بیماری‌‌ها و راه درمان, پیشگیری بهتر از درمان

 

میتوکندری را به عنوان نیروگاه سلول‌های بدن می‌شناسند، آنها از غذایی که ما مصرف می‌کنیم انرژی مورد نیاز سلول‌ها را تامین می‌کنند اما باید بدانیم که میتوکندری وظایفی بالاتر از تولید انرژی دارد. تقریبا در تمامی سلول‌های انسانی وجود میتوکندری برای زنده ماندن حیاتی می‌باشد. در این مقاله قصد داریم چگونگی عملکرد این اندامک را مورد بررسی و ارزیابی قرار دهیم.

_ اطلاعاتی در رابطه با ساختار میتوکندری

میتوکندری‌ها کوچک هستند، اندازه آن غالبا بین ۰٫۷۵ تا ۳ میکرومتر بوده و در زیر میکروسکوپ قابل مشاهده نیستند، برخلاف سایر اندام‌ها دارای دو غشاء بیرونی و یک غشاء داخلی می‌باشد، هر کدام از آنها دارای توابع مختلفی هستند. این اندامک به بخش‌های مختلفی تقسیم می‌شود که هر کدام دارای نقش‌های متفاوتی هستند. برخی از مناطق مهم آنها عبارتند از:

√ غشای بیرونی: مولکول‌های کوچک می‌توانند آزادانه از طریق غشای خارجی عبور نمایند، این بخش بیرونی حاوی پروتئین می‌باشد.
√ فضای مخروطی: این ناحیه در بین غشاء داخلی و خارجی می‌باشد.
√ غشاء داخلی: این بخش حاوی پروتئین‌هایی بوده که دارای چندین نقش می‌باشند، از آنجایی که در غشاء داخلی بخشی وجود ندارد غالبا هیچگونه نشت مولکولی ندارد. مولکول‌ها فقط می‌توانند از درون غشاء داخلی آن هم از طریق کانال‌هایی خاص انتقال یابند. غشایی به عنوان غشای درونی شناخته می‌شود که اکثرا ATP را ایجاد نماید.
√ Cristae: این مورد با غشای داخلی برابری می‌کند، آنها سطح غشا را افزایش داده و بنابراین فضای موجود برای واکنش‌های شیمیایی را افزایش خواهد داد.
√ ماتریکس: این مورد به فضای داخلی غشای درونی گفته می‌شود، حاوی صدها آنزیم که در تولید ATP نقش دارند، بد نیست بدانید که DNA این اندامک هم در این بخش قرار دارد.
انواع سلول‌ها دارای تعداد مختلفی از میتوکندری می‌باشند، سلول‌هایی که تقاضای بیشتری برای دریافت انرژی دارند همواره از تعداد میتوکندری بیشتری هم برخوردارند، بد نیست بدانید که ۴۰ درصد از سیتوپلاسم سلول‌های عضلانی قلب توسط میتوکندری اشغال شده است. میتوکندری در بخش‌های مختلف بدن به شکل بیضوی شناخته می‌شوند و حتی در سلول‌های اسپرم هم انرژی لازم برای حرکت آن را فراهم خواهند کرد.

_ معرفی DNA مربوط به میتوکندری
با اینکه بیشتر DNA ما در هسته سلول‌ها نگهداری می‌شود اما میتوکندری‌ها دارای مجموعه‌ای از DNA هستند. بد نیست بدانید که DNA میتوکندری دارای شباهت‌های بیشتری نسبت به DNA باکتریایی می‌باشد. DNA میتوکندری دستورالعمل‌هایی را برای تعدادی از پروتئین‌ها و سایر تجهیزات پشتیبانی سلولی در ۳۷ ژن نگه خواهد داشت. در تولید مثل نیمی از DNA کودکان به واسطه پدر بوده و نیمی دیگر به واسطه مادر است، با این حال کودکان همواره DNA میتوکندری را از طرف مادر خود دریافت می‌کنند و همین مسئله برای ردیابی ژنتیکی بسیار مفید است.

اگر چه مهم‌ترین نقش میتوکندری تولید انرژی است اما اهداف مهم دیگری را هم دنبال می‌کنند. در ادامه به برخی از نقش‌های میتوکندری اشاره خواهیم کرد:

√ تولید انرژی: این اندامک انرژی بدن را از طریق مواد غذایی مصرف شده به دست خواهد آورد، این فرآیند فسفوریلاسیون اکسیداتیو نامیده می‌شود.

√ مرگ سلولی: این نوع مرگ سلولی که به نام آپوپتوز هم معروف بوده به عنوان بخش مهمی از زندگی شناخته می‌شود. همانطور که سلول‌های قدیمی شکسته می‌شوند و یا از بین می‌روند میتوکندری تعیین‌کننده تخریب سلولی خواهد بود. میتوکندری در آزادسازی سیتوکروم نقش دارد، این ماده فعال‌کننده کاسپاز بوده و یکی از آنزیم‌های مهم در تخریب سلولی شناخته می‌گردد. از آنجایی که برخی بیماری‌های خاص نظیر سرطان شامل اختلال در آپوپتوز طبیعی هستند اینطور تصور می‌گردد که میتوکندری در ایجاد این دسته از بیماری‌ها نقش دارد.

√ ذخیره کلسیم: کلسیم برای تعدادی از فرآیندهای سلولی لازم می‌باشد، به عنوان مثال آزاد شدن کلسیم می‌تواند انتشار یک انتقال‌دهنده عصبی از یک سلول عصبی یا هورمون‌های غدد درون ریز را آغاز نماید. از آنجایی که کلسیم بسیار حیاتی است سلول آن را محکم تنظیم خواهد کرد، این اندامک نیز می‌تواند بخشی از این را با جذب سریع یون‌های کلسیم و همچنین نگه داشتن آنها تا زمان مورد نیاز حفظ نماید. یکی دیگر از وظایف کلسیم شامل تنظیم متابولیسم سلولی، سنتز استروئید و سیگنالینگ هورمون می‌باشد.

√ تولید حرارت: هنگامی که ما سرد هستیم به ناچار سراغ تحرک‌هایی برای تولید گرما خواهیم رفت، بدن می‌تواند روش‌های دیگری را نیز برای تولید حرارت به کارگیری نماید، یکی از این روش‌ها استفاده از بافتی به نام چربی قهوه‌ای است.

_ بیماری‌های مرتبط با میتوکندری

رادیکال‌های آزادی که می‌توانند موجب آسیب DNA گردند در طی سنتز ATP تولید می‌شوند، با این حال اکثر بیماری‌های میتوکندری ناشی از جهش در DNA است، این جهش‌ها ممکن است به صورت ارثی و یا خود به خودی باشند. هنگامی که میتوکندری‌ها کارشان را متوقف نمایند سلول‌ها خالی از انرژی خواهند شد و این بستگی به اندام‌ها دارد که دارای چه تعداد از این سلول‌ها می‌باشند، به عنوان مثال سلول‌های عضلانی قلب و اعصاب به مراتب بیشتر از سایر بخش‌ها توسط میتوکندری‌های معیوب تحت تاثیر قرار خواهند گرفت.

با این‌که علائم مربوط به بیماری میتوکندری می‌تواند بسیار متفاوت باشد اما برخی از علائم آن عبارتند از:

_ از دست دادن هماهنگی بین عضلات
برخی از مشکلات بینایی و شنوایی
ناتوانی در یادگیری
مشکلات گوارشی
مشکلات عصبی از جمله زوال عقل

سایر شرایطی که به نظر می‌رسد برخی از اختلالات عملکردی میتوکندری هستند عبارتند از:

بیماری پارکینسون
بیماری آلزایمر
اختلال دو قطبی
سندرم خستگی مزمن
بیماری هانتینگتون
دیابت
اوتیسم

_ ارتباط بین میتوکندری و کهنسالی
در سال‌های اخیر محققان مشغول بررسی ارتباط بین اختلال عملکردی این اندامک و کهنسالی بودند و همچنین توانستند به برخی نتایج بسیار حساب شده‌ای هم دست پیدا کنند، البته بهتر است بدانید که همه دانشمندان فعال در این رابطه نتوانستند به نتایج مشابهی برسند و به همین دلیل باید دید که در آینده چه اتفاقاتی رخ خواهد داد.

_ خلاصه‌ای از مقاله مربوط به میتوکندری

همانطور که گفته شد اکثر افراد بر این باورند که میتوکندری تنها تولیدکننده انرژی یا به عبارت ساده‌تر سوخت سلول‌ها می‌باشد در حالی که اینگونه نیست و اقدامات وسیعتری را نیز بر عهده دارد که هر کدامشان دارای پیچیدگی‌های خاصی می‌باشند. میتوکندری‌ها برای عملکرد روزانه سلول‌ها بسیار حیاتی به حساب می‌آیند و وظایف مهمی همچون ذخیره‌سازی کلسیم تا تولید گرما را بر عهده دارند، وظایفی خطیر که کمتر کسی فکرش را هم نمی‌کرد.

 

منبع: asanteb.com

بیماری‌‌ها و راه درمان, پیشگیری بهتر از درمان

 

سوزش کف پا یکی از مشکلاتی است که معمولا دلایل پنهان متعددی دارد. این مشکل می‌تواند علامتی از یک بیماری‌ جدی‌تر باشد که فورا باید برای درمان آن اقدام کنید.
رایج‌ترین علت سوزش کف پا، آسیب رسیدن به عصب است که معمولا با بیماری دیابت در ارتباط است. البته ممکن است دلایل دیگری هم داشته باشد. درد ناشی از سوزش کف پا ممکن است متناوب یا ممتد، ملایم یا شدید است. ممکن است احساس داغی و حرارت در پا، سوزن‌سوزن شدن، خواب رفتن، بی‌حسی یا تیر کشیدن داشته باشید. این دردها معمولا شب‌ها بدتر و شدیدتر می‌شود.

درمان سوزش کف پا، به علت ایجاد آن بستگی دارد. برای این‌که در مورد سوزش کف پا و دلایل ایجاد آن بیشتر بدانید، این مطلب را دنبال کنید.

_ دلایل سوزش کف پا

احساس سوزش در کف پا ممکن است به خاطر بیماری‌های مختلفی باشد. ابتدا باید دلیل اصلی این مشکل را پیدا کنید تا به درمان درست دست پیدا کنید. بعضی از دلایل ایجاد سوزش کف پا مثلا قارچ پوستی در «بیماری پای ورزشکاران» یا کفش‌های تنگ به‌راحتی رفع می‌شود. در بعضی موارد، علت ایجاد این عارضه، ناشناس باقی می‌ماند.

۱. نوروپاتی دیابتی
ابتلا به قندخون بالا و کنترل نکردن آن بعد از چند سال، در نهایت به‌مرور زمان منجر به آسیب رگ‌های خونی و اعصاب می‌شود. قندخون بالا، ارسال سیگنال‌های عصبی از اعصاب را کاهش می‌دهد. این عارضه بر گیرنده‌های حسی نقاط مختلف بدن تأثیر می‌گذارد که یکی از این اندام‌ها، پا است. قندخون بالا، همچنین سبب ضعیف شدن دیواره‌ٔ رگ‌های خونی می‌شود. این رگ‌ها اکسیژن و مواد غذایی را به اعصاب می‌رسانند.

آسیب رسیدن به اعصاب، ممکن است در سراسر بدن اتفاق بیفتد. حدود ۶۰ تا ۷۰ درصد از مبتلایان به دیابت، انواع آسیب‌های عصبی یا نوروپاتی را تجربه می‌کنند.

در شرایط زیر، احتمال ابتلا به نوروپاتی بیشتر می‌شود:

چاقی؛
بالا بودن فشار خون؛
کشیدن سیگار.

عارضه‌ای که در آن اعصاب پا آسیب می‌بیند، با نام نوروپاتی محیطی شناخته می‌شود. نوروپاتی محیطی، رایج‌ترین نوع از نوروپاتی دیابتی است. این نوع از نوروپاتی، ممکن است سوزش کف پا را ایجاد کند. نوروپاتی محیطی ممکن است در بازو و دست‌ها هم تأثیرگذار باشد، ولی این موارد کمتر اتفاق می‌افتد.

دیگر علائم نوروپاتی محیطی عبارت‌اند از:

بی‌حسی یا مورمور شدن دست‌ یا پا؛
احساسی شبیه به زمانی که جوراب تنگ پوشیده باشید؛
دردهای شدید همراه با سوزن‌‌سوزن ‌شدن؛
احساس ضعف یا سنگینی در پا یا بازو؛
عرق کردن بیش از حد.

اگر هر کدام از علائم نوروپاتی را مشاهده کردید، باید فورا به پزشک مراجعه کنید. کنترل سطح قند خون می‌تواند از آسیب‌های اعصاب پیشگیری کند یا روند آن را به تأخیر بیندازد.

تحقیقات نشان داده است که نوروپاتی محیطی ناشناخته ممکن است علامتی از دیابت درمان‌نشده یا قرارگیری در مرز ابتلا به دیابت باشد.

۲. نوروپاتی حسی فیبر کوچک (SFSN)

نورپاتی SFSN نوعی نوروپاتی دردناک است که منجر به سوزش و درد کف پا می‌شود. دیگر علائم این نوروپاتی عبارت‌اند از بی‌حسی پا و تیر کشیدن ناگهانی.

این عارضه بر اثر از دست دادن غلاف میلین ایجاد می‌شود. غلاف میلین، فیبرهای عصبی را می‌پوشاند و از آنها محافظت می‌کند. با وجود اینکه علت اصلی این نوروپاتی در بیشتر موارد ناشناخته باقی می‌ماند، دیابت ممکن است یکی از دلایل آن باشد.

۳. مصرف زیاد الکل

مصرف زیاد الکل می‌تواند به انواع آسیب‌های اعصاب منجر شود که آن را نوروپاتی الکلی می‌نامند.

علاوه بر سوزش کف پا، نوروپاتی الکلی علائم دیگری هم دارد، از جمله:

ضعف عضلات، اسپاسم عضلانی و از دست دادن عملکرد عضله؛
اختلال در عملکرد دستگاه دفع ادرار؛
سرگیجه؛
اختلال در گفتار.

ترک مصرف الکل می‌تواند به پیشگیری از وخیم‌تر شدن علائم کمک کند. با وجود این، برخی از آسیب‌هایی که به اعصاب وارد می‌شود، برگشت‌ناپذیر است.

۴. بیماری شارکو-ماری-توث (CMT)

بیماری شارکو-ماری-توث یک اختلال مادرزادی عصبی است. این بیماری، بر اعصابی تأثیر می‌گذارد که عضلات را کنترل می‌کنند. شارکو ماری توث بیماری پیش‌رونده‌ای است؛ یعنی علائم آن به‌مرور زمان وخیم‌تر می‌شود. یکی از ابتدایی‌ترین علائم این بیماری، احساس سوزش یا سوزن‌سوزن شدن در پا و دست است. از دیگر علائم آن می‌توان به ناتوانی در کنترل حرکات دست و پا و آتروفی یا ضعف عضلانی اشاره کرد.

این بیماری را از روی نام اولین پزشکی که آن را در سال ۱۸۸۶ تشخیص داد، نام‌گذاری کرده‌اند. نام‌های دیگر این عارضه عبارت‌اند از آتروفی عضلانی پرونئال و نوروپاتی حسی.

۵. سندرم درد منطقه‌ای پیچیده (CRPS) یا Complex regional pain syndrome

سندرم درد منطقه‌ای پیچیده در دست یا پا معمولا بعد از آسیب‌دیدگی یا جراحی ایجاد می‌شود. این بیماری بر اثر آسیب عصبی شکل می‌گیرد که بر سیگنال‌رسانی از مغز به نخاع، اختلال ایجاد می‌کند.

علائم این بیماری عبارت‌اند از:

درد همراه با سوزش؛
ورم؛
تغییر در بافت یا رنگ پوست.

این بیماری ممکن است سیستم ایمنی بدن را نیز تحت تأثیر قرار دهد. ممکن است عوامل ژنتیکی در ایجاد آن نقش داشته باشند.

۶. سرخ‌درد یا Erythromelalgia

این بیماری، بیماریِ نسبتا نادری است که باعث ایجاد درد، سرخی و حرارت در پا می‌شود و علت آن ناشناخته است. شدت این بیماری از فردی به فرد دیگر متفاوت است. این درد معمولا بعد از موارد زیر، ممکن است وخیم‌تر شود:

تمرینات ورزشی؛
پیاده روی؛
ایستادن؛
قرار گرفتن در معرض حرارت.

۷. کمبودهای غذایی

سوزش کف پا که ناشی از کمبود برخی از مواد غذایی و ویتامین‌ها در بدن باشد، در زمان‌های گذشته بیشتر رواج داشت. امرزوه نیز در مناطقی که فقر و گرسنگی وجود دارد، این مشکل هنوز دیده می‌شود. در جریان جنگ جهانی دوم، حدود یک‌سوم از زندانیان آمریکایی، سندرم سوزش کف پا را تجربه می‌کردند که ناشی از رژیم غذایی نامناسب بود.

امروزه به‌خصوص در سالمندان، آسیب‌های عصبی ممکن است ناشی از کمبود موارد زیر باشد:

ویتامین B12؛
ویتامین B6؛
ویتامین B9 (فولات).

کمبود ویتامین B ممکن است باعث ایجاد سوزش کف پا و مشکلاتی نظیر هماهنگی عضلانی شود.

آنمی یا کم خونی، کمبود گلبول‌های قرمز سالم است که ممکن است بر اثر کمبود ویتامین B ایجاد شود. از دیگر علائم کم‌خونی ناشی از کمبود ویتامین می‌توان به خستگی، سرگیجه و تنگی نفس اشاره کرد.

۸. کم‌کاری تیروئید

کم کاری تیروئید، تعادل هورمونی بدن را به هم می‌زند. این مشکل باعث ورم و در نتیجه ایجاد فشار بر اعصاب می‌شود. علاوه بر سوزش کف پا، از دیگر علائم کم‌کاری تیروئید می‌توان به خستگی، افزایش وزن و خشکی پوست اشاره کرد.

۹. بیماری‌های عفونی

سوزش کف پا یکی از چندین علامت بیماری های عفونی است. از جمله بیماری‌های عفونی که ممکن است سوزش کف پا ایجاد کنند عبارت‌اند از:

بیماری لایم (Lyme)؛
بیماری ایدز (HIV)؛
سیفلیس؛
زونا.

اگر فکر می‌کنید که سوزش کف پای شما ناشی از بیماری‌های عفونی است، از پزشک بخواهید که آزمایش‌های لازم را تجویز کند.

۱۰. پای ورزشکاران

پای ورزشکاران بیماری مسری قارچی است که غالبا در ورزشکاران دیده می‌شود. این بیماری ممکن است دست‌ها یا انگشت‌های پا را درگیر کند.

یکی از رایج‌ترین علائم بیماری پای ورزشکاران، سوزش، خارش و مورمور شدن کف پا از انگشت تا پاشنه است. این بیماری ممکن است علائم دیگری ایجاد کند، مثلا:

تاول‌هایی همراه با خارش؛
ترک خوردن و بلند شدن پوست انگشتان یا کف پا؛
خشکی پوست دو طرف کف پا؛
جدا شدن ناخن پا یا تغییر رنگ و ضخامت ناخن.

۱۱. بیماری‌های کلیوی

وقتی کلیه به‌درستی کار نکند، انواع سم‌ها در خون آزاد می‌شود. این مشکل باعث ایجاد ورم و خارش پا می‌شود. همچنین ممکن است باعث ایجاد علائم زیر شود:

کاهش تولید ادرار؛
تنگی نفس بدون دلیل؛
حالت تهوع؛
گیجی و پریشانی؛
تشنج؛
خستگی؛
کما.

۱۲. بیماری سرخ‌رگ محیطی (PAD)

بیماری سرخ‌رگ محیطی، تنگ شدن عروق خونی محیطی است؛ یعنی رگ‌هایی که خون را به پا و دست می‌رسانند. علائم این بیماری شبیه نوروپاتی محیطی است. از بین این علائم می‌توان به سوزش کف پاها و ساق پا اشاره کرد. درد این نواحی بر اثر ورزش و پیاده‌روی شدیدتر می‌شود.

۱۳. سندرم تونل تارسال

سندرم تونل تارسال زمانی اتفاق می‌افتد که اعصاب عبورکننده از مچ تا کف پا، به‌خاطر ورم یا آسیب‌دیدگی کشیده می‌شوند. این مشکل باعث ایجاد درد و سوزش در کف پا می‌شود. این درد ممکن است تا ساق پا ادامه پیدا کند.

برای این بیماری باید هر چه سریع‌تر درمان را شروع کنید؛ قبل از اینکه آسیب ایجادشده در عصب‌ها دائمی شود.

۱۴. قرار گرفتن در معرض سموم و مواد شیمیایی مختلف

قرار گرفتن در معرض فلزات سنگین و سایر مواد شیمیایی صنعتی در مدت‌های زمانی طولانی ممکن است باعث ایجاد علائم نوروپاتی محیطی شود. ممکن است برخی داروها برای بیماری‌های خاص مثل داروهای ایدز یا تشنج به اعصاب آسیب برساند.

۱۵. شیمی‌درمانی

داروهای شیمیایی مورد استفاده در درمان سرطان، عوارض جانبی متعددی دارند که نوروپاتی محیطی یکی از آنهاست. از دیگر عوارض جانبی شیمی درمانی در سیستم عضلانی و عصبی عبارت‌اند از:

احساس ضعف، خستگی، درد و لرزش در عضلات؛
کاهش سرعت واکنش‌ها و مهارت‌های حرکتی؛
مشکلاتی در حفظ تعادل؛
ضعف عضلانی؛
درد.

_ تشخیص سوزش کف پا
اگر سوزش کف پای شما همراه با درد است، به پزشک مراجعه کنید.

پزشک در ابتدا معاینهٔ فیزیکی انجام می‌دهد. معاینهٔ فیزیکی برای تشخیص موارد زیر انجام می‌شود:

مشکلات ساختاری در کف یا ساق پا؛
عفونت قارچی؛
پوست قرمزشده یا رنگ‌پریده؛
واکنش‌های پا نسبت به تحریکات مختلف؛
از دست دادن حس لامسه.

سپس، پزشک از شما در مورد سوابق پزشکی، مصرف داروها و سایر بیماری‌هایتان سؤال می‌کند. همچنین از شما می‌پرسد که علائم‌تان چه زمانی شروع شده و چه مدت است که ادامه دارد.

پزشک ممکن است آزمایش‌هایی برای تشخیص بیماری‌های دیگر انجام دهد. مثلا آزمایش‌های مرتبط با دیابت که یکی از رایج‌ترین دلایل سوزش کف پا است. علاوه بر این، پزشک باید بداند که آیا عادت‌های پرخطری مثل مصرف بی‌رویه‌ٔ الکل دارید یا خیر.

برای تشخیص بیماری‌های زیر، پزشک آزمایش‌های مختلفی مثل آزمایش زیر تجویز می‌کند:

هورمون تیروئید؛
عفونت کلیه؛
کمبود ویتامین؛
ایدز؛
سایر عفونت‌ها.

اگر بیماری سندرم تونل تارسال تشخیص داده شود، ممکن است به عکس‌برداری نیاز پیدا کنید. همچنین، پزشک ممکن است کفش‌ها یا نحوه‌ٔ راه رفتن شما را بررسی کند تا مطمئن شود که مشکل شما به خاطر کفش‌های تنگ یا راه رفتن نادرست نباشد.

سایر علائم دیگر خود را با پزشک در میان بگذارید، چون ممکن است هر نوع عفونت یا جراحت دیگر، بر سوزش کف پای شما تأثیرگذار باشد.

_ راه‌های درمان سوزش کف پا
درمان سوزش کف پا، به علت ایجاد آن بستگی دارد. در صورتی که علت آن معلوم شود، معمولا درمان این مشکل به‌راحتی انجام می‌شود.

ممکن است برای حل مشکل شما، توصیه‌های زیر ارائه شود:

مصرف داروهای عفونت‌های قارچی در بیماری پای ورزشکاران؛
پوشیدن کفش راحت‌تر؛
مکمل‌های ویتامین B؛
مکمل‌های تیروئید.

اگر مشکل شما ناشی از دیابت باشد، باید داروها و رژیم غذایی خود را تغییر دهید. همچنین، پزشک ممکن است داروهایی برای کاهش درد عصبی تجویز کند.

برای دردهای شدید عصبی، تحریک عصبی ممکن است مفید باشد. مثلا:

تحریک الکتریکی عصب؛
مغناطیس‌درمانی؛
درمان با لیزر؛
نوردرمانی.

تحقیقات برای پیدا کردن روش‌های درمانی دیگر، هنوز ادامه دارد. درمان‌های جایگزین مثل طب سوزنی ممکن است برای بعضی از افراد مؤثر باشد.

_ درمان‌های خانگی برای کاهش درد
برای این نوع از دردها حتما باید به پزشک مراجعه کنید، ولی روش‌هایی وجود دارد که می‌توانید در خانه برای کاهش درد انجام دهید. این روش‌ها عبارت‌اند از:

_ قرار دادن پا در آب سرد

قرار دادن پا در آب سرد یا یخ برای مدت چند دقیقه ممکن است برای کاهش درد مفید باشد. البته این روش برای افراد مبتلا به سرخ‌درد توصیه نمی‌شود و ممکن است باعث آسیب رسیدن به پوست آنها شود.

_ قرار دادن پا در منیزیم سولفات یا محلول سرکه سیب

اگر مبتلا به دیابت هستید، قبل از انجام این کار، حتما با پزشک خود مشورت کنید.

_ مصرف مکمل زردچوبه

کورکومین موجود در زردچوبه می‌تواند مسکنی برای دردهای عصبی باشد. کورکومین خواص ضدالتهابی حفاظت‌کننده و آنتی اکسیدانی دارد و دارای اثرات ضدمیکروبی است.

_ استعمال کرم‌هایی حاوی لیدوکائین یا کپسایسین

تهیه محلول خانگی متشکل از زنجبیل و زردچوبه هم ممکن است مفید باشد. در تحقیقی مشخص شد که برچسب‌های لیدوکائین در کاهش دردهای ناشی از سرخ‌درد، بسیار مؤثر هستند.

_ ماساژ پا

برای اینکه گردش خون در پا بهبود پیدا کند و موجب کاهش درد شود، پاهای خود را ماساژ دهید.

_ جمع‌بندی

سوزش کف پا ممکن است باعث درد و ناراحتی شود که شدت این درد از ملایم تا وخیم، متغیر است. برای اینکه علت اصلی آن را کشف و درمان را آغاز کنید، باید به پزشک مراجعه کنید. اگر علت این بیماری چیزی غیر از آسیب باشد، احتمالا دائمی باشد، ولی درمان‌هایی وجود دارد که از آسیب‌های دائمی و بعدی عصب‌ها پیشگیری می‌کند.

 

منبع: chetor.com