نوشته شده توسط تحریریه جامعه پزشکان ایران

بررسی دلایل و علائم رشد زیاد باکتری‌های روده کوچک (SIBO)

بیماری‌‌ها و راه درمان, پیشگیری بهتر از درمان,

 

یکی از مشکلاتی که ممکن است در افراد مبتلا به سندرم روده تحریک‌پذیر و برخی زنان ایجاد شود، رشد زیاد باکتری‌های روده کوچک است. این مشکل که با نام سیبو (SIBO) هم شناخته می‌شود، باعث رشد بیش از حد باکتری روده خواهد شد.

بیماری SIBO که مخفف عبارت Small intestinal bacterial overgrowth است به معنای رشد زیاد باکتری‌های روده کوچک می‌باشد. همان‌طور که ذکر شد، این بیماری بیشتر در زنان، افراد مسن و کسانی که دارای مشکلات گوارشی مانند سندرم روده تحریک‌پذیر هستند، رخ می‌دهد.

_ علائم رشد زیاد باکتری‌های روده کوچک

علائم و نشانه‌های بیماری سیبو شبیه به سایر اختلالات گوارشی مانند سندرم روده تحریک‌پذیر و عدم تحمل لاکتوز است. علائم می‌توانند از ناراحتی معده تا اسهال مزمن، کاهش وزن و کاهش توانایی جذب مواد مغذی از مواد غذایی متفاوت باشند. بیماری SIBO به طور مستقیم بر روی روده تاثیر گذاشته و باعث مشکلات گوارشی نگران کننده‌ای می‌شود. علائم این وضعیت شامل موارد زیر می‌گردند:

دل درد
نفخ
اسهال
یبوست
حالت تهوع
کاهش ناخواسته و غیرطبیعی وزن

_ دلایل ایجاد بیماری سیبو

زمانی که باکتری‌ها از یک بخش دستگاه گوارش به روده کوچک حرکت کنند یا باکتری‌های طبیعی در روده بیش از حد زیاد شوند، رشد زیاد باکتری‌های روده کوچک رخ خواهد داد. افراد ممکن است بیماری سیبو را از تاثیر عوامل زیر تجربه کنند:

حرکت آهسته و غیرطبیعی دستگاه گوارش
سطح پایین اسید معده
اختلالات فیزیکی روده کوچک
سیستم ایمنی ضعیف

_ عوامل خطرساز مرتبط با بیماری SIBO

افرادی که دارای شرایط خاص پزشکی هستند بیشتر در معرض ابتلا به این بیماری قرار دارند.

پزشکان عوامل خطرساز زیر را برای بیماری سیبو در نظر گرفته‌اند:

سیروز
بیماری کرون
بیماری سلیاک
کم‌کاری تیروئید
ایدز
دیابت
سندرم روده تحریک‌پذیر
اسکلرودرمی
فیبرومیالژیا

سایر عوامل خطرساز برای این بیماری عبارتند از:

سن بالا
زن بودن
استفاده طولانی مدت از مهار کننده‌های پروتون پمپ؛ داروهایی هستند که موجب کاهش تولید اسید معده می‌شوند
جراحی قبلی روده
تکمیل کردن مصرف دوره‌ای از آنتی‌بیوتیک‌ها به تازگی
مصرف الکل

_ رژیم غذایی مرتبط با بیماری سیبو

چند دستورالعمل رژیم غذایی وجود دارد که می‌تواند به کاهش علائم SIBO کمک کند. باکتری‌های روده از کربوهیدرات‌ها‌ تغذیه می‌کنند، از این رو در رژیم غذایی SIBO برای جلوگیری از رشد باکتری‌ها، مصرف کربوهیدرات‌ها محدود می‌شود. افراد مبتلا به این بیماری معمولا از غذاهای حاوی کربوهیدرات کم یا فاقد کربوهیدرات استفاده می‌کنند. بهتر است بدانید که در برخی از محصولات لبنی، غلات، میوه‌ها و سبزیجات، کربوهیدرات‌های کوتاه مدت وجود دارد. رژیم غذایی مایعات نیز که پزشکان برای درمان بیماری‌های گوارشی شدید از آن استفاده می‌‌کنند، کمک کننده هستند. در این رژیم غذایی مواد مغذی راحت هضم شده و موجب می‌شود که بدن بیشتر آن‌ها را جذب نماید تا باکتری‌ها بتوانند اثر کنند، البته قبل از لنجام این رژیم غذایی حتما با پزشک مشورت نمایید. افرادی که به بیماری سیبو مبتلا هستند، می‌‌توانند از یک پزشک یا متخصص تغذیه برای مدیریت علائم خود کمک بگیرند.

_ تشخیص این بیماری چگونه است؟

بیماری SIBO طیف گسترده‌ای از علائم غیراختصاصی را با شدت‌های مختلف ایجاد می‌کند و همین مسئله می‌تواند تشخیص آن را سخت‌تر نماید. برای تشخیص این بیماری، پزشک سوالاتی در مورد علائم و سابقه پزشکی از بیمار پرسیده و ممکن است یک آزمایش تنفس به بیمار توصیه نماید. آزمایش تنفسی تمرکز هیدروژن و متان را در نفس فرد اندازه‌گیری کرده و نتیجه آن شدت و محل رشد زیاد باکتری های روده کوچک را نشان می‌دهد. اگر نتایج آزمایش‌های تنفسی نامشخص باشد، پزشک ممکن است به نمونه برداری از خون، ادرار یا مایع روده برای تجزیه و تحلیل آزمایشگاهی نیاز داشته باشد.

_ درمان رشد زیاد باکتری‌های روده کوچک

پزشکان با تجویز آنتی‌بیوتیک و توصیه تغییر رژیم غذایی، به درمان بیماری سیبو می‌پردازند. افرادی که به دلیل وجود این بیماری دچار سوء تغذیه و کاهش آب بدن می‌شوند، نیاز به مواد مغذی و مایعات دارند که پزشک ممکن است برای انجام این کار از روش تزریق داخل وریدی استفاده کند. آنتی‌بیوتیک‌های متنوعی برای درمان بیماری SIBO مورد استفاده قرار می‌گیرند. تغییرات رژیم غذایی نیز برای مدیریت این بیماری مفید هستند، اما شواهد کمی برای تایید نوع خاصی از رژیم غذایی وجود دارد و پزشکان هنوز به طور کامل نقش تغییرات رژیم غذایی در درمان بیماری سیبو را درک نمی‌کنند. افراد برای درمان هر گونه شرایط پزشکی مانند بیماری سلیاک یا دیابت که به تشدید بیماری SIBO کمک می‌کنند نیز اقدام خواهند کرد.

_ عوارض جانبی مرتبط با این بیماری

رشد زیاد باکتری‌های روده کوچک می‌توانند تاثیرات منفی بر روی سلامت بدن داشته باشند. این وضعیت می‌تواند جذب چربی‌ها و کربوهیدرات‌ها را دشوار کرده و منجر به کمبود ویتامین و گاز اضافی شود.

سایر عوارضی که ممکن است فرد مبتلا به SIBO تجربه کند، به شرح ذیل است:

سوراخ شدن روده
سوء تغذیه
کمبود آب
درد مفصلی
یبوست
انسفالوپاتی کبدی یا کاهش عملکرد مغز به علت بیماری شدید کبد

_ روش‌های جلوگیری از بروز چنین وضعیتی

پیشگیری جزء حیاتی مدیریت بیماری سیبو به شمار می‌رود. افراد معمولا SIBO را به عنوان یک نتیجه از وضعیت پزشکی یا یک نقص فیزیکی در روده کوچک می‌پندارند. ریشه‌یابی و کنترل این بیماری باعث کاهش خطر ابتلا به آن در افراد می‌شود. تغییر در رژیم غذایی و شیوه زندگی ممکن است از بازگشت SIBO جلوگیری کند. خوردن مقدار زیادی از غذاهای گیاهی و جلوگیری از مواد غذایی بیش از حد فرآوری شده و شیرینی‌ها، باعث می‌شود که باکتری‌های خوب رشد کرده و از رشد بیش از حد باکتری‌های ناسالم جلوگیری شود. ورزش منظم نیز ممکن است به تنظیم عملکرد دستگاه گوارش بدن کمک کند.

_ چکیده مقاله رشد زیاد باکتری‌های روده کوچک

بیماری سیبو یک وضعیت پزشکی بوده که در آن رشد باکتری‌های روده کوچک به‌طور شگفت‌آوری بالا می‌رود. بیماری سیبو از عوارض بیماری‌های گوارشی مانند سندرم روده تحریک‌پذیر، بیماری کرون و بیماری سلیاک به شمار رفته و هدف از درمان آن به تعادل رساندن تعداد باکتری‌های روده کوچک است. آنتی‌بیوتیک‌ها و برخی تغییرات در رژیم غذایی می‌توانند این بیماری را درمان کنند. پزشکان هنوز تاثیر تغییرات رژیم غذایی در درمان این وضعیت را به‌طور کامل درک نکرده‌اند.

منابع

۱- asanteb.com
۲- Medicalnewstoday

0
نوشته شده توسط تحریریه جامعه پزشکان ایران

آیا از تاثیر استروژن روی دیابت نوع ۲ آگاه هستید؟

بیماری‌‌ها و راه درمان, پیشگیری بهتر از درمان,اخبار

 

این‌طور که پیداست، دانشمندان موفق شدند از تاثیر استروژن روی دیابت نوع ۲ پرده بردارند.

 

_ آیا می‌توان تاثیر استروژن روی دیابت را به عنوان یک روش درمان موثر پذیرفت؟

تحقیقات جدید نشان می‌دهند که استروژن حساسیت انسولین را بهبود بخشیده و بر جزئیات مکانیسم آن تاثیر می‌گذارد. محققان بر این عقیده‌اند که یافته‌ها تاثیر عمیقی بر روی درک ما از چاقی، دیابت و همچنین مداخلات رژیم غذایی دارند. حدود ۸۴ میلیون نفر در ایالات متحده در وضعیت پیش دیابتی قرار دارند؛ در این شرایط سطح قند خون فرد بسیار زیاد است، اما به اندازه‌ای نیست که دیابت نوع ۲ تشخیص داده شود.

پیش دیابتی معمولا در افرادی که مبتلا به مقاومت انسولین هستند، رخ می‌دهد؛ وضعیتی که سلول‌ها در برخی از ارگانیسم‌ها به انسولین پاسخ نداده و بنابراین گلوکز کافی از خون جذب نمی‌کنند. محققان بر این باورند که تاثیر استروژن روی دیابت نوع ۲ قابل لمس بوده و مقاومت به انسولین و تولید گلوکز را کاهش می‌دهد.
تاثیر استروژن روی دیابت نوع ۲ مثبت بوده و به همین دلیل با کاهش شیوع این نوع دیابت مواجه هستیم. در حال حاضر بیش از ۱۰۰ میلیون نفر در ایالات متحده آمریکا مبتلا به دیابت یا پیش دیابت بوده و آمارها نشان می‌دهند که بیش از ۳۰ میلیون بزرگسال مبتلا به دیابت نوع ۲ هستند.

_ بررسی تاثیر استروژن روی دیابت نوع ۲

Shaodong Guo؛ استاد دانشکده علوم تغذیه و مواد غذایی در دانشگاه تگزاس A & M دانشگاه کالج ایستگاه، اظهار داشت که انگیزه اصلی برای انجام این تحقیقات، کشف ارتباط میان کاهش دیابت نوع ۲ و زنانی که در دوران پیش از یائسگی قرار دارند، می‌باشد. علاوه بر این، مطالعات بالینی و حیوانی پیوند قوی بین کمبود استروژن و اختلالات متابولیکی را یافتند.

او افزود:
زنان پیش از یائسگی میزان حساسیت به انسولین را افزایش داده و میزان شیوع دیابت نوع ۲ را در مقایسه با مردان در همین رده سنی کاهش می‌دهند، اما این مزیت پس از یائسگی با کاهش استروژن و اختلال در هورمون‌های گلوکز متوقف می شود. با این حال، محققان هنوز قادر به کشف مکانیسم‌های مسئول این ارتباطات نیستند.
اگرچه تاثیر استروژن روی دیابت نوع ۲ تایید شده است، اما در نظر داشته باشید که استفاده از استروژن به صورت خودسرانه برای درمان دیابت نوع ۲ و سایر اختلالات متابولیکی پیش دیابت ممکن است عوارض جانبی جدی داشته باشد. به عنوان مثال، سکته مغزی، سرطان پستان، لخته شدن خون و حمله قلبی، برخی از خطرات مرتبط با استروژن درمانی هستند.

Guo در اینباره اظهار داشت:
به همین دلیل است که باید عامل خاصی از بافت خاص استروژن و مکانیزم مولکولی آن در تنظیمات متابولیکی را درک کنیم. هنگامی که این سازوکار درک شود، به ما کمک خواهد کرد که استروژن را به صورت هدفمند توسعه دهیم و مزایای درمانی بدون عوارض جانبی ناخواسته را برای فرد به ارمغان آوریم.

_ رژیم غذایی مرتبط با این مشکل

برخی از غذاها مانند سویا، توفو و سوپ ماسو حاوی فیتواستروژن ها هستند که ممکن است یک اثر مثبت بر سلامت متابولیکی داشته باشد.

Guo بیان کرد:
مداخله در رژیم غذایی می‌تواند نقش مهمی در کنترل چاقی، دیابت و بیماری‌های مزمن مرتبط داشته باشد.

در این مقاله نقش هورمون استروژن در کنترل هموستاز گلوکز که تأثیر عمیقی بر روی درک ما از چاقی، دیابت و همچنین مداخلات بالقوه رژیم غذایی دارد، مورد بررسی قرار گرفت.

منابع:

۱- asanteb.com

۲- Medicalnewstoday

0
نوشته شده توسط تحریریه جامعه پزشکان ایران

کوفتگی و بی‌حالی بعد از خواب به چه علت ایجاد می‌شود

بیماری‌‌ها و راه درمان, پیشگیری بهتر از درمان,

 

افسردگی، اختلالات فصلی و یا یائسگی، بالش نامناسب، چاقی مفرط، کمبود آهن و کم‌خونی، مصرف داروهای حاوی آنتی‌هیستامین، نوشیدن چای یا قهوه و… می‌تواند احساس خستگی و بی‌حالی در خواب ایجاد کند.

وقتی بی‌خوابی به سرتان می‌زند حداقل تکلیف خود را می دانید که قرار نیست امشب خواب خوب و راحتی داشته باشید اما مواقعی هم پیش می‌آید که خیلی راحت به خواب می‌روید ولی باز هم وقتی از خواب بیدار می‌شوید به شدت احساس خستگی، کوفتگی و گیجی می‌کنید. عواملی وجود دارند که موقع خواب انرژی بدن‌تان را می‌گیرند. می‌خواهیم به ۷ نشانه و عامل پنهانی در پشت این مشکل که اتفاقا شایع هم هست اشاره کنیم.

۱. وقتی بیدار می‌شوید سوزش سر دل دارید؟

این نشانه چیست:

مزه بد در دهان هنگام بیدار شدن می‌تواند نشانه‌ای از ریفلاکس و برگشت اسید از معده به مری باشد. درواقع بیش از ۲۵ درصد از افرادی که شب‌ها بدون هیچ دلیل مشخصی بد می‌خوابند از ریفلاکس رنج می برند اما از آن‌جایی که نشانه واضحی از سوزش سردل ندارند متوجه آن نمی‌شوند.

چگونه خواب را مختل می‌کند:

ریفلاکس باعث می‌شود بدن موقع خواب «نیمه بیدار» بماند؛ حتی اگر فرد نشانه‌ای از ریفلاکس حس نکند. این «ریفلاکس پنهانی» باعث می‌شود شب‌ها خواب مداوم نداشته باشید وقتی هم بیدار هستید مشکل گوارشی خاصی ندارید بنابراین نمی‌توانید تشخیص دهید چرا بد خوابیده‌اید.

شب‌ها خوب می‌خوابید اما باز هم خواب‌آلود هستید؟!

راه حل:

از درمان‌های معمول ریفلاکس استفاده کنید، حتی اگر سوزش سر دل ندارید. حداقل از ۲ ساعت قبل از خواب چیزی نخورید و برای شام از خوراکی‌های تحریک کننده اسید معده استفاده نکنید، ازجمله شکلات، سس های غلیظ، گوشت‌های چرب، غذاهای پرادویه، مرکبات و گوجه‌فرنگی. برخی پزشکان توصیه می‌کنند قبل از خواب آدامس بجوید چراکه آدامس ترشح بزاق را افزایش داده و از این طریق اسید معده را خنثی می‌کند. برخی داروها به خصوص آسپرین و مسکن‌ها برای معده و مری سنگین هستند، پس قبل از خواب آن‌ها را مصرف نکنید.

مطالعات نشان داده‌اند خوابیدن به پهلوی چپ علائم را تخفیف می‌دهد و خوابیدن به پهلوی راست باعث تشدید آن‌ها می‌شود زیرا وقتی به پهلوی راست می‌خوابید خروج اسید از مری بیشتر طول می‌کشد. طاق باز خوابیدن نیز باعث تشدید ریفلاکس می‌شود. پس در این وضعیت سعی کنید سر و شانه‌های تان را کمی بالاتر قرار دهید. کاهش وزن نیز در درمان ریفلاکس معجزه می‌کند! اگر هیچ کدام از این راه‌ها کارساز نبود، می‌توانید از داروهای ضداسید در دسترس که نیاز به نسخه پزشک ندارند استفاده کنید.

_ نباید شب‌ها سوپ و مایعات بخورید

۲. شب‌ها مدام به دستشویی می‌روید؟!

نشانه چیست:

تحقیقات نشان می‌دهند ۶۵ درصد از میانسالان به دلیل شب ادراری نمی‌توانند خواب کافی داشته باشند. در حالت عادی بدن هنگام خواب سعی می‌کند ادرار را تغلیظ کند تا بتوانید ۶ تا ۸ ساعت خواب مداوم داشته باشید اما هرچه سن بالاتر می‌رود توانایی نگه داشتن ادرار برای ساعات طولانی کمتر می‌شود.

چگونه خواب را مختل می‌کند:

بسیاری از افراد بعد از این‌که از خواب بیدار می‌شوند و به دستشویی می‌روند دیگر نمی‌توانند بخوابند، به این ترتیب ساعت‌ها بیدار در تخت دراز می‌کشند. برخی افراد نیز کامل از خواب بیدار نمی‌شوند و همیشه در خواب و بیداری هستند زیرا بدن‌شان مدام درحال پیغام فرستادن برای دستشویی رفتن است.

راه حل:

حداقل ۳ ساعت قبل از خواب هیچ‌گونه مایعات و خوراکی‌های آب‌دار مثل سوپ و میوه مصرف نکنید. مصرف چای و قهوه را نیز کاهش دهید. قبل از رفتن به تختخواب حتما به دستشویی بروید. از نظر مشکلات مجاری ادرار نیز بررسی شوید. آقایان باید پروستات شان را هم بررسی کنند.

در خانم‌ها نیز مثانه بیش فعال، عفونت‌های مجاری ادراری، بی اختیاری ادرار و التهاب مثانه همگی از عوامل شایع مشکلات ادراری محسوب می‌شوند. دیابت و برخی داروها مثل داروهای مدر و داروهای قلبی نیز می توانند باعث تکرر ادرار شوند. اگر با چنین مشکلی رو به رو هستید از پزشک خود بپرسید که آیا می‌توانید آن‌ها را صبح‌ها مصرف کنید یا خیر. اگر هیچ کدام از روش‌های بالا تاثیرگذار نبودند می‌توانید با تجویز پزشک از داروهای آنتی‌دیورتیک استفاده کنید.

_ نباید آدامس بجوید

۳. فک‌تان درد می‌کند و دندان‌های تان در حال خراب شدن هستند؟!

این نشانه چیست:

دندان قروچه نوعی فعالیت ناخودآگاه عصبی عضلانی است و فرد مبتلا معمولا از آن بی‌خبر است. درواقع فقط ۵ درصد از افراد مبتلا از مشکل خود مطلع هستند. بیشتر مواقع همسر یا والدین این افراد شب‌ها موقع خواب متوجه صدای به هم خوردن دندان‌های شان می‌شوند یا دندانپزشک مشکل آن‌ها را تشخیص می‌دهد.

کلیک کردن یا خرت خرت کردن فک نیز نوعی دیگر از دندان قروچه است که طی آن فرد دندان‌هایش را محکم به هم فشار می‌دهد و یک نشانه آن بیدار شدن با درد و سفتی در ناحیه گردن است.

چگونه خواب را مختل می‌کند:

دندان قروچه نوعی فعالیت ناخودآگاه عصبی عضلانی است و فرد مبتلا معمولا از آن بی‌خبر است. درواقع فقط ۵ درصد از افراد مبتلا از مشکل خود مطلع هستند. بیشتر مواقع همسر یا والدین این افراد شب‌ها موقع خواب متوجه صدای به هم خوردن دندان‌های‌شان می‌شوند یا دندان‌پزشک مشکل آن‌ها را تشخیص می‌دهد. کلیک کردن یا خرت خرت کردن فک نیز نوعی دیگر از دندان قروچه است که طی آن فرد دندان‌هایش را محکم به هم فشار می‌دهد و یک نشانه آن بیدار شدن با درد و سفتی در ناحیه گردن است.

راه حل:

به دندان‌پزشک مراجعه کنید، او می‌تواند دلایل دندان قروچه از جمله عدم هماهنگی حرکات فک هنگام جویدن را تشخیص دهد و برای آن اسپلینت دندان تجویز کند. برای درمان خرت خرت کردن فک نیز وسیله‌های مخصوصی وجود دارد. در این مواقع توصیه می‌شود از آدامس جویدن نیز خودداری کنید چراکه عادت جویدن در خواب نیز ادامه پیدا می‌کند! تزریق بوتاکس در عضلات فک نیز در برخی افراد کمک کننده است.

_ نباید داروی ضدحساسیت بخورید

۴. درخواب مدام جا به جا می‌شوید و موقع بیدار شدن بین ملحفه‌ها گره خورده‌اید؟!

این نشانه چیست:

این حرکات نشانه «سندرم پای بی‌قرار» است.

چگونه خواب را مختل می‌کند:

پزشکان هنوز دلیل اصلی این اختلال را نمی‌دانند. در این اختلال فرد مبتلا دچار احساس ناخوشایند در پاها می‌شود و آن را به صورت گزگز، مورمور، سوزش، درد، کشش یا حرکت حشرات روی پوست توصیف می‌کند و ناچار است برای کاهش حس درد پای خود را تکان دهد یا بکشد.

شب‌ها خوب می‌خوابید اما باز هم خواب‌آلود هستید؟!

راه حل:

به پزشک مراجعه کنید و از لحاظ عوامل موثر بر سندرم پای بی‌قرار بررسی شوید، از جمله دیابت، آرتروز، نوروپاتی محیطی، کم خونی، بیماری‌های تیروئید و کلیه. حتما درمورد داروهایی که مصرف می‌کنید با پزشک خود مشورت کنید. برخی داروها مثل داروهای ضدافسردگی، ضدحساسیت و لیتیوم ممکن است به عنوان یک عارضه جانبی باعث سندرم پای بی‌قرار شوند.

همچنین رژیم غذایی شما باید سرشار از آهن و ویتامین‌های گروه B به خصوص اسید فولیک باشد چراکه کمبود آهن و فولات با سندرم پای بی‌قرار در ارتباط است. گوشت قرمز، اسفناج و دیگر سبزیجات منابع خوبی از این مواد به شمار می‌آیند اما ممکن است به داروهای مکمل هم نیاز داشته باشید. اگر دکتر تشخیص داد که واقعا دچار سندرم پای بی‌قرار هستید داروهای مخصوص پارکینسون می‌توانند کمک کننده باشند. ممکن است پزشک برای‌تان داروهای خواب‌آور نیز تجویز کند.

_ ماسک بگذارید

۵. شب‌ها در خواب و بیداری هستید و با گلو درد یا گردن درد بیدار می‌شوید؟!

این نشانه چیست:

آپنه انسدادی خواب اختلالی است که در آن تنفس برای ۱۰ ثانیه یا بیشتر متوقف می‌شود. سندرم انسداد مجاری فوقانی تنفسی نیز یکی دیگر از مشکلات تنفسی هنگام خواب است که طی آن تنفس کمتر از ۱۰ ثانیه متوقف می‌شود. تقریبا ۸۷ درصد از مبتلایان به این اختلالات از بیماری خود بی‌خبرند. بعضی به اشتباه فکر می‌کنند یکی از علائم حتمی آپنه انسدادی، خر و پف کردن است، درحالی که بسیاری از افراد مبتلا اصلا خر و پف نمی‌کنند.

چگونه خواب را مختل می‌کند:

آپنه انسدادی باعث می‌شود گلو بسته شود بنابراین به اندازه کافی اکسیژن دریافت نخواهید کرد. در سندرم انسداد مجاری فوقانی تنفسی نیز معمولا زبان باعث می‌شود راه گلو بسته شود. به این ترتیب اکسیژن خون کم می‌شود و مغز پیغام می‌دهد که بیدار شوید.

راه حل:

به یک متخصص گوش و حلق و بینی مراجعه کنید. ممکن است پزشک برای خواب ماسک مخصوص هوا تجویز کند. این ماسک هوا را مستقیم به داخل مجاری تنفسی تان می‌فرستد. وسیله‌های مخصوص دهانی نیز باعث می‌شوند فک هنگام خواب طوری قرار بگیرد که حلق باز بماند. با جراحی هم می‌توان بافت نرم و اضافه داخل گلو را خارج کرد. البته راه‌های جدیدتر و کم تهاجمی‌تر نیز معرفی شده‌اند، مثل استفاده از امواج صوتی و رادیو فرکوئنسی و لیزر.

_ باید وزن کم کنید

۶. صبح‌ها با دهان خشک و بد بو از خواب بیدار می‌شوید؟!

این نشانه چیست:

تنفس از طریق دهان و خروپف هر دو با ایجاد اختلال در تنفس باعث بی‌خوابی می‌شوند. وجود آب دهان خشک شده در کناره دهان یا روی بالش از نشانه‌های این مشکلات هستند.

چگونه خواب را مختل می‌کند:

این اختلالات باعث می‌شوند به اندازه کافی اکسیژن دریافت نکنید. خروپف شدید به خصوص اگر همراه با خرناس کشیدن و حس خفگی باشد می‌تواند نشانه‌ای از مشکلات جدی‌تر باشد.

راه حل:

عادت کنید که از بینی نفس بکشید. از چسب‌های ضد خروپف یا اسپری‌های آب نمک مخصوص بینی استفاده کنید. حالت‌های مختلف خوابیدن را امتحان کنید؛ بیشتر افراد وقتی طاق باز می‌خوابند خروپف می‌کنند. بالش‌ها را طوری قرار دهید که شما را به پهلو نگه دارند یا از شیوه توپ تنیس استفاده کنید.

برای این کار یک توپ تنیس در جیب پشتی پیژامه‌تان قرار دهید تا وقتی می‌خواهید به پشت برگردید متوجه شوید. برخی داروهای خواب‌آور نیز باعث شل شدن عضلات ناحیه بینی و حلق می‌شوند و از این طریق احتمال خروپف را افزایش می‌دهند، پس از مصرف آن‌ها خودداری کنید. کاهش وزن حتی اگر ۵ کیلو هم باشد می‌تواند خروپف را کاهش دهد. اگر هیچ کدام از این روش‌ها تاثیر گذار نبود حتما به پزشک مراجعه کنید زیرا ممکن است مشکلی جدی‌تر از حمله آپنه انسدادی خواب داشته باشید.

_ در اتاق خواب شما نباید چراغ خواب باشد

۷. شب‌ها به اندازه کافی می‌خوابید اما همیشه احساس خواب‌آلودگی می‌کنید؟!

این نشانه چیست:

این علائم نشان‌دهنده اختلال ساعت بیولوژیک بدن است. خوابیدن در ساعات مختلف شبانه روز، بیدار ماندن تا دیروقت زیر نور شدید، کار کردن در شیفت شب، استفاده از موبایل و وسایل کامپیوتری در تختخواب و نورانی بودن اتاق خواب همگی می‌توانند باعث ایجاد این اختلال شوند.

چگونه خواب را مختل می‌کند:

با تاریک شدن هوا هورمون ملاتونین شروع به ترشح می‌کند. این هورمون به مغز پیام می‌فرستد که موقع خوابیدن فرا رسیده است. اما اگر مدام در معرض نور شدید باشید ترشح این هورمون متوقف می‌شود. حتی وجود نور بسیار خفیف در اتاق خواب می‌تواند شما را از داشتن یک خواب عمیق محروم کند. تلفن همراه و وسایلی مانند آن نیز از آن‌جایی که صفحات نورانی دارند، جلوی ترشح ملاتونین را می‌گیرند.

راه حل:

سعی کنید شب‌ها سر ساعت معینی بخوابید. توصیه می‌شود از ۱۰ شب تا ۶ صبح یا ۱۱ شب تا ۷ صبح بخوابید. صبح‌ها خود را مجبور کنید از تختخواب بیرون بیایید و زیر نور آفتاب قدم بزنید. به این ترتیب شب‌ها به تدریج عادت می‌کنید زودتر بخوابید. حداقل از یک ساعت قبل از خواب از وسایل کامپیوتری و تلفن هم‌راه استفاده نکنید و به جای آن در نور ملایم مطالعه کنید. از چراغ خواب نیز استفاده نکنید.

منبع:hidoctor.ir


 

0
نوشته شده توسط تحریریه جامعه پزشکان ایران

سوال و پاسخ ( بیماری دیابت چه تاثیری برروی پاها دارد؟)

بیماری‌‌ها و راه درمان, پیشگیری بهتر از درمان,سوال و پاسخ

 

کسانی که بیماری دیابت دارند، افزایش قند خون آنان به مدت طولانی، باعث ایجاد مشکلات و عوارضی می‌شود که یکی از عوارض، تاثیر آن بر پاهای شخص است. بیشترین موارد تاثیر گذار سیستم عصبی و محیطی بدن شخص است.

_ آسیب عصبی ناشی از دیابت چیست؟
اگر دیابت از نوع غیر قابل کنترل باشد، بر روی سیستم عصبی تاثیر می‌گذارد و زمانی که بر روی عصب پاها تاثیر بگذارد در این صورت شخص احساس سرما و گرما را از دست می‌دهد. به این از دست دادن حس، دیابت حسی ـ عصبی گفته می‌شود. اگر در اثر این بیحسی قسمتی از پای شخص جراحت پیدا کند و خود شخص متوجه آن نشود، در این صورت زخم بزرگتر شده و احتمال آلودگی آن بالا می‌رود. عضلات پا دیگر مثل سابق واکنش نشان نمی‌دهد و توانایی ندارد.

_ بیماری‌های مربوط به رگ‌ها
دیابت بر روی رگ‌های خونی اثر گذاشته و جریان خون را در آن‌ها تغییر می‌دهد. به جریان خون ضعیف در پاها و دست‌ها، بیماری‌های مربوط به رگ گفته می‌شود. جریان خون نامنظم بر روی رگ‌های خونی قلب تاثیر می‌گذارد. اگر در قسمتی از بدن دچار عفونت شدید، و این عفونت از بین نرفت خطر افزایش عفونت و در نهایت فرسودگی عضو وجود دارد.( در اثر نرسیدن خون به بافت عفونی)

_ مشکلات مربوط به پاها در افراد دیابتی
در افراد دیابتی درد پاها می‌تواند منجر به عفونت ( در اثر کاهش جریان خون) و یا بیماری‌های جدی دیگر و در نهایت قطع عضوی از پا شود.
دیابت یا مرض قند از بیماری‌های شایع و ناتوان کننده انسان است که می‌تواند مشکلات جدی را برای اندام‌ها ایجاد کند. یکی از این مشکلات زخم‌های مزمن و مقاوم به درمانی است که معمولا در کف پای این بیماران ایجاد می‌شود. این عارضه را پای دیابتی Diabetic foot هم می‌گویند.

مشکلاتی که برای پای افراد مبتلا به دیابت ایجاد می‌شود به علت دو اشکال عمده‌ای است که دیابت مسبب آن است. این دو مشکل اختلالات اعصاب محیطی و کم شدن جریان خون اندام است.

اختلال عروقی زمینه‌ساز بروز زخم در پای فرد مبتلا به دیابت است.

کف پا دورترین قسمت بدن از قلب است و نسبت به دیگر بافت‌های بدن خون کمی دریافت می‌کند. به همین علت است که در هوای سرد اولین جایی از اندام که سرد می‌شود پا است.
بیماری دیابت در بلند مدت موجب کم شدن جریان خون در همه بدن می‌شود ولی این مشکل در پا بیشتر از جاهای دیگر خودش را نشان می‌دهد. همین امر موجب می‌شود که زخم‌هایی که بطور مرتب در اثر آسیب‌های محیطی در پای همه افراد ایجاد می‌شوند ولی بسرعت خوب می‌شوند در پای این افراد خوب نشود چون بهبود زخم به مواد غذایی و اکسیژن نیاز دارد که از راه خون به بافت‌ها می‌رسد.

میکروب‌ها هم زمینه را مساعد دیده و بر روی زخم ایجاد شده شروع به فعالیت کرده و عفونت ایجاد می‌کنند. به علت کاهش جریان خون پا گلبول‌های سفید هم کمتر به محل زخم رفته و دفاع ایمنی بافت کم می‌شود. خود بیماری دیابت هم بطور کلی دفاع ایمنی بدن را کاهش می‌دهد. این امر موجب گسترش عفونت در زخم و تاخیر در بهبود آن می‌شود.

در دیابت کاهش حس به علل اختلال در عملکرد اعصاب محیطی وجود دارد

مشکل دیگر افراد دیابتی اختلال در کارکرد اعصاب محیطی است که موجب کم شدن حس لمس در پای آن‌ها می‌شود. این کاهش حس موجب خشکی و ایجاد شکاف‌هایی در پوست شده که زمینه را برای ایجاد زخم فراهم می‌کند. از طرف دیگر بیمار به علت کاهش حس کمتر متوجه آسیب‌های محیطی می‌شود. مثلا پا بدون این‌که شخص متوجه شود در مجاورت شی داغ قرار گرفته و می‌سوزد و یا بر روی شی برنده رفته و زخم می‌شود.
وقتی هم که آسیبی به پوست می‌رسد به علت اختلال در حس درد بیمار تا مدت‌ها متوجه آن نمی‌شود و این موجب پیشرفت عفونت در زخم می‌شود.

اختلالات اعصاب در پای افراد دیابتی می‌تواند در بلند مدت موجب فلج شدن عضلات کف پا شده و این فلجی موجب تغییر شکلی‌های مختلفی در پا می‌شود. تغییر شکل یافتن پا به نوبه خود موجب می‌شود در موقع راه رفتن به قسمت‌های خاصی از کف پا فشارهای بیشتری وارد شود و این فشارها زمینه را برای بروز زخم فشاری فراهم می‌کنند.

اختلالات بینایی هم که از عوارض دیابت است می‌تواند به ایجاد این عارضه کمک کند. دید کم موجب می‌شود بیمار نتواند بخوبی جلوی پای خود را ببیند و پا را در موقعیت‌های نامناسب قرار می‌دهد که این موضوع احتمال آسیب دیدن پا را بیشتر می‌کند.

تمام این موارد دست به دست هم می‌دهند تا موجب شوند کف پای بیمار زخم‌های شدید و مقاوم به درمانی پیدا کند. زخم پای دیابتی در حدود ۷-۵ درصد افراد مبتلا به دیابت ایجاد می‌شود. این زخم‌ها در نهایت موجب قطع عضو در ۵-۰٫۵ درصد افراد دیابتی می‌گردند.
عفونت کف پای این بیماران در ابتدا محدود به پوست است ولی بعد از مدتی به بافت‌های عمقی و استخوان‌های کف پا هم سرایت کرده موجب عفونت استخوان یا استئومیلیت می‌شوند. در عفونت پای این بیماران بیش از یک میکروب فعالیت دارند ولی شایع‌ترین آنها استافیلوکوک طلایی است.

_ آیا این مشکلات قابل پیشگیری است؟
اگر از روش‌های صحیح مراقبتی استفاده کنید یا در صورت مبتلا شدن سریع‌تر اقدام کنید می‌توانید از عوارض جدی جلوگیری به عمل آورید. در این قسمت راهکارهایی را برای مقابله با مشکلات پاها برای‌تان پیشنهاد می‌کنیم:

۱٫ مراقب خود باشید و حواس‌تان باشد که دیابت دارید. به توصیه‌های پزشک معالج خود در ضمینه تغذیه و ورزش و درمان عمل کنید. قندخون خود را در حد نصابی که پزشکان مشخص کرده اند حفظ کنید.

۲٫ هر روز پاهای خود را از نظر زخم، پینه، قرمزی، برآمدگی و دیگر عواملی که در اینجا ذکر شد چک کنید.

۳٫ هر روز پاهای‌تان را با آب ملایم و صابون ملایم شستشو دهید.
* هیچ‌گاه پای خود را خیس نکنید.
* پاهایتان را و به خصوص بین انگشتان را خوب خشک کنید.
* اگر پوست پای‌تان خشک است، بعد از شست و شو از پمادها و لوسیون‌های نرم کننده استفاده کنید.
* لوسیون را بین انگشتان پا استفاده نکنید. پزشک به شما خواهد گفت که کدام لوسیون برای پای‌تان مناسب است.

۴٫ زمانی که از حمام بیرون آمدید، و یا زمانی که پای شما خیس است روی زگیل‌ها و میخچه‌ها را به آرامی ‌فقط در یک جهت سنگ پا بکشید.

۵٫ هفته‌ای یکبار ناخنهای خود را چک کنید.
* ناخن‌ها را به صورت راست با ناخن گیر بچینید.
* گوشه‌های ناخن‌ها را نگیرید.
* بعد از گرفتن ناخن‌ها با سوهان آن‌ها را هموار کنید.

۶٫ همیشه از جورابهای کشی و مناسب پاها استفاده کنید.
* اگر در پاها احساس سرما می‌کنید شب‌ها هم جوراب بپوشید.
* همیشه از کفش‌های راحتی و جلو بسته استفاده کنید.
* هیچ‌گاه از صندل استفاده نکنید و هیچ‌گاه پا برهنه راه نروید حتی در خانه.
* کفش‌هایی بپوشید که اندازه پای‌تان باشد.
* کفش‌هایی بخرید که از جنس چرم و کتان باشد و به راحتی خم و راست شود.
* در مغازه‌ها کفش‌های گشادی یافت می‌شود که مناسب افراد با ایرادات انگشتی هستند و انگشتان پا می‌توانند آزادانه در آن حرکت کنند.

۷٫ سعی کنید خون در پای‌تان جریان داشته باشد. در زمان نشستن پای‌تان را بالا بگیرید. زیاد پای خود را خم نکنید. انگشتان پا را مرتب تکان دهید و روی پاشنه راه بروید.

۸٫ اگر سیگاری هستید، سیگار کشیدن را ترک کنید زیرا سیگار تعادل جریان خون را به خطر می‌اندازد.

۹٫ به یک متخصص بیماری پا مراجعه کنید حتی اگر مشکلی در زمینه پا نداشته باشید. و مطمئن شوید که در هر جلسه پای‌تان را به صورت دقیق بررسی می‌کند. معاینه سالانه پوست پا از نظر قرمزی و… و درجه حرارت پا همچنین میزان حساسیت پا برای چک کردن سلول‌های پا ضروری است.

_ چه زمان باید به پزشک مراجعه کرد؟
اگر یکی از علامت‌های زیر را مشاهده کردید، به پزشک مراجعه کنید.

* تغییر رنگ پوست پا

* تغییر دمای پا

* ورم در پا یا پاشنه

* درد در پاها

منابع:
۱- seemorgh.com
۲- hidoctor.ir

0
نوشته شده توسط تحریریه جامعه پزشکان ایران

دارونامه؛ آشنایی با گیاهان دارویی خواص و مضرات زنیان

دانهٔ زنیان (نام علمی: Trachyspermum) یکی از گیاهان دارویی بسیار مفید است که برای درمان مشکلات معده از آن استفاده می‌کنند. این دانهٔ فوق‌العاده به‌جز درمان ناراحتی‌های معده خواص دیگری برای سلامتی دارد. می‌توان دانهٔ زنیان را به صورت خام یا پودر استفاده کرد یا می‌توانید آن را با سایر گیاهان ترکیب کنید و در رژیم غذایی خود بگنجانید. دانهٔ زنیان در کشورهای مختلف به نام‌های مختلفی شناخته می‌شود.

_ ساختار گیاه زنیان

این گیاه هم مانند رازیانه، بادیان رومی، شِوید و زیره به یک خانواده تعلق دارد.

شکل: بیضی و مضرس (دندانه‌دار)؛
اندازه: بسیار کوچک؛
رنگ: بین زرد- قهوه‌ای تا سبز خاکستری؛
طعم: تند و تیز؛
برگ: شبیه پَرهای کوچک؛
عطر و بو: قَوی شبیه آویشن.

طبع زنیان: طبیعت زنیان در طب سنتی گرم می‌باشد. دانه‌های زنیان حاوی مقادیر بالای تیامین، نیاسین، کلسیم، پتاسیم، سدیم، فسفر، آهن، تیمول، اسیدهای چرب و فیبر است.

_ ارزش غذایی دانهٔ زنیان و روغن آن

هر ۱۰۰ گرم از دانهٔ زنیان شامل موارد زیر است:

پروتئین: ۱۷/۱ درصد؛
چربی: ۲۱/۸ درصد؛
موادمعدنی: ۷/۹ درصد؛
فیبر: ۲۱/۲ درصد؛
کربوهیدرات: ۲۴/۶ درصد.

همچنین دانهٔ زنیان حاوی کلسیم، تیامین، ریبوفلاوین، فسفر، آهن و نیاسین است. روغن زنیان از دانه‌های آن تهیه می‌شود که دارای ۲/۵ تا ۵ درصد روغن است. از برگ‌ها و گل‌های زنیان برای استخراج روغن استفاده می‌شود و دارای ۳۵ تا ۶۰ درصد تیمول است. از این روغن بی‌رنگ یا قهوه‌ای کم‌رنگ به‌طور گسترده‌ای به‌عنوان میکروب‌کش و قارچ‌کش استفاده می‌کنند.

_خواص گیاه زنیان

۱. اسیدی شدن دستگاه گوارش

یک قاشق غذاخوری دانهٔ زنیان با یک قاشق غذاخوری زیرهٔ سبز را با هم ترکیب کنید. این ترکیب را با مقداری پودر زنجبیل به‌صورت روزانه مصرف کنید به صورت دمنوش ۲۱ روز مصرف می‌کنید و ده روز قطع می‌کنید. این درمان طبیعی بهترین روش برای رفع مشکلات وخیم هاضمه است. همچنین برای درمان اسیدیته و مشکل رفلاکس اسیدی مناسب است.

۲. یبوست

دانهٔ زنیان برای درمان مشکلات مربوط به هاضمه بسیار مناسب است. بنابراین برای خلاصی از شر یبوست به شما کمک کند. دانهٔ زنیان هیچ‌گونه اثر جانبی ندارد.

۳. اختلالات کلیوی

دانهٔ زنیان برای درمان سنگ‌های کلیه بسیار ضروری است. همچنین برای درمان یا کاهش دردهای ناشی از اختلالات کلیوی بسیار مفید است.

۴. آسم (تنگی‌نفس)

مصرف دانهٔ زنیان با آب گرم سرماخوردگی را به‌سرعت تسکین می‌دهد و سرفه و مخاط را از بدن دفع می‌کند. همچنین برای درمان برونشیت و آسم مناسب است. می‌توان دوبار در روز دانهٔ زنیان را به‌همراه شکر زرد استفاده کرد.

۵. کلیه

برای درمان درد روده که در نتیجه‌ٔ سوءهاضمه و التهاب ایجاد می‌شود، آب زنیان را بنوشید. همچنین مصرف این گیاه برای درمان عملکرد نامناسب کلیه بسیار مناسب است.

۶. مشکلات دهان و دندان

دانهٔ زنیان سبب جلوگیری یا بهبودی درد دندان می‌شود. برای درمان درد دندان، بوی بد دهان و پوسیدگی دندان دهان خود را با مقداری روغن میخک، مقداری روغن زنیان و آب بشویید. این راه بهترین روش برای حفظ بهداشت دهان و دندان است.

۷. سرماخوردگی

این دانه بهترین روش طبیعی برای درمان علائم سرماخوردگی مانند انسداد بینی است. بخور زنیان در آب داغ بهترین تسکین است.

۸. خارش، سوختگی و اگزما

دانهٔ زنیان را با آب ولرم مخلوط کنید تا به صورت خمیر دربیاید. این خمیر را به هر منطقه‌ای از صورت یا بدن که لازم است بزنید. همچنین سعی کنید تا منطقه‌ی آسیب‌دیده را با آب زنیان بشویید تا اثر بیشتری داشته باشد. برای تورم ناشی از سوختگی، جوش یا اگزما دانهٔ زنیان خرد‌شده را با آب لیمو ترکیب کنید. این ماده به از بین بردن تورم کمک می‌کند.

۹. خون‌ریزی بیش‌ازحد و عادت ماهیانهٔ نامنظم

خانم‌هایی که این مشکلات را دارند می‌توانند آب زنیان را بنوشند. شب مقداری دانهٔ زنیان را در ظرفی که از آب پر شده است بریزید. آن‌ را از صافی رد کنید و در صبح بنوشید.

۱۰. مشکلات هاضمه

دانهٔ زنیان برای مشکلات هاضمه مفید است. جویدن یک قاشق چای‌خوری دانهٔ زنیان با شکر کمک می‌کند تا از شر سوءهاضمه خلاص شوید. همچنین می‌توانید دانه را بدون شکر مصرف کنید.

۱۱. آرتریت

روغن دانهٔ زنیان روش بسیار مفیدی برای درمان درد آرتریت است. به‌طور مرتب، مفاصل آسیب‌دیده را با روغن دانهٔ زنیان ماساژ دهید تا از درد آرتریت خلاص شوید.

۱۲. اسهال

دانهٔ زنیان دارویی طبیعی برای اسهال خونی و اسهال است. مشتی از دانهٔ زنیان را در یک لیوان آب بجوشانید. سپس اجازه بدهید سرد شود و دوبار در روز آن را مصرف کنید. این یکی از روش‌های مرسوم برای درمان سوءهاضمه و اسهال خونی است.

۱۳. عفونت‌های ویروسی

ماست را با پودر دانهٔ زنیان ترکیب کنید. این خمیر را به صورت‌تان بزنید و اجازه دهید تا در طول شب روی صورت شما باقی بماند. این‌کار به برطرف شدن جای جوش کمک می‌کند. برای اثربخشی بهتر صبح‌ها صورت‌تان را با آب ولرم بشویید.

۱۴. آنفولانزا

دانهٔ زنیان را همراه با دارچین در آب بجوشانید. از صافی رد کنید و ۴ بار در روز آن را بنوشید تا آنفولانزا برطرف شود.

۱۵. دفع پشه

روغن خردل را با دانهٔ زنیان آسیاب‌شده مخلوط کنید. تکه‌های مقوا را به این ترکیب آغشته کنید و در گوشه‌های خانه قرار بدهید. با این‌کار از شر پشه‌ها‌ی اتاق خلاص می‌شوید.

۱۶. بی‌اشتهایی

دانهٔ زنیان، دانه‌ٔ رازیانه، پودر زنجبیل خشک‌شده، نمک و دانهٔ زیرهٔ سیاه را مخلوط و آسیاب کنید. روغن داغ را به مخلوط اضافه کنید و آن را با برنج پخته‌شده ترکیب کنید. این ترکیب می‌تواند اشتها را بیشتر کند.

۱۷. هموروئید

گل‌های خشک‌شدهٔ انار، دانهٔ خشخاش و برگ‌های خشک‌شدهٔ چریش یا نیم (neem) را با هم ترکیب کنید. در زمان خونریزی مقعدی دوبار در روز این مخلوط را به همراه شیر مصرف کنید. برای به حداقل رساندن این مشکل، آبدوغ را همراه با پودر دانهٔ زنیان و سنگ نمک بعد از ناهار یا شام بنوشید.

۱۸. التیام درد

دانهٔ زنیان، دانهٔ پیاز و دانهٔ شنبلیله را با اسفرزه مخلوط و آسیاب کنید و هر روز صبح یک قاشق چای‌خوری از آن را مصرف کنید. اثرات مصرف این پودر با معدهٔ خالی بهتر است و نتایج مثبتی دارد.

۱۹. ناتوانی جنسی

دانهٔ زنیان را با مقداری هستهٔ تمبر هندی و کرهٔ تصفیه‌شده برشته کنید. آنها را به‌خوبی آسیاب کنید و یک قاشق چای‌خوری از این مخلوط را به یک لیوان شیر و عسل اضافه کنید. این یک روش اثبات‌شده برای کاهش ناتوانی جنسی است. برای اثربخشی بیشتر هر شب از این مخلوط استفاده کنید.

۲۰. شیردهی

دانهٔ زنیان را با دانهٔ رازیانه مخلوط کنید. این ترکیب برای پاک‌سازی رحم و افزایش تولید شیر مادر استفاده می‌شود. ۱ قاشق چای‌خوری دانهٔ زنیان را به ۱ لیتر آب اضافه کنید. ۵ دقیقه آن را بجوشانید و سپس اجازه دهید تا سرد شود. برای اثربخشی بهتر هر روز آن را مصرف کنید.

۲۱. گرفتگی‌های قاعدگی

دانهٔ زنیان به‌عنوان تقویت‌کنندهٔ اعصاب عمل می‌کند. بنابراین می‌تواند گرفتگی‌های قاعدگی در زمان عادت ماهیانه را کاهش دهد. فواید دانهٔ زنیان بسیار اعجاب‌انگیز است. همچنین برای آرامش‌بخشی سریع می‌توانید روغن آن را روی ماهیچه بمالید.

۲۲. مشکلات معده

۳ قاشق چای‌خوری دانهٔ زنیان را در آب لیمو خیس کنید و در سایه خشک کنید. سپس آن را آسیاب کنید و با مقداری نمک سیاه ترکیب کنید و دوبار در روز با آب ولرم بخورید. این‌کار روشی مناسب برای درمان بی اشتهایی، نفخ شکم و سایر مشکلات معده است. این ماده را به‌صورت روزانه مصرف کنید تا نتیجه‌ٔ دلخواه را به دست آورید.

۲۳. آروغ زدن

بسیاری از مشکلات مربوط به گازهای معده می‌تواند با ترکیب زنجبیل خشک‌شده، دانهٔ زنیان و نمک سیاه درمان شود. این ترکیب برای درمان گاز معده، سوءهاضمه و آروغ زدن مفید است. می‌توانید این ترکیب را در آب گرم و هل حل کنید و بنوشید.

۲۴. میگرن

دانه‌های زنیان را در یک ورق کاغذ بپیچید و بو کنید. این کار برای کاهش سردردهای میگرنی مفید است. همچنین می‌توان برای درمان سایر مشکلات مربوط به سر دانه‌های زنیان را سوزاند و استنشاق کرد.

۲۵. سلامت قلب

برای تحریک قلب یک قاشق غذاخوری دانهٔ زنیان را با آب گرم مصرف کنید. این روش برای درمان درد قفسه سینه هم مناسب است. برای اثربخشی سریع‌تر می‌توانید یک قاشق چای‌خوری شکر زرد را با مقداری دانهٔ زنیان مخلوط کنید.

۲۶. مشروبات الکلی

این گیاه برای افرادی که می‌خواهند از اعتیاد به الکل خلاص شوند مناسب است. جویدن روزانهٔ دانهٔ زنیان کمک می‌کند تا میل به الکل کم شود.

۲۷. افزایش تعداد اسپرم

دانهٔ زنیان را با مقداری هستهٔ تمبرهندی و کرهٔ تصفیه‌شده برشته کنید. تمام این مواد را آسیاب کنید. سپس یک قاشق چای‌خوری از این مواد را در یک لیوان شیر و عسل حل کنید. این‌ کار روشی مؤثر برای افزایش تعداد اسپرم و درمان انزال زودرس است. برای اینکه نتیجهٔ بهتری بگیرید هر شب آن را مصرف کنید.

۲۸. حشره‌کش

این دانهٔ مفید علاوه‌بر اینکه خواص درمانی دارد، به‌طور گسترده در تهیهٔ غذا استفاده می‌شود. همچنین دانهٔ زنیان به‌عنوان حشره‌کش استفاده می‌شود. استفاده از دانهٔ زنیان روشی مرسوم برای درمان نیش حشرات سمی است.

۲۹. استفاده در آشپزی

این دانهٔ مفید به‌عنوان ادویه در انواع غذاهای هندی استفاده می‌شود. این دانه را می‌توان به‌صورت برشته‌شده، سرخ‌شده در روغن یا در ترکیب با سایر ادویه‌ها استفاده کرد. زنیان برای هضم بهتر غذا در مقدار کم برای تولید بیسکوییت، اسنک، سس، سوپ، نوشیدنی‌های بدون الکل و ترشی استفاده می‌شود.

۳۰. جوش

یکی دیگر از خواص زنیان درمان جای جوش است. پودر دانهٔ زنیان را با ماست ترکیب کنید و روی صورت خود قرار دهید. بعد از سی دقیقه آن را با آب گرم بشویید. این روش درمانی می‌تواند جای جوش را کمرنگ کند.

۳۱. کاهش وزن

نوشیدن نصف لیوان آب و دانهٔ زنیان خیس‌شده با معده‌ٔ خالی به حل شدن چربی کمک می‌کند. هر روز صبح با معدهٔ خالی یک قاشق چای‌خوری دانهٔ زنیان میل کنید. این کار سبب می‌شود تا در یک ماه ۴ تا ۵ کیلوگرم وزن کم کنید.

۳۲. شب ادراری

۵۰ گرم کنجد سیاه، ۲۵ گرم دانهٔ زنیان و ۱۰۰ گرم شکر زرد را با هم مخلوط کنید. روزی دوبار ۱ قاشق چای‌خوری از این مخلوط را مصرف کنید. این کار به درمان تکرر ادرار و شب‌ ادراری کمک می‌کند.

۳۳. گوش درد

۱ قاشق چای‌خوری سیر و ۲ قاشق چای‌خوری دانهٔ زنیان را در روغن کنجد سیاه حرارت دهید تا به رنگ قرمز در بیاید. اجازه دهید تا سرد شود و آن را از صافی رد کنید و چند قطره از آن را داخل گوش بریزید. این روش برای درمان التهاب گوش هم مناسب است.

۳۴. نفخ شکم

۳ قاشق غذاخوری دانهٔ زنیان را در آب لیمو خیس کنید. بعد از اینکه آن را در سایه خشک کردید با مقداری نمک سیاه ترکیب و پودر کنید و دوبار در روز ۱ قاشق چای‌خوری از آن را با آب گرم مخلوط کنید و مصرف کنید.

۳۵. درد مفاصل

برای تسکین درد مفاصل، مارچوبه، دانهٔ زیرهٔ سیاه، دانهٔ شنبلیله و دانهٔ زنیان را با هم مخلوط کنید. سپس پودر کنید و هر روز صبح نصف قاشق چای‌خوری از آن را بخورید.

۳۶. توقف سفید شدن مو

۲ تا ۳ عدد برگ کاری (زردچوبه هندی)؛
۲ عدد کشمش؛
سرانگشت دانهٔ زنیان؛
و مقداری شکر برای طعم دادن.

برگ کاری، کشمش و دانهٔ زنیان را در یک فنجان آب بریزید و بپزید. در صورت لزوم برای طعم دادن به آن شکر اضافه کنید. روزی یک لیوان از آن بنوشید. این روش سفید شدن مو را متوقف می‌کند.

۳۷. کولیت

۱ قاشق چای‌خوری دانهٔ زنیان و و نصف قاشق چای‌خوری دانهٔ رازیانه را در نیم‌لیتر آب بجوشانید. به‌مدت ۵ دقیقه روی شعلهٔ متوسط بپزید. اجازه دهید سرد شود و آن را از صافی رد کنید. روزانه بعد از هر وعدهٔ غذایی یک فنجان از آن بنوشید.

۳۸. دیابت

مقداری برگ‌های نیم (neem) را در سایه خشک کنید. آن را پودر کنید و در یک شیشه نگه دارید. شب یک قاشق چای‌خوری از پودر را با نصف قاشق چای‌خوری پودر دانهٔ زیره و پودر دانهٔ زنیان در شیر داغ مخلوط کنید و به‌مدت ۳۰ روز آن را مصرف کنید.

۳۹. از کار افتادگی

خیس کردن دانهٔ زنیان در آب و مصرف روزانهٔ آن می‌تواند به درمان از کار افتادگی و لرزش کمک کند.

۴۰. پاک‌کنندهٔ چشم

یک مشت دانهٔ زنیان را در آب بجوشانید. با این آب چشم‌تان را بشویید تا تمیز شود.

۴۱. مشکل شنوایی

در زمان قدیم از دانهٔ زنیان برای درمان مشکلات شنوایی استفاده می‌شد. چند قطره از روغن دانهٔ زنیان را در گوش‌تان بریزید تا از این وضعیت خلاص شوید.

۴۲. پاک‌کنندهٔ بدن

مصرف چای دانهٔ زنیان می‌تواند به پاک‌سازی سموم بدن کمک کند. به‌همین‌ دلیل می‌تواند بسیاری از مشکلات پوستی و بیماری‌های مربوط به آن را کاهش دهد. این کار به تصفیهٔ خون و بهبود جریان خون در بدن کمک می‌کند.

۴۳. سنگ مثانه

برای از بین بردن سنگ مثانه روزانه ۶ گرم دانهٔ زنیان مصرف کنید.

۴۴. منوراژی (خونریزی زیاد قاعدگی)

۲۵ گرم دانهٔ زنیان را یک شب کامل درون آب خیس کنید. سپس آن را آسیاب کنید و صبح بنوشید.

۴۵. کهیر

۱ گرم دانهٔ زنیان را با ۳ گرم شکر زرد مصرف کنید. این روش درمانی مفیدی برای کهیر است.

_ عرق زنیان کاهش دهنده چربی‌خون مفید است.

نکاتی در مورد نگهداری دانهٔ زنیان

دانهٔ زنیان را از مکان‌های مرطوب و همچنین تماس مستقیم نور آفتاب دور نگه دارید؛
دانهٔ زنیان را نمی‌توان برای مدت طولانی ذخیره کرد؛
این دانه را در بطری‌هایی با درب محکم در جای خنک و خشک نگه دارید؛

_ عوارض و مضرات زنیان

نوزادان و کودکان

اطلاعاتی درباره اثر زنیان بر روی نوزادان و کودکان در دسترس نیست به همین دلیل توصیه می شود که از مصرف زنیان در نوزادان و کودکان خودداری کنید.

جنین و زنان باردار

هنوز تحقیقاتی درباره ی اثرات زنیان بر روی جنین و زنان باردار صورت نگرفته به همین دلیل متخصصان توصیه می کنند که زنان در دوران بارداری از مصرف زنیان اجتناب کنند.

آلرژی و حساسیت

زیاده روی در مصرف زنیان ممکن است باعث آلرژی و حساسیت شود که با علائمی مانند تهوع، استفراغ، سوزش پوست و سردرد مشخص می شود.

کبد

افراد مبتلا به بیماری های کبد بهتر است زنیان را استفاده نکنند. افراد دارای مشکلات کبدی و اسیدیتهٔ بالا باید از مصرف دانهٔ زنیان خودداری کنند.

 

منابع:

۱- chetor.com

۲- coca.ir

0
نوشته شده توسط تحریریه جامعه پزشکان ایران

علل مهم لخته شدن خون در مغز و پیشگیری از آن

بیماری‌‌ها و راه درمان, پیشگیری بهتر از درمان,

لخته شدن خون در مغز یک وضعیت جدی، خطرناک و تهدید کننده زندگی است. در این شرایط علائمی مانند فلج صورت و بدن و همچنین اختلالات بینایی و گفتاری رخ خواهند داد. در صورتی که فرد به لخته شدن خون در مغز خود مشکوک باشد و دارای علائم فوق باشد، باید حتما به پزشک مراجعه کند. اصطلاح لخته شدن خون در مغز به هر دو واژه لخته شدن خون و خونریزی در مغز اشاره دارد. در هر صورت در این شرایط رساندن خون به بخشی از مغز با مشکل مواجه شده و علائم خاصی ظاهر می‌شوند. لخته شدن خون در مغز در صورت عدم تشخیص به موقع و مراجعه فوری به مراکز درمانی می‌تواند عوارض جبران ناپذیری را برای فرد به همراه داشته باشد. طبق گفته سایت ویکی پدیا، ترومبوز که در زبان محاوره‌ای لخته خون نامیده می‌شود، آخرین فراورده مسیر لخته شده خون در هموستاز می‌باشد.

_ علل ایجاد لخته شدن خون در مغز

مغز هر انسان همانند سایر اعضای بدن او دارای رگ‌های خونی فراوانی است، بنابراین در معرض گرفتگی و لخته شدن خون قرار دارد. گاهی اوقات رگ‌ها به دلیل رسوبات چربی و عوامل دیگر تنگ شده و خون در آن‌ها لخته می‌شود. در برخی مواقع ممکن است لخته خون در بخش دیگری از بدن تشکیل شده و از طریق قلب به مغز برسد و موجب انسداد رگ شود. به طور کلی، لخته شدن خون از عوارض انسداد رگ‌ها به شمار رفته و این مسئله منجر به نرسیدن خون به ناحیه‌ای که رگ مسئولیت خونرسانی به آن را دارد، می‌شود و در نتیجه آن بخش و بافت مورد نظر آسیب می‌بیند که اصطلاحا در مغز به آن سکته مغزی می‌گویند. از طرفی، شرایط محیطی مانند گرمازدگی زیاد نیز ممکن است از علل لخته شدن خون به شمار روند. گرمازدگی موجب کاهش مایعات در خون و غلظت آن شده و همین مسئله باعث انسداد رگ‌ها و در نهایت سکته مغزی خواهد شد.

_ علائم و نشانه‌های لخته شدن خون در مغز
نشانه‌ها به طور معمول شامل فلج صورت، فلج یا اختلالات حسی در یک طرف بدن، اختلالات بینایی و گفتاری می‌شوند. علائم معمولا در عرض چند دقیقه رخ می‌دهند. سکته مغزی از علائم شدید لخته شدن خون در مغز به شمار می‌رود. در صورتی که فرد دچار فلج صورت شود، به هنگام لبخند یک طرف چهره او حالت آویزان پیدا خواهد کرد. زمانی که یک سمت از بدن فلج شود، نیروی بازو و پا کاهش یافته و یا از بین می‌رود. در اختلالات گفتاری، پیدا کردن کلمات مناسب، سخت و دشوار بوده و تلفظ کلمات به درستی انجام نخواهد شد. در برخی موارد ممکن است فلج، اختلالات گفتاری و بینایی تنها چند دقیقه کوتاه طول بکشد، در این حالت احتمالا لخته خون در حرکت است و با اینکه ممکن است علائم پس از چند دقیقه از بین بروند، اما باید جهت بررسی بیشتر و دقیق‌تر به پزشک مراجعه نمایید.

_ درمان این شرایط به چه صورت است؟
زمانی که فرد دچار یک وضعیت حاد شود و علائم مندرج در این مقاله را تجربه کند، باید بلافاصله به مراکز درمانی مراجعه نماید. پزشک با انجام سی تی اسکن و اطمینان از این موضوع که مصرف دارو موجب باز شدن رگ می‌شود، دارو را برای بیمار تجویز خواهد کرد. در صورتی که فرد دیر به بیمارستان مراجعه کند، پزشک در ابتدا عوارض سکته مغزی را کاهش می‌دهد تا آسیب جدی و خطرناکی به فرد وارد نشود. هنگامی که فرد علائم حاد را سپری نمود، درمان با توجه به عوارض سکته متفاوت خواهد بود، اما معمولا درمان‌های توان بخشی نظیر فیزیوتراپی و کار درمانی بر روی بیمار انجام می‌شود تا عضوی که دچار از کار افتادگی شده است، بازتوانی گردد که البته این پروسه طولانی و پرهزینه می‌باشد.

_ عوامل خطرساز این وضعیت در افراد

برخی از عوامل ممکن است خطر ابتلا به این وضعیت را در افراد افزایش دهند. لخته شدن خون در مغز معمولا در افراد بالای ۶۰ سال رخ داده و عواملی مانند فشار خون بالا، سیگار کشیدن، دیابت، از دست دادن آب بدن و شیوه زندگی ناسالم می‌توانند خطر ابتلا به لخته شدن خون در مغز را افزایش دهند. افرادی که مبتلا به سندرم ارثی بوده و یا سابقه لخته شدن خون دارند نیز بیشتر از سایرین در معرض خطر هستند. لخته خون در مغز ممکن است با مصرف دارو پراکنده شود، بنابراین باید بلافاصله به بیمارستان مراجعه کرد. تحقیقات نشان داده‌اند که هرچه درمان سریع‌تر انجام شود، احتمال بیشتری برای بهبودی وجود دارد. بهتر است بدانید که مهم‌ترین عوارض لخته شدن خون در مغز، سکته مغزی است.

_ تاثیر داروهای متلاشی کننده لخته خون
تشخیص به موقع و مراجعه زود هنگام به مراکز درمانی، برای بهبودی این بیماری بسیار مهم و حائز اهمیت می‌باشد. مدت زمان مراجعه به بیمارستان و تشخیص بیماری باید بین بازه سه تا شش ساعت باشد و در این مدت اگر بیمار شرایط خوبی داشت یعنی دچار فشار خون بالا، سن بالا و زمینه خونریزی نبود، می‌توان با تزریق داروها، رگ‌ها را باز کرد و از بروز سکته مغزی جلوگیری نمود. داروهای ضد انعقاد (رقیق کننده خون) در شکستن لخته‌ها و جلوگیری از تشکیل مجدد آن‌ها بسیار مفید هستند. توجه داشته باشید که در موارد شدید، نیاز به عمل جراحی می‌باشد.

_ روش‌های پیشگیری از لخته شدن خون

ورزش کردن نقش تعیین کننده‌ای در پیشگیری از لخته شدن خون در مغز ایفا می‌کند زیرا موجب گردش خون بهتر در مغز شده و یک عامل مهم برای پیشگیری از این وضعیت محسوب می‌شود. علاوه بر ورزش کردن، تغذیه مناسب نیز موجب عدم انسداد رگ‌ها خواهد شد زیرا میزان چربی و قند خون فرد باید در حد تعادل باشد. ورزش نکردن، تغذیه نامناسب و مصرف بیش از حد غذاهای فست فودی موجب بالا رفتن چربی خون در فرد شده و خطر ابتلا به این بیماری را در افراد افزایش می‌دهد، البته استرس، آلودگی هوا و عدم تحرک نیز عواملی هستند که می‌توانند خطر ابتلا به این شرایط را در فرد بالا ببرند، بنابراین تا حد امکان از این عوامل جلوگیری نمایید.

منبع: asanteb.com  

0
نوشته شده توسط تحریریه جامعه پزشکان ایران

سوال و پاسخ ( آیا در نارسایی کبد هم پا ورم می‌کند؟)

بیماری‌‌ها و راه درمان, پیشگیری بهتر از درمان,سوال و پاسخ

 

_ در چه حالت می‌گوییم بدن ورم کرده است
ورم یا خیز به (به انگلیسی: Edema) (ادیما، اِدِم) که گاهی نیز بنام دراپسی شناخته می‌شود به معنی تجمع غیرطبیعی آب و مایعات میان بافتی موجود در پلاسما در فضای میان بافتی، زیر پوست و حفره‌های بدن و بعلت انتقال آن‌ها از درون رگها به محلهای یاد شده‌است. در حالت طبیعی، تعادل حاصل از هموستازی باعث می‌گردد که مقدار این مایعات در بین بافتها و درون پلاسما میزان ثابت و کنترل شده‌ای داشته باشند.

_ ورم پا
همچنین علت ورم پا در بیماران ممکن است ناشی از بیماری جدی تر از جمله بیماری کبد، بیماری کلیوی، نارسایی قلبی، ترومبوز ورید عمقی (DVT)، سطح پایین پروتئین، کم خونی و نشانه ای از آسیب به پا باشد. شکستن انگشتان پا، مفاصل مچ پا و استخوان ها، تنها چند صدمه ای است که ممکن است موجب تورم شود. تورم، پاسخ طبیعی به آسیب است.

_ نارسایی کبد
نارسایی کبد ( Liver failure ) به معنی کاهش شدید عملکرد کبد است.

کبد نقش مهمی در تولید هورمونها، پروتئین‌های خون، آنزیمهای گوارشی و صفرا و متابولیسم سموم و مواد زائد دارد، لذا کاهش عملکرد کبد عوارض فراوانی در سیستم‌های مختلف بدن دارد.

نارسایی کبدی در بیماری‌هایی مانند سیروز، هپاتیت و کبد چرب دیده می‌شود. درمان در مراحل انتهایی بیماری اغلب نگهدارنده‌است یا با پیوند کبد.

_ ورم پا در نارسایی کبد
کبد نوعی پروتئین به نام آلبومین تولید می‌کند که از نفوذ خون درون رگ‌ها به بافت‌های اطراف، جلوگیری می‌کند. بیماری کبد تولید این پروتئین را مختل می کند. اگر آلبومین به اندازه کافی تولید نشود، خون به بیرون از رگ‌ها رسوخ می کند. جاذبه سبب می شود که مایعات بدن بیشتر در پایین پاها ذخیره شوند،اما مایعات در شکم و قفسه سینه نیز انباشته می شوند. فشارخون بالا در وریدهای ورودی به کبد (به نام افزایش فشارخون ورودی) می‌شود که به طور بالقوه منجر به تورم در هر دو پا و همچنین در شکم (به نام آسیت) می‌شود.
سیروز کبدی یعنی این‌که کبد زخم‌های گسترده، احتمالا ناشی از هپاتیت یا از نوشیدن زیاد الکل برای سال‌های طولانی دارد. جای زخم با جریان خون و در کبد تداخل پیدا می‌کند.
اگر تورم پاهای شما با علایم دیگری همچون خستگی، بی‌اشتهایی و افزایش وزن هم‌راه است، به پزشک مراجعه کنید. اگر تنگی نفس دارید، یا در قفسه سینه احساس درد یا فشار می کنید، با اورژانس تماس بگیرید.
داروها یعنی دیورتیک‌ها و سبک زندگی همچون محدود کردن نمک می‌تواند به کاهش علائم از جمله ورم پا کمک کند. اگر چه کاهش میزان ورم در هر پا یا شکم به کبد شما نمی‌کند اما می تواند حرکت و تنفس را آسان‌تر کند. همیشه این کار تحت نظر پزشک انجام دهید، زیرا افراد مبتلا به نارسایی کبدی باید آب اضافی بدن را به آرامی دفع کنند.

_ چه باید کرد؟

استراحت، کمپرس سرد و بالا بردن پا اولین اقداماتی است که برای پای متورم باید انجام داد. این کارها برای مفصل‌ها و استخوان‌های شکسته مفید است اما اگر پاهای شما بنا به دلایل دیگری دچار تورم شده باشند، می‌تواند به شما کمک کند. اگر استراحت کنید و پاهایتان را بالا ببرید، مایع به خارج از پاها جریان پیدا خواهد کرد. یخ رگ‌های خونی را تنگ‌تر می‌کند که محدود کننده جریان خون است و به تسکین درد کمک می‌کند. جوراب‌های فوق‌العاده تنگ یا همان جوراب واریس و یا بانداژ می‌تواند به خروج مایع از پا کمک کند.

_ قدم زدن

اگر هر یک ساعت پیاده روی کنید، تجمع مایع را در هر قسمت بدن سخت می‌کند و باعث می‌شود که جریان خون به همه جاهای بدن حرکت کند. هر چیزی که زانوها را حرکت می‌دهد و مچ پای شما را انعطاف بدهد، کمک می‌کند.

_ آن‌چه که باید در مورد دارو انجام دهید

بعضی از داروهای استفاده شده برای درمان فشارخون بالا، دیابت و التهاب می‌تواند باعث شود بدن شما آب بیشتری را جمع کند و موجب ورم پا شوند. داروهای دیگری که دیورتیک نامیده می‌شوند، می‌توانند ورم پا را کاهش دهند، آنها کمک می‌کنند که بدن شما با افزایش ادرار آب اضافی را از بدن خارج کند. همیشه قبل از تغییر یا قطع داروهایتان با پزشک خود مشورت کنید.

_ افزودن منیزیم به رژیم غذایی

شما ممکن است قادر باشید به بدن‌تان کمک کنید تا مایعات را به راحتی خارج کند در صورتی که روزانه ۲۰۰ تا ۴۰۰ میلی‌گرم به رژیم غذایی روزانه‌تان اضافه کنید. البته با پزشک‌تان قبل از مصرف مکمل مشورت کنید، این می‌تواند موجب مشکلاتی شود در صورتی که بیماری کلیه یا قلب دارید یا اگر برای بیماری‌های دیگر دارو مصرف می‌کنید.

بهتر است در این‌حالت که کبد نمی‌تواند پروتئین کند و مختل شده است مواد پروتئین کمتر مصرف شود تا در کبد انباشته نشود.

_ چه موقع باید به پزشک مراجعه کنید

اگر پاهای شما متورم است و تنفس کوتاه یا درد قفسه سینه دارید به دنبال درمان باشید. این‌ها می‌تواند نشانه‌های مایع یا لخته خون در ریه‌های شما باشد. در این چند مورد زیر حتما به پزشک مراجعه کنید:

پای متورم شما پس از فشرده شدن کمرنگ می‌شود.
پوست شما در ناحیه متورم به نظر کشیده یا شکسته است.
درد و تورم شما از بین نمی‌رود.

منابع:

۱- redmag.ir

۲- nabzema.com

1
نوشته شده توسط تحریریه جامعه پزشکان ایران

اِندوکاردیت یا التهاب درون شامه قلب چیست؟

بیماری‌‌ها و راه درمان, پیشگیری بهتر از درمان, تغذیه سالم

 

اِندوکاردیت (به انگلیسی: Endocarditis) یا التهاب درون‌شامه قلب به معنی استقرار و تکثیر عامل عفونی در سطح داخلی قلب (اِندوکارد ) و دریچه‌ها می‌باشد. اِندوکاردیت باکتریایی بیماری خطرناک و گاه کشنده‌ای است .

هر ساله در ایالات متحده حدود ۳۴،۰۰۰ بیمار به علت اِندوکاردیت عفونی در بیمارستان بستری می‌شوند. اِندوکاردیت یا همان بیماری‌ای که بر روی پوشش داخلی قلب تاثیر می‌گذارد، بسیار رایج نیست. عوامل زیادی وجود دارد که می‌تواند خطر ابتلا به این بیماری را افزایش دهد. به عنوان مثال، داشتن بیماری لثه، عفونت‌های باکتریایی یا ویروسی مختلف، سیستم ایمنی ضعیف شده یا اختلالات خودایمنی، ضربان ساز یا استفاده از داروهایی مانند داروهای ضدافسردگی و دیورتیک، می‌تواند احتمال مبتلا شدن به این وضعیت را بیشتر کند.

_ اِندوکاردیت یا التهاب درون شامه قلب

بسته به علت اصلی این بیماری، گاهی التهاب قلبی به آرامی رشد می‌کند و اغلب بدون علامت (اِندوکاردیت مزمن) است، در حالی که در دیگر موارد ناگهانی اتفاق می‌افتد و به سرعت علائم ظاهر شده و فرد مبتلا را تهدید می‌کند (اِندوکاردیت حاد).

آیا اِندوکاردیت بهبود می‌یابد؟

اغلب اوقات، بله. با این حال، در برخی موارد، التهاب درون شامه قلب، به اندازه کافی شدید بوده و منجر به نارسایی قلبی یا سکته مغزی می‌شود.

در حالی که آنتی‌بیوتیک‌ها و گاهی عمل جراحی، اصلی‌ترین راه درمان اِندوکاردیت می‌باشند، سایر راه کارهای طبیعی نیز می‌توانند به کاهش خطر ابتلا به عوارض و یا ابتلا مجدد به آن نیز کمک کنند مانند:

رعایت بهداشت دهان و دندان
داشتن یک رژیم غذایی سالم
نوشیدن آب به میزان کافی
محدود کردن مصرف دارو
قرار گرفتن در معرض سم

شایع‌ترین نوع اندوکارتیت، اِندوکاردیت باکتریایی (یا اِندوکاردیت عفونی) است که بوسیله باکتری‌ها از طریق جریان خون وارد قلب می‌شود.

التهاب درون شامه قلب یکی از سه نوع اصلی التهاب قلب است. دو نوع دیگر میوکاردیت (التهاب عضله قلب) و پریکاردیت (التهاب بافتی است که یک کیسه در اطراف قلب ایجاد می کند). تمامی این مشکلات قلبی، در مردان شایع‌تر است. مطالعات نشان می‌دهد که اِندوکاردیت و پریکاردیت در مردان دو برابر زنان دیده می‌شود. ژنتیک، سن، سابقه پزشکی، عادات و شیوه زندگی نیز بر شانس ابتلا به التهاب درون شامه قلب تاثیر‌گذار است.

_ علائم و نشانه‌های این بیماری

آیا اِندوکاردیت دردناک است و علائم این وضعیت همیشه واضح است؟ علائم به‌طور گسترده‌ای بسته به این‌که چقدر التهاب قلب شدید باشد متفاوت است. شایع‌ترین نشانه‌های التهاب درون شامه قلب عبارتند از:

تب و لرز
تنگی نفس
درد ناحیه سینه
ضربان نامنظم قلب
وجود خون در ادرار (هماتوری)
ورم کردن طحال که می‌تواند باعث اختلال گوارشی یا درد و حساسیت در سمت چپ بالای شکم شود
تجمع مایع در دستان و پاها (ادم محیطی)
نقاط قرمز یا بنفش بر روی پوست شما (مانند دست‌ها یا پاها) یا نقاطی که نشان‌دهندهی پاره شدن رگ‌های خونی در آن ناحیه می‌باشد
درد ناحیه شکم، از دست دادن اشتها و کاهش وزن
خستگی مفرط به همراه درد مفاصل و عضلات
عرق شبانه
بر اساس محل عفونت، خونریزی لثه می‌تواند اتفاق بیفتد
اگر التهاب، ویروسی باشد؛ مواردی مثل سرفه، آبریزش بینی و مشکلات گوارشی نیز ظاهر می‌شوند.

_ عوارض اِندوکاردیت

_ علائم اِندوکاردیت باکتریایی چیست؟

اِندوکاردیت عفونی / باکتریایی باعث می‌شود بسیاری از علائم شرح داده شده در بالا، به ویژه آن‌هایی که با تب همراه هستند، در فرد بیمار ظاهر شوند. اِندوکاردیت باکتریایی به عنوان یک بیماری جدی محسوب می‌شود زیرا ممکن است به دریچه های قلب آسیب برساند و در صورتی که به درستی درمان نشود، ممکن است مرگبار باشد.

سایر عوارض ناشی از التهاب درون شامه قلب، به خصوص اگر درمان نشده و شدید باشد، عبارتند از:

آریتمی قلبی (یا ضربان قلب نامنظم)
لخته شدن خون
افزایش خطر سکته مغزی یا نارسایی قلبی
سپسیس (یک عفونت خونی خطرناک)

گاهی اوقات آمبولی یا لخته‌ای از باکتری‌ها یا قارچ‌ها بر روی دریچه‌های قلب آسیب دیده، شکل می‌گیرد و سپس به مغز می‌رسد و می‌تواند منجر به سکته مغزی، مننژیت یا آبسه مغزی شود.

آمبولی همچنین می‌تواند به‌طور بالقوه به ریه‌ها، طحال و کلیه‌ها منتقل شود و سبب آسیب ریوی، آبسه ریه یا باعث مسدود شدن جریان خون به اندام‌ها شود. اگر اِندوکاردیت باکتریایی باعث مشکلات کلیوی (کلیه) شود، این امر می‌تواند باعث دیده شدن خون در ادرار و هماتوری (خون در ادرار) شود.

اگر عفونت به آنتی‌بیوتیک پاسخ ندهد، مشکلات کلیوی ناشی از التهاب درون شامه قلب، می‌تواند به‌طور بالقوه خطرناک باشد. اِندوکاردیت عفونی همچنین می‌تواند منجر به آمبولی ریوی شود (انسداد در یکی از شریان ریوی ریه‌ها، معمولا با لخته شدن خون) و اغلب علائم تنفسی شبیه به پنومونی، مانند سرفه، خونریزی و درد قفسه سینه است.

_ علل و عوامل خطر

شایع‌ترین علت التهاب درون شامه قلب چیست؟

عفونت باکتریایی، ویروسی یا قارچی دلیل شماره ۱ ایجاد التهاب در لایه درونی قلب است. این وضعیت به علت پاتوژن‌هایی مانند باکتری‌ها یا قارچ‌ها است که وارد جریان خون شده و به بافت‌ها / اندام‌های مختلف منتقل می‌شوند. علائم اِندوکاردیت معمولا در حدود یک یا دو هفته پس از آنکه فرد، مبتلا به عفونت ویروسی یا باکتریایی یا بیماری دیگری می‌باشد، توسعه می‌یابد.

التهاب، ناشی از سیستم ایمنی بدن است و در واکنش به مواردی مانند عفونت ویروسی یا باکتریایی یا سایر بیماری های پزشکی که به قلب آسیب می‌رساند، ظاهر می‌شود. این راهکار بدن برای اصلاح و بهبودی خود است، هر چند که این روند می‌تواند مشکلاتی ایجاد کند. معمولاً در اِندوکارتیت‌های باکتریایی، عفونت از دهان شروع شده و سپس به قلب می‌رود. گاهی اوقات باکتری‌ها نیز می‌توانند از پوست، سیستم تنفسی یا دستگاه ادراری عبور کنند.

هنگامی که یک فرد مبتلا به التهاب درون شامه قلب می‌شود باکتری‌ها، قارچ‌ها و سلول‌های خونی در آندوکریوم، بر روی دریچه های قلب یا گاهی نیز در حفرات قلب، انباشته می‌شوند. ممکن است این توده‌ها از بین بروند، وارد جریان خون شوند و به سایر قسمت‌های بدن منتقل شوند. جایی که آن‌ها می‌توانند مشکلاتی مانند کاهش گردش خون و عفونت ایجاد کنند.

_ علل و عوامل خطر اندوکارتیت شامل موارد زیر می‌شود:

داشتن یک عفونت یا ویروس که می‌تواند به قلب گسترش یابد. استافیلوکوکوس اورئوس شایع‌ترین نوع باکتری است که می‌تواند باعث ایجاد آاِندوکاردیت شود. عفونت‌های ویروسی که می‌توانند منجر به اِندوکاردیت شوند عبارتند از: آدنوویروس کوکساکی ویروس، ویروس هرپس، ویروس آنفلوآنزا و پاروو ویروس B بزرگسالان بیشتر در معرض خطر اِندوکاردیت ناشی از باکتری هستند.
داشتن مشکلات یا نقص‌های مرتبط با دریچه‌های قلبی، مانند نقص مادرزادی قلب که می‌تواند موجب اختلال یا داشتن یک دریچه قلب آسیب دیده شود.
داشتن یک دریچه قلب مصنوعی یا یک دستگاه دیگر در قلب مانند یک ضربان‌ساز
داشتن بیماری خودایمنی که می تواند به قلب آسیب برساند، مانند آرتریت روماتوئید یا لوپوس اریتماتوز
مصرف بیش از حد مشروبات که الکلی که منجر به کاهش کارایی قلب شده و احتمال سکته قلبی را افزایش می‌دهد.
مصرف مواد مخدر مانند کوکائین یا شیشه
رعایت نکردن بهداشت دهان و دندان که می‌تواند باعث تجمع باکتری در دهان شده و شانس ابتلا به اندوکارتیت را افزایش دهد
درمان‌هایی مانند همودیالیز برای بیماری‌های کلیوی، استفاده از سوندهای وریدی، پرتودرمانی به منظور درمان سرطان و درمان بیماری‌های ایسکمی قلبی
داشتن سابقه بیماری‌هایی مانند سرطان، دیابت، سو تغذیه، ایدز، ضربه یا جراحت در ناحیه سینه و ابتلا به عفونت‌های مکرر
مصرف برخی از داروها که ممکن است فعالیت سیستم ایمنی بدن را بیش از حد افزایش دهد؛ می‌تواند منجر به میوکاردیت یا پریکاردیت شود که این امر به قلب آسیب می‌رساند.

نمونه‌هایی از این داروها که ممکن است مشکل ساز باشند عبارتند از:

آنتی‌بیوتیک‌ها مانند پنی‌سیلین، داروهای ضد افسردگی، بنزودیازپین، دیورتیک‌ها، داروهای قلبی خاص (مانند آمیودارون، هیدرازین، متیل دوپا و پروکاریامین)، برخی داروهای روان‌پزشکی، داروهای تشنج، احتمالا بعضی از واکسن‌ها، داروهای کاهش وزن قرار گرفتن در معرض عوامل محیطی مانند فلزات سنگین – مس و سرب – یا اشعه باعث می‌شود که سیستم ایمنی بدن به قلب حمله کند.

_ تشخیص اندوکارتیت

پزشکان به‌طور معمول اِندوکاردیت یا مشکلات مشابه را سریعا تشخیص نمی‌دهد، زیرا آن‌ها تا حدودی نادر هستند. در بیشتر موارد دکتر شما اِندوکاردیت را براساس علائم و چندین آزمایش تشخیص می‌دهند.

برای تشخیص التهاب درون شامه قلب، پزشک شما هرگونه نشانه‌ای را که شما دارید (تب، تنگی‌نفس، و غیره) و همچنین دسترسی به عوامل خطر و تاریخ پزشکی شما را بررسی می‌کند.

_ آزمایشات تشخیصی قلبی که می‌تواند برای تأیید تشخیص استفاده شود عبارتند از:

اکوکاردیوگرافی (echo) برای بررسی مشکلات دریچه قلب، مشکلات ساختار یا عملکرد قلب یا ضخیم شدن پریکارد
الکتروکاردیوگرافی برای بررسی بی‌نظمی‌های قلبی
مطالعات تصویربرداری‌ها برای جستجوی قلب بزرگ شده یا انجام بیوپسی اندوکارد، به دنبال یافتن علائم التهاب مانند ادم، افزایش لنفوسیت‌ها و افزایش ماکروفاژها
توموگرافی کامپیوتری قلب (CT) یا تصویربرداری ام آر آی قلب (MRI) برای بررسی عوارض اندوکاریت
کشت خون برای شناسایی باکتری، ویروس یا قارچ که باعث عفونت در التهاب درون شامه قلب می‌شود
تست CRP یا میزان رسوب در رگ ها (ESR) برای تشخیص افزایش التهاب
شمارش اجزای خون برای جستجوی سطوح بالاتری از گلبول‌های سفیدخون که ممکن است عفونت را نشان دهند

با توجه به پیش آگهی التهاب درون شامه قلب ، به نظر می‌رسد میزان بازیابی در سال‌های اخیر با توجه به آزمایشات و روش‌های تشخیصی بهتر، بهبود یافته است. یک مطالعه نشان داد که مرگ‌ومیر کلی به علت اِندوکاردیت بین ۱۲ تا ۱۷ درصد است که از ۲۵ درصد در سال ۱۹۹۵، حدود ۱۰ درصد کاهش یافته است.

_ درمان‌های رایج اندوکارتیت

میوکاردیت و پریکاردیت گاهی اوقات می‌توانند به‌طور خود به خود بهبود یابند و همیشه به درمان نیاز ندارند؛ اما اِندوکاردیت در بیشتر مواقع نیاز به درمان سریع دارد.

مهم این است که اِندوکاردیت بلافاصله درمان شود، زیرا این امر احتمال ابتلا به عواقب جدی را کاهش می‌دهد. درمان بستگی به این دارد که اِندوکاردیت در فرد بیمار چه قدر شدید باشد و این که کدام یک از قسمت‌های خاص قلب ملتهب یا آلوده شده است؛ برای مثال فقط یک پوشش از دریچه‌های قلب آلوده شده است یا خود عضله قلب.

_ درمان اِندوکاردیت معمولا شامل موارد زیر است:

استفاده از آنتی‌بیوتیک‌های با دوز بالا برای کمک به کنترل عفونت
داروهای ضدقارچی برای درمان عفونت‌های قارچی و جلوگیری از بازگشت آن‌ها
مصرف رقیق کننده‌های خون برای درمان برخی از انواع اِندوکاردیت
در بعضی موارد، جراحی برای ترمیم یک دریچه قلب آسیب دیده می‌تواند انجام بپذیرد. جراحی قلب ممکن است شامل برداشتن بافت آسیب‌دیده یا به شدت آلوده شده باشد. جراحی همچنین می‌تواند بخشی از قلب را بازسازی کند؛ مانند ترمیم دریچه‌های آسیب‌دیده

_ پیشگیری از ابتلا و راهکارهای طبیعی درمان

رعایت بهداشت دهان:

اگر شما در معرض خطر ابتلا به این بیماری قلبی هستید، توجه به سلامت دهان و دندان‌های‌تان مهم است زیرا باکتری‌ها از راه عفونت‌های لثه‌ای می‌توانند وارد جریان خون شما شده و به قلب شما برسند. دندان‌پزشکان بهترین نوع “بهداشت دهان و دندان” را شامل مسواک زدن روزانه و استفاده از نخ دندان می‌دانند. همچنین دندان پزشکان توصیه می‌کنند سالی ۱ الی ۲ بار برای معاینه دندان‌ها به آن‌ها باید مراجعه شود.

اگر سابقه بیماری لثه، بیماری قلبی یا سایر عوامل خطر را دارید، مطمئن شوید که به‌طور منظم به دندان‌پزشکی مراجعه می‌کنید و با پزشک خود در مورد راه‌های پیشگیری از عفونت لثه صحبت کنید. بعضی از پزشکان آنتی‌بیوتیک‌ها را پیش از انجام کار دندان‌پزشکی و برخی از انواع جراحی جهت محدود کردن خطر عفونت، تجویز می‌کنند. انجمن قلب آمریکا (AHA) توصیه می‌کند باید آنتی‌بیوتیک‌ها را قبل از انجام بعضی از روش‌های دندان‌پزشکی مانند دستکاری بافت لثه یا قسمت پری اپیکال دندان یا پرفوراسیون مخاط دهان مصرف کرد.

مراقبت از پوست شما یکی دیگر از اقدامات پیشگیرانه است. شستشوی منظم پوست، حمام روزانه و مراقبت از ایجاد هر گونه زخم یا برش به منظور محافظت پوست حیاتی است. این اقدامات به جلوگیری از عفونت و رشد باکتری‌های مضر کمک می‌کند.

شما همچنین می‌توانید احتمال ابتلا به عفونت یا ویروس از دیگران را کاهش دهید. بهتر از تماس نزدیک با افرادی که دارای عفونت ویروسی یا باکتریایی هستند خودداری کرده و همیشه رابطه جنسی محافظت شده داشته باشید. دست‌ها را به‌طور مرتب بشویید، خانه خود را تمیز نگه دارید، لباس‌های خود را به‌طور مرتب شستشو دهید و مراقب باشید که میکروب‌های عفونی را از مکان‌های عمومی مانند بیمارستان‌ها یا مطب پزشکان، خانه‌های سالمندان، سالن‌ها، مدارس، دانشگاه‌ها و سالن‌های ورزشی با خود منتقل نکنید.

اِندوکاردیت

از مصرف مواد مخدر و مشروبات الکلی دست بکشید

شما می‌توانید خطر ابتلا به اِندوکاردیت و سایر مشکلات مرتبط با قلب را با اجتناب از مصرف مواد مخدر غیرقانونی (IV)، آمفتامین و کوکائین، الکل و تنباکو کاهش دهید.

اگر داروهایی را مصرف کنید که خطر ابتلا به مشکلات قلبی را افزایش می‌دهند (مانند داروهای ضدافسردگی، دیورتیک‌ها، داروهای روان‌پزشکی و غیره)، بهتر است قبل از مصرف آن‌ها با پزشک خود مشورت کنید؛ زیرا ممکن است بسته به تاریخچه پزشکی و فیزیولوژی شما، راه‌کارهای مناسب‌تری وجود داشته باشد. به عنوان مثال، شما ممکن است قادر به استفاده از داروهای دیورتیک نباشید؛ در نتیجه می‌توانید از دیورتیک‌های طبیعی‌تر مانند غذاها، گیاهان و مکمل‌ها استفاده کنید که مانع از تجمع مایع و کاهش التهاب می‌شود.

مدیریت تب و درد

برای کمک به درمان علائم تب، به یاد داشته باشید که استراحت کلیدی است. مقدار زیادی مایعات (سعی کنید از آب نارگیل، چای نعناع یا نخودفرنگی استفاده کنید) بنوشید، غذاهای ملایم و نرم تری بخورید، مصرف پروبیوتیک‌ها را از یاد نبرید، روزانه به حمام بروید؛ زیرا این کار باعث گرم شدن بدن‌تان می‌شود.

ورزش ممکن است برای کاهش درد مفصلی و بهبود سطح انرژی مفید باشد، فقط مطمئن شوید که به طور منظم تمرین می کنید و این که در تمرینات زیاده‌روی ندارید. برای جلوگیری از بدتر شدن هرگونه مشکل قلبی، تا زمانی که پزشک به شما اجازه نداده است؛ ورزش نکنید.

هنگامی که دکتر شما می‌گوید که باید حتما ورزش کنید، با انجام کارهایی مانند پیاده‌روی سریع، دوچرخه سواری، شنا، یوگا، بلند کردن وزنه یا دوچرخه‌سواری می‌توانید فعالیت‌های جسمانی خود را ادامه دهید. اگر متوجه تنگی‌نفس، درد یا خستگی می‌شوید، احتمالاً دارید بیش از حد به خود فشار وارد می‌کنید. بهتر است قبل از این که ورزش را دوباره شروع کنید؛ تمرینات نرم و هوازی داشته باشید.

راه‌های دیگر مقابله با درد مفصلی عبارتند از استفاده از اسانس نعناع، استفاده از یخ و یا بسته‌های گرما، ماساژ، طب‌سوزنی، درمان‌های ارتوپدی. اسانس نعناع می‌تواند به صورت موضعی برای بهبود گردش خون و کاهش تنش عضلانی استفاده شود، در حالی که روغن اسطوخودوس برای افزایش آرامش، کاهش فشار و کمک به خواب شما مفید است.

مکمل منیزیم می‌تواند برای آرام کردن عضلات سفت و محکم، مفید باشد. با این حال، اگر فشار خون پایین یا بیماری کلیوی و نارسایی کلیه دارید، ابتدا باید با پزشک خود درباره مصرف منیزیم مشورت کنید.

اگر در معرض تنگی‌نفس و سرفه هستید، از مرطوب کننده در خانه خود استفاده کنید، به ویژه هنگامی که در خواب شبانه هستید. مرطوب کننده می‌تواند مخاط را کاهش داده و خس خس گلو را بهتر کند.

آب بنوشید و از مواد غذایی ضدالتهاب استفاده کنید

برای محافظت از قلب و حمایت از سیستم ایمنی بدن، یک رژیم غذایی مناسب شامل غذاهای غنی از سبزیجات، میوه‌ها، غذاهای با فیبر بالا، پروتئین‌های و چربی‌های سالم را دنبال کنید. مصرف روغن‌های گیاهی تصفیه شده، دانه‌های فرآوری شده، قند اضافه، چربی‌های ترانس، غذاهای سرخ شده و غذاهای بسته‌بندی را محدود کنید.

سعی کنید تا نیمی از بشقاب‌تان را با مواد تازه پر کنید.

برخی از بهترین انتخاب‌ها عبارتند از: انواع سبزیجات، انواع توت‌ها، هویج، گوجه‌فرنگی، اسکواش، کلم بروکلی یا گل کلم، مارچوبه، آووکادو، خربزه، زغال اخته، انگور و قارچ.

دیگر انتخاب‌های غذایی برای سلامت قلب شامل موارد مثل دانه‌های کتان و چیا، بادام و دیگر خشکبار، روغن زیتون، ماهی‌های تازه صید شده، شکلات تلخ (اگر کافئین برای‌تان خوب است)، لوبیا و حبوبات، سبزیجات تازه و چای سبز می‌باشد.

مصرف سدیم / نمک را محدود کنید. سدیم (نمک) می تواند ادم یا تورم را بدتر کرده و علائم اِندوکاردیت را تشدید کند. بهترین راه برای کاهش مصرف نمک این است که از خوردن غذاهای فرآوری شده، از جمله غذاهای فوری، وعده‌های یخ زده، غذاهای کنسرو شده، گوشت فرآوری شده، پنیر، ادویه جات، سوپ آماده و محصولات پخته شده پرهیز کنید.

روزانه آب قلم مصرف کنید؛ زیرا آب قلم یکی دیگر از مواد غذایی شفا بخش است که ویتامین‌ها و مواد معدنی ضروری را تامین می‌کند.

غذاهای غنی از پروبیوتیک مصرف کنید. این غذاها به دلیل کمک به عملکرد سیستم ایمنی و پرورش باکتری‌های فلورا نرمال در روده شما می‌توانند به شما کمک کنند. برخی از گزینه‌های عالی عبارتند از: کرفس، سبزیجات ارگانیک (مانند کلم و کیمچی)، نارگیل و ماست پروبیوتیک

اگر از آنتی‌بیوتیک‌ها استفاده می‌کنید، ممکن است عوارض جانبی مانند اسهال، حالت تهوع و سرگیجه را تجربه کنید. مطمئن شوید که مقدار زیادی مایعات، به ویژه آب ساده، چای گیاهی و سبزیجات تازه می خورید (اگر بتوانید آنها را تحمل کنید). مقدار کافئین و الکل را محدود کنید. نوشیدنی های کافئین دار مانند قهوه یا چای باعث می شود که قلب شما سریعتر بتپد که اگر ضربان قلب نامنظم داشته باشید این امر خطرناک می باشد.

در طول دوره درمان به‌طور منظم به پزشک‌تان مراجعه کنید

هنگامی که شما به اندوکارتیت مبتلا شدید؛ مهم است که به‌طور منظم به پزشک‌تان مراجعه کنید تا در صورت نیاز، نظارت و درمان های اضافی را صورت بپذیرد. لازم است بدانید که افراد مبتلا به اندوکارتیت تا ۱۸ ماه پس از درمان کامل می‌توانند دوباره به این وضعیت دچار شوند.

منبع: hidoctor.ir

 

0
نوشته شده توسط شیرین کریمی

داروهای پایین‌آورندۀ سطح کلسترول، باعث کاهش بافت چربی قهوه‌ای می‌شوند

بیماری‌‌ها و راه درمان, پیشگیری بهتر از درمان. , شیرین کریمی دارونامه. , اخبار

 

به گزارش سایت ethz.ch که در تاریخ ۲۰ دسامبر ۲۰۱۸ منتشر شده

دانشمندان ETH زوریخ نشان داده‌اند که استاتین‌ها، یکی از متداول‌ترین گروه داروهای تجویزی، باعث کم شدن بافت چربی قهوه‌ای مفید می‌شوند. اما محققان تاکید دارند که این دلیلی برای بد جلوه دادن این داروها نیست.

بخش معینی از جمعیت بزرگسال نه فقط بافت چربی سفید دارند بلکه بافت چربی قهوه‌ای نیز دارند. این بافت چربی قهوه‌ای به تبدیل قند و چربی به حرارت و گرما کمک می‌کند. افرادی که بافت چربی قهوه‌ای دارند در فصل زمستان بهتر می‌توانند دمای بدن خود را تنظیم کنند و کمتر احتمال دارد که از اضافه‌وزن و دیابت رنج ببرند.

یک گروه بین‌المللی از پژوهشگران با مدیریت کریستین ولفروم، پروفسور زیست‌شناسی تغذیه در ETH زوریخ، اکنون کشف کرده‌اند که گروه دارویی استاتین تشکیل بافت چربی قهوه‌ای را کاهش می‌دهند. استاتین‌ها از آنجایی که باعث کاهش سطح کلسترول در خون می‌شوند برای کاهش خطر حملۀ قلبی تجویز می‌شوند. استاتین‌ها در سراسر جهان  متداول‌ترین داروهای تجویزی هستند.

آرمایش‌های انجام‌شده روی موش‌ها و انسان‌ها

پروفسور ولفروم و همکارانش سال‌هاست دربارۀ بافت چربی قهوه‌ای تحقیق می‌کنند. پرسش آنها این است که چگونه سلول‌های چربی سفید «بد»، که لایۀ چربی را زیر پوست ما تشکیل می‌دهند، تبدیل به سلول‌های چربی قهوه‌ای «خوب» می‌شوند؟ با انجام آزمایش‌های کشت سلولی هدایت‌شده، آنها دریافتند که مسیر بیوشیمیایی مسئول تولید کلسترول نقشی محوری در این تبدیل دارد. همچنین آنها کشف کردند که مولکول اصلی تنظیم‌کنندۀ این تبدیل و انتقال متابولیت گرانیل‌گرانیل پیروفسفات است.

مطالعات پیشین نشان داده‌اند که مسیر بیوشیمیایی کلسترول برای عملکرد استاتین‌ها نیز کلیدی و مهم است: یکی از اثرات آنها کاهش تولید گرانیل‌گرانیل پیروفسفات است. به همین دلیل محققان می‌خواهند بدانند که آیا استاتین‌ها بر تشکیل بافت چربی قهوه‌ای اثر می‌گذارند یا خیر. و در واقع بر اساس مطالعاتی که اکنون دانشمندان بر روی موش‌ها و انسان‌ها انجام می‌دهند استاتین‌ها بر تشکیل بافت چربی قهوه‌ای اثر می‌گذارند.

یکی از کارهایی که محققان انجام دادند برش‌نگاری با گسیل پوزیترون بر روی ۸۵۰۰  بیمار در بیمارستان دانشگاه زوریخ بود. این تحقق نشان داد که آیا شخص دارای بافت چربی قهوه‌ای بود یا خیر و همچنین نشان داد که آیا بیماران استاتین مصرف می‌کردند یا خیر، اما این نوع بافت فقط در حدود یک درصد از افرادی وجود داشت که استاتین مصرف می‌کردند.

محققان یک مطالعلۀ بالینی جداگانه‌ای بر روی ۱۶ نفر در بیمارستان‌های دانشگاه بازل و زوریخ طراحی و اجرا کردند تا ثابت کنند که استاتین‌ها فعالیت بافت چربی قهوه‌ای را کاهش می‌دهند.

داروهای بسیار مهم

اگرچه این مطالعه ثابت می‌کند که استاتین‌ها اثر منفی بر تولید بافت چربی قهوه‌ای می‌گذارند اما پروفسور ولفروم هشدار می‌دهد که نباید این دسته از داروها را کنار گذاشت. او می‌گوید: «ما بایست این را در نظر بگیریم که استاتین‌ها داروهای بسیار مهمی هستند و راهی برای جلوگیری از بیماری‌های قلبی عروقی هستند. این داروها زندگی میلیون‌ها نفر را در سراسر جهان نجات می‌دهند و به دلایل بسیار خوبی تجویز می‌شوند.»

با این حال استاتین‌ها اثرات منفی دیگری نیز دارند: همانطور که در مطالعات دیگر نشان داده شده است اگر در دوز بالا مصرف بشوند خطر ابتلا به دیابت را در برخی از افراد اندکی بالا می‌برند. پروفسور ولفروم می‌گوید: «این احتمال وجود دارد که این دو اثر، یعنی کاهش بافت چربی قهوه‌ای و افزایش اندک خطر ابتلا به دیابت با همدیگر مرتبط باشند.» وی افزود برای اطمینان حاصل کردن از وجود این ارتباط باید تحقیقات بیشتری صورت بگیرد.

با همه اینها پروفسور ولفروم تأکید دارد که حتی اگر چنین ارتباطی تایید بشود دلیلی برای بد جلوه دادن داروهای استاتین نیست. در عوض، ضروری است که تحقیقات بیشتری در مورد سازوکارهای این داروها صورت بگیرد و مشخص بشود که کدام بیماران تحت تاثیر قرار می‌گیرند. پس از آن ممکن است یک رویکرد دارویی شخصی‌شده برای هر بیمار اتخاذ بشود و تجویز استاتین برای اکثر بیماران مشکلی ایجاد نکند و در این صورت یک درمان جایگزین برای گروه کوچکی از بیمارانی که با این دارو مشکل دارند در نظر گرفته می‌شود.

منبع: ethz.ch

0
نوشته شده توسط تحریریه جامعه پزشکان ایران

اختلال هموکروماتوز یا آهن بیش از حد در خون

بیماری‌‌ها و راه درمان, پیشگیری بهتر از درمان,اخبار

 

هموکروماتوز یا آهن بیش از حد در خون ( Iron overload or hemochromatosis ) اختلالی است که در آن فرد از مواد غذایی و نوشیدنی‌هایی که بیش از حد آهن جذب می‌کنند، مصرف می‌نماید. این عارضه در صورتی که بدون درمان رها شود، می‌تواند به قسمت‌های مختلف بدن آسیب برساند. آهن اضافی در کبد، قلب، پانکراس و سایر اعضای بدن ذخیره می‌شود. در نظر داشته باشید که آسیب به پانکراس می‌تواند منجر به دیابت شود و هموکروماتوز ارثی نیز ممکن است به سرطان و بیماری قلبی بیانجامد. هموکروماتوز می‌تواند در نتیجه تغییرات ژنتیکی یا ثانویه، بیماری و سایر شرایط ایجاد شود. این وضعیت موجب برنزه شده پوست شده و نوع اولیه آن اغلب بر افراد سفید پوست تاثیر می‌گذارد.

_ هموکروماتوز یا اختلال بیش از حد آهن

اختلال بیش از حد آهن دارای دو نوع اولیه و ثانویه است. هموکروماتوز اولیه به صورت ژنتیکی منتقل شده و ۹۰ درصد از موارد این وضعیت را تشکیل می‌دهد. هموکروماتوز ثانویه می‌تواند منجر به برخی از انواع کم خونی شود، مانند تالاسمی یا بیماری مزمن کبد نظیر عفونت مزمن هپاتیت C. این حالت در فرد تشخیص داده شود، باید جهت جلوگیری از تجمع بیشتر آهن در بدن مراحل درمان سریعا انجام گیرد. جالب است بدانید زنان به دلیل این که در دوران قاعدگی خون از دست می‌دهند، کمتر از مردان به هموکروماتوز مبتلا می‌شوند، زیرا از دست دادن خون باعث کاهش سطح آهن می‌شود.

_ عوامل خطرساز بروز این وضعیت

عوامل خطرساز شناخته شده مختلفی برای بروز هموکروماتوز وجود دارد که در اینجا به معرفی آن‌ها خواهیم پرداخت:

عوامل ژنتیکی: آهن بالا و ژن HFE، بزرگترین عوامل خطرساز برای هموکروماتوز ارثی محسوب می‌شوند. فرد یک نسخه از ژن HFE جهش یافته را از هر یک از والدین خود به ارث می‌برد. توجه داشته باشید که H به کلمه High یعنی بالا اشاره دارد و FE نیز به معنای آهن است.

سابقه خانوادگی: در صورتی که یکی از اعضای خانواده فرد دچار این وضعیت شوند، احتمال ایجاد آن در شخص بیشتر است.

قومیت: مردم انگلستان، اسکاندیناوی، هلندی، آلمانی، ایرلندی و فرقه فرانسوی دارای خطر بیشتری برای داشتن جهش ژن HFE و توسعه هموکروماتوز هستند.
جنسیت: مردان به طور قابل ملاحضه‌ای بیشتر از زنان در معرض ابتلا به هموکروماتوز هستند و علائم و نشانه‌های آن معمولا بین سن ۴۰ تا ۶۰ سالگی رخ می‌دهد، در حالی که زنان بیشتر پس از یائسگی دچار این وضعیت می‌شوند.

برخی محققان پیشنهاد کرده‌اند که هموکروماتوز ژنتیکی ممکن است به تیروئیدیت اتوایمیون مرتبط باشد.

_ دلایل ایجاد آهن بیش از حد در خون

اکثر افراد حدودا ۱۰ درصد از آهن مصرف می‌کنند. زمانی که ذخایر آهن کافی باشد، بدن جذب آهن را از طریق روده انجام داده تا مانع از افزایش مقدار بیش از حد آن شود. این حالت معمولا به دلیل اختلالات ارثی به وجود می‌آید و به آن هموکروماتوز ارثی گفته می‌شود. علاوه بر این، وجود بیش از حد آهن در بدن می‌تواند به علت تخریب غیرطبیعی تعداد زیادی از گلبول‌های قرمز و آزاد شدن مقدار زیادی آهن به وجود آید. آهن بیش از حد می‌تواند با گذشت زمان برخی از ارگان‌ها را از بین ببرد و منجر به نارسایی اندام و بیماری‌های مزمنی مانند سیروز کبدی، بیماری قلبی و دیابت شود.

_ انواع مختلف هموکروماتوز و بررسی آن‌ها
هموکروماتوز انواع مختلفی دارد که در زیر به بررسی آن‌ها خواهیم پرداخت:

هموکروماتوز اولیه؛ جهش ژنتیکی: هر موجود زنده دارای ژن است. ژن‌ها مجموعه‌ای از دستورالعمل‌هایی هستند که تصمیم می‌گیرند چگونه به اندام‌ها برسند، چگونه آن را زنده نگه دارند و چگونه در محیط آن رفتار نمایند. جهش در یک ژن می‌تواند عملکرد بدن را تغییر دهد. HFE نوعی ژن است که مقدار آهن مورد نظر ما را کنترل می‌کند. دو جهش مشترک در ژن HFE عبارتند از C282Y و H63D.

هموکروماتوز جوانی: هموکروماتوز جوانی نوعی بیماری ارثی است که ناشی از نقایص ژنی به نام هموجوولین است. در این شرایط، آهن در بدن زودتر رشد کرده و علائم بین ۱۵ تا ۳۰ سالگی ظاهر می‌شوند. علائم هموکروماتوز جوانی، شامل دیابت و مشکلات رشد جنسی است و عدم درمان آن می‌تواند مرگبار باشد.

هموکروماتوز ثانویه؛ نتیجه یک بیماری است: فرد مبتلا به هموکروماتوز ثانویه، جهش ژنتیکی ندارد،

بلکه شرایط دیگری موجب ایجاد آن می‌شوند. در زیر به معرفی این شرایط خواهیم پرداخت:

اختلال در خون مانند تالاسمی
بیماری مزمن کبدی مانند عفونت مزمن هپاتیت C
انتقال خون و برخی از انواع آنمی که نیاز به انتقال دارند
بیماری‌های ارثی نادر که بر گلبول‌های قرمز خون تاثیر می‌گذارند
قرص‌های آهن خوراکی یا تزریقات آهن با مصرف زیاد ویتامین C یا بدون آن
دیالیز کلیه در دراز مدت

هموکروماتوز نوزادان: آهن در کبد نوزادانی که به هموکروماتوز مبتلا هستند، به سرعت تحمع می‌یابد. تحقیقات نشان می‌دهند که علت این مسئله ژنتیکی نیست و در حقیقت ممکن است سیستم ایمنی مادر آنتی بادی‌هایی را تولید ‌کند که به کبد جنین آسیب برسانند.

_ علائم مرتبط با اختلال هموکروماتوز

علائم و نشانه‌های این وضعیت در اغلب موارد خفیف هستند. در حقیقت امروزه افراد مبتلا به هموکروماتوز احتمال ابتلا به علائم کمتری دارند، زیرا تشخیص این وضعیت زودتر از قبل انجام می‌شود. در صورتی که شرایط جدی و پیشرفته شود، علائم به وجود آمده عبارتند از:

درد شکم
قطع قاعدگی
سطح قند خون بالا
کم کاری تیروئید
از دست دادن میل جنسی، درگیری جنسی و ناتوانی جنسی در مردان
کاهش اندازه بیضه‌ها
برنزه شدن پوست
خستگی
ضعف
کاهش وزن

شرایط نامبرده شده زیر نیز ممکن است گسترش یابند:

آرتروز
سیروز کبدی
دیابت
بزرگی کبد
بیماری قلبی
پانکراتیت

بهتر است بدانید که حدود ۷۵ درصد از بیماران مبتلا به این علائم، دارای عملکرد غیرطبیعی کبد هستند، ۷۵ درصد خستگی و ضعف را تجربه می کنند و ۴۴ درصد درد در مفاصل را تجربه می‌نمایند. برنزه شدن رنگ پوست نیز در ۷۰ درصد بیماران مبتلا به علائم دیده می‌شود.

_ درمان این شرایط به چه صورت انجام می‌شود؟
فلبوتومی یک درمان منظم برای حذف خون غنی از آهن است. این روش مانند اهدا خون است، اما هدف از انجام آن، این است که سطح آهن را به حالت عادی برگرداند. میزان گرفتن خون به سن بیمار، سلامت کلی و مقدار بیش از حد آهن بستگی دارد. این کار تا زمانی که سطح آهن به میزان طبیعی برگردد، تکرار خواهد شد. فلبوتومی می‌تواند علائم تهوع، درد شکم و خستگی را بهبود بخشد و در بهبود عملکرد قلب و درد مفصل نیز مفید باشد. برخی از داروها نیز می‌توانند از طریق دفع اضافی آهن از بدن، کمک کننده باشند.

منبع: https://asanteb.com

0
1 7 8 9 10 11 18