نوشته شده توسط تحریریه جامعه پزشکان ایران

خطر خوردن قهوه و مبتلا شدن به آب سیاه در چشم

بیماری‌‌ها و راه درمان, پیشگیری بهتر از درمان , تغذیه سالم

 

به گزارش سایت icoff.ee

به نقل از دیلی‌میل، محققان هشدار می‌دهند مصرف روزانه ۴ فنجان قهوه ممکن است خطر ابتلا به گلوکوم تهدیدکننده‌ی بینایی را چهار برابر کند.

گلوکوم یا آب سیاه به گروهی از بیماری‌های چشمی گفته می‌شود که در آن عصب بینایی دچار آسیب می‌شود. از آنجا که این عصب اطلاعات جسمی را که دیده می‌شود به مغز می‌برد هنگامی که آسیب می‌بیند، بینایی کاهش خواهد یافت که میزان آن به شدتِ تخریب عصب بینایی بستگی دارد. میزان دید که در اثر آب سیاه از بین می‌رود غیرقابل‌بازگشت است.

متخصصان بیمارستان «Mount Sinai» در نیویورک رژیم غذایی و سلامتی ۱۲۰ هزار بزرگسال را مورد مطالعه قرار دادند و دریافتند، کافئین در کسانی که به جهت ژنتیکی ممکن است در معرض گلوکوم باشند تأثیر دارد و ریسک ابتلای آنها را به میزان قابل توجهی افزایش می‌دهد. همچنین به گفته محققان اگر این افراد بیش از تقریباً سه فنجان قهوه در روز مصرف می‌کنند، میزان گلوکوم ۳/۹ برابر بیشتر از کسانی است که کافئین کمتری مصرف می‌کنند و در گروه کم خطر ریسک ژنتیکی قرار دارند. برای این افراد، چهار فنجان قهوه در روز ۰/۳۵ میلی‌متر جیوه فشار چشم را افزایش می‌دهد.

به گفته تیم تحقیق، این یافته‌ها نشان می‌دهد، افرادی که سابقه خانوادگی گلوکوم دارند، بهتر است مصرف روزانه کافئین را کاهش دهند.

طبق برآورد موسسه ملی مراقبت‌های بهداشتی، در انگلیس، گلوکوم ۱۰ درصد از کل موارد مربوط به نابینایی را تشکیل می‌دهد.

لوئیس پسکواله از محققان این پژوهش می‌گوید: در این مطالعه نشان دادیم که رابطه نامطلوبی بین مصرف زیاد کافئین و گلوکوم فقط در بین افرادی که بالاترین امتیاز خطر ژنتیکی را برای افزایش فشار چشم دارند، مشهود است.

آنتونی خواجا همکار نویسنده که دانشیار کالج دانشگاه چشم پزشکی لندن (UCL) و جراح چشم در بیمارستان چشم مورفیلدز است، می‌گوید: «مطالعه بیوبانک انگلستان به ما کمک می‌کند تا بیش از هر زمان دیگری در مورد چگونگی تأثیر ژن‌ها بر خطر ابتلا به گلوکوم و نقشی که رفتار‌ها و محیط زیست می‌تواند داشته باشد، یاد بگیریم. ما مشتاقانه منتظر گسترش دانش خود در این زمینه هستیم.»

منبع: icoff.ee


 

0
نوشته شده توسط شیرین کریمی

اگر کودک شما غذا نمی‌خورد چه کاری می‌توانید بکنید؟

بیماری‌‌ها و راه درمانپیشگیری بهتر از درمان , بهداشت کودکان , شیرین کریمی , تغذیه سالم, والدین موفق

 

به گزارش سایت healthline.com

ممکن است بسیاری از والدین به خاطر غذا نخوردن کودک‌شان مدام احساس سرخوردگی کنند. ممکن است امتناع از غذاخوردن از چیزهای کم شروع شود، مثلاً در برابر نوعی خوراکِ مرغِ «بد» یا کلم بروکلی «بدبو» رو برگردانند و آن را پس بزنند.

یا شما برای هر وعده غذایی سه غذای تکراری را هر روز درست می‌کنید چون کودک‌تان غیر از آنها چیزی نمی‌خورد، و فکر می کنید آیا کودک نوپای شما واقعاً می‌تواند با رشته فرنگی کره‌ای، کراکر و تکه‌های سیب زنده بماند.

قبل از اینکه بیفتید به جنگ و جدل با کودک‌تان سر هر وعدۀ غذایی یا اینکه برای صبحانه، ناهار و شام فقط غلات سرو کنید به خاطر داشته باشید که امتناع از غذا خوردن رفتاری معمول در دوران کودکی است.

و در بیشتر موارد دلیل مهمی ندارد و به خاطر چیزهای کاملاً طبیعی رخ می‌دهد، مانند:

  • ترجیح شخصی (اعتراف: ما همیشه از گل کلم لذت نمی‌بریم، اگرچه مزایای آن غیرقابل انکار است)؛
  • گرسنه نبودن؛
  • اکراه در امتحان‌کردن غذای جدید؛
  • بیماری‌های شایع دوران کودکی (مانند گلو درد یا شکم درد)؛
  • آن روز روزِ او نیست یا حال و حوصله ندارد (همه ما این روز را داریم).

اما گاهی اوقات مسائل جدی تری در کار است. و اگر هم مسئله‌ای جدی نباشد، شما نمی‌خواهید این رفتار به یک عادت مادام‌العمر تبدیل شود. بنابراین مهم است که درک کنید چرا کودک کوچک شما از خوردن غذا امتناع می‌ورزد و همچنین روش‌های تشویق داشتن رابطه سالم با غذا را بدانید.

آیا فقط بدغذا بودن است؟

وقتی کودک از خوردن غذا امتناع می‌کند، اولین کاری که بسیاری از والدین انجام می‌دهند این است که به کودک برچسب بدغذا بودن می‌زنند. اما مهم است که بدانیم معنای واقعی این برچسب چیست و این تنها دلیل امتناع از غذا خوردن در کودکان نیست.

فرد بدغذا معمولاً فردی است که از خوردن انواع خاصی از غذا امتناع می‌کند یا فقط می‌خواهد یک نوع غذا را بارها و بارها بخورد.

در حالی که بقیه اعضای خانواده در وعده‌های غذایی از غذاهای متنوعی استفاده می‌کنند ، ممکن است آنها فقط ناگت مرغ یا ساندویچ کره بادام زمینی و ژله بخواهند. در بسیاری از موارد، امتناع آنها ارتباط زیادی با ترجیحات آنها دارد.

از طرف دیگر، علاوه بر ترجیحات محدودکننده، ممکن است با برخی از غذاها موارد دیگری مانند داشتن حالت تهوع یا مشکل در بلعیدن یا جویدن را نیز مشاهده کنید. گرچه این مورد غیر معمول است، اما این‌ها می‌تواند نشانۀ این باشد که کودک شما فقط لجبازی نمی‌کند. ممکن است یک مشکل اساسی وجود داشته باشد، که بعداً به آن خواهیم پرداخت.

مسئله هرچه باشد، نباید سعی کنید کودک را مجبور به غذا خوردن کنید. اما وظیفۀ شما هم این نیست که تبدیل به یک آشپز سفارشِ غذای فوری شوید. یکی از روش‌های بهتر این است که سعی کنید حداقل یکی از غذاهای ترجیحیِ سالم آنها را در هر وعده غذایی داشته باشید در حالی که غذاهای دیگری را هم ارائه می‌دهید.

می توانید به آنها اجازه دهید فقط آنچه را که دوست دارند در بشقاب بخورند (یا بگذارند). ممکن است برنج و کلم بروکلی را کنار بزنند، اما مرغ را با اشتها بخورند. نکتۀ اصلی این است که غذاهای متنوعی در دسترس داشته باشید و مثبت‌نگر باشید.

برای موفقیت در زمان صرف غذا آماده شوید

در اینجا چند ایده آورده شده است که ممکن است فرد بدغذای شما را ترغیب کند که وقتی سر میز غذا نشسته است از غذاهای مختلف کمی امتحان می‌کند از وعده غذایی لذت ببرد.

موقع صرف غذا حواس‌پرتی‌ها را کم کنید

استفاده از تبلت، تلفن هوشمند و تماشای تلویزیون در زمان صرف غذا باعث می‌شود کودک علاقه خود به غذا خوردن را از دست بدهد. اگرچه به نظر می‌رسد اینها راهی برای ساکت‌کردن و شمغول نگه داشتن آنهاست، اما بهتر است استفاده از وسایل الکترونیکی و سایر عوامل حواس‌پرتی را هنگام غذا خوردن محدود کنید. می‌توانید با کنار گذاشتن تلفن همراه خود نیز این کار را اجرا کنید!

با تمرکز بر غذا، گفت‌وگو و پیوندهای خانوادگی ، ممکن است غذا خوردن برای کودک شما آسان تر باشد. همچنین، اطمینان حاصل کنید که مکان غذا خوردن آرام بوده و همه فضایی کافی برای لذت بردن از وعده غذایی خود را دارند. صندلی متناسب با کودک خود پیدا کنید تا در میز راحت باشد.

وعده‌های غذایی مناسب را سرو کنید

شاید مشکل این نباشد که کودک شما از خوردن غذا امتناع می‌ورزد، بلکه او از خوردن تمام غذایی که در بشقاب است خودداری می‌کند. به یاد داشته باشید، کودکان به اندازۀ بزرگسالان به غذا احتیاج ندارند. بنابراین اگر در بشقاب آنها زیاد غذا بگذارید، ممکن است تمام نشوند. این دلیلش غذانخوردن آنها نیست، بلکه دلیلش سیربودن آنهاست.

سعی کنید مقدار کمتری غذا در بشقاب کودک‌تان بگذارید. آنها همیشه می‌توانند مقدار بیشتری غذا درخواست کنند.

همچنین به یاد داشته باشید که ممکن است کودک در وهله اول گرسنه نباشد. کودکان، به ویژه خردسالان، ممکن است در طول یک روز یا حتی چند روز تا چند هفته تغییرات زیادی در اشتهای خود داشته باشند. لازم نیست کودک در هر وعدۀ غذایی (مثل بزرگسالان) غذا بخورد.

زمان غذا را خیلی نزدیک به زمان خواب قرار ندهید.

نشاندن و غذاخوراندن به یک کودک خواب‌آلود و بی‌قرار می‌تواند یک چالش باشد. بنابراین وعده‌های غذایی را خیلی نزدیک به زمان خواب یا خیلی زود قبل یا بعد از هر فعالیتی تنظیم نکنید. اگر این معنی‌اش این است که برای تنظیم‌شدن با برنامه همه باید چندین وعدۀ غذایی داشته باشید، اشکالی ندارد.

استرس زمان غذا را از بین ببرید

مجبور کردن ، فشار آوردن یا فریاد کشیدن سر کودک برای غذاخوردن به او کمک نمی‌کند. وقتی ناراحت شوند یا شروع به گریه کنند، احتمال غذا خوردن از بین می‌رود. بنابراین وقتی می‌خواهید او را به غذاخوردن تشویق کنید، زیاد به او فشار وارد نکنید.

بگذارید کودک در تهیه غذا مشارکت کند

اگرچه بسیاری از کودکان خردسال دوست دارند هر روز یک نوع غذا بخورند، اما تنوع می‌تواند هیجان را به یک وعده غذایی اضافه کند. اگر متوجه شدید که همان نوع غذا را بارها و بارها سرو می‌کنید – شاید حتی به این دلیل باشد که کودک شما در وهله اول آن غذا را درخواست کرده است – ممکن است تغییر شرایط به شما کمک کند.

بگذارید فرزندتان در انتخاب و امتحان غذاهای جدید به شما کمک کند. آنها را برای کمک به برنامه‌ریزی، خرید و تهیه غذا تشویق کنید. اگر فرزندان به تهیه غذا کمک کنند، ممکن است از خوردن غذا بیشتر هیجان‌زده شوند.

غذاها و نوشیدنی‌های بین وعده‌های غذایی را کم کنید

بعضی از کودکان وقتی بیش از حد میان‌وعده یا نوشیدنی در طول روز خورده‌اند، از خوردن غذا امتناع می‌کنند. آنها معدۀ کوچکتری دارند، بنابراین خیلی زود سیر می‌شوند. و اگر کودکی سر سفره احساس گرسنگی نکند، کمتر غذا می‌خورد.

بنابراین در عین حال که نمی‌خواهید کودکان واقعاً گرسنگی بکشد شاید بخواهید میان‌وعده‌های ساده را حذف کنید- مثلاً یک ظرف کلوچه روی میز  را حذف کنید چون این کلوچه‌ها می‌تواند باعث خوردنِ بی‌فکر و پرکردن شکم شود.

سبک غذا خوردن کودک خود را بفهمید

بسته به نوع غذا خوردن کودک شما، ممکن است در ساعات مختلف روز به مقدار کمتری غذا نیاز داشته باشد. بنابراین شاید کودک شما از خوردن غذا در وعدۀ شام خودداری می‌کند، ولی در عین حال مقدار زیادی صبحانه یا ناهار می‌خورد.

آیا مشکل مسئله‌ای مربوط به حس است؟

واقعیت این است که بیشتر مواردی که ممکن است باعث شود کودک خردسال از خوردن غذا امتناع کند کاملاً – و شاید به طرزی ناامیدکننده – طبیعی است. به زندگی پدرومادرها خوش آمدید.

اما مواردی وجود دارد که بسیار نادر است، اما وقتی بروز می‌کند بیشتر نگران‌کننده است.

مثلاً کم پیش می‌آید که بعضی از کودکانی که غذا خوردن امتناع می کنند با غذا مشکلات حسی داشته باشند. این کاملاً متفاوت از بدغذابودن است. از آنجایی که فرد بدغذا ممکن است غذایی را دوست نداشته باشد، خوردن این ماده غذایی باعث بیشترشدن مسائل مربوط به احساسِ او نسبت به غذا نمی‌شود.

کودکانی که مشکلات حسی دارند ممکن است به برخی از بافت‌های غذایی یا رنگ‌های غذایی حساس باشند. این مسائل از کودکی به کودک دیگر متفاوت است. به عنوان مثال، اگر کودک فقط تحمل خوردنِ غذاهای نرم را دارد، هنگام خوردن هر چیزی با بافت ترد ممکن است حالت تهوع پیدا کند.

اگر کودک شما با یک مشکل حسی در توانایی غذا خوردن روبرو شده است، برای حل این مسئله باید حس او را فهمید و غذاهایی به او معرفی کرد که حواس او را جلب کند. بنابراین اگر کودک شما نمی‌تواند غذاهای سبز را تحمل کند، اما با غذای نارنجی یا زرد مشکلی ندارد، می‌توان سیب‌زمینی شیرین و هویج بیشتری به فهرست اضافه کرد.

برخی از کودکان از تغذیه‌درمانی نیز بهره‌مند می‌شوند، تغذیه‌درمانی می‌تواند به آنها در ایجاد الگوها و رفتارهای تغذیه سالم کمک کند. این نوع درمان می‌تواند به کسانی که در جویدن، بلع یا خوردن برخی بافت‌های غذایی مشکل دارند کمک کند و مشکلات دیگر مربوط به غذا را برطرف کند.

آیا مشکل مهارت حرکتی دهانی است؟

اگر کودک خردسال شما از نظر تغذیه‌ای مشکل دارد، ممکن است مشکل مربوط به مهارت حرکتی دهان باشد و یا با سازوکار غذاخوردن مشکل داشته باشد. (باز هم، این بسیار نادرتر از «بدغذایی» است، اما برخی از کودکان آن را تجربه می‌کنند).

داشتن مشکل حرکتی دهان، می‌تواند باعث شود کودک شما هنگام غذاخوردن سرفه کند، حالت خفگی به او دست دهد یا حالت تهوع پیدا کند. این مشکل می‌تواند باعث استرس یا اضطراب مربوط به غذا شود و اگر کودک شما با این مشکل دست و پنجه نرم کند و نتواند خوب غذا بخورد، در طولانی مدت منجر به کمبود تغذیه می‌شود. تغذیه درمانی نیز ممکن است به کودک شما کمک کند تا بر این مسئله غلبه کند.

آیا مشکل به دردداشتن مربوط است؟

اگر امتناع از خوردن مشکلی نسبتاً جدید باشد، مسئله می‌تواند چیزی باشد که غذاخوردن را دردناک می‌کند. این در صورتی است که علائم دیگری از بیماری مانند تب یا اسهال در کودک شما دیده شود. به جای اینکه از کودک خود ناامید شوید، (اگر آنها سن کافی برای پاسخ دادن دارند) از او سوال بپرسید تا ریشه اصلی مشکل را پیدا کنید.

برخی از موضوعاتی که می‌توانند غذاخوردن را دردناک کنند عبارتند از:

  • دندان درآوردن؛
  • دندان درد؛
  • گلو درد؛
  • رفلکس اسید یا سوزش سر دل.

بعضی از کودکان در صورت بروز مشکلات دیگر ممکن است از غذا خوردن امتناع کنند. یبوست باعث می‌شود معده کودک شما احساس نفخ کند و این می تواند اشتهای او را تحت تأثیر قرار دهد.

یا ممکن است کودک شما آلرژی غذایی یا حساسیت داشته باشد و پس از خوردن یک غذای خاص دچار درد در دهان، معده یا نفخ شکم شود. در نتیجه ممکن است به دلیل ارتباط غذا با درد از خوردن آن امتناع کنند.

آیا مشکل رفتاری است؟

بچه‌ها فقط برای لجبازی‌کردن می‌توانند لجبازی کنند. (نفس عمیق بکشید و به خود یادآوری کنید: این لزوماً ویژگی بدی نیست و حتی بعداً می‌تواند مفید باشد.)

اما گاهی اوقات اتفاقات جدی‌تری در جریان است. آیا فرزند شما اخیراً تغییر بزرگی را تجربه کرده است؟ شاید خانواده به خانه یا شهر جدیدی نقل مکان کرده باشند یا شاید عزیزی یا حیوانی خانگی درگذشته باشد. برخی از کودکان به دلیل یک موقعیت استرس زا اشتهای خود را از دست می‌دهند و غذا نمی‌خورند.

خبر خوب این است که امتناع از غذا خوردن در این شرایط معمولاً موقتی است. صحبت با کودک در مورد شرایط و اطمینان‌دادن به او می‌تواند به کودک کمک کند تا احساس بهتری داشته باشد.

همچنین به خاطر داشته باشید که ممکن است کودک به عنوان راهی برای اعمال کنترل در زندگی خود، از غذا خوردن دست بکشد. اما لزومی ندارد که وعده‌های غذایی جنگ قدرتی بین والدین و فرزند باشد.

اگر احساس می‌کنید مسئله اساسی کنترل‌کردن است، دست کم یک مادۀ غذایی را که کودک شما می‌خورد سرو کنید و اگر تمام غذای درون بشقابقش را نمی‌خورد کاری نکنید و زیاد واکنش نشان ندهید. هر چه اصرار بیشتری بر خوردن آنها داشته باشید، ممکن است بیشتر از خوردن غذا امتناع ورزند.

آیا این یک اختلال خوردن است؟

اختلالات خوردن می‌تواند در کودکان ایجاد شود. نوع نادری که می‌تواند بر کودک تأثیر بگذارد ختلال اجتناب یا محدودیت غذا است. این اختلال زمانی ایجاد می‌شود که امتناع و محدود کردن غذا به حدی شدید می‌شود که کودک دچار کمبود تغذیه و انرژی می‌شود.

کودکان مبتلا به این اختلال در رشد منظم مشکل دارند و پرهیز از غذاخوردن در زمینه‌های دیگر زندگی آنها مانند مدرسه و روابط‌شان تأثیر می‌گذارد.

برخی از کودکان بزرگ‌تر نیز ممکن است با پرخوری یا بی‌اشتهایی دست و پنجه نرم کنند. علائم احتمالی اختلال خوردن می‌تواند شامل موارد زیر باشد:

  • سرگیجه و غش کردن؛
  • دمای پایین بدن؛
  • وزن کم؛
  • کاهش شدید وزن؛
  • اضطراب؛
  • استفراغ؛
  • دوره‌های قاعدگی نامنظم؛
  • رشد کند؛
  • ناخن‌های شکننده؛
  • کبودی؛
  • ریزش مو.

اگر به اختلال در خوردن غذا مشکوکید، با فرزند خود صحبت کنید و این نگرانی‌ها را به اطلاع پزشک برسانید.

نکته     

امتناع از غذا خوردن یکی از چالش‌های معمول والدین است. در واقع، این چالش در طول سال‌های کودک نوپا عملاً یک آیین مرسوم است. این اتفاق می تواند والدین را بسیار مضطرب کند، اما معمولاً طبیعی و اغلب موقتی است و در نهایت خود به خود برطرف می شود.

اما با اینکه غذاخوردنِ ایرادگیرانه یا فراز و نشیب‌های طبیعی اشتهای کودک می‌تواند مسئله‌ای ریشه‌ای باشد، اما همیشه تنها علت نیست. بسته به مدت زمان ادامه‌یافتن مشکل و علائم دیگر کودک، ممکن است در واقع مسئله دیگری باشد که باید حل شود.

یافتن راه‌هایی حل مشکل امتناع از غذاخوردن با روشی مثبت می‌تواند به حل این مشکل کمک کند و می‌تواند زمان صرف غذا را به زمانی دلپذیر تبدیل کند، اما اگر به موارد اساسی فراتر از حد معمول مشکوکید، با پزشک متخصص اطفال صحبت کنید.

منبع: healthline.com


 

0
نوشته شده توسط فرناز اخباری

«قسمت ششم» پیشگیری از میگرن

بیماری‌‌ها و راه درمان, پیشگیری بهتر از درمان, تغذیه سالم, فرناز اخباری

 

به گزارش سایت healthline.com

 برای جلوگیری از میگرن این اقدامات را انجام دهید:

  • بدانید که چه چیزی میگرن شما را تحریک می‌کند و از این موارد خودداری کنید.
  • هیدراته بمانید. در روز، مردان باید حدود ۱۳ فنجان مایعات و زنان ۹ فنجان مایعات بنوشند.
  • از حذف وعده‌های غذایی خودداری کنید.
  • خواب با کیفیت داشته باشید. خواب خوب برای سلامت کلی مهم است.
  • سیگار کشیدن را ترک کنید.
  • کاهش استرس در زندگی خود را در اولویت قرار دهید و خود را با شرایط زندگی وفق دهید.
  • مهارت‌های آرام سازی(ریلاکسیشن) را بیاموزید.
  • به‌طور منظم ورزش کند. ورزش ممکن است به شما کمک کند نه تنها استرس را کاهش دهید بلکه باعث کاهش وزن نیز می‌شود. کارشناسان معتقدند چاقی با میگرن ارتباط دارد. حتماً ورزش را آرام شروع کنید تا کم کم بدن‌تان گرم شود. شروع خیلی سریع و شدید می‌تواند باعث ایجاد میگرن شود.

بیشتر بدانید ~ «قسمت اول» علائم میگرن در افراد چیست؟

با دکتر خود مشورت کنید

بعضی اوقات علائم سردرد میگرنی می‌تواند علائم سکته مغزی را تقلید کند. اگر شما یا یکی از عزیزانتان سردرد با خصوصیات زیررا دارید، فوراً به پزشک مراجعه کنید:

  • باعث ایجاد اختلال در گفتار یا افتادگی در یک طرف صورت شود؛
  • باعث ضعف جدید در پا یا بازو شود؛
  • خیلی ناگهانی و شدید بروز می‌کند و علائم و هشدارهای پیش آگهی ندارد؛
  • همراه با تب، سفتی گردن، گیجی، تشنج، دوبینی، ضعف، بی‌حسی یا مشکل در صحبت کردن؛
  • اورا با علائم بیش از یک ساعت؛
  • بدترین سردردی که تابحال داشتید؛
  • همراه با از دست دادن هوشیاری است.

بیشتر بدانید ~ «قسمت دوم» درمان حالت تهوع در میگرن

اگر سردردهای‌تان روی زندگی روزمره شما تأثیر می‌گذارد پزشک خود را ببینید. اگر در اطراف چشم یا گوش خود درد دارید یا در ماه چندین سردرد دارید که چندین ساعت یا چند روز طول می‌کشد، به پزشک‌تان بگویید.

بیشتر بدانید ~ «قسمت سوم» جراحی در درمان میگرن

سردردهای میگرنی می‌توانند شدید، ناتوان‌کننده و ناراحت کننده باشند. بسیاری از گزینه‌های درمانی در دسترس است، بنابراین صبور باشید تا بهترین ترکیب درمانی را برای‌تان پیدا کنند. برای شناسایی عوامل محرک میگرن، سردردها و علائم خود را پیگیری کنید. دانستن چگونگی پیشگیری از میگرن اغلب می‌تواند اولین قدم در مدیریت آن باشد.

بیشتر بدانید ~ «قسمت چهارم» غذاهایی که میگرن را تحریک می‌کنند

 

منبع: healthline.com

 

بیشتر بدانید ~ «قسمت پنجم» انواع میگرن


 

0
نوشته شده توسط فرناز اخباری

«قسمت پنجم» انواع میگرن

بیماری‌‌ها و راه درمان, پیشگیری بهتر از درمان, تغذیه سالم, فرناز اخباری

 

به گزارش سایت healthline.com

میگرن انواع مختلفی دارد. دو نوع متداول میگرن بدون اورا و میگرن همراه با اورا است. بعضی از افراد هر دو نوع را دارند.

بسیاری از افراد مبتلا به میگرن بیش از یک نوع میگرن دارند.

میگرن بدون اورا

این نوع میگرن قبلاً میگرن معمولی نامیده می‌شد. اکثر افراد مبتلا به میگرن اورا  را تجربه نمی‌کنند.

طبق نظر انجمن بین‌المللی سردرد، افرادی که میگرن بدون اورا دارند، حداقل پنج حمله با خصوصیات زیر را باید داشته باشند:

حمله سردرد در صورت عدم درمان یا درمانی که پاسخ نداده، معمولاً ۴ تا ۷۲ ساعت طول می‌کشد.

سردرد حداقل دو مورد از این ویژگی‌ها را دارد:

  • فقط در یک طرف سر اتفاق می‌افتد (یک طرفه)؛
  • درد ضربان‌دار یا کوبنده است؛
  • سطح درد متوسط ​​یا شدید است؛
  • درد هنگام حرکت بدتر می‌شود، مانند راه رفتن یا بالا رفتن از پله‌ها.

سردرد حداقل یکی از این خصوصیات را دارد:

  • باعث حساسیت شما به نور می‌شود (فتوفوبیا)؛
  • حساسیت به صدا (فنوفوبیا)؛
  • حالت تهوع همراه با استفراغ یا اسهال.
  • سردرد به دلیل بیماری‌های دیگر یا تشخیص دیگری ایجاد نشده است.

میگرن با اورا

این نوع میگرن قبلاً میگرن کلاسیک، میگرن پیچیده و میگرن همی پلژیک نامیده می‌شد. میگرن همراه با اورا در ۲۵ درصد افرادی که میگرن دارند اتفاق می‌افتد.

طبق نظرانجمن بین‌المللی سردرد، حداقل باید دو حمله با ویژگی‌های زیر وجود داشته باشد:

اورایی که از بین می‌رود، کاملاً برگشت‌پذیر است و حداقل یکی از این علائم را شامل می‌شود:

  • مشکلات بینایی (شایع‌ترین علامت اورا)؛
  • مشکلات حسی بدن، صورت یا زبان، مانند بی‌حسی، گزگز یا سرگیجه؛
  • مشکلات گفتاری یا زبانی؛
  • مشکلات حرکتی یا ضعف، که ممکن است تا ۷۲ ساعت طول بکشد.

علائم ساقه مغزی، که شامل موارد زیر است:

  • مشکل در صحبت کردن یا دیس آرتریا (گفتار نامشخص)؛
  • سرگیجه (احساس چرخش)؛
  • وزوز گوش یا زنگ زدن در گوش؛
  • هیپاکوزیس (مشکلات شنوایی)؛
  • دیپلوپیا یا دوبینی؛
  • آتاکسی یا عدم توانایی در کنترل حرکات بدن؛
  • کاهش هوشیاری.

مشکلات چشمی فقط در یک چشم، از جمله فلش نور، نقاط کور یا کوری موقت (در صورت بروز این علائم میگرن شبکیه(رتینال) نامیده می‌شود).

اورایی که حداقل دارای دو ویژگی از این ویژگی‌ها باشد:

  • حداقل یک علامت به تدریج طی پنج دقیقه یا بیش‌تر ادامه یابد.
  • هر علامت اورا بین پنج دقیقه تا یک ساعت طول می‌کشد (اگر سه علامت داشته باشید ممکن است تا سه ساعت ادامه داشته باشد).
  • حداقل یک علامت اورا از جمله مشکلات بینایی، گفتاری یا زبان فقط در یک طرف سر وجود دارد.
  • اورا همزمان  با سردرد یا یک ساعت قبل از شروع سردرد اتفاق می افتد
  • سردرد به دلیل مشکل سلامتی دیگری ایجاد نشده است و حمله ایسکمیک گذرا به عنوان یک دلیل ایجاد سردرد کنار گذاشته شده است.

اورا معمولاً قبل از شروع درد سردرد اتفاق می‌افتد، اما با شروع سردرد می‌تواند ادامه یابد. همچنین اورا ممکن است همزمان با سردرد شروع شود.

 در مورد این دو نوع میگرن بیش‌تر بدانید.

میگرن مزمن

میگرن مزمن قبلاً سردرد مختلط یا میکس خوانده می‌شد زیرا می‌تواند از ویژگی‌های سردردهای میگرنی و تنشی برخوردار باشد. همچنین گاهی اوقات میگرن شدید نامیده می‌شود و می‌تواند در اثر استفاده بیش از حد از دارو ایجاد شود.

افرادی که میگرن مزمن دارند، بیش از ۱۵ روز در ماه به مدت ۳ ماه یا بیشتر دچار سردرد تنشی شدید یا سردرد میگرنی می‌شوند. بیش از هشت مورد از این سردردها میگرن با یا بدون اورا هستند. تفاوت‌های بیشتر میگرن و میگرن مزمن را بررسی کنید.

در مقایسه با افرادی که میگرن حاد دارند، افرادی که میگرن مزمن دارند بیشتر احتمال دارد که دارای موارد زیر باشند:

  • سردردهای شدید؛
  • ناتوانی بیشتر در انجام کارها در خانه و خارج از خانه؛
  • افسردگی؛
  • نوع دیگری از درد مزمن، مانند آرتروز؛
  • سایر مشکلات جدی سلامتی (بیماری‌های همراه) مانند فشارخون بالا؛
  • آسیب‌های قبلی به سر یا گردن.

میگرن حاد

میگرن حاد یک اصطلاح عمومی برای میگرن است که به عنوان یک بیماری مزمن تشخیص داده نمی‌شود. نام دیگر این نوع میگرن اپیزودیک است. افرادی که میگرن اپیزودیک دارند تا ۱۴ روز در ماه سردرد دارند. بنابراین، مبتلایان به میگرن اپیزودیک ماهانه سردرد کمتری نسبت به افراد مزمن دارند.

میگرن دهلیزی

میگرن دهلیزی به عنوان سرگیجه مرتبط با میگرن نیز شناخته می‌شود. حدود ۴۰ درصد افرادی که میگرن دارند برخی علائم دهلیزی دارند. این علائم بر تعادل تأثیر می‌گذارد، باعث سرگیجه یا هر دو حالت می‌شوند. افراد در هر سنی از جمله کودکان ممکن است دچار میگرن دهلیزی شوند.

متخصصان مغز و اعصاب به‌طور معمول افرادی را که در مدیریت میگرن خود از جمله میگرن دهلیزی مشکل دارند، درمان می‌کنند. داروهای مربوط به این نوع میگرن مشابه داروهای مورد استفاده در سایر انواع میگرن است.

میگرن دهلیزی به غذاهایی که میگرن را تحریک می‌کنند نیز حساس است. بنابراین شما ممکن است با ایجاد تغییراتی در رژیم غذایی خود بتوانید از سرگیجه و سایر علائم جلوگیری کرده و آن‌ها را تسکین دهید.

همچنین ممکن است پزشک به شما پیشنهاد کند که به یک درمانگر توانبخشی دهلیزی مراجعه کنید. آنها می‌توانند تمریناتی را به شما بیاموزند تا در مواقعی که علائم شما شدید است در حالت تعادل بمانید. از آنجا که این میگرن‌ها بسیار ناتوان‌کننده هستند، ممکن است شما و پزشک در مورد مصرف داروهای پیشگیرانه تصمیم بگیرید.

میگرن اپتیکال

میگرن اپتیکال به میگرن چشم، میگرن بصری، میگرن افتالمیک، میگرن تک چشمی و میگرن شبکیه نیز معروف است. این نوع میگرن با اورا نادرتر است، اما بر خلاف سایر اوراهای دیداری، فقط روی یک چشم تأثیر می‌گذارد.

انجمن بین‌المللی سردرد میگرن اپتیکال را به صورت حملات در مشکلات بینایی کاملاً برگشت‌پذیر و موقتی فقط در یک چشم تعریف می‌کند.

علائم ممکن است شامل موارد زیر باشد:

  • فلش نور، که به آن لرزش می‌گویند؛
  • نقطه کور یا از دست دادن جزئی بینایی، scotomata نامیده می‌شود؛
  • از دست دادن بینایی در یک چشم.

این مشکلات بینایی معمولاً طی یک ساعت پس از سردرد اتفاق می‌افتد. گاهی اوقات میگرن اپتیکال بدون درد است. بیش‌تر افرادی که میگرن اپتیکال دارند، قبلاً نوع دیگری از میگرن داشته‌اند.

ورزش ممکن است باعث حمله میگرنی شود. این سردردها به دلیل مشکل چشمی مانند گلوکوم ایجاد نمی‌شوند.

میگرن پیچیده

میگرن پیچیده نوعی از سردرد نیست. در عوض، میگرن پیچیده یا کمپلکس یک روش کلی برای توصیف میگرن است، اگرچه یک روش کاملاً بالینی برای توصیف آن نیست. برخی از افراد از اصطلاح «میگرن پیچیده» در توصیف میگرن با اورا دارای علائمی شبیه علائم سکته مغزی دارد استفاده می‌کنند.

این علائم عبارتند از:

  • ضعف؛
  • مشکل در صحبت کردن؛
  • از دست دادن بینایی.

مراجعه به یک متخصص سردرد به شما اطمینان می‌دهد که به‌طور دقیق سردردهای شما را تشخیص می‌دهد.

میگرن قاعدگی

میگرن مربوط به قاعدگی تا ۶۰ درصد از زنان مبتلا به هر نوع میگرن را تحت تأثیر قرار می‌دهد. آن‌ها می‌توانند با اورا یا بدون اورا رخ دهند. آن‌ها همچنین می‌توانند قبل، در طی قاعدگی یا بعد از آن و در طی تخمک‌گذاری رخ دهند.

تحقیقات نشان داده است که میگرن قاعدگی شدیدتر، طولانی‌تر و تهوع قابل‌توجه‌تری نسبت به میگرن غیرمرتبط با چرخه قاعدگی دارد.

علاوه بر درمان‌های استاندارد برای میگرن، زنان مبتلا به میگرن مربوط به قاعدگی نیز ممکن است از داروهایی که روی سطح سروتونین تأثیر می‌گذارند و همچنین درمان‌های هورمونی بهره‌مند شوند.

میگرن آسفالژیک یا میگرن بدون سردرد

میگرن آسفالژیک به‌عنوان میگرن بدون سردرد، هاله بدون سردرد، میگرن خاموش و میگرن بینایی بدون سردرد نیز شناخته می‌شود. میگرن‌های آسفالژیک هنگامی اتفاق می‌افتد که فرد اورا داشته باشند اما سردرد نداشته باشند. این نوع میگرن در افرادی که از سن ۴۰ سالگی شروع به میگرن می‌کنند غیرمعمول نیست.

علائم اورای بینایی شایع‌ترین علامت است. با این نوع میگرن، اورا ممکن است به تدریج با گسترش علائم در طی چند دقیقه ایجاد شود و از یک علامت به علامت دیگر تبدیل شود.

پس از علائم بینایی، ممکن است افراد بی‌حس شوند، مشکلات گفتاری داشته باشند و سپس احساس ضعف کنند و نتوانند بخشی از بدن خود را به‌طور عادی حرکت دهند.

میگرن هورمونی

میگرن‌های هورمونی که به عنوان میگرن قاعدگی و سردردهای استروژن اگزوژنوس نیز شناخته می‌شوند، با هورمون‌های زنانه و معمولاً استروژن در ارتباط هستند.

آن‌ها شامل وجود میگرن در موارد زیر هستند:

  • قاعدگی؛
  • تخمک‌گذاری؛
  • بارداری؛
  • دوره یائسگی؛
  • چند روز اول پس از شروع یا قطع مصرف داروهایی که دارای استروژن هستند، مانند قرص‌های ضدبارداری یا هورمون درمانی.

اگر از هورمون درمانی استفاده می‌کنید و سردردهای‌تان افزایش یافته است، پزشک ممکن است موارد زیر را در نظر بگیرد:

  • تنظیم دوز مصرفی؛
  • تغییر نوع هورمون‌ها؛
  • قطع هورمون درمانی.

میگرن استرس

میگرن استرس از انواع میگرن‌هایی شناخته شده توسط انجمن بین‌المللی سردرد نیست. با این‌حال، استرس می تواند محرک میگرن باشد.

سردردهای استرسی وجود دارد. به این‌ها سردردهای تنشی یا سردردهای معمولی نیز گفته می‌شود. اگر فکر می‌کنید استرس، میگرن شما را تحریک می‌کند، برای تسکین آن تمرینات یوگا انجام دهید.

میگرن خوشه‌ای

میگرن خوشه‌ای از نوع میگرن نیست که توسط انجمن بین‌المللی سردرد تعریف شده باشد. با این‌حال، سردردهای خوشه‌ای وجود دارد. این سردردها باعث درد شدید در اطراف و پشت چشم می‌شوند، اغلب با:

  •  ریزش اشک یک طرفه؛
  • گرفتگی بینی؛
  • گرگرفتگی.

این موارد می توانند توسط الکل یا سیگار کشیدن بیش از حد ایجاد شوند. ممکن است سردردهای خوشه‌ای و همچنین میگرن همراه آن داشته باشید.

میگرن عروقی

میگرن عروقی از انواع تعریف شده میگرن توسط انجمن بین‌المللی سردرد نیست. سردرد عروقی اصطلاحی است که برخی از افراد ممکن است برای توصیف سردرد تپنده و ضربان‌دار ناشی از میگرن استفاده می‌کنند.

میگرن در کودکان

کودکان می‌توانند بسیاری از انواع میگرن مشابه بزرگسالان را داشته باشند. کودکان و نوجوانان نیز مانند بزرگسالان می‌توانند افسردگی و اختلالات اضطرابی را به همراه میگرن تجربه کنند.

کودکان ممکن است تا بزرگسالی علائمی در دو طرف سر داشته باشند. ندرتا کودکان دچار سردرد در پشت سر شوند. میگرن آن‌ها ۲ تا ۷۲ ساعت طول می‌کشد. چند نوع میگرن در کودکان بیش‌تر دیده می‌شود. از جمله میگرن شکمی، سرگیجه پاروکسیسم خوش‌خیم و استفراغ حلقوی.

میگرن شکمی

کودکان مبتلا به میگرن شکمی ممکن است به جای سردرد، معده درد داشته باشند. درد می‌تواند متوسط ​​یا شدید باشد. معمولاً درد در میان معده و اطراف ناف است. با این‌حال، درد ممکن است در این منطقه خاص نباشد و فقط  در ناحیه شکم احساس درد و سوزش کند.

کودک شما ممکن است سردرد نیز داشته باشد.

علائم دیگر می‌تواند شامل موارد زیر باشد:

  • عدم اشتها؛
  • حالت تهوع همراه با استفراغ یا بدون آن؛
  • حساسیت به نور یا صدا.

کودکانی که میگرن شکمی دارند، احتمال داشتن علائم میگرن در بزرگسالی بیش‌تری را دارند.

سرگیجه پاروکسیسم خوش‌خیم

سرگیجه پاروکسیسم خوش‌خیم می‌تواند در کودکان نوپا یا کودکان خردسال رخ دهد. این اتفاق زمانی رخ می‌دهد که کودک شما ناگهان ناپایدار شده و از راه رفتن امتناع می‌ورزد، یا به صورت باز باز راه می‌رود و در نتیجه دچار عدم تعادل در راه رفتن  می‌شود. ممکن است استفراغ کند. همچنین ممکن است سردرد داشته باشند.

علائم دیگر حرکات سریع چشم (نیستاگموس) است. این حمله از چند دقیقه تا چند ساعت طول می‌کشد. خواب به اغلب علائم پایان می‌بخشد.

استفراغ سیکلیک

استفراغ سیکلیک یا چرخه ای غالباً در بچه‌های سنین مدرسه اتفاق می‌افتد. استفراغ ناگهانی ممکن است چهار تا پنج بار در ساعت و حداقل یک ساعت اتفاق بیفتد. فرزند شما همچنین ممکن است موارد زیر را داشته باشد:

  • دل درد؛
  • سردرد؛
  • حساسیت به نور یا صدا.

علائم ممکن است به مدت ۱ ساعت یا تا ۱۰ روز ادامه داشته باشد.

در حین استفراغ، کودک شما ممکن است کاملا احساس و عملکرد نرمال داشته باشد. حملات می‌توانند به فاصله یک هفته یا بیش‌تر رخ دهند. علائم ممکن است الگویی  قابل تشخیص و پیش‌بینی داشته باشند.

علائم استفراغ سیکلیک ممکن است بیش از سایر علائم میگرن که کودکان و نوجوانان تجربه می‌کنند، قابل توجه باشد.

میگرن و بارداری

دربسیاری از زنان، میگرن آن‌ها در دوران بارداری بهبود می‌یابد. با این حال، ممکن است به دلیل تغییر ناگهانی هورمون، پس از زایمان بدتر شوند. سردردهای دوران بارداری برای اطمینان از علت سردرد نیاز به توجه ویژه‌ای دارند.

تحقیقات در حال انجام است، اما اخیرا یک مطالعه کوچک نشان داد که زنان مبتلا به میگرن در دوران بارداری میزان بالاتری از موارد زیر را تجربه کرده‌اند:

  • زایمان زودرس یا زودتر از موعد؛
  • پره اکلامپسی؛
  • نوزاد با وزن کم هنگام تولد.

برخی از داروهای میگرن ممکن است در دوران بارداری دارای ریسک باشند یکی از آنها آسپرین است. اگر در دوران بارداری میگرن دارید ، با پزشک خود مشورت کنید تا راه هایی برای درمان میگرن پیدا کنید که به کودک در حال رشد آسیب نرساند.

میگرن و سردرد تنشی

میگرن و سردرد تنشی که متداول‌ترین نوع سردرد است علائم مشابهی دارند. با این‌حال، میگرن همچنین با بسیاری از علائم مرتبط با سردردهای تنشی همراه است. میگرن و سردردهای تنشی نیز پاسخ متفاوتی به درمان های مشابه می‌دهند.

سردردهای تنشی و میگرنی می‌توانند دارای موارد زیر باشند:

  • درد خفیف تا متوسط؛
  • درد ثابت؛
  • درد در دو طرف سر؛

اما فقط میگرن می‌تواند این علائم را داشته باشد:

  • درد متوسط ​​تا شدید؛
  • کوبنده یا ضربان‌دار؛
  • عدم توانایی در انجام فعالیت‌های معمول خود؛
  • درد در یک طرف سر؛
  • حالت تهوع همراه با استفراغ یا بدون آن؛
  • اورا؛
  • حساسیت به نور، صدا یا هر دو.

منبع: healthline.com


 

0
نوشته شده توسط تحریریه جامعه پزشکان ایران

جو؛ از کاهش کلسترول تا سلامت گوارش

بیماری‌‌ها و راه درمان, پیشگیری بهتر از درمان , تغذیه سالم

 

چه کسی هست که عاشق یک کاسه سوپ جو غلیظ و داغ نباشد؟ پُرطرفدار بودن سوپ جو علاوه بر خوشمزه بودن آن دلیل دیگری هم دارد: جو! جو یکی از غلات قدمت داری است که زیاد در موردش شنیده‌ایم و می‌دانیم فواید زیادی برای سلامتی دارد.

جو را در انواع گوناگونی می‌توانید ببینید. دانه جو، متداول‌ترین نوع جو است که در سوپ استفاده می‌شود اما آرد جو، بلغور جو و جو پرک و … نیز فُرم‌های دیگری از جو هستند که کاربردهای زیادی دارند. جو مانند دیگر غلات برای سلامتی بسیار سودمند است. مطالعات زیادی نشان داده‌اند خوردن جو می‌تواند ریسک خیلی از بیماری‌ها را کاهش دهد.

اول اینکه، آیا جو برای شما بهتر از برنج است؟

جو و برنج قهوه‌ای هر دو برای سلامتی مفیدند. اگر از مصرف گلوتن پرهیز می‌کنید، پس برنج قهوه‌ای برای شما مناسب‌تر است زیرا جو گلوتن دارد. از نظر اسیدفولیک و ویتامین E، برنج قهوه‌ای جلوتر از جو است؛ اما جو بسیار پُرفیبرتر است و البته دارای کلسیم نیز هست.
علاوه بر این‌ها، جو دیگر چه فوایدی دارد؟ هرچند به پژوهش‌های بیشتری نیاز است؛

اما به شما می‌گوییم تاکنون علم در مورد فواید جو برای سلامتی به چه نتایجی دست یافته است:

جو منبع خوبی از فیبر است

جو یک ماده‌ی غذایی خوشمزه است که از طریق آن می‌توانید فیبر زیادی برای بدنتان تأمین کنید. حتماً می‌دانید که فیبر هم برای سلامتی مهم و ضروری است؛ از کمک به سیستم گوارش گرفته تا کمک به کاهش وزن و دادن حس سیری به شما و کنترل بهتر قند خون. در میان غلات کامل، جو یکی از بهترین منابع فیبر محسوب می‌شود و اتفاقاً نوعی فیبر است که فواید خاصی برای سلامتی دارد: تنها یک فنجان دانه جو دارای ۶ گرم فیبر است، در حالی که فقط ۱۹۳ کالری دارد. همین اندازه جو علاوه بر فیبر قابل توجه، ۳٫۵ گرم پروتئین دارد که غلات دیگر مانند کینوآ این ویژگی را ندارند.

جو دارای مقدار قابل‌توجهی ویتامین و مواد معدنی است

جو مقدار چشمگیری مواد مغذی گوناگون دارد که به عملکردهای مختلف بدنتان کمک می‌کنند. جو دارای نیاسین است که نوعی ویتامین B‌ بوده و بدن شما از آن برای تبدیل غذا به انرژی استفاده می‌کند. ضمناً نیاسین برای سیستم عصبی و گوارش و سلامت پوست اهمیت زیادی دارد.
جو منبع خوبی از یک نوع دیگر از ویتامین B است؛ ویتامین B6 که به مغز و سیستم ایمنی ما کمک زیادی می‌کند.
جو این غله‌ی شگفت‌انگیز سرشار از املاح نیز هست.

جو دارای مقدار زیادی منگنز (یک ماده معدنی ضروری برای کمک به عملکردهای بدن)، سلنیوم (مهم برای سلامت تیروئید) و فسفر (لازم برای سلامت استخوان‌ها و دندان‌ها و …) و همچنین مقداری آهن است.

جو سرشار از فیتوشیمیایی‌هاست

فیتوشیمیایی؟ بله مواد فیتوشیمیایی موادی هستند که در گیاهان یافت می‌شوند. فیتوشیمیایی‌ها هزاران هزار نوع گوناگون دارند و دانشمندان به اندازه‌ی ویتامین‌ها و املاح، در مورد این مواد نمی‌دانند. اما تاکنون پژوهش‌ها نشان داده که مواد فیتوشیمیایی ممکن است یکی از چیزهای موجود در گیاهان باشند که به پیشگیری از بیماری‌هایی مانند بیماری قلبی و سرطان کمک می‌کنند. پژوهشگران دریافته‌اند جو، سرشار از انواع گوناگونی از فیتوشیمیایی‌هاست.

جو می‌تواند در برابر بیماری قلبی از شما محافظت کند

جو دارای فلاوونوئیدهاست و فلاوونوئیدها نیز جزو فیتوشیمیایی‌هایی هستند که دانشمندان بیشترین مطالعات را روی آن‌ها انجام داده‌اند. فلاوونوئیدها موادی در غلات کامل‌اند که گفته می‌شود به پیشگیری از بیماری قلبی و حتی سرطان کمک می‌کنند.

جو می‌تواند به پیشگیری از سکته مغزی کمک کند

البته به تحقیقات بیشتری در مورد این ارتباط نیاز است اما چیزی که تاکنون یافت شده نشان می‌دهد جو در میان غلات کامل، یکی از بهترین منابع ماده فیتوشیمیایی به نام tocols است که گزارش شده دارای خواص آنتی‌اکسیدانی بوده و طبق یافته‌ها این پتانسیل را دارد که احتمال سکته مغزی را کاهش دهد.

جو می‌تواند کلسترول را کاهش دهد

باز هم برای اثبات کامل این ادعا به تحقیقات گسترده‌تری نیاز است اما تاکنون می‌دانیم که جو دارای یک ماده فیتوشیمیایی به نام فیتواسترول‌هاست. البته این مواد در دیگر غلات کامل نیز وجود دارد. گفته می‌شود فیتواسترول‌ها می‌توانند کلسترول خون را کاهش دهند.

جو می‌تواند حاوی لیگنان‌ها باشد

لیگنان‌ها نیز نوعی فیتوشیمیایی هستند که گفته می‌شود قدرت شگفت‌انگیزی دارند: دانشمندان عقیده دارند لیگنان‌ها دارای خاصیت آنتی‌اکسیدان، ضد تومور، ضدویروس و ضد باکتری بوده و می‌توانند از بروز بیماری‌های قلبی و عروقی جلوگیری کنند. البته هنوز نمی‌توان به قطعیت این مسئله را بیان کرد اما پژوهشگران باور دارند جو حاوی این ماده ارزشمند است.

به‌طورکلی، جو یک راه خوشمزه برای ارزشمندتر کردن رژیم غذایی است

جو یک غله‌ی بسیار متنوع است که فواید زیادی برای سلامتی شما دارد. در خیلی از دستورالعمل‌های غذایی می‌توانید به جای برنج از جو استفاده کنید و محتوای فیبر و مواد مغذی وعده‌ی غذایی خود را بالاتر ببرید.
از جو هم در غذای گرم و هم در غذای سرد (مثلاً انواع سالاد) می‌توانید بهره ببرید. جو همراه با آب گوشت یا آب مرغ بسیار لذیذ و مغذی است.
از جو به صورت پوره هم می‌توانید استفاده کنید. در پخت‌وپزهای خود مثلاً در پخت نان و پنکیک می‌توانید آرد جو را به جای انواع دیگر آرد استفاده کنید و علاوه بر فواید شگفت‌انگیز آن از طعم شیرین و خوشایند آن نیز لذت ببرید.

منبع: tebyan.net


 

0
نوشته شده توسط تحریریه جامعه پزشکان ایران

از سلامت قلب تا پوست؛ با گل سرسبد کلم‌ها

بیماری‌‌ها و راه درمان, پیشگیری بهتر از درمان , تغذیه سالم

 

گل‌کلم با آن شکل و شمایل زیبا یکی از بهترین و پرخاصیت‌ترین سبزیجاتی است که در طبیعت وجود دارد. مصرف گل کلم نه تنها از درون بدنتان را متحول و سالم می‌کند بلکه تأثیر خود را روی پوست نیز می‌گذارد.

گل کلم یکی از اعضای پرتعداد خانواده کلم‌ها است که بروکلی و دیگران انواع کلم‌ها نیز به آن تعلق دارند. خیلی از افراد از مصرف این کلم پرخاصیت امتناع می‌کنند چون برخی آن را بدبو می‌دانند و برخی دیگر به دلیل واکنش‌هایی که داخل شکم ایجاد می‌کند جرات مصرف آن را ندارند. اما با این حال گل کلم شایستگی این را دارد که در برنامه غذایی‌تان حضوری پررنگ داشته باشد. در واقع این نوع کلم سرشار از ویتامین‌ها، مواد معدنی و آنتی‌اکسیدان‌های قوی است که سلامتی بدن را ارتقا می‌دهند. نباید صرفاً گل کلم را در ترشی استفاده کنید بلکه باید بدانید که این نوع کلم در تهیه انواع سالادها و غذاها استفاده می‌شود. با مطالعه این مطلب بدون شک بیش از گذشته به این کلم سفید زیبا علاقه‌مند خواهید شد.

گل کلم دوست قلب و مغزتان

محققان به این نتیجه رسیده‌اند که میزان بالای التهاب در بدن با افزایش خطر ابتلا به بیماری‌های قلبی، سکته مغزی، دیابت، آلزایمر و پارکینسون در ارتباط است. خوشبختانه گل کلم به‌خصوص به دلیل دارا بودن ویتامین K، ویتامین C و آنتی‌اکسیدان‌های مختلف و همچنین اسید‌های چرب امگا ۳ خواص ضدالتهابی دارد و به حفظ سلامت رگ‌ها و کاهش تجمع پلاک در آن‌ها کمک زیادی می‌کند. به این ترتیب نیز خطر افزایش فشار و کلسترول خون را کاهش می‌دهد. بنابراین اگر می‌خواهید قلب و مغزتان از سکته و بیماری‌های دژنراتیو در امان بماند بهتر است بیش از پیش گل کلم را وارد برنامه غذایی‌تان بکنید.

گل کلم به حفظ تعادل هورمون‌ها کمک می‌کند

محققان به این نتیجه رسیده‌اند که یک رژیم غذایی سرشار از مواد غذایی کامل، سبزیجات حاوی آنتی‌اکسیدان‌ها مانند گل کلم به کاهش میزان نامناسب استروژن و در نتیجه تعادل هورمون‌ها کمک می‌کند. داشتن تغذیه‌ای نامناسب و عادت‌های نادرست به اختلالات هورمونی دامن می‌زند. متأسفانه مواد غذایی دستکاری شده مانند سویا، گوشت، محصولات لبنی و محصولات غذایی تصفیه‌شده به به هم خوردن میزان استروژن در بدن منجر می‌شوند. استروژن بیش از اندازه در خون نیز به بروز مشکلاتی در سلامتی مانند کم‌کاری تیروئید، بیماری‌های خودایمنی، خستگی مزمن و افزایش خطر ابتلا به سرطان تخمدان می‌شود.

گل کلم دوست چشم‌های شما

گل کلم حاوی سولفورفان است که این ترکیب باعث حفظ سلامتی بافت‌های ناحیه شبکیه چشم در برابر اثرات مخرب رادیکال‌های آزاد می‌شود. این سلول‌های موذی عامل اصلی کوری، آب مروارید، دژنراسیون ماکولای چشم و غیره محسوب می‌شوند. بنابراین برای حفظ سلامت چشم‌ها صرفاً به مصرف هویج اکتفا نکنید و گل کلم بیشتری میل کنید.

گل کلم ادرارآور است

درصد زیادی از این سبزی مفید را آب تشکیل داده است. گل کلم همچنین سرشار از پتاسیم بوده و مقدار اندکی سدیم دارد. بنابراین یک دیورتیک یا مدر طبیعی محسوب می‌شود. دقیق‌تر اینکه گل کلم می‌تواند باعث دفع مایعات اضافی جمع شده در بافت‌های بدن شود. این خاصیت خوب گل کلم برای افرادی که از فشارخون بالا رنج می‌برند بسیار مفید است چون این سبزی با افزایش میزان ادرار به تنظیم فشار خون نیز کمک می‌کند. همچنین باید بدانید که گل کلم خاصیت سم‌زدایی دارد چون باعث تحریک دفع سموم و ترکیبات انبار شده در بدن مانند اسیداوریک یا اوره و غیره می‌شود.

گل کلم مفید برای خانم‌های باردار

مصرف گل کلم برای خانم‌های باردار مفید است چون منبع خوب اسیدفولیک محسوب می‌شود. حتماً می‌دانید که این ویتامین برای رشد خوب جنین بسیار مهم و ضروری است. فولات‌ها نیز در تولید گلبول‌های قرمز و سفید و تولید آنتی‌بادی‌های محافظ سیستم ایمنی نقش دارند. مصرف گل کلم همچنین برای افرادی که داروهای ضدبارداری مصرف می‌کنند بسیار توصیه می‌شود چون این قرص‌ها باعث کاهش میزان اسیدفولیک بدن خانم‌ها می‌شود.

گل کلم دوست دستگاه گوارش

میزان بالای فیبر موجود در گل کلم باعث شده است که این سبزی خواص ملینی نیز داشته باشد. بنابراین می‌توان گفت که گل کلم باعث کاهش یبوست شده و برای دستگاه گوارش مفید است. حتماً می‌دانید که فیبرهای غذایی جزو مواد مغذی ضروری برای تحریک حرکات روده‌ها بوده و به دفع ضایعات کمک زیادی می‌کنند. گل کلم حاوی ترکیب مفیدی به نام «گلوکرافانین» است که برای محافظت از معده و روده‌ها در برابر بیماری‌های جدی مانند سرطان و زخم‌ها بسیار مفید است.

گل کلم قاتل سلول‌های سرطانی

گل کلم همانند دیگر اعضای خانواده خود حاوی ماده‌ای است که به طور طبیعی خطر ابتلا به برخی سرطان‌ها را کاهش می‌دهد. این ترکیب «سولفورفان» نام دارد و ثابت شده است که نه تنها می‌تواند از بروز برخی سرطان‌های ناشی از ترکیبات سرطان‌زا پیشگیری کند بلکه می‌تواند با سرطان‌های مادرزادی نیز مقابله کند. گل کلم می‌تواند رشد تومورها را به تأخیر بیندازد. به عقیده برخی از محققان این ماده غذایی مفید راهی برای کنترل بیماری سرطان است. ترکیبات دیگر موجود در گل کلم مانند «ایندول‌ها» و «ایزوتیوسیانات‌ها» نیز اثرات مثبتی برای پیشگیری و درمان سرطان‌هایی مانند سرطان سینه، پروستات، کولون، مثانه، کبد و ریه نشان داده‌اند.

گل کلم دوست تناسب‌اندام

گل کلم کم‌کالری (یک لیوان گل کلم حاوی فقط ۲۹ کالری است) و در عین حال سرشار از مواد مغذی است. گل کلم فاقد چربی بوده و میزان کربوهیدرات و قند آن بسیار اندک و در عین حال سرشار از فیبر است. به همین دلیل نیز برای افرادی که می‌خواهند لاغر شوند بسیار مفید است. فیبرهای موجود در گل کلم باعث احساس سیری طولانی‌مدتی می‌شود. این مواد همچنین به کنترل اختلالات غذایی مانند میل مداوم به دریافت کالری کمک زیادی می‌کنند.

گل کلم دوست پوست شما

شاید باورتان نشود اما همین یار قدیمی‌ ترشی برای داشتن پوستی زیبا و سالم نیز کارساز است. چون سرشار از میزان زیادی آنتی‌اکسیدان و مواد مغذی است. مصرف گل کلم باعث تحریک روند احیای سلول‌های پوستی می‌شود. این ماده غذایی همچنین به کاهش آسیب‌های ناشی از رادیکال‌های آزاد که اصلی‌ترین عامل پیری زودهنگام پوست هستند کمک زیادی می‌کند.

حرف آخر

توصیه می‌شود در تهیه انواع سالادها، پوره و غیره از این سبزی پرخاصیت استفاده کنید. بهترین کار این است که هر هفته حداقل یک تا دو مرتبه گل کلم میل کنید تا از تمام خواص آن بهره‌مند شوید. افرادی که مشکل تیروئیدی دارند بهتر است آن را به صورت بخارپز مصرف کرده و اعتدال را رعایت کنند.

 

منبع: tebyan.net


 

0
نوشته شده توسط تحریریه جامعه پزشکان ایران

این عادت‌ها سوخت‌وسازتان را کم می‌کنند

بیماری‌‌ها و راه درمان, تغذیه سالم , پیشگیری بهتر از درمان

 

ورزش و تغذیه‌ی درست، تنها چیزهایی نیستند که به چربی‌سوزی کمک می‌کنند. متابولیسم بدن شما (توانایی بدنتان برای کالری‌سوزی و تبدیل آن‌ها به انرژی) نیز نقش بزرگی در کاهش وزن دارد. هر چه متابولیسم شما مؤثرتر کار کند، راحت‌تر خواهید توانست وزن کم کنید و اگر با وجود تمام تلاش‌هایتان هنوز موفق به کاهش وزن نشده‌اید پس احتمالاً سوخت و ساز بدنتان کم است.

پیش از اینکه بتوانید سوخت و ساز بدنتان را تقویت کنید، باید بدانید چه عادت‌های روزانه‌ای دارید که باعث می‌شوند متابولیسم‌تان کم شود. در ادامه متوجه می‌شوید چه اشتباهات و عادت‌هایی دارید که موجب می‌شوند برخلاف تمام تلاش‌هایتان نتوانید وزن کم کنید.

به اندازه کافی غذا نمی‌خورید

بله، هرچند تنها راه وزن کم کردن این است که بیشتر از کالری که می‌خورید بسوزانید اما معنی‌اش این نیست که باید به بدنتان گرسنگی بدهید. خیلی از افراد به قصد کاهش وزن فوری و زیاد به اشتباه تصور می‌کنند خوردن کالری ِ کمتر تا جایی که ممکن است، بهترین راه‌حل است. این کار نه تنها باعث می‌شود دچار انواع و اقسام کمبودهای مواد مغذی در بدن شوید بلکه در واقع می‌تواند تأثیر معکوس بر کاهش وزن داشته باشد. وقتی شما کالری بسیار کمی می‌خورید، بدنتان مجبور می‌شود وارد فاز گرسنگی و محرومیت شود که باز هم وادار خواهد شد از توده‌ی عضلانی‌تان به عنوان سوخت استفاده کند. ضمناً سرعت سوخت و ساز و کالری سوزی‌تان کم می‌شود تا انرژی ذخیره کنید.

پروتئین کم می‌خورید

عضله از نظر متابولیکی فعال‌تر از چربی است. یعنی عضله نه تنها باعث می‌شود قوی‌تر و خوش اندام‌تر به نظر برسید بلکه کمک می‌کند کالری بیشتری بسوزانید، چه ورزش کنید و چه جلوی تلویزیون لم بدهید. شما باید تمرینات قدرتی انجام دهید تا عضله بسازید، اما اگر باشگاه بروید و تمرین کنید اما پروتئین به اندازه کافی نخورید، بدنتان نخواهد توانست عضله بسازد.
نیاز افراد به پروتئین متفاوت است اما مصرف روزانه ۰٫۸ تا یک گرم پروتئین به ازای هر کیلوگرم از وزن بدن، معمولاً برای کمک به کاهش وزن ایده آل است. مثلاً کسی که ۵۸ کیلوگرم وزن دارد باید روزانه ۴۶ تا ۵۸ گرم پروتئین مصرف کند.

شب‌ها دیر می‌خوابید و صبح‌ها زود بیدار می‌شوید

حتی اگر درست غذا بخورید و تمرین و ورزش بکنید اما کمبود خواب داشته باشید، سوخت و ساز خوبی نخواهید داشت. کمبود خواب می‌تواند مشکلات متعددی برای متابولیسم‌تان ایجاد کند. به اندازه کافی نخوابیدن باعث می‌شود کالری کمتری بسوزانید، اشتهایتان را خوب کنترل نکنید و کورتیزول‌تان افزایش پیدا کند. کورتیزول هورمونی است که چربی ذخیره می‌کند.

تمام روز می‌نشینید

میز کارتان می‌تواند چاقتان کند. وقتی بیشتر ساعات روز را می‌نشینید، بدنتان مجبور نمی‌شود از عضلاتتان استفاده کند اما زمانی که راه می‌روید و تحرک دارید، همه‌ی عضلاتتان درگیر می‌شوند. وقتی از بدنتان استفاده نکنید، کم‌کم عضلاتتان تحلیل می‌روند و سرعت سوخت و سازتان کم خواهد شد.
لازم نیست مرتباً ورزش کنید تا سرعت سوخت و سازتان را بالا ببرید، بلکه همین که هر یک ساعت از جایتان بلند شوید و دو دقیقه راه بروید هم خوب است. مطالعات نشان داده‌اند این تحرک‌های کوتاه‌مدت کمک می‌کنند سطح انسولین‌تان ثابت بماند و این یعنی بدنتان می‌تواند به جای اینکه کالری‌ها را به عنوان چربی ذخیره کند، از آن‌ها به صورت انرژی استفاده کند. آلارم گوشی‌تان را تنظیم کنید تا هر یک ساعت به شما یادآوری کند از جایتان بلند شوید و راه بروید.

آب را خالی می‌نوشید

آب به تنهایی هم گوارا و دوست‌داشتنی است اما اگر آب را همیشه خالی ننوشید بهتر می‌توانید به سوخت و ساز بدنتان کمک کنید. آب را کمی گرم کنید و یک عدد چای سبز کیسه‌ای در آن بیندازید. محققان دریافته‌اند چای سبز به دلیل کاتچین‌هایی که دارد به چربی سوزی کمک می‌کند. کاتچین‌ها گروهی از آنتی‌اکسیدان‌ها هستند که با افزایش متابولیسم، بافت چربی را می‌سوزانند. ضمناً کاتچین‌ها قابلیت چربی سوزی کبد را نیز سرعت می‌بخشند.

مدام استرس دارید

استرس چه به دلیل ماندن در ترافیک باشد، چه به خاطر رسیدگی به برنامه‌های جورواجور فرزندانتان و چه ناشی از کار کردن روی پروژه‌ای بزرگ، به هر حال می‌تواند فشار زیادی به شما وارد کند. استرس می‌تواند باعث شود بدنتان غذا را آهسته‌تر سوخت و ساز کند و همچنین می‌تواند خوابتان را مختل نماید. در مورد خواب هم گفتیم که ناکافی و بی‌کیفیت بودن آن روی سوخت و سازتان اثر می‌گذارد.

اغلب چُرت می‌زنید

هر چند گاهی چُرت نیم روزی خوب است اما اگر عادت کنید هر روز چند بار چُرت بزنید، سوخت و ساز بدنتان کُند خواهد شد. محققان دریافتند افراد وقتی که طی روز می‌خوابند، ۵۲ تا ۵۹ درصد کالری کمتری نسبت به روزهایی می‌سوزانند که فقط شب‌ها می‌خوابند. دانشمندان عقیده دارند این اختلال در متابولیسم به این دلیل است که برنامه‌ی خواب نامنظم، ریتم شبانه‌روزی بدن را به هم می‌ریزد و این در حالی است که ریتم طبیعی و شبانه‌روزی بدن نقش مهمی در عملکرد متابولیسم دارد.

اولین نوشیدنی روزتان قهوه است

قرار نیست بگوییم قهوه بد است. اما بعد از بیدار شدن از خواب نباید نیم ساعت یا یک ساعت صبر کنید تا قهوه‌تان آماده شود و آن را بنوشید. یکی از بهترین راه‌های تقویت متابولیسم این است که فوراً بعد از بیدار شدن از خواب، آب ولرم بنوشید. چرا؟ طی خواب، عملکرد سوخت و ساز بدن بسیار کُند می‌شود و بدن تقریباً هشت ساعت بدون مایعات سپری می‌کند. بنابراین آبرسانی به بدن پیش از اینکه غذا یا نوشیدنی دیگری بخورید لازم است. کسانی که عادت دارند بعد از بیدار شدن از خواب اول آب بنوشند کمتر نفخ می‌کنند، انرژی بیشتری دارند و اشتهایشان را بهتر کنترل می‌کنند.

تحت یک رژیم کم کربوهیدرات بسیار محدودکننده هستید

بله، رژیم‌های کم کربوهیدرات برای کاهش وزن فوری مؤثرتر از رژیم‌های کم‌چربی هستند اما نباید در آن‌ها زیاده‌روی کنید. کربوهیدرات‌ها به بدن کمک می‌کنند پروتئین را سوخت و ساز کرده و از آن در عضله‌سازی استفاده نماید زیرا کربوهیدرات منبع انرژی است. عضلات شما بدون کربوهیدرات نمی‌توانند رشد کنند و اگر توده عضلانی کمتری داشته باشید، در زمان استراحت کالری کمتری خواهید سوزاند. اما این همه ماجرا نیست؛ اگر عضلات شما در حالت کمبود انرژی باشند، شما نمی‌توانید با شدتی که مدنظرتان است ورزش و تمرین کنید و این یعنی حین فعالیت، کالری کمتری می‌سوزانید.
پیش از تمرین می‌توانید سیب‌زمینی شیرین، جو دو سر پخته یا برنج قهوه‌ای بخورید تا به عضلاتتان سوخت مورد نیازشان را برسانید.

میان وعده‌های سالم نمی‌خورید

خیلی از افراد عادت دارند برای میان وعده سراغ چیپس و … بروند اما این مواد غذایی، کارآمدی سوخت و سازتان را پایین می‌آورند. چیپس هیچ ارزش غذایی ندارند و به جز جویدن، چیزی به بدنتان نمی‌دهد. در عوض یک مشت آجیل بخورید. اسیدهای چرب چندغیراشباع موجود در مغزها می‌توانند فعالیت برخی از ژن‌های کنترل‌کننده‌ی چربی سوزی را تقویت نمایند.

کلسیم کافی مصرف نمی‌کنید

کلسیم نقش مهمی در تنظیم شیوه‌ی متابولیسم غذا در بدن دارد. خصوصاً اینکه کلسیم تعیین می‌کند کالری بسوزانید یا آن‌ها را به صورت چربی در میان تنه‌تان انباشته کنید. طبق تحقیقات انجام شده، یک رژیم غذایی سرشار از کلسیم می‌تواند به چربی سوزی بیشتر کمک کند. هر چند لبنیات، منبع بزرگی از کلسیم به شمار می‌رود اما تنها راه دریافت این ماده معدنی نیست. می‌توانید از سبزیجات کلسیم‌دار نیز استفاده کنید.

بعد از ورزش، غذای مناسبی نمی‌خورید

شاید بعد از ورزش و عرق ریختن احساس گرسنگی نکنید اما معنی‌اش این نیست که نباید چیزی بخورید. شما قرار است به عضلات خود کمک کنید تا رشد کنند اما برای این کار بدن شما ابتدا باید فیبرهای عضلانی را تخریب نماید. بعد از تخریب این فیبرها، بدن‌ ترمیم می‌شود و فیبرهای آسیب‌دیده را جایگزین می‌کند تا بافت عضلانی جدید و قوی‌تر بسازد. برای این ترمیم، بدن نیاز به سوخت دارد. به همین دلیل خوردن یک وعده غذای مغذی و مناسب در عرض یک ساعت بعد از پایان تمرین به ریکاوری بهتر عضلات کمک می‌کند.

پروبیوتیک مصرف نمی‌کنید

دلیل دیگر اینکه باید ماست یونانی بخورید این است که باکتری‌های مفید موجود در غذاهای پروبیوتیک دار می‌توانند به سیستم ایمنی بدنتان کمک کنند، چربی سوزی را بالا ببرند و سوخت و سازتان را بهتر کنند.

به پریبیوتیک‌ها نیز اهمیتی نمی‌دهید

پروبیوتیک‌ها برای اینکه کارشان را خوب انجام بدهند نیاز به منبعی از سوخت دارند آن پریبیوتیک‌ها هستند. متأسفانه خیلی از افراد غذاهایی نمی‌خورند که دارای این سوخت است، یعنی فیبر. خوردن کربوهیدرات‌های تصفیه‌شده، مواد مغذی و فیبر خود را از دست داده‌اند و دارای فیبر بسیار کمی هستند.

از نور خورشید استفاده نمی‌کنید

خیلی از ما ساعات روز را در فضای داخل می‌گذرانیم و به ندرت رنگ خورشید را می‌بینیم. وقتی هم که بیرون می‌رویم ضدآفتاب می‌زنیم. بنابراین دچار کمبود ویتامین D می‌شویم و سوخت و سازمان ضعیف می‌شود. ویتامین D برای حفظ روند سوخت و ساز بدن لازم است. شما می‌توانید ویتامین D را از خورشید یا از رژیم غذایی‌تان بگیرید.

برنامه غذایی ندارید

شاید زندگی پُرمشغله‌ای دارید اما نباید اجازه دهید این مشغولیت‌ها برنامه غذایی‌تان را به هم بزنند. مطالعه‌ای روی موش‌ها دریافت وقتی آن‌ها به طور پراکنده و بی‌برنامه غذاهای پُرچرب می‌خوردند بیشتر از زمانی که همین رژیم غذایی را با برنامه‌ای منظم داشتند، وزن اضافه کردند. کارشناسان می‌گویند هر روز سر ساعت مشخصی غذا خوردن به بدن یاد می‌دهد کالری بیشتری بین وعده‌های غذایی بسوزاند.

یُد کافی دریافت نمی‌کنید

غده‌ی تیروئید که تنظیم‌کننده‌ی متابولیسم است نیاز به یک ریزمغذی خاص دارد تا خوب عمل کند: یُد. اگر یُد کافی دریافت نکنید غده تیروئید شما نمی‌تواند هورمون‌های تیروئید کافی تولید کند و سوخت و سازتان خوب پیش نمی‌رود. خوشبختانه بیشتر نمک‌های سفره یُددار هستند. اما اگر از طرفداران نمک دریا هستید پس احتمالاً یُد کافی در رژیم غذایی‌تان نیست.

در پایان هر وعده غذایی شیرینی می‌خورید

نیازی نیست همه‌ی وعده‌هایتان را با یک چیز شیرین تمام کنید. وقتی این کار را می‌کنید قند خونتان بالا می‌رود و قند اضافی که بدنتان برای انرژی نیازی به آن ندارد، فوراً جذب سیستم‌تان شده و به صورت چربی ذخیره می‌شود. هر دوی این مکانیسم‌ها، کُند کننده‌ی سوخت و ساز هستند.

غذاهای بسته‌بندی‌شده زیاد می‌خورید

غذاهای بسته‌بندی‌شده دارای مواد افزودنی و نگهدارنده‌اند. مطالعات نشان داده‌اند موش‌هایی که مدام مواد نگهدارنده مصرف می‌کردند، در ناحیه شکم افزایش وزن قابل توجهی داشتند، مقاومت به انسولین پیدا کرده بودند و دچار دیابت نوع دوم شده بودند که هر سه، علامت بیماری متابولیکی هستند.

ساعت‌های طولانی تمرین می‌کنید

برخلاف آنچه ممکن است تصور کنید، ساعت‌های طولانی دویدن همیشه هم معادل با افزایش وزن بیشتر نیست. در واقع شاید جلسات کوتاه‌تر ورزش و تمرین، فواید بیشتری از جهت کاهش وزن داشته باشند. محققان دریافته‌اند مدت‌های کوتاه‌تر اما با شدت بیشتر تمرین کردن (تمرینات تناوبی پُرشدت) به کاهش وزن بیشتر و ماندگارتر کمک می‌کند. در این نوع تمرینات، مصرف اکسیژن بعد از تمرین بیشتر می‌شود. یعنی شما بعد از پایان تمرین همچنان و برای مدت طولانی کالری سوزی دارید.

فقط کربوهیدرات‌های سفید می‌خورید

پیتزا، پاستا، بیسکوئیت، چیپس و … تنها چند نمونه‌اند. این مواد غذایی که در رژیم غذایی بیشتر افراد وجود دارند از کربوهیدرات‌های تصفیه شده تهیه شده‌اند. کربوهیدرات‌های تصفیه شده فیبر چندانی ندارند. فیبر یک درشت مغذی است که بدن شما باید سخت کار کند تا آن را هضم نماید، بنابراین انرژی بیشتری می‌خواهد. فیبر بدن را وادار می‌کند تا سوخت و سازش را افزایش دهد. اما وقتی کربوهیدرات‌های تصفیه شده که فیبر کمی دارند می‌خورید، بدنتان مجبور نیست سوخت و سازش را افزایش دهد.

اتاق خواب‌تان را گرم می‌کنید

محققان دریافته‌اند افرادی که به مدت یک ماه در اتاق خواب با دمای ۱۹ درجه سانتی‌گراد خوابیده بودند، سلول‌های چربی قهوه‌ای‌شان دو برابر شده بود. این بافت قهوه‌ای، نوعی چربی است که به جای اینکه کالری ذخیره کند آن را می‌سوزاند. چربی قهوه‌ای در دمای سردتر فعال‌تر است تا کمک کند گرم بمانیم. بنابراین خوابیدن در اتاق خنک، راهی برای افزایش متابولیسم است.

با خودتان بطری آب نمی‌برید

آب یک عامل ضروری برای صدها واکنش متابولیکی در بدن است. اگر به اندازه کافی آب ننوشید و بدنتان دهیدراته شود، ناخودآگاه سوخت و سازتان را کم خواهید کرد. اما با نوشیدن آب کافی می‌توانید سوخت و ساز بدن را تا سی درصد افزایش دهید. پس هر جا می‌روید یک بطری آب با خود داشته باشید.

 

منبع: tebyan.net


 

0
نوشته شده توسط شیرین کریمی

غذاخوردنِ بی‌اختیار قبل از دورۀ قاعدگی

بیماری‌‌ها و راه درمان, پیشگیری بهتر از درمان, بارداری و زایمان, بهداشت بانوان , شیرین کریمی

 

به گزارش سایت healthline.com

بررسی اجمالی

شما به عنوان یک زن احتمالاً با میل غیرارادی به خوردن غذاهای خاص قبل از دورۀ قاعدگی خود آشنایید. اما چرا اشتیاق به خوردن شکلات و هله هوله در آن دوره از ماه اینقدر قدرتمند است؟

ادامه مطلب را بخوانید تا بدانید چه اتفاقی در بدن باعث این ولع خوردن قبل از قاعدگی می‌شود و چگونه می‌توان آنها را مهار کرد.

غذاخوردن بی‌اختیار چیست؟

خوردن بی‌اختیار، که پرخوری هم نامیده می‌شود، با وسوسه‌ای قوی و غیرقابل کنترل برای مصرف مقادیر زیادی غذا مشخص می‌شود. در بعضی موارد، خوردن بی‌اختیار به اختلال پرخوری (BED) تبدیل می‌شود، که یک تشخیص رسمی است. در برخی موارد دیگر، این خوردن بی‌اختیار فقط در دوره‌های خاصی مانند روزهای منتهی به قاعدگی اتفاق می‌افتد.

برخی از علائم رایج خوردن بی‌اختیار عبارتند از:

  • وقتی گرسنه نیستید یا حتی وقتی احساس سیری می‌کنید باز هم غذا ‌می‌خورید؛
  • به‌طور مرتب مقدار زیادی غذا می‌خورید؛
  • داشتن احساس ناراحتی یا شرمندگی بعد از پرخوری؛
  • در طول روز مخفیانه یا دائماً غذا می‌خورید.

چرا غذا خوردنِ بی‌اختیار قبل از قاعدگی اتفاق می‌افتد؟

تحقیقات نشان می‌دهد که غذا خوردن بی‌اختیار قبل از قاعدگی یک مؤلفۀ فیزیولوژیکی دارد.

طبق مطالعه‌ای که در مجله بین‌المللی اختلالات خوردن منتشر شده است، به نظر می‌رسد هورمون‌های تخمدان نقش اصلی را دارند. این مطالعه نشان داد که سطح بالای پروژسترون در مرحلۀ قبل از قاعدگی ممکن است منجر به غذاخوردن بی‌اختیار و عدم رضایت و ناخوشی بدن شود.

از طرف دیگر، به نظر می‌رسد استروژن با کاهش اشتها مرتبط است. در طول تخمک‌گذاری استروژن در بالاترین سطح خود قرار دارد.

به معنای ساده‌، احتمالاً قبل از پریود شما بیش از همه چیز احساس عدم رضایت می‌کنید. این حس عدم رضایت ممکن است محرکی برای خوردن اجباری شما باشد.

پرخوریِ قبل از قاعدگی معمولاً چند روز طول می‌کشد و با شروع قاعدگی پایان می‌یابد، اگرچه همیشه این‌طور نیست.

اگر غذا خوردن بی‌اختیار خارج از چرخه قاعدگی ادامه دارد، به پزشک خود مراجعه کنید.

چطور می‌توانم از غذا خوردن بی‌اختیار اجتناب کنم؟

اولین قدم برای کم کردن یا اجتناب از غذاخوردنِ بی‌اختیار تشخیص وجود مشکل است.

همچنین باید تعیین کنید که چه زمانی بیش از حد پرخوری می کنید. پس از انجام این کارها برای جلوگیری از پرخوری این نکات را امتحان کنید.

با ذهن غذا بخور

  • یک یادداشت غذایی داشته باشید تا تمام چیزهایی را که می‌خورید، به خصوص اگر پرخوری می‌کنید، ردیابی کنید. دیدن اینکه چه مقدار کالری می‌خورید (روی کاغذ یا از طریق برنامه‌های روی گوشی موبایل) ممکن است به شما کمک کند این چرخه را متوقف کنید.
  • سعی کنید در طول ماه غذای سالم بخورید. غذاهای حاوی قندهای تصفیه شده را کاهش دهید.
  • آشپزخانه و یخچال را با غذاهای سرشار از فیبر مانند میوه‌ها، سبزیجات، لوبیا، دانه‌ها و غلاتِ کامل پر کنید. فیبر به شما کمک می کند تا مدت بیشتری احساس سیری کنید.

میان وعده‌ها را هوشمندانه انتخاب کنید

  • غذای بی‌ارزش خریداری نکنید. هله هوله اگر در خانه نباشد خوردن آن دشوارتر است. در عوض، مواد لازم را برای تهیه میان وعده‌های سالم با انواع بافت‌ها و طعم‌ها خریداری کنید.
  • هنگام تمایل به پرخوری، یک لیوان آب که با میوه یا نعناع تازه طعم‌دار شده است بنوشید. ممکن است برای مهار ولع خوردن کافی باشد. جویدن آدامس یا خوردن آب نبات نیز ممکن است کمک کند.
  • برای هوس شیرینی، یک اسموتی میوه‌ای تازه و ماست یا یک سیب زمینی شیرین را که با کمی کره و یک قاشق چای خوری شکر قهوه‌ای چرب و شیرین شده میل کنید.
  • اگر می‌خواهید یک غذای شور یا تند میل کنید، این چیپس سیب زمینی پخته را با پاپریکا و نمک درست کنید. یکی دیگر از گزینه‌های عالی مخلوط آجیل‌ها و میوه‌های ادویه‌دار است.

انتخاب سبک زندگی سالم

  • استرس ممکن است منجر به غذا خوردن احساسی در روزهای نزدیک به دوران قاعدگی شود. ورزش، تمرین تکنیک‌های آرام‌سازی، خواب منظم و حفظ نگرش مثبت می‌تواند به مدیریت استرس کمک کند.
  • به یک گروه حمایتی بپیوندید. صحبت با کسانی که می‌فهمند چه چیزی را تجربه می‌کنید ممکن است مفید باشد. شاید بتوانید برخی از استراتژی‌های درمانی موفقیت‌آمیز آنها را نیز پیاده کنید.

چه موقع باید با یک متخصص بهداشت تماس بگیرم؟

همه افراد برای غذا خوردن بی‌اختیار قبل از قاعدگی نیازی به درمان ندارند. اگر در زمان‌هایی غیر از روزهای منتهی به قاعدگی پرخوری می‌کنید، یا اگر غذاخوردن بی‌اختیار باعث افزایش چشمگیر وزن یا پریشانی عاطفی می‌شود، باید با یک متخصص بهداشت مشورت کنید.

بر اساس گزارش کلینیک مایو، درمان اختلال پرخوری شامل انواع مختلف مشاوره روانشناسی است، مانند:

  • رفتار درمانی شناختی (CBT) (CBT)
  • روان درمانی بین فردی (ITP)
  • رفتار درمانی دیالکتیکی (DBT)

رفتاردرمانی دیالکتیکی یا DBT نوع خاصی از CBT با تمرکز بر «تنظیم احساسات» به عنوان راهکاری برای مهار الگوهای رفتاری مضر است.

داروهای مهار کننده اشتها یا سایر داروها نیز ممکن است استفاده شوند.

مبارزه با ولع مصرف قبل از قاعدگی دشوار است. مسلح کردن زودتر از زمان خود با مطلع‌بودن از این اتفاق، و گزینه‌های غذایی سالم و تکنیک‌های کنترل استرس می‌تواند به شما کمک کند تا جلوی هوس‌ها را بگیرید. از آنچه می‌خورید آگاه باشید.

اگر با وجود تمام تلاش‌تان، قطع غذا خوردن بی‌اختیار برای شما دشوار است، به دنبال کمک متخصص باشید.

منبع: healthline.com


 

0
نوشته شده توسط فرناز اخباری

«قسمت چهارم» غذاهایی که میگرن را تحریک می‌کنند

بیماری‌‌ها و راه درمان, پیشگیری بهتر از درمان, تغذیه سالم, فرناز اخباری

 

به گزارش سایت healthline.com

علت میگرن چیست؟

محققان علت قطعی میگرن را شناسایی نکرده‌اند. با این‌حال، آنها برخی از عوامل موثر در تحریک بیماری را شناسایی کرده‌اند. این عوامل باعث تغییر در مواد شیمیایی مغز مانند کاهش سطح سروتونین شیمیایی مغز است.

عوامل دیگری که می‌توانند میگرن را تحریک کنند عبارتند از:

  • چراغ‌های روشن؛
  • گرمای شدید، یا سایر اوضاع بد هوایی؛
  • کمبود آب بدن؛
  • تغییر فشار هوا؛
  • تغییرات هورمونی در زنان، مانند نوسانات استروژن و پروژسترون در دوران قاعدگی، بارداری یا یائسگی؛
  • استرس بیش از حد؛
  • صداهای بلند؛
  • فعالیت بدنی شدید؛
  • میل نکردن یک وعده‌های غذایی؛
  • تغییر در الگوی خواب؛
  • استفاده از برخی داروها مانند داروهای ضدبارداری خوراکی یا نیتروگلیسیرین؛
  • بوهای غیرمعمول؛
  • برحی غذاهای خاص؛
  • سیگار کشیدن؛
  • استفاده از الکل؛
  • مسافرت.

در صورت بروز میگرن، پزشک ممکن است از شما بخواهد یک دفترچه سردرد تهیه کنید. نوشتن این‌که چه کاری انجام می‌دهید، چه غذاهایی می‌خورید و چه داروهایی قبل از شروع میگرن مصرف می‌کنید، می‌تواند باعث شناسایی عوامل محرک شما شود. بفهمید چه چیز دیگری می‌تواند باعث ایجاد یا تحریک میگرن شود.

 

 

غذاهایی که میگرن را تحریک می‌کنند

برخی از غذاها یا مواد غذایی خاص ممکن است بیش‌تر باعث ایجاد میگرن شوند.

این‌ها ممکن است شامل موارد زیر باشد:

  • الکل یا نوشیدنی‌های کافئین‌دار؛
  • مواد افزودنی غذایی مانند نیترات (ماده نگهدارنده در گوشت‌های پخته شده)، آسپارتام (یک قند مصنوعی) یا گلوتامات مونو سدیم (MSG)؛
  • تیرامین، که به‌طور طبیعی در بعضی از غذاها وجود دارد.

تیرامین همچنین هنگام تخمیر یا کهنه شدن مواد غذایی افزایش می‌یابد. این شامل غذاهایی مانند برخی پنیرهای مانده، کلم ترش، و سس سویا است. با این حال، تحقیقات مداوم بیش‌تری به دنبال بررسی نقش تیرامین در میگرن می‌باشد. این ماده ممکن است در بعضی از افراد یک محافظ برای سردرد باشد تا اینکه یک محرک باشد. سایر غذاهای تحریک‌کننده میگرن را بررسی کنید.

منبع: healthline.com


 

0
نوشته شده توسط فرناز اخباری

«قسمت دوم» درمان حالت تهوع در میگرن

بیماری‌‌ها و راه درمان, پیشگیری بهتر از درمان , تغذیه سالم, فرناز اخباری

 

به گزارش سایت healthline.com

اگر حالت تهوع بدون استفراغ دارید، پزشک ممکن است دارویی را برای تسکین حالت تهوع به نام داروهای ضدتهوع یا ضداستفراغ تجویز کند. که در این حالت، داروی ضداستفراغ می‌تواند به جلوگیری از استفراغ و بهبود حالت تهوع کمک کند.

طب سوزنی ممکن است در درمان حالت تهوع میگرن نیز مفید باشد. یک منبع معتبر در یک مطالعه در سال ۲۰۱۲ نشان داد که طب سوزنی، شدت تهوع مرتبط با میگرن را با شروع ۳۰ دقیقه کاهش می‌دهد و در طی ۴ ساعت را بهبود می‌دهد.

درمان حالت تهوع و استفراغ به‌طور همزمان با هم

پزشکان ترجیح می‌دهند به جای این‌که تهوع و استفراغ را جداگانه درمان کنند، علائم را با درمان میگرن، کاهش دهند. اگر میگرن شما با تهوع و استفراغ قابل‌توجهی همراه است، پزشک ممکن است داروهای پیشگیرانه را شروع کند و ببیند چگونه می‌توانید با حالت تهوع و سرگیجه همراه با میگرن کنار بیایید.

آزمایشات میگرن

پزشکان میگرن را با بررسی علائم شما، گرفتن شرح حال پزشکی و خانوادگی کامل و انجام معاینه فیزیکی تشخیص می‌دهند تا سایر علل احتمالی را رد کنند. اسکن‌های تصویربرداری، مانند سی‌تی اسکن یا MRI، می‌تواند سایر دلایل را رد کند، از جمله:

  • تومورها؛
  • ساختارهای غیرطبیعی مغز؛
  • سکته.

درمان میگرن

میگرن قابل درمان نیست، اما پزشک می‌تواند به شما کمک کند تا آن را کنترل کنید و کمتر به آن مبتلا شوید و در صورت بروز علائم آن را کنترل کنید. همچنین درمان می‌تواند به کاهش میگرن‌های شما کمک کند.

برنامه درمانی شما به موارد زیر بستگی دارد:

  • سن شما؛
  • هرجند وقت یکبار دچار میگرن می‌شوید؛
  • نوع میگرن شما؛
  • شدت آن‌ها بر اساس مدت دوام، میزان درد و این‌که چند بار شما را از رفتن به مدرسه یا محل کار باز داشته است؛
  • این‌که شامل حالت تهوع یا استفراغ و همچنین سایر علائم دارید؛
  • سایر شرایط سلامتی که ممکن است داشته باشید و سایر داروهایی که می‌توانید مصرف کنید

برنامه درمانی شما ممکن است ترکیبی از این موارد را شامل شود:

  • درمان‌های میگرن برای مراقبت از خود؛
  • تنظیمات سبک زندگی، از جمله مدیریت استرس و جلوگیری از عوامل میگرنی؛
  • داروهای OTC درد یا میگرن، مانند NSAID یا استامینوفن (Tylenol)؛
  • داروهای تجویزی میگرن که هر روز برای کمک به جلوگیری از میگرن و کاهش دفعات سردرد استفاده می‌کنید؛
  • داروهای تجویز داروی میگرن که به محض شروع سردرد مصرف می‌کنید، تا شدیدتر نشود و علائم را تسکین دهد؛
  • داروهای تجویزی برای کمک به حالت تهوع یا استفراغ.
  • اگر به نظر می‌رسد میگرن در رابطه با چرخه قاعدگی شما رخ می‌دهد، هورمون درمانی انجام دهید.
  • مشاوره؛
  • انجام مراقبت‌های جایگزین، که ممکن است شامل بیوفیدبک، مدیتیشن ، طب فشاری یا طب سوزنی باشد.

این روش‌ها و سایر درمان‌های میگرن را بررسی کنید.

درمان خانگی میگرن

شما می‌توانید چند مورد زیر را در خانه امتحان کنید که می‌تواند به درمان میگرن شما کمک کند:

  • در یک اتاق ساکت و تاریک دراز بکشید.
  • پوست سر یا شقیقه‌های خود را ماساژ دهید.
  • یک پارچه سرد را روی پیشانی یا پشت گردن خود قرار دهید.

بسیاری از افراد برای تسکین میگرن خود از داروهای خانگی گیاهی نیز استفاده می کنند.

داروهای میگرن

از داروها می‌توان برای جلوگیری از بروز میگرن یا درمان آن پس از بروز میگرن استفاده کرد. ممکن است بتوانید با داروهای OTC (داروهای بدون نسخه) تسکین پیدا کنید. با این‌حال، اگر داروهای OTC موثر نباشند، پزشک ممکن است سایر داروها را تجویز کند.

این گزینه‌ها براساس شدت میگرن و سایر شرایط سلامتی شما خواهد بود. گزینه‌های دارویی هم شامل موارد پیشگیری و هم گزینه‌های درمانی در هنگام حمله است.

دقت کنید مصرف بیش از حد دارو ممکن است سردرد ایجاد کند.

طبق نظر یک منبع معتبر استفاده مکرر از هر نوع داروی سردرد می‌تواند باعث ایجاد سردرد شود. (که قبلاً به آن سردرد راجعه می‌گفتند).

افراد مبتلا به میگرن بیشتر در معرض خطر ابتلا به این عارضه هستند.

هنگام تعیین نحوه مقابله با سردردهای میگرنی، با پزشک خود در مورد دفعات مصرف دارو و گزینه‌های جایگزین دارو صحبت کنید.

درباره سردردهای ایجاد شده با مصرف بیش از حد دارو بیشتر بدانید.

منبع: healthline.com


 

0
1 13 14 15 16 17 46