نوشته شده توسط فرناز اخباری

دلایل خستگی و نحوه کنترل آن

بیماری‌‌ها و راه درمان, پیشگیری بهتر از درمان , تغذیه سالم , روانشناسی, فرناز اخباری

 

 

به گزارش سایت healthline.com

بررسی اجمالی

خستگی اصطلاحی است که برای توصیف کلی احساس خستگی یا کمبود انرژی به کار می‌رود. این حالت همان احساس گیجی یا خواب‌آلودگی نیست. وقتی خسته شدید، انگیزه و انرژیی برای انجام کارها ندارید. خواب‌آلودگی ممکن است یکی از علائم خستگی باشد، اما این دو یکی نیستند.

خستگی یک علامت رایج در بسیاری از بیماری‌هاست که شدت آن از خفیف تا شدید می‌باشد. همچنین در نتیجه برخی از شیوه‌های زندگی مانند ورزش نکردن یا رژیم غذایی نامناسب هم بوجود می‌آید.

اگر خستگی شما با استراحت و تغذیه مناسب برطرف نشد، و گمان می‌کنید که ناشی از یک بیماری زمینه‌ای جسمی یا روانی است، به پزشک مراجعه کنید. پزشکان می‌توانند علت خستگی را تشخیص دهند و برای درمان آن اقدام کنند.

چه عواملی باعث خستگی می‌شود؟

دلایل زیادی برای خستگی وجود دارد.

آن‌ها را می‌توان به سه دسته کلی تقسیم کرد:

  • عوامل سبک زندگی؛
  • شرایط سلامت جسمی؛
  • مسائل بهداشت روان.

عوامل سبک زندگی

اگر خستگی را تجربه می‌کنید، فعالیت‌های شما و سایر انتخاب‌های سبک زندگی‌تان ممکن است دلیل اصلی باشد.

به‌عنوان مثال، خستگی می‌تواند ناشی از موارد زیر باشد:

  • اعمال جسمی؛
  • عدم فعالیت بدنی؛
  • کمبود خواب؛
  • اضافه وزن یا چاقی؛
  • دوره‌های استرس عاطفی؛
  • افسردگی؛
  • غم و اندوه؛
  • مصرف برخی داروها مانند داروهای ضدافسردگی یا آرام‌بخش؛
  • مصرف متداوم الکل؛
  • استفاده از مواد مخدر غیرقانونی، مانند کوکائین؛
  • مصرف بیش از حد کافئین؛
  • نداشتن رژیم غذایی مغذی.

شرایط سلامتی جسمی

بسیاری از بیماری‌ها نیز می‌توانند باعث خستگی شوند.

این موارد عبارتند از:

  • کم‌خونی؛
  • آرتروز؛
  • فیبرومیالژیا؛
  • سندرم خستگی مزمن؛
  • عفونت، مانند سرماخوردگی و آنفولانزا؛
  • بیماری آدیسون، اختلال سطح هورمونی؛
  • کم‌کاری تیروئید یا تیروئید کم کار؛
  • پرکاری تیروئید یا تیروئید پرکار؛
  • اختلالات خواب، مانند بی‌خوابی؛
  • اختلالات خوردن، مانند بی‌اشتهایی؛
  • اختلالات خودایمنی؛
  • نارسایی احتقانی قلب؛
  • سرطان؛
  • دیابت؛
  • بیماری کلیوی؛
  • بیماری کبد؛
  • بیماری انسداد مزمن ریوی (COPD)؛
  • آمفیزم.

مسائل بهداشت روان

شرایط بهداشت روان نیز می‌تواند منجر به خستگی شود. به عنوان مثال، خستگی علامت شایع اضطراب، افسردگی و اختلال عاطفی فصلی است.

چه زمانی باید به پزشک مراجعه کنید؟

اگر احساس خستگی و یا موارد زیر را احساس کردید باید به پزشک مراجعه کنید:

  • نمی‌توانید به چیزی فکر کنید که علت خستگی‌تان از چیست.
  • دمای بدن بالاتر از حد نرمال داشته باشید.
  • کاهش وزن بدون دلیل را تجربه کرده‌اید.
  • نسبت به دمای هوای سرد بسیار حساس باشید.
  • مرتباً در ابتدای خوابیدن یا در خواب ماندن مشکل دارید.
  • بر این اعتقاد باشید که ممکن است افسرده شده باشید.

اگر شما تلاش کرده‌اید که رایج‌ترین علل سبک زندگی مانند کمبود استراحت، عادات غذایی غلط و استرس را برطرف کنید و موفق نشده‌اید و خستگی شما به مدت دو هفته یا بیش‌تر ادامه داشته باشد، به پزشک خود مراجعه کنید.

در بعضی موارد، خستگی شما ممکن است ناشی از یک بیماری جدی باشد.

در صورت احساس خستگی همراه با علائم زیر، بلافاصله به بیمارستان بروید:

  • خونریزی از رکتوم؛
  • استفراغ خونی؛
  • سردرد شدید؛
  • درد در ناحیه قفسه سینه؛
  • احساس ضعف؛
  • ضربان قلب نامنظم؛
  • تنگی‌نفس؛
  • درد شدید در ناحیه شکم، کمر یا لگن؛
  • افکار خودکشی یا صدمه به خود؛
  • افکار صدمه زدن به شخص دیگر.

پزشک چگونه خستگی شما را درمان می‌کند؟

برنامه درمانی توصیه شده توسط پزشک‌تان به علت خستگی شما بستگی دارد.

برای تشخیص، پزشک احتمالاً از شما سوالاتی می‌پرسد که شامل:

  • ماهیت خستگی شما، از جمله زمان شروع آن و این‌که آیا در زمان‌های خاص بهتر یا بدتر می‌شود؟
  • علائم دیگری که با خستگی‌تان تجربه کرده‌اید؟
  • آیا بیماری‌هایی دیگری دارید؟
  • سبک زندگی و عوامل ایجاد استرس‌تان به چه صورت است؟
  • چه داروهایی مصرف می‌کنید؟

اگر پزشک مشکوک به بیماری زمینه‌ای شود که باعث خستگی شما شده است، ممکن است برخی از آزمایش‌های پزشکی را تجویز کند. به‌عنوان مثال، آن‌ها ممکن است آزمایش خون یا ادرار را تجویز کنند.

درست کردن مواد غذایی: غذاهایی که می‌تواند خستگی را از بین ببرد

برخی از تغییرات در سبک زندگی که می‌تواند به کاهش خستگی کمک کند چیست؟

تعدادی از اقدامات می‌توانند به کاهش خستگی ناشی از فعالیت‌های روزمره کمک کنند.

برای کمک به افزایش سطح انرژی و سلامت کلی شما:

  • مایعات کافی بنوشید تا هیدراته بمانید؛
  • عادات غذایی سالم را تمرین کنید؛
  • به‌طور منظم ورزش کنید؛
  • به اندازه کافی بخوابید؛
  • از عوامل استرس‌زا شناخته شده دوری کنید؛
  • از برنامه کاری یا اجتماعی که بیش از حد طاقت فرساست، خودداری کنید؛
  • در فعالیت‌های آرامش‌بخشی مانند یوگا شرکت کنید؛
  • از مصرف الکل، تنباکو و سایر مواد مخدر خودداری کنید.

این تغییرات سبک زندگی ممکن است به کاهش خستگی شما کمک کند. همچنین رعایت برنامه درمانی توصیه شده توسط پزشک برای هر گونه شرایط بهداشتی تشخیص داده شده  بسیار مهم است. در صورت عدم درمان، خستگی می‌تواند به سلامتی جسمی و روحی شما آسیب برساند.

منبع: healthline.com


 

0
نوشته شده توسط فرناز اخباری

کافئین چه تاثیری بر بدن شما دارد

بیماری‌‌ها و راه درمان, پیشگیری بهتر از درمان , تغذیه سالم , فرناز اخباری

 

به گزارش سایت healthline.com

بسیاری از ما یک فنجان قهوه صبحگاهی یا مقداری کافئین در عصر می‌نوشیم. کافئین به قدری گسترده در دسترس است که سازمان غذا و داروی ایالات متحده (FDA) می‌گوید حدود ۸۰ درصد بزرگسالان ایالات متحده هر روز نوعی از کافئین مصرف می‌کنند. اما کافئین اثرات دیگری غیر از بیدار نگه داشتن شما نیز دارد. این ماده یک محرک سیستم عصبی مرکزی است که از چندین روش بر بدن شما تأثیر می‌گذارد.

دانستن علائم نوشیدن کافئین و تأثیرات طولانی مدت آن بر بدن ممکن است شما را وادار کند که در مورد نوشیدن چهارمین فنجان قهوه تفکر داشته باشید. برای کسب اطلاعات بیش‌تر در مورد این اثرات به ادامه مطلب بپردازید.

کافئین به خودی خود هیچ ارزش غذایی ندارد. و چون مزه ندارد لزوماً نمی‌دانید که در غذای شما وجود دارد یا ندارد. حتی برخی از داروها ممکن است بدون این‌که شما بدانیدحاوی کافئین باشند.

این ماده تقریباً همیشه برخی علائم را ایجاد می‌کند و ممکن است احساس انرژی بیش‌تری ایجاد کند، اما با گذشت زمان، با نوشیدن کافئین زیادتر باعث ایجاد علائم ترک مصرف آن می‌شود.

طبق نظر کلینیک مایو: مصرف حداکثر ۴۰۰ میلی‌گرم کافئین در روز برای اکثر بزرگسالان سالم بی‌خطر است. به خاطر داشته باشید که یک فنجان قهوه با اندازه استاندارد هشت اونس است. اگر از ماگ استفاده می‌کنید یا از یه قهوه فروشی قهوه خود را تهیه می‌کنید، احتمال این‌که ۱۶ اونس یا بیش‌تر بنوشید وجود دارد، بنابراین خواندن برچسب‌ها مهم است.

همان‌طور که روزانه به همان میزان قبلی کافئین مصرف می‌کنید، بدن نسبت به آن مقاوم می‌شود.

سایر عوامل مانند سن، توده بدن و سلامت کلی شما نیز می‌توانند تعیین‌کننده تحمل شما نسبت به کافئین باشد.

اگر می‌خواهید میزان کافئین مصرفی خود را کاهش دهید، بهتر است مصرف خود را به آرامی کاهش دهید.

سیستم عصبی مرکزی

کافئین به عنوان یک محرک سیستم عصبی مرکزی عمل می‌کند. هنگامی که به مغز شما می‌رسد، قابل توجه‌ترین اثری که می‌گذارد هوشیاری است. احساس انرژی بیش‌تر و خستگی کم‌تری ایجاد می‌کند، بنابراین یک ماده رایج در داروها برای درمان یا کنترل خواب‌آلودگی، سردرد و میگرن است.

مطالعات همچنین نشان داده است که افرادی که مرتبا قهوه می‌نوشند کم‌تر در معرض ابتلا به آلزایمر و زوال عقل هستند و خطر خودکشی را تا ۴۵ درصد کاهش می‌دهند.

این مزایا محدود به افرادی است که قهوه با اکتان بالا می‌نوشند، است ، نه کسانی که قهوه بدون کافئین می‌نوشند.

برخی افراد قهوه را نوشیدنی سالم می‌دانند، اما مانند اکثر غذاها، مصرف زیاد آن می‌تواند عوارض جانبی ایجاد کند.

به‌عنوان مثال، کافئین زیاد می تواند ایجاد سردرد کند. این امر در درجه اول با مصرف کافئین مرتبط است. رگ‌های خونی در مغز شما به اثرات کافئین عادت می‌کنند بنابراین اگر ناگهان مصرف کافئین را قطع کنید، می تواند باعث سردرد شود.

علائم دیگر ترک کافئین عبارتند از:

  • اضطراب؛
  • تحریک‌پذیری؛
  • خواب‌آلودگی؛

در برخی افراد، ترک ناگهانی ممکن است لرزش ایجاد کند.

اگرچه بسیار نادر است، اما مصرف بیش از حد کافئین نیز ممکن است اتفاق بیوفتد.

علائم مصرف بیش از حد شامل موارد زیر است:

  • گیجی؛
  • توهم؛
  • استفراغ؛

مصرف بیش از حد آن می‌تواند منجر به مرگ در اثر تشنج شود. مصرف بیش از حد، اغلب در نوشیدنی‌های انرژی زا یا قرص‌های رژیم غذایی اتفاق می‌افتد.

طبق نظر کلینیک مایو: حداکثر ۴۰۰ میلی‌گرم کافئین در روز بی‌خطر محسوب می شود که این مقدار برابر با حدود ۴ فنجان قهوه است، اگرچه مقدار کافئین در نوشیدنی‌ها بسیار متفاوت است.

برروی دستگاه گوارش

کافئین میزان اسید در معده شما را افزایش می‌دهد و ممکن است باعث سوزش معده یا ناراحتی معده شود. کافئین اضافی نیز در بدن ذخیره نمی‌شود. در کبد پردازش می‌شود و از طریق ادرار خارج می‌شود. به همین دلیل ممکن است اندکی پس از مصرف کافئین، افزایش دفع ادرار داشته باشید.

اگر دچار مشکلات معده مانند ریفلاکس اسید یا زخم هستید ، از پزشک خود بپرسید که آیا کافئین برای شما مناسب است.

تاثیر برروی دستگاه گردش خون و تنفسی

کافئین از معده شما جذب می‌شود و طی یک یا دو ساعت به بیش‌ترین میزان خود در جریان خون می‌رسد.

کافئین می‌تواند فشارخون شما را برای مدت کوتاهی بالا ببرد. تصور می‌شود که این اثر یا به دلیل افزایش آدرنالین یا انسداد موقت هورمون‌هایی است که به‌طور طبیعی عروق شما را باز می‌کند.

در بیش‌تر افراد، هیچ تأثیری طولانی مدت بر فشارخون ندارد، اما اگر ریتم نامنظم قلب داشته باشید ، کافئین ممکن است ضربان را بیش‌تر کند. اگر فشار خون بالا  یا مشکلات مربوط به قلب دارید، از پزشک خود بپرسید که آیا کافئین برای شما بی‌خطر است.

مصرف بیش از حد کافئین ممکن است باعث افزایش ضربان قلب و نامنظمی آن و مشکلات تنفسی شود. در موارد نادر، مصرف بیش از حد کافئین می‌تواند منجر به مرگ در اثر تشنج یا ضربان قلب نامنظم شود.

تاثیر برروی دستگاه اسکلتی و عضلانی

کافئین به مقدار زیاد ممکن است در جذب و سوخت‌وساز کلسیم تداخل ایجاد کند. این حالت می‌تواند باعث نازک شدن تراکم استخوان شده و منجر به پوکی‌استخوان شود. اگر بیش از حد کافئین مصرف می‌کنید، ممکن است باعث انقباض عضلات شما شود. اگر کافئین را ترک کنید، ممکن است دچار درد عضلانی شوید.

سیستم تناسلی

کافئین در داخل جریان خون جریان می‌یابد و از جفت عبور می‌کند. از آنجا که یک ماده محرک است، می تواند باعث افزایش ضربان قلب و متابولیسم جنین شود. کافئین زیاد نیز می‌تواند باعث کندی رشد جنین و افزایش خطر سقط جنین شود.

برخی شواهد نشان می‌دهد که مقادیر زیادی کافئین می‌تواند در تولید استروژن و متابولیسم مورد نیاز برای بارداری تداخل ایجاد می‌کند.

 

منبع: healthline.com


 

0
نوشته شده توسط تحریریه جامعه پزشکان ایران

فواید پروبیوتیک‌ها برای کودکان

بیماری‌‌ها و راه درمانپیشگیری بهتر از درمان , بهداشت کودکان , والدین موفق , تغذیه سالم

 

امروزه پروبیوتیک‌ها به‌صورت مکمل‌ها و پودرهای خوراکی در داروخانه‌ها و یا به‌صورت مواد غذایی غنی شده مانند ماست و نان در سوپرمارکت‌ها در دسترس می‌باشند.

فلور روده انسان حاوی انواع مختلفی از باکتری‌ها است. پروبیوتیک‌ها مکمل‌های غذایی میکروبی زنده هستند که بر روی باکتری‌های روده تأثیر گذاشته و با متعادل نمودن آن‌ها به میزبان خود سود می‌رسانند.

اکثر پروبیوتیک‌ها از دسته لاکتو باسیلوس و بیفیدوباکتریوم هستند که جز فلور طبیعی دستگاه گوارش انسان می‌باشند.

در نوزادان در حال تولد هم‌زمان با عبور از کانال زایمانی میزان باکتری‌های روده افزایش می‌یابد و این مقدار در دوران بزرگسالی نیز بیش‌تر می‌گردد.
اثرات این باکتری‌ها در پیشگیری و درمان بسیاری از بیماری‌ها اثبات شده است، منبع باکتری‌های پروبیوتیک لبنیات و میوه‌ها هستند.
امروزه پروبیوتیک‌ها به‌صورت مکمل‌ها و پودرهای خوراکی در داروخانه‌ها و یا به‌صورت مواد غذایی غنی شده مانند ماست و نان در سوپرمارکت‌ها در دسترس می‌باشند.

تحقیقات بسیاری در خصوص فواید آن‌ها انجام گردیده است که نتایج برخی مطالعات به اختصار در ذیل ذکر می‌گردد:

یبوست

یبوست عملکردی یک مشکل عمده در دوران کودکی می‌باشد که پروبیوتیک ها می‌توانند در درمان این اختلالات مفید باشند. نتایج مطالعات اثر مثبت مصرف پروبیوتیک‌ها در درمان و بهبودی یبوست را نشان می‌دهند.

اسهال

از مشکلات عمده در کودکان می‌باشد. پروبیوتیک‌ها به‌عنوان مکمل طول دوره گاستروانتریت حاد عفونی را کاهش می‌دهد و با تحریک سیستم‌ایمنی و جلوگیری از اتصال عوامل پاتوژن به اپیتلیوم و سطح موکوسی دیواره روده مانع رشد میکروارگانیسم‌های پاتوژن در روده شده و تأثیر مثبتی در بیماری‌های التهابی دارند.

کاهش علائم عفونت تنفسی فوقانی (سرماخوردگی و آنفولانزا)

سرماخوردگی یکی از شایع‌ترین بیماری‌های ویروسی که می‌تواند منجر به عفونت حاد سیستم تنفسی فوقانی گردد.
نتایج مطالعات نشان می‌دهد که پروبیوتیک ها منجر به کاهش طول مدت آبریزش بینی در سرماخوردگی می‌گردند و برای کاهش تب، سرفه و طول مدت مصرف آنتی‌بیوتیک مفید می‌باشند.

درمان راش در ناحیه پوشک

درماتیت در ناحیه پوشک در اثر اصطکاک مکانیکی، رطوبت و تماس با ادرار ایجاد می‌گردد و برای کودکان بسیار آزاردهنده می‌باشد، نتایج تحقیقات نشان می‌دهند که استفاده از پروبیوتیک‌ها در کودکان با سن کمتر از ۲ سال و بیشتر از ۲ ماه می‌تواند در درمان این اختلال مفید باشد.

اگزما و بیماری‌های آتوپی و آلرژی

در تحقیقات گوناگون نشان داده شد پروبیوتیک‌ها منجر به کاهش وخامت اگزما می‌گردند اما در زمینه بیماری‌های آتوپی نیاز به تحقیقات بیش‌تری می‌باشد و کاملاً اثبات نگردیده است.
همچنین مشخص گردیده است مصرف پروبیوتیک ها ممکن است در کاهش بروز آلرژی در کودکان مؤثر باشند.

سپسیس

سپسیس علت اصلی مرگ‌ومیر در نوزادان می‌باشد و نتایج مطالعات کاهش ریسک وقوع آن در نوزادان پری ترم در اثر مصرف پروبیوتیک‌ها را نشان می‌دهند.

عفونت‌های گوارشی

هلیکوباکترپیلوری از عفونت‌های باکتریایی شایع می‌باشد که باعث بروز کم‌خونی، سوءتغذیه، ناراحتی‌های گوارشی و تأخیر رشد کودک می‌گردد.
مطالعات نشان داده‌اند هرچند پروبیوتیک‌ها منجر به ریشه‌کنی هلیکوباکتر نمی‌گردد ولی عوارض جانبی ناشی از آن را کاهش می‌دهد.

کولیک شیرخوارگی

کولیک شیرخوارگی وضعیتی شایع در شیرخواران بوده که با گریه بیش از حد و غیرقابل تسکین همراه است، نتایج مطالعات نشان می‌دهند که پروبیوتیک‌ها در درمان کولیک نقش مؤثری داشته و منجر به کاهش نیاز به استفاده از ضدنفخ‌ها می‌گردند.

دل درد فانکشنال در کودکان

دل درد مزمن عملکردی (فانکشنال) از شایع‌ترین علت دل دردهای کودکان می‌باشد که هیچ‌گونه علت خاصی ندارد و معادل سندرم روده تحریک‌پذیر در بزرگسالان می‌باشد.
نتایج مطالعات نشان می‌دهد مصرف پروبیوتیک موجب بهبودی تعداد و شدت دل درد مزمن در کودکان می‌شوند.

وزن‌گیری

پروبیوتیک‌ها می‌تواند حتی بر وزن نوزادان نیز تأثیر بگذارد. کودکان به علت مشکلات دستگاه گوارش، سوء جذب مواد غذایی و اختلالات اشتهای دچار کاهش وزن می‌گردند.
مصرف مکمل‌های پروبیوتیکی از طریق ایجاد تعادل در میکروبیوم دستگاه گوارش کودکان در رسیدن آن‌ها به وزن نرمال تأثیر بسزایی دارند.

اثر بر بیان ژن چاقی

مطالعات نشان می‌دهند پروبیوتیک‌ها ریسک چاقی را در مادران باردار بعد از زایمان و همچنین در کودکان آن‌ها کاهش می‌دهند. متیلاسیون DNA بر فعالیت ژن چاقی تأثیر می‌گذارد.

تقویت ایمنی

پروبیوتیک‌ها ممکن است که علاوه بر بالا بردن راندمان جذب مواد غذایی موجب تقویت سیستم‌ایمنی بدن از طریق افزایش فعالیت ماکروفاژها گردند.

سلامت استخوان

محققان نشان داده‌اند رژیم غذایی مملو از پروبیوتیک ها به کاهش ریسک پوکی‌استخوان کمک می‌کند، نتایج مطالعات نشان می‌دهند مصرف پروبیوتیک‌ها شیوه‌ای مؤثر و تأثیرگذار در پیشگیری از آغاز پوکی استخوان در آینده می‌باشد و به سلامت استخوان‌ها کمک می‌نماید.

پوسیدگی دندان

مشخص شده است که گونه‌های مختلف پروبیوتیک در افراد می‌توانند پوسیدگی را کاهش دهند و با عوامل پاتوژن برای چسبیدن به مخاط و دندان‌ها رقابت کرده و از عملکرد آن‌ها در حفره دهانی جلوگیری نمایند و با تغییر شرایط محیط دهانی مانند کاهش PH نقش مؤثری در کاهش پوسیدگی داشته باشند.

 

منبع: زندگی آنلاین – آزاده دهقانی کری بزرگ؛ کارشناس ارشد تغذیه دانشگاه علوم پزشکی تهران


 

0
نوشته شده توسط تحریریه جامعه پزشکان ایران

چگونه تراکم استخوان را بعد از یائسگی حفظ کنیم؟

بیماری‌‌ها و راه درمان, پیشگیری بهتر از درمان, تغذیه سالم, بهداشت بانوان , بارداری و زایمان

 

همه‌ی خانم‌ها طی دوران یائسگی به دلیل تغییرات هورمونی، تغییراتی را در بدن خود نیز تجربه می‌کنند. با افت استروژن، احتمال ابتلا به انواع بیماری‌های مزمن نیز بیشتر می‌شود از جمله انواع سرطان، دیابت و مشکلاتی در تراکم استخوان مانند پوکی استخوان

تراکم استخوان مسئله‌ی بسیار حائز اهمیتی است زیرا با کاهش هورمون‌ها، از تراکم استخوان‌ها کاسته شده و در نتیجه ریسک ابتلا به پوکی استخوان افزایش می‌یابد.
طی سال‌های اخیر معلوم شده که یک زن در دوره‌ی پنج ساله‌ی آخر یائسگی می‌تواند هر ساله کاهش پنج درصدی تراکم استخوان را تجربه کند. به همین دلیل توصیه شده است وقتی به این مرحله می‌رسید، عادت‌های سالمی در پیش بگیرید که به پیشگیری از این مشکل کمک کند.

ارتباط کاهش تراکم استخوان و یائسگی چیست؟

از سال‌های اولیه زندگی تا تقریباً ۳۰ سالگی، بدن این توانایی را دارد که تعادل میان استخوان‌سازی و از دست دادن بافت استخوان را حفظ کند. سپس بین ۳۰ سالگی و ۳۵ سالگی، روند از دست دادن استخوان نسبت به جایگزین کردن آن سرعت بیشتری می‌گیرد که باعث می‌شود تقویت استخوان‌سازی بسیار بسیار مهم شود.
با به پایان رسیدن تخمک‌گذاری و رسیدن به یائسگی (در تقریباً ۵۰ سالگی)، از دست رفتن بافت استخوان سرعت چشمگیری می‌گیرد. به دلیل کاهش سطح استروژن، استخوان‌ها ضعیف شده و بیشتر مستعد شکستگی خواهند شد.

چه کسانی بیشتر در معرض کاهش تراکم استخوان هستند؟

زنانی که سابقه‌ی پوکی استخوان را در خانواده دارند بیشتر مستعد ابتلا به این مسئله‌اند. اما فاکتورهای زیر نیز می‌توانند بر این احتمال اثر بگذارند:

  • زیاد لاغر یا ریزاندام بودن؛
  • چاقی؛
  • مصرف داروهای کورتیکواستروئید؛
  • پُرکاری تیروئید؛
  • داشتن رژیم غذایی کم کلسیم و کم ویتامین D
  • مصرف الکل و سیگار؛
  • بی‌تحرکی و یکجانشینی.

آیا می‌توان کاهش تراکم استخوان را به حداقل رساند؟

بافت استخوان وقتی که کاهش پیدا کند، جایگزین کردن آن بسیار سخت است؛ اما راهکارهایی وجود دارند که به شما کمک می‌کنند این احتمال را کاهش دهید، مثلاً در پیش گرفتن یک سبک زندگی سالم برای حفظ تراکم استخوان به صورتی که سلامت استخوان‌هایتان نیز حفظ شود.

عادت‌های زیر پیش از یائسگی و طی آن توصیه می‌شوند تا بتوانید جلوی سرعت گرفتن روند کاهش تراکم استخوان‌ها را بگیرید:

کلسیم بیشتر مصرف کنید

کلسیم یکی از مهم‌ترین مواد معدنی برای سلامت استخوان‌هاست زیرا مؤلفه‌ی اساسی در ترکیب استخوان محسوب می‌شود. بین ۳۰ و ۳۵ سالگی، مصرف روزانه ۱۲۰۰ میلی‌گرم کلسیم توصیه می‌شود. سپس با رسیدن به یائسگی، این دوز باید به ۱۵۰۰ میلی‌گرم کلسیم در روز افزایش بیابد.

بهترین منابع کلسیم شامل موارد زیر می‌شوند:

  • شیر و محصولات لبنی (پنیر)؛
  • سبزیجات سبز و برگ‌دار مانند بروکلی و کلم برگ؛
  • ماهی‌های آب سرد؛
  • سویا؛
  • آب پرتقال؛
  • مکمل کلسیم؛
  • تخمه آفتابگردان؛
  • لوبیا و عدس؛
  • بادام؛
  • انجیر؛
  • کنجد.

زیاد سدیم مصرف نکنید

کلیه‌ها، کلسیم را نیز همراه با سدیم فیلتر می‌کنند، بنابراین مصرف سدیم زیاد می‌تواند به ضرر استخوان‌هایتان باشد.
غذاهای پُرنمک، نمک سفره و هر منبع دیگری از سدیم، دفع کلسیم از بدنتان را افزایش می‌دهد.

ویتامین D را دریابید

بدن به میزان مناسبی ویتامین D نیاز دارد تا کلسیم را جذب کرده و آن را به استخوان‌ها برساند. افراد بزرگسال به روزانه ۸۰۰ واحد ویتامین D نیاز دارند.

بعد از ۵۰ سالگی، این میزان به ۱۰۰۰ واحد در روز می‌رسد. منابع ویتامین D شامل موارد زیر می‌شوند:

  • غلات غنی‌شده با ویتامین D
  • شیر؛
  • زرده تخم‌مرغ؛
  • ماهی‌های آب شور؛
  • جگر.

نور خورشید اجازه می‌دهد پوست، ویتامین D بسازد؛ اما باید در حد اعتدال در معرض نور خورشید قرار بگیرید زیرا زیاد در معرض نور خورشید بودن، احتمال سرطان پوست و دیگر عوارض پوستی را افزایش می‌دهد. بنابراین حتماً از پوست خود مراقبت کنید اما از نور آفتاب نیز به میزان سالمی بهره ببرید.

ورزش کنید

یکی از بهترین راه‌های حفظ سلامت و قدرت استخوان‌ها ورزش است. فعال کردن بدن با پیاده‌روی، دوی آهسته، شنا، بدنسازی یا دیگر انواع ورزش‌ها، تراکم استخوان را حفظ کرده و جلوی پوکی استخوان را می‌گیرد.

منبع: tebyan.net


 

0
نوشته شده توسط تحریریه جامعه پزشکان ایران

درمان نابویایی پس از ابتلا به کرونا با قهوه

بیماری‌‌ها و راه درمان, پیشگیری بهتر از درمان , تغذیه سالم

 

به گزارش سایت icoff.ee

بعد کرونا چطور بویایی خود را به دست آورید

توصیه این است که مواد آشنا مانند سیر، پرتقال، قهوه و نعناع را دو بار در روز و به مدت چندین ماه استشمام کنید.

به گزارش بی‌بی‌سی فارسی محققان می‌گویند افرادی که پس از ابتلا به کووید ۱۹، حس بویایی خود را از دست داده و در صددند تا بار دیگر این حس را به‌دست آورند به جای درمان با استروئیدها تحت «آموزش بویایی» قرار بگیرند.

این فرآیندی است که شامل استشمام بوهای مختلف در طی چند ماه برای بازآموزی مغز به منظور تشخیص بوهای گوناگون است.

گروهی از متخصصان بین‌المللی می‌گویند که «آموزش بویایی» ساده و ارزان است و برخلاف استروئید درمانی عوارض جانبی بالقوه ندارد.

از دست دادن حس بویایی همراه با تب و سرفه مداوم از اصلی ترین علائم ابتلا به ویروس کروناست.

در بیشتر موارد، از بین رفتن حس بویایی پس از گذشت دوره بیماری نسبتا سریع بازمی گردد. اما از هر پنج نفر، یک نفر گفته‌اند که هشت هفته پس از ابتلا به کووید هنوز با این مشکل روبرو هستند.

یک روش درمانی توسط پزشکان، تجویز دوره‌ای از داروها تحت عنوان کورتیکواستروئیدهاست که باعث کاهش التهاب در بدن شده و تاکنون برای درمان بیماری‌هایی مانند آسم از آن‌ها استفاده می‌شود.

اما پروفسور کارل فیلپات از دانشکده پزشکی نورویچ که در این تیم تحقیقاتی حضور داشته، گفته است موارد کمی وجود دارد که نشان می‌دهد کورتیکواستروئیدها به کسانی که حس بویایی خود را از دست داده‌اند، کمک کرده است.

به گفته پروفسور فیلپات «از آن جا که این قبیل داروها عوارض جانبی بالقوه شناخته شده‌ای دارند، توصیه ما این است که نباید در این گونه موارد (از دست دادن حس بویایی بعد از ابتلا به کووید) تجویز شوند. خوشبختانه اکثر افرادی که بویایی خود را از دست می‌دهند، خود به خود حس بویایی‌شان برمی‌گردد.»

از جمله عوارض جانبی استروئیدها می‌توان به فشارخون بالا، تجمع مایعات در بدن و مشکلات تغییرات رفتاری و خلقی اشاره کرد.

به جای استروئید درمانی، پژوهشگران در مقاله‌ای که در ژورنال آلرژی و رینولوژی به چاپ رسانده‌اند “آموزش بویایی” را توصیه کرده‌اند.

این روش شامل استشمام چهار چیز با بوی مشخص، به راحتی قابل‌شناسایی و آشناست. به عنوان مثال پرتقال، نعناع، سیر و یا قهوه دو بار در روز و به مدت چند ماه است.

پروفسور فیلپات گفته تحقیقات نشان داده که ۹۰ درصد این افراد پس از شش ماه به‌طور کامل حس بویایی خود را بدست آورده‌اند.

به گفته او چنانچه در این مدت حس بویایی بازنگشت،«آموزش بویایی» به بازآموزی مسیرهای بویایی مغز کمک کرده تا بوهای مختلف را تشخیص دهد.

پروفسور فیلپات همچنین افزوده: «هدف از این روش بهبود براساس انعطاف‌پذیری عصبی است، یعنی توانایی مغز برای سازماندهی مجدد خود برای جبران یک تغییر یا آسیب.»

منبع: icoff.ee


 

0
نوشته شده توسط تحریریه جامعه پزشکان ایران

اثرات شگفت‌انگیز سیب بر سیستم‌ایمنی

بیماری‌‌ها و راه درمان, پیشگیری بهتر از درمان , تغذیه سالم

 

خوشبختانه، سیب در تمام فصول سال در کشورمان موجود است و سرشار از ویتامین‌ها، مواد معدنی، فیبر و آنتی اکسیدان‌ها می‌باشد. این‌ها همه مواد مغذی هستند که بدن برای دور کردن ویروس‌ها و سایر عفونت‌ها و بیماری‌ها نیاز دارد.

وقتی حرف از میان وعده‌های راحت و مغذی به میان می‌آید، نمی‌توانید سیب را نادیده بگیرید. این میوه یک میان‌وعده‌ی سیرکننده است که می‌توانید وقتی بیرون از خانه به سر می‌برید و یا زمانی که در محل کارتان هستید از آن لذت ببرید. خوشبختانه، سیب در تمام فصول سال در کشورمان موجود است و سرشار از ویتامین‌ها، مواد معدنی، فیبر و آنتی‌اکسیدان‌ها می‌باشد. این‌ها همه مواد مغذی هستند که بدن برای دور کردن ویروس‌ها و سایر عفونت‌ها و بیماری‌ها نیاز دارد.

بنابراین، آیا واقعاً مصرف روزانه یک سیب شما را از پزشک بی‌نیاز می‌کند؟ متخصصان هنوز در این‌باره مطمئن نیستند، اما تحقیقات سال ۲۰۱۵ نشان داد که به نظر می‌رسد بخشی از بزرگسالانی که با این عادت سالم زندگی می‌کنند، به داروهای تجویزی کمتری نیاز پیدا می‌کنند.

چه ترجیح دهید این میوه را به طور کامل نوش جان کنید و یا تکه‌های آن را با کره بادام‌زمینی و یا همراه سالاد خود میل نمایید،

لازم است از برخی از اثرات آن بر سیستم‌ایمنی‌تان مطلع شوید:

۱٫ کوئرسِتین آن به کنترل التهاب کمک می‌کند

سیب منبع غنی از مواد شیمیایی گیاهی است؛ مانند کوئرستین، که به اثرات آنتی‌اکسیدانی و ضدالتهابی که به تنظیم پاسخ‌های ایمنی بدن کمک می‌کند، شناخته شده است.

در اینجا خلاصه چگونگی عملکرد آن آمده است: رادیکال‌های آزاد نه تنها به سلول‌های شما آسیب می‌رسانند، بلکه ژن‌هایی را که موجب افزایش پاسخ التهابی می‌شوند را نیز فعال می‌کنند. التهاب مزمن با بسیاری از بیماری‌های جدی و مشکلات سلامتی مرتبط است؛ اما خوشبختانه، مطالعات نشان داده‌اند که کوئرستین می‌تواند نشانگرهای التهاب را کاهش دهد.

به نظر می‌رسد که به ویژه سیب‌های قرمز سرشار از این فلاوونوئید باشند. به یاد داشته باشید که پوست سیب را جدا نکنید در غیر این صورت این فواید را از دست خواهید داد، زیرا کوئرستین به طور ویژه در پوست سیب یافت می‌شود.

۲٫ فلاوونوئیدهای آن به تنظیم سیستم‌ایمنی بدن کمک می‌کنند

کوئرستین تنها آنتی‌اکسیدانی نیست که در سیب وجود دارد. این میوه همچنین دارای شماری از فلاوونوئیدهای دیگر مانند کاتِچین، اپی‌کاتچین، پروسیانیدین، فلوریدزین، اسید کوماریک، اسید کلروژنیک و اسید گالیک است که برای سیستم‌ایمنی و التهابی فوایدی دارند. در حقیقت، وقتی سیب‌ها با سایر میوه‌های محبوب مقایسه می‌شوند، دومین رتبه بالاترین فعالیت آنتی‌اکسیدانی و بالاترین مقدار فنولیک‌های آزاد را دارند.

تحقیقات نشان داده است که این نوع مواد شیمیایی گیاهی هم پاسخ‌های التهابی و ایمنی را تنظیم کرده و هم از بدن در برابر استرس اکسیداتیو محافظت می‌کنند.
اگرچه باید به خاطر داشته باشید که فلاوونوئیدهای موجود در سیب تا حد زیادی در پوست آن متمرکز شده و معمولاً در انواع دارای رنگ قرمز تیره‌تر، بیشتر یافت می‌شوند.

۳٫ پکتین آن از سلامت روده‌هایتان حمایت می‌کند

آیا می‌دانید بخش بزرگی از سیستم‌ایمنی بدن در دستگاه گوارش‌تان نهفته است؟ این بدان معنی است که سالم و متعادل نگه داشتن میکروبیوم، کلیدی برای اطمینان از آمادگی بدن برای مبارزه با عفونت‌ها است. سیب می‌تواند به حمایت از سلامت روده کمک کند زیرا نوع خاصی از فیبر محلول به نام پکتین را فراهم می‌نماید. مطالعه‌ای در سال ۲۰۱۰ نشان داد که وقتی زنان در روز دو عدد سیب مصرف می‌کنند، تنها بعد از دو هفته باکتری‌های خوب روده خود را افزایش می‌دهند.

طبق پژوهشی در سال ۲۰۱۹، یک سیب حاوی نزدیک به ۱۰۰ میلیون سلول باکتری است. توجه داشته باشید که این مطالعه همچنین نشان داد که به نظر می‌رسد سیب‌های ارگانیک نسبت به سیب‌های مرسوم، دارای مزیت بیشتری هستند، زیرا انواع متنوعی از باکتری را در خود جای داده‌اند.

۴٫ ویتامین C آن به فرآیندهایی که از شما در برابر عفونت‌ها محافظت می‌کنند، سوخت‌رسانی می‌کند

بر کسی پوشیده نیست که ویتامین C یکی از بهترین موارد دفاعی بدن در زمان رفع سرماخوردگی آزاردهنده و سایر بیماری‌هاست. با این وجود آنچه ممکن است ندانید این است که این ویتامین نقش‌های مختلفی در تقویت سیستم‌ایمنی بدن‌تان ایفا می‌کند.

مطالعات نشان داده‌اند که با مصرف ویتامین C بیشتر، می‌توانید سطح آنتی‌اکسیدان‌های خون را به میزان قابل توجه ۳۰% افزایش دهید که این خود می‌تواند به سیستم دفاعی بدن شما کمک کند تا از شما در برابر التهاب محافظت کند.
یک بررسی در سال ۲۰۱۷ نشان داد که ویتامین C همچنین سد اپیتلیال را در برابر عوامل بیماری‌زا تقویت و سلول‌های شما را در برابر استرس اکسیداتیو محیطی حفظ می‌کند.

یک سیب بزرگ حاوی حدود ۱۰/۳ میلی‌گرم ویتامین C است که ممکن است زیاد به نظر نرسد، اما ۱۱/۴% از نیاز روزانه شما را تأمین می‌کند. علاوه بر این، همچنین تحقیقات نشان داده‌اند که فعالیت آنتی‌اکسیدانی در یک وعده سیب (۱۰۰ گرم) معادل ۱۵۰۰ میلی‌گرم ویتامین C است.
حقیقت جالب: یک سیب خام با پوست تا ۱۱۵% ویتامین C بیشتر از یک عدد سیب بدون پوست دارد.

۵٫ فیبر محلول آن سلول‌های ایمنی را ضدالتهاب می‌کند

ارزشمندترین ماده‌ای که سیب داراست، فیبر است. یک سیب متوسط ۴/۴ گرم از ۲۵ گرم فیبر مورد نیاز روزانه شما را فراهم می‌کند. خب، این چه ارتباطی با سیستم ایمنی بدن شما دارد؟ در سال ۲۰۱۰ مطالعه‌ای نشان داد که فیبر محلول موجود در سیب «هویت» سلول‌های ایمنی را از پیش‌التهاب به ضدالتهاب تغییر می‌دهد. در حقیقت، پس از آنکه دانشمندان در همه موش‌ها بیماری ایجاد کردند فقط نیمی از موش‌هایی که از فیبر محلول تغذیه می‌کردند، در مقایسه با گروه دیگر، بیمار شدند، و ۵۰% زودتر بهبود یافتند. نویسندگان این مطالعه ادعا می‌کنند دلیل این اثر این است که فیبر محلول باعث افزایش تولید پروتئین ضدالتهابی به نام اینترلوکین ۴ می‌شود.

 

منبع: tebyan.net


 

0
نوشته شده توسط فرناز اخباری

سردردهای به نوع تنشی: اقدامات خود مراقبتی برای تسکین آن از دیدگاه مایو کلینیک (Mayo Clinic)

بیماری‌‌ها و راه درمان, پیشگیری بهتر از درمان, دارونامه, تغذیه سالم , فرناز اخباری

 

به گزارش سایت mayoclinic.org

سردردهای مکرر می‌توانند زندگی روزمره شما را مختل کنند. اما انتخاب سبک زندگی سالم می‌تواند به شما کمک کند تا درد از بین برود. با اصول اولیه، از جمله رژیم، ورزش و ریلکسیشن شروع کنید.

تقریباً همه با سردردهای تنشی آشنا هستند. اما این بدان معنا نیست که وقتی درد احساس می‌شود دنیا متوقف می‌شود. داروهای بدون نسخه یا نسخه پزشک ممکن است کمک کننده باشد، اما مراقبت از خود نیز می‌تواند از سردرد کوبنده جلوگیری کند.

انتخاب سبک زندگی سالم

یک سبک زندگی سالم می‌تواند سلامتی کلی را بهبود بخشد و از سردردهای تنشی جلوگیری کند.

در اینجا اصول اولیه وجود دارد:

  • طبق یک برنامه منظم غذاهای مقوی بخورید. از وعده‌های غذایی به ویژه صبحانه صرف نظر نکنید و روزانه مقدار زیادی آب بنوشید.
  • به‌طور منظم ورزش کنید. با ورزش مواد شیمیایی در بدن آزاد می‌شود که جلوی سیگنال‌های درد به مغز را می‌گیرد. با مشورت پزشک، هر ورزشی را که از آن لذت می‌برید، مانند پیاده‌روی، شنا یا دوچرخه‌سواری انتخاب کنید. به آرامی شروع کنید، ورزش بیش از حد شدید می‌تواند باعث ایجاد برخی از انواع سردردها شود.
  • به اندازه کافی بخوابید. هر روز در یک ساعت مشخص بخوابید و بیدار شوید (حتی آخر هفته‌ها). قبل از خواب ریلاکس کنید. اگر در عرض ۱۵ دقیقه به خواب نرفتید، بلند شوید و مطالعه کنید یا کاری که آرام‌بخش است انجام دهید تا خواب‌آلود شوید. از مصرف داروهایی (از جمله برخی داروهای سردرد) که حاوی کافئین و سایر محرک‌هایی هستند که می‌توانند خواب را تحت تأثیر قرار دهند، خودداری کنید.
  • از مصرف کافئین اضافی خودداری کنید. در حالی که کافئین ممکن است به مهار سردرد کمک کند، مصرف زیاد کافئین روزانه بیش از ۴۰۰ میلی‌گرم کافئین در روز (حدود چهار فنجان قهوه معمولی) می‌تواند باعث سردرد و تحریک‌پذیری شود. همچنین مصرف مداوم کافئین خطر سردرد را افزایش می‌دهد، به‌طوری که ترک کامل کافئین خواه به‌طور ناگهانی و یا کاهش آن به تدریج می‌تواند باعث ایجاد سردرد شود.
  • سیگار کشیدن را ترک کنید. نیکوتین موجود در دود سیگار باعث کاهش جریان خون در مغز می‌شود و باعث واکنش اعصاب پشت گلو می‌شود که ممکن است منجر به سردرد شود.

استرس‌تان را کنترل کنید

استرس و سردردهای تنشی اغلب دست به دست هم می‌دهند. برای کاهش استرس، این نکات ساده را امتحان کنید:

  • زندگی خود را ساده کنید. به دنبال راهی برای افزایش فعالیت‌ها یا کارهای روزمره نباشید. در عوض چیزهایی پیدا کنید که می‌توانید چند ساعتی کنار بگذارید.
  • کمی استراحت کنید. اگر احساس خستگی شدید می‌کنید، ممکن است چند حرکت کششی آهسته یا پیاده‌روی سریع سطح انرژی شما را تجدید کند.
  • بازدم انجام دهید. وقتی احساس می‌کنید سطح استرس شما بالاست، چندین نفس عمیق بکشید و تا ۱۰ بشمارید.
  • نگرش خود را تتغییر دهید.با افکار مثبت بیندیشید. فکر نکنید که چیزی غیرممکن است. به خود بگویید که در حال چالش هستید.
  • رها کنید. نگران چیزهایی نباشید که نمی‌توانیدآن را کنترل کنید.

انقباض عضلانی را کاهش دهید

انقباض عضلات می‌توانند سردردهای به نوع تنشی را تحریک کند. برای رفع گرفتگی عضلات گردن و شانه از گرما یا یخ استفاده کنید. از یک پد گرمایشی تنظیم شده در حالت ملایم، یا یک بطری آب گرم، یا دوش آب گرم یا حمام، کمپرس گرم یا حوله گرم استفاده کنید. یا یک بسته یخ (در پارچه پیچیده شده) یا یک پارچه دستشویی خنک روی قسمت جلوی سر خود بگذارید.

ماساژ دادن همچنین می‌تواند انقباض عضلانی و گاهی اوقات سردرد را تسکین دهد. شقیقه‌ها، پوست سر، گردن و شانه‌های خود را به آرامی با نوک انگشتان ماساژ دهید، یا گردن خود را به آرامی دچار کشش کنید.

ریلکس باشید

هر روز وقت خود را برای استراحت اختصاص دهید.

تمرینات تنفس عمیق را امتحان کنید:

  • به پشت دراز بکشید یا راحت بنشینید و پاها را صاف روی زمین قرار دهید. دستان در داخل پاها قرار گیرد.
  • خود را در مکانی آرام، شاید در ساحل یا جنگلی آرام، تصور کنید. این صحنه را در ذهن خود نگه دارید.
  • حداقل ۱۰ دقیقه به آرامی و عمیق دم و بازدم کنید.
  • وقتی کارتان تمام شد، یک یا دو دقیقه آرام بنشینید.

سعی کنید این تمرینات تنفسی یا شکل دیگری از آرامش را هر روز تمرین کنید.

یک دفتر خاطرات سردرد داشته باشید

یک دفتر خاطرات ممکن است به شما کمک کند تا مشخص کنید چه چیزی باعث سردردهای تنشی شما می‌شود. توجه داشته باشید که سردرد شما چه زمانی شروع می‌شود، به فعالیت‌هایتان هنگام شروع سردرد، مدت زمان سردرد و هر چیزی که آن را تسکین دهد توجه کنید. این دفتر خاطرات ممکن است به شما کمک کند الگوهایی را در عادت‌های روزمره خود پیدا کنید که به سردردهای تنشی شما کمک می‌کند.

با ایجاد تغییرات اضافی در سبک زندگی سالم، به دنبال بهبود در سردرد خود باشید.

 

منبع: mayoclinic.org


 

0
نوشته شده توسط فرناز اخباری

چگونه آلرژی‌های بهاری خود را کنترل کنیم؟

بیماری‌‌ها و راه درمان, پیشگیری بهتر از درمان , دارونامه , تغذیه سالم, فرناز اخباری

 

به گزارش سایت webmd.com

بهار زیباست، اما با این حال زمان مهمی برای آلرژی‌های فصلی است. با آزادسازی گرده گیاهان، میلیون‌ها نفر مبتلا به التهاب بینی می‌شنود و شروع به  عطسه می‌کنند.

هیچ درمانی قطعی وجود ندارد اما می‌توانید برای مهار آلرژی‌های بهار، می‌توانید اقداماتی نظیر مصرف دارو یا برخی عادت‌های خانگی، را انجام دهید.

علل آلرژی بهاری چیست؟

بزرگ‌ترین محرک آلرژی بهاره گرده گل‌ها است. درختان، علف‌ها و علف‌های هرز این دانه‌های ریز را در هوا آزاد می‌کنند تا گیاهان دیگر را بارور کنند. این مواد هنگامی که به بینی شخصی که آلرژی دارد وارد می‌شوند، سیستم‌ایمنی بدن‌شان نامنظم می‌شود.

سیستم‌ایمنی بدن به اشتباه گرده را خطری برای بدن می‌داند و آنتی‌بادی‌هایی آزاد می‌کند که به مواد حساسیت‌زا حمله می‌کند و منجر به ترشح مواد شیمیایی به نام هیستامین در خون می‌شود. هیستامین باعث تحریک آبریزش بینی، خارش چشم و سایر علائم می‌شود که در صورت داشتن آلرژی کاملاً به آن آشنا هستید.

گرده گل می‌تواند مایل‌ها مسافت‌ها را طی کند، بنابراین فقط مربوط به گیاهان محله شما نیست.

عوامل تشدیدکننده آلرژی عبارتند از:

درختان

  • توسکا؛
  • درخت زبان گنجشک؛
  • آسپن؛
  • راش؛
  • افرای سیاه؛
  •  سروازاد؛
  • چوب پنبه؛
  • سرو؛
  • نارون قرمز؛
  • درخت گردو؛
  • ارس؛
  • افرا؛
  • شاه‌توت؛
  • بلوط؛
  • زیتون؛
  • نخل؛
  • کاج؛
  • صنوبر؛
  • چنار؛
  • بید؛

چمن‌ها و علف‌های هرز:

  • برمودا؛
  •  بوریا؛
  • جانسون(قیاق)؛
  • ژوئن؛
  • باغی؛
  • چاودار چند ساله؛
  • Redtop(سرخ رنگ)؛
  • علف شوره‌زار؛
  • شیرین بهاری؛
  • تیموتی؛

در بعضی از روزهای بادی، باد این دانه‌های  ایجاد کننده عطسه را به هوا می‌برد، تعداد گرده‌ها به ویژه زیاد است. از طرف دیگر، در روزهای بارانی، باران مواد حساسیت‌زا را می‌شوید.

علائم آلرژی بهاری:

ممکن است علائم زیر را داشته باشید:

  • آبریزش بینی؛
  • چشمان خیس؛
  • عطسه کردن؛
  • سرفه کردن؛
  • خارش چشم و بینی؛
  • حلقه‎های سیاه زیر چشم.

تشخیص

پزشک‌تان ممکن است شما را برای آزمایش به یک متخصص آلرژی ارجاع دهند.

متخصص آلرژی ممکن است یک آزمایش پوستی به شما بدهد، که سطح پوست را با مقدار کمی آلرژن (آزمایش prick) خراش دهد یا یک  ماده حساسیت‌زا رقیق‌شده را در زیر پوست بازو یا پشت شما تزریق کند. اگر به این ماده حساسیت داشته باشید، یک برآمدگی کوچک قرمز (به نام کهیر یا کندو مانند) ایجاد می‌شود. بعضی اوقات، ممکن است آزمایش خون بدهید.

درمان‌های آلرژی با نسخه و بدون نسخه

بسیاری از داروها وجود دارند که می‌توانند علائم آلرژی را کاهش دهند.

آن‌ها عبارتند از:

آنتی‌هیستامین‌ها :با کاهش میزان هیستامین در بدن، عطسه، استشمام و خارش را کاهش می‌دهند.

مواد ضداحتقان : رگ‌های خونی مجاری بینی را کوچک می‌کند تا گرفتگی و تورم آن برطرف شود.

ترکیبات آنتی‌هیستامین و ضداحتقان: اثرات هر دو دارو را ترکیب می‌کنند.

داروهای ضداحتقان اسپری بینی: گرفتگی را برطرف می‌کنند و ممکن است بدون برخی از عوارض جانبی، سریع‌تر از داروهای ضداحتقان دهانی، مسدود شدن مجاری بینی را برطرف کنند.

اسپری‌های استروئیدی بینی: التهاب را تسکین می‌دهند و درمان اولیه ترجیحی هستند. سه داروی بودزونید (آلرژی رینوکورت)، فلوتیکازون (فلوناز) و تریامسینولون (Nasacort Allergy 24HR)، بدون نسخه در دسترس هستند. اسپری بینی کرومولین سدیم می‌تواند قبل از ایجاد علائم آلرژی با جلوگیری از ترشح هیستامین، از احتقان بینی جلوگیری کند.

قطره‌های چشمی: خارش چشم را از بین می‌برد. کتوتیفن (زادیتور) بدون نسخه در دسترس است.

حتی اگر می‌توانید این داروهای آلرژی را بدون نسخه پزشک خریداری کنید، بهتر است البته ابتدا با پزشک خود صحبت کنید تا مطمئن شوید که داروی مناسب را انتخاب کرده‌اید. برخی از آنتی‌هیستامین‌ها باعث خواب‌آلودگی شما می‌شوند، بنابراین اگر در طول روز آن‌ها را مصرف می‌کنید مراقب باشید.

انواع دارو غیرخواب‌آور نیز موجود است. اگر احساس می‌کنید بیش از چند روز به آنتی‌هیستامین‌ها و ضداحتقان‌های بدون نسخه نیاز دارید، با پزشک خود صحبت کنید.

آیا درمان‌های بدون نسخه را امتحان کرده‌اید و به چیز دیگری نیاز دارید؟

پزشک ممکن است برای‌تان دارویی تجویز کند، تزریق‌هایی برای آلرژی یا قرص‌های ایمونوتراپی زیر زبانی را توصیه کند. بسیاری از اسپری‌های استروئیدی بینی با نسخه نیز در دسترس هستند.

در ایمنی درمانی  دوزهای آلرژن را به تدریج افزایش می‌دهند تا زمانی که بدن بتواند آن را کنترل کند. این درمان می‌تواند علائم شما را برای مدت طولانی‌تری نسبت به سایر داروهای آلرژی تسکین دهد. اگرچه برای همه مفید نیست، اما می‌تواند علائم برخی افراد را برای چند سال از بین ببرد.

آیا داروهای طبیعی برای آلرژی وجود دارد؟

روش آبیاری بینی: از ترکیب آب گرم، حدود یک چهارم قاشق چای‌خوری نمک و یک چهارم قاشق چای‌خوری جوش‌شیرین برای پاک‌سازی مخاط و باز شدن مجاری سینوس استفاده می‌شود.

می‌توانید از یک بطری فشرده یا نتی‌پات که شبیه یک قوری کوچک است استفاده کنید. برای تهیه محلول از آب مقطر، مایع استریل یا آب جوشیده شده قبلی استفاده کنید. همچنین مهم است که بعد از هر بار استفاده، دستگاه را بشویید و بگذارید تا خشک شود.

برخی دیگر در مورد میزان سودمند بودن آنها تحقیقات مختصری انجام داده‌اند:

گیاه باتربر:

این گیاه که از یک درختچه اروپایی است، برای تسکین علائم آلرژی فصلی مفید است. برخی از مطالعات نشان می‌دهد که گیاه باتربر عصاره‌ای به نام Ze 339 در خود دارد که برخی از آنتی‌هیستامین‌ها دارد که در کاهش علائم آلرژی نیز موثر است.

کوئرستین:

این ماده غذایی در پیاز، سیب و چای سیاه یافت می‌شود. و در تحقیقات نشان داده شده است که از ترشح هیستامین جلوگیری می‌کند.

گزنه:

اگرچه برخی از افراد برای درمان علائم آلرژی از برگ‌های گزنه سوزنی خشک شده استفاده می‌کنند، اما تحقیقات زیادی برای اثبات اثر آن انجام نشده است.

قبل از شروع هر محصول گیاهی با پزشک خود صحبت کنید. برخی از آن‌ها می‌توانند عوارض جانبی ایجاد کنند یا ممکن است با داروهای مصرفی شما تداخل داشته باشد.

۵ نکته برای دور نگه داشتن گرده‌های گل:

  1. سعی کنید هر زمان که تعداد گرده‌ها در هوا بسیار زیاد است در خانه بمانید. این حالت معمولاً صبح‌ها به اوج خود می‌رسند.
  2. درها و پنجره‌ها را در ماه‌های بهار بسته نگه دارید تا مواد حساسیت‌زا بیرون از خانه بماند. دستگاه تصفیه هوا نیز ممکن است کمک کند.
  3. فیلترهای هوا را در خانه مرتباً تمیز کنید. همچنین قفسه‌های کتاب، دریچه‌ها و سایر مکان‌هایی را که گرده‌ها می‌توانند جمع شوند تمیز کنید.
  4. پس از بیرون رفتن موهای خود را بشویید، زیرا ماده آلرژی‌زا می‌تواند در آنجا جمع شود.
  5. هفته‌ای دو بار جارو برقی بزنید. از ماسک استفاده کنید، زیرا جاروبرقی می‌تواند گرده، گرد و غبار موجود در فرش را به هوا ببرد.

 

منبع: webmd.com


 

1
نوشته شده توسط فرناز اخباری

کنار آمدن با شرایط از دست دادن بویایی و چشایی از دیدگاه مدرسه عالی پزشکی دانشگاه هاروارد

بیماری‌‌ها و راه درمان, پیشگیری بهتر از درمان , تغذیه سالم, فرناز اخباری

 

به گزارش سایت health.harvard.edu

وقتی‌که یک تکه لیمو را برای چایم برش می‌دادم، متوجه شدم که نمی‌توانم بوی خاص مرکبات را تشخیص دهم. و حتی مشخص شد که من مزه مربای هلو روی نان تست هم نمی‌توانم تشخیص دهم. به نظر می‌رسید که یک شبه، حس بویایی و چشایی من از بین رفته است.

در روزهای قبل از آن بدن درد و لرز داشته‌ام که آن را به دلیل سرماخوردگی اواخر زمستان دانستم – فکر کردم هیچ مسکن و مراقبت کوتاه مدت نمی‌تواند به من کمک کند.

اما در همان روز در یکی از مقالات روزنامه در مورد از دست دادن بویایی و چشایی در بیماران مبتلا به COVID-19 دیدم و فهمیدم که احتمالا این ویروس را گرفته‌ام. در حالی که من آن‌قدر خوش شانس بودم که سرانجام بدون رفتن به بیمارستان یا حتی شرایط بدتر از آن بهبود یافتم، ماه‌ها پس از دریافت آزمایش منفی COVID‌ام، حس بویایی و چشایی من هنوز به‌طور کامل بهبود نیافته است.

من تنها کسی نبودم که این مشکل را داشتم. طبق گزارش اخبار و گزارش جهانی، در ۸۶٪ از بیماران مبتلا به COVID-19 خفیف تا متوسط، بیش از شش میلیون نفر مشکلات مربوط به حس بویایی خود را گزارش کرده‌اند، در حالی که درصد مشابهی نیز دچار تغییرات در درک چشایی شده‌اند.

«حس چشایی و بویایی با هم کار می‌کنند تا درک عطر و طعم را ایجاد کنند.» این حالت از دست دادن بویایی و چشایی به علت ویروس‌های تنفسی صدماتی وارد کرده که برای بسیاری از افراد، بهبود علایم کند بوده است.

از دست دادن بو در سلامتی و کیفیت زندگی ما تأثیر می‌گذارد

حواس ما، بویایی، بینایی، شنوایی ، چشایی و لامسه راه ارتباطی ما به دنیایی که در آن زندگی می‌کنیم، هستند. اگر دو راه ارتباطی از ۵ راه از بین بروند، ۴۰٪ ورودی حسی ما از بین رفته است. حس‌ها به زندگی روزمره ما معنی می‌دهند.

آن‌ها کاملاً با احساسات ما گره خورده‌اند. از دست دادن بویایی یا چشایی ممکن است به سختی تنگی‌نفس یا خستگی ناتوان کننده‌ای که افراد زیادی پس از COVID تجربه کرده‌اند، شدید به نظر نرسد، اما این تأثیر می‌تواند کاملاً باعث تضعیف روحیه شود.

دیگر نمی‌توانید بوی آشنا را حس کنید، یا غذای مورد علاقه خود را بچشید.

نویسنده و شاعر، دایان آکرمن، این مزه‌ها و بوی‌های خاص را به عنوان «موفقیت بزرگ زندگی» توصیف می‌کند.

از دست دادن بویایی و چشایی همچنین می‌تواند بر سلامتی ما تأثیر بگذارد، باعث کم اشتهایی و کاهش وزن نامطلوب شود. دیگر مبتلایان به آنوسمیا( کسانی که حس بویایی را از دست دادن) قادر به لذت بردن از غذا نیستند، ممکن است به اندازه کافی غذا نخورند یا وعده‌های غذایی را به‌طور کامل کنار بگذارند. حتی می‌تواند خطری برای ما داشته باشد، زیرا در تشخیص آتش‌سوزی، نشت گاز یا غذای فاسد دچار مشکل می‌شویم و در نتیجه در معرض خطر قرار داریم.

همه این تأثیرات نشان‌دهنده ارتباط افسردگی و اضطراب مرتبط در مطالعات اخیر در بیماران دارای آنوسمی پس از COVID می‌باشد. نویسندگان هنوز در مورد این‌که آیا این مسئله در اصل به علت از دست دادن بو یا طعم می‌باشد یا به علت تأثیر ویروس بر روی سیستم عصبی مرکزی می‌باشد، دچار تردید می‌باشند.

با این حال، یک چیز را به‌طور قطع می‌دانیم: خلق‌وخو و حس بویایی به‌طور پیچیده‌ای با هم در ارتباط هستند. ۵۰۰۰ کاربر مبتلا به آنوسمی پس از COVID می‌توانند این موضوع را تأیید کنند.

بهبودی از دست دادن حس بویایی و چشایی

خبر خوب این است که نورون‌های بویایی قادر به بازسازی هستند. خبر بد این است که هر کسی به سطح عملکرد قبل از COVID خود باز نخواهد گشت. و متأسفانه، ممکن است بعضی از ما اصلاً حس بویایی یا چشایی خود را به دست نیاوریم. به گفته برخی از متخصصان، بیماران با از دست دادن حس بویایی پس از ویروس تقریباً ۶۰ تا ۸۰ درصد احتمال بازیابی برخی از عملکردهای بویایی خودرا در طی یک سال دارند. از آن‌جایی که حس بویایی به دلیل افزایش سن معمولاً کاهش می‌یابد، بهبودی در افراد مسن بیش‌تر طول می‌کشد و یا به‌طور کامل بهبود نمی‌یابند.

از آن‌چه که می‌توانید تجربه کنید لذت ببرید و ذهن خود را درگیر کنید

برای تحریک اعصاب بویایی، بیشتر متخصصان آموزش بویایی، برنامه روزانه استشمام اسانس‌ها مانند لیمو، اکالیپتوس، میخک ، گلاب و سایر موارد را توصیه می‌کنند. اگر از دست دادن بویایی رنج می‌برید، ناامید نشوید اگر برخی از اسانس‌ها با آنچه انتظار داشتید بوی متفاوت دارند: تشخیص تحریف شده بویایی همراه با از دست دادن بو (تروپوزمیا (اختلال در تشخیص بو )) غیرمعمول نیست.

اصل ذهن آگاهی در اینجا نقش مهمی دارد. اگر به هیچ‌وجه نمی‌توانید اسانس‌ها را بو کنید و تشخیص دهید، سعی کنید آن بو را به خاطر بسپارید. به عبارت دیگر، ذهن خود را درگیر ایجاد احساس کنید.

هنگام غذا خوردن، اگر نمی توانید طعم کامل یک غذا را بچشید، به طعم‌های اصلی شیرین، تلخ، ترش، نمکی یا اومامی(طعم خوشایند) و همچنین به بافت غذا و احساس آن در دهان خود توجه کنید.

این به شما کمک می‌کند تا به جای آن‌چه که قبلا می‌توانستید، و روی آن‌چه هنوز می‌توانید بچشید تمرکز کنید. به‌عنوان مثال، وقتی شکلات تلخ می‌خورم، می‌توانم فقط طعم تلخ و شیرین را بچشم. برای عطر و طعم دانه‌های کاکائو، من هنوز هم باید به حافظه خود اعتماد کنم.

نکات و استراتژی‌های کنار آمدن با شرایط بیماری

در تمرینات خود با بیماران مبتلا به از دست دادن حس بویایی و چشایی پس از COVID و در بهبودی خودم، راهکارهای مقابله‌ای زیر را مفید دانسته‌ام.

  • احساسات خود را در مورد از دست دادن حس بویایی و چشایی مدنظر داشته باشید.
  • برای راهنمایی، با یک متخصص گوش، حلق و بینی مشورت کنید.
  • غذاهای پرادویه درست کنید.
  • امید به بهبودی را حفظ کنید.
  • احساس قدردانی داشته باشید، شما از یک بیماری بالقوه کشنده(کرونا) جان سالم به در برده‌اید.
  • برای کمک بیشتر، به یک مشاور مراجعه کنید یا به یک گروه پشتیبانی بپیوندید.

 

منبع: health.harvard.edu


 

 

 

0
نوشته شده توسط تحریریه جامعه پزشکان ایران

مادران باردار قهوه ننوشند

بیماری‌‌ها و راه درمان, پیشگیری بهتر از درمان, تغذیه سالم, بهداشت بانوان , بارداری و زایمان

 

به گزارش سایت icoff.ee

تحقیقات دانشمندان نشان داده که مصرف قهوه در زنان باردار می‌تواند بر وزن نوزاد تاثیر بگذارد.

به نقل از اسپوتنیک، زنان بارداری که قهوه می‌نوشند، در آینده بچه‌هایی با وزن و اندازه بدن کوچک‌تری نسبت به کسانی که قهوه نمی‌نوشند، به دنیا می‌آورند. این نتیجه‌ای است که دانشمندان انستیتوی ملی بهداشت کودکان و رشد انسانی یونیس کندی شرفر به آن رسیده‌اند.

دکتر کاترین ال. گرانتز یکی از نویسندگان این مطالعه می‌گوید: «بهتر است مادران پابه‌‌ماه از نوشیدنی‌های کافئین‌دار فاصله بگیرند.»

دانشمندان داده‌های بیش از دو هزار زن را که در هفته‌های هشتم تا سیزدهم بارداری بودند، تجزیه و تحلیل کردند. آن‌ها سالم بودند و سیگار نمی‌کشیدند و از ۱۰ تا ۱۳ هفته نمونه‌های خون اهدا کردند که از نظر محتوای کافئین و پاراگزانتین (یکی از ترکیب‌های تولید‌شده در هنگام تجزیه) مورد بررسی قرار گرفت.

این تحقیق نشان داد نوزادان زنانی که روزانه حدود ۵۰ میلی گرم کافئین مصرف می‌کنند (معادل نصف فنجان قهوه)، ۶۶ گرم سبک‌تر از نوزادان مادرانی هستند که قهوه نمی‌نوشند.

به گفته دانشمندان، کافئین باعث تنگی عروق خونی در جنین می‌شود که می‌تواند خون‌رسانی به جنین را کاهش داده و رشد آن را آهسته کند. علاوه بر این، محققان بر این باورند که این ماده می‌تواند به طور بالقوه کار هورمون‌های استرس را در کودک مختل کند و او را در معرض خطر افزایش وزن سریع و چاقی پس از تولد قرار دهد. همچنین احتمال ابتلا به بیماری‌های قلبی و دیابت در آینده را افزایش می‌دهد.

تحقیقات قبلی نشان داده است که حتی مصرف متوسط ​​کافئین در دو فنجان نوشیدنی می‌تواند منجر به کاهش رشد داخل رحمی شود و همچنین احتمال کم‌وزنی هنگام تولد را افزایش دهد.

منبع: icoff.ee


 

 

 

0
1 14 15 16 17 18 46