نوشته شده توسط تحریریه جامعه پزشکان ایران

کاردیومیوپاتی (بیماری عضله قلب)

بیماری‌‌ها و راه درمان , پیشگیری بهتر از درمان,

 

کاردیومیوپاتی از ریشه «کاردیو» به معنی قلب، «میو» به معنی ماهیچه و «پاتی» به معنی بیماری است.

انواع کاردیومیوپاتی

۱- کاردیومیوپاتی گشاد شده‌: شایع‌ترین شکل کاردیومیوپاتی است. در این اختلال، بطن چپ قلب بزرگ شده و توانایی پمپ آن کم می‌شود. اغلب در افراد میانسال و مردان اتفاق می‌افتد. در برخی، این وضعیت ارثی می‌باشد.

۲- کاردیومیوپاتی هیپرتروفیک: در این نوع، ماهیچه بطن چپ قلب، به‌طور غیرطبیعی رشد می‌کند و یا ضخیم می‌شود. براین اساس، حفره پمپ کننده (بطن چپ)، کوچک می‌شود و برای رساندن خون به بدن تداخل ایجاد می‌کند. می‌تواند در هر سنی اتفاق افتد. بیش‌تر افراد درگیر، دارای سابقه خانوادگی هستند.

۳- کاردیومیوپاتی محدود کننده‌: در این نوع، ماهیچه های قلب سخت شده و قابلیت انعطاف آن‌ها کم می‌شود و تداخل با باز شدن و پر شدن بطن‌‌های قلب می‌کند. این وضعیت، در هر سنی اتفاق می‌افتد، اما بیشتر در افراد پیر رخ می‌دهد. شیوع کمتری نسبت به دیگر انواع دارد. می‌تواند بی‌هیچ دلیل شناخته شده‌ای اتفاق افتد و یا در نتیجه بیماری‌های دیگر ایجاد شود.

علل

– فشارخون بالا؛

– مشکلات دریچه‌ای قلب؛

– حمله قلبی؛

– بالا بودن ضربان قلب؛

– اختلالات متابولیک، مانند بیماری تیروئید یا دیابت؛

کمبود ویتامین‌‌ها و املاح معدنی مانند: ویتامین B1، سلینیوم، کلسیم و منیزیم؛

– حاملگی؛

– استفاده بیش از حد از الکل؛

– سوء مصرف کوکائین یا داروهای ضد‌‌افسردگی؛

– استفاده از داروهای شیمی‌درمانی؛

– برخی عفونت‌های ویروسی؛

– هموکرماتوز (تجمع آهن اضافی در ماهیچه قلب).

علائم

بعضی افراد، هیچ علامتی در مراحل اولیه بیماری ندارند، با پیشرفت بیماری، علائم زیر ظاهر می‌شوند:

– تنگی‌نفس با فعالیت و حتی در حال استراحت؛

– ورم اندام تحتانی؛

– باد کردن شکم؛

– خستگی و کوفتگی؛

– ضربان نامنظم قلب؛

– سرگیجه و غش و ضعف.

– آزمایش خون (میزان آهن موجود در خون)‌: تجمع بیش از حد آهن در ماهیچه‌های قلب، می‌تواند قلب را ضعیف کند.

تشخیص

– معاینه بالینی و گرفتن تاریخچه پزشکی؛

– عکس‌برداری از قفسه سینه؛

– اکوکاردیوگرام؛

نوار قلب.E.C.G‌: قطعه‌های الکترود بر روی پوست وصل شده و ایمپالس‌های الکتریکی قلب شما را اندازه می‌گیرد. یک نوار قلب، اختلال در فعالیت الکتریکی قلب را نشان می‌دهد.

– نمونه‌برداری‌: یک لوله نازک از طریق رگ‌های خونی وارد قلب شده و در آن‌جا یک نمونه کوچک (بیوپسی) از قلب شما برای آنالیز آزمایشگاهی گرفته می‌شود.

– آزمایش خون (آزمایش BNP)‌: با استفاده از این آزمایش می‌‌توان پروتئینی که در قلب تولید می‌‌شود را اندازه گرفت. وقتی قلب دارای نارسایی باشد، میزان خونی BNP شما افزایش می‌یابد.

عوارض

– لخته‌های خون‌: اگر لخته‌ها به بیرون از قلب پمپ شوند و وارد جریان خون شوند، می‌توانند عروق خونی را بسته و جریان خون را به اعضای حیاتی، مانند قلب و مغز وارد کنند. اگر لخته‌‌ها در طرف راست قلب تشکیل شود، به طرف ریه می‌‌روند و در کار ریه تداخل ایجاد می‌کنند.

– سوفل قلبی‌: افراد با کاردیومیوپاتی گشاد شده، دارای قلب بزرگ شده ای هستند و ۲ تا از ۴ دریچه های قلب ممکن است به درستی بسته نشوند و منجر به بازگشت خون شوند. این جریان، ایجاد صدای قابل شنیدن یا سوفل قلبی می‌‌کند.

– توقف قلبی‌: تمامی انواع کاردیومیوپاتی، منجر به ضربان نامنظم قلب می‌شوند. برخی از این ضربان‌های قلبی آن‌قدر آهسته هستند که جریان خون را ثابت نگه می‌دارند و برخی آنقدر شدید هستند که به قلب اجازه ضربان مناسب را نمی‌دهند. در هر دو مورد، این ضربان‌های نامنظم قلبی می‌تواند منجر به غش یا مرگ ناگهانی شود.

درمان

درمان بر اساس این که کدام نوع کاردیومیوپاتی را دارید، متفاوت است.

پیوند قلب

اگر شما بیماری پیشرفته‌ای دارید و داروها نمی‌تواند نشانه ها را خوب کنترل کنند یا پیش آگهی برای زنده ماندن خیلی ناچیز است، پیوند قلب ممکن است یک انتخاب باشد.

در برخی موارد، افراد را می‌توان با یک دستگاه مکانیکی کمکی قلب تا زمان انتظار برای پیوند قلب حمایت کرد.

این وسیله، به عنوان وسیله‌های کمکی بطنی شناخته می‌شود و می‌‌تواند از جریان خون برای مدت طولانی حمایت کند و به شما اجازه دهد در بیرون از بیمارستان زندگی کنید، در حالی که شما در انتظار هستید.

ارتباط کاردیومیوپاتی با مصرف مت‌آمفتامین

میان بیماری عضله قلب به نام کاردیومیوپاتی و مصرف ماده روانگردان غیرمجاز مت‌آمفتامین رابطه وجود دارد.

مت‌آمفتامین یک ماده محرک بسیار اعتیادآور است که با نام‌هایی مانند مت، کریستال و اسپید نیز شناخته می‌شود. مصرف مت‌آمفتامین خطر کاردیومیوپاتی را تا سه برابر افزایش می‌دهد.

برای این رابطه علل مختلفی می‌تواند فرض کرد، از جمله: انقباض شریان‌های قلب و در نتیجه تنگ‌شدن آنها، تاثیر سمی مستقیم مت‌آمفتامین بر روی قلب، بالارفتن فشارخون و ضربان قلب در حین استفاده از این ماده و سخت‌شدن دیواره شریان‌ها.

منبع: tebyan.net


 

0
نوشته شده توسط تحریریه جامعه پزشکان ایران

دارونامه؛ آشنایی با نتونال(Netonal)، برای درمان علامتی آرتریت‌‌روماتوئید، پیشگیری از تشکیل سنگ کلیه…

بیماری‌‌ها و راه درماندارونامه , پیشگیری بهتر از درمان

 

توجه: مطلبی که مطالعه می‌کنید صرفا جنبه‌ی افزایش آگاهی دارد و به هیچ وجه جایگزین توصیه‌های پزشک نیست. برای مصرف دارو، آگاهی از عوارض جانبی، تداخل دارویی و موارد مرتبط دیگر لازم است حتما به پزشک متخصص مراجعه کنید.

اندام هوایی گلدار و برگ تازه یا خشک گونه‌های مختلف گزنه اورتیکا دیوکا، اورتیکا اورنس‌، هیبریدها یا ترکیبی از آن‌ها برای درمان علامتی آرتریت روماتوئید یا اوستئوآرتریت و به‌منظور افزایش دیورز در عفونت‌های دستگاه ادراری توصیه شده‌اند.

موارد مصرف نتونال

  • روماتیسم؛
  • درد عضلانی و مفصلی؛
  • مدر؛
  • پیشگیری از تشکیل سنگ کلیه.

موارد منع مصرف

  • دیابت؛
  • بارداری؛
  • شیردهی؛
  • اختلال عملکرد کلیوی؛
  • کودکان زیر ۱۲ سال؛
  • مشکلات قلبی؛
  • عدم تحمل کربوهیدرات‌ها.

عوارض جانبی نتونال

اسهال

تداخلات دارویی

انوکساپارین، ایبوپروفن، ایندومتاسین، پروتامین سولفات، پیروکسیکام، تولمتین، بابونه گاوی، فورسکولین، شاه بلوط، دارواش، قارچ ری شی (گانودرما)، کولین منیزیم تری سالیسیلات، نابومتون، آنتی ترومبین ۳، منیزیم سالیسیلات | Magnesium Salicylate، دونگ کوآی، بمیپارین، اکساپروزین، پارکوکسیب، دیفلونیسال، سالسالات، فنوپروفن، کتوپروفن، آلفا آلفا، سلکوکسیب، سولینداک، لورنوکسیکام، رتپلاز، اتودولاک، دالتپارین، فونداپارینوکس، تینزاپارین، آسکلوفناک، آسمتاسین، آگریمونی، آرگاتروبان، لپی رودین، فنین دیون | فنیندیون، اپوپروستنول، فلوربی پروفن، آنتی ترومبین آلفا، کتورولاک، رازیانه، زنجبیل، دابیگاتران، آسپرین، بیوالی رودین، مفنامیک اسید، ملوکسیکام، منتول سالیسیلات، هپارین، وارفارین، ویتامین کا ۱ ( فیتونادیون)، جین سینگ، دارچین، دیکلوفناک، سولفاسالازین، سیر، متیل سالیسیلات، تنکتپلاز | تنکتاپلاز.

مقدار مصرف نتونال

در صورتی که پزشک دستور دیگری نداده باشد؛ مقدار مصرف معمول این فرآورده در بالغین و کودکان بزرگ‌‌تر از ۱۲ سال سه بار در روز هر بار یک قرص است.

مکانیسم اثر

نتونال برگ‌های تازه گزنه حاوی استیل کولین، سروتونین و هیستامین هستند و اثرات ضدالتهابی و مسکن دارند. کافئویل اسید در  مطالعات برون تن موجب مهار سنتز لکوترین وابسته به ۵- لیپواکسیژناز می‌شود. در حیوانات اثر بی‌حس کننده و مسکن موضعی و در مطالعات مختلف اثر ضد‌روماتیسمی و ضدالتهاب مفاصل داشته است.

به علت وجود غلظت نسبتاً زیادی از فلاونوئیدها و مشتقات کافئیک اسید جزء لیپوفیلیک گیاه گزنه اثرات ضدالتهابی، آنتی اکسیدان و مسکن دارد.

وجود نسبت بالای پتاسیم – سدیم در عصاره گیاه گزنه ممکن است اثر دیورتیک گیاه را توضیح دهد.

منبع: rpsi.ir


 

0
نوشته شده توسط فرناز اخباری

علائم شایع بیماری خودایمنی چیست؟

بیماری‌‌ها و راه درمان , فرناز اخباری , پیشگیری بهتر از درمان

 

به گزارش سایت hopkinsmedicine.org

مراقبت از خود و اعضای خانواده و تلاش برای مدیریت زندگی اجتماعی و شغلی، معمولاً در زنان باعث ایجاد احساس خستگی  می‌کنند. اما آیا این علائم یک زندگی پر استرس است یا ممکن است با یک بیماری زمینه‌ای مانند بیماری خودایمنی مرتبط باشد؟

دکتر آنا ماریا اوربای متخصص روماتولوژی در مرکز آرتریت جانز هاپکینز است. روماتولوژیست‌ها در تشخیص و درمان بیماری‌های اسکلتی عضلانی و بیماری‌های خود‌ایمنی (بیماری روماتیسمی) تخصص دارند. دکتر اوربای در مورد چگونگی تشخیص علائم شایع بیماری خودایمنی و زمانی که باید به پزشک مراجعه کنید صحبت می‌کند.

مبانی بیماری خود‌ایمنی

بیماری خودایمنی زمانی اتفاق می‌افتد که سیستم دفاعی طبیعی بدن نمی‌تواند تفاوت بین سلول‌های خودی و سلول‌های خارجی را تشخیص دهد و باعث می‌شود بدن به اشتباه به سلول‌های طبیعی حمله کند. بیش از ۸۰ نوع بیماری خودایمنی وجود دارد که تعداد زیادی از اعضای بدن را تحت تأثیر قرار می‌دهد.

شایع‌ترین بیماری‌های خود‌ایمنی در زنان عبارتند از:

  • آرتریت روماتوئید. نوعی از آرتریت که به مفاصل حمله می‌کند.
  • پسوریازیس. وضعیتی که با لکه‌های پوسته پوسته و ضخیم مشخص می‌شود.
  • آرتریت پسوریاتیک. نوعی آرتریت که برخی از افراد مبتلا به پسوریازیس را تحت تاثیر قرار می‌دهد.
  • لوپوس. به نواحی از بدن که شامل مفاصل، پوست و اندام‌ها آسیب می‌‌رسد.

بیماری‌های تیروئید، از جمله بیماری گریوز، که در آن هورمون تیروئید بیش از حد تولید می‌شود (پرکاری تیروئید)، و تیروئیدیت هاشیموتو، که در آن به اندازه کافی هورمون تولید نمی‌کند (کم کاری تیروئید).

علائم بیماری خودایمنی ممکن است در برخی افراد شدید و در برخی دیگر خفیف باشد.

اوربای می‌گوید: «درجات مختلفی از بیماری خودایمنی وجود دارد. “علائمی که یک فرد دریافت می کند احتمالاً به عوامل متعددی مربوط می شود که شامل ژنتیک، محیط و سلامت شخصی می شود.»

علائم شایع بیماری خودایمنی

با وجود انواع مختلف بیماری خودایمنی، بسیاری از آنها علائم مشابهی دارند.

علائم شایع بیماری خودایمنی عبارتند از:

  • خستگی؛
  • درد و تورم مفاصل؛
  • مشکلات پوستی؛
  • درد شکم یا مشکلات گوارشی؛
  • تب مکرر؛
  • تورم غدد.

بسیاری از زنان می‌گویند که تشخیص آن سخت است، چیزی که دکتراوربای با آن موافق است.

او می‌‌گوید: «این بیماری حد وسط ندارد. معمولاً هیچ آزمایش واحدی برای تشخیص بیماری خودایمنی وجود ندارد. باید علائم خاصی همراه با نشانگرهای خونی خاص و در برخی موارد حتی بیوپسی بافت انجام شود وفقط با یک فاکتور مشخص نمی‌شود.»

تشخیص نیز می‌تواند دشوار باشد زیرا این علائم می‌تواند ناشی از سایر بیماری‌های رایج باشد.

اوربای می‌‌گوید: «زنان باید در صورت مشاهده علائم جدید به دنبال درمان باشند.»

او همچنین می‌گوید: «اگر سالم بوده‌اید و ناگهان احساس خستگی یا سفتی مفاصل می‌کنید، آن را بی‌اهمیت ندانید. این علایم را به پزشک بگویید تا علائم شما را دقیق‌تر بررسی کند و آزمایش‌هایی را برای شناسایی یا رد بیماری خودایمنی انجام دهد.»

عوامل خطر بیماری خود‌ایمنی

محققان علت بیماری خودایمنی را نمی‌دانند، اما چندین تئوری وجود دارد که به سیستم‌ایمنی بیش فعال اشاره می‌کنند که پس از عفونت یا آسیب به بدن حمله می‌کند. عوامل خطر خاصی شانس ابتلا به اختلالات خود ایمنی را افزایش می دهند، از جمله:

ژنتیک: برخی از اختلالات مانند لوپوس و مولتیپل اسکلروزیس (MS) بصورت ارثی و فامیلی وجود دارد.

اوربای می‌گوید: «داشتن یکی از بستگان مبتلا به بیماری خودایمنی خطر ابتلا را افزایش می‌دهد، اما به این معنا نیست که به طور قطعی به بیماری مبتلا خواهید شد.»

وزن: اضافه وزن یا چاقی خطر ابتلا به آرتریت روماتوئید یا آرتریت پسوریاتیک را افزایش می‌دهد. این می‌تواند به این دلیل باشد که وزن بیش‌تر فشار بیش‌تری بر مفاصل وارد می‌‌کند یا به این دلیل که بافت چربی موادی را تولید می کند که باعث ایجاد التهاب می‌شود.

سیگار کشیدن: تحقیقات مختلف نشان می‌‌دهد که سیگار کشیدن با تعدادی از بیماری‌های خود‌ایمنی از جمله لوپوس، آرتریت روماتوئید، پرکاری تیروئید و ام‌اس مرتبط است.

 برخی داروها

اوربای می‌گوید: «برخی از داروهای فشار‌خون یا آنتی‌بیوتیک‌ها می‌توانند لوپوس ناشی از دارو ایجاد کنند، که اغلب شکل خوش‌خیم‌تری از لوپوس است».

مرکزتحقیقات میوزیت همچنین دریافت که داروهای خاصی که برای کاهش کلسترول استفاده می‌شوند، به نام استاتین‌ها، می‌توانند باعث ایجاد میوپاتی ناشی از استاتین شوند. میوپاتی یک بیماری خودایمنی نادر است که باعث ضعف عضلانی می‌شود. با این‌حال، قبل از شروع یا قطع هر دارویی، حتما با پزشک خود مشورت کنید.

بیماری خود‌ایمنی و سلامتی شما

ابتلا به لوپوس، آرتریت روماتوئید یا آرتریت پسوریاتیک خطر ابتلا به بیماری قلبی را افزایش می‌دهد. بنابراین انجام اقداماتی برای کاهش بیماری قلبی همیشه مناسب است، پس اگر یکی از این بیماری‌ها را داشته باشید این اقدامات بسیار ضروری است و  با پزشک خود در مورد اقدامات مناسب جهت سالم نگه داشتن قلب خود، صحبت کنید. به‌‌عنوان مثال، نگه داشتن فشار خون در سطح نرمال  و سطح کلسترول در محدوده سالم، خوردن یک رژیم غذایی مغذی و ورزش منظم می‌‌تواند مفید باشد.

این مراحل همچنین می‌تواند به کاهش علائم بیماری خودایمنی کمک کند. اوربای همچنین بیان می‌کند که با توجه به گذر زمان سریع در زندگی خانم‌ها، وقت گذاشتن برای زندگی سالم می‌تواند سخت باشد، اما به‌هر حال یافتن تعادل برای زندگی در بیماران خودایمنی مهم است.

او می‌‌گوید: «این اقدامات نیازمند پشتکار و تعهد است و گاهی اوقات سخت خواهد بود. اما یادگیری این اقدانات حیاتی و هوشمندی در مورد عواملی که باعث بیماری شما می‌‌شود، مهم است و این کاری است که شما می‌توانید برای خودتان انجام می‌دهید.»

منبع: hopkinsmedicine.org


 

0
نوشته شده توسط فرناز اخباری

آن‌چه باید در مورد گرفتگی عضلات پس از پایان دوره قاعدگی بدانید

بیماری‌‌ها و راه درمان , بارداری و زایمان, بهداشت بانوان , فرناز اخباری , پیشگیری بهتر از درمان

 

به گزارش سایت healthline.com

بررسی اجمالی

بسیاری از زنان قبل یا در طول چرخه قاعدگی خود گرفتگی عضلات شکمی را تجربه می‌کنند. با این‌وجود، ممکن است این حالت پس از پریود نیز وجود داشته باشد. گرفتگی دردناک بعد از پریود به عنوان دیسمنوره ثانویه شناخته می‌شود و در بزرگسالی شایع‌تر است. این گرفتگی‌ها معمولا جدی نیستند. با این‌حال، مهم است که آن‌ها را به خصوص اگر طولانی باشند در نظر داشته باشید. همچنین گرفتگی عضلات پس از پریود ممکن است نشانه یک بیماری زمینه‌ای باشد.

این حس شبیه چیست؟

گرفتگی بعد از قاعدگی معمولا در قسمت پایین شکم و کمر احساس می‌‌شود. همچنین ممکن است این درد در ناحیه باسن و ران باشد.

گرفتگی و درد ممکن است با حالت تهوع و سبکی سر همراه باشد. همچنین نفخ شکم، یبوست یا اسهال را ممکن است تجربه کنید.

درد ممکن است شدیدتر باشد و بیش‌‌تر از دردهای قاعدگی معمولی ادامه یابد. همچنین ممکن است گرفتگی عضلات زودتر در چرخه قاعدگی( نه درست قبل از قاعدگی بعدی ) شروع شود.

علت:

گاهی اوقات گرفتگی عضلات بعد از قاعدگی جدی نیست. اما اگر دردی دائمی ناشی از گرفتگی عضلات دارید که بیش‌تر از دوره قاعدگی شما طول می‌کشد، می‌تواند نشانه یک بیماری زمینه ای باشد.

دلایل احتمالی گرفتگی عضلات پس از قاعدگی:

اندومتریوز

در بیماری اندومتریوز پوشش سلولی رحم در خارج رحم رشد می‌کند. این می‌تواند باعث گرفتگی دردناک قبل، در طول و بعد از پریود شود. این گرفتگی ممکن است با التهاب و درد لگن همراه باشد. درد ممکن است شدید باشد و می‌تواند در حین یا بعد از رابطه جنسی یا در حین اجابت مزاج یا ادرار رخ دهد. این درد مداوم ممکن است در قسمت پایین کمراحساس شود.

علائم اندومتریوز عبارتند از:

  • گرفتگی دردناک قبل، حین و بعد از قاعدگی که ممکن است با درد در ناحیه کمر و شکم همراه باشد؛
  • درد در حین یا بعد از رابطه جنسی؛
  • درد در هنگام اجابت مزاج یا دفع ادرار؛
  • خونریزی بیش از حد در طول قاعدگی یا بین قاعدگی؛
  • ناباروری؛
  • خستگی؛
  • اسهال یا یبوست؛
  • نفخ؛
  • حالت تهوع.

اندومتریوز ممکن است با دارو، هورمون درمانی یا جراحی درمان شود.

آدنومیوز

بیماری آدنومیوز وضعیتی است که در اثر رشد غیر‌طبیعی بافت ایجاد می‌شود و به جای تشکیل بافت در دیواره رحم،در دیواره عضلانی رحم رشد می‌کند.

علائم عبارتند از:

  • قاعدگی شدید یا طولانی مدت؛
  • گرفتگی شدید یا درد لگن در طول قاعدگی؛
  • درد هنگام مقاربت؛
  • لخته شدن خون در دوران قاعدگی؛
  • حساسیت در قسمت تحتانی شکم؛

آدنومیوز را می‌توان با دارو درمان کرد و در موارد شدید، می‌توان با هیسترکتومی آن را درمان کرد.

بیماری التهابی لگن

بیماری التهابی لگن (PID) به علت عفونت باکتریایی اندام تناسلی زنانه ایجاد می‌شود. این باکتری‌ها می‌توانند از واژن به رحم، تخمدان‌ها یا لوله‌های فالوپ سرایت کنند.

PID ممکن است علامتی نداشته باشد یا فقط علائم خفیفی ایجاد کند.

علائم می‌‌تواند شامل موارد زیر باشد:

  • درد زیر شکم یا لگن؛
  • ترشحات شدید یا غیر‌طبیعی واژن؛
  • خونریزی غیر‌‌طبیعی رحم؛
  • احساس ناخوشی، گویی مبتلا به آنفولانزا شده‌‌اید؛
  • درد یا خونریزی در حین مقاربت؛
  • تب، گاهی همراه با لرز؛
  • ادرار دردناک یا دفع ادرای مشکل؛
  • ناراحتی روده.

PID ممکن است با آنتی‌بیوتیک و پرهیز و پیشگیری موقت‌، درمان شود.

از آن‌جایی که PID اغلب به دلیل عفونت‌های مقاربتی (STIs) ایجاد می‌شود، برای جلوگیری از عفونت مجدد، هر شریک جنسی باید برای بیماری مقاربتی مورد بررسی و درمان قرار گیرد.

فیبروم

فیبروم‌های رحمی توده‌های غیرسرطانی هستند که در داخل  رحم ایجاد می‌شوند. زنان مبتلا به فیبروم اغلب هیچ علامتی ندارند.

علائم فیبروم رحمی تحت تأثیر محل، اندازه و تعداد فیبروم متغیر است.

علائم، در صورت وجود، ممکن است شامل موارد زیر باشد:

  • گرفتگی دردناک؛
  • خونریزی نامنظم؛
  • قاعدگی شدید یا طولانی مدت؛
  • تکرر ادرار یا دفع مشکل دار ادرار؛
  • فشار یا درد لگن؛
  • یبوست؛
  • ناباروری؛
  • کمردرد یا پا درد.

فیبروم‌ها را می‌توان با دارو، روش‌های پزشکی یا جراحی درمان کرد.

کیست‌های تخمدان

کیست‌‌هایی که در داخل تخمدان‌ها تشکیل می‌‌شوند نیز می‌‌توانند باعث خونریزی و گرفتگی عضلانی پس از پریود شوند. اکثر کیست‌های تخمدان به‌طور طبیعی و بدون هیچ درمانی ناپدید می‌شوند. با این‌حال، کیست‌های بزرگ‌تر ممکن است باعث درد لگن در قسمت تحتانی شکم شوند.

همچنین ممکن است در شکم احساس سنگینی یا نفخ ایجاد شود. در صورت بروز هر گونه درد ناگهانی و شدید شکم یا لگن، تب یا استفراغ، فوراً به پزشک مراجعه کنید.

کیست تخمدان را می‌توان با دارو یا جراحی درمان کرد.

تنگی دهانه رحم

تنگی دهانه رحم زمانی رخ می‌دهد که دهانه رحم دارای یک دهانه کوچک یا باریک باشد. این حالت ممکن است خروج جریان قاعدگی را مختل کند و باعث ایجاد فشار دردناک در رحم شود.

ممکن است تنگی دهانه رحم را با دارو یا جراحی درمان شود. یا ممکن است یک دستگاه داخل رحمی (IUD) قرار داده شود.

حاملگی خارج رحمی

حاملگی خارج از رحم زمانی اتفاق می‌‌افتد که یک تخمک بارور شده در جایی خارج از رحم قرار بگیرد.

علائم حاملگی خارج از رحم ممکن است مانند یک بارداری طبیعی شروع شود.

با این‌حال، ممکن است علائم زیر را به دنبال داشته باشد:

  • خونریزی غیر‌طبیعی رحم؛
  • درد شدید و تیز زیر شکم یا لگن؛
  • گرفتگی شدید؛
  • درد شانه.

اگر لوله فالوپ پاره شود معمولاً خونریزی شدید رخ می‌دهد و به دنبال آن سبکی سر، غش و شوک ایجاد می‌شود. در صورت داشتن هر یک از این علائم فورا به پزشک مراجعه کنید. پارگی لوله فالوپ یک اورژانس پزشکی است.

حاملگی خارج از رحم را می‌توان با دارو یا جراحی برطرف کرد، اما همیشه باید به عنوان یک مورداورژانس درمان شود.

لانه گزینی جنین

اگر باردار شوید، ممکن است پوشش داخلی رحم شما ریزش کند و باعث ایجاد لکه بینی خفیف شود. این به عنوان خونریزی لانه گزینی شناخته می‌شود که معمولاً ۷ تا ۱۴ روز پس از لقاح رخ می‌دهد.

گرفتگی عضلات رحم به خصوص در سه ماهه اول بارداری نیز ممکن است رخ دهد.

تست بارداری خانگی را برای تایید بارداری انجام دهید.

کرامپ تخمک‌گذاری (mittelschmerz)

Mittelschmerz درد زیر شکم در یک طرف است که در اثر تخمک گذاری ایجاد می‌شود. ممکن است کوتاه مدت باشد یا تا دو روز ادامه داشته باشد. ممکن است در یک طرف احساس درد و شبه گرفتگی داشته باشید. درد ممکن است به‌طور ناگهانی ظاهر شود و بسیار شدید باشد. همچنین ممکن است ترشحات واژن یا خونریزی خفیف به وجود آید.

در صورت تشدید درد لگن یا وجود تب یا حالت تهوع به پزشک مراجعه کنید.

درمان

راه‌های مختلفی برای تسکین گرفتگی عضلات وجود دارد.

بیشتر درمان‌ها یه صورت بخشی از یک سبک زندگی سالم هستند:

  • راه‌هایی برای درمان خود و کاهش استرس بیابید.
  • رژیم غذایی سالم داشته باشید و مقدار زیادی آب بنوشید.
  • از مصرف الکل، کافئین و تنباکو خودداری کنید.
  • غذاهای چرب و شور را کاهش دهید یا حذف کنید.

ورزش همچنین می‌تواند با افزایش گردش خون و کاهش استرس به تسکین درد کمک کند. زمانی را صرف انجام تمرینات سبک، مانند تمرینات کششی ملایم، دوچرخه سواری یا پیاده روی کنید.

می‌توانید از مسکن‌ها یا داروهای ضدالتهاب غیراستروئیدی (NSAID) استفاده کنید که ممکن است به کاهش درد کمک کند.همچنین ممکن است داروهای ضد‌بارداری خوراکی تجویز شود، زیرا آن‌ها با کاهش درد قاعدگی مرتبط هستند. ماساژ یا درمان طب‌سوزنی نیز می‌تواند کمک کننده باشد. می‌توانید با استفاده از روغن‌های معطر به آرامی قسمت پایین شکم خود را ماساژ دهید. همچنین تصور می‌شود که داشتن ارگاسم کمک کننده است.

مطمئن شوید که استراحت و خواب کافی دارید. از پد گرم کننده یا بطری آب گرم استفاده کنید و زمانی را برای استراحت اختصاص دهید. می‌توانید در حین انجام حرکات آرام بخش یا ترمیم‌کننده یوگا از منبع گرما بر روی شکم یا کمر خود استفاده کنید.

همچنین گرفتن دوش یا حمام آب گرم و نوشیدنی‌های گرم مانند یک فنجان چای سبز داغ می‌تواند مفید باشد.

چشم انداز

برای داشتن دیدگاه مثبت، سبک زندگی سالم داشته باشید که شامل یک رژیم غذایی سالم، ورزش منظم و تکنیک‌های خودمراقبتی برای کاهش استرس است. همیشه با پزشک خود صحبت کنید تا در مورد هر روش درمانی که می‌خواهید شروع کنید صحبت کنید. همچنین می‌توانید در مورد علائمی که می‌‌خواهید درمان شود صحبت کنید.

اگر گرفتگی عضلات شما بهتر نشد یا علائم دیگری در شما ظاهر شد، بهتراست برای معاینه لگن به پزشک مراجعه کنید. پزشک می‌تواند به شما در تعیین بهترین برنامه درمانی و همچنین تشخیص هر گونه بیماری زمینه‌ای کمک کند.

منبع: healthline.com


 

0
نوشته شده توسط تحریریه جامعه پزشکان ایران

احساس قلقلک در گلو چیست و چه باید کرد؟

بیماری‌‌ها و راه درمان , پیشگیری بهتر از درمان,

 

سرفه یک واکنش طبیعی نسبت به یک محرک یا مادهٔ خارجی در گلو است. اما سرفه‌های ناشی از قلقلک گلو می‌توانند تداوم پیدا کرده و مزمن شوند.

همهٔ ما زمانی احساس قلقلک یا خارشی ناگهانی را در گلویمان تجربه کرده‌ایم که اغلب با سرفه‌های خشک همراه است. سرفه هدفی دارد: خلاص شدن از موکوس، ماده‌ای که وارد گلو شده، و یا محرک دیگری که باعث قلقلک و خارش گلو شده است. اما همیشه هم سرفه نمی‌تواند هر چیزی را که باعث احساس قلقلک و خارش در گلو شده حذف کند.

اگر می‌خواهید از شر این احساس آزاردهنده در گلویتان خلاص شوید باید علتش را بفهمید و سپس راه درمانی مناسب آن را در پیش بگیرید.

سرفه چیست؟

سرفه یک واکنش طبیعی نسبت به یک محرک یا مادهٔ خارجی در گلو است. اما سرفه‌های ناشی از قلقلک گلو می‌توانند تداوم پیدا کرده و مزمن شوند.

علت‌ها

. ترشحات پشت حلق؛
. سینوزیت؛
. گلودرد؛
. التهاب حنجره؛
. آسم؛
. محرک‌های محیطی؛
. دهیدراسیون؛
. ریفلاکس .

ریفلاکس معده – مری (GERD) یا ریفلاکس اسید می‌تواند موجب سرفه‌های مزمن و احساس قلقلک در گلو شود. تقریباً ۷۵ درصد از افرادی که ریفلاکس دارند ممکن است هیچ علامت دیگری (مثلاً سوزش معده) به‌جز سرفه نداشته باشند.

. بعد از ورزش
اگر مکرراً بعد از ورزش احساس قلقلک در گلو یا گلودرد دارید ممکن است به برونکوکانستریکشن ورزشی (EIB) یا آسم ناشی از ورزش دچار باشید. EIB زمانی روی می‌دهد که راه‌های هوایی، گرما، رطوبت و یا هر دو را حین ورزش از دست می‌دهند، بنابراین هوایی که فرد به درون ریه می‌کشد خشک‌تر از هوای داخل بدن است.

دیگر علائم EIB:
. سرفه
. تنگی نفس
. خس‌خس سینه
. کاهش استقامت
. گرفتگی سینه
. ناراحتی معده
شما ممکن است دو سه دقیقه بعد از شروع ورزش متوجه علائم شوید و این علائم تا ۱۰ تا ۱۵ دقیقه بعد از توقف ورزش ادامه دارند.

محرک‌های داخل هوا نیز می‌توانند حین فعالیت‌های خاصی، علائم EIB را ایجاد کنند، فعالیت‌هایی مانند:
. در هوای خشک و آلوده و سرد بیرون ورزش‌کردن؛
. شنا در استخری که کلر دارد؛
. یوگا در دمای بالا؛
. استفاده از محصولات شوینده و پاک‌کننده معطر یا استنشاق بوی رنگ.

احساس قلقلک در گلو چگونه است؟

قلقلک در گلو می‌تواند شبیه یک چیز تیز و خارش یا زبری در انتهای دهان یا حلق احساس شود. معمولاً صدا نیز خشن شده و حرف‌زدن سخت می‌شود. اگر قلقلک و خارش گلو ناشی از ترشحات پشت بینی باشد، گلو تحریک شده و می‌سوزد. همچنین ممکن است احساس کنید یک برآمدگی در گلو دارید که می‌تواند ناشی از تورم لوزه‌ها باشد.

درمان

درمان احساس قلقلک و خارش در گلو بستگی به علت این وضعیت دارد.

ترشحات پشت حلق
بهترین راه درمان قلقلک گلو ناشی از ترشحات پشت حلق این است که پیدا کنید علت افزایش تولید موکوس چیست. معمولاً آلرژی، GERD و عفونت‌های باکتریایی یا ویروسی علت ترشحات پشت حلق هستند. در برخی موارد، نمی‌تواند علت ترشحات پشت حلق را تشخیص داد و راهکارهای معمول خانگی می‌‌توانند تا حدودی مفید باشند.

گلودرد
گلودرد می‌تواند ناشی از یک عفونت باکتریایی یا ویروسی باشد. بیشتر موارد گلودرد، ویروسی هستند و معمولاً با داروهای بدون نسخه و ضدالتهاب، راهکارهای خانگی و استراحت درمان می‌شوند. باکتری استرپتوکوک می‌تواند منجر به گلودرد استرپتوکوکی شود که نیاز به درمان با آنتی‌بیوتیک دارد.

آلرژی‌‌ها
برای درمان قلقلک گلو ناشی از آلرژی، باید پیدا کنید چه چیزی عامل آلرژی شماست و از آن اجتناب کنید. اگر اجتناب از آلرژن، مثلاً ریزگردها امکان‌پذیر نباشد، داروهایی که آنتی‌هیستامین دارند می‌توانند مؤثر باشند.

عفونت سینوس‌ها
عفونت سینوس‌ها که به آن سینوزیت می‌گویند، از دیگر علت‌های معمول قلقلک گلو است. اگر یک سرماخوردگی بیشتر از ۱۰ تا ۱۴ روز طول بکشد یا بهتر شود اما دوباره بعد از ۷ تا ده روز شدت بگیرد، می‌تواند سینوزیت باشد. آنتی‌بیوتیک برای درمان عفونت‌های باکتریایی و مسکن‌های بدون نسخه و درمان‌های مربوط به بینی نیز برای عفونت‌های ویروسی مفیدند.

دهیدراسیون
افزایش تولید بزاق دهان می‌تواند علائم دهیدراسیون را کاهش داده و قلقلک و تحریک گلو در اثر کم‌آبی بدن را تسکین دهد. مکیدن آب‌نبات و تکه‌های یخ می‌تواند احساس خارش و قلقلک در گلو را کاهش دهد. همچنین استفاده از دستگاه رطوبت ساز هم برای مرطوب کردن هوایی که تنفس می‌کنید نیز مفید است.

گردوخاک
محرک‌های محیطی مانند گردوخاک، آلودگی هوا و دود سیگار همگی می‌توانند علت خارش گلو باشند. یکی از بهترین راه‌های رها شدن از این احساس در گلو، ترک سیگار و قرار نگرفتن در معرض دود سیگار یا دیگر محرک‌هاست.

ریفلاکس معده – مری
با ترکیبی از دارو و تغییراتی در سبک زندگی می‌توانید ریفلاکس معده – مری یا GERD را درمان کنید، مثلاً با بالا گذاشتن سر حین خواب، تغییراتی در رژیم و عادت‌های غذایی.

آسم
آسم یک عارضه ریوی مزمن است که در آن راه‌های هوایی ملتهب و باریک می‌شوند و تنفس را سخت می‌کنند. قلقلک در گلو و سرفه‌های مزمن از اصلی‌ترین علامت‌های آسم در برخی از افراد هستند. افرادی که آسم دارند باید طبق نظر پزشک خود، پیگیر برنامهٔ درمان باشند تا علائم را کنترل کنند.

راهکارهای خانگی

احساس قلقلک و خارش در گلو معمولاً ناشی از عارضه‌ای خطرناک و جدی نیست و راهکارهای خانگی می‌توانند کمک زیادی کنند:

. چای گرم با عسل و آبلیمو؛
. سوپ گرم؛
. ترکیبی از آب گرم و آبلیمو و عسل و فلفل کاین؛
. چای زنجبیل؛
. آب‌نبات سخت یا قرص مکیدنی؛
. بیشتر آب نوشیدن؛
. پرهیز از کافئین؛
. استفاده از بخور برای مرطوب نگه‌داشتن هوا؛
. استراحت زیاد؛
. نرم کردن راه‌های هوایی با حمام بخار؛
. دم‌نوش مریم‌گلی.

چه زمانی مراجعه به پزشک لازم است؟

احساس خارش و قلقلک در گلو با درمان‌های خانگی برطرف می‌شود اما در صورت علائم زیر به پزشک مراجعه کنید:

. احساس خارش و قلقلکی که بیشتر از سه هفته طول کشیده است.
. احساس خارش و قلقلکی که مانع خواب می‌شود.
. تورم غدد لنفاوی
. تب
. مشکل در بلع
. خس‌خس و تنگی نفس
. درد در سینه
. سرفه با خون، خلط یا موکوس
. کاهش وزن
. هر علامت شدید دیگری

منبع: tebyan.net


 

1
نوشته شده توسط تحریریه جامعه پزشکان ایران

دارونامه؛ آشنایی با پماد رزماری(Rosemary Ointment)، از بین بردن التهاب و درد عضله‌‌ها و مفاصل

بیماری‌‌ها و راه درماندارونامه , پیشگیری بهتر از درمان

 

توجه: مطلبی که مطالعه می‌کنید صرفا جنبه‌ی افزایش آگاهی دارد و به هیچ وجه جایگزین توصیه‌های پزشک نیست. برای مصرف دارو، آگاهی از عوارض جانبی، تداخل دارویی و موارد مرتبط دیگر لازم است حتما به پزشک متخصص مراجعه کنید.

موارد مصرف:

  • تسکین‌دهنده دردهای عضلانی و مفصلی؛
  • درد مهره های گردن؛
  • دنده‌‌ها و قفسه سینه.

موارد منع مصرف‌:

در افراد حساس به فرآورده‌های گیاهی پماد رزماری با احتیاط مصرف شود.

عوارض جانبی‌:

استعمال موضعی پماد رزماری فاقد هر نوع اثر تحریکی بر روی پوست بوده و تا به حال عوارضی از مصرف آن گزارش نشده است.

مصرف در دوران بارداری و شیردهی‌:

مصرف این دارو در دوران بارداری و شیردهی مجاز نمی‌باشد.

دستور مصرف‌:

روزی ۴-۳ مرتبه به‌طور موضعی روی محل درد و التهاب مالیده شود.

سایر آثار درمانی:

پماد رزماری در کشورهای اروپائی برای تسکین درد عضلات قفسه سینه توصیه شده است.

اجزای فرآورده‌:

هر ۳۰ گرم پماد محتوی:
-اسانس رزماری ۴/۲ گرم
-کامفر ۲/۱ گرم
-منتول ۲/۱ گرم

مواد موثره‌:

برگ‌های رزماری حاوی اسیدهای فنلی
(به مقدار ۳% -۲% اسیدهای رزمارینیک، کلروژنیک و کافئیک)
دی ترپنوئیدهای فنولیک (کارنوزول، دی فنل رزماری و رزمانول)
اسیدهای تری ترپنوئید ( اولئونولیک اسید و اورسولیک اسید)
فلاونوئیدها (اپی ژنین، لوتئولین، نپتین، نپیترین)

روغن‌های فرار:

سینئول، آلفاپینن، آلفاترپینئول و کامفر می باشد.

آثار فارماکولوژی‌:

هنگامی‌که پماد رزماری به‌طور موضعی استعمال گردد، گردش خون موضع را افزوده موجب گرمی و داغی و برطرف شدن درد و التهاب می‌شود. در تجارب آزمایشگاهی اثر ضد درد آن به ثبوت رسیده است.

اثر آنتی‌اکسیدان دو ترکیب از مواد متشکله اسانس رزماری بنام کارنوزول و اسید اورسولیک نشان می‌دهد که عوارض التهابی مفاصل که به کمک عوامل اکسیدان در بدن پدید می‌آید، توسط اسید اورسولیک و کارنوزول بر طرف می‌شود.

در تجارب آزمایشگاهی اسید رزمارینیک التهاب ناشی از کاراژینان در پای موش صحرائی را برطرف می‌کند همچنین نشان داده شده است که اپی ژنین دارای اثر ضدالتهاب و خاصیت التیام بخش می‌باشد.

اسید اورسولیک نیز دارای خاصیت ضدالتهاب بوده و مجموعاً این دو ترکیب موجود در روغن رزماری اثر ضد‌التهاب شدید را اعمال می‌نماید.

اثر ضدالتهابی اسید اورسولیک از طریق مهار آنزیم لیپواکسیژناز و سیکلواکسیژناز که عوامل اصلی ایجاد التهاب هستند از یک طرف و وقفه ترشح هیستامین از طرف دیگر اعمال می‌شود. منتول و کامفر موجود در پماد رزماری هرکدام دارای اثر ضد‌درد و التهاب مفاصل بوده و اثر آنها مکمل اثر اسانس رزماری می‌باشد. کمیسیون E در کشور آلمان مصرف پماد رزماری را در درمان روماتیسم مفصلی توصیه نموده است.

منبع: drsaniei.darooyab.ir


0
نوشته شده توسط تحریریه جامعه پزشکان ایران

بیماری دیورتیکولی در روده

بیماری‌‌ها و راه درمان , پیشگیری بهتر از درمان,

 

بیماری دیورتیکولی عبارت است از وجود بیرون زدگی‌های کوچک کیسه مانند (دیورتیکول) از دیواره روده بزرگ. وجود این دیورتیکول‌‌ها ممکن است علامتی به همراه نداشته باشد. دیورتیکولیت نیز یعنی التهاب دیورتیکول. دیورتیکولوز مسری یا سرطانی نیست.

علایم

الف) علایم دیورتیکولوز

– معمولا بدون علامت است.

– دل پیچه یا حساسیت به لمس در طرف چپ شکم که با دفع گاز یا اجابت مزاج بهبود می‌یابد.

– گاهی در مدفوع، خون قرمز روشن وجود دارد.

– دیورتیکول‌های غیرعفونی گاهی خونریزی می‌‌کنند.

ب) علایم دیورتیکولیت

– درد شکم همراه با دل پیچه به صورت متناوب که پس از مدتی دایمی می‌‌شود.

– تب

– تهوع

– حساسیت به لمس در همان قسمتی که دیورتیکول در روده بزرگ وجود دارد.

علل

ناشناخته هستند، اما تا حدی ارثی است.

رژیم غذایی کم حجم حاوی مواد غذایی فرآوری و آماده شاید در تشکیل دیورتیکول موثر باشد.

به علت کم حجم بودن غذا، در قسمت سیگمویید روده بزرگ اسپاسم ایجاد می‌شود و فشار داخل این قسمت از رود بزرگ بالا می‌رود. سرانجام به علت وارد آمدن فشار زیاد، بافت پوششی داخل روده بزرگ به شکل کیسه‌هایی کوچک از دیواره روده بزرگ بیرون می‌زند.

عوامل تشدید کننده بیماری

– رژیم غذایی نامناسب که فیبر غذایی کمی دارد.

– سابقه خانوادگی ابتلا به دیورتیکولوز

– بیماری رگ‌های قلب یا بیماری کیسه صفرا

– سن بالای ۵۰ سال

– چاقی

پیشگیری

الف) خوردن غذاهای پر فیبر

ب) نوشیدن مایعات زیاد

ج) زور نزدن به هنگام اجابت مزاج

د) حفظ سلامت قلب و عروق. این بیماری ممکن است با اختلات عروقی ارتباط داشته باشد.

روند بیماری

با شناسایی زودهنگام و درمان عوارض، سرانجام بیماری خوب است.

دیورتیکولوز تنها زمانی خطرناک است که عفونی شود یا خونریزی داشته باشد.

دیورتیکولیت نیز با جراحی قابل معالجه است.

عوارض

اگر دیورتیکول‌ها عفونی شوند، ممکن است شدیداً خونریزی کنند و یا سوراخ شده و به بروز پریتونیت (عفونت و التهاب پرده صفاق، پرده پوشاننده سطح داخل شکم و احشاء) بیانجامند.

تشخیص

– عکسبرداری به کمک اشعه ایکس و تنقیه باریم از قسمت پایینی لوله گوارش

– سیگموییدوسکوپی (آندوسکوپی راست روده و قسمت پاینی روده بزرگ)

درمان

اگر علامتی وجود نداشته باشد، درمان معمولا لازم نیست.

در موارد خفیف، تغییر در رژیم غذایی و استفاده از مواد ملین ممکن است کافی باشد.

در موارد شدیدتر، ممکن است نیاز به استراحت، دارو و جراحی باشد.

سعی کنید هر روز سر یک ساعت معین اجابت مزاج داشته باشید. حداقل ۱۰ دقیقه صبر کنید و زور نزنید.

مدفوع خود را روزانه از نظر خونریزی کنترل کنید. اگر مدفوع سیاه است، نمونه ای را برای آزمایش ببرید.

برای رفع درد و اسپاسم خفیف، کیسه آب گرم روی شکم قرار دهید.

در صورت عفونی شدن دیورتیکول یا خونریزی شدید آن، عمل جراحی برای برداشتن قسمتی از روده بزرگ لازم است.

داروها

– آنتی‌بیوتیک در صورتی که دیورتیکول‌ها عفونی شده باشند.

– امکان دارد مصرف داروهای ملین و ضد یبوست توصیه شود.

در صورتی که نتوانید رژیم غذایی پرفیبر داشته باشید، داروهای مسهل از نوع حجیم کننده مدفوع ممکن است تجویز شوند. توجه داشته باشید که از مصرف خودسرانه داروهای مسهل باید خودداری کرد.

رژیم غذایی

یک رژیم غذایی متعادل که فیبر زیاد، نمک کم و چربی کم داشته باشد.

در چه شرایطی باید به پزشک مراجعه نمود؟

– اگر شما یا یکی از اعضای خانواده تان علایم دیورتیکولوز یا دیورتیکولیت را دارید.

– اگر علی رغم درمان، درد شدید ادامه دارد.

– اگر در مدفوع خون دیده شود.

– اگر تب ، استفراغ و یا ورم شکم به هنگام درمان رخ دهند.

منبع: tebyan.net


 

0
نوشته شده توسط تحریریه جامعه پزشکان ایران

چطور با پارکینسون کنار بیایید؟

بیماری‌‌ها و راه درمان , پیشگیری بهتر از درمان,

 

بیماری پارکینسون، یک بیماری عصبی پیشرونده می‌باشد. در این بیماری، سلول‌های مغزی تولید ماده شیمیایی به نام دوپامین را متوقف می‌کنند. دوپامین یک انتقال‌دهنده عصبی می‌باشد و پیام‌های حرکتی را انتقال می‌دهد.

این بیماری بر بسیاری از جنبه‌های زندگی فرد تاثیر می‌گذارد، اما با استفاده از داروها و روش‌های کمکی، این بیماران می‌توانند به زندگی فعال خود ادامه دهند.

– داروها کمک می‌کنند تا با اختلالات خلقی مانند افسردگی و اضطراب کنار بیایید.

– درمانگر می‌تواند خانه‌ای امن برای بیمار فراهم کند. باید خطرات زمین خوردن فرد را از بین ببرید، مثلاد فرش‌ها و یا گلیم‌‌هایی را که سر می‌خورند، جمع کنید و سیم برقی را سر راه نگذارید و میله‌ای را در حمام برای جلوگیری از سر خوردن نصب کنید.

– متخصص گفتاردرمانی نیز می‌‌تواند در رفع مشکلات قورت دادن غذا و صحبت کردن کمک کند.

– تند راه نروید.

– هنگام راه رفتن، پاشنه خود را بر روی زمین قرار دهید.

– اگر متوجه شدید پای خود را روی زمین می‌کشید، بایستید و وضعیت خود را بررسی کنید.

– در هنگام راه رفتن جلوی خود را نگاه کنید و سر خود را پایین نیندازید.

– هنگامی که ایستاده‌اید، دور چیزی نچرخید.

– در هنگام راه رفتن، چیزی را حمل نکنید.

ویتامین‌های مورد نیاز بیمار مبتلا به پارکینسون

اگر به این بیماری مبتلا هستید، ویتامین‌های مورد نیاز شما را در زیر نام می‌‌بریم، اما باید قبل از مصرف هر قرص ویتامینی با پزشک صحبت کنید، چرا که ممکن است با داروهای شما تداخل کنند.

ویتامین  B6

برخی مواقع، ویتامین ب۶ برای درمان این بیماری استفاده می‌شود.

این ویتامین می‌تواند با داروهای پارکینسون تداخل داشته باشد.

برخی پزشکان، این ویتامین را برای کاهش اثرات مضر داروهای پارکینسون تجویز می‌کنند.

– ویتامین  C

این ویتامین دارای اثرات آنتی‌اکسیدانی هستند و ممکن است فردی که نیاز به دارو برای درمان پارکینسون دارد، با استفاده از این ویتامین‌‌ها دیرتر به دارو نیاز پیدا کند.

ویتامین  D

بیماران مبتلا به پارکینسون، مقدار کمی ویتامین D در بدن خود دارند و این مسئله باعث شکستگی استخوان و پوکی‌استخوان می‌گردد.

– ویتامین  B12

بیماران مبتلا به پارکینسون و آن‌ها که دارای اختلال شناختی می‌‌باشند، مقدار کمی از ویتامین ب۱۲ در خون‌شان وجود دارد. کمبود این ویتامین عامل مهمی در حافظه و تغییرات شناختی می‌باشد.

– فولیک اسید

فولات نوعی از ویتامین‌های گروه B می‌باشد و ممکن است عملکرد شناختی در بزرگسالان را بهبود ببخشد.

تغذیه بیمار مبتلا به پارکینسون

– یک رژیم غذایی متعادل به همراه کلسیم و ویتامین D داشته باشید.

– پروتئین با داروی لوودوپا تداخل دارد، بنابراین نیم ساعت قبل از وعده غذایی، لوودوپا را مصرف کنید.

– اگر تهوع دارید، داروی خود را با یک بیسکوییت مصرف کنید.

– مصرف غذاهای دارای فیبر زیاد، به همراه مایعات فراوان نیز به جلوگیری از یبوست کمک می کنند.

پارکینسون و ورزش

– در واقع ورزش ممکن است اثر محافظتی داشته باشد و باعث شود که مغز از دوپامین به طور موثرتری استفاده کند.

– ورزش به بهبود هماهنگی حرکت‌های، تعادل، راه رفتن و لرزش بدن کمک می‌‌کند. برای نتیجه بخش بودن ورزش، لازم است به‌‌طور مرتب و با آن شدتی که توانایی دارید، ورزش کنید.

بهتر است ۳ تا ۴ بار در هفته و به مدت یک ساعت ورزش کنید.

– از تردمیل و یا دوچرخه سواری بهترین نتیجه را خواهید گرفت.

– ورزش تای‌چی و یوگا، به تعادل و انعطاف‌پذیری بدن کمک می‌کنند.

منبع: tebyan.net


 

0
نوشته شده توسط تحریریه جامعه پزشکان ایران

دارونامه؛ آشنایی با دیفلونیسال(Diflunisal)، داروی ضد‌‌التهابی غیر‌‌استروئیدی

بیماری‌‌ها و راه درماندارونامه , پیشگیری بهتر از درمان

 

توجه: مطلبی که مطالعه می‌کنید صرفا جنبه‌ی افزایش آگاهی دارد و به هیچ وجه جایگزین توصیه‌های پزشک نیست. برای مصرف دارو، آگاهی از عوارض جانبی، تداخل دارویی و موارد مرتبط دیگر لازم است حتما به پزشک متخصص مراجعه کنید.

دیفلونیسال یک داروی ضد‌التهابی غیر‌‌استروئیدی (NSAID) است. با کاهش هورمون‌‌هایی که باعث ایجاد التهاب و درد در بدن می‌شوند، کار می‌کند.  این دارو برای درمان درد خفیف تا متوسط، استئوارتریت یا ارتریت روماتوئید استفاده می‌‌شود.

موارد مصرف دیفلونیسال

استئوآرتریت/ آرتریت روماتوئید (RA): درمان استئوارتریت و RA

درد خفیف تا متوسط: درمان درد خفیف تا متوسط

موارد منع مصرف

۱-حساسیت به دارو یا هر مؤلفه فرمولاسیون

۲-در تنظیم جراحی بای پس عروق کرونر (CABG)

۳-سابقه آسم، کهیر یا واکنش‌های آلرژیک بعد از مصرف آسپرین یا سایر NSAID ها

عوارض جانبی دیفلونیسال

فرکانس تعریف نشده است.

۱٪ تا ۱۰٪:

سیستم عصبی مرکزی: سردرد، سرگیجه، خواب آلودگی، خستگی، بی‌‌خوابی

پوست: راش پوستی

دستگاه گوارش: اسهال، سوء هاضمه، درد معده، تهوع، یبوست، نفخ شکم، استفراغ، زخم گوارشی

اوتیک: وزوز گوش

مصرف در بارداری

داروهای گروه C فقط باید با تجویز پزشک مورد مصرف قرار بگیرد. خطرات ناشی از مصرف این گروه از داروها هنوز رد نشده است و یا اینکه مطالعات انسانی انجام نشده است و پزشک زمانی که احساس کند فواید مصرف این گروه از داروها از مضرات احتمالی آن بسیار بیش‌تر است و مصرف آن برای بیمار ضروری است تجویز انجام می‌دهد.
در اواخر بارداری اجتناب شود. ممکن است باعث بسته شدن زودرس مجرای خونی شود.

مصرف در شیردهی

وارد شیر مادر می‌شود/ توصیه نمی‌‌شود.

هشدارها

۱-در صورت حساسیت به دارو، نباید از آن استفاده کرد، یا درصورتی که تا به حال به دلیل مصرف آسپرین یا NSAID،  حمله آسم یا واکنش آلرژیک شدید وجود داشته باشد.

۲-مصرف این دارو در ۳ ماه آخر بارداری ممکن است به نوزاد متولد نشده آسیب برساند. در صورت بارداری یا قصد باردارشدن در حین استفاده از دیفلونیزال، به پزشک اطلاع داده شود.

۳-دیفلونیسال برای استفاده توسط افراد جوان‌تر از ۱۲ سال مورد تأیید نیست. قبل از دادن این دارو به کودک یا نوجوان مبتلا به تب، علائم آنفولانزا یا آبله مرغان از پزشک سوال شود.

۴-علائم مصرف بیش از حد ممکن است شامل استفراغ، اسهال، نفس نفس زدن، ضربان سریع قلب، تعریق، گیجی، خواب‌آلودگی شدید و غش کردن باشد.

۵-NSAIDs ممکن است باعث افزایش خطر حوادث جدی ترومبوتیکی قلبی عروقی، انفارکتوس میوکارد و سکته مغزی شود که می‌‌تواند کشنده باشد. این خطر ممکن است در بیماران مبتلا به بیماری‌های قلبی عروقی یا ریسک فاکتور بیماری قلبی عروقی دارند، افزایش یابد.

دیفلونیسال برای درمان دردهای بعد از عمل در تنظیم جراحی CABG منع مصرف دارد. NSAID ها همچنین می‌توانند باعث افزایش خطر بروز عوارض جانبی جدی دستگاه گوارش بخصوص در افراد مسن از جمله خونریزی، زخم و سوراخ شدن معده یا روده شوند که می‌تواند کشنده باشد.

۶-ممکن است باعث خواب‌آلودگی، گیجی، تاری دید و سایر اثرات عصبی شود که ممکن است توانایی‌های جسمی یا روحی را مختل کند. در مورد انجام وظایفی که نیاز به هوشیاری ذهنی دارند (مانند ماشین آلات عملیاتی یا رانندگی) باید در بیماران احتیاط شود.

۷-چسبندگی و تجمع پلاکتی ممکن است کاهش یابد. ممکن است زمان خونریزی طولانی‌تر شود. بیماران مبتلا به اختلالات انعقادی یا کسانی که ضد‌‌انعقاد را دریافت می‌کنند باید از نزدیک مورد بررسی قرار گیرند. انمی ممکن است رخ دهد. بیماران تحت درمان طولانی مدت NSAID باید از نظر انمی کنترل شوند. به ندرت، استفاده از NSAID با دیسکرازی شدید خون به طور بالقوه همراه بوده است (به عنوان مثال، آگرانولوسیتوز، ترومبوسیتوپنی، انمی آپلاستیک).

۸-افزایش ترانس آمیناز با استفاده از این دارو گزارش شده است. بیماران مبتلا به هرنوع LFT غیر طبیعی از نزدیک کنترل شوند. واکنش‌های کبدی نادر، گاهی کشنده (به عنوان مثال، هپاتیت برق اسا، نکروز کبدی، نارسایی کبدی) با استفاده از NSAID رخ داده است. در صورت بروز علائم بالینی بیماری کبدی یا بروز تظاهرات سیستمیک، فوراً قطع شود.

۹-استفاده از NSAID ممکن است خطر ابتلا به هایپرکالمی را افزایش دهد، به خصوص در افراد مسن، دیابتی‌ها، بیماران کلیوی و مصرف همزمان سایر عوامل قادر به القای هیپرکالمی (به عنوان مثال، مهار کننده‌های ACE). سطح پتاسیم از نزدیک کنترل شود.

۱۰-یک سندرم ازدیاد حساسیت به طور بالقوه تهدید کننده زندگی، گزارش شده است. بر علائم و یافته‌های جلدی نظارت شود؛ اختلال عملکرد سایر اندام‌ها ممکن است رخ دهد.

۱۱-تاری دید گزارش شده است. در صورت بروز علائم، ارزیابی چشمی انجام شود.

۱۲-استفاده از NSAID ممکن است عملکرد کلیه را به خطر اندازد. کاهش وابسته به دوز در سنتز پروستاگلاندین ممکن است ناشی از مصرف NSAID باشد، کاهش جریان خون کلیوی که ممکن است باعث خسارت کلیه شود (معمولاً برگشت‌پذیر). بیماران دارای اختلال در عملکرد کلیه، کمبود آب بدن، هیپوولمی، نارسایی قلبی، نارسایی کبدی، کسانی که دیورتیک‌ها و مهار کننده‌های ACE مصرف می‌کنند، و افراد مسن بیشتر در معرض خطر سمیت کلیوی هستند. قبل از شروع درمان‌، بیمار دوباره هیدراته شود و عملکرد کلیه از نزدیک کنترل شود. مصرف طولانی مدت NSAID ممکن است منجر به نکروز پاپیلری کلیوی و سایر آسیب‌های کلیوی شود.

۱۳-دیفلونیسال یک مشتق از اسید استیل سالیسیلیک است و بنابراین ممکن است با سندرم ری همراه باشد.

۱۴- NSAID‌ها ممکن است باعث بروز عوارض جانبی پوستی بالقوه کشنده، از جمله exfoliative dermatitis، Stevens-Johnson syndrome (SJS) و toxic epidermal necrolysis (TEN) شوند. ممکن است بدون هشدار رخ دهد. در صورت بروز اولین نشانه بثورات پوستی (یا هرگونه حساسیت دیگری) مصرف دارو قطع شود.

نکات قابل توصیه

۱-Diflunisal می‌تواند خطر حمله قلبی و سکته قلبی کشنده را افزایش دهد، به خصوص اگر از آن در طولانی مدت استفاده شود یا مقدار زیادی از آن مصرف شود یا بیماری قلبی وجود داشته باشد. دقیقاً قبل یا بعد از عمل بای پس قلب ازاین دارو استفاده نشود (پیوند بای پس عروق کرونر یا CABG).

۲- همچنین این دارو ممکن است باعث خونریزی معده یا روده شود که می‌تواند کشنده باشد. این شرایط ممکن است بدون هشدار، به خصوص در افراد مسن در حال استفاده ازدارو رخ دهد.

۳-برای اطمینان از بی‌‌خطر بودن دارو در صورت وجود موارد زیر به پزشک اطلاع داده شود.

-بیماری قلبی، فشار‌خون بالا، کلسترول بالا، دیابت یا سیگار کشیدن

-سابقه سکته قلبی، سکته مغزی یا لخته خون

-سابقه زخم معده یا خونریزی

-آسم

-بیماری کبدی یا کلیه

-احتباس مایعات

۴-قرص خرد نشده، شکسته نشده و یا جویده نشود. کل آن خورده شود.

۵-از نوشیدن الکل خودداری شود. ممکن است خطر خونریزی معده را افزایش دهد.

۶-در هنگام مصرف این دارو از مصرف آسپرین یا سایر NSAID ها خودداری شود.

۷-قبل از استفاده از آنتی‌اسید از پزشک سؤال کرده و فقط از روشی که پزشک توصیه می‌کند استفاده شود. برخی از آنتی‌اسیدها می توانند باعث سخت شدن جذب این دارو از بدن شوند.

شرایط نگهداری

در دمای ۲۰ تا ۲۵ درجه سانتی‌گراد نگهداری شود. گشت و گذارها بین ۱۵ تا ۳۰ درجه سانتی‌‌گراد مجاز است.

تداخلات دارویی

تاناستوم، دروسپیرنون، ناپروکسن، جینکوبیلوبا، نتونال، دسیرودین، دوکسازوسین، فنین دیون | فنیندیون، مگلومین کامپاند، تراوپروست، داساتینیب، آسمتاسین، ایبریتومومب تیوکستان، توسیتومومب، بتریکسابان، تراندولاپریل، سیکلوسپورین، آپیکسابان، آلیسکایرن، آکالابروتینیب، بمیپارین، بنازپریل، آمینولوولینیک اسید خوراکی، پمترکسد | پمترکسید، دیاتریزوات (آمیدوتریزوئیک اسید)، یوتالامات، آمینولوولینیک اسید موضعی، راموسیروماب، کوردیسپس، برمفناک، آیوکساگلات، آرتسونات، آمینوهیپورات سدیم

۵-Aminosalicylic Acid Derivatives, Agents with Antiplatelet Properties (e.g., P2Y12 inhibitors, NSAIDs, SSRIs, etc.), Alcohol (Ethyl), Aminoglycosides,Angiotensin II Receptor Blockers, Angiotensin-Converting Enzyme Inhibitors, Anticoagulants, Beta-Blockers, Bile Acid Sequestrants, Bisphosphonate Derivatives, Cephalothin, Collagenase (Systemic), Corticosteroids (Systemic)

مقدار مصرف دیفلونیسال

دوز معمول بزرگسالان برای درد:

دوز اولیه: ۱۰۰۰ میلی‌گرم خوراکی یک بار

دوز نگهدارنده: ۵۰۰ میلی‌گرم در هر ۱۲ ساعت؛ بعضی از بیماران ممکن است هر ۸ ساعت به ۵۰۰ میلی گرم نیاز داشته باشند

حداکثر دوز: ۱۵۰۰ میلی‌گرم در روز

نظرات: بسته به عواملی مانند شدت درد، پاسخ بیمار، وزن، یا سن پیشرفته، ممکن است دوز کمتری مناسب باشد. به عنوان مثال، ابتدا ۵۰۰ میلی‌گرم و به دنبال آن ۲۵۰ میلی‌گرم در هر ۸ تا ۱۲ ساعت

دوز معمول بزرگسالان برای استئوآرتریت:

۵۰۰ تا ۱۰۰۰ میلی‌گرم خوراکی در روز در ۲ دوز تقسیم شده

نظرات:

-دوز ممکن است براساس پاسخ بیمار افزایش یا کاهش یابد.

-بیشتر از ۱۵۰۰ میلی‌گرم در روز نشود.

دوز معمول بزرگسالان برای آرتریت روماتوئید:

۵۰۰ تا ۱۰۰۰ میلی‌گرم خوراکی در روز در ۲ دوز تقسیم شده

نظرات:

-دوز ممکن است براساس پاسخ بیمار افزایش یا کاهش یابد.

-بیشتر از ۱۵۰۰ میلی‌گرم در روز نشود.

دوز معمول کودکان برای درد:

۱۲ سال یا بالاتر:

دوز اولیه: ۱۰۰۰ میلی‌گرم خوراکی یک بار

دوز نگهدارنده: ۵۰۰ میلی‌گرم در هر ۱۲ ساعت؛ بعضی از بیماران ممکن است هر ۸ ساعت به ۵۰۰ میلی گرم نیاز داشته باشند.

-ماکزیمم مقدار: ۱۵۰۰ میلی‌گرم در روز

نظرات: بسته به عواملی مانند شدت درد، پاسخ بیمار، وزن، یا سن پیشرفته، ممکن است دوز کمتری مناسب باشد. به عنوان مثال، ابتدا ۵۰۰ میلی‌گرم و به دنبال آن ۲۵۰ میلی‌گرم در هر ۸ تا ۱۲ ساعت.

دوز معمول کودکان برای استئوآرتریت:

۱۲ سال یا بالاتر: ۵۰۰ تا ۱۰۰۰ میلی‌گرم خوراکی در روز در ۲ دوز تقسیم شده

نظرات:

-دوز ممکن است براساس پاسخ بیمار افزایش یا کاهش یابد.

-بیشتر از ۱۵۰۰ میلی گرم در روز نشود.

دوز معمول کودکان برای آرتریت روماتوئید:

۱۲ سال یا بالاتر: ۵۰۰ تا ۱۰۰۰ میلی‌گرم خوراکی در روز در ۲ دوز تقسیم شده

نظرات:

-دوز ممکن است براساس پاسخ بیمار افزایش یا کاهش یابد.

-بیشتر از ۱۵۰۰ میلی‌گرم در روز نشود.

مکانیسم اثر

به‌طور قابل برگشت آنزیم‌های سیکلواکسیژناز ۱ و ۲ (COX-1,2) را مهار می‌کند، که منجر به کاهش تشکیل پیش سازهای پروستاگلاندین می‌شود. دارای خواص ضد‌‌تب، ضد‌درد و ضد‌التهاب است.

سایر سازوکارهای پیشنهادی که به‌طور کامل مشخص نشده‌اند (و احتمالاً به اثر ضد‌التهابی در درجات مختلف کمک می‌کنند) شامل مهار کموتاکسی، تغییر فعالیت لنفوسیت‌ها، مهار تجمع / فعال‌سازی نوتروفیل‌ها  و کاهش سطح سایتوکاین پیش آگهی کننده هستند.

فارماکوکینتیک

متابولیسم

متابولیسم به صورت گسترده به ترکیبات کونژوگه گلوکورونید می‌باشد. متابولیت غالب ترکیبات کونژوگه گلوکورونید اتر (فنولیک) و به دنبال آن کونژوگه گلوکورونید استر کمتر غالب است. انتقال بیولوژیکی به ترکیبات کونژوگه گلوکورونید فنلی آن ممکن است اشباع شود.

جذب

خوب جذب می‌شود.

زمان رسیدن به پیک اثر

سرم: ۲ تا ۳ ساعت

توزیع

۷٫۵۳ لیتر (در اختلال کلیه به ۱۶٫۲ لیتر افزایش می‌یابد)

نیمه عمر حذف

۸ تا ۱۲ ساعت؛ با اختلال در کلیه طولانی می‌شود.

دفع

ادرار (۹۰٪ as به عنوان ترکیبات کونژوگه گلوکورونید)، مدفوع (<5٪)

منبع: rpsi.ir


 

0
نوشته شده توسط فرناز اخباری

چه چیزی باعث قاعدگی دردناک می‌شود و چگونه آن‌ها را درمان کنم؟

بیماری‌‌ها و راه درمان , بارداری و زایمان, بهداشت بانوان , فرناز اخباری , پیشگیری بهتر از درمان

 

به گزارش سایت healthline.com

دیسمنوره

پوشش رحم یک بار در ماه ریزش می‌کند و قاعدگی رخ می‌دهد. مقداری درد، گرفتگی و ناراحتی در طول دوره قاعدگی طبیعی است. درد بیش از حدی که باعث غیبت از کار یا مدرسه شود، نرمال نیست.

قاعدگی دردناک را دیسمنوره نیز می‌نامند.

دو نوع دیسمنوره وجود دارد: اولیه و ثانویه.

دیسمنوره اولیه در افرادی رخ می‌دهد که قبل و در طول قاعدگی درد دارند. اگر قبلا قاعدگی‌های طبیعی داشته‌اید که بعداً در زندگی دردناک شده‌‌اند، ممکن است دیسمنوره ثانویه باشد. برخی بیماری‌ها که رحم یا سایر اندام‌های لگنی را تحت تأثیر قرار می‌‌دهد، مانند آندومتریوز یا فیبروم رحم، می‌‌تواند باعث این شود.

علل چیست؟

همیشه نمی‌توان علت قاعدگی‌های دردناک را شناسایی کرد. برخی افراد فقط در معرض خطر بیش‌تری برای داشتن قاعدگی دردناک هستند.

این خطرات عبارتند از:

  • زیر ۲۰ سال؛
  • داشتن سابقه خانوادگی پریودهای دردناک؛
  • سیگار کشیدن؛
  • داشتن خونریزی شدید همراه با پریود؛
  • داشتن قاعدگی نامنظم؛
  • عدم سابقه بارداری و بچه‌دار شدن؛
  •  رسیدن به بلوغ قبل از ۱۱ سالگی؛

هورمونی به نام پروستاگلاندین باعث انقباضات عضلانی در رحم می‌شود و باعث ریزش پوشش داخلی رحم می‌شود. این انقباضات می‌‌تواند باعث درد و التهاب شود. سطح پروستاگلاندین درست قبل از شروع قاعدگی افزایش می‌یابد.

همچنین دوره‌های قاعدگی دردناک می‌تواند به علت یک بیماری زمینه‌ای باشد، مانند:

سندرم پیش از قاعدگی‌: یک بیماری شایع است که به دلیل تغییرات هورمونی در بدن ۱ تا ۲ هفته قبل از شروع قاعدگی ایجاد می‌شود. علائم معمولاً پس از شروع خونریزی از بین می‌روند.

اندومتریوز: یک وضعیت پزشکی دردناک است که در آن سلول‌های پوشش داخلی رحم در سایر قسمت‌های بدن، معمولاً روی لوله‌های فالوپ، تخمدان‌ها یا بافت پوشاننده لگن رشد می‌کنند.

فیبروم در رحم: فیبروم‌‌ها تومورهای غیر‌سرطانی هستند که می‌توانند به رحم فشار وارد کنند یا باعث قاعدگی و درد غیرطبیعی شوند، اگرچه اغلب علائمی ایجاد نمی‌‌کنند.

بیماری التهابی لگن‌: عفونت رحم، لوله‌های فالوپ یا تخمدان‌ها است که اغلب توسط باکتری‌های مقاربتی ایجاد می‌شود که باعث التهاب اندام‌های تولید مثلی و درد می‌شود.

آدنومیوز: یک بیماری نادر است که در آن پوشش داخلی رحم به دیواره عضلانی رحم رشد می‌کند و باعث التهاب، فشار و درد می‌شود. همچنین می‌تواند باعث پریودهای طولانی‌تر یا سنگین‌تر شود.

تنگی دهانه رحم‌: تنگی دهانه رحم یک بیماری نادر است که در آن دهانه رحم آنقدر کوچک یا باریک است که خروج جریان قاعدگی را کند می‌کند و باعث افزایش فشار داخل رحم و درد می‌شود.

درمان خانگی

درمان‌های خانگی می‌‌تواند برای تسکین دوره‌‌های قاعدگی دردناک مفید باشد.

انواع چیزهایی که باید در خانه امتحان کنید عبارتند از:

  • استفاده از یک پد گرم کننده در ناحیه لگن یا پشت خود
  • ماساژ دادن شکم
  • حمام گرم
  • انجام تمرینات بدنی منظم
  • خوردن غذاهای سبک و مغذی
  • تمرین تکنیک‌های تمدد اعصاب یا یوگا
  • مصرف داروهای ضد‌التهابی مانند ایبوپروفن چند روز قبل از شروع قاعدگی

مصرف ویتامین‌‌ها و مکمل هایی مانند:

  • ویتامین B-6
  • ویتامین B-1
  • ویتامین E
  • اسیدهای چرب امگا ۳
  • کلسیم
  • منیزیم

پاهای خود را بالا بیاورید یا با زانوهای خم دراز بکشید

برای جلوگیری از نفخ، مصرف نمک، الکل، کافئین و شکر را کاهش دهید

چه زمانی با پزشک تماس بگیرید

اگر درد قاعدگی در توانایی انجام وظایف اساسی در هر ماه اختلال ایجاد می کند، ممکن است زمان ویزیت متخصص زنان باشد.

در مورد علائم خود و اگر هر یک از موارد زیر را تجربه کردید با پزشک خود صحبت کنید:

  • ادامه داشتن درد بعد از گذاشتن IUD
  • حداقل سه دوره قاعدگی دردناک
  • دفع لخته‌های خون
  • گرفتگی عضلات همراه با اسهال و حالت تهوع
  • درد لگن حتی هنگام عدم قاعدگی

گرفتگی ناگهانی یا درد لگن می‌تواند نشانه عفونت باشد. عفونت درمان نشده می‌تواند باعث ایجاد بافت اسکار شود که به اندام‌های لگن آسیب می‌رساند و ممکن است منجر به ناباروری شود.

اگر علائم عفونت دارید، فوراً به فکر مراقبت‌های پزشکی بیش‌تری باشید:

  • تب؛
  • درد شدید لگن؛
  • درد ناگهانی، به خصوص اگر احتمال بارداری باشد؛
  • ترشحات بدبو از واژن.

تشخیص

هنگام تلاش برای یافتن علت اصلی قاعدگی دردناک، پزشک احتمالاً به بررسی سابقه پزشکی و انجام یک معاینه فیزیکی می‌پردازد. معاینه لگنی شامل بررسی هر گونه ناهنجاری در سیستم تولید مثل و بررسی علائم عفونت است.

اگر پزشک فکر می‌کند که یک اختلال زمینه ای باعث ایجاد علایم شده است، ممکن است آزمایش‌های تصویربرداری انجام دهد.

این موارد می‌تواند شامل موارد زیر باشد:

  •  سونوگرافی؛
  •  سی تی اسکن؛
  •  ام آر آی.

بسته به نتایج آزمایشات تصویربرداری، پزشک ممکن است لاپاراسکوپی انجام دهد که در آن برش‌های کوچکی در شکم ایجاد می‌ شود و یک لوله فیبر نوری با یک دوربین در انتهای آن وارد می‌کند تا داخل حفره شکم بررسی شود.

درمان دارویی

اگر درمان خانگی درد قاعدگی را تسکین نمی‌‌دهد، گزینه‌های درمانی پزشکی وجود دارد.

درمان به شدت و علت اصلی درد بستگی دارد. اگر PID یا عفونت‌های مقاربتی (STIs) باعث درد شما شده باشد، پزشک آنتی‌بیوتیک برای رفع عفونت تجویز می‌کند.

پزشک شما همچنین ممکن است داروهایی را تجویز کند که عبارتند از:

داروهای ضد‌التهابی غیر‌استروئیدی (NSAIDs). می‌توانید این داروها را بدون نسخه پیدا کنید یا داروهای ضدالتهاب غیراستروئیدی قوی تر را با نسخه دریافت کنید.

سایر مسکن‌ها. شامل گزینه‌های بدون نسخه مانند استامینوفن (تیلنول) یا داروهای مسکن با نسخه قوی‌تر است.

داروهای ضد‌افسردگی. گاهی اوقات داروهای ضد‌افسردگی برای کمک به کاهش برخی از نوسانات خلقی مرتبط با PMS تجویز می‌شود.

همچنین ممکن است پزشک توصیه کند که از داروهای ضد‌بارداری استفاده کند. کنترل بارداری هورمونی به صورت قرص، چسب، حلقه واژینال، تزریق، ایمپلنت یا IUD در دسترس است. این هورمون‌ها از تخمک‌گذاری جلوگیری می‌کنند، در نتیجه می‌تواند دردهای قاعدگی را کنترل کند.

جراحی می‌تواند اندومتریوز یا فیبروم رحم را درمان کند. اگر درمان‌های دیگر موفقیت‌آمیز نبوده‌اند، این یک گزینه دیگر درمانی است. با جراحی هر گونه ایمپلنت اندومتریوز، فیبروم رحم یا کیست را می‌توان برداشته شود.

در موارد نادر، هیسترکتومی (برداشتن رحم با جراحی) در صورتی که سایر درمان‌‌ها موثر نبوده و درد شدید باشد یک گزینه است. در صورت انجام  هیسترکتومی دیگر نمی‌توان بچه‌دار شد. این گزینه معمولاً فقط درافرادی انجام می‌‌شود که قصد بچه‌دار شدن نداشته باشد یا در پایان سال‌های باروری خود باشند.

منبع: healthline.com


 

0
1 8 9 10 11 12 47