نوشته شده توسط فرناز اخباری

زوال عقل: آیا سلامت روان نامناسب و ضعیف در میان‌‌سالی می‌تواند خطر را افزایش دهد؟

بیماری‌‌ها و راه درمان , پیشگیری بهتر از درمان , فرناز اخباری

 

به گزارش سایت medicalnewstoday.com

محققان ۶۷۶۸۸ فرد را در یک دوره متوسط ​​۲۵ ساله برای درک بهتر ارتباط بین علائم زوال عقل و روان پریشی (استرس، خلق‌و‌خوی افسردگی، خستگی و عصبی بودن) دنبال کردند. آن‌ها دریافتند که علائم پریشانی روانی با افزایش خطر زوال عقل مرتبط است. درک بهتر عوامل خطر زوال عقل ممکن است راه را برای پیشگیری از زوال عقل هموار کند.

بر اساس نظریه سازمان بهداشت جهانی، در حال حاضر ۵۵ میلیون نفر در سراسر جهان با زوال عقل زندگی می‌‌کنند که هر ساله نزدیک به ۱۰ میلیون مورد جدید تشخیص داده می‌شود. برای کاهش خطر زوال عقل در یک جمعیت، محققان باید بفهمند که چه چیزی باعث زوال عقل می‌شود.

چندین مطالعه به ارتباط بین پریشانی روانشناختی یک اصطلاح کلی که شامل علائم اضطراب، افسردگی و استرس است و زوال عقل پرداخته‌اند. با این‌‌حال، ارتباط بین این دو همچنان نامشخص است.

اکنون، یک مطالعه جدید منتشر شده در شبکه JAMA این ارتباط بین پریشانی روانی و زوال عقل را بررسی می‌کند. این مطالعه توسط محققان موسسه فنلاند در زمینه سلامت و رفاه، دردانشگاه هلسینکی و دانشگاه فنلاند شرقی انجام شد.

در مطالعات قبلی، مانند مطالعه‌‌ای که در سال ۲۰۲۲ منتشر شد، به این نتیجه رسیدند که افراد مبتلا به سطوح افسردگی که به‌طور فزاینده شدید، مزمن بالا یا به‌طور مزمن پایین بودند، در مقایسه با افراد بدون افسردگی یا با کاهش علائم افسردگی، احتمال بیشتری برای ابتلا به زوال عقل داشتند.

مطالعات دیگر نشان داده‌‌اند که اضطراب، خستگی حیاتی و استرس روانی با شروع  زوال عقل در سال‌های آتی مرتبط است.

از سوی دیگر، یک مطالعه پیگیری در طول دوره ۲۸ ساله در مورد رابطه بین افسردگی و زوال عقل نشان داد که بیشتر افسردگی ناشی از زوال عقل است نه اینکه زوال عقل ناشی از افسردگی باشد.

ارتباط سلامت روان و زوال عقل

از آن‌جایی که پریشانی روانی در مراحل اولیه زوال عقل رایج است، مطالعات تعیین کننده خطر باید فاصله کافی بین اندازه‌گیری پریشانی روانی و بروز زوال عقل داشته باشند تا نتیجه قابل اعتماد در نظر گرفته شود.

مطالعات در میان جمعیت مسن و دوره‌های کوتاه پیگیری نتوانستند علائم اولیه زوال عقل را از عوامل خطر علّی جدا کنند.

عامل دیگری که در مطالعات مربوط به پریشانی روانی و زوال عقل باید به خاطر داشت، خطر رقابتی مرگ است. به گفته برخی از نویسندگان، مطالعات باید در نظر بگیرند که آیا افراد مبتلا به مشکلات سلامت روانی ممکن است دارای شرایطی باشند که مرگ در سنین پایین‌تر داشته باشند و بنابراین ممکن است آنقدر عمر نکنند که زوال عقل را نشان دهند.

دکتر سونجا سولکاوا، محقق اصلی این مطالعه و محقق فوق دکتری در گروه پروفسور تینا پاونیو،می‌گوید: «ما می‌توانیم این ارتباط را با استفاده از یکی از بزرگترین مجموعه داده‌های جمعیت، پیگیری طولانی، و مدل‌سازی دقیق مرگ [ناشی از] دلایل دیگر روشن کنیم. این مطالعه شامل ۶۷۶۸۸ فرد ۲۵ تا ۷۴ ساله بود که بین سال‌های ۱۹۷۲ تا ۲۰۰۷ در نظرسنجی ملی FINRISK شرکت کردند. FINRISK یک مطالعه جمعیت فنلاند بزرگ در مورد عوامل خطر در بیماری های مزمن و غیرواگیر بود که به مدت ۴۰ سال انجام شد و نظرسنجی های آن شامل سؤالاتی در مورد علائم پریشانی روانی بود. اطلاعات زوال عقل و مرگ و میر برای هر شرکت کننده تا ۳۱ دسامبر ۲۰۱۷، از ثبت سلامت فنلاند به دست آمد.»

دکتر سولکاوا: «به شواهد جدیدی دست می‌یابد که افرادی که در اوایل زندگی مشکلات سلامت روانی دارند، در اواخر زندگی به زوال عقل مبتلا می شوند. این یک نتیجه امیدوارکننده برای پیشگیری از زوال عقل است.»

دکتر Terrie E. Moffitt، Nannerl O. Keohane استاد روانشناسی در دانشگاه دوک، و استاد توسعه اجتماعی در King’s College لندن، در این مطالعه شرکت نداشتند.

با در نظر گرفتن خطر رقابتی مرگ و سایر عواملی که بر خطر زوال عقل تأثیر می‌گذارند، محققان دریافتند که علائم پریشانی روانی با افزایش ۱۷ تا ۲۴ درصدی خطر زوال عقل در مدل پواسون علت‌شناسی و ۸ تا ۱۲ درصد با افزایش بروز زوال عقل در مدل فاین گری مرتبط است.

دکتر سونجا سولکاوا می‌گوید: «مطالعه ما نشان می‌دهد که علائم پریشانی روانی، به‌عنوان مثال، خستگی، خلق افسردگی، و تجربه استرس، نه تنها علائم پیشروی اختلال زمینه ای زوال عقل  هستند بلکه عوامل خطرزا برای زوال عقل است. با این‌حال نمی‌توانیم علیت را اثبات کنیم.»

دکتر موفیت نسبت به یافته‌‌های این مطالعه ابراز اطمینان کرد و خاطرنشان کرد که نتایج آن با یافته‌های که مطالعه جمعیت نیوزلنداست، همخوانی دارد.

در سال ۲۰۲۲، تیم ما همچنین گزارش داد که سلامت روان یک عامل اولیه در زوال عقل بعدی است. در این مطالعه ۱٫۷ میلیون نیوزلندی را به مدت ۳۰ سال در سوابق پزشکی ملی دنبال کردیم و متوجه شدیم که اختلال روانی در اوایل زندگی ۴ برابر بیش‌تر باعث زوال عقل می‌شود. مانند مطالعه جمعیت فنلاند، مطالعه نیوزلند نیز خطر رقابتی مرگ را کنترل کرد.

دکتر لیندا ارنستسن، دانشیار دانشگاه علم و صنعت نروژ، که در این مطالعه شرکت نداشت، به MNT گفت:

پیام اصلی این مطالعه این است که مسائل مربوط به سلامت روان و احساس پریشانی با مرگ زودرس و زوال عقل مرتبط است. این یافته‌ها نیاز به تمرکز بر سلامت روان در تمام سنین و شناسایی علل و محرک‌‌ها را نشان می‌دهد.

محدودیت‌های مطالعه

محققان در مقاله خود خاطرنشان کردند که افرادی که در نظرسنجی FINRISK شرکت نکردند یا اطلاعاتی از دست داده بودند نیز دارای عوامل خطر بیش‌تر و افزایش خطر زوال عقل و مرگ‌و‌‌میر بودند و این مشارکت انتخابی و عدم پاسخگویی ممکن است نتایج مطالعه را منحرف کند.

محققان همچنین اذعان کردند که اندازه‌گیری پریشانی روان‌شناختی آن‌ها بر اساس یک پرسشنامه معتبر چند سؤالی نیست، بلکه بر اساس چندین معیار تک سؤالی برای علائم مختلف پریشانی روانی است. با این‌حال، این معیارها به‌طور قابل‌توجهی مرتبط هستند و یک الگوی ثابت ارتباط با زوال عقل را نشان می‌دهند.

علاوه بر این، محققان اذعان کردند که هیچ اطلاعاتی در مورد آسیب مغزی تروماتیک، اختلال شنوایی و تماس اجتماعی کم با افراد سه عامل خطر برای زوال عقل وجود ندارد.

دکتر سولکاوا افزود که از شرکت‌کنندگان در مطالعه خواسته شد تا علائم فعلی پریشانی روانی خود را فقط یک بار گزارش کنند و این کار منجر به عدم دستیابی به «چشم انداز طولی» برای علائم می‌شود.

دکتر ارنستسن اشاره کرد که اطلاعاتی در مورد انزوای اجتماعی یا وضعیت تاهل در این مطالعه بررسی نشده است. اما تحقیقات نشان داده است که متاهل بودن از زوال عقل پیشگیری می‌کند.

دکتر ارنستسن افزود: «ما همچنین می‌دانیم که بیماری قلبی عروقی هم با سلامت روان و هم با خطر زوال عقل مرتبط است، اما فقط وجود دیابت بود که در مطالعه حاضر تنظیم شد.»

دکتر Archana Singh-Manoux، استاد پژوهش و مدیر مؤسسه تحقیقات بهداشتی و پزشکی فرانسه (INSERM) که در این مطالعه شرکت نداشت، به MNT گفت: « که محدودیت اصلی این مطالعه به علت معکوس مربوط می‌شود.»

در یکی از مدل‌های مورد استفاده برای محاسبه خطر زوال عقل، زمانی که محققان افرادی را که کمتر از ۱۰ سال پیگیری داشتند حذف کردند، تحلیل‌های حساسیت هیچ ارتباط معنی‌داری بین پریشانی روانی و بیماری آلزایمر نشان نداد.

دکتر Archana Singh-Manoux می‌‌گوید: « این یافته‌ها نشان می‌دهد که نتایج اصلی این مقاله ناشی از رویدادهای زوال عقل است که بلافاصله پس از اندازه‌گیری پریشانی روانی رخ می‌دهد. این یک نمایش کامل از علیت معکوس است، یعنی پریشانی روانی در مرحله پیش بالینی زوال عقل به جای پریشانی روانی که باعث زوال عقل می‌شود.»

دکتر سولکاوا توضیح داد که ارتباط بین پریشانی روانی و بیماری آلزایمر احتمالاً به دلیل محدودیت‌های زمانی، در تحلیل‌های حساسیتی باقی نمانده است. او گفت: «تشخیص بیماری آلزایمر در فنلاند فقط در اواسط دهه ۱۹۹۰ آغاز شد، در حالی که تشخیص‌های زوال عقل در دهه ۱۹۷۰ و زمانی که مطالعه FINRISK شروع شد، انجام شد.»

تحقیقات آینده

وقتی از دکتر سولکوا در مورد مراحل بعدی تحقیقات پرسیده شد، به MNT گفت که مطالعات بزرگتر و پیگیری‌های طولانی‌تری مورد نیاز است.

«استرس، خستگی و علائم افسردگی به شدت با مشکلات خواب مرتبط هستند، که به عنوان عوامل خطر برای زوال عقل نیز مطرح می‌شوند. با این‌حال، اکثر مطالعات اپیدمیولوژیک فاقد نمونه‌های کافی بزرگ یا پیگیری طولانی هستند.»

او افزود: «گام بعدی ما مطالعه مشکلات خواب و طول خواب و خطر زوال عقل با استفاده از گروه های بزرگ فنلاندی است.»

متبع: medicalnewstoday.com


 

0
نوشته شده توسط تحریریه جامعه پزشکان ایران

مکمل‌هایی که نباید بعد از ۵۰ سالگی مصرف کنید؛ مگر به دستور پزشک

بیماری‌‌ها و راه درماندارونامه , پیشگیری بهتر از درمان

 

بعضی از موادمغذی که در جوانی به آن‌ها نیاز دارید، با بالاتر رفتن سن کمتر مورد نیاز بدن هستند. ضمنا یک سری از مواد مغذی هم هستند که بهتر است آن‌ها را از منابع غذایی دریافت کنید نه از مکمل‌ها. در این مطلب به شما خواهیم گفت بعد از ۵۰ سالگی به چه مکمل‌هایی نیاز ندارید، مگر اینکه پزشک توصیه کند.

خیلی از افراد با این هدف که موادمغذی کافی به بدن برسانند مکمل مصرف می‌کنند؛ اما نیازهای بدن به مواد مغذی با افزایش سن تغییر می‌کند و بعضی از موادمغذی که در جوانی به آن‌ها نیاز دارید، با بالاتر رفتن سن کمتر مورد نیاز بدن هستند. ضمنا یک سری از مواد مغذی هم هستند که بهتر است آن‌ها را از منابع غذایی دریافت کنید نه از مکمل‌ها.

در این مطلب به شما خواهیم گفت بعد از ۵۰ سالگی به چه مکمل‌هایی نیاز ندارید، مگر اینکه پزشک توصیه کند.

آهن

آهن یک ماده معدنی است که به گلبول‌های قرمز خون کمک می‌کند اکسیژن را به تمام بدن انتقال دهند. خانم‌هایی که در سنین باروری هستند بیشتر از آقایان احتمال دارد که به‌واسطه‌ی قاعدگی و بارداری، آهن از دست بدهند و دچار کم‌خونی شوند. بعد از یائسگی که قاعدگی متوقف می‌شود، خانم‌ها نیاز کمتری به آهن غذایی دارند، زیرا دیگر از طریق قاعدگی خون از دست نمی‌دهند و نیازی ندارند به طور مرتب مکمل آهن مصرف کنند و حتی مصرف مکمل آهن می‌تواند برایشان مضر باشد، اما چرا؟
میزان بالای آهن در بدن می‌تواند موجب استرس اکسیداتیو شده و به بافت‌ها آسیب بزند. آهن زیاد در بدن، احتمال بیماری قلبی و دیابت شیرین نوع دوم را افزایش می‌دهد. بدن شما روشی برای دفع آهن اضافی ندارد و به همین دلیل آهن در بافت‌ها تجمع می‌کند.

برخی از افراد به طور ژنتیکی بیشتر در معرض تجمع آهن زیادی در بدنشان هستند. تجمع آهن در بدن زمانی روی می‌دهد که بیشتر از نیاز بدنتان آهن مصرف کنید یا از غذاها و مکمل‌ها آهن زیادی جذب کنید.
اگر بیماری ژنتیکی داشته باشید که باعث می‌شود جذب آهن بدنتان زیاد باشد (مثلا هموکروماتوز)، در معرض تجمع آهن در بدن هستید. بعضی از افراد دچار نوع خفیفی از این عارضه‌اند و نسبت به آن آگاه نیستند.
اگر نمی‌دانید آیا بدنتان به آهن بیشتری نیاز دارد یا نه، با پزشک یا متخصص تغذیه مشورت کنید که آیا لازم است مکمل آهن مصرف کنید. هرگز بدون اینکه مطمئن باشید کمبود آهن دارید، مکمل آهن مصرف نکنید.

ویتامین E

دلایل زیادی وجود دارد که بعد از ۵۰ سالگی نباید ویتامین E‌ مصرف کنید. ویتامین E‌ یا توکوفرول یک ویتامین محلول در چربی است که نقش مهمی در بدن دارد، خصوصا در محافظت از سلول‌ها در برابر آسیب اکسیداتیو.
زمانی پزشکان توصیه می‌کردند افراد به عنوان راهی برای کاهش خطر بیماری‌های قلبی و عروقی، مکمل ویتامین E‌ مصرف کنند؛ اما تحقیقات بیشتر نشان داد ویتامین E‌ از احتمال سکته مغزی و حمله قلبی نمی‌کاهد و حتی می‌تواند عوارضی هم داشته باشد. مثلا مطالعه‌ای دریافت مصرف مکمل ویتامین E با افزایش ریسک نارسایی قلبی مرتبط است.
دوزهای بالای ویتامین E‌ می‌تواند خطر خونریزی را نیز افزایش دهد، خصوصا اگر آن را با رقیق‌کننده‌های خون مثل آسپرین یا وارفارین مصرف کنید.
ضمنا، برخی مطالعات حاکی از این هستند که دوزهای بالای ویتامین E‌ ممکن است احتمال سرطان پروستات را افزایش بدهد. اما این یافته‌ها کاملا تائید نشده‌اند و به بررسی‌های بیشتری نیاز است.
به طور کلی مصرف ویتامین E‌ به صورت مکمل دارای فواید واضحی نبوده و ممکن است با خطراتی همراه باشد. بهترین کار این است که ویتامین E‌ مورد نیاز بدن را از منابع غذایی مانند دانه‌ها، تخم مرغ و روغن‌های گیاهی دریافت کنید.

کلسیم

کلسیم یک ماده معدنی ضروری برای سلامت استخوان‌هاست که برای سلامت قلب، عملکرد عضلات و عملکرد سیستم عصبی نیز اهمیت دارد. هرچند خیلی از افراد به منظور جبران کمبود کلسیم غذایی از مکمل کلسیم استفاده می‌کنند؛ اما کارشناسان می‌گویند اگر بالای ۵۰ سال هستید باید با احتیاط و در صورتی که واقعا لازم است مکمل کلسیم مصرف کنید، زیرا مکمل کلسیم در برخی از افراد می‌تواند باعث سنگ کلیه یا دیگر عوارض مانند مشکلات قلبی عروقی شود.
تحقیقات نشان می‌دهد مکمل‌های کلسیم، خطر تشکیل سنگ کلیه اگزالات کلسیمی را افزایش می‌دهند زیرا کلسیم زیادی را به یکباره وارد بدن می‌کنند، در صورتی که کلسیمی که از غذاها می‌گیرید می‌تواند احتمال سنگ کلیه را کاهش دهد.
اگر بالای ۵۰ سال دارید و در معرض پوکی استخوان هستید یا پوکی استخوان دارید در مورد نیازتان به مکمل کلسیم با پزشک مشورت کنید.

اگر پوکی استخوان ندارید، بهتر است کلسیم را از منابع غذایی بگیرید. محصولات لبنی، یکی از بهترین منابع کلسیم‌اند اما اگر نمی‌توانید لبنیات بخورید، منابع دیگری هم وجود دارند:

. شیرسویای غنی شده
. کلم کِیل
. بروکلی
. توفو
. بادام
. انجیر
. کلم برگ سبز

عصاره چای سبز

چای سبز یک نوشیدنی سالم است زیرا کاتچین زیادی دارد اما بهتر است خود چای را به صورت طبیعی بنوشید تا به صورت قرص عصاره چای سبز. بعضی از افراد بعد از مصرف عصاره چای سبز به صورت مکمل آن دچار آسیب کبدی شده‌اند. بعد از ۵۰ سالگی، عملکرد کبد تا حدودی افت می‌کند و سخت‌تر می‌تواند شکل کنستانتره‌ی عصاره چای سبز را پردازش کند.

سلنیوم

سلنیوم یک ماده معدنی کمیاب است که بدن به میزان کمی از آن نیاز دارد. البته سلنیوم نقش مهمی در حفاظت از عملکرد تیروئید و عملکرد سیستم ایمنی دارد و آسیب اکسیداتیو را کاهش می‌دهد، اما زیاد آن می‌تواند مضر باشد. مصرف زیاد سلنیوم می‌تواند عوارض زیر را به دنبال داشته باشد:
سلنوسیس: عارضه‌ای که در آن سلنیوم اضافی در بدن وجود دارد. علائم اولیه این عارضه شامل تهوع، استفراغ و شکم‌درد می‌شود و ریزش مو و اسهال شدید از پیامدهای بعدی آن هستند. سلنوسیس مزمن می‌تواند منجر به اختلال ذهنی، آسیب عصبی و نارسایی قلبی شود.
آسیب کلیوی: مصرف زیاد سلنیوم می‌تواند خطر آسیب کلیوی را در افرادی که بیماری کلیوی دارند افزایش دهد. سلنیوم اضافی موجب افت عملکرد کلیه در فیلترکردن می‌شود. به همین دلیل بهتر است مکمل سلنیوم مصرف نکنید و این ماده معدنی را از طریق منابع غذایی به بدن برسانید. بهترین منابع غذایی سلنیوم، آرد گندم، ماهی و دانه‌های آفتابگردان هستند.

کلام آخر

تغذیه در هر سن و مرحله‌ای از زندگی مهم است. حالا می‌دانید که بعد از ۵۰ سالگی چه مواد مغذی را باید با احتیاط بیشتری مصرف کنید. اگر در حال حاضر هر یک از این مکمل‌های گفته شده را مصرف می‌کنید، با یک پزشک مشورت کنید. رژیم غذایی متعادلی داشته باشید و پزشکتان را در جریان هر مکملی که استفاده می‌کنید قرار دهید.

منبع: tebyan.net


 

0
نوشته شده توسط تحریریه جامعه پزشکان ایران

چطور با پارکینسون کنار بیایید؟

بیماری‌‌ها و راه درمان , پیشگیری بهتر از درمان,

 

بیماری پارکینسون، یک بیماری عصبی پیشرونده می‌باشد. در این بیماری، سلول‌های مغزی تولید ماده شیمیایی به نام دوپامین را متوقف می‌کنند. دوپامین یک انتقال‌دهنده عصبی می‌باشد و پیام‌های حرکتی را انتقال می‌دهد.

این بیماری بر بسیاری از جنبه‌های زندگی فرد تاثیر می‌گذارد، اما با استفاده از داروها و روش‌های کمکی، این بیماران می‌توانند به زندگی فعال خود ادامه دهند.

– داروها کمک می‌کنند تا با اختلالات خلقی مانند افسردگی و اضطراب کنار بیایید.

– درمانگر می‌تواند خانه‌ای امن برای بیمار فراهم کند. باید خطرات زمین خوردن فرد را از بین ببرید، مثلاد فرش‌ها و یا گلیم‌‌هایی را که سر می‌خورند، جمع کنید و سیم برقی را سر راه نگذارید و میله‌ای را در حمام برای جلوگیری از سر خوردن نصب کنید.

– متخصص گفتاردرمانی نیز می‌‌تواند در رفع مشکلات قورت دادن غذا و صحبت کردن کمک کند.

– تند راه نروید.

– هنگام راه رفتن، پاشنه خود را بر روی زمین قرار دهید.

– اگر متوجه شدید پای خود را روی زمین می‌کشید، بایستید و وضعیت خود را بررسی کنید.

– در هنگام راه رفتن جلوی خود را نگاه کنید و سر خود را پایین نیندازید.

– هنگامی که ایستاده‌اید، دور چیزی نچرخید.

– در هنگام راه رفتن، چیزی را حمل نکنید.

ویتامین‌های مورد نیاز بیمار مبتلا به پارکینسون

اگر به این بیماری مبتلا هستید، ویتامین‌های مورد نیاز شما را در زیر نام می‌‌بریم، اما باید قبل از مصرف هر قرص ویتامینی با پزشک صحبت کنید، چرا که ممکن است با داروهای شما تداخل کنند.

ویتامین  B6

برخی مواقع، ویتامین ب۶ برای درمان این بیماری استفاده می‌شود.

این ویتامین می‌تواند با داروهای پارکینسون تداخل داشته باشد.

برخی پزشکان، این ویتامین را برای کاهش اثرات مضر داروهای پارکینسون تجویز می‌کنند.

– ویتامین  C

این ویتامین دارای اثرات آنتی‌اکسیدانی هستند و ممکن است فردی که نیاز به دارو برای درمان پارکینسون دارد، با استفاده از این ویتامین‌‌ها دیرتر به دارو نیاز پیدا کند.

ویتامین  D

بیماران مبتلا به پارکینسون، مقدار کمی ویتامین D در بدن خود دارند و این مسئله باعث شکستگی استخوان و پوکی‌استخوان می‌گردد.

– ویتامین  B12

بیماران مبتلا به پارکینسون و آن‌ها که دارای اختلال شناختی می‌‌باشند، مقدار کمی از ویتامین ب۱۲ در خون‌شان وجود دارد. کمبود این ویتامین عامل مهمی در حافظه و تغییرات شناختی می‌باشد.

– فولیک اسید

فولات نوعی از ویتامین‌های گروه B می‌باشد و ممکن است عملکرد شناختی در بزرگسالان را بهبود ببخشد.

تغذیه بیمار مبتلا به پارکینسون

– یک رژیم غذایی متعادل به همراه کلسیم و ویتامین D داشته باشید.

– پروتئین با داروی لوودوپا تداخل دارد، بنابراین نیم ساعت قبل از وعده غذایی، لوودوپا را مصرف کنید.

– اگر تهوع دارید، داروی خود را با یک بیسکوییت مصرف کنید.

– مصرف غذاهای دارای فیبر زیاد، به همراه مایعات فراوان نیز به جلوگیری از یبوست کمک می کنند.

پارکینسون و ورزش

– در واقع ورزش ممکن است اثر محافظتی داشته باشد و باعث شود که مغز از دوپامین به طور موثرتری استفاده کند.

– ورزش به بهبود هماهنگی حرکت‌های، تعادل، راه رفتن و لرزش بدن کمک می‌‌کند. برای نتیجه بخش بودن ورزش، لازم است به‌‌طور مرتب و با آن شدتی که توانایی دارید، ورزش کنید.

بهتر است ۳ تا ۴ بار در هفته و به مدت یک ساعت ورزش کنید.

– از تردمیل و یا دوچرخه سواری بهترین نتیجه را خواهید گرفت.

– ورزش تای‌چی و یوگا، به تعادل و انعطاف‌پذیری بدن کمک می‌کنند.

منبع: tebyan.net


 

0
نوشته شده توسط فرناز اخباری

آیا تسکین آرتریت با ادویه انجام‌پذیر است؟

بیماری‌‌ها و راه درمان, پیشگیری بهتر از درمان, دارونامه , تغذیه سالم , فرناز اخباری

 

به گزارش سایت webmd.com

محققان دریافتند ادویه زردچوبه در تسکین درد ناشی از آرتروز زانو در مدت سه ماه بهتر از دارونما موثر است. این درمان خانگی نبود اما تسکین درد کمی بهتر از مطالعات قبلی با داروهای استاندارد بود.

به گفته دکتر بنی آنتونی، محقق ارشد موسسه Menzies  تحقیقات پزشکی/دانشگاه تاسمانی در استرالیا بیان کرد: «همه این‌ها نشان می‌دهد که زردچوبه می‌تواند یک گزینه برای تسکین آرتروز زانو در نظر گرفته شود.

به گفته مراکز کنترل و پیشگیری از بیماری‌های آمریکا، آرتروز بسیار شایع است و بیش از ۳۲٫۵ میلیون آمریکایی دچار آن هستند. آرتریت زانو یکی از اشکال اصلی آرتروز است.

این وضعیت زمانی ایجاد می‌شود که غضروف مفصل زانو از بین برودو به مرور زمان دچار مشکل می‌شود و منجر به علائمی مانند درد، سفتی و کاهش دامنه حرکتی می‌شود.

افراد مبتلا به آرتریت زانو اغلب از مسکن‌های بدون نسخه مانند استامینوفن (تیلنول)، ایبوپروفن (Advil ، Motrin) و ناپروکسن (Aleve) استفاده می‌کنند. اما علاوه بر این‌که به‌طور متوسط موثر هستند، می‌توانند عوارضی مانند ناراحتی معده ایجاد کنند. و استفاده طولانی مدت با افزایش خطرات بیماری قلبی و آسیب کلیه ارتباط دارد.

بنابراین دکتر هومن دانش، متخصص مدیریت درد که در این مطالعه شرکت داشت، گفت: که داشتن گزینه‌های دیگر مهم است.

دانش، مدیر مدیریت یکپارچه درد در بیمارستان مونت سینا در شهر نیویورک، می‌گوید: «این یک مطالعه امیدوار کننده و دلگرم کننده است.»

وی خاطرنشان کرد: «نکته مهم‌تر از یافته‌ها این است که افراد مبتلا به آرتریت چه چیزی را مصرف می‌کنند. تصور می‌شود که زردچوبه یا عصاره آن ضدالتهاب است. بنابراین، اگر مردم رژیم غذایی تشدید کننده التهاب را ادامه دهند به‌عنوان مثال مملو از غذاهای سرخ شده و کربوهیدرات‌های فراوری شده که می‌تواند مزایای افزودن زردچوبه را نادیده بگیرد.

در مطالعه حاضر، آنتونی و همکارانش ۷۰ نفر مبتلا به آرتریت زانو را انتخاب کردند و آن‌ها را به‌طور تصادفی در یکی از دو گروه قرار دادند. یک گروه به‌طور روزانه کپسول عصاره Curcuma longa به مدت ۱۲هفته مصرف کردند. گروه دیگر کپسول دارونما مصرف کردند.

کورکومین یک ماده در زردچوبه است گه باعث ایجاد اثزات مفید زردچوبه می‌شود. سازنده مکمل Natural Remedies کپسول‌های مورد آزمایش و بخشی از منابع مالی مطالعه را تأمین کرد.

پس از ۱۲ هفته، محققان دریافتند، شرکت کنندگان با استفاده از عصاره بهبود بیشتری در مقایسه با گروه دارونما نشان دادند. به گفته آنتونی، میانگین ​​میزان بهبودی «متوسط» بود، اما با این‌حال بهتر از مطالعات گذشته در مورد داروهای ضددرد است.

و بر روی برخی یافته‌های MRI  مانند تورم در فضای مفصل و ترکیب غضروف زانو تأثیر واضحی وجود نداشت.

دانش این موضوع را شگفت انگیز ندانست و خاطرنشان کرد که انتظار دیدن این آثار را ندارد. و تجربه افراد از درد لزوماً با یافته‌های مشترکی که در MRI مشاهده می‌شود ارتباط ندارد.

دانش گفت: «یک تصویر مانند یک جمله در داستان است. همچنین یک زمینه کلی در اطراف محل آرتریت وجود دارد.»

این یافته‌ها، که ۱۴ سپتامبر به صورت آنلاین در Annals of Internal Medicine منتشر شد، اولین گام است.

آنتونی گفت: «هنوز مطالعات بیشتری نیاز است و باید دید آیا تسکین درد به مرور زمان ادامه پیدا می‌کند یا خیر.» به گفته آنتونی، زردچوبه ارزش امتحان کردن را دارد. و به‌طور کلی ادویه (و عصاره کورکومین) در دوزهای متوسط ​​بی‌خطر تلقی می‌شوند هر چند دوزهای بسیار زیاد می‌تواند باعث مشکلات گوارشی شود.

دانش گفت: توصیه او این‌ست که به جای عصاره، زردچوبه را امتحان کنید. وی همچنین افزودن فلفل سیاه را توصیه می‌کند که مزایای زردچوبه را افزایش می‌دهد. دانش گفت، برای خوش طعم شدن، می‌توان این دو را در یک اسموتی میوه مخلوط کرد.

زردچوبه تنها گزینه غیردارویی برای درد زانو نیست. دانش بیان کرد که افراد می‌توانند از یک برنامه تمرینی با تمرکز بر تقویت و فعال‌سازی ماهیچه‌های گلوتئال و ایجاد الگوی راه رفتن متعادل استفاده کنند.

او پیشنهاد کرد که ابتدا به ویزیت پزشک بروند، که ممکن است ارجاع برای درمان فیزیکی بشوند.

منبع: webmd.com


 

0
نوشته شده توسط تحریریه جامعه پزشکان ایران

شکستگی لگن در سالمندی شایع است

بیماری‌‌ها و راه درمان , پیشگیری بهتر از درمان

 

شکستگی لگن یکی از شایع‌ترین و جدی‌ترین آسیب‌های مرتبط با پوکی استخوان برای جمعیت سالمند محسوب می‌شود.

اگر بدانید شکستگی لگن عامل بسیاری از حوادث منجر به فوت در مورد سالمندان می‌شود، خودتان هم باور می‌کنید که این لگن، استخوانی که در مرکز بدن قرار می‌گیرد و ستون‌های بدنتان روی آن نصب شده‌اند، در واقع مثل شیشه عمر شما مهم است و نباید بشکند.

شکستگی لگن یکی از شایع‌ترین و جدی‌ترین آسیب‌های مرتبط با پوکی استخوان برای جمعیت سالمند محسوب می‌شود.

بر اساس تحقیقات گروهی از محققان دانشگاه علوم پزشکی تهران، بیشتر سالمندان با شکستگی لگن، مورد جراحی قرار می‌گیرند و بسیاری از آنها با ناتوانی و عوارض شدیدی روبه‌رو می‌شوند.

این محققان آورده‌اند: شایع بودن زمین‌خوردگی روی سطوح هموار در گروه سالمندان به تفاوت سبک زندگی مردم کشور ما با کشورهای غربی در استفاده از فرش بستگی دارد.

همچنین محققان بر لزوم رعایت استانداردهای فیزیکی در منزل و آموزش سالمندان و خانواده آنها از جمله عوامل موثر در جلوگیری و بهبود دادن شکستگی‌ها تاکید کردند.

خوش‌بینی، لگن‌تان را جوش می‌دهد!

گرچه شکستگی لگن و بهبود آن، فرآیندی طولانی و دردناک است که طی آن مخاطرات زیادی در انتظار سالمند قرار دارد، یافته‌های جدید پزشکی نشان می‌دهد بهبود شکستگی استخوان لگن در سالمندان خوشبین که دیدگاه مثبتی در زندگی دارند، بهتر از سالمندان افسرده است.

این تحقیق نشان داد سالمندان مثبت‌اندیش که دچار شکستگی استخوان لگن شده‌اند، بهتر از بیمارانی که چندان خوش‌بین نیستند و علائم افسردگی دارند، بهبود می‌یابند.

مصرف میوه و سبزیجات می‌تواند به محافظت مردان مسن در برابر کاهش توده استخوانی که عامل اصلی شکستگی استخوان لگن است، کمک کند

این محققان ۴۳۲ زن و مرد ۶۵ سال به بالا را که به علت شکستگی استخوان لگن در بیمارستان بستری شده بودند، مورد بررسی قرار دادند.

طی دو سال انجام این تحقیق، سالمندان خوشبین که ۳۶ درصد شرکت‌کنندگان را تشکیل می‌دادند، در مقایسه با ۱۳ درصد سالمندانی که چندان خوشبین نبودند یا ۵۱ درصد افرادی که علائم افسردگی داشتند، توانستند سریع‌تر راه بروند و زودتر از صندلی برخیزند.

هرچند تفاوت در سرعت راه رفتن این افراد اندک بود، اما همین توانایی نقش مهمی در فعالیت‌های روزمره دارد.

 

بیمه شکستگی لگن با ویتامین ث

محققان دریافته‌اند که میوه و سبزیجات می‌تواند از شکستگی استخوان لگن در مردان مسن جلوگیری کند. ویتامینC مردان مسن را در برابر کاهش توده استخوانی محافظت می‌کند.

مصرف میوه و سبزیجات می‌تواند به محافظت مردان مسن در برابر کاهش توده استخوانی که عامل اصلی شکستگی استخوان لگن است، کمک کند.

تحقیقات جدید نشان می‌دهد: تراکم مواد معدنی استخوان‌ها، وضعیت کلی و خطر شکستگی آنها علاوه بر کلسیم به مواد مغذی متعددی بستگی دارد.

این محققان معتقدند: ویتامین C بدن را در برابر التهابات محافظت می‌کند. التهاب مزمن می‌تواند به کاهش توده استخوانی منجر شود.

گفتنی است، نتایج این تحقیقات تاثیر مشابهی را در زنان سالمند تایید نمی‌کند، این در حالی است که زنان زودتر و بیشتر از مردان دچار کاهش توده استخوانی و پوکی استخوان می‌شوند.

همچنین محققان اعلام کردند: بر خلاف انتظار، ویتامینC در مردان سیگاری کارآیی کمتری دارد.

بانوان بیشتر مراقب باشند

شکستگی لگن یکی از مشکلات شایعی است که در دوران پیری به سراغ بسیاری از سالمندان می‌آید، اما زنان سالمند خصوصا در سال‌های پس از یائسگی بیش از مردان در معرض خطر شکستگی لگن قرار می‌گیرند.

واضح است که این مشکل بر اثر کمبود ویتامین D ، کلسیم و پوک شدن استخوان‌ها به وجود می‌آید. اخیرا نیز متخصصان اعلام کرده‌اند علاوه بر این، سابقه خانوادگی، استعمال سیگار و تحرک نداشتن احتمال دچار شدن به شکستگی لگن را افزایش می‌دهند؛ به همین منظور پزشکان توصیه می‌کنند تا افراد به میزان کافی ویتامین D و کلسیم دریافت کنند تا استخوان‌های محکمی داشته باشند.

ورزش و پیشگیری

انجام ورزش و حرکات تعادلی که بانوان استقبال کمتری از آن می‌کنند، سبب کاهش شکستگی لگن در این جنس می‌شود. ورزش به منظور تناسب اندام و ایجاد تعادل در سالمندان ضروری است.

همچنین سالمندان باید از کفش‌های مناسب و عاج‌دار استفاده کنند تا احتمال زمین خوردن آنها کاهش یابد.

در خانه نیز باید کف سرویس بهداشتی را به کفپوش‌های مخصوص مجهز کرد تا مانع سر خوردن شود.

متخصصان انجام معاینات چشمی در سالمندان را نیز توصیه می‌کنند، زیرا بسیاری از زمین‌خوردگی‌های منجر به شکستگی لگن بر اثر خوب ندیدن اطراف اتفاق می‌افتد

معمولا فرد مبتلا به پوکی استخوان از بیماری خود بی‌اطلاع است و زمانی متوجه می‌شود که در اثر یک ضربه کوچک مثل نشستن ناگهانی، لغزیدن و پیچ خوردن پا، زمین خوردن یا برخورد با اشیا، شکستگی استخوان‌های قسمت‌های مختلف بدن مثل استخوان لگن یا له‌شدگی ستون فقرات کمری برای فرد پیش می‌آید.

با افزایش سن احتمال ابتلا به پوکی استخوان بیشتر می شود و افراد مسن باید برای اطلاع از سلامت استخوان‌های خود به پزشک مراجعه کنند.

چون ورزش یکی از عوامل مهم قرار گرفتن کلسیم در داخل استخوان‌ها و محکم شدن آنهاست، ورزش کمک بزرگی به پیشگیری از شکستگی‌ها می‌کند. البته در صورت ابتلا به پوکی استخوان قبل از آغاز هر گونه تمرین ورزشی باید با پزشک خود مشورت کنید.

مصرف مواد غذایی کلسیم‌دار مثل لبنیات کم‌چربی (شیر، ماست، پنیر، کشک و…) مفید است. اضافه کردن چای، پودر نسکافه، پودر کاکائو و قهوه به شیر باعث کاهش جذب کلسیم آن می شود.

شربت‌های کاهش‌دهنده اسید معده مانع جذب کلسیم می‌شوند، بنابراین باید از مصرف خودسرانه آنها خودداری و با نظر پزشک مصرف نمایید.

نوشابه‌های گازدار مانع جذب کلسیم می شوند، پس باید تا حد امکان کمتر مصرف شوند.

شربت‌های کاهش‌دهنده اسید معده مانع جذب کلسیم می‌شوند، بنابراین باید از مصرف خودسرانه آنها خودداری و با نظر پزشک مصرف نمایید.

نوشابه‌های گازدار مانع جذب کلسیم می شوند، پس باید تا حد امکان کمتر مصرف شوند.

استعمال دخانیات و مصرف الکل برای همه در هر سنی و در هر شرایطی مضر بوده و از جمله عوارض آنها تشدید پوکی استخوان است.

ویتامین D با افزایش جذب کلسیم از پوکی استخوان جلوگیری کرده و برای تامین آن باید هر روز در مقابل نور مستقیم خورشید قرار گرفت (تابش نور خورشید از پشت شیشه اثری ندارد).

 

0
نوشته شده توسط تحریریه جامعه پزشکان ایران

پنج بیماری شایع در سالمندان

بیماری‌‌ها و راه درمان, پیشگیری بهتر از درمان , دوران سالمندی

 

همزمان با افزایش سن انسان، خصوصیات اندام‌های بدن نیز تغییر کرده و او را در معرض ابتلا به یک سری از بیماری‌ها و مشکلات سلامتی قرار می‌دهند. بیشتر این بیماری‌ها قابل پیشگیری‌اند.

میزان بقاء افراد سالمند در مقایسه با سال‌های گذشته، افزایش قابل توجهی داشته است. امروزه، طول عمر افراد در بیشتر کشورها بالاتر رفته و مرز هفتاد سالگی را پشت سر گذاشته است.
شایع‌ترین بیماری‌ها در سنین بالا با قلب و عروق، نئوپلاستیک (رشد غیرطبیعی سلول‌ها)، اوستئوآرتریت (آرتروز) و عوارض غددی و متابولیکی مرتبط هستند. بیشتر این مشکلات سلامتی، علائم اولیه‌ای دارند که به موقع قابل تشخیص‌اند. بنابراین تشخیص به موقع و شروع درمان، اساس یک سالمندی سالم است.

پنج بیماری شایع در دوران سالمندی

در حال حاضر، مشکلات سلامتی زیادی وجود دارند که افراد سالمند و کیفیت زندگی آن‌ها را تحت تأثیر قرار می‌دهند. بیشتر این بیماری‌ها تدریجاً خود را نشان می‌دهند و کم‌کم پیشرفت می‌کنند، بنابراین معمولاً تا زمانی که حاد نشوند و فعالیت‌های روزمره افراد سالمند را مختل نکنند، توجه فرد را به خود جلب نمی‌کنند.
از دیدگاه بیولوژیکی و پزشکی، سالمندی، نتیجه‌ی آسیب‌های سلولی و مولکولی در مقادیر زیاد است که البته این تحلیل‌رفتگی و فرسودگی دارای الگوی حتمی نبوده و لزوماً مختص همه‌ی سالمندان نیست.
از این جهت، وجود مشکلات سلامتی در افراد سالمند بستگی به مجموعه‌ای پیچیده‌تر و چندعاملی دارد. اگر همه‌ی این جوانب را به حساب بیاوریم، می‌توانیم بگوییم مشکلات و بیماری‌های زیر، در میان افراد سالمند شایع‌ترین‌ها هستند.

فشارخون بالا

فشار خون بالا بیماری مربوط به سیستم قلبی و عروقی است که ویژگی آن، بالا بودن فشار خون است. سال‌هاست که این مشکل، یکی از عوارضی است که بالاترین آمار ابتلا و مرگ‌ومیر را در جهان دارد.
مطالعات گوناگونی نشان می‌دهند که احتمال فشارخون بالا در جمعیت عمومی، ۲۰ تا ۳۰ درصد و در افراد بالای شصت سال، ۶۰ درصد می‌باشد. ضمناً فشار خون بالا با انواع مشکلات قلبی نیز مرتبط است، از جمله انفارکتوس حاد میوکارد (سکته قلبی)، بیماری عروق کرونری قلب و سکته مغزی.
علائم این عارضه معمولاً خاموش و مبهم‌اند، اما برخی از افراد دچار سرگیجه، سردرد و تپش قلب می‌شوند. تشخیص فشار خون بالا، بالینی بوده و بر اساس اعداد فشار خون و معاینه‌ی فیزیکی انجام می‌شود. درمان فشار خون بالا نیز شامل تغییراتی در سبک زندگی و رژیم غذایی و دارودرمانی می‌شود.

آرتریت و آرتروز

آرتریت شامل گروهی از مشکلات حاد یا مزمن مرتبط با التهاب یک یا چند مفصل می‌شود. اوستئوآرتریت یا آرتروز نیز به تحلیل رفتن پیشرونده‌ی عوامل سازنده‌ی یک مفصل گفته می‌شود که معمولاً شامل غضروف مفصلی می‌شود.
آرتروز و آرتریت معمولاً خود را به صورت درد مفاصل، گرفتگی مفاصل و محدودیت در حرکت مفاصل نشان می‌دهند.
آرتریت و آرتروز در میان زنان شایع‌ترند تا مردان و دلیل آن نیز، تغییرات هورمونی در دوران یائسگی می‌باشد. هرچند درمان قطعی برای این دو عارضه وجود ندارد اما بیشتر بیماران می‌توانند با قرار گرفتن تحت درمان پیوسته‌ی دارویی و در برخی موارد جراحی، یک سبک زندگی نرمال داشته باشند.

بیماری آلزایمر

بیماری آلزایمر یک بیماری نورودژنراتیو (تخریب‌کننده عصب) است که شامل آتروفی (تحلیل رفتن) مغز و مرگ سلول‌های عصبی می‌شود. بیماری آلزایمر، علت اصلی زوال عقل در افراد سالمند می‌باشد که یک‌سوم افراد بالای ۸۵ سال به آن دچار هستند.
علائم اولیه‌ی بیماری آلزایمر شامل از دست دادن حافظه کوتاه‌مدت یا مربوط به حوادث اخیر می‌شود. با پیشرفت بیماری، رفتارهای فرد، قدرت فکر کردن و مهارت‌های اجتماعی او نیز تحت تأثیر قرار می‌گیرند و حتی به جایی می‌رسد که بیمار قادر به انجام فعالیت‌های روزمره خود نیست.
در حال حاضر، بیماری آلزایمر درمان قطعی ندارد. اما تشخیص زودهنگام و در پیش گرفتن درمان می‌تواند به کُند کردن روند پیشرفت بیماری کمک کند. از این رو، فرد خواهد توانست عملکردهای نرمال مغز را برای مدت طولانی‌تری حفظ کرده و مدت زمان بیشتری مستقل و بدون نیاز به کمک دیگران زندگی کند.

زوال عقل

زوال عقل یک اختلال حافظه و تفکر است که با گروهی از بیماری‌های مزمن و دژنراتیو مرتبط می‌باشد. بنابراین این بیماریِ مربوط به سالمندان، نتیجه‌ی آسیب‌های پیوسته به ساختار مغز در قسمت‌هایی است که مسئول هماهنگی و تنظیم عملکردهای اصلی‌اند.
زوال عقل، علت اصلی ناتوانی و وابسته بودن به دیگران در افراد سالمند است. علائم اصلی زوال عقل، شامل از دست دادن تدریجی حافظه، توهم و خیال‌بافی، بدگمانی و روان‌پریشی می‌شود.
برای تشخیص زوال عقل نیاز به یک ارزیابی فراگیر پزشکی، فیزیکی و روانشناسی است که طی آن، وضعیت روحی و روانی فرد جزءبه‌جزء سنجش می‌شود. درمان زوال عقل اساساً با دارو صورت می‌گیرد. مراقبت‌های همیشگی و پیش‌رونده نیز برای انجام کارهای روزانه مورد نیاز می‌باشند.

پوکی استخوان

پوکی استخوان یکی از شایع‌ترین مشکلات مربوط به بافت استخوان است که طی فرایندی، تراکم استخوان کاهش یافته و استخوان تُرد و شکننده می‌شود. پوکی استخوان یکی از معمول‌ترین بیماری‌ها در میان سالمندان است؛ ۲۵ درصد از زنان بالای ۴۵ سال و ۵۰ درصد از زنان بالای ۶۰ سال به پوکی استخوان دچار می‌شوند. پوکی استخوان باعث می‌شود احتمال شکستگی استخوان در اثر زمین خوردن یا ضربه‌های خفیف تا متوسط بالا برود. پوکی استخوان عموماً در استخوان‌های لگن، ستون فقرات، ران و مچ روی می‌دهد.
پوکی استخوان معمولاً به صورت درد استخوان و مفصل، کاهش قد، ضعف و خمیدگی به جلو خود را نشان می‌دهد. پزشکان توصیه می‌کنند با تغذیه‌ی کافی و درست و مصرف مکمل‌های مناسب از پوکی استخوان جلوگیری کنید. توصیه پزشکان برای افرادی که دچار پوکی استخوان شده‌اند، بهتر کردن کیفیت زندگی جهت تخفیف علائم است.

نکاتی برای پیشگیری از بیماری‌ها در سالمندی

پزشکان، بیشتر بیماری‌های شایع در سنین بالا را با فرایندهای مزمن دژنراتیو مرتبط می‌دانند. به همین دلیل، تغییرات کوچکی در سبک زندگی می‌تواند روند پیشرفت تعداد زیادی از این عوارض را کُند نماید. همچنین این تغییرات می‌توانند عمر طولانی‌تر افراد سالمند را به دنبال داشته باشند.

. رژیم غذایی متعادلی داشته باشید: رژیم غذایی را در پیش بگیرید که سرشار از ویتامین‌ها، املاح، فیبر، قند و نمک کم و محدود از نظر چربی‌های اشباع باشد تا ریسک بیماری‌های قلبی و عروقی، ناهنجاری‌های غدد درون‌ریز و مشکلات استخوانی و مفصلی کمتر شود.

. ورزش کنید: فعالیت‌های بدنی سبُک تا متوسط، جریان خون در رگ‌ها را بهتر کرده، وزنتان را سالم می‌کند و احتمال بروز بیماری‌های عروقی و متابولیکی را کاهش می‌دهد. ضمناً ورزش، بدنتان را فعال نگه می‌دارد و سرعت روند تحلیل‌رفتگی ارگان‌ها و بافت‌های بدن را کاهش می‌دهد.

. چکاپ‌های منظم پزشکی را فراموش نکنید: چکاپ‌های منظم پزشکی جهت تشخیص زودهنگام بیماری‌های مرتبط با سنین بالا و در نتیجه درمان به موقع توصیه می‌شوند. ضمناً پیگیری درمان مشکلات سلامتی برای پیشگیری از عوارض مرتبط با آن‌ها ضروریست.

. فعالیت‌های مفرح انجام دهید: فعالیت‌های اجتماعی و تفریحی و آموزشی، مانع احساس تنهایی شده و روند پیشرفت بیماری‌های مغزی مانند زوال عقل را کُند می‌کنند.

. از قلیان و سیگار دوری کنید: مصرف الکل و تنباکو و هر گونه ماده‌ی مضری می‌تواند به بدن آسیب بزند و منجر به تغییرات سیستمیک در بدن شود.

کلید پیشگیری از بیماری‌های شایع سالمندی، سبک زندگی سالم است

وضعیت بدن، بازتابی از هر کاری است که انجام می‌دهید و هر غذایی است که می‌خورید. پزشکان و کارشناسان توصیه می‌کنند با بالاتر رفتن سن باید به سالم‌تر کردن سبک زندگی خود بیشتر اهمیت دهید.
هر وقت احساس کردید علائمی دارید که قبلاً نداشتید حتماً به پزشک مراجعه کنید، و در نهایت یادتان باشد که پیشگیری بهتر از درمان است.

منبع: tebyan.net


 

0
نوشته شده توسط تحریریه جامعه پزشکان ایران

بیماری‌های شایع در سالمندان

بیماری‌‌ها و راه درمان, پیشگیری بهتر از درمان , دوران سالمندی

۹ مشکلی که افراد سالخورده با آن دست و پنجه نرم می‌کنند:

۱. بیماری‌های مزمن

۹۲ درصد سالخوردگان از حداقل یک بیماری مزمن رنج می‌برند و ۷۷ درصد از دو بیماری. هر ساله علت دو سوم مرگ افراد سالخورده بیماری‌های قلبی، سکته مغزی، سرطان و دیابت است. مرکز ملی پیشگیری از بیماری‌های مزمن توصیه می‌کند افراد سالخورده برای پیشگیری از ابتلا به بیماری‌های مزمن باید سالیانه مورد معاینه پزشکی قرار بگیرند و تغذیه مناسب و فعالیت فیزیکی منظم داشته باشند. چاقی یکی از مشکلات متداول این سن است، ولی با داشتن شیوه زندگی مناسب می‌توان جلوی بروز چاقی و متعاقب آن بیماری‌های مزمن را گرفت.

۲. مشکلات شناختی

سلامت شناختی بر توانایی تفکر، یادگیری و حافظه تمرکز دارد. دمانس یا زوال عقل که عملکرد شناختی فردرا نشانه می‌گیرد، مهم‌ترین چالشی است که با آن مواجه هستند. در سراسر دنیا تقریبا ۴۷.۴ میلیون نفر مبتلا به دمانس هستند که پیش بینی می‌شود تا سال ۲۰۵۰ میلادی ۳ برابر شوند. متداول‌ترین شکل دمانس، آلزایمر است و تنها در کشور آمریکا ۵ میلیون فرد در سنین ۶۵ سال یا بیشتر از این بیماری در رنج هستند. دیابت، سوءمصرف مواد، فشار خون بالا، افسردگی، ایدز و سیگار ز. عوامل مستعد کننده دمانس هستند. تاکنون درمانی برای دمانس پیدا نشده است.

۳. اختلالات روانی

بر اساس گزارش سازمان بهداشت جهانی، بیش از ۱۵ درصد افراد بالای ۶۰ سال از یک اختلال روانی رنج می‌برند. افسردگی یکی از متداول‌ترین اختلالاتی است که اغلب تشخیص داده نمی‌شود و مورد درمان قرار نمی‌گیرد. در آمریکا ۱۸ درصد افراد سالخورده به همین دلیل اقدام به خودکشی می‌کنند. افسردگی می‌تواند یکی از عوارض جانبی یک بیماری مزمن باشد و با مدیریت بیماری می‌توان به بهبود بیماران کمک کرد.

به علاوه شیوه زندگی و دریافت حمایت‌های عاطفی از سوی خانواده و جامعه می‌تواند به درمان افسردگی این افراد کمک موثری کند.

۴. صدمات فیزیکی

زمین افتادن، هر ۱۵ ثانیه یک فرد سالخورده را راهی بیمارستان می‌کند و هر ۲۹ دقیقه یک فرد مسن را به کام مرگ می‌فرستد، زیرا استخوان‌های افراد سالخورده ضعیف می‌شود، عضلات قدرت خود را از دست می‌دهند و حفظ تعادل بدنی برای شان دشوار است. دو بیماری مهم که موجب افزایش صدمات می‌شوند، استئوپروز و استئوآتزیت هستند. با آموزش مناسب و افزایش فعالیت‌های فیزیکی می‌توان تا حدی جلوی بروز این مشکل را گرفت.

۵. سوءتغذیه

سوءتغذیه افراد ۶۵ ساله اغلب تشخیص داده نمی‌شود و می‌تواند منجر به بروز مشکلاتی از قبیل: ضعف سیستم‌ایمنی و ضعف عضلانی شود. علت سوءتغذیه می‌تواند دمانس، افسردگی، اعتیاد به الکل، عدم ارتباط اجتماعی یا وضعیت اقتصادی نامناسب باشد. بهترین شیوه اصلاح تغذیه بیمار، افزودن مصرف سبزیجات و میوه و محدود کردن مصرف نمک و چربی‌های اشباع است.

۶. ضعف حواس پنجگانه

کاهش بینایی و شنوایی یکی از رایج‌ترین مشکلاتی است که این افراد با آن مواجه هستند. در آمریکا از هر ۶ فرد سالخورده یک نفر مشکل بینایی و از هر ۴ نفر یک نفر مشکل شنوایی دارد. خوشبختانه هردوی این‌ها به راحتی قابل درمان هستند.

۷. سلامت دهان

یکی از مشکلات مهم سالخوردگان نداشتن دندان طبیعی است که همین مشکل موجب سوءتغعذیه و عدم اعتمادبه‌نفس این افراد می‌شود. خشکی دهان، بیماری‌های لثه یا سرطان‌های دهان از دیگر مشکلاتی است که افراد سالخورده با آن دست به گریبان هستند. با معاینات منظم می‌توان جلوی بسیاری از این مشکلات را گرفت.

۸. مصرف نابجای دارو

مصرف دارو بین سالخوردگان رواج دارد. بر اساس پیش بینی انجمن ملی سالخوردگان تا سال ۲۰۲۰ میلادی تعداد افراد سالخورده ۲ برابر می‌شود. یکی از علل آن این است که اغلب این افراد اختلال ذهنی دارند یا نمی‌توانند خودشان دارو تهیه کنند و از داروی بیماران دیگر استفاده می‌کنند یا پزشک برای اغلب آن‌ها داروی بسیار و برای مدت طولانی تجویز می‌کند.

۹. یبوست و کنترل ادرار

هر دوی این مشکلات کیفیت زندگی افراد سالمند را تحت تاثیر خود قرار می‌دهد. به غیر از عامل کهولت سن، این مشکلات می‌تواند ناشی از سوءتغذیه و وجود یک بیماری مزمن باشد. پزشکان حفظ وزن مناسب، تغذیه سالم و فعالیت‌های فیزیکی را راه حل مشکل می‌دانند. البته راه‌های درمانی مناسبی هم وجود دارد و سالمندان نباید از این که موضوع را با پزشک خود در میان می‌گذارند، شرمنده باشند.

منبع: snn.ir


 

0
نوشته شده توسط شیرین کریمی

نشستن ممکن است خطر بیماری قلبی را افزایش دهد

بیماری‌‌ها و راه درمان, پیشگیری بهتر از درمان , بهداشت بانوان , دوران سالمندی ,شیرین کریمی

 

به گزارش سایت medicalnewstoday.com

 

بر اساس یک مطالعه جدید زنان مسن که هر روز به مدت طولانی می‌نشینند در معرض خطر ابتلا به بیماری‌های قلبی هستند.

بسیاری از دانشمندان و متخصصان مراقبت‌های بهداشتی نشستن را معضل سلامتِ مدرن توصیف می‌کنند. اما نشستن کاری است که بسیاری از افراد هم در محل کار و هم در اوقات فراغت انجام می‌دهند.

در مطالعه‌ای که قبلا انجام شده است، در مورد تقریباً ۶۰۰۰ نفر بالای ۱۸ سال در ایالات متحد نشان داد که از هر ۴ نفر ۱ نفر بیشتر از ۸ ساعت در روز می‌نشینند.

این مطالعه در JAMA منتشر شده و براساس داده‌های جمع‌آوری شده در سازمان سنجش آزمایشات بهداشتی و تغذیه‌ای (NHANES) توسط مراکز کنترل و پیشگیری از بیماری‌ها (CDC)، نشان می‌دهد که ۳٪ از پاسخ‌دهندگان کمتر از ۴ ساعت در روز می‌نشینند و فعال بودند.

اکنون یک مطالعه جدید که در مجله انجمن قلب آمریکا منتشر شده است به عادت‌های نشستن در زنان یائسه با اضافه وزن و چاقی پرداخته است. این زنان در حدود ۵۵ سال و بالاتر بودند.

در این مطالعۀ مشاهده‌ای محققان داده‌ها را به عنوان یک گروه واحد تجزیه و تحلیل کردند. آنها همچنین نمونه‌های مورد مطالعه را به دو گروه قومی – اسپانیایی و دیگری غیر اسپانیایی تقسیم کردند تا ببینند که آیا کل زمان نشستن براساس گروه متفاوت است و اینکه این بیماری چه تاثیری در خطر بیماری‌های قلبی دارد.

دکتر دوروتی سیرز از دانشگاه ایالتی آریزونا و نویسنده اصلی این مقاله می‌گوید: «از نظر تاریخی بیماری‌های قلبی در زنان مورد مطالعه قرار نگرفته است در حالی که بیماری‌های قلبی دلیل اصلی مرگ و میر در زنان است.»

یک سوم از زنان در اثر بیماری قلبی خواهند مرد.

سیرز می‌گوید: «از هر سه زن یک نفر در اثر بیماری‌های قلبی می‌میرد. زنان مسن سریع‌ترین رشد جمعیتی را در ایالات متحد دارند، زنان از یائسگی با افزایش چشمگیر خطر ابتلا به بیماری‌های کاردیومتابولیک مانند بیماری‌های قلبی و عروقی و دیابت نوع ۲ را تجربه می‌کنند.»

به همین دلیل شناخت این مسئله که رفتارها چگونه روی این خطر تأثیر می‌گذارد بسیار مهم است. شواهد در حال افزایش است که نشستن طولانی مدت نه تنها شیوع دارد، بلکه با بیماری‌های قلبی و خطرات مرگ‌ومیر نیز ارتباط دارد، به ویژه در میان بزرگسالان مسن.

سیرز می‌گوید: «بنابراین زنان یائسه [با اضافه وزن یا چاقی] که مدت زمان طولانی می‌نشینند، از نظر قلبی و عروقی در معرض خطر هستند.»

در این مطالعه ۵۱۸ زن با میانگین سنی ۶۳ و میانگین شاخص توده بدنی ۳۱کیلوگرم در هر متر مربع (کیلوگرم بر متر مربع) بررسی شده است. در طبقه‌بندی چاقی شاخص تودۀ بدنی (BMI) بالای ۳۰ کیلوگرم در متر مربع است.

به این زنان دستگاهی را پوشانده بودند که در طی ۱۴ روز نشستن و فعالیت بدنی آن‌ها را ردیابی کرده و برای اندازه‌گیری قند خون و مقاومت به انسولین تحت آزمایش خون قرار گرفتند.

ورزش خطر را بی‌اثر نمی‌کند

محققان دریافتند که به طور میانگین، زنانی که اسپانیایی نبودند بیش از ۹ ساعت در روز می‌نشستند، در مقایسه با میانگین ۸٫۵ ساعت در روز توسط همسالان اسپانیایی خود.

محققان بین مدت نشستن و اندازه‌گیری شاخص تودۀ بدنی BMI و اندازه‌گیری کمر و همچنین قندخون ناشتا، انسولین، تری‌گلیسیرید و مقاومت به انسولین ارتباطی را پیدا کردند. همه اینها عوامل خطر ابتلا به بیماری‌های قلبی و سکته مغزی هستند.

توانِ یافته‌ها محققان را شگفت زده کرد.

دوروتی سیرز می‌گوید: «من انتظار داشتم بین زمان نشستن و مقاومت به انسولین ارتباطی وجود داشته باشد، اما انتظار چنین رابطۀ قوی را نداشتم.»

محققان دریافتند که هر ساعت اضافی نشستن در روز منجر به افزایش بیش از ۷ درصد مقاومت به انسولین می‌شود و هر ۱۵ دقیقه اضافی نشستن بدون وقفه به‌طور متوسط شاهد افزایش تقریباً ۹٪ مقاومت به انسولین بود.

نه تنها این، بلکه وقتی محققان میزان ورزش شرکت‌کنندگان را کنترل کردند اندازه این پیوندها بسیار کم تغییر کرد.

سیرز می‌گوید: «شواهد حاصل از مطالعه ما و سایر افراد نشان می‌دهد که خطر سلامت قلب و عروقی که ناشی از مدت زمان طولانی نشستن است مستقل از ورزش است.»

«پزشکان و سایر ارائه‌دهندگان خدمات بهداشتی باید علاوه بر تشویقِ افراد به ورزش‌کردن، کاهش زمان نشستن، کم کردن زمان کل نشستن روزانه و کم کردن جلسات بی‌وقفه نشستن را توصیه کنند.»

مطالعات دیگر حاکی از آن است که جایگزین کردن زمان نشستن با فعالیت ایستاده یا فعالیت سبک ممکن است باعث افزایش سلامتی در افراد مسن شود.

شواهد جمع‌آوری شده نشان می‌دهد که ایستادن و راه رفتن میان مدت زمان نشستن باید در طول روز انجام شود و نیازی به شدت زیاد یا طولانی مدت نیست.

این مطالعه همچنین نشان داد که علیرغم گذراندن مدت زمان کمتری در نشستن در روز و برای دوره‌های کوتاه‌تر بدون وقفه زنان اسپانیایی تأثیر بیشتری در قند خون مشاهده کردند.

نتایج نشان داد که به ازای هر ۱۵ دقیقه نشستن بی‌وقفه، زنان اسپانیایی ۵ درصد افزایش در سطح قند خون ناشتا داشتند در مقایسه با سایر زنان که فقط ۱ درصد افزایش داشته‌اند.

سیرز می‌گوید: «محققان باید با یک مطالعه گسترده‌تر چند قومی این یافته‌ها را تأیید کنند.»

منبع: medicalnewstoday.com


*مطالب مرتبط:

علت تشنج در سن بالا چیست، چرا بزرگسالان تشنج می‌کنند
پیری شبکیه چشم و نابینایی در صورت عدم تشخیص سریع
آیا یادگیری یک زبان خارجی از زوال عقل پیشگیری می‌کند؟
هشدار دهنده‌ها برای سلامت سالمندان
سوال و پاسخ ( آیا عفونت حاد و مزمن مننژها علت اصلی مرگ می‌تواند باشد در افراد بالغ پنجاه سال؟)
تاثیر شغل بر سلامت ذهن و جلوگیری از پیری مغز
آزمایشات و تست‌های سرنوشت‌ساز برای سالمندان
ویتامین‌های مورد نیاز سالمندان
گرفتگی عروق در سالمندان چه علل و عوارضی دارد؟
رژیم مدیترانه‌ای می‌تواند به افزایش سن سالمندی در افراد مسن کمک کند

0
نوشته شده توسط فرناز اخباری

رژیم مدیترانه‌ای می‌تواند به افزایش سن سالمندی در افراد مسن کمک کند

بیماری‌‌ها و راه درمان, پیشگیری بهتر از درمان , دوران سالمندی, تغذیه سالم, فرناز اخباری

 

به گزارش سایت سازمان بهداشت اروپا ( healtheuropa.eu ) که در تاریخ ۲۰ فوریه ۲۰۲۰ منتشر شده است.

تحقیقات منتشر شده در مجله BMJ ، نشان می‌دهد که مصرف رژیم غذایی مدیترانه‌ای در روده می‌تواند مانع پیشرفت ضعف  در بدن و مراحل شناختی افراد شود. این مطالعه در پنج کشور نشان می‌دهد که خوردن یک رژیم غذایی مدیترانه‌ای برای یک سال انواع باکتری‌های روده مرتبط با پیری “سالم” را افزایش می‌دهد در حالی که باعث کاهش التهاب مضر در افراد مسن می‌شوند.

ترویج باکتری‌ها در روده

از آن‌جا که پیری با تخریب و تحلیل عملکردهای بدن و افزایش التهاب همراه است، محققان دریافتند که رژیم غذایی مدیترانه‌ای ممکن است روی باکتری‌های روده عمل کند، و بدین‌وسیله می‌تواند به مهار پیشرفت ضعف جسمی و کاهش شناختی در سنین بالاتر کمک کند.

مطالعات قبلی حاکی از آن است که یک رژیم غذایی ضعیف و محدود، اغلب می‌تواند در بین افراد مسن به ویژه آن‌هایی که در مراقبت طولانی مدت در خانه‌های سالمندان هستند وجود دارد، دامنه و انواع باکتری‌ها (میکروبیوم) موجود در روده کاهش می‌یابد و به سرعت بخشیدن شروع ضعف آن‌ها کمک می‌کند.

تجزیه و تحلیل میکروبیوم روده

بنابراین، تیم محققان می‌خواستند ببینند رژیم غذایی مدیترانه‌ای، میکروبیوم را در روده افراد مسن حفظ می‌کند و آیا باعث حفظ یا حتی تکثیر این باکتری‌ها در ارتباط با پیری سالم می‌شود؟ آن‌ها میکروبیوم روده ۶۱۲ نفر از افراددر سنین ۶۵ تا ۷۹ سال قبل و بعد از ۱۲ ماه از رژیم غذایی معمولی(۲۸۹ نفر) یا رژیم غذایی مدیترانه‌ای (۳۲۳ نفر) غنی از میوه، سبزیجات، آجیل، حبوبات، زیتون بررسی کردند. روغن و ماهی و کاهش مصرف گوشت قرمز و چربیهای اشباع کم و بخصوص رژیم‌های قابل تحمل برای  افراد مسن (رژیم NU-AGE).

شرکت‌کنندگان مطالعه در پنج کشور مختلف: فرانسه، ایتالیا، هلند، لهستان و انگلستان زندگی می‌کردند که در ابتدای دوره ۲۸ نفر ضعیف بودند، ۱۵۱ نفر در آستانه ضعف  یا ۴۳۳ نفر ضعیف بودند.

تغییرات سودمند در میکروبیوم روده

داشتن رژیم مدیترانه‌ای به مدت ۱۲ ماه با تغییرات مفید در میکروبیوم روده همراه است. این امر با از بین رفتن تنوع باکتری همراه است. افزایش در انواع باکتری‌ها که قبلاً با چندین شاخص کاهش ضعف همراه بود ه اند ( از جمله سرعت راه رفتن و قدرت گرفتن دست ) و بهبود عملکرد مغز مانند حافظه و با کاهش تولید مواد شیمیایی التهابی  که به‌طور بالقوه مضر هستند.

تجزیه و تحلیل دقیق‌تر نشان داد که تغییرات میکروبیوم به افزایش باکتری‌های شناخته شده برای تولید اسیدهای چرب با زنجیره کوتاه مفید و کاهش باکتری‌های درگیر در تولید اسیدهای صفراوی خاص، که تولید بیش از حد آن‌ها با افزایش خطر سرطان روده، مقاومت به انسولین، کبد چرب و آسیب سلول همراه است می‌انجامد.

گونه‌های اصلی

علاوه بر این، باکتری‌هایی که در پاسخ به رژیم مدیترانه‌ای تکثیر می‌یابند به‌عنوان گونه‌های «کلیدی» عمل می‌کردند، به این معنی که برای یک اکوسیستم روده پایدار حیاتی هستند، و میکروب‌های مرتبط با شاخص‌های ضعف را از بین می‌برند.

این تغییرات تا حد زیادی با افزایش فیبر رژیم غذایی و ویتامین‌ها و مواد معدنی مرتبط با آن به‌طور خاص، C ، B6  B9، مس ، پتاسیم، آهن، منگنز و منیزیم ایجاد می‌شود. این یافته ها از نظر سن و وزن شخص (شاخص توده بدنی) که هر دو در ساخت میکروبیوم تأثیر دارند بستگی ندارند. و گرچه تفاوت‌هایی در آرایش میکروبی روده فرد وجود داشت، بسته به نوع کشور مبدا، پاسخ به رژیم غذایی مدیترانه‌ای پس از ۱۲ ماه بدون در نظر گرفتن ملیت، مشابه و مداوم بود.

درک دلیل این مسئله پیچیده است

محققان توضیح می‌دهند که یافته‌های مطالعه نمی‌تواند نقش مهمی برای تععیین میکروبیوم در سلامتی داشته باشد، که برخی از پیامدها بیشتر استنباط می‌شوند تا این‌که اندازه گیری مستقیم شوند. آن‌ها تأکید می‌کنند: « اثر متقابل رژیم، میکروبیوم و سلامت میزبان یک پدیده پیچیده است و تحت تأثیر عوامل مختلفی می‌باشد.»

وی گفت: « در حالی که نتایج این مطالعه برخی از قوانین این تداخل سه جانبه را مورد تأکید قرار می‌دهد، چندین عامل از جمله سن، شاخص توده بدنی، وضعیت بیماری و الگوهای غذایی اولیه ممکن است نقش مهمی در تعیین میزان موفقیت این افراد داشته باشد. فعل و انفعالات»

گرچه محققان دریافتند که رژیم غذایی مدیترانه‌ای باعث پیری سالم می‌شود، بعضی از افراد مسن ممکن است دچار مشکلات دندانی و یا بلع باشند، به این معنی که خوردن رژیم غذایی مدیترانه‌ای تا حد زیادی برای‌شان غیرعملی است. با این حال، محققان پیشنهاد می‌کنند که باکتری‌های مفید در پیری سالم که در این مطالعه یافت می‌شود، هنوز هم می‌تواند عوامل درمانی مفیدی برای جلوگیری از ضعف باشد.

منبع: healtheuropa.eu


*مطالب مرتبط:

_علت تشنج در سن بالا چیست، چرا بزرگسالان تشنج می‌کنند
_پیری شبکیه چشم و نابینایی در صورت عدم تشخیص سریع
_آیا یادگیری یک زبان خارجی از زوال عقل پیشگیری می‌کند؟
_هشدار دهنده‌ها برای سلامت سالمندان
_سوال و پاسخ ( آیا عفونت حاد و مزمن مننژها علت اصلی مرگ می‌تواند باشد در افراد بالغ پنجاه سال؟)
_تاثیر شغل بر سلامت ذهن و جلوگیری از پیری مغز
_آزمایشات و تست‌های سرنوشت‌ساز برای سالمندان
_ویتامین‌های مورد نیاز سالمندان
_گرفتگی عروق در سالمندان چه علل و عوارضی دارد؟

0
نوشته شده توسط تحریریه جامعه پزشکان ایران

علت تشنج در سن بالا چیست، چرا بزرگسالان تشنج می‌کنند

بیماری‌‌ها و راه درمان, پیشگیری بهتر از درمان, دوران سالمندی

 

یکی از مسائل مورد سوال برای بیماران این است که چرا در برخی بزرگسالان با وجود نداشتن پیشینه قبلی به‌طور ناگهانی تشنج اتفاق می‌افتد، اغلب اوقات زمین خوردن ناگهانی، تکان خوردن‌های بدن و همین‌طور از دست دادن هوشیاری تشنج تلقی می‌شود و این دسته به‌طور معمول در بین تشنج‌های تونیک کلونیک دسته‌بندی می‌شوند، با این‌همه این اختلالات الکتریکی در هر شخص ممکن است علائم مختلفی ایجاد کند، بیماری‌های مختلف نورولوژیک در افراد با افزایش سن، احتمال بیشتری برای وقوع دارند، که علت تشنج در سن بالا خواهند بود، این نوع تشنج بیشتر به عنوان علائم ثانویه ظاهر می‌شوند که در اغلب موارد با سن بیمار ارتباط دارند.

در مواردی که زمینه بیماری بررسی و تشخیص داده شود با از بین بردن زمینه ایجاد کننده، نیازی به مصرف داروهای ضدتشنج در بازه زمانی طولانی نخواهد بود.

علت‌هایی که می‌تواند باعث تشنج ثانویه در بزرگسالان شود چیست.

_ شایع‌ترین علت تشنج در سن بالا
پلی فارمسی اصطلاحی است که برای سالمندان در زمان مصرف چندین دارو به کار می‌رود، پلی فارمسی در حقیقت به معنی مصرف چند دارو همزمان است که با توجه به شیوع بیماری‌های مزمن در افراد مسن احتمال ایجاد این سندروم در آن‌ها افزایش می‌یابد و این سندروم یکی از شایع‌ترین دلایل تشنج در بزرگسالان محسوب می‌شود.
که البته نظام سلامت باید به سمتی پیش برود که با تشکیل پرونده‌های سلامت پزشکی الکترونیکی در بیماران از بروز این سندروم جلوگیری نماید
همچنین در رابطه با موضوع مطرح شده پس از پلی فارمسی سکته مغزی، ترک ناگهانی در اعتیاد الکل و تغییرات الکترولیتی خون به عنوان دلایل شایع مورد بررسی قرار می‌گیرند، در بین تمامی گروه‌های سنی عفونت سیستم اعصاب مرکزی (سی ان اس) ، سکته مغزی و نیز گرمازدگی به عنوان دلایل معمول مطرح می‌شوند.
به‌طور خاص در افراد مسن بیماری‌های مغزی و عروقی و انسفالوپاتی‌های متابولیک (به معنی بیماری مغزی که به دلایلی از جمله عفونت‌ها، تجمع سموم و یا نارسایی در اندام‌ها به وجود می‌آید) از دلایل تشنج هستند.

_ اختلالات تشنجی
اغلب اوقات تشنج و صرع تحت نام یک لغت معنی می‌شوند ولی تشنج یک کلمه غیرتخصصی برای این اختلال است و به معنی تغییرات ناگهانی است که در عملکرد مغز به دلایل مختلف رخ می‌دهد، در مقابل اپیلپسی یا صرع لغتی است که برای هر نوع اختلال در سیستم اعصاب مرکزی به‌کار می‌رود که می‌تواند منجر به تشنج‌های مکرر شود، یک اختلال پایدار مزمن که با صرع در ارتباط است.

علائمی که تشنج ایجاد می‌کند بسته به نوع تشنج بیمار است، هرچند می‌تواند از یک بیمار به یک بیمار دیگر متفاوت باشد ولی به‌طور معمول در یک بیمار به یک شکل اتفاق می‌افتد، این تشنج‌ها از یک حرکت کوچک تا تغییرات شدید در تشنج تونیک کلونیک متفاوت است.

_ بیماری‌ها و اختلالات مغزی و دمانس
بیماری‌های مغزی از جمله سکته‌های مغزی هموراژیک (سکته در اثر خونریزی مغزی) از دلایل پر اهمیت در تشنج بزرگسالان است ( البته آمار آن در برابر سکته مغزی نان هموراژیک (بدون خونریزی) کمتر است)

این بیماران اکثرا در کمتر از دو هفته پس از سکته مغزی این علائم را خواهند داشت و اغلب بین بیست و چهار تا چهل و هشت ساعت پس از سکته آشکار می‌شود و تنها درصد کمی از آن‌ها دچار صرع هستند، صرع دیررس ممکن است مربوط به اختلالات بالینی در سکته‌های خفیف باشد.

_ تشنج در اثر داروهای تجویز شده
داروهای مختلفی می‌توانند با شروع تشنج در ارتباط باشند، در یک تحقیقات بیمارستانی ایزونیازید (داروی مطرح شده در درمان سل) و داروهای روانگردان بیشترین محرک در ایجاد تشنج بوده اند، برونکودیلاتور (درمان آسم برونش، بیمارانی که مبتلا به بیماری‌های مزمن انسدادی ریه هستند)، انسولین، داروی ایزونیازید (درمان سل) و لیدوکائین در ایجاد تشنج موثر بوده‌اند.

_ داروهای روانپزشکی
تقریبا تمامی بیمارانی که تحت درمان با داروهای روان‌پزشکی هستند در معرض خطر افزایش احتمال تشنج ناشی از دارو هستند، ریسک ابتلا در دسته‌ای از بیماران با شرایط زیر افزایش می‌یابد

افرادی که از قبل دچار سابقه تشنج بوده‌اند
سابقه تشنج در اثر مصرف دارو داشته‌اند
در نوار مغز آن‌ها رفتار غیرطبیعی در امواج مغزی مشاهده می‌شود
کسانی که در گذشته با بیماری‌های سیستم اعصاب مرکزی و یا ضربه به سر رو به رو بوده‌اند

این احتمال در زمانی که دارو ها با دوز بالاتر درمانی مصرف می‌شوند و یا این‌که شدت درمان بیمار افزایش پیدا می‌کند بالاتر می‌رود، داروهای کلرپرومازین (داروی آنتی‌سایکوتیک در درمان اختلالات شدید روحی) و کلوزاپین (داروی درمان روانپریشی) در ایجاد تشنج نقش بیشتری داشته‌اند.

در بین داروها الانزاپین نیز از دسته داروهایی مطرح شده است که می‌تواند علت تشنج در سن بالا در بین بیماران تشنج ناشی از دارو که نوار مغز آن‌ها نشان‌دهنده اب نرمالیتی یا غیرطبیعی بودن باشد بوده است، در بین این بیماران درمان با داروهای مطرح شده پیشنهاد نمی‌شود، به جای آن درمان در دوز کمتر داروهای آنتی‌سایکوتیک مطرح می‌شود، داروهایی از قبیل ریسپریدون، هالوپریدول، فلوفنازین، پیموزاید، داروی مولیندون، تری فلوپرازین و تیوریدازین.

_ آسیب تروماتیک مغز
تشنج در بزرگسالی ممکن است نتیجه یک آسیب وارد شده به مغز باشد، در بین بیمارانی که با آسیب‌های مغز مواجه هستند احتمال تشنج‌های دیررس در هفته‌ها، ماه‌ها و یا حتی سال‌های بعد نیز وجود دارد که احتمال رخ داد آن در اثر فشارهای عصبی ، بیشتر می‌شود. بسیاری از این تشنج‌ها به فاصله یک تا دو سال پس از آسیب شروع می‌شود، از آن‌جایی که آسیب به مغز و افزایش فشار داخل جمجمه احتمال ایجاد تشنج دیر رس را افزایش می‌دهد.

باید برای این بیماران اقدامات پیشگیرانه انجام شده و حتی الامکان سریع‌تر درمان شوند، در این شرایط پزشک از داروهای ضدتشنج پرولاکتیک استفاده می‌کند و البته طول درمان بسته به شرایط بیمار، نوع آسیب و نتیجه نوار مغز بیمار متفاوت خواهد بود، در صورتی که بیمار تشنجی نداشته باشد دارو به تدریج و پس از مدتی متوقف می‌شود زیرا ارزش داروهای ضدتشنج در جهت پیشگیری از تشنج اثبات نشده است.

_ گرمازدگی
هیپرترمی همراه با پاسخ التهابی سیستماتیک که باعث اختلال عملکرد چندگانه ارگان‌ها و اغلب مرگ می‌شود به عنوان گرمازدگی شناخته می‌شود، این نوع گرمازدگی نیز به عنوان علت تشنج در بزرگسالان مطرح می شود، در این شرایط بنزودیازپین‌های تزریقی (مثلا لورازپام یا دیازپام) برای پیشگیری از تشنج استفاده می‌شوند، تشنج ممکن است در مرحله خنک شدن برای درمان این شرایط ایجاد شود.

_ هیپومنیزیمی علت تشنج در بزرگسالان و کودکان
هیپومنیزیمی به حالتی از بدن گفته می‌شود که میزان منیزیم در خون کمتر از حد نرمال باشد، این شرایط می‌تواند با ایجاد تحریک‌پذیری در بافت مغزی سبب تشنج در افراد شود، کمبود منیزیم ممکن است در اثر برخی شرایط از قبیل رژیم غذایی نامناسب، عدم جذب منیزیم و یا کاهش جذب منیزیم در دستگاه گوارش، دفع منیزیم در کلیه‌ها به وجود بیاید، کمبود منیزیم می‌تواند منجر به تشنج و حتی ایست قلبی شود.

_ احتمال حمله تشنج در بیماران صرع در مراجعه به دندان‌پزشکی
بیماران مصروع و یا کسانی که دچار تشنج می‌شوند به این دلیل که برخی داروهای ضدتشنج عوارضی از قبیل التهاب لثه‌ها را به دنبال دارند و نیز این افراد در صورت ایجاد تشنج در مراحل عملیات دندان‌پزشکی ممکن است دچار آسیب‌های جدی در منطقه فک و صورت شوند اکثرا به دندان‌پزشکی مراجعه نمی‌کنند و یا در موارد اورژانسی مراجعه می‌کنند به همین دلیل  دچار پوسیدگی و یا مشکلات دندان می‌شوند، این بیماران بایست برای محافطت از دندان مسواک زدن و استفاده از کلرهگزیدین را به‌طور منظم در برنامه‌شان قرار دهند.

و البته توجه به این موضوع ضروری است که بیماران تشنجی با شرایط حادتر بایست تنها در صورت اورژانس به دندانپزشک مراجعه کنند زیرا احتمال تشنج در این شرایط وجود خواهد داشت.

منبع: drmkeyhanifard.com

0
1 2 3