تغییر دهد، یا اقدامات احتیاطی دیگر لازم است.

هنگامی که این دارو را مصرف می‌کنید، به خصوص مهم است که متخصص مراقبت‌های بهداشتی شما بدانید که از داروهای ذکر شده در زیر استفاده می‌کنید. فعل و انفعالات زیر بر اساس اهمیت بالقوه آن‌ها انتخاب شده اند و لزوماً همه گیر نیستند.

تداخل دارویی:

استفاده از این دارو با هر یک از داروهای زیر توصیه نمی‌شود. ممکن است پزشک زنان تصمیم بگیرد که شما را با این دارو معالجه نکند یا برخی از داروهای دیگر را که تغییر می‌دهید تغییر دهد.

  • دزوجسترول؛
  • دروسپیرنون؛
  • استرادیول؛
  • اتینیل استرادیول؛
  • اتینودیول؛
  • اتونوژسترل؛
  • ژستودن؛
  • لوونورژسترل؛
  • مدروکسی پروژسترون؛
  • مسترانول؛
  • نومژسترول؛
  • نورلژسترومین؛
  • نوراتیندرون؛
  • نرمترین؛
  • نورجسترل.

داروهایی که به صورت همزمان توصیه نمی‌شوند:

استفاده از این دارو با هر یک از داروهای زیر معمولاً توصیه نمی‌شود، اما ممکن است در بعضی موارد لازم باشد. اگر هر دو دارو با هم تجویز شوند، پزشک ممکن است دوز دارو یا تعداد دفعات استفاده از یک یا هر دو دارو را تغییر دهد.

  • کلرپرومازین؛
  • ترتینوئین.

داروهایی که خطر خونریزی را بالا می‌برند:

تمام برچسب‌های داروهای تجویزی و بدون نسخه را به دقت بررسی کنید زیرا بسیاری از داروها حاوی تسکین‌دهنده درد / کاهش‌دهنده تب (مانند آسپرین، ایبوپروفن، ناپروکسن) هستند که ممکن است خطر خونریزی را افزایش دهند. در صورت تجویز پزشک به دلایل پزشکی خاص مانند حمله قلبی یا پیشگیری از سکته مغزی (با دوزهای ۸۱-۳۲۵ میلی‌گرم در روز)، آسپرین با دوز پایین باید ادامه یابد. از دکتر یا داروساز خود برای جزئیات بیشتر بپرسید.

تداخلات غذایی:

از مصرف برخی از داروها نباید در زمان خوردن غذا یا خوردن انواع خاصی از غذا استفاده شود زیرا ممکن است تداخل ایجاد کند. استفاده از الکل یا تنباکو همراه با داروهای خاص نیز ممکن است باعث ایجاد تداخل شود. با پزشک متخصص خود در مورد استفاده از دارو با غذا، الکل یا دخانیات مشورت کنید.

عوارض جانبی داروی ترانگزامیک اسید

به یاد داشته باشید که پزشک این دارو را برای شما تجویز کرده است زیرا صلاحدید پزشک این است که سود شما بیش از خطر عوارض جانبی است. بسیاری از افرادی که از این دارو استفاده می کنند عوارض جانبی جدی ندارند.

در صورت بروز هر یک از عوارض جانبی زیر بلافاصله با پزشک زنان مشورت کنید:

عوارض جانبی شایع:

  • پوست رنگ پریده؛
  • مشکل تنفس با فشار؛
  • خونریزی یا کبودی غیرمعمول؛
  • خستگی یا ضعف غیرمعمول؛

عوارض جانبی کمتر شایع:

  • اضطراب؛
  • تغییر دید؛
  • درد یا گرفتگی قفسه سینه؛
  • گیجی؛
  • سرفه کردن؛
  • مشکل در بلعیدن؛
  • سرگیجه یا سبکی سر؛
  • غش کردن؛
  • ضربان قلب سریع؛
  • بی‌حسی دست‌ها؛
  • درد، قرمزی یا تورم در بازو یا پا؛
  • پف یا تورم پلک‌ها یا اطراف چشم‌ها، صورت، لب‌ها یا زبان؛
  • بثورات پوستی، کهیر یا خارش.

برخی از عوارض جانبی ممکن است رخ دهد که معمولاً نیازی به توجه پزشکی ندارند. با سازگاری بدن با دارو، این عوارض جانبی ممکن است از بین بروند. همچنین، متخصص مراقبت‌های بهداشتی شما ممکن است بتواند در مورد راه‌های پیشگیری یا کاهش برخی از این عوارض جانبی شما را راهنمایی کند.

در صورت ادامه یا آزاردهنده بودن عوارض جانبی زیر، یا در صورت داشتن هرگونه سوال در مورد آن‌ها، با پزشک زنان مشورت کنید:

عوارض جدی:

  • درد شکم یا معده، ناراحتی یا حساسیت به لمس؛
  • لرز یا تب؛
  • مشکل در حرکت؛
  • سردرد، شدید و ضربان‌دار؛
  • درد مفصل یا کمر؛
  • درد یا گرفتگی عضله؛
  • دردهای عضلانی یا سفتی؛
  • گرفتگی یا آبریزش بینی.

در صورت بروز هرگونه عارضه جانبی جدی، از جمله: مشکلات چشم یا پلک، بلافاصله به پزشک خود اطلاع دهید.

نکته مهم:

اگرچه بعید است، اما این دارو ممکن است مشکلات جدی در لخته خون ایجاد کند. در صورت بروز هر یک از این عوارض جانبی بعید اما جدی، مصرف ترانگزامیک اسید را متوقف کرده و فوراً به پزشک مراجعه کنید.

عوارض جانبی نادر:

  • سرفه خون؛
  • غش کردن؛
  • درد؛
  • تورم؛
  • گرما در کشاله ران؛
  • درد در بازوها و پاها؛
  •  ضعف در یک طرف بدن؛
  •  اختلال گفتار؛
  • تغییرات ناگهانی بینایی؛
  • گیجی؛
  • تغییرات بینایی.

واکنش آلرژیک بسیار جدی به این دارو نادر است.

با این حال در صورت مشاهده علائم واکنش آلرژیک جدی از جمله: بثورات پوستی، خارش، تورم (به ویژه در صورت، زبان، گلو)، سرگیجه شدید، مشکل تنفس  فوراً به پزشک مراجعه کنید.

علائم اوردوز داروی ترانگزامیک اسید

اگر کسی داروی ترانگزامیک اسید را بیش از حد مصرف کرده و علائم جدی مانند از دست دادن یا مشکل تنفس دارد،  با اورژانس تماس بگیرید.

علائم مصرف بیش از حد:

  • حالت تهوع؛
  • استفراغ؛
  • اسهال؛
  • سرگیجه؛
  • تغییرات بینایی؛
  • تغییر در رفتار یا خلق‌وخوی؛
  • لرزش یا لرزش غیرقابل کنترل بخشی از بدن؛
  • راش

دوزهای بالاتر کل IV (مثلاً ۵۰ میلی‌گرم در کیلوگرم)، مانند آن‌هایی که بعد از عمل داده می‌شوند، ممکن است با افزایش خطر تشنج همراه باشد. دوزهای پایین‌تر (به عنوان مثال ، ۱ یا ۲ گرم داده شده در ۸ ساعت اول ضربه) به نظر نمی‌رسد خطر تشنج یا ترومبوآمبولی وریدی را افزایش دهد.

جواب سوالات شما در خصوص داروی ترانگزامیک اسید

این دارو، مانند دیگر داروها نباید خودسرانه مصرف شود.

سوالات زیر رایج ترین سوالات در خصوص مصرف این دارو است:

آیا می‌توان قرص ترانگزامیک اسید را در نوجوانی استفاده کرد؟

این دارو ممکن است توسط خانم‌های نوجوان استفاده شود، اما برای استفاده قبل از شروع پریود در نظر گرفته نشده است. مطالعات مناسبی در مورد رابطه سن با اثرات ترانگزامیک اسید در کودکان یا دختران نوجوان کمتر از ۱۲ سال انجام نشده است.

آیا می‌توان قرص ترانگزامیک اسید را در دوران یائسگی استفاده کرد؟

قرص ترانگزامیک اسید برای استفاده در دوران یائسگی در نظر گرفته نشده است.

ترانگزامیک اسید برای درمان لکه پوستی استفاده می‌شود؟

ترانگزامیک اسید یا ترانکزامیک اسید یکی از مواد نه چندان شناخته شده اما موثر در مراقبت از پوست است. احتمالا شما برای اولین بار است که نام این اسید را می‌شنوید اما ترانگزامیک اسید با تاثیر چشمگیری که در بهبود وضعیت پوست دارد از نظرها مخفی نخواهد ماند. این ماده اثری عالی در روشن کردن پوست و از بین بردن لکه‌های پوستی دارد و می‌تواند ملازما، هایپرپیگمنت‌ها و لک‌های ناشی از جای جوش را به راحتی درمان کند. این ماده به عنوان یک سرم درمانی پس از پاکسازی پوست و قبل از استفاده از محصولات مراقبتی مثل مرطوب کننده و ضدآفتاب به کار می‌رود.

هر چند در بالا به تاثیر ترانگزامیک اسید برای مراقبت از پوست استفاده شد، اما از مصرف خودسرانه ترانگزامیک اسید برای رفع لکه پوستی و غیره به صورت جدی پرهیز کنید. برای هر اقدامی بهتر است از متخصص پوست کمک بگیرید.

مفنامیک اسید بهتر است یا ترانگزامیک اسید؟

مفنامیک اسید جز دسته ی داروهای ضدالتهابی است که برای درمان درد قاعدگی و کاهش خونریزی شدید پریود استفاده می شود. ترانگزامیک اسید نیز چنین خاصیت کاهنده‌ی خونریزی را دارد. اما اینکه کدام بهتر است را باید دکتر زنان تشخیص دهد.

دیکلوفناک بهتر است یا ترانگزامیک اسید؟

قرص دیکلوفناک نیز از دسته داروهای ضدالتهابی است که برای کاهش درد، التهاب و تب مصرف می شود. گاهی زنان از این دارو برای کاهش درد پریود و کم کردن خونریزی یا قطع لکه‌بینی نیز استفاده می‌کنند. برخی نیز هر دو داروی دیکلوفناک و ترانگزامیک اسید را با هم مصرف می‌کنند. بهتر است از مصرف خودسرانه این دو دارو بپرهیزید و در این خصوص با دکتر زنان مشورت کنید.

نحوه‌ی مصرف قرص ترانگزامیک اسید و دوز مصرفی

  • ترانگزامیک اسید به صورت قرصی است که خوراکی مصرف می‌شود.
  • قرص ترانگزامیک اسید را کامل ببلعید.
  • این دارو را شکسته، جویده یا خرد نکنید.
  • قرص ترانگزامیک اسید را طبق دستور پزشک زنان و یا بدون غذا به صورت خوراکی مصرف کنید.
  • ترانگزامیک اسید را در زمان مشخص استفاده کنید.
  • در چرخه قاعدگی بیش از ۵ روز از داروی ترانگزامیک اسید استفاده نکنید و یا بیش از ۶ قرص را در یک دوره ۲۴ ساعته مصرف نکنید.
  • مقادیر بیشتری از داروی ترانگزامیک اسید را مصرف نکنید.
  • دارو را برای مدت زمان طولانی‌تری از دستور پزشک مصرف نکنید.
  • در صورت پریود نشدن، داروی ترانگزامیک اسید را مصرف نکنید.
  • ترانگزامیک اسید را دقیقاً طبق دستور پزشک زنان مصرف کنید.
  • رژیم غذایی طبیعی خود را ادامه دهید، مگر اینکه پزشک زنان خلاف این را به شما توصیه کند.

قرص ترانگزامیک اسید را در طول پریود بیشتر از ۵ روز و یا بیش از ۶ قرص را در یک دوره ۲۴ ساعته مصرف نکنید

میزان مصرف داروی ترانگزامیک اسید

  • میزان مصرف این دارو براساس شرایط پزشکی و پاسخ به درمان است.
  • در ۲۴ ساعت بیش از۶ قرص مصرف نکنید.
  • در صورت تغییر در الگوی خونریزی یا ادامه خونریزی شدید یا بدتر شدن آن، به پزشک زنان خود اطلاع دهید.
  • دوز این دارو برای بیماران مختلف متفاوت خواهد بود.
  • بسیار مهم است که پزشک زنان در حین استفاده از این دارو تغییرات شما را بررسی کند همچنین به شما این امکان را می‌دهد که پزشک شما ببیند دارو مفید است یا خیر و تصمیم می‌گیرد که آیا شما همچنان به مصرف آن ادامه دهید.

منابع:

۱- webmd.com

۲- doctoreto.com


 

0
نوشته شده توسط تحریریه جامعه پزشکان ایران

۵ مسکن که شما را شگفت‌زده خواهند کرد

بیماری‌‌ها و راه درمانپیشگیری بهتر از درمان

به گزارش سایت healthline.com

شاید بارها برایتان پیش آمده باشد که با یک دندان درد یا کمردرد یا هر نوع درد دیگری، اولین گزینه‌ای که به ذهنتان می‌رسد استفاده از قرص باشد! واقعیت این است که بسیاری از مردم به داروها اعتماد می‌کنند، اما باید بدانید هر دارویی عوارض جانبی خاص خود را دارد؛ به علاوه امکان ایجاد تداخل دارویی هم وجود دارد. بدتر از همه اینکه مصرف پیوسته و بی‌رویه‌ی انواع قرص‌ها و مسکن‌ها، می‌تواند اعتیاد‌آور هم باشد که اصلا چیز خوبی نیست. آیا فکر نمی‌کنید بهتر باشد که به سوی طبیعت بازگردیم و از انواع مسکن‌های طبیعی برای تسکین دردهای خود استفاده کنیم؟

بسیاری از گیاهان و ادویه‌جات می‌توانند التهاب و سایر بیماری‌های مرتبط را درمان کنند. این گزینه‌های گیاهی، تحت دسته‌ی درمانی قرار می‌گیرند و به‌عنوان داروی

 

جایگزین شناخته می‌شوند. آن‌ها شامل طب سوزنی‌، یوگا،‌ ریکی و سایر تمرینات فیزیکی هم می‌شوند. وقتی صحبت از تسکین درد می‌شود‌، ممکن است از تأثیر مسکن‌های طبیعی شگفت‌زده شوید. پس با دیجی‌کالا مگ همراه باشید تا ۵ نمونه از این مسکن‌های طبیعی را بهتر بشناسیم.

۱. پوست بید

مردم، قرن‌ها از پوست بید برای تسکین التهاب که علت بیشتر دردها است، استفاده می‌کردند. امروزه ثابت شده که پوست بید سفید، حاوی ماده‌ی شیمیایی سالیسین است که مشابه ماده اصلی آسپرین (بایر) است.

در ابتدا مردم برای تسکین درد و تب خود، پوست بید را می‌جویدند، اما امروزه پوست بید به‌عنوان یک گیاه خشک فروخته می‌شود که می‌توانید آن را مانند چای دم کنید. همچنین به‌عنوان مکمل مایع یا به شکل کپسول هم ارائه می‌شود. می‌توانید از پوست بید برای تسکین ناراحتی ناشی از سردرد، کمردرد‌، آرتروز (OA) و بسیاری از بیماری‌های دیگر استفاده کنید. با این حال باید بدانید که پوست بید هم خطرات و عوارض جانبی خاص خود را دارد؛ مثلا می‌تواند باعث ناراحتی معده شود‌، ممکن است کلیه‌های شما را کند کرده و زمان خونریزی را مانند

آسپرین طولانی کند و همان‌طور که آسپرین به مقدار زیاد می‌تواند برای کودکان مضر باشد‌، پوست بید هم می‌تواند برای کودکان سمی باشد، بنابراین فقط باید توسط بزرگسالان مصرف شود.

اگر به آسپرین حساس هستید یا از داروهای ضد‌ التهابی بدون نسخه (OTC) مانند آسپرین، ایبوپروفن یا ناپروکسن استفاده می‌کنید‌، باید از مصرف پوست درخت بید اجتناب کنید. همچنین در صورت مصرف وارفارین (کومادین) یا سایر داروهای ضد انعقاد هم باید از مصرف آن اجتناب کنید، زیرا سالیسین می‌تواند خطر خونریزی را افزایش دهد. اگر از داروهای ضد التهاب یا ضد درد دیگر استفاده می‌کنید‌، قبل از مصرف پوست بید حتما با پزشک خود مشورت کنید.

۲. زردچوبه

زردچوبه، ادویه‌ای زرد رنگ با طعمی بی‌نظیر است. این ادویه، حاوی ترکیب کورکومین (یک آنتی‌اکسیدان است) که به محافظت از بدن در برابر مولکول‌های رادیکال آزاد که می‌توانند به سلول‌ها و بافت‌های بدن آسیب برسانند‌، کمک می‌کند. زردچوبه همچنین می‌تواند برای درمان بسیاری از بیماری‌های زیر استفاده شود‌.

  • سوء هاضمه؛
  • زخم‌ها؛
  • ناراحتی معده؛
  • پسوریازیس؛
  • سرطان.

برخی از مبتلایان به آرتروز هم به‌عنوان یک مسکن طبیعی به زردچوبه روی می‌آورند، زیرا به تسکین التهاب کمک می‌کند.

۳. میخک

میخک کامل اغلب برای چاشنی غذاهای گوشتی و برنج استفاده می‌شود. میخک آسیاب‌شده هم در انواع کیک‌ها و کلوچه‌ها و بسیاری از غذاهای دیگر استفاده می‌شود. به‌عنوان دارو‌، میخک را می‌توان به شکل کپسول یا پودر استفاده کرد. البته روغن میخک هم گزینه‌ی دیگری است. مانند سایر مکمل‌های گیاهی‌، می‌توانید از میخک برای درمان طیف وسیعی از بیماری‌ها استفاده کنید. میخک ممکن است به کاهش حالت تهوع و درمان سرماخوردگی کمک کند. همچنین ممکن است در تسکین درد ناشی از سردرد‌، التهاب مفاصل و دندان درد هم کمک‌کننده باشد. همچنین می‌توان از میخک به‌عنوان بخشی از یک مسکن موضعی استفاده کرد.

یک مطالعه نشان داده است که می‌توان از میخک برای درمان عفونت‌های قارچی استفاده کرد‌، اما تحقیقات بیشتری در این زمینه لازم است.

ماده فعال موجود در میخک، اوژنول است‌، یک مسکن طبیعی که در برخی از مسکن‌های OTC هم استفاده می‌شود. مالیدن مقدار کمی روغن میخک به لثه‌ها ممکن است به طور موقت درد دندان را کاهش دهد تا زمانی که بتوانید به دندانپزشک مراجعه کنید. این در حالی است که مصرف بیش از حد روغن میخک رقیق نشده هم ممکن است به لثه‌ی شما صدمه بزند! بنابراین قبل از آزمایش در خانه‌، این روش را با دندانپزشک خود در میان بگذارید.

افرادی که دچار اختلالات خونریزی هستند یا از داروهای رقیق‌کننده خون استفاده می‌کنند باید هنگام مصرف محصولات میخک مراقب باشند، چون روغن میخک می‌تواند خطر خونریزی غیرطبیعی را افزایش دهد.

۴. طب سوزنی

این روش پزشکی باستانی چینی به دنبال تسکین درد با ایجاد تعادل در مسیرهای انرژی طبیعی بدن است. جریان انرژی که با نام qi شناخته می‌شود، «جریان چی» خوانده می‌شود. برای این عمل، متخصصان طب سوزنی، سوزن‌های ریز و نازکی را روی پوست شما قرار می‌دهند. محل تزریق به منبع درد مربوط می‌شود. بر اساس چی‌، ممکن است یک سوزن به دور از قسمتی از بدن وارد شود که درد را تجربه می‌کند.

طب سوزنی می‌تواند با ترشح سروتونین‌ (ماده شیمیایی «احساس خوب» که درد را تسکین می‌دهد) درد را تسکین دهد. یک مطالعه در سال ۲۰۱۲ نشان داد که طب سوزنی به تسکین درد مرتبط با آرتروز‌، میگرن و محل‌های مختلف درد مزمن هم کمک می‌کند.

۵. گرما و یخ

یکی از رایج‌ترین داروهای ضد درد خانگی استفاده از گرما و یخ به طور مستقیم در محل‌های درد است. اگرچه ممکن است این روش درمانی واضح به نظر برسد‌، اما همه نمی‌دانند دقیقا چه زمانی از یخ در مقابل گرما استفاده می‌شود.

استفاده از کیسه‌ی یخ برای کاهش تورم و التهاب، اندکی پس از کشیدگی عضله‌، تاندون یا رباط، ممکن است تسکین را به همراه داشته باشد. جالب است که وقتی التهاب از بین رفت‌، گرما ممکن است سفتی ناشی از پیچ‌خوردگی و کشیدگی را کاهش دهد.

یک بسته‌ی سرد که برای مدت کوتاهی روی سر قرار گیرد هم ممکن است به کاهش سردرد کمک کند، اما اگر مشکل دردناک شما آرتروز است‌، قرار دادن یک کیسه‌ی آب گرم روی مفصل آسیب‌دیده بیشتر از یخ می‌تواند کمک‌کننده باشد. استفاده از این کیسه‌های آب گرم موثر و آسان است و می‌توانید آن‌ها را بارها در مایکروویو گرم کرده و استفاده کنید. در صورت آسیب دیدگی‌، با پزشک یا داروساز خود درباره‌ی نحوه‌ی استفاده بهینه از گرما یا یخ برای کاهش درد صحبت کنید.

هنگام مدیریت درد مراقب باشید

مسکن‌های طبیعی که در بالا توضیح داده شد، ممکن است فقط برای دلایل خاصی از درد موثر باشند. به علاوه، ممکن است همه‌ی پیشنهادات موجود در این لیست برای شما کارساز نباشد. با این حال‌، این جایگزین‌های طبیعی برای داروهای تجویزی یا OTC حداقل ممکن است قبل از مراجعه به راه‌حل‌های دارویی‌، گزینه‌های مناسبی را به شما ارائه دهند که می‌توانید از آن‌ها به‌عنوان راه‌حل‌هایی طبیعی برای تسکین دردهای خود استفاده کنید.

کلام آخر

به یاد داشته باشید درد، یک سیگنال در بدن است که نشان می‌دهد چیزی اشتباه است. ممکن است موقتی باشد‌، مانند کشیدگی عضله، اما می‌تواند به این معنا هم باشد که شما یک مشکل جدی بهداشتی دارید که نیاز به ارزیابی پزشکی حرفه‌ای دارد. بنابراین برای تشخیص منبع درد خود حتما به پزشک مراجعه کنید و در عین حال، درباره برخی گزینه‌های طبیعی برای درمان هم صحبت کنید.

این مطلب فقط جنبه‌ی آموزش و اطلاع‌رسانی دارد. پیش از استفاده از توصیه‌های این مطلب حتما با پزشک متخصص مشورت کنید.

منابع:

۱- healthline.com

۲- digikala.com


 

0
نوشته شده توسط تحریریه جامعه پزشکان ایران

دارونامه؛ آشنایی با گاسترودین(Gastrodin)، داروی ضد درد معده و روده

بیماری‌‌ها و راه درماندارونامه , پیشگیری بهتر از درمان

 

توجه: مطلبی که مطالعه می‌کنید صرفا جنبه‌ی افزایش آگاهی دارد و به هیچ وجه جایگزین توصیه‌های پزشک نیست. برای مصرف دارو، آگاهی از عوارض جانبی، تداخل دارویی و موارد مرتبط دیگر لازم است حتما به پزشک متخصص مراجعه کنید.

موارد مصرف:

– ضدالتهاب و درد ناشی از اولسرپپتیک معده و اثنی‌عشر؛
– افزایش مقاومت مخاطی؛
– التیام زخم معده و اثنی‌عشر.

موارد منع مصرف : 

– در موارد نارسایی حاد کلیه، هپاتیت مزمن، انسداد مجاری صفرا، سیروز کبد، پایین بودن پتاسیم خون استفاده نگردد.
– در بیماران مبتلا به افزایش فشار خون با مشورت پزشک و همراه با کنترل فشار خون مصرف شود.

مصرف در بارداری و شیردهی:

در این دوران مصرفش ممنوع است.

نکات قابل توجه: 

– دارو دور از دسترس کودکان نگهداری شود .
– از داروهای مشابه که در ایران هم سابقه مصرف داشته‌اند می‌توان به Caved-s , Vigastrin , Rabro,  Ulcedal  اشاره کرد .

تداخلات دارویی:

مصرف همزمان با سایر داروهای پایین آورنده پتاسیم ( مثلThiazide diuretics و ملین‌های محرک ) می‌تواند باعث شدت عدم تعادل الکترولیت گردد و با کاهش پتاسیم، ممکن است عملکرد Cardiac glycosides را افزایش داده و با داروهای ضدآریتمی تداخل کند.

عوارض جانبی:

مصرف ریشه و عصاره توتال با وجود گلیسیریزین بالا در دوره‌های طولانی مدت موجب بالا رفتن فشار خون و بروز علائم مینرالوکورتیکوئیدی می‌گردد(که البته با قطع دارو عوارض برطرف می‌شود ). به همین علت برای به حداقل رساندن این عارضه جانبی، قرص گاسترودین از عصاره شیرین بیانی که دارای پایین‌ترین میزان گلیسیریزین می‌باشد، تهیه شده است.

دستور مصرف:

بارعایت رژیم غذائی، یک یا دو قرص قبل از هرغذا، به مدت ۴ تا ۶ هفته. قرص گاسترودین می‌تواند به تنهائی یا همراه با داروهای آنتی‌اسید تجویز گردد.

شرایط نگهداری:

در دمای کمتر از ۳۰ درجه سانتی‌گراد، دور از نور و رطوبت نگهداری شود.

اثرات درمانی و فارماکولوژی:

بررسی‌های اخیر نشان داده است که عصاره این گیاهان حاوی ترکیبات مؤثر در درمان گاستریت و اولسرهای پپتیک معده واثنی‌عشر می‌باشد که مهم‌ترین آن‌ها فلاوونوئیدها، ساپونوزیدها وموسیلاژهای آن است.

مکانیسم اثر گاسترودین، مجموعه مکانیسم‌های مواد موثره آن است. اثر ضدترشح شیره معده و اثر ضداولسر عصاره شیرین‌بیان ممکن است مربوط به متوقف کردن عمل بین گیرنده‌های موکوزال و آزاد شدن استیل کولین اعصاب واگ باشد.

بعلاوه با تاثیر برترکیب شیمیایی موکوس معده، سدموکوسی رانسبت به تاثیر اسید معده تقویت می‌کند.

مکانیسم اثر فلاوونوئیدهای شیرین‌بیان و کالاندولا نیز بر اساس اثرات ضدالتهاب فلاوونوئیدها بیان می‌شود که می‌توانند از آزاد شدن هیستامین جلوگیری نمایند و به علاوه برای آن‌ها اثرات دیگری نظیر تثبیت غشاء لیزوزمی و تاثیر بر نفوذپذیری و مقاومت مویرگی قائل هستند.

موسیلاژ ختمی نیز دارای اثرات محافظت کنندگی مخاط سیستم گوارش می‌باشد.

اجزاء تشکیل دهنده:

هر قرص گاسترودین دارای ۴۰۰ میلی‌گرم عصاره ریشه گیاه شیرین‌بیان  با نام علمی   Glycyrrhiza glabra  (که مقدارگلیسیریزین آن تا حد امکان کاهش یافته است) و عصاره گل‌های کالاندولا(.Calendula off)  و پودر ریشه ختمی (.Althaea off)  می‌باشد.

منبع: drsaniei.darooyab.ir


0
نوشته شده توسط فرناز اخباری

آنچه باید درباره اسید فولیک بدانید

بیماری‌‌ها و راه درماندارونامه , فرناز اخباری  ,  پیشگیری بهتر از درمان

 

به گزارش سایت medicalnewstoday.com

اسید فولیک فرم مصنوعی فولات است که یک ویتامین B طبیعی است. فولات به ساخت DNA و سایر مواد ژنتیکی کمک می‌کند. از اهمیت ویژه‌ای در سلامت دوران بارداری برخوردار است.

فولات، که ویتامین B-9 نیز نامیده می‌شود ، یک ویتامین B است که به‌طور طبیعی در غذاهای خاصی وجود دارد. اسید فولیک فرم فولات است که تولید کنندگان به مکمل‌های ویتامین و غذاهای غنی شده اضافه می‌کنند.
این مقاله به بررسی عملکرد اسید فولیک در بدن، برخی منابع، میزان توصیه شده و اثرات کمبود آن می‌پردازد.

علت اهمیت:

فولات در طیف وسیعی از عملکردهای بدن مهم است.
به عنوان مثال به بدن کمک می‌کند تا گلبول‌های قرمز جدید سالم بسازد. گلبول‌های قرمز خون اکسیژن را در سراسر بدن حمل می‌کنند. اگر بدن به اندازه کافی از گلبول‌های قرمز استفاده نکند، فرد می‌تواند دچار کم‌خونی شود که منجر به خستگی، ضعف و رنگ پریدگی می‌شود.
بدون فولات کافی، نوعی کم‌خونی به نام کم‌خونی فقر فولات نیز ایجاد می‌شود.

فولات همچنین برای سنتز و ترمیم DNA و سایر مواد ژنتیکی و برای تقسیم سلول‌ها ضروری است.
دریافت فولات به اندازه کافی در دوران بارداری بسیار مهم است. کمبود فولات در دوران بارداری می‌تواند منجر به نقص لوله عصبی مانند اسپینا بیفیدا و آنانسفالی شود.
به دلیل اهمیت آن برای سلامتی، سازمان غذا و داروی آمریکا (FDA) از تولیدکنندگان می‌خواهد اسید فولیک را به نان غنی شده، ماکارونی، برنج، غلات و سایر محصولات غلات در ایالات متحده اضافه کنند.

از زمان مصرف آن در بارداری، تعداد نوزادان متولد شده با بی‌نظمی لوله عصبی کاهش یافته است.
لیست زیر به بررسی برخی از شرایطی می‌پردازد که مکمل‌های اسید فولیک می‌توانند بر آن‌ها تأثیر بگذارند:

نقص لوله عصبی

مصرف مکمل‌های اسید فولیک قبل و در دوران بارداری از ایجاد نقص لوله عصبی در جنین جلوگیری می‌کند.

همچنین ممکن است خطرات زایمان زودرس، آریتمی قلب و شکاف کام را کاهش دهد.

سازمان مکمل‌های غذایی اظهار می‌دارد همه زنانی که قصد بارداری دارند باید روزانه ۴۰۰ میکروگرم اسید فولیک از مکمل‌ها یا غذاهای غنی شده  به همراه فولات دریافتی از رژیم غذایی معمول خود مصرف کنند.

افسردگی

افرادی که سطح فولات پایین‌تری دارند ممکن است بیشتر دچار افسردگی شوند. با این حال، مصرف مکمل‌های اسید فولیک می‌تواند در تاثیر بیشتر داروهای افسردگی باشد.

اوتیسم

برخی تحقیقات نشان می‌دهد که مصرف اسید فولیک قبل و در اوایل بارداری می‌تواند شانس ابتلای نوزاد به اوتیسم را کاهش دهد. با این حال، نتایج مطالعه قطعی نیست و تحقیقات بیشتری برای تعیین نقش بالقوه اسید فولیک ضروری خواهد بود.

روماتیسم مفصلی

پزشکان ممکن است از اسید فولیک برای اثر بیش‌تر متوترکسات برای آرتریت روماتوئید استفاده کنند.

متوترکسات یک داروی موثر در این بیماری است، اما ممکن است باعث دفع فولات از بدن و ایجاد علائم گوارشی شود. مطالعات نشان می‌دهد که مصرف مکمل‌های اسید فولیک می‌تواند این عوارض جانبی را تا ۷۹ درصد کاهش دهد.

چه کسانی باید اسید فولیک مصرف کنند؟

اکثر مردم از رژیم غذایی خود به اندازه کافی فولات دریافت می‌کنند و کمبود فولات در ایالات متحده به ندرت دیده می‌شود.
با این وجود، دستورالعمل‌های رسمی توصیه می‌کند که همه زنان باردار و زنانی که ممکن است باردار شوند از اسید فولیک استفاده کنند.
این به این دلیل است که اسید فولیک برای رشد اولیه جنین بسیار مهم است. نخاع یکی از اولین قسمت‌های بدن است که ایجاد می‌شود و کمبود فولات می‌تواند منجر به نقص نخاع شود.

میزان مصرف توصیه شده

دفتر تأمین سلامت زنان توصیه می‌کند که زنانی که باردار هستند یا ممکن است باردار شوند ۴۰۰-۸۰۰ میکروگرم اسید فولیک در روز مصرف کنند و افرادی اسپینا بیفیدادارند یا سابقه خانوادگی نقص لوله عصبی دارند روزانه ۴۰۰۰ میکروگرم مصرف کنند.

کسانی که به نوزاد خود شیر می دهند باید ۵۰۰ میکروگرم در روز مصرف کنند.
بدن اسید فولیک را بهتر از فولات از مکمل‌ها و غذاهای غنی شده از غذاهای طبیعی جذب می‌کند.
سازمان مکمل‌های غذایی توصیه می‌کند که افراد باید معادل جدول زیر (DFEs) فولات را از منابع غذایی یا ویتامین دریافت کنند:

توجه به این نکته ضروری است که اسید فولیک می‌تواند با داروهای خاصی تداخل داشته باشد و ممکن است برای همه افراد بی‌خطر نباشد.

در صورت داشتن هر یک از بیماری‌های زیر، فرد باید قبل از مصرف اسید فولیک با پزشک مشورت کند:

• صرع؛
•دیابت نوع ۲؛
•روماتیسم مفصلی؛
• لوپوس؛

بیماری التهابی روده (IBD)

• بیماری سلیاک
بهتر است افرادی که دیالیز کلیه می‌کنند از مصرف اسید فولیک خودداری کنند.

منابع غذایی:

اسید فولیک در مکمل‌های غذایی و غذاهای غنی شده شامل نان، آرد، غلات و حبوبات وجود دارد.

همچنین یک افزودنی رایج به ویتامین‌های ب کمپلکس است.
بسیاری از غذاها به طور طبیعی سرشار از فولات هستند. بهترین منابع عبارتند از:

• جگر؛
• اسفناج آب پز؛
• لوبیا چشم سیاه؛
• مارچوبه؛
• جوانه بروکسل؛
• کاهو؛
• آووکادو؛
• کلم بروکلی؛
• سبزی خردل؛
• نخود سبز؛
• لوبیا؛
• آب گوجه‌فرنگی؛
• خرچنگ Dungenese
• آب پرتقال؛
• بادام زمینی خشک شده؛
• پرتقال تازه و گریپ فروت؛
• پاپایا؛
• موز؛
• تخم‌مرغ آب پز؛
• طالبی؛

کمبود فولات

کمبود فولات زمانی رخ می‌دهد که مقدار کافی فولات در بدن وجود نداشته باشد. این می‌تواند منجر به نوعی کم‌خونی به نام کم‌خونی مگالوبلاستیک شود.
در دوران بارداری، کمبود فولات خطر نقص‌های مادرزادی را افزایش می‌دهد.

برخی از علائم کمبود فولات عبارتند از:

• ضعف؛
• خستگی؛
• مشکل در تمرکز؛
•  سردرد؛
• تحریک‌پذیری؛
• تپش قلب؛
• زخم در زبان و داخل دهان؛
• تغییر رنگ پوست، مو یا ناخن؛
• تحریک‌پذیری، سردرد، تپش قلب و تنگی‌نفس.

برخی از گروه‌های در معرض خطر کمبود فولات عبارتند از:

• افراد مبتلا به اختلال مصرف الکل؛
• زنان حامله؛
• افراد در سن باروری؛
• افرادی که شرایط جذب مواد مغذی را به خوبی ندارند، از جمله IBD و بیماری سلیاک؛
• افراد مبتلا به پلی مورفیسم MTHFR

عوارض جانبی اسید فولیک

مصرف بیش از حد اسید فولیک هیچ عارضه جانبی جدی ندارد. در موارد بسیار نادر، افراد ممکن است ناراحتی معده داشته باشند. اگر فرد بیش از مقدار لازم فولات مصرف کند، هیچ دلیلی برای نگرانی وجود ندارد. اسید فولیک محلول در آب است، بنابراین هر مقدار اضافی به‌طور طبیعی از طریق ادرار دفع می‌شود.

خلاصه

اسید فولیک فرم مصنوعی فولات (یک ویتامین B مهم) است. اکثر مردم از رژیم غذایی خود فولات کافی دریافت می کنند ، اما افرادی که در معرض کمبود هستند و زنانی که قصد بارداری دارند ممکن است نیاز به مصرف مکمل های اسید فولیک داشته باشند.

منبع: medicalnewstoday.com


 

0
نوشته شده توسط تحریریه جامعه پزشکان ایران

بد جوش خوردن استخوان شکسته

بیماری‌‌ها و راه درمان , پیشگیری بهتر از درمان

 

اگرچه بیشتر افراد شکستگی استخوان را تجربه کرده‌اند، ولی در میان آنها کسانی هم بوده‌اند که بعد از این اتفاق حتی مجبور به انجام عمل جراحی شدند، چون استخوان شکسته شده یا بعد از فرآیند گچ‌گیری درست جوش نخورده یا اصلا جوش نخورده است.

یکی از بدترین دردهایی که بعد از درد زایمان یا به دلیل سنگ کلیه هر فردی ممکن است تجربه کند، دردهای ناشی از شکستگی استخوان‌ها در هر جای بدن است.

این اتفاق معمولا بعد از سقوط رخ می‌دهد، ولی خیلی از ما ممکن است نفهمیم بعد از سقوط کردن، دچار شکستگی استخوان شده‌ایم.

این اشتباه بخصوص در نواحی تحتانی یا مچ پا بیشتر بروز می‌کند. چون در این موارد شاید به این فکر کنیم که استخوان نشکسته، فقط پیچ خورده یا یک آسیب مختصر در تاندون‌های آن ناحیه پیش آمده است. ولی زمانی که بعد از مدتی کوتاه ناحیه دردناک ورم کرد، تغییر رنگ داد و به شکلی دردناک شد که دیگر قادر به حرکت دادن آن نشدیم، باید مطمئن باشیم شکستگی رخ داده است.

استخوان‌های دیرجوش

اگرچه بیشتر افراد شکستگی استخوان را تجربه کرده‌اند، ولی در میان آنها کسانی هم بوده‌اند که بعد از این اتفاق حتی مجبور به انجام عمل جراحی شدند، چون استخوان شکسته شده یا بعد از فرآیند گچ‌گیری درست جوش نخورده یا اصلا جوش نخورده است.

روند جوش‌خوردن استخوان ممکن است مشکلاتی به همراه داشته باشد و جوش‌خوردن درست صورت نگیرد. در این میان ممکن است استخوان بد یا دیر جوش بخورد یا اصلا جوش نخورد، یعنی وقتی می‌گوییم یک استخوان بد جوش خورده که فرآیند ترمیم انجام شده، ولی ممکن است این جوش‌خوردن به همراه اختلالاتی باشد، یعنی راستایی که استخوان قبلا داشته، دیگر ندارد و ممکن است کج شده باشد. این استخوان در عملکرد فرد اختلال ایجاد خواهد کرد.

معمولا در اندام فوقانی جوش‌خوردن استخوان سه تا چهار هفته و در اندام تحتانی که وزن را تحمل می‌کند، شش تا هشت هفته جوش‌خوردن استخوان طول می‌کشد.

بر حسب آناتومی استخوان و نوع شکستگی زمان بهبودش مشخص است. اگر این زمان به درازا بکشد به چند دلیل است؛ یکی این که فرد از نظر بافتی دچار مشکل شده یا قطعات استخوان درست سر جایشان قرار نگرفته باشد، یا فرد بی‌حرکتی را رعایت نکرده باشد، یا قطعه بافت نرمی استخوان شکسته قرار گیرد و این باعث شود دیر جوش بخورد. همچنین ممکن است خونریزی‌هایی در آن قسمت انجام شود و ترمیم استخوان دیر صورت بگیرد.

بیماری‌های مقصر

با این حال نباید از بیماری‌های مختلف و اضافه شدن آنها به دلایل دیر جوش خوردن استخوان‌ها غافل بود.

 

گاهی سن بالا، مصرف سیگار، کم‌خونی‌های شدید، دیابت، بیماری‌هایی مثل راشیتیسم که مشکلات جذب کلسیم دارند، عفونت‌ها، کورتون‌ها، داروهای ضد انعقادی مثل وارفارین همگی می‌توانند منجر به دیر جوش خوردن استخوان‌ها شوند.

در بعضی استخوان‌ها هم به صورت ذاتی خون بخوبی جریان ندارد؛ مثل استخوان ران. اگر اینها دچار شکستگی شوند، ممکن است با مشکلات جدی‌تری روبه‌رو شوند.

در برخی استخوان‌ها مثل درشت‌نی هم جریان خون متوسط است و اگر شکستگی شدید و بافت نرم هم آسیب‌دیده باشد، خیلی دیر جوش خواهد خورد.

فقط جراحی

اما در میان این دلایل، اگر استخوانی بد جوش خورد، ممکن است درست جا نیفتاده است، مثل استخوان ترقوه که وقتی دو سر شکسته‌اش از هم جدا شود، اشکال زیادی برای عضو شکسته ایجاد نمی‌کند و کارکردش را انجام می‌دهد، ولی همیشه این‌طور نیست.

یکی از بدترین دردهایی که بعد از درد زایمان یا به دلیل سنگ کلیه هر فردی ممکن است تجربه کند، دردهای ناشی از شکستگی استخوان‌ها در هر جای بدن است.

 

این اتفاق معمولا بعد از سقوط رخ می‌دهد، ولی خیلی از ما ممکن است نفهمیم بعد از سقوط کردن، دچار شکستگی استخوان شده‌ایم.

 

این اشتباه بخصوص در نواحی تحتانی یا مچ پا بیشتر بروز می‌کند. چون در این موارد شاید به این فکر کنیم که استخوان نشکسته، فقط پیچ خورده یا یک آسیب مختصر در تاندون‌های آن ناحیه پیش آمده است. ولی زمانی که بعد از مدتی کوتاه ناحیه دردناک ورم کرد، تغییر رنگ داد و به شکلی دردناک شد که دیگر قادر به حرکت دادن آن نشدیم، باید مطمئن باشیم شکستگی رخ داده است.

منبع: tebyan.net


 

0
نوشته شده توسط فرناز اخباری

توضیح اعتیاد به نیکوتین و چگونه داروها می‌توانند کمک کننده باشند

بیماری‌‌ها و راه درمان, دارونامهفرناز اخباری ,  ,  پیشگیری بهتر از درمان

 

به گزارش سایت health.harvard.edu

مارک تواین در مورد اصل اعتیاد به نیکوتین گفت: «ترک سیگار ساده‌ترین کار در جهان است. من می‌دانم زیرا هزاران بار آن را انجام داده‌ام.»

کلمه اعتیاد در حالی که یک اصطلاح تشخیصی رسمی نیست، اشاره بر از دست دادن کنترل بر استفاده از یک ماده دارد. در برخی افراد، برخی از داروها، به صورت استفاده اجباری و کاملاً غیرقابل کنترل می‌شود.

در موارد دیگر، مانند نیکوتین، کنار گذاشتن سیگار صبحگاهی بیشتر شبیه حبس نفس است؛ شما می‌توانید این کار را مدتی انجام دهید، اما در نهایت رفلکس‌های شما کنترل می‌شوند.

از آن‌جا که افراد سیگاری می‌توانند سیگار را ترک کنند، سیگار کشیدن به عنوان یک عادت به نظر می‌رسد که می‌توان با اراده بر آن غلبه کرد و تا همین اواخر، اعتیاد به عنوان یک رفتار بد تلقی می‌شد. ما اکنون می‌دانیم  که اعتیاد یک اختلال عصبی است که ناشی از تغییرات در قسمتی از مغز است که به عنوان مرکز پاداش شناخته می‌شود.

استفاده از مواد مخدر لذت‌بخش است زیرا مواد اعتیادآور منجر به تحریک مستقیم مرکز پاداش می‌شود و مغز را فریب می‌دهد تا فکر کند اتفاق بزرگی رخ داده است. این احساس لذت‌بخش، عاملی است که باعث می‌شود مردم بارها و بارها از این دارو استفاده کنند.

با گذشت زمان، این نوع تحریک باعث تغییرات عصبی می‌شود و این تغییرات بیش از قبل بر رفتار تأثیر می‌گذارد. این مطلب ما را به گفته مارک تواین باز می‌گرداند که او می‌تواند برای مدتی سیگار را ترک کند، اما در نهایت مغزش او را به سمت نیکوتین سوق داد و حلقه پایان ناپذیر درست کرد که در آن هزاران بار سیگار را «ترک» کرد، اما دوباره چند روز بعد سیگار کشید.

درمان دارویی:

در حال حاضر اعتیاد یک اختلال عصبی مزمن است که مانند سایر بیماری‌های مزمن به درمان پاسخ می‌دهد. در حالت ایده‌آل، مدیریت درمان اعتیاد به نیکوتین ترکیبی از داروها برای سرکوب هوس به همراه  مشاوره است تا بیماران در رفتارشان تجدید نظر کنند، درست مانند درمان‌های فشار خون بالا و دیابت نوع ۲ اغلب داروها به همراه مشاوره برای مدیریت استرس یا تغییر رفتار می‌باشد.

سازمان غذا و دارو امریکا، وارنیسلین (Chantix) را داروی ترک سیگار می‌داند. این دارو با مسدود کردن و تا حدی فعال کردن گیرنده نیکوتین در سیستم عصبی مرکزی، کاهش اثرات لذت بخش سیگار و در عین حال کاهش اثرات ترک با ترشح دوپامین (ماده شیمیایی که نشان‌دهنده پاداش مغز است) – هر چند در مقادیر کم‌تر از نیکوتین عمل می‌کند.

مطالعات بزرگ نشان داده است که وارنیسلین موثر و قابل تحمل است، سیگاری‌هایی که وارنیکلین را در هنگام ترک سیگار دریافت می‌کردند، در مقایسه با افرادی که دارونما دریافت می‌کردند بیش از دو و نیم برابر از یک سال پس از ورود به آزمایش، سیگار نکشیدند.

اخیرا، در یک فراخوان در تلاش برای کمک به ترک سیگاری‌ها با قرص وارنیسلین با شکست روبرو شد، زیرا حاوی سطحی از مواد سرطان‌زای بالقوه به نام نیتروزامین‌ها است که بیش از حد مجاز تعیین شده توسط سازمان غذا و دارو است.

این اطلاعات مطمئناً برای افراد سیگاری نگران کننده است، هرچند با توجه به ضرر سیگار برای سلامتی، نسبت خطر و فایده همچنان برای افرادی که می‌توانند با موفقیت ترک کنند، به نفع استفاده از دارو است. در واقع، سازمان غذا و دارو نشان داده است که هیچ خطری در استفاده از داروی وارنیسلین استفاده می‌کنند وجود ندارد و توصیه می‌کند که مردم از آن استفاده کنند، اگرچه فراخوان ممکن است منجر به کمبود دارو شود.

داروهای جایگزین نیکوتین، مانند آدامس‌ها، قرص مکیدنی یا چسب‌ها نیز با تسکین علائم ترک، که اغلب موانع اصلی ترک سیگار هستند، باعث ترک بهتر سیگار می‌شوند. از آنجا که مصرف خوراکی و جذب نیکوتین از طریق پوست کندتر است و میزان پیک آن بسیار کمتر از سیگار کشیدن است، این اشکال نیکوتین نسبت به نیکوتین استنشاقی احساس پاداش کمتری دارد و می‌تواند به افراد سیگاری کمک کند تابا علائم و هوس کمتری، سیگار را ترک کنند.

بوپروپیون، یک داروی ضدافسردگی (نام تجاری Wellbutrin ، Zyban و غیره)، همچنین می تواند با تقلید از اثرات نیکوتین به سیگاری‌ها کمک کند تا سیگار را ترک کنند و در نتیجه علائم ترک کمتری داشته باشند.

اثرات جانبی

از بین سه دارویی که برای کمک به ترک سیگار استفاده می‌شود ، داروی وارنسیلین موثرترین دارو است. مانند همه داروها، عوارض جانبی نیز دارد که شامل تهوع، بی‌خوابی و سردرد است.

سوالاتی وجود دارد مبنی بر اینکه آیا وارنسیلین می‌تواند علائم افسردگی، افکار خودکشی، تحریک و پرخاشگری را ایجاد کند، اگرچه تحقیقات نشان می‌دهد که ممکن است که همه این مشکلات هنگام ترک سیگار رخ دهند، اما هیچ یک از آن‌ها بیشتر در افرادی که وارنیسلین مصرف می‌کنند نسبت به افرادی که دارونما مصرف کردند دیده نشده است. با این وجود، استفاده باید تحت نظارت باشد و بیمارانی که دچار تغییر خلق‌وخو یا رفتار می‌شوند، باید پزشک خود را مطلع کنند.

درمان حمایتی

مشاوره رفتاری پایه درمان اختلالات مصرف مواد است و می‌تواند به افراد در ترک سیگار کمک کند. خطوط مربوط به ترک و ابزارهای دیجیتالی مختلفی در دسترس هستند که می‌توانند بسیار مفید باشند ، همانطور که درمان فردی یا گروهی می‌تواند مفید باشد. هرچند بیشتر درمان بهینه مشاوره رفتاری  به همراه دارو درمانی است، در صورت عدم وجود دارو، مشاوره به تنهایی نیز می تواند موثر باشد. بیماران مبتلا به اعتیاد به نیکوتین همچنین می‌توانند از غربالگری سلامتی برای شناسایی و درمان مشکلات پزشکی ناشی از سیگار کشیدن مانند مشکلات تنفسی و بیماری‌های قلبی استفاده کنند.

علیرغم کمبود موقت در دسترس بودن داروها، کمپین‌های ترک و تشویق مصرف دارو، یکی از منطقی‌ترین استراتژی‌های بهداشت عمومی است که می‌توانیم به کار گیریم. این امر به ویژه در مورد افراد سیگاری جوان که میزان مصرف دارو آنها بسیارکمتر است ، صدق می کند.

 

منبع: health.harvard.edu


 

0
نوشته شده توسط تحریریه جامعه پزشکان ایران

دارونامه؛ آشنایی با داروی فمودین(Femodin)، داروی پیشگیری و درمان اختلالات پیش از قاعدگی

بیماری‌‌ها و راه درمان, دارونامه , بهداشت کودکان , پیشگیری بهتر از درمان

 

توجه: مطلبی که مطالعه می‌کنید صرفا جنبه‌ی افزایش آگاهی دارد و به هیچ وجه جایگزین توصیه‌های پزشک نیست. برای مصرف دارو، آگاهی از عوارض جانبی، تداخل دارویی و موارد مرتبط دیگر لازم است حتما به پزشک متخصص مراجعه کنید.

رده درمانی:

قاعدگی

اشکال دارویی:

قرص

موارد مصرف:

– بی‌نظمی‌های سیکل قاعدگی؛
–  سندروم پیش از قاعدگی؛
– حساسیت و درد پستان؛
– دیسمنوره(قاعدگی دردناک)؛
– هایپرپرولاکتینمیا؛
– اختلالات ناشی از یائسگی.

موارد منع مصرف:

در زمان بارداری

تداخلات دارویی:

بهتر است همزمان با آگونیست‌ها و آنتاگونیست‌های دوپامین و همچنین قرص‌های ضدبارداری مصرف نشود.

عوارض جانبی:

ممکن است عوارضی از قبیل سردرد، خستگی، تهوع و خشکی دهان به صورت نادر (۲-۱ درصد) دیده شود.

دستور مصرف:

روزانه ۱ قرص، نیم ساعت قبل از صبحانه

اجزای تشکیل دهنده:

عصاره میوه پنج انگشت:  ۲۰میلی‌گرم Vitex agnus-castus (معادل ۰٫۱۶ میلی‌گرم  ویتکسین) در هر قرص.

اثرات درمانی و فارماکولوژی:

بر اساس تحقیقات و بررسی‌های بالینی صورت گرفته فرآورده حاوی ۲۰ میلی‌گرم  عصاره ویتکس در بهبود بی‌نظمی‌های سیکل قاعدگی از قبیل الیگومنوره، پلی‌منوره، منوراژی، آمنوره و نیز سندروم پیش از قاعدگی با عوارضی مانند سردرد، حساس شدن سینه‌ها، نفخ، خستگی، افزایش اشتها، تمایل به مصرف شیرینی‌جات، عصبانیت، بی‌قراری، اضطراب، تحریک‌پذیری، کاهش تمرکز، افسردگی، نوسانات خلقی، پرخاشگری موثر می‌باشد.

مطالعات نشان داده‌اند که عصاره گیاه ویتکس اثرات دارویی خود را از طریق کاهش ترشح پرولاکتین از غده هیپوفیز اعمال می‌کند که این عمل از طریق اثر بر گیرنده‌های دوپامینیD2 صورت می گیرد، در نتیجه باعث بهبود عوارض ناشی از هایپرپرولاکتینمیا می گردد. همچنین عصاره این گیاه باعث مهار آزادسازی FSH و تحریک آزادسازی  LH می گردد. این اثر، اثر هورمون جسم زرد نامیده شده که منجر به افزایش سطح پروژسترون و در پی آن کاهش سطح استروژن خواهد شد. این فرآورده با دارا بودن اثرات دوپامینرژیک می تواند باعث بهبود اختلالات فیزیکی دوران یائسگی مانند گر گرفتگی ( به دلیل ارتباط سیستم دوپامینی با تنظیم دمای بدن) و همچنین اختلالات روحی و بی نظمی های خواب در  این دوران گردد .

 

منبع: drsaniei.darooyab.ir


 

0
نوشته شده توسط تحریریه جامعه پزشکان ایران

آیا اسپری ویتامین D مؤثرتر از قرص است؟

بیماری‌‌ها و راه درمان, دارونامه , پیشگیری بهتر از درمان

 

بدن پس از قرار گرفتن در معرض نور خورشید، به طور طبیعی ویتامین D تولید می‌کند و همچنین این ماده مغذی در برخی از خوراکی‌ها یافت می‌شود؛ اما اگر شما به اندازه کافی از این منابع ویتامین D دریافت نمی‌کنید، انواع بسیار زیادی از مکمل‌های بدون نسخه وجود دارند که می‌توانند به شما کمک کنند؛ اما با وجود گزینه‌های بسیار متنوع، از کپسول گرفته تا اسپری‌های جدید، چگونه می‌توان گفت که کدام نوع ویتامین D مؤثرتر خواهد بود؟

با توجه به اینکه این روزها ماندن در خانه به یک مشغولیت همگانی تبدیل شده است، جای تعجب نیست که از هر دو نفر یک نفر ویتامین D کافی دریافت نکند، ویتامینی که به عنوان ویتامین آفتاب هم شناخته می‌شود. خوشبختانه کمبود ویتامین D به راحتی قابل جبران است.
بدن پس از قرار گرفتن در معرض نور خورشید، به طور طبیعی ویتامین D تولید می‌کند و همچنین این ماده مغذی در برخی از خوراکی‌ها یافت می‌شود؛ اما اگر شما به اندازه کافی از این منابع ویتامین D دریافت نمی‌کنید، انواع بسیار زیادی از مکمل‌های بدون نسخه وجود دارند که می‌توانند به شما کمک کنند؛ اما با وجود گزینه‌های بسیار متنوع، از کپسول گرفته تا اسپری‌های جدید، چگونه می‌توان گفت که کدام نوع ویتامین D مؤثرتر خواهد بود؟ یکی از متخصصین به نام دکتر تاد کوپرمن درباره این مسئله توضیحاتی ارائه داده است:

آیا این درست است که اسپری‌های ویتامین D بهتر از قرص‌ها هستند؟

اگرچه ممکن است به مصرف ویتامین D به شکل کپسول عادت کرده باشید، اما پزشکان اسپری‌های ویتامین D را که در زیر زبان استفاده می‌شوند، بسیار توصیه می‌کنند. به گفته این متخصص: اول از همه اینکه استفاده از آن‌ها راحت است. اگر آن را با خانواده خود به صورت مشترک استفاده می‌کنید، می‌توانید دوز را تنظیم کنید. دوم، و حتی مهم‌تر از آن اینکه، فرم مایع ویتامین D حاوی ‌تری گلیسیرید یا لیپید است و ویتامین D وقتی با چربی و روغن مصرف شود بهتر جذب خواهد شد.

این پزشک توضیح داد: این لیپیدها که از گلیسرول و اسیدهای چرب مشتق می‌شوند، اساساً ترشح صفرا را در روده کوچک شما تحریک می‌کنند. این صفرا باعث تجزیه چربی‌ها شده و به شما کمک می‌کند تا ویتامین‌های محلول در چربی را بسیار بهتر جذب کنید.

وی افزود که: اگرچه عمل جذب برای همه مکمل‌های غذایی مهم است، اما به ویژه برای انواعی که دارای مواد فعال هستند، مانند ویتامین D، حائز اهمیت است. جذب به محض مصرف ویتامین شروع می‌شود و در پایین‌ترین قسمت روده به پایان می‌رسد. این فرآیند با مصرف فرم مایع ویتامین تسهیل می‌گردد، زیرا حفره دهان، به ویژه غشای بوکال و زیر زبانی در دهان، برای مواد فعال، بسیار پذیرنده، است.
از سوی دیگر، جذب در روده به میزان اسید معده‌ای که تولید می‌کنید بستگی دارد که بسته به رژیم غذایی، سن و سلامتی شما متفاوت است. به عنوان مثال افراد مبتلا به بیماری‌هایی مانند سلیاک، بیماری کرون و کولیت از قبل با جذب مشکل دارند.
بعضی از افرادی که از داروهای کاهش‌دهنده اسید معده استفاده می‌کنند نیز ممکن است در جذب این ویتامین مشکل داشته باشند. بنابراین، او توصیه می‌کند اگر این مورد برای شما مناسب است، قرص‌های ویتامین D را به نفع انواع مایع یا اسپری فراموش کنید.

آیا دلیلی برای اجتناب از مصرف اسپری ویتامین D وجود دارد؟

از آنجا که استعمال اسپری‌های ویتامین D بسیار راحت است، استفاده بیش از حد از آن‌ها نیز آسان است و متأسفانه، این مسئله به اندازه کمبود ویتامین D خطرناک است. در واقع فقط به این دلیل که ویتامین D به عنوان یک ماده مهم است، نمی‌توانید از آن به طور نامنظم و به هر مقدار، مصرف کنید. بهترین میزان برای شما حدود ۲۵ تا ۳۵ نانوگرم یا IU 600 در روز است. این همان سطحی است که باید در آزمایش خون مشاهده کنید.
ممکن است تهیه اسپری با بالاترین IU وسوسه‌انگیز باشد، اما به گفته این پزشک، ویتامین D به این ترتیب کار نمی‌کند. شرکت‌ها هر میزانی را که بخواهید به شما می‌فروشند ۱۰۰۰، ۲۰۰۰، ۵۰۰۰، حتی ۱۰۰۰۰ IU.

وی ادامه داد: من از مصرف مقادیر بسیار بالای ویتامین D خودداری می‌کنم. بالاترین میزان دریافت قابل قبول این ویتامین ۴۰۰۰ IU است، اما در واقع اگر بیش از ۱۰۰۰ IU در روز مصرف کنید، این بیش از حد کافی است. با این وجود، در صورت نیاز به مکمل، باید با پزشک خود مشورت کنید، او می‌تواند سطح ویتامین D شما را اندازه‌گیری کند و اگر نیازمند دریافت مکمل این ویتامین باشید، دوز مناسبتان را معین کند.
در نهایت، اگر نگران استفاده بیش از حد ویتامین D از طریق اسپری هستید، می‌توانید آن را به فرم قرص دریافت کنید. فقط حتماً آن را همراه با غذا میل کنید. شما با مصرف آن به همراه یک وعده غذایی حاوی چربی و روغن، ویتامین D بیشتری جذب می‌کنید. ویتامین D به فرم اسپری، جذب راحتی دارد؛ اما این بدان معنی نیست که کپسول‌ها بی‌اثر هستند.

منبع: tebyan.net


 

0
1 16 17 18 19 20 47