نوشته شده توسط تحریریه جامعه پزشکان ایران

پولیپ روده و آنچه باید در مورد آن بدانید

بیماری‌‌ها و راه درمان , پیشگیری بهتر از درمان

 

پولیپ روده توده‌ی کوچکی از سلول‌هاست که در روده‌ی بزرگ یا رکتوم تشکیل می‌شود. پولیپ‌ها می‌توانند برجسته یا مسطح باشند. پولیپ‌ها انواع میکروسکوپیک نیز دارند که برای تشخیص آن‌ها به میکروسکوپ نیاز است. پولیپ‌های آدنوما یا پولیپ‌های بی‌پایه و لبه‌دار می‌توانند به مرور زمان رشد کرده و سرطانی شوند. غربالگری‌های منظم سرطان و برداشتن پولیپ‌ها می‌تواند ریسک ایجاد سرطان کولورکتال را کاهش دهد.

ممکن است هیچ علامتی نداشته باشید، بنابراین لازم است برای پیشگیری از تبدیل پولیپ به سرطان کولورکتال غربالگری منظم انجام دهید. روش‌های غربالگری شامل کولونوسکوپی، سیگموئیدوسکوپی، تست مدفوع یا سی‌تی‌اسکن می‌شود.

علت پولیپ روده چیست و چه افرادی به آن دچار می‌شوند؟

تقریبا ۳۰ درصد از جمعیت بزرگسال بالای ۴۵ تا ۵۰ سال به پولیپ روده دچار می‌شوند. مردان و زنان از هر نژادی ممکن است به پولیپ روده و سرطان کولون مبتلا شوند.
پولیپ حاصل تغییرات ژنتیکی در سلول‌های دیواره‌ی داخلی روده بزرگ است که بر سیکل نرمال زندگی سلول اثر می‌گذارد. خیلی از عوامل می‌توانند ریسک این تغییرات را افزایش دهند. این فاکتورها به رژیم غذایی، سبک زندگی، سن بالاتر، جنسیت و ژنتیک شما مربوط هستند.

بعضی از فاکتورهای مهم سبک زندگی می‌توانند فرد را در معرض پولیپ‌های کولورکتال قرار دهند؛ مانند:

. سیگار کشیدن؛
. مصرف الکل؛
. ورزش نکردن؛
. داشتن اضافه وزن؛
. خوردن زیاد غذاهای فرآوری شده و گوشت قرمز (به جای غذاهای گیاهی و دارای فیبر)؛
. سابقه‌ی پولیپ کولورکتال یا سرطان کولورکتال؛
. سابقه‌ی خود فرد در بیماری‌های التهابی روده (بیماری کرون یا کولیت زخمی روده) یا کلانژیت اسکلروزان اولیه (PSC)؛
. دیابت نوع دوم کنترل نشده.

علائم پولیپ روده چیست؟

بیشتر پولیپ‌های روده و سرطان‌های قابل درمان کولورکتال که زود تشخیص داده می‌شوند هیچ علامتی ندارند و به همین دلیل است که غربالگری منظم توصیه می‌شود.

اما وقتی علائم ظاهر شوند به صورت زیر خواهند بود:

. خونریزی از مقعد که می‌تواند با چشم دیده شود یا از طریق تست مدفوع یا تست خون مخفی در مدفوع دیده شود.
. کاهش وزن یا کمبود آهن که دلیلی برایش پیدا نمی‌شود.
. خستگی و تنگی نفس که نشان می‌دهد بدن‌ آهن کافی ندارد چون پولیپ‌ها خونریزی می‌کنند.
. تغییر در الگوی معمول دفع
. شکم‌درد (نادر)
علائم گفته شده باید بررسی شوند تا مطمئن شوید پولیپ یا سرطان کولورکتال وجود ندارد.

پولیپ کولون چگونه تشخیص داده می‌شود؟

پزشک می‌تواند از روش‌‌های گوناگونی پولیپ‌های روده را شناسایی کند:

. کولونوسکوپی: روشی که در آن یک لوله‌ی بلند و باریک و انعطاف‌پذیر از راه مقعد وارد روده بزرگ می‌شود. این لوله مجهز به دوربینی است که تصاویری را روی اسکرین نشان داده و امکان برداشتن پولیپ‌ها را فراهم می‌کند.
. سیگموئیدوسکوپی: لوله‌ای نازک و انعطاف‌پذیر از مقعد وارد می‌شود تا یک‌سوم انتهایی روده بزرگ را نشان دهد.
. سی‌تی‌اسکن: یک تست رادیولوژی که از پرتو برای تصویر گرفتن از روده بزرگ استفاده می‌کند.
. تست مدفوع: نمونه‌ی مدفوع از جهت وجود خون یا تغییرات ژنتیکی مبنی بر وجود پولیپ یا سرطان بررسی می‌شود. اگر جواب تست مثبت باشد باید کولونوسکوپی انجام شود.
اگر نتیجه‌ی هر یک از این آزمایش‌ها غیرعادی باشد، باید کولونوسکوپی انجام شود تا پولیپ‌ها بررسی شده و برداشته شوند.

اگر پولیپ کولون داشته باشید چه اتفاقی می‌افتد؟

اگر پولیپی در کولون پیدا شود، پزشک آن را برمی‌دارد و به آزمایشگاه می‌فرستد تا نوع آن شناسایی شود. پزشک شما بر اساس تعداد، اندازه و تحلیل میکروسکوپیک پولیپ‌ها و دیگر ریسک فاکتورها تشخیص می‌دهد چه زمانی باید تست غربالگری را تکرار کنید.

آیا پولیپ کولون و سرطان کولورکتال قابل پیشگیری‌اند؟

با راهکارهای زیر می‌توانید ریسک ایجاد پولیپ را کاهش دهید:

. الکل و تنباکو مصرف نکنید.
. وزن اضافی خود را کاهش دهید تا شاخص توده بدنی‌تان در حد نرمال باشد.
. ورزش کنید (دست کم ۱۵۰ دقیقه فعالیت هوازی با شدت متوسط و دو جلسه تمرینات قدرتی در هفته).
. هر روز حداقل سه تا پنج وعده میوه و سبزی مصرف کنید.
. از خوردن زیاد غذاهای چرب و فرآوری شده و گوشت قرمز بپرهیزید.
. معلوم شده مصرف روزانه آسپیرین با دوز پایین می‌تواند احتمال پولیپ روده و سرطان کولورکتال را کاهش دهد. البته آسپیرین می‌تواند عوارضی هم داشته باشد، بنابراین در مورد مصرف آن حتما با پزشک مشورت کنید.
. در مورد اینکه آیا مصرف مکمل کلسیم و ویتامین D‌ برایتان مناسب است یا نه با پزشک مشورت کنید. برخی مطالعات نشان می‌دهند این مکمل‌ها ممکن است بتوانند احتمال سرطان کولون را کاهش دهند.

منبع: tebyan.net


0
نوشته شده توسط تحریریه جامعه پزشکان ایران

دارونامه؛ آشنایی با داروی دیاسیرین(Diacerein)، داروی آنتی‌روماتوئید

بیماری‌‌ها و راه درماندارونامه , پیشگیری بهتر از درمان

 

توجه: مطلبی که مطالعه می‌کنید صرفا جنبه‌ی افزایش آگاهی دارد و به هیچ وجه جایگزین توصیه‌های پزشک نیست. برای مصرف دارو، آگاهی از عوارض جانبی، تداخل دارویی و موارد مرتبط دیگر لازم است حتما به پزشک متخصص مراجعه کنید.

دیاسیرین نوعی پیش دارو است که به راین متابولیزه می‌شود. این در حال حاضر در فرانسه برای درمان آرتروز تایید شده است اگرچه استفاده از دیاسیرین به دلیل عوارض جانبی از جمله اسهال شدید محدود شده است. دیاسیرین برای درمان مقاومت به انسولین‌، دیابت شیرین (نوع ۲) و عوارض مرتبط با دیابت تحت در حال تحقیق است.

موارد مصرف دیاسرین

استئو آرتریت

موارد منع مصرف

حساسیت به دیاسرین

هشدارها

۱) دستگاه گوارش: اسهال شدید گزارش شده است. در صورت بروز اسهال مصرف را قطع کنید.

۲) کبدی: آسیب حاد کبدی علامتی گزارش شده است. نظارت توصیه می‌‌شود.

۳) کبد: افزایش آنزیم‌های کبدی گزارش شده است. نظارت توصیه می‌شود. در سابقه بیماری‌های کبدی از استفاده پرهیز کنید.

۴) کلیه: در نارسایی کلیوی؛ تنظیم دوز ممکن است لازم باشد.

۵) جمعیت‌های خاص: در سنین بالاتر از ۶۵ سال‌، به دلیل خطرات مرتبط با اسهال شدید توصیه نمی‌شود.

مصرف در بارداری

در دوران بارداری و شیردهی نباید دیاسیرین تجویز شود.

نکات قابل‌توصیه

با توجه به عوارض بالقوه‌‌ای که می‌تواند در نتیجه اسهال در بزرگسالان مسن رخ دهد‌، دیاسیرین دیگر در بیماران از ۶۵ سال به بالا توصیه نمی‌‌شود.
همچنین توصیه می‌‌شود که بیماران درمان را با نیمی از دوز طبیعی شروع کنند (یعنی ۵۰ میلی‌گرم در روز به جای ۱۰۰ میلی‌گرم در روز)‌، و در صورت بروز اسهال باید مصرف دیاسیرین را متوقف کنند.
این دارو نباید در هیچ بیمار مبتلا به بیماری کبد یا سابقه بیماری کبد استفاده شود و پزشکان باید بیماران خود را از نظر علائم اولیه مشکلات کبدی تحت نظر بگیرند.
استفاده از دیاسیرین محدود به درمان علائم آرتروز مفصل ران یا زانو است.
نباید در دوران بارداری و شیردهی تجویز شود.

عوارض جانبی دیاسیرین

اثرات پوستی:

  •  نکرولیز اپیدرمی سمی کشنده (سندرم لایل)

اثرات غدد درون‌ریز / متابولیک:

  • هیپوکالمی (یک هفته پس از شروع دیاسیرین ۱۰۰ میلی‌گرم در روز، یک زن ۹۰ ساله به دلیل ۴ روز اسهال شدید برای هیپوکالمی در بیمارستان بستری شد. )

اثرات دستگاه گوارش:

اسهال ( احتمال بروز تا ۵۴٫۴٪)

الف) بیشتر موارد در هفته‌های اول درمان شروع شده است.

ب) در مطالعات بالینی‌، ۳٫۵٪ تا ۹٫۳٪ به دلیل اسهال متوقف شد.

پیشگیری و مدیریت

الف) درمان را با نیمی از دوز طبیعی به مدت ۲ تا ۴ هفته آغاز کنید. در صورت بروز اسهال‌، مصرف آن را قطع کنید.

ب) در بیماران با سن ۶۵ سال و بالاتر مصرف نشود.

سمیت کبدی:

افزایش آنزیم‌های کبدی

آسیب کبدی (از مصرف در بیماران مبتلا به بیماری کبد خودداری کنید و علائم اولیه مشکلات کبدی را کنترل کنید)

موارد آسیب حاد کبدی علامتی گزارش شده است. نسبت تخمینی بیمارانی که دچار آسیب کبدی ناشی از دیاسیرین شده‌اند ۰۳/۰٪ است.

اثرات کلیوی:

تغییر رنگ ادرار(تغییر رنگ ادرار در ۱۴٫۴٪ از بیماران که به مدت ۹۰ روز دیاسیرین تجویز کرده‌اند‌، گزارش شده است)

مقدار مصرف دیاسیرین

آرتروز

دوز نرمال

الف) دوز اولیه: ۵۰ میلی‌گرم خوراکی به مدت ۲ تا ۴ هفته در روز

ب) دوز نگهدارنده: ۵۰ میلی‌گرم خوراکی دو بار در روز

مقدار مصرف در نارسایی کلیوی

در کلیرنس کراتینین کمتر از ۴۰ میلی لیتر در دقیقه دوز را به نصف کاهش دهید.

مقدار مصرف در نارسایی کبدی

از مصرف در کسانی که بیماری کبدی یا سابقه بیماری کبدی دارند خودداری کنید.

مقدار مصرف در بیماران سالمندان

استفاده در ۶۵ سال به بالا توصیه نمی‌شود.

مکانیسم اثر

متابولیت فعال راین با کاهش بیان متالوپروتئیناز ماتریس و همچنین اثرات بازدارنده متالوپروتئینازهای ماتریس در بافت‌ها‌، تخریب غضروف را کاهش می‌دهد.

عملکرد ضد‌التهابی راین میزان فعالیت اینترلوکین-۱ بتا را کاهش می‌دهد.(که نقش زیادی در کاهش تولید ماتریکس خارج سلولی‌، فعالیت متالوپروتئیناز ماتریس و التهاب دارد )

فارماکودینامیک

التهاب و تخریب غضروف را کاهش می‌دهد و همچنین فعالیت تغییر یافتن استئوبلاست را اصلاح می‌کند.

فارماکوکینتیک

زمان رسیدن به اوج غلظت:

خوراکی: ۲٫۴ ساعت (حالت ناشتا)‌؛ ۵٫۲ ساعت (همراه با غذا)

حداکثر غلظت ۳٫۲ میلی‌گرم در لیتر بود که ۲٫۲ ساعت پس از تجویز یک دوز خوراکی دیاسیرین ۵۰ میلی‌گرم در افراد با عملکرد طبیعی کلیه به دست آمد.

منطقه زیر منحنی:

۲۰٫۹ میلی‌گرم در لیتر در ساعت (حالت ناشتا)؛ ۲۵٫۹ میلی‌گرم در لیتر در ساعت (همراه با غذا)

جذب: فراهمی زیستی

خوراکی: ۳۵٪ تا ۵۶٪

مصرف همزمان غذا‌، زمان رسیدن به اوج غلظت را از ۲٫۴ ساعت به ۵٫۲ ساعت می‌رساند‌. بنابراین‌، دیاسیرین بهتر است همراه با غذا تجویز شود.

توزیع:

اتصال پروتئین۹۹٪

مایع سینوویال  ۰٫۳

حجم توزیع:۱۳٫۲ لیتر

متابولیسم:

کبد‌، گسترده

دیاسیرین قبل از ورود به گردش خون سیستمیک‌، به دنبال دوز خوراکی ۱۰۰٪ به راین متابولیزه می‌شود.

متابولیت‌ها

۱  – گلوکورونید راین (فعال)

۲  – سولفات راین (فعال)

دفع: کلیه

۰٫۱۳ لیتر در ساعت

۳۵ تا ۶۰ درصد

دفع ادرار دیاسیرین به شکل متابولیت‌‌های آن بین ۳۵٪ تا ۶۰٪ است‌، تقریباً ۲۰٪ به عنوان راین آزاد و ۸۰٪ به عنوان مخلوط‌های راین

دفع صفراوی ممکن است ، اما در انسان تأیید نشده است

پاکسازی کل بدن: ۱٫۶ لیتر در ساعت

نیمه عمر حذف: راین ، ۷ تا ۸ ساعت

منبع: rpsi.ir


 

0
نوشته شده توسط تحریریه جامعه پزشکان ایران

دارونامه؛ آشنایی با پماد کاپسیان(Capsian Ointmen)، رفع درد و اسپاسم‌های عضلانی

بیماری‌‌ها و راه درماندارونامه , پیشگیری بهتر از درمان

 

توجه: مطلبی که مطالعه می‌کنید صرفا جنبه‌ی افزایش آگاهی دارد و به هیچ وجه جایگزین توصیه‌های پزشک نیست. برای مصرف دارو، آگاهی از عوارض جانبی، تداخل دارویی و موارد مرتبط دیگر لازم است حتما به پزشک متخصص مراجعه کنید.

موارد مصرف‌:

رفع درد و اسپاسم‌های عضلانی با منشاء عصبی، درد مهره‌های کمر و درد ناشی از نوروپاتی دیابتیک.

نکات قابل توصیه:

پماد کاپسیان نباید با مخاط چشم یا در موضعی که پوست دارای ترک خوردگی است تماس حاصل نماید.

عوارض جانبی:

استعمال موضعی پماد کاپسیان ممکن است در چند روز اول موجب بروز درد و سوزش خفیف در محل استعمال شود که موقتی بوده و به زودی برطرف می‌گردد.

مصرف در دوران بارداری و شیردهی:

مصرف این دارو در دوران بارداری و شیردهی مجاز است.

دستور مصرف‌:

روزی چهار مرتبه هر مرتبه مقدار کمی از پماد روی موضع دردناک مالیده شود.

اجزای فرآورده‌:

در هر گرم پماد کاپسیان ۱۲ میلی‌گرم عصاره خشک میوه گیاه فلفل قرمز وجود دارد.

مواد موثره‌:

مهم‌ترین مواد موثره در فلفل قرمز کاپسائیسین (Capsaicin) و ترکیبات مربوطه است. این ماده از نظر ساختار شبیه به اوژنول ماده موثره میخک می‌باشد که اثر ضد‌درد موضعی بسیار قوی دارد.

آثار فارماکولوژی:

فلفل قرمز بیشتر مربوط به کاپسائیسین موجود در آن است. هنگامی که پماد کاپسیان به‌طور موضعی در محل درد استعمال شود، موجب تسکین درد می شود. کاپسائیسین یک ماده محلول در چربی است که روی رسپتورهای انتهای نورون های حس درد قرار گرفته و آنها را تحریک می کند. سپس موجب تخلیه نورون از وجود ماده Pکه در انتقال حس درد موثر است می شود. ماده موثره فلفل قرمز موجب آزاد شدن آندروفین ها در موضع استعمال شده و درد را بر طرف می کند. افزون براین در این گیاه سالیسیلات ها یافت شده است که شبیه آسپرین عمل می کند. کم شدن ماده P، التهاب مفاصل ناشی از استئوآرتریت و آرتریت روماتوئید را کاهش می دهد و با افزایش گردش خون در مفاصل و قسمت های تحتانی سرد شده بدن موجب کاهش درد می گردد. استعمال موضعی پماد کاپسیان می تواند در کاهش درد عصب سه قلو نیز موثر باشد. به طور کلی در مطالعات بالینی دوسوکور متعدد، اثر کاپسائیسین به صورت موضعی در تخفیف دردهای نوروپاتیک دیابتیک به اثبات رسیده است. استعمال موضعی کاپسائیسین در تخفیف درد در بیماران مبتلا به استئوآرتریت و آرتریت روماتوئید نیز موثر است.
ثابت شده است که مقدار زیاد ماده P در پوست مبتلایان به پسوریازیس یافت می شود. این یافته موجب تشویق محققین در بکارگیری پماد موضعی کاپسائیسین در این بیماران گردید در یک مطالعه دوسوکور روی ۴۴ بیمار مبتلا به پسوریازیس قرینه، پماد پلاسبو به یک طرف و پماد کاپسائیسین در طرف دیگر استعمال گردید. بعد از ۴-۳ هفته کم شدن قرمزی و تحریک در طرفی که پماد کاپسائیسین مصرف گردیده بود مشاهده و معلوم گردید که این پماد در تخفیف درد و سوزش و خارش بیماران مبتلا به پسوریازیس موثر می باشد.

منبع: drsaniei.darooyab.ir


0
نوشته شده توسط فرناز اخباری

چگونه از اپیزودهای میگرن در محل کار رهایی یابم؟

بیماری‌‌ها و راه درمان , فرناز اخباری , پیشگیری بهتر از درمان

 

به گزارش سایت webmd.com

 

آیا می‌توانید در حین ابتلا به میگرن کار کنید؟ از آن‌جایی که همه افراد متفاوت هستند و درجات مختلفی از شدت میگرن دارند این حالت بستگی به شرایطشان دارد،. وقتی مجبور به ادامه زندگی با میگرن باشید، آمادگی برای اتفاقات غیرمنتظره یک گزینه نیست، بلکه یک ضرورت در طول زندگی  است. در اینجا نکاتی بیان می‌شود که ممکن است در هنگام برخورد با محرک‌ها و دوره‌های میگرن در محل کار مفید باشند.

از آن‌جایی که در صورت گرمازدگی به راحتی تحریک می‌شوم، همیشه یک پنکه کوچک را زیر میز کارم پنهان می‌‌کنم تا پاهایم خنک باشند. من در فلوریدا جنوبی زندگی می‌کنم، بنابراین حفظ دمای مناسب فضای کاربرایم ضروری است.

داروی تهوع را امتحان کنید، مخصوصاً اگر قبل از ارائه یک جلسه بزرگ هستید. هر چند مطمئن نیستم که چطور این دارو عمل می‌‌کند، اما من چندین بار با مصرف آن، جلوی علایم میگرن را گرفتم.

اگر مجبور هستید در تمام طول روز با رایانه  یا تلفن در تماس باشید:

  • Flux Plugin: من از این برنامه در کامپیوترم استفاده می‌کنم. این برنامه به صورت دانلود رایگان است که نمایشگر رایانه من را در شب  با میزان نور داخلی محیط تطابق می‌‌دهد. من همچنین «حالت شب» را در گوشی خود فعال کرده‌ام. زمان زیادی را صرف خیره شدن به صفحه نمایش می‌کنم، و همه ما می‌‌دانیم که این حالت برای بیماران  دارای میگرن خوب نیست. بنابراین از زمانی که شروع به تنظیم استراتژیک روشنایی دستگاه‌هایم کردم، مزایای فوری آن را دیدم.
  • TheraSpecses: من قبلا عینک آبی/سبز را امتحان کرده‌ام، و برای من، TheraSpecs تفاوت ایجاد کرده است.
  • کلاه یا هودی بپوشید. علاوه بر TheraSpecs، از کلاه یا هودی استفاده کنید تا جلوی تابش نوررا مسدود کنید، هدفون‌های حذف نویز (نویز سفید یا بی‌صدا) را زمانی که نیاز به تماس ندارید، برروی گوش خود بگذارید و مطمئن شوید که صندلی، کیبورد و تنظیمات تلفن شما مناسب هستند.
  • گوش‌گیر‌‌: اگر اپیزودهای میگرنی توسط فشار هوای بالا ایجاد شده باشد، این گوش گیرها عالی هستند. من از آن همراه با یک برنامه فشارسنج در گوشی خود استفاده می‌کنم تا بدانم چه زمانی در معرض خطر هستم.
  • در حین کار به موسیقی گوش نکنید. من عاشق کار با موسیقی یا پخش تلویزیون در پس زمینه هستم. اما برای برخی افراد، این یک محرک میگرن است.
  • پلاگین خواندن خط کشی. بسته به حس چشمان من، یک پلاگین خواندن خط کش برای جلوگیری از تکان خوردن متن در سراسر صفحه به من کمک می‌‌کند تا بیشتر متمرکز شوم و بسیار مفید است.
  • از هدفون استفاده کنید. من از گوشیم به جای هدست روی اسپیکر استفاده می‌‌کنم. ASAP را امتحان کنید. متوجه شدم حالت هدفون لرزش‌های دردناک و پژواک کمتری در سر من ایجاد می کند.
  • من همیشه اسانس نعناع روی پیشانی، گردن، شقیقه‌ها و پوست سرم می‌گذارم. به یاد داشته باشید که روغن را با یک مرطوب کننده یا لوسیون رقیق کنید.

یک درمانگر ترفندی به من یاد داد: به این صورت که کف دست‌ها را چند ثانیه به هم مالش دهم، سپس کف دست‌های گرم شده را روی چشم‌هایم بگذارم و یکی دو دقیقه در این حالت بمانم. تاریکی مطلق و گرما به کاهش استرس و درد چشم شما کمک می‌کند. وقتی هنوز در اداره بودم، برای تسکین این کار را در سرویس بهداشتی انجام می‌دادم.

منبع: webmd.com


 

 

 

0
نوشته شده توسط تحریریه جامعه پزشکان ایران

آیا مکمل‌های غذایی بی‌ضرر هستند؟

بیماری‌‌ها و راه درمان , پیشگیری بهتر از درمان, دارونامه , تغذیه سالم

 

پس از انتشار داستان مردی که در پی مصرف کپسول‌های مکمل چای سبز به پیوند کبد نیاز پیدا کرد، موضوع مکمل های غذایی و مضرات و مزایای آن ها توجه بسیاری از رسانه‌ها را به خود جلب کرده است.
چندی پیش خبری منتشر شد مبنی بر اینکه مردی به امید سلامتی بیشتر مصرف مکمل‌های چای سبز را آغاز کرد اما در عوض این کپسول‌ها باعث آسیب جدی به کبد او شد تا حدی که به پیوند فوری کبد نیاز پیدا کرد.
کارشناسان خاطرنشان می‌کنند که تجربه‌های این چنینی بسیار غیرمعمول است. در انگلیس ایمنی مکمل‌ها بر اساس مقررات اتحادیه اروپا تعیین می‌شود.

پزشکان می‌گویند: «مکمل‌های تایید شده که از شرکت‌های معتبر خریداری می‌شوند در صورتی که طبق دستورالعمل‌های تعیین شده مصرف شوند، تقریبا در بیشتر مواقع ایمن هستند. اما این اشتباه است این طور تلقی کنیم که مکمل‌های غذایی پتانسیل مضر بودن را ندارند.»

در صورتی که همین مکمل‌ها بیش از حد مصرف شوند خطراتی به همراه دارند. در حالی که در بسیاری از موارد سطوح اضافی مکمل‌ها دفع می‌شوند، احتمال دارد که این سطوح اضافی به ویژه برای کبد که وظیفه سم زدایی را برعهده دارد، سمی باشد.

به گفته پزشکان مردم گاهی به اشتباه تصور می‌کنند که مکمل‌های غذایی مفیدند و هر چه بیشتر مصرف شوند، بهتر است. در حالی که مکمل‌ها اگرچه عمدتا بدون نیاز به نسخه پزشک عرضه می‌شوند اما مصرف آنها همیشه عاری از خطر نیست.

همچنین خطر بالقوه در صورت مصرف همزمان چند مکمل وجود دارد. چرا که برخی اوقات این مکمل‌ها می‌توانند متقابلاً بر یکدیگر اثر بگذارند. این بدان معناست که یک مکمل ممکن است اثرات مکمل دیگر را تقویت کند، در حالی که در موارد دیگر ممکن است مکمل‌ها حاوی یک یا چند ماده مغذی یکسان باشند که در نهایت به افزایش بیش از حد آن ماده در بدن منجر می‌شود. در عین حال بدن برخی از افراد ممکن است کمتر قادر به متابولیزه کردن مواد خاصی باشد که می‌تواند بر چگونگی تاثیر این مواد بر بدنشان اثرگذار باشد.

به طور کلی می‌توان پیش‌بینی‌های احتیاطی و هشدار دهنده را نسبت به مصرف مکمل‌ها برای یک جمعیت گسترده در نظر گرفت اما این به معنی بی خطر بودن آن مکمل برای همه افراد نیست.

مزایای مکمل‌های غذایی برای سلامتی چیست؟

برخی مکمل‌ها هستند که کارشناسان سلامت برای بهره مندی مردم به طور گسترده آنها را مورد تایید قرار داده‌اند. برای مثال سرویس سلامت همگانی انگلیس (NHS) توصیه می‌کند زنانی که قصد بارداری دارند، باید مصرف مکمل فولیک اسید را آغاز کنند. همچنین زنان باردار باید تا هفته دوازدهم بارداری به منظور جلوگیری از نقایص مادرزادی در نوزادان این مکمل را مصرف کنند. دولت انگلیس نیز در همین راستا به دنبال درخواست‌های مکرر کارشناسان اعلام کرد در مورد اضافه کردن فولیک اسید به آردها رایزنی خواهد کرد.

مصرف مکمل‌های ویتامین D نیز برای نوزادان، کودکان بین یک تا چهار سال و افرادی که اغلب در معرض نور خورشید قرار نمی‌گیرند، توصیه می‌شود. این گروه شامل افرادی می‌شود که دچار ضعف کلی بوده، خانه دار بوده یا معمولا لباس‌هایی می‌پوشند که تمام نواحی پوستشان را می‌پوشاند. البته مصرف مکمل‌های ویتامین D به تمامی‌افراد دیگر نیز پیشنهاد می‌شود.

کمبود این ویتامین که عمدتاً از قرار گرفتن در معرض نور خورشید تامین می‌شود، می‌تواند به ناهنجاری‌های استخوانی مانند نرمی استخوان در کودکان و درد استخوان ناشی از بیماری استئومالاسی (نرم استخوانی بزرگسالان) در افراد بالغ منجر شود.

تزریق ویتامین K نیز برای نوزادان در ۲۴ ساعت اول تولدشان به منظور جلوگیری از اختلال نادر اما جدیِ خونی توصیه می‌شود.

مکمل‌ها همچنین برای افرادی که رژیم‌های غذایی محدودی داشته یا به آلرژی مبتلا هستند، اهمیت دارد. به طور مثال افرادی که رژیم‌های غذایی گیاهخواری دارند به مصرف مکمل‌های ویتامین B12 نیاز دارند چرا که این ویتامین به طور طبیعی تنها در منابع حیوانی یافت می‌شود.

با این حال مزایای مصرف بسیاری از مکمل‌های دیگر در بیشتر افراد نامشخص است. طبق اعلام متخصصان انگلیسی بیشتر افراد به جز ویتامین D به مصرف مکمل‌ها و ویتامین‌های دیگر نیازی نداشته و می‌توانند تمامی ویتامین‌ها و مواد معدنی مورد نیاز خود را با یک رژیم غذایی متعادل دریافت کنند.

مزایای مصرف قرص‌های روغن ماهی مکمل که با طیف گسترده‌ای از مزایا از بهبود سلامت قلب گرفته تا افزایش قدرت مغز شناخته می‌شود نیز قطعی نیست. بررسی اخیر آزمایش‌های علمی نشان داد که محافظت این قرص‌ها از قلب در بهترین حالت بی دوام است.

به گفته یک متخصص، تغذیه علمی است که به طور دائم در حال تکامل بوده و همیشه اطلاعات جدیدی به آن افزوده می‌شود. اما آن چه که مشخص است این است

که مزایای سلامتی مکمل‌ها در همه افراد واضح نیست. زیرا این امر به ساختار شخصی بدن آن فرد و میزان مصرف آن ماده مغذی مشخص بستگی دارد.

پزشکان توصیه می‌کنند افراد پیش از آغاز مصرف یک مکمل غذایی مدارک علمی که آن مکمل خاص را حمایت می‌کند، بررسی کرده و هرگونه هشدار در مورد مصرف آن را جدی بگیرند.

به گزارش بی‌بی‌سی، همچنین نکاتی مهم برای مصرف مکمل‌های غذایی وجود دارد که به شرح زیر است:
مکمل‌های غذایی را از عرضه کنندگان معتبر خریداری کنید که ضمانت‌های بسیار دقیقی برای کیفیت محصولات خود ارائه می‌دهند.
بررسی کنید که آیا این نوع مکمل پیش‌تر روی گروهی از افراد که از نظر سن و جنسیت با شما مشابه‌اند، آزمایش شده‌است یا خیر؟

به هشدارهای درج شده روی این مکمل‌ها توجه کنید. برای مثال افراد مبتلا به بیماری‌های قلبی ابتدا باید بررسی کنند که این مکمل برای قلب سمی نباشد.
در مورد مصرف همزمان چند مکمل با یکدیگر احتیاط کنید.
مکمل را تنها در روزهای توصیه شده مصرف کنید.

منبع: tebyan.net


 

0
نوشته شده توسط تحریریه جامعه پزشکان ایران

راهکارهایی برای جذب بهتر ویتامین‌ها و املاح

بیماری‌‌ها و راه درمان , پیشگیری بهتر از درمان, دارونامه , تغذیه سالم

 

فراهمی زیستی یا قابلیت بدن در جذب ویتامین‌ها یکی از چیزهایی است که خیلی از افراد وقتی مکمل‌های ویتامین را وارد رژیم غذایی خود می‌کنند از آن غافل‌اند. دسترسی یا فراهمی زیستی یعنی بدن شما تا چه اندازه می‌تواند ماده مغذی را به طور مناسب جذب کند تا مکملی که مصرف می‌کنید مؤثر واقع شود.

فراهمی زیستی یا bioavailability یک عبارت علمی است که توضیح می‌دهد یک ماده مغذی تا چه اندازه توسط بدن جذب می‌شود یا در دسترس بدن قرار می‌گیرد. به عبارتی دیگر اینکه یک غذا یا مکمل حاوی ماده مغذی خاصی است دلیل نمی‌شود بدن شما بتواند آن را جذب کرده و کاملاً از آن استفاده کند. بعضی از مواد مغذی نسبت به بقیه زیست‌فراهمی بیشتری دارند. اگر بدن شما نتواند این ماده را جذب کند، پس سودی از آن نخواهید برد.

ویتامین‌ها چگونه توسط بدن جذب می‌شوند؟

چیزی که می‌خورید وارد سیستم گوارشتان می‌شود. بدن شما از مواد مغذی غذایی که می‌خورید برای مصرف سلول‌ها یا ذخیره کردن استفاده می‌کند؛ اما هر چیزی قابل‌استفادهٔ بدن نیست و موادی که فراهمی زیستی ندارند تخریب یا دفع می‌شوند.
یعنی صرفاً اینکه غذایی دارای درشت مغذی یا ویتامین به‌خصوصی است دلیل نمی‌شود بدن شما بتواند به‌خوبی از آن استفاده کند. جذب مواد مغذی اهمیت دارد و چند عامل می‌توانند بر جذب ویتامین‌ها اثر بگذارند.

چه چیزی بر جذب ویتامین‌ها اثر می‌گذارد؟

ویتامین‌ها و املاح متفاوت‌اند، بنابراین عواملی که بر فراهمی زیستی آن‌ها اثر می‌گذارند نیز متفاوت‌اند.

چیزهایی که می‌توانند بر جذب ویتامین‌ها اثر بگذارند، عبارت‌اند از:

. فُرم یا شکل (مثلاً قرص یا شربت یا پودر)؛
. نوع (مثلاً کلسیم کربنات یا کلسیم سیترات)؛
. نوشیدنی یا غذایی که با آن مصرف می‌کنید؛
. سایر داروها، مثلاً داروی ریفلاکس اسید معده یا متفورمین؛
. مشکلات گوارشی، مانند بیماری سلیاک، التهاب لوزالمعده یا بیماری کرون.

چگونه ویتامین‌ها را بهتر جذب کنیم؟

بهترین راه جذب ویتامین‌ها از مکمل‌هایی که مصرف می‌کنید این است که بدانید هر نوع ویتامین را چگونه و با چه روشی مصرف کنید تا خوب جذب بدن شود. البته باید از پزشکتان بپرسید بهترین فُرم (قرص، شربت و …) ویتامینی که بدن شما می‌تواند آن را جذب کند کدام است.

کلسیم را با ویتامین D مصرف کنید

جهت پیشگیری از کاهش تراکم استخوان، رایج‌ترین انواع کلسیم یعنی کربنات و سیترات توصیه می‌شوند. کلسیم کربنات معمولاً قیمت کمتری دارد اما کلسیم سیترات دارای عوارض جانبی کمتری است. هر دو نوع کلسیم درصورتی‌که با غذا مصرف شوند بهتر جذب بدن می‌شوند. ویتامین D به جذب کلسیم کمک می‌کند.
مکمل کلسیمی انتخاب کنید که همراه با ویتامین D باشد یا کلسیم را همراه با غذاهای ویتامین D دار مانند زرده تخم‌مرغ، قارچ و ماهی‌های چرب بخورید. مکمل‌‌های کلسیم به‌صورت کپسول، قرص، پودر و جویدنی در دسترس‌اند و در دوزهای کمتر بهتر جذب می‌شوند، بنابراین بهتر است به‌صورت چند دوز ۵۰۰ میلی گرمی در روز مصرف کنید.
مکمل‌های کلسیم می‌توانند با برخی از داروهای معمول تداخل ایجاد کنند، مثلاً بعضی از آنتی‌بیوتیک‌ها و داروهای تیروئید؛ بنابراین حتماً باید در این مورد با پزشک مشورت کنید.

مکمل آهن را یک ساعت پیش از غذا مصرف کنید

آهن کمک می‌کند اکسیژن در خون انتقال پیدا کند. این ماده مغذی اساساً در محصولات حیوانی یا غذاهای غنی شده با آهن وجود دارد. مکمل آهن کمک می‌کند آهن ازدست‌رفته بدن سریع‌تر از آهنی که از غذاها دریافت می‌کنید در بدنتان جایگزین شود؛ بنابراین اگر سطح آهن بدنتان کم باشد یا تشخیص داده شود که دچار کمبود آهن یا آنمی هستید، پزشک توصیه می‌کند مکمل آهن مصرف کنید.
فراهمی زیستی آهن به این بستگی دارد که در حال حاضر چه میزان آهن در بدنتان وجود دارد. پایین بودن سطح آهن بدن به این معنی است که آهنی که مصرف می‌کنید فراهمی زیستی بیشتری در بدنتان خواهد داشت، و بالاتر بودن سطح آهن بدن نیز به این معنی است که بدن شما آهن کمتری از مکمل دریافت خواهد کرد. برای جذب بهتر و بیشتر آهن، مکمل آهن را با معده خالی یا یک ساعت پیش از غذا و یا دو ساعت بعد از غذا مصرف کنید. یک منبع ویتامین C مانند آب‌پرتقال هم می‌تواند به جذب بیشتر آهن کمک کند.
آهن به شکل‌های متنوعی وجود دارد، از جمله قرص و مایع. اگر آهن را به‌صورت قرص یا کپسول مصرف می‌کنید آن را خُرد نکنید یا نجوید و به‌صورت کامل قورت بدهید. همچنین آهن را همراه با چای، قهوه، شیر یا نوشابه نخورید؛ زیرا جذب آهن کم خواهد شد. این باور هم وجود دارد که کلسیم جذب آهن را کاهش می‌دهد؛ بنابراین اگر هر دو مکمل را مصرف می‌کنید بهتر است در زمان‌های متفاوتی از روز آن‌ها را مصرف کنید.
بعضی از آنتی‌بیوتیک‌ها، داروهای تیروئید، داروهای بیماری پارکینسون و آنتی‌اسیدها می‌توانند تحت‌تأثیر مکمل آهن قرار بگیرند، پس پزشکتان حتماً باید در جریان داروهایی که مصرف می‌کنید باشد.

منیزیم را با کربوهیدرات‌ها مصرف کنید

منیزیم برای عضلات و عصب‌ها لازم است تا خوب کار کنند. انواع رایج منیزیم شامل اکسید، سیترات، L ترئونات، گلیسینات، کلرید و آسپارتات می‌شوند. نوع منیزیمی که انتخاب می‌کنید بستگی به این دارد که با چه هدفی آن را مصرف کنید. مثلاً منیزیم سیترات برای گرفتگی‌های عضلانی بهترین نوع است و منیزیم L ترئونات هم می‌تواند به بهبود خواب، کاهش اضطراب و میگرن کمک کند.
منیزیمی که بیشتر پزشکان تجویز می‌کنند از نوع منیزیم اکسید است. منیزیم به شکل‌های گوناگونی در دسترس است، از جمله قرص، پودر و ترانس درمال (مثلاً به‌صورت چسب پوستی یا لوسیون).
مکمل منیزیم را با ویتامین D مصرف کنید، حالا چه از طریق مکمل، نور آفتاب و یا غذاهای ویتامین D دار. همراه کردن منیزیم با کربوهیدرات‌ها نیز می‌تواند به جذب بهتر آن کمک کند.
اگر مکمل زینک (روی) هم مصرف می‌کنید بهتر است با مصرف مکمل منیزیم فاصله زیادی داشته باشد. منیزیم می‌تواند در عملکرد برخی از آنتی‌بیوتیک‌ها، داروهای پوکی‌استخوان و بعضی از داروهای قلب و تیروئید اختلال ایجاد کند. همچنین اگر بیماری کلیوی دارید حتماً پیش از مصرف مکمل منیزیم با پزشک مشورت کنید.

فلفل سیاه را با زردچوبه مصرف کنید

کورکومین اصلی‌ترین عنصر زردچوبه است. زردچوبه هزاران سال است که در فرهنگ‌های آسیایی کاربرد غذایی و دارویی دارد. مکمل زردچوبه شهرت زیادی پیدا کرده است؛ اما اثرگذاری آن را به‌سختی می‌توان سنجید زیرا کورکومین ناپایدار بوده و به‌راحتی به مادهٔ دیگری تبدیل می‌شود و اگر به‌صورت خوراکی مصرفش کنید به‌خوبی جذب نخواهد شد.
پیپرین یکی از ترکیبات موجود در فلفل سیاه است که می‌تواند جذب کورکومین را افزایش بدهد. می‌توانید مکمل پیپرین را همراه با کورکومین مصرف کنید یا اینکه غذاهایتان را با زردچوبه و فلفل سیاه فراوان بخورید. مکمل زردچوبه یا خود زردچوبه باید با غذاهای حاوی چربی مانند زیتون یا آووکادو مصرف شود.
زردچوبه می‌تواند با بعضی از داروها مانند رقیق‌کننده‌های خون و آنتی‌اسیدها تداخل ایجاد کند، پس حتماً با پزشک مشورت کنید.

ویتامین B12 را صبح مصرف کنید

ویتامین B12 در تولید گلبول‌های قرمز خون نقش مهمی دارد و به طور طبیعی در غذاهای حیوانی پیدا می‌شود. اگر مکمل ویتامین B12 مصرف کنید، بدنتان فقط به اندازهٔ نیازش آن را جذب خواهد کرد و اضافی آن با ادرار از بدن دفع می‌شود. بیشتر مکمل‌های ویتامین B12 از سیانوکوبالامین ساخته می‌شوند که یک شکل مصنوعی از این ویتامین است.
ویتامین B12 محلول در آب است، پس آن را همراه با آب و با معده خالی مصرف کنید تا خوب جذب شود. البته اگر معدهٔ حساسی دارید بهتر است آن را همراه غذا میل کنید. یکی از اثرات مثبت مکمل ویتامین B12 برای برخی از افراد، افزایش انرژی است، بنابراین بهتر است آن را صبح مصرف کنید.

مصرف ویتامین B12 ‌ با ویتامین C می‌تواند فراهمی زیستی B12 ‌ را کاهش دهد، بنابراین اگر این دو مکمل را مصرف می‌کنید، چند ساعت فاصله بین آن‌ها بگذارید.

زینک (روی) را با پروتئین مصرف کنید

زینک (روی) یک ماده معدنی حیاتی برای عملکردهای بدن انسان است، مانند سیستم ایمنی و لخته شدن خون. مکمل زینک مصرف زیادی دارد و به‌صورت مکیدنی، قرص یا پودر موجود است. زینک سولفات معمولاً ارزان‌ترین نوع مکمل زینک است. زینک سیترات و زینک گلیسینات نیز وجود دارند.
غذا می‌تواند بر فراهمی زیستی زینک اثر بگذارد. بهتر است زینک را با آب یا آبمیوه و با معده خالی، یک ساعت قبل از غذا و یا دو ساعت بعد از غذا مصرف کنید. البته اگر زینک معده‌تان را ناراحت می‌کند می‌توانید آن را همراه با غذا میل کنید. پروتئین می‌تواند جذب زینک را افزایش دهد اما کازئین که پروتئین موجود در لبنیات است، جذب زینک را تا حدودی کاهش می‌دهد.
زینک زیاد می‌تواند جذب مس را محدود کند، بنابراین اگر مکمل زینک مصرف می‌کنید و قصد مصرف مکمل مس را نیز دارید باید با پزشک مشورت کنید. مکمل‌ کلسیم و مکمل آهن نیز نباید هم‌زمان با مکمل زینک مصرف شوند. زینک می‌تواند با بعضی از آنتی‌بیوتیک‌ها، داروهای فشارخون، ضد التهاب‌های غیراستروئیدی و ادرارآورها تداخل ایجاد کند.

ویتامین C را با معده خالی مصرف کنید

ویتامین C برای حفظ سلامت سلول‌ها، حفظ و ترمیم بافت بدن از جمله پوست و استخوان‌ها و کمک به التیام زخم ضروری است. بیشتر مکمل‌های ویتامین C از اسید

اسکوربیک مصنوعی ساخته می‌شوند که فراهمی زیستی آن مشابه ویتامین C طبیعی است که در غذاهایی مانند پرتقال و بروکلی پخته وجود دارد.
ویتامین C قابل ذخیره شدن در بدن نیست، بنابراین اگر بیشتر از حد نیازتان مصرف کنید از طریق ادرار دفع خواهد شد. این ویتامین محلول در آب است و باید آن را همراه با آب و بدون غذا مصرف کنید. اما اگر معده‌تان به اسید حساس است می‌توانید ویتامین C را همراه غذا میل کنید. ویتامین C طبیعی و مصنوعی، دسترسی زیستی یکسانی دارند. ضمناً بیوفلاوونوئیدها به جذب ویتامین C‌ کمک می‌کنند.
ویتامین C می‌تواند با پرتودرمانی یا شیمی‌درمانی تداخل ایجاد کند، بنابراین اگر دچار سرطان هستید باید با پزشک مشورت کنید. درصورتی‌که تحت درمان جایگزینی هورمون هستید یا از روش پیشگیری از بارداری هورمونی استفاده می‌کنید باید بدانید ویتامین C می‌تواند بر سطح استروژن اثر بگذارد. برخی از داروهای دیگر مانند وارفارین، استاتین‌ها و یک سری از داروهای ضدویروسی نیز می‌توانند تحت‌تأثیر ویتامین C قرار بگیرند. افرادی که بیماری کلیوی دارند نیز باید پیش از مصرف ویتامین C با پزشک مشورت کنند.

منبع: tebyan.net


 

0
نوشته شده توسط تحریریه جامعه پزشکان ایران

دارونامه؛ آشنایی با ممورکس(Memorex)، برای افزایش حافظه و جلوگیری از آلزایمر

بیماری‌‌ها و راه درماندارونامه , پیشگیری بهتر از درمان

 

توجه: مطلبی که مطالعه می‌کنید صرفا جنبه‌ی افزایش آگاهی دارد و به هیچ وجه جایگزین توصیه‌های پزشک نیست. برای مصرف دارو، آگاهی از عوارض جانبی، تداخل دارویی و موارد مرتبط دیگر لازم است حتما به پزشک متخصص مراجعه کنید.

قرص ممورکس یکی از مکمل‌های تقویت حافظه بوده و در افزاش تمرکز و عملکرد مغزی تاثیرگذاری بالایی دارد. این محصول به دلیل بهره‌مندی از عصاره گیاه جینکوبیلوبا تحریک گردش خون مغزی و تحریک گردش خون عمومی شده که همین ویژگی باعث تقویت حافظه و رفع اختلالاتی مانند سرگیجه، سردرد، افسردگی و … می‌شود. قرص تقویت حافظه ممورکس به علت خاصیت آنتی‌اکسیدانی دارای اثر ضد‌تجمع پلاکت‌ها است. همچنین موجب افزایش سنتز پروستاسیکلین شده و به این وسیله اثرات مفید قرص تقویت حافظه memorex را اعمال می‌نماید.

هشدار مصرف

در دوران بارداری، شیردهی و کودکان زیر ۱۲ سال استفاده نگردد.

در افراد حساس به گیاه جینکوبیلوبا و بیمارانی که نیاز به جراحی Elective دارند.

از مصرف هم‌زمان این دارو با دیورتیک‌های تیازیدی مانند هیدروکلروتیازید و …) و مهار کننده‌های انتخابی باز جذب سروتونین (SSRIs) مانند فلوکستین، فلووکسامین، سیتالوپرام و… پرهیز کنید.

افزایش خونریزی در مصرف همزمان این دارو با داروهای ضد‌انعقاد و ضد پلاکت وجود دارد.

عوارض جانبی

مصرف بیش از مقدار توصیه شده این دارو ممکن است موجب توقف فعالیت پلاکت‌ها و خونریزی خود به خودی، کاهش ویتامین B۶ و ایجاد نوروتوکسیسیته و در نتیجه تشنج و کما می‌شود.

ناراحتی‌های خفیف گوارشی، سردرد، افزایش ضربان قلب، واکنش‌های آلرژیک و سندرم استیون – جانسون با مصرف این دارو گزارش شده است.

تداخل دارویی

از مصرف همزمان این دارو با دیورتیک‌های تیازیدی مانند هیدروکلروتیازید و …) و مهار کننده‌های انتخابی باز جذب سروتونین (SSRIs) مانند فلوکستین، فلووکسامین، سیتالوپرام و… پرهیز کنید.

مصرف همزمان این دارو با داروهای ضد‌التهاب غیر‌استروئیدی (NSAID) توصیه نمی‌شود.

افزایش خونریزی در مصرف همزمان این دارو با داروهای ضد‌انعقاد و ضد‌پلاکت وجود دارد.

این دارو موجب تشدید اثر داروهای مهارکننده مونو آمینواکسیداز (MAOIs) می‌شود.

ترکیبات

هر قرص حاوی ۴۰ میلی گرم عصاره خشک استاندارد شده گیاه جینکوبیلوبا معادل ۴-۲ میلی گرم فلاونوئیدهای تام بر حسب هایپرزوئید است.

مقدار مصرف

در سرگیجه و سردرد ناشی از اختلالات عروق: روزانه ۳ بار، هر بار ۱ قرص، به مدت ۶ هفته

در درمان کاهش خون‌رسانی به عروق مغزی: روزانه ۳ بار، هر بار ۲-۱ قرص، به مدت ۳ هفته

در اختلالات انسدادی شریان‌های محیطی و قلبی: روزانه ۳ بار، هر بار ۱ قرص، به مدت ۳ هفته

مکانیسم اثر قرص ممورکس

فلاونوئیدهای موجود در این قرص تقویت حافظه و تمرکز  ممورکس، موجب خنثی‌سازی رادیکال‌های سمی اکسیژن، افزایش آزادسازی کاتکول آمین و مهار آنزیم‌های COMT ( کاتکول آمین او متیل ترانسفراز) و MAO (مونوآمینواکسیداز) می‌شوند. اثر آنتاگونیستی جینکولیدهای موجود در این دارو با PFA (پارافلورو آمفتامین) مانع از ایجاد لخته و کاهش ریسک آسیب‌های هیپوکسیک بافت‌های مغز می‌گردند. سایر مکانیسم‌های پیشنهادی شامل متسع نمودن سرخرگ‌ها، افزایش و بهبود جریان خون در بافت‌ها و اعضای بدن به خصوص قلب و مغز، کاهش ویسکوزیته خون، کاهش تجمع پلاکتی و افزایش آزاد سازی کاتکول‌آمین‌ها و سایر میانجی‌های عصبی و کاهش باز جذب مواد مذکور، در نتیجه بهبود علائم افسردگی است.

منبع: mosbatesabz.com


 

0
نوشته شده توسط تحریریه جامعه پزشکان ایران

چرا نباید خودسرانه قرص خواب مصرف کنید؟

بیماری‌‌ها و راه درماندارونامه , پیشگیری بهتر از درمان

 

مصرف قرص خواب راهی ساده برای یک خواب خوب شبانه به نظر می‌رسد؛ یک قرص خواب بالا می‌اندازید و خوب و راحت به یک خواب عمیق فرو می‌روید! اما به گفتهٔ پزشکان و کارشناسان، مصرف قرص خواب دارای عوارض قابل‌توجهی است، خصوصاً اگر طولان مدت و هر شب از آن استفاده کنید.

چرا باید قرص خواب را بااحتیاط مصرف کنید؟ بیشتر قرص‌‌ خواب‌های تجویزی در گروهی از داروها به نام بنزودیازپین‌ها قرار می‌گیرند و پزشکان آنها را برای درمان اضطراب، بی‌خوابی و شُل کردن عضلات تجویز می‌کنند. این داروها هرچند به رفع مشکل بی‌خوابی کمک می‌کنند اما به‌مرورزمان اثر خود را از دست می‌دهند، زیرا بدن نسبت به اثرات خواب‌آور این داروها مقاوم می‌شود. یعنی به‌مرور مجبور می‌شوید داروی بیشتری مصرف کنید تا مقداری خواب‌آلود شوید. تدریجاً به جایی می‌رسید که قرص‌ خواب کلاً اثری ندارد و باز هم باید با مشکل بی‌خوابی دست‌وپنجه نرم کنید؛ بنابراین استفاده از قرص خواب، یک راه‌حل دائمی برای مشکل بی‌خوابی نیست.

عوارض جانبی قرص‌های خواب‌آور

بنزودیازپین‌ها دارای عوارض جانبی‌اند. وقتی شما این داروها را مصرف می‌کنید احتمالاً طی روز علائم خواب‌آلودگی، مه مغزی، احساس سبُکی در سر، مشکلات تعادلی، خشکی دهان، خشکی چشم و یبوست را تجربه خواهید کرد. مطالعات نشان می‌دهند بنزودیازپین‌ها، سیستم عصبی مرکزی را آسوده می‌کنند اما از چند طریق سبب کُندی عملکرد مغز نیز می‌شوند. به‌مرورزمان، سرعت عکس‌العملتان در فکرکردن و انجام کارها نیز کم خواهد شد.
مصرف بنزودیازپین‌ها و دیگر داروهای مخدر برای افراد بالای ۶۵ سال نگرانی‌هایی ایجاد می‌کند. در افراد سنین بالا، این دسته از داروها می‌توانند ریسک زمین‌خوردن را افزایش دهند. فرد سالمند ممکن است نیمه‌شب برای رفتن به دستشویی از خواب بیدار شود و به دلیل عوارض جانبی قرص خواب، زمین بخورد و دچار شکستگی لگن شود. همچنین خطراتی مانند تصادف اتومبیل در روزی که شب قبل قرص خواب مصرف شده نیز وجود دارد.

آیا بنزودیازپین‌ها برای سلامت مغز مضرند؟

وقتی از بنزودیازپین‌ها به‌عنوان داروی خواب‌آور استفاده می‌کنید، علاوه بر اینکه عملکرد مغزتان کُند می‌شود، خطرات دیگری نیز در درازمدت مغزتان را تهدید خواهد کرد. مطالعهٔ روی ۹۰۰۰ زن و مردی که برخی از آنها آلزایمر داشتند نشان داد افرادی که به مدت سه تا شش ماه بنزودیازپین مصرف کرده بودند، ۳۲ درصد بیشتر از بقیه و افرادی که شش ماه یا بیشتر قرص خواب مصرف کرده بودند، ۸۴ درصد بیشتر در معرض بیماری آلزایمر بودند.
حتی زمانی که محققان دیگر ریسک فاکتورهای احتمال ابتلا به آلزایمر را کنترل کردند نیز همین ارتباط وجود داشت. اگر شما هم قرص خواب می‌خورید بهتر است مصرف آنها را به کمتر از ۳ ماه محدود کنید. هرچند هنوز کاملاً ثابت نشده که بنزودیازپین‌ها باعث بیماری آلزایمر می‌شوند اما ایمن‌ترین کار این است که طولانی‌مدت از قرص خواب استفاده نکنید.
همچنین دانشمندان می‌گویند قرص‌های خواب درصورتی‌که مکرراً یا طولانی‌مدت مصرف شوند، اغلب بی‌خوابی را بدتر می‌کنند و دلیل آن مقاوم شدن مغز نسبت به آنهاست. مغز دیگر به دوز مصرفی مشخصی که به آن عادت کرده جواب نمی‌دهد و به شما به مقدار بیشتری از این دارو نیاز دارید تا خواب‌آلوده شوید و این دارویی است که نباید طولانی‌مدت آن را مصرف کنید. ضمناً مصرف قرص خواب باعث می‌شود بدنتان با عادت‌های سالم خواب سازگاری پیدا نکند و در عوض به دارو وابسته شود.

چه افرادی بهتر است قرص خواب مصرف نکنند؟

مصرف قرص خواب چیزی است که همیشه باید با احتیاط همراه باشد. استفاده از قرص خواب برای بعضی از افراد با خطرات بیشتری همراه است:
. افرادی که عوارض مزمن ریوی دارند، مانند آسم، آمفیزم ریوی یا بیماری مزمن انسدادی ریه (COPD)
. افرادی که بیماری کلیوی یا کبدی دارند
. زنان باردار و شیرده
. افراد سالمند
. افرادی که داروهای دیگری مصرف می‌کنند

روش‌های سالم‌تر برای خواب خوب شبانه

ایجاد تغییرات در عادات خواب می‌تواند تفاوت‌های بزرگی ایجاد کند. مثلاً هر شب سر ساعت به رختخواب رفتن و هر روز صبح سر ساعت مشخصی از خواب بیدارشدن، حتی آخر هفته‌ها، کمک می‌کند برنامهٔ خوابتان منظم شود. با داشتن یک برنامهٔ خواب و بیداری منظم، بدنتان یاد می‌گیرد چه زمانی باید بخوابد.
یک نکتهٔ دیگر هم این که دست‌کم دو ساعت پیش از خواب، ابزارهای الکترونیکی را کنار بگذارید، زیرا نور آبی این ابزارها باعث کاهش ملاتونین یا همان هورمون خواب می‌شوند که تنظیم‌کنندهٔ ساعت بیولوژیکی بدن بوده و به خوابیدن کمک می‌کند.
دیگر عواملی که بر خواب شب اثر می‌گذارند مربوط به رژیم غذایی و کافئین می‌شوند. اگر مشکل بی‌خوابی دارید بعد از ۱۲ ظهر دیگر کافئین مصرف نکنید. همچنین مصرف قند و شیرینی و غذاهای زیاد فرآوری شده را کاهش دهید. نوسانات قند خونی که کربوهیدرات‌های تصفیه شده ایجاد می‌کنند می‌‌توانند طی شب بارها شما را از خواب بیدار کنند.
ورزش نیز برای خواب مفید است. یک ورزش با شدت متوسط مانند پیاده‌روی تند روزانه به شما کمک می‌کند شب سریع‌تر به خواب بروید. حتی عصرها ورزش‌کردن هم ظاهراً اختلالی در خواب شبتان ایجاد نمی‌کند، هرچند مطالعات نشان داده‌اند ورزش صبحگاهی برای کمک به خواب شب، بهترین گزینه است. طی ساعات اولیه روز نیز چشم‌هایتان را در معرض نور طبیعی قرار دهید، پرده‌ها را کنار بزنید و اجازه دهید نور خورشید به داخل بتابد.
مکمل‌هایی مانند ملاتونین یا بابونه نیز می‌توانند برای برخی از افراد مفید باشند. مطالعه‌ای نیز دریافته آب‌آلبالوی ترش دارای مقدار قابل‌توجهی ملاتونین است و شاید بتواند به بعضی از افراد برای خواب بهتر کمک کند. پیش از مصرف هرگونه مکملی ابتدا با پزشک مشورت کنید، زیرا برخی از مکمل‌ها می‌توانند با دیگر مکمل‌ها یا داروها تداخل ایجاد کنند.

منبع: tebyan.net


 

0
نوشته شده توسط تحریریه جامعه پزشکان ایران

دارونامه؛ آشنایی با دوفتیلید(Dofetilide)، کمک به اختلالات ریتم قلبی

بیماری‌‌ها و راه درماندارونامه , پیشگیری بهتر از درمان

 

توجه: مطلبی که مطالعه می‌کنید صرفا جنبه‌ی افزایش آگاهی دارد و به هیچ وجه جایگزین توصیه‌های پزشک نیست. برای مصرف دارو، آگاهی از عوارض جانبی، تداخل دارویی و موارد مرتبط دیگر لازم است حتما به پزشک متخصص مراجعه کنید.

دوفتیلید ضربان قلب و همچنین ضد‌‌آریتمی نیز می‌باشد.

از داروی دوفتیلید برای کمک به حفظ ریتم عادی در افرادی که دارای اختلال ریتم قلبی خاصی در دهلیز هستند (اتاقهای فوقانی قلب که اجازه می‌‌دهد خون در قلب جریان یابد) استفاده می‌شود. این دارو همچنین در افراد مبتلا به فیبریلاسیون دهلیزی یا فلاتردهلیزی استفاده می‌شود.

موارد مصرف دوفتیلید

فیبریلاسیون دهلیزی / فلوتر دهلیزی: نگهداری از ریتم سینوسی نرمال در بیماران مبتلا به فیبریلاسیون دهلیزی مزمن /فلاتر دهلیزی طولانی تر از۱ هفته که به ریتم سینوسی نرمال تبدیل شده است. تبدیل فیبریلاسیون دهلیزی و فلوتر دهلیزی به ریتم سینوسی طبیعی.

موارد منع مصرف

ازدیاد حساسیت به dofetilide یا هر مؤلفه  دیگری از فرمولاسیون. سندرم  QT طولانی مدت مادرزادی یا اکتسابی, بیماران با فاصله QT پایه یا QTc> 440    (۵۰۰ msec در بیماران مبتلا به ناهنجاریهای بطن). نقص شدید کلیوی (CrCl <20 میلی‌لیتر در دقیقه)؛ مصرف هم‌‌زمان با سایمتیدین‌، ​​dolutegravir ، هیدروکلروتیازید (به تنهایی یا در ترکیب)‌، ایتراکونازول (طبق اطلاعات تجویز ایتراکونازول)‌‌، کتوکونازول‌‌، مگسترول‌، پروکلروپرومازین‌، تری متوپریم (به تنهایی یا در ترکیب‌‌ها) یا وراپامیل

هشدارها

در صورت ابتلا به بیماری کلیوی شدید یا سابقه سندرم Long QT  ، نباید دوفتیلاید بخورید.

تداخلات دارویی جدی می‌تواند در صورت استفاده از داروهای خاص همراه با دوفتیلید رخ می‌دهد. به هر یک از ارائه دهندگان مراقبت‌های بهداشتی در مورد تمام داروهایی که اکنون استفاده می‌کنید و هر دارویی را که شروع یا قطع آن می کنید اطلاع دهید.

هنگام شروع مصرف دارو، باید حداقل ۳ روز را در یک بیمارستان سپری کنید. این امربه خاطر این است که در صورت ایجاد عوارض جانبی جدی‌، ریتم قلب و عملکرد کلیه  قابل کنترل باشد.

در صورت حساسیت به داروی دوفتیلید یا داشتن  هر یک از موارد زیر نباید از دارو استفاده نمایید:

  • بیماری شدید کلیه (یا اگر دیالیزی هستید) ؛ یا
  • سابقه سندرم Long QT.

بعضی از داروها می‌توانند اثرات ناخواسته یا خطرناکی را هنگام استفاده با دوفتیلید ایجاد کنند و نباید به طور همزمان استفاده شوند.

در صورت استفاده از هر یک از داروهای زیر‌، ممکن است لازم باشد پزشک برنامه درمانی شما را تغییر دهد:

  • سایمتیدین ؛
  • dolutegravir ؛
  • کتوکونازول‌؛
  • مگسترول‌؛
  • پروکلرپرازین‌؛
  • تری متوپریم (پرولوپریم ، تریمپکس ، باکتریم ، سپترا).
  • وراپامیل ؛ یا
  • داروهای ادرار آور (قرص آب) که حاوی هیدروکلروتیازید است.

برای اطمینان از بی خطر بودن این دارو‌، هر یک از موارد زیر به پزشک خود اطلاع دهید:

  • بیماری قلبی‌، فشار‌خون بالا؛
  • بیماری کبد یا کلیه؛
  • افسردگی‌، بیماری روانی؛
  • آسم یا آلرژی؛
  • هرگونه عفونت فعال؛
  • مشکلات پوستی؛
  • عدم تعادل الکترولیت‌ها (مانند سطح پایین پتاسیم یا منیزیم در خون).

نکات قابل توصیه

مشخص نیست که آیا این دارو به نوزاد متولد شده آسیب می رساند یا خیر. اگر باردار هستید و یا قصد باردار شدن در حین استفاده از این دارو را به پزشک خود اطلاع دهید.

مشخص نیست که آیا این دارو به شیر مادر منتقل می‌شود یا اینکه می‌تواند به کودک شیرخوار آسیب برساند. در حالی که از این دارو استفاده می‌شود نباید کودک از شیر مادر تغذیه کند.

دوفتیلاید داروی بیمارستانی بوده یا فقط  در داروخانه‌‌های خاص در دسترس است.

تمام دستورالعمل‌های روی نسخه را دنبال کنید. این دارو را در مقادیر بیش‌تر یا کمتر یا بیش از مدت توصیه شده مصرف نکنید.

ممکن است دوفتیلید را همراه یا بدون غذا مصرف نمود.

بیمار نباید از دوز دارو صرف نظر کند و یا به طور ناگهانی مصرف دارو را متوقف کند. توقف ناگهانی ممکن است وضعیت  بیمار را بدتر کند. دستورالعمل‌های پزشک را در مورد کاهش دوز مصرفی خود دنبال کنید.

در صورت داشتن بیماری طولانی مدتی که باعث اسهال شدید‌، استفراغ یا تعریق شدید می‌شود، به پزشک خود اطلاع دهید. این شرایط می تواند باعث عدم تعادل الکترولیت شود و استفاده ازاین دارو  را برای شما خطرناک کند.

فشار‌‌خون  بیمارباید مرتباً بررسی شود. عملکرد کلیه  نیز ممکن است لازم باشد با آزمایش خون مکرر بررسی شود.

دارو دمای اتاق و به دور از گرما و رطوبت، نگهداری شود.

دوز فراموش شده را رها کرده و دوز بعدی را در زمان معمول مصرف کنید تا طبق برنامه باقی بمانید. برای جبران دوز فراموش شده‌، داروی اضافی مصرف نکنید.

شرایط نگهداری

در دمای ۱۵  تا ۳۰ درجه سانتی‌گراد (۵۹  تا ۸۶ درجه فارنهایت) نگهداری شود. از رطوبت و محیط مرطوب محافظت شود.

مصرف در بارداری

C ( داروهای گروه C فقط باید با تجویز پزشک مورد مصرف قرار بگیرد. خطرات ناشی از مصرف این گروه از داروها هنوز رد نشده است و یا اینکه مطالعات انسانی انجام نشده است و پزشک زمانی که احساس کند فواید مصرف این گروه از داروها از مضرات احتمالی آن بسیار بیشتر است و مصرف آن برای بیمار ضروری است تجویز انجام می‌دهد. )مطالعات حیواناتی نشان دهنده تاثیر منفی بر رشد و بقای رحم  است. هیچ داده کنترل شده‌ای در بارداری بشر وجود ندارد.

این دارو باید در دوران بارداری تنها در صورتی که فواید آن بیشتر از خطر جنین باشد ,مورد استفاده قرار گیرد.

دسته حاملگی FDA ایالات متحده: C

مصرف در شیردهی

در دوران استفاده از این دارو شیردهی توصیه نمی‌‌شود.

دفع شده در شیر انسان: ناشناخته است

دفع شده در شیر حیوانات: ناشناخته است

نظرات: تأثیرات در نوزاد شیرخواره ناشناخته است.

عوارض جانبی دوفتیلید

عوارض جانبی که نیازمند توجه فوری پزشکی هستند:

این دارو همراه با تأثیرات مورد نیاز‌، ممکن است اثرات ناخواسته ای ایجاد کند. اگرچه همه این عوارض جانبی ممکن است رخ ندهند‌، اما  در صورت بروز آنها ممکن است به پزشک معالج احتیاج داشته باشید.

در صورت بروز هر یک از عوارض جانبی زیر هنگام مصرف‌‌، بلافاصله با پزشک خود مشورت کنید:

بیشتر رایج:

  • سرگیجه؛
  • غش کردن؛
  • ضربان قلب سریع.

کمتر رایج:

  • درد قفسه سینه؛
  • گیجی؛
  • فلج صورت یا شل؛
  • بی‌حسی یا سوزن سوزن شدن دست‌ها‌‌، پاها یا صورت؛
  • فلج؛
  • تپش‌، ضربان قلب آهسته؛
  • لکنت زبان؛
  • تورم مچ پا‌، بازوها‌، صورت‌، پاها‌، انگشتان‌، پاها‌، لب‌ها‌، زبان یا گلو؛
  • تنفس دشوار؛
  • تنگی‌نفس بی‌دلیل؛
  • خستگی یا ضعف غیر‌عادی؛
  • افزایش وزن؛
  • زردی در چشم یا پوست.

عوارض جانبی که نیازی به مراقبت فوری پزشکی ندارند:

برخی از عوارض جانبی دارو ممکن است رخ دهد که معمولاً نیازی به مراقبت پزشکی ندارند. با سازگاری بدن به دارو‌، این عوارض جانبی ممکن است از بین بروند. همچنین‌، متخصص مراقبت‌های بهداشتی ممکن است بتواند در مورد راه‌های پیشگیری یا کاهش برخی از این عوارض جانبی شما را راهنمایی کند.

در صورت ادامه دار یا آزار‌دهنده بودن هر یک از عوارض جانبی زیر‌، یا در صورت داشتن هرگونه سوال در مورد آن‌ها‌، با متخصص بهداشت خود مشورت کنید:

کمتر رایج:

  • درد شکم یا معده؛
  • آسیب تصادفی؛
  • کمر درد؛
  • لرز؛
  • سرفه؛
  • اسهال؛
  • تب؛
  • علائم شبه آنفولانزا؛
  • احساس عمومی ناراحتی یا بیماری؛
  • سردرد؛
  • درد مفصل؛
  • از دست دادن اشتها؛
  • میگرن؛
  • دردهای عضلانی؛
  • حالت تهوع؛
  • راش؛
  • آبریزش بینی؛
  • لرزیدن؛
  • عطسه کردن؛
  • گلو درد؛
  • تعریق؛
  • مشکل خواب؛
  • استفراغ.

تداخلات دارویی

عوارض جانبی دوفتیلید

عوارض جانبی که نیازمند توجه فوری پزشکی هستند:

این دارو همراه با تأثیرات مورد نیاز ، ممکن است اثرات ناخواسته ای ایجاد کند. اگرچه همه این عوارض جانبی ممکن است رخ ندهند ،اما در صورت بروز آنها ممکن است به پزشک معالج احتیاج داشته باشید.

در صورت بروز هر یک از عوارض جانبی زیر هنگام مصرف ، بلافاصله با پزشک خود مشورت کنید:

بیشتر رایج:

سرگیجه
غش کردن
ضربان قلب سریع

کمتر رایج:

درد قفسه سینه
گیجی
فلج صورت یا شل
بی حسی یا سوزن سوزن شدن دست ها ، پاها یا صورت
فلج
تپش ، ضربان قلب آهسته
لکنت زبان
تورم مچ پا ، بازوها ، صورت ، پاها ، انگشتان ، پاها ، لب ها ، زبان یا گلو
تنفس دشوار
تنگی نفس بی دلیل
خستگی یا ضعف غیر عادی
افزایش وزن
زردی در چشم یا پوست

عوارض جانبی که نیازی به مراقبت فوری پزشکی ندارند:

برخی از عوارض جانبی دارو ممکن است رخ دهد که معمولاً نیازی به مراقبت پزشکی ندارند. با سازگاری بدن به دارو ، این عوارض جانبی ممکن است از بین بروند. همچنین ، متخصص مراقبت های بهداشتی ممکن است بتواند در مورد راه های پیشگیری یا کاهش برخی از این عوارض جانبی شما را راهنمایی کند.

در صورت ادامه دار یا آزار دهنده بودن هر یک از عوارض جانبی زیر ، یا در صورت داشتن هرگونه سوال در مورد آنها ، با متخصص بهداشت خود مشورت کنید:

کمتر رایج:

درد شکم یا معده
آسیب تصادفی
کمر درد
لرز
سرفه
اسهال
تب
علائم شبه آنفولانزا
احساس عمومی ناراحتی یا بیماری
سردرد
درد مفصل
از دست دادن اشتها
میگرن
دردهای عضلانی
حالت تهوع
راش
آبریزش بینی
لرزیدن
عطسه کردن
گلو درد
تعریق
مشکل خواب
استفراغ

تداخلات دارویی

مجسترول , کلرپرومازین , گوسرلین , ساکویی ناویر | ساکیناویر , ترفنادین , متازولامید , بوپرنورفین , پروکائین آمید , اسپارفلوکساسین , وندتانیب , دروپریدول , پالونوسترون , مفلوکین , ایبوتیلاید , آتوموکستین , آمفوتریسین بی , آمی تریپتیلین , آمیودارون , اپی روبیسین , ادنوزین , سلپرکاتینیب , ازوگامیسین , دیکلورفنامید , بنزتیازاید , روکاپاریب , سیپونیمود , بندروفلومتازید , اوزانیمود , لفامولین , اوسیلودروستات , لوومتادیل استات , لومفلوکساسین , متوتری مپرازین , میدوستارین , نیلوتامید , تریکلابندازول , لوفکسیدین , کابوزانتینیب , لنواتینیب , انکورافنیب , ازوگابین , ایووزیدنیب , بوسوتینیب , کریزوتینیب , گاتی فلوکساسین , تری فلوپرومازین , تریمپرازین , دگارلیکس , پروبوکول , کاپرئومایسین , نورفلوکساسین , متی کلوتیازید , فوسکارنت , ریلپیویرین , ایلوپریدون , ماسیمورلین , پالیپریدون , رومیدپسین , تلاوانسین , ابیراترون , سریتینیب , پاسیروتاید , پازوپانیب , سدیم پلی استایرن سولفونات , آمی سولپراید , دیو تترابنازین , اریبولین , اینوتوزوماب , پانوبینوستات , ریبوسیکلیب , اینداپامید , آرسنیک , پریماکین , آپومورفین , دروندارون , کورتیزون , میرتازاپین , میفه پریستون , پروپوکسیفن , زیپراسیدون , هیسترلین , ایوابرادین , والبنازین , تلیترومایسین , ایزوپروترنول , متاپروترنول , آمفوتریسین بی لیپوزومال , دولاسترون , فنول دوپام , کلروکین , کینین , تورمیفن , اسیمرتینیب , مورافنیب , هالوتان , کوئتیاپین | کوتیاپین , پلی اتیلن گلیکول , کلرتیازید , پروتریپتیلین , مزوریدازین , پروکلرپرازین , توراسماید , کینیدین | کوئینیدین , تاموکسیفن , آستمیزول , لیتیوم , آموکساپین , رانولازین , تری متوپریم , پنتامیدین , افاویرنز , بومتانید , اتاکرینیک اسید , اس سیتالوپرام , لوپرولاید استات , انزالوتامید , فلکاینید | فلکایینید , ریتودرین , کلوفازیمین , کلوزاپین , کلومیپرامین , سولیفناسین , بیکالوتامید , ایداروبیسین , آناگریلید , واردنافیل , وراپامیل , ونلافاکسین , وریکونازول , کتوکونازول , کلاریترومایسین , نورتریپتیلین , نیلوتینیب , هالوپریدول , هیدروکسی کلروکین , هیدروکلروتیازید , هیدروکورتیزون , لیدوکائین , ماپروتیلین , متادون , متولازون , مگزیلتین , موکسی فلوکساسین , فوروزماید , فینگولیمود , گرانیسترون , لاموتریژین , لاپاتینیب , لووفلوکساسین , فلوتامید , فلودروکورتیزون , فلوفنازین , فلوکستین , فلوکونازول , فنی توئین , سورافنیب , سووفلوران , سیپروفلوکساسین , سیتالوپرام , سیزاپراید , سیس پلاتین , دیگوکسین , ریسپریدون , سانی تینیب , سایمتیدین , سرترالین , سوتالول , جمی فلوکساسین , دانوروبیسین , دسیپرامین , دوکسپین , دوکسوروبیسین , دیزوپیرامید | دیسوپیرامید , تربوتالین , تری فلوپرازین , تریپتورلین , تریمی پرامین , تیزانیدین , تیوریدازین , پوساکونازول , پیموزاید , تاکرولیموس , تترابنازین , ترازودون , ترامادول , ایتراکونازول , ایمی پرامین , پاپاورین , پرفنازین , پروپافنون , پرومتازین , اریترومایسین , استازولامید , افلوکساسین , اگزالی پلاتین , اندانسترون , اکسی توسین , بپریدیل , آلفوزوسین , پرومازین , آرسنیک تری اکساید , داساتینیب , پیماوانسرین , ومورافنیب , الیگلوستات , کلرتالیدون , جمتوزومب , آسناپین , آپالوتامید , دولوتگراویر , پانی تومومب , وازوپرسین , گرپافلوکساسین , هالوفانترین , برتیلیوم , بداکیلین , آبارلیکس , گیلتریتینیب , گلاسدگیب , پرفلوترن , تافنوکین , انترکتینیب , پیتولیسانت , لوپیناویر + ریتوناویر , بیکتگراویر , هالاون

amphotericin b cholesteryl sulfate , amphotericin b lipid complex , digoxin immune fab , doxepin topical ,ethacrynic acid , fostemsavir ,

hydroflumethiazide , ibutilide , polythiazide , tocainide ,trichlormethiazide

مقدار مصرف دوفتیلید

 بزرگسالان:

توجه: باید قبل ازاولین  دوز فاصله CRCl و QTc (یا فاصله QT در صورت ضربان قلب <60 ضربان در دقیقه) تعیین شود. اگر QTc> 440 msec (> 500 msec در بیماران مبتلا به ناهنجاری‌های هدایتی بطن) ، این دارو منع مصرف دارد. در بیماران با CRCl <60 میلی لیتر در دقیقه دوز اولیه را تنظیم کنید. این دارو بر اساس نظر پزشک ممکن است در دوزهای پایین‌تر از آن‌چه توصیه می‌شود مبتنی شروع شود با این وجود اگر دوز‌های کمتر افزایش یافت‌، بیمار به مدت ۳ روز مجبور به بستری مجدد خواهد شد.

فیبریلاسیون دهلیزی / فلوتر دهلیزی: خوراکی: اولیه: ۵۰۰ میکروگرم دو بار در روز (حداکثر دوز: ۵۰۰ میکروگرم دو بار در روز)

تاکی کاردی فوق بطنی (مدیریت مداوم) (استفاده تایید نشده): خوراکی: اولیه: ۵۰۰ میکروگرم در هر ۱۲ ساعت

اصلاح دوز در پاسخ به دوز اولیه: فاصله QTc باید ۲ تا ۳ ساعت پس از دوز اولیه اندازه‌گیری شود. اگر فاصله QTc به بیش از ۱۵٪ بالاتر از QTc پایه افزایش یابد یا اگر QTc> 500 msec   (  > 550 msec در بیماران مبتلا به ناهنجاری‌های هدایتی بطن) باشد‌، باید مقدار دوففتیلید ۵۰٪ کاهش یابد. اگر دوز شروع ۵۰۰ میکروگرم دو بار در روز بود‌، پس از آن به ۲۵۰ میکروگرم دو بار در روز کاهش دهید. اگر دوز شروع ۲۵۰ میکروگرم دو بار در روز بود‌، سپس به ۱۲۵ میکروگرم دو بار در روز کاهش دهید. اگر دوز شروع ۱۲۵ میلی گرم دو بار در روز بود‌‌، به  ۱۲۵ میکروگرم  یک بار در روزکاهش دهید. فاصله QTc باید ۲ تا ۳ ساعت پس از هر دوز بعدی اندازه گیری شود ( در بیمارستان دوزهای  ۲ تا ۵). اگر در هر زمان بعد از دوز دوم QTc> 500 msec > 550 msec در بیماران مبتلا به ناهنجاریهای هدایتی بطن) ، باید دوفیتیلید قطع شود.

درمان نگهدارنده: در صورت اصلاح دوز اولیه‌، مصرف تیتر دوز بر اساس QTc توصیه نمی شود.بررسی عملکرد کلیه و QTc باید هر ۳ ماه یا به همان اندازه که از نظر پزشکی ضمانت شده است‌، ارزیابی شود. اگر QTc> 500 msec  ( > 550 msec در بیماران مبتلا به ناهنجاری‌های هدایتی بطنی)‌، درمان را قطع کنید. اگر عملکرد کلیه بدتر شود‌‌، دوز را همانطور که در تنظیم دوز در اختلالات کلیوی توضیح داده شده است تنظیم کنید.

مکانیسم اثر

فعالیت ضد‌آریتمی Class III  ویلیامز ولگان.  بلوک کانال یونی قلبی حامل مؤلفه سریع جریان پتاسیم یک سوساز تأخیری. این دارو هیچ تاثیری در کانال‌‌های سدیمی‌، گیرنده‌های آلفای آدرنرژیک یا گیرنده‌های بتای آدرنرژیک ندارد.

دوفتیلید با مسدود کردن فعالیت برخی سیگنال‌های الکتریکی در قلب که می‌توانند باعث ضربان قلب نامنظم شوند، کار خود را انجام می‌دهد. درمان ضربان قلب نامنظم می‌تواند خطر لخته شدن خون را کاهش دهد و این اثر می‌تواند خطر حمله قلبی یا سکته مغزی شما را کاهش دهد.

فارماکوکینتیک

جذب: خوب جذب می‌شود

حجم توزیع: ۳ L / kg

متابولیسم :

کبدی از طریق CYP3A4 (وابستگی کم)؛ متابولیت‌‌های تشکیل شده توسط N-dealkylation و N-oxidation

دفع:

ادرار (۸۰٪ به صورت داروی بدون تغییر ، ۲۰٪ به عنوان متابولیت‌های غیرفعال یا  با حداقل فعالیت). حذف کلیوی شامل فیلتراسیون گلومرولی و ترشح لوله‌های فعال از طریق سیستم حمل و نقل کاتیونی است.

زمان رسیدن به اوج اثر:

سرم: ناشتا: ۲ تا ۳ ساعت

 نیمه عمر حذف:

۱۰ ساعت؛ با اختلال در کلیه طولانی می شود

اتصال پروتئینی: ۶۰٪ تا ۷۰٪

منبع: rpsi.ir


 

0
نوشته شده توسط فرناز اخباری

نقش اسید فولیک برای قلب شما

بیماری‌‌ها و راه درمان , فرناز اخباری , پیشگیری بهتر از درمان

 

به گزارش سایت webmd.com

فواید آن در پیشگیری از نقایص مادرزادی، آن را به یک عنصر اصلی برای زنان باردار تبدیل کرده است، اما یک مطالعه جدید نشان می‌دهد که افراد بیش‌تری ممکن است از افزایش اسید فولیک بهره‌مند شوند.

محققان می‌‌گویند:« دوز روزانه اسید فولیک می‌‌تواند خطر بیماری قلبی و سکته مغزی را تا حدود ۲۰ درصد کاهش دهد.»

نشان داده شده است که اسید فولیک به‌طور موثر سطح یک اسید آمینه در خون به نام هموسیستئین را کاهش می‌‌دهد. در سال‌های اخیر، تعداد فزاینده‌ای از شواهد حاکی از آن است که سطوح بالاتر از حد طبیعی هموسیستئین یک عامل خطر مستقل برای بیماری قلبی است و می‌تواند منجر به لخته شدن خون خطرناک و سخت شدن شریان‌ها شود.

محققان دو نوع مطالعه مختلف را مورد بررسی قرار دادند، در مجموع ۱۰۰ مطالعه و به نتایج یکسانی دست یافتند شواهد قوی، به گفته آن‌ها، افزایش سطح هموسیستئین در واقع خطر بیماری قلبی را افزایش می‌دهد.

بنابراین، محققان می‌گویند: « که کاهش سطح هموسیستئین از طریق استفاده از مکمل‌های اسید فولیک و غنی‌‌سازی مواد غذایی یک وسیله ایمن و ساده برای جلوگیری از بیماری قلبی خواهد بود. مطالعه آن‌ها در شماره ۲۳ نوامبر مجله پزشکی بریتانیا منتشر شد.»

محققان می‌‌گویند: « با افزایش مصرف اسید فولیک و در نتیجه کاهش هموسیستئین، خطر بیماری قلبی تا ۱۶ درصد، لخته شدن خون در پاها تا ۲۵ درصد و سکته مغزی تا ۲۴ درصد کاهش می‌یابد.»

محقق مطالعه، دیوید اس. والد، از بخش قلب و عروق در بیمارستان عمومی ساوت‌همپتون در ساوت‌همپتون، بریتانیا، و همکارانش می‌‌نویسند: «اسید فولیک را می توان به عنوان قرص توسط بیماران در معرض خطر مصرف کرد و احتمالاً از طریق غنی سازی مواد غذایی در اختیار عموم قرار داد. یا ترکیبی از هر دو.»

غلات و محصولات غلات در ایالات متحده از قبل با اسید فولیک غنی شده‌‌اند تا از نقص مادرزادی اسپینا بیفیدا جلوگیری شود. سایر منابع غذایی طبیعی اسید فولیک (که در غذاها به نام فولات نیز شناخته می‌‌شود) شامل میوه‌ها و سبزیجات برگ‌دار و سبز است.

منبع: webmd.com


 

0
1 7 8 9 10 11 47