نوشته شده توسط فرناز اخباری

چه مقدار پروتئین نیاز دارید؟

بیماری‌‌ها و راه درمان , پیشگیری بهتر از درمان , فرناز اخباری

 

به گزارش سایت webmd.com

بدن شما به پروتئین نیاز دارد تا سالم بماند و درست کار کند. بیش از ۱۰۰۰۰ نوع ، از اندام‌ها گرفته تا ماهیچه‌ها و بافت‌ها گرفته تا استخوان‌ها، پوست و مو وجود دارد.

پروتئین همچنین بخش مهمی از فرآیندهایی است که انرژی بدن را تامین می کند و اکسیژن را در سراسر بدن در خون حمل می کند. همچنین به ساخت آنتی بادی هایی کمک می کند که با عفونت ها و بیماری ها مبارزه می کنند و به سالم نگه داشتن سلول ها و ایجاد سلول های جدید کمک می کند. به علاوه، پروتئین به شما کمک می کند احساس سیری کنید، بنابراین اغلب بخشی از یک برنامه کاهش وزن سالم است.

عدم دریافت پروتئین کافی در رژیم غذایی می تواند منجر به مشکلات سلامتی شود. به عنوان مثال، بافت می تواند تجزیه شود و منجر به از دست دادن عضله شود. اما مقدار بیشتردریافت پروتیین لزوما بهتر نیست. در حالی که می تواند به عضله سازی کمک کند، اگر بیش از حد مصرف کنید، بدن شما ممکن است مقدار اضافی آن را به عنوان چربی ذخیره کند.

دستورالعمل‌های غذایی برای آمریکایی‌ها که توسط وزارت کشاورزی ایالات متحده و وزارت بهداشت و خدمات انسانی ایالات متحده تهیه شده است،

مقادیر روزانه پروتئین را برای گروه‌های سنی مختلف توصیه می‌کند (دختران و زنان معمولاً یک اونس در روز کمتر از مردان نیاز دارند):

  • کودکان زیر ۴ سال :معادل ۲-۴ اونس
  • کودکان ۴ تا ۸ ساله: معادل ۳-۵½ اونس
  • پسران ۹ تا ۱۳ ساله :معادل ۵-۶½ اونس
  • پسران ۱۴ تا ۱۸ ساله: معادل ۵½ تا ۷ اونس
  • مردان ۱۹ تا ۳۰ ساله: معادل ۶½ تا ۷ اونس

معادل یک اونس از غذاهای پروتئینی عبارتند از:

  • ۱ اونس گوشت، مرغ یا ماهی پخته شده
  • ¼ فنجان لوبیا یا عدس پخته شده
  • تخم مرغ ۱ عدد
  • ۱ قاشق غذاخوری کره بادام زمینی، بادام یا آفتابگردان، یا ارده
  • ½ اونس آجیل یا دانه
  • ¼ فنجان یا ۲ اونس توفو
  • ۱ اونس تمپه پخته شده

به زبان ساده، اکثر افراد باید روزانه ۱۰ تا ۳۵ درصد کالری خود را به شکل پروتئین دریافت کنند. برای فعالیت هایی مانند دوچرخه سواری، وزنه برداری یا دویدن به کالری بیشتری نیاز دارید، اما درصد پروتئین در همان محدوده باقی می ماند.

پس از ۴۰ سالگی، توده عضلانی در بدن می تواند از دست برود، این وضعیت به عنوان سارکوپنی شناخته می شود، و ممکن است به پروتئین بیشتری نیاز داشته باشید.

اگر اضافه وزن دارید، باید کالری دریافتی خود را کاهش دهید. یک متخصص تغذیه می تواند به شما کمک کند تا بفهمید چه مقدار پروتئین باید داشته باشید.

بهترین منابع پروتئین کدامند؟

چرا سرگیجه دارم؟ منابع پروتئین با کیفیت بالا عبارتند از:

  • ماهی
  • طیور
  • گوشت گاو یا خوک بدون چربی (در مقادیر محدود)
  • توفو
  • تخم مرغ
  • محصولات لبنی

اما می توانید تمام پروتئین مورد نیاز خود را از منابع گیاهی دریافت کنید. این موارد عبارتند از:

  • آجیل
  • دانه ها
  • حبوبات، مانند لوبیا، نخود، یا عدس
  • غلات، مانند گندم، برنج، یا ذرت

می‌توانید مقادیر زیادی از این‌ها را با بخش‌های کوچک‌تری از منابع حیوانی مانند محصولات لبنی یا تخم‌مرغ ترکیب کنید تا مطمئن شوید که اسیدهای آمینه کافی دریافت می‌کنید.

مقدار پروتئینی را که از گوشت های فرآوری شده دریافت می کنید محدود کنید – مانند بیکن، سوسیس، یا کالباس.

رژیم های پر پروتئین چه تاثیری بر شما می گذارد؟

برخی از برنامه های کاهش وزن، مانند رژیم اتکینز و رژیم کتوژنیک، نیاز به مقادیر بالایی از پروتئین و چربی دارند و در عین حال کربوهیدرات ها را محدود می کنند. اما تحقیقات نشان می‌دهد که به نظر می‌رسد آنها در درجه اول فقط در کوتاه‌مدت خوب عمل می‌کنند. یک دلیل ممکن است این باشد که افراد نمی توانند این نوع برنامه غذایی را برای مدت طولانی رعایت کنند.

مراقب باشید که چه رژیم هایی را امتحان می کنید. تمرکز فقط بر روی پروتئین و چربی می تواند شما را از دریافت تمام مواد مغذی مورد نیاز باز دارد و این می تواند منجر به عوارض جانبی ناسالم شود. که می تواند منجر به خستگی، سرگیجه، سردرد، بوی بد دهان و یبوست شود.

 

منبع: webmd.com


0
نوشته شده توسط فرناز اخباری

آیا مصرف مکمل‌های آنتی‌اکسیدانی می‌توانند از بیماری‌های قلبی پیشگیری کنند؟ پاسخ این سوال ممکن است شگفت‌انگیز باشد

بیماری‌‌ها و راه درمان , پیشگیری بهتر از درمان , فرناز اخباری

 

به گزارش سایت webmd.com

آیا برای جلوگیری از بیماری‌های قلبی و سرطان آنتی‌اکسیدان مصرف می‌کنید؟

میلیون‌ها نفر این دارو را مصرف می‌کنند. آنتی‌اکسیدان‌هایی مانند ویتامین C‌، ویتامین E‌، سلنیوم‌، بتاکاروتن و آنزیم کوQ10 از رایج‌ترین مکمل‌هایی هستند که در پرونده دارویی بیمارانم مشاهده می‌کنم. دلایل معمول مصرف آنتی‌اکسیدان‌ها شامل سلامتی‌، کند شدن پیری و جلوگیری از بیماری‌های قلبی و سرطان است.

اما آیا آن‌ها واقعاً کارایی دارند؟

آنتی‌اکسیدان

استدلال علاقه ما به آنتی‌اکسیدان‌ها بسیار منطقی است. متابولیسم طبیعی ما مواد بالقوه خطرناکی به نام رادیکال‌های آزاد ایجاد می‌کند. همچنین با در معرض قرار گرفتن بیش‌تر رادیکال‌های آزاد سمی مانند دود سیگار‌، قرار گرفتن بیش از حد در نورآفتاب و آلودگی ما را بیش‌تر در معرض رادیکال‌های آزاد قرار می‌دهد. رادیکال‌های آزاد (استرس اکسیداتیو نامیده می‌شود)  باعث آسیب به سلول می‌‌شوند‌، که منجر به مشکلات سلامتی مانند بیماری‌های قلبی‌، زوال عقل‌، دیابت و سرطان می‌شود.

آنتی‌اکسیدان‌ها به‌طور بالقوه مفید هستند زیرا در مطالعات آزمایشگاهی نشان داده شده است که رادیکال‌های آزاد را خنثی می‌کند. همچنین‌، بسیاری از غذاهای سالم مانند سبزیجات‌، میوه‌ها‌، آجیل‌ها و انواع توت‌ها سرشار از آنتی‌اکسیدان هستند. این اطلاعات به این ایده منجر شد که مکمل‌های آنتی‌اکسیدانی می‌توانند به جلوگیری از بیماری‌های قلبی و سرطان کمک کنند.

در اوایل کار پزشکی من‌، بر اساس برخی از مطالعات مشاهده‌ای اولیه که امیدوار کننده بودند‌، تجویز آنتی‌اکسیدان در بین پزشکان مرسوم بود. در طی آموزش‌ها‌، بهترین  پزشکان استاد من بودند. و بسیاری از آن‌ها به‌طور منظم آنتی‌اکسیدان‌ها را به بیماران خود توصیه‌، مانند ویتامین E‌، ویتامین C‌، کوآنزیم Q10 و رسوراترول می‌کردند.

با این‌حال‌، پزشکان می‌دانند که مطالعات مشاهده‌ای تحقیق با قدرتی جهت تعمیم دادن به سایر یافته‌ها نیست. یافته‌ها می‌توانند اشتباه باشند زیرا متغیرهای کنترل نشده زیادی وجود دارند که می‌توانند نتیجه را تغییر دهند. ما همچنین بارها آموخته‌ایم که ایده‌‌های منطقی در مورد نحوه کار بدن همیشه در زندگی واقعی ثابت نمی‌شوند.

بنابراین‌، برای آزمایش واقعی نظریه که آنتی‌اکسیدان‌ها باعث سلامتی بهتر می‌شوند‌، ما نیاز به مطالعات تحقیقاتی کاملاً طراحی شده داریم تا مطمئن‌تر شویم.

نتایج برای بسیاری از افراد تعجب‌‌آور بود.

تحقیقات آنتی‌اکسیدانی

اکنون ده‌ها آزمایش تصادفی با بررسی آنتی‌اکسیدان‌ها به پایان رسیده است. چند مثال  از آن شامل:

  • مطالعه روی بیش از ۱۴۰۰۰ پزشک مرد نشان داد که هیچ تفاوتی در سرطان پروستات یا سایر سرطان‌ها در افرادی که ویتامین C و E مصرف می‌کنند وجود ندارد.
  • مطالعه روی بیش از ۳۵۰۰۰ مرد نشان داد سلنیوم هیچ تاثیری ندارد و ویتامین E باعث افزایش سرطان پروستات می‌شود.
  • یک مطالعه بر روی بیش از ۳۹۰۰۰ زن هیچ اثری بر کاهش بیماری قلبی یا سرطان در افرادی که ویتامین E مصرف می‌کنند نشان نداد.
  • مطالعه روی بیش از ۸۰۰۰ زن هیچ تفاوتی در ابتلا به دیابت در کسانی که ویتامین C‌، ویتامین E و بتاکاروتن مصرف می‌کنند‌، نشان نداد.
  • مطالعه روی بیش از ۲۹۰۰۰ سیگاری مرد هیچ تفاوتی در سرطان ریه با ویتامین E نشان نداد‌، اما افزایش سرطان ریه در افرادی که بتاکاروتن مصرف می‌کنند مشاهده شد.

علیرغم تصورات پیشین‌، مطالعات با کیفیت بالاتر هیچ فایده‌ای در مصرف مکمل‌‌های آنتی‌اکسیدانی که در حال حاضر از آن‌‌ها استفاده می شود نشان نداده است (و در بعضی موارد‌، این مکمل‌ها منجر به آسیب می‌شوند).

اثرات آنتی‌اکسیدان‌ها هنوز کاملا مشخص نیست. اگرچه شواهد حاکی از آن است که ویتامین C‌، ویتامین E و بتاکاروتن نتایج سلامتی را بهبود نمی‌بخشد (و در مورد بتاکاروتن و ویتامین E ، ممکن است خطر را افزایش دهد)‌، هنوز چندین مورد ناشناخته در مورد آنتی‌اکسیدان‌ها وجود دارد. آیا آنتی‌اکسیدان‌های دیگر موثر هستند؟ آیا ما به افراد دوز مناسب می‌‌دهیم؟

تا زمانی که این پاسخ‌‌ها را نداشته باشیم‌، توصیه‌های من در مورد آنتی‌اکسیدان‌ها برای بیمارانم شامل موارد زیر است:

  • آنتی‌اکسیدان‌های خود را از غذای واقعی دریافت کنید. در غذای واقعی جادویی وجود دارد که ما نمی‌توانیم در یک قرص ایجاد کنیم.
  • در مورد ادعاهای بهداشتی در مورد مکمل‌های آنتی‌اکسیدانی احتیاط کنید. به خصوص وقتی ادعاها از طرف کسانی باشد با فروش مکمل‌ها از نظر اقتصادی سود کنند.
  • روش‌های اثبات شده‌‌ای برای کاهش چشمگیر بیماری‌های قلبی و خطر سرطان وجود دارد. آن‌ها فقط در یک قرص قرار نمی‌گیرند. مزایای چشمگیر فعالیت‌های بدنی منظم‌، ارتقا سلامتی‌، خوردن غذای مقوی‌، خواب کافی و پرهیز از سموم مانند تنباکو و الکل زیاد اثبات شده است.

اگر از مکمل‌های آنتی‌اکسیدانی استفاده می‌کنید یا آن را در نظر دارید‌، توصیه می‌کنم با پزشک خود صحبت کنید تا خطرات و مزایای آن را در مورد شما بیان کند.

منبع:webmd.com


 

0
نوشته شده توسط فرناز اخباری

IBD: غذاهای متداول با رنگ قرمز ممکن است باعث التهاب روده یا کولیت شود

بیماری‌‌ها و راه درمان , پیشگیری بهتر از درمان , فرناز اخباری

 

به گزارش سایت medicalnewstoday.com

  • اخیرادر یک مطالعه، محققان اثرات رنگ خوراکی رایج «Allura Red» را بر التهاب روده و این‌که آیا می‌تواند باعث بیماری التهابی روده (IBD) و کولیت شود، بررسی کردند.
  • با استفاده از یک مدل حیوانی، آن‌ها دریافتند که مصرف مزمن اما نه متناوب Allura Red باعث التهاب خفیف روده در موش‌ها می‌شود.

محققان امیدوارند یافته‌های آن‌ها مصرف‌کنندگان را از مضرات احتمالی رنگ‌های غذایی آگاه کند.

بیماری التهابی روده (IBD) با التهاب مزمن دستگاه گوارش مشخص می‌شود.

در سال ۲۰۱۷، حدود ۶٫۸ میلیون مورد IBD در سراسر جهان وجود داشت. در سال ۲۰۱۵، ۱٫۳% بزرگسالان در ایالات متحده – حدود ۳ میلیون نفر – مبتلا به IBD بودند.

شواهد فزاینده نشان می‌دهد که رژیم غذایی نقش مهمی در ایجاد IBD دارد.

مطالعات ارزشمندی نشان می‌دهد که افزودنی‌های غذایی مانند دی‌اکسید تیتانیوم، که برای دادن رنگ سفید و مات به غذاها استفاده می‌شود، میکروبیوم روده و عملکرد روده را تغییر می دهد.

تحقیقات بیشتر در مورد اینکه چگونه افزودنی‌های غذا بر سلامت روده تأثیر می‌گذارد، می‌تواند آگاهی عمومی و سیاست‌های بهداشتی در مورد مصرف غذا را بهبود بخشد.

در یک مطالعه اخیر، محققان اثرات رنگ خوراکی قرمز “Allura Red” (AR)، یکی از پرمصرف‌ترین رنگ‌های خوراکی در سراسر جهان، به ویژه در ایالات متحده را ارزیابی کردند.

این مطالعه نشان داد که موش‌هایی که در اوایل زندگی در معرض AR قرار گرفتند، بیش‌تر مستعد ابتلا به کولیت ، یک بیماری مزمن که با التهاب پوشش داخلی روده بزرگ مشخص می‌شود ،بودند. یافته ها همچنین نشان داد که قرار گرفتن در معرض مزمن با AR باعث ایجاد کولیت خفیف می‌شود.

کدام غذاها حاوی رنگ قرمز هستند؟

رژیم‌های غذایی غربی که شامل سطوح بالای افزودنی‌ها، چربی ها، گوشت قرمز و شکر در کنار مصرف کم فیبر هستند، باعث التهاب مزمن روده می‌شوند.

افزودنی‌های غذایی، امولسیفایرها و رنگ‌های مصنوعی به‌طور گسترده‌ای برای بهبود بافت، حفظ و زیبایی مواد غذایی استفاده می‌شوند.

Allura Red در غذاهای فرآوری شده رایج مانند آب نبات، غذای میان وعده، نوشابه، محصولات لبنی و غلات یافت می‌شود، از جمله:

  • اسکیتلز؛
  • توت‌فرنگی فانتا؛
  • چیپس تورتیلا پنیری دوریتوس ناچو؛
  • حلقه‌های فروت؛
  • کلوچه‌های ساندویچی شکلاتی زمستانی Nabisco Oreo

رنگ خوراکی روی سروتونین تاثیر می‌گذارد و باعث ایجاد کولیت می‌شود.

برای این مطالعه، محققان اثرات چندین رنگ خوراکی رایج را بر تولید سروتونین بررسی کردند، از جمله:

  • AR
  • FCF آبی درخشان؛
  • FCF زرد غروب آفتاب؛
  • زرد تارترازین

در حالی که همه رنگ‌ها باعث افزایش ترشح سروتونین می‌شوند، آن‌ها دریافتند که AR بیشترین اثر را دارد. بنابراین آن‌ها AR را در موش‌هایی که به مدت ۱۲ هفته با رژیم‌های مختلف تغذیه شده بودند، بررسی کردند:

  • رژیم غذایی استاندارد
  • رژیم غذایی روزانه حاوی AR
  • رژیم غذایی حاوی AR 1 روز در هفته

دریافت AR با توجه به سطوح دریافت روزانه قابل قبول در انسان محاسبه شد و کولیت بعد از مصرف یک ماده شیمیایی هفت روز پس از رژیم القا شد. آن‌ها دریافتند که مصرف متناوب AR – شبیه به مصرف انسان در طول روز – باعث افزایش حساسیت به کولیت نمی‌شود. با این‌حال، موش‌هایی که روزانه AR مصرف می‌کردند به کولیت خفیف مبتلا شدند که با افزایش سطح سروتونین و جذب بدتر مواد مغذی روده‌ای مرتبط بود.

رنگ خوراکی قرمز باعث التهاب روده می‌شود

در آزمایش‌های دیگر، محققان دریافتند که اثرات مشابهی چه AR در غذا یا آب مصرف شود، رخ می‌دهد. آنها همچنین اثرات مصرف AR در موش‌های جوان را بررسی کردند. در مطالعه به مدت ۴ هفته به موش‌های ۴ هفته ای یا با رژیم غذایی استاندارد یابا وجود AR دررژیم غذایی غذا دادند. در پایان دریافتند که مصرف زود هنگام  AR باعث التهاب کولون با درجه پایین می‌شود و بیان ژن‌های مرتبط با پاسخ های ضد میکروبی را تغییر می‌دهد.

با انجام آزمایش‌های بیش‌تر، آن‌ها دریافتند که AR حساسیت کولیت را در موش‌هایی که فاقد تریپتوفان هیدروکسیلاز ۱ (TPH1) هستند، آنزیمی که برای سنتز سروتونین در روده استفاده می‌شود، افزایش نمی‌دهد. آنها اشاره کردند که این بدان معنی است که AR از طریق سیستم سروتونرژیک بر میکروبیوت روده تأثیر می‌گذارد.

محدودیت‌های مدل‌های موش

دکتر دیوید فودمن، استادیار پزشکی در بخش بیماری‌های گوارشی و کبدی در مرکز پزشکی جنوب غربی دانشگاه تگزاس که در این تحقیق شرکت نداشت، در مورد محدودیت‌های این مطالعه با Medical News Today صحبت کرد:

«محدودیت اصلی این یافته‌ها این است که کولیت مدل موش در نمونه‌ها ایجاد شده‌اند، که در آن کولیت با قرار گرفتن در معرض یک ماده شیمیایی ایجاد می‌شود. ما نمی‌توانیم بدانیم که آیا همین مورد در انسان‌های مبتلا به کولیت وجود دارد یا خیر. به همین دلیل، ما باید در تفسیر داده‌های تحقیقات حیوانی محتاط باشیم. با این‌حال، دکتر فودمن خاطرنشان کرد که تحقیقات حیوانی برای تعیین مناطق برای مطالعه بیشتر در انسان مهم است تا بتوان از نتایج در مراقبت‌های پزشکی و راهنمایی استفاده کرد.»

پیامدهای IBD

نویسنده اصلی مطالعه ولیول خان، دکترا، استاد گروه آسیب شناسی و پزشکی مولکولی در دانشگاه مک مستر در همیلتون، انتاریو، کانادا، در یک بیانیه خبری گفت:

آن‌چه ما دریافتیم قابل توجه و هشدار دهنده است، زیرا این رنگ خوراکی مصنوعی رایج یک محرک رژیمی احتمالی برای IBD است. این تحقیق پیشرفت قابل‌توجهی در هشدار به مردم در مورد مضرات احتمالی رنگ‌های غذایی است که ما روزانه مصرف می‌کنیم. وی همچنین اشاره کرد که ادبیات نشان می‌دهد که مصرف AR ممکن است عواقب دیگری برای سلامتی داشته باشد.

دکتر خان ادامه داد: AR می تواند بر برخی آلرژی‌ها، اختلالات ایمنی و مشکلات رفتاری در کودکان مانند اختلال نقص توجه و بیش فعالی (ADHD) تأثیر بگذارد.

دکتر فودمن افزود که شواهد فزاینده ای وجود دارد که نشان می‌دهد قرار گرفتن در معرض رژیم غذایی در ایجاد IBD نقش دارد.

وی نتیجه گرفت: «این داده‌ها باید تحقیقات بیش‌تری را در مورد این‌که آیا این افزودنی غذایی ممکن است در توسعه IBD در انسان نقش داشته باشد، هدایت کند.»

منبع:medicalnewstoday.com


 

0
نوشته شده توسط فرناز اخباری

ریختن DNA سرطان‌های روده بزرگ به شیمی‌درمانی جریان خون

بیماری‌‌ها و راه درمان , پیشگیری بهتر از درمان , فرناز اخباری

 

به گزارش سایت clinicalconnection.hopkinsmedicine.org

یک مطالعه تحقیقاتی جدید نشان داد که DNA در گردش تومور( ctDNA) -مواد ژنتیکی که از تومورها به جریان خون ریخته می‌شود. می‌تواند بیماران مرحله دوم سرطان روده بزرگ را شناسایی کند که درنتیجه بیش‌‌ترین بهره را از شیمی‌درمانی پس از جراحی ببرند و سایر بیماران را از نیاز به این شکل از درمان در امان نگه دارد.

این مطالعه چند موسسه‌ای و بین‌المللی که توسط محققان مرکز سرطان جان هاپکینز کیمل و WEHI در ملبورن استرالیا انجام شد، نشان داد که آزمایش ctDNA پس از جراحی و هدایت شیمی‌درمانی به بیماران دارای ctDNA مثبت، استفاده از شیمی‌درمانی را به‌طور کلی کاهش داد بدون این‌که به عود بیماری آسیبی وارد شود.

چندین مطالعه تحقیقاتی قبلی وجود دارد که نشان می‌‌دهد DNA تومور در گردش را می‌توان در خون تشخیص داد و وجود ctDNA پس از جراحی خطر عود سرطان را پیش‌بینی می‌کند. با این‌حال، اعتقاد بر این است که این اولین مطالعه بالینی است که نشان می‌دهد اندازه‌گیری DNA تومور در گردش قبل از درمان ممکن است برای بیماران مفید باشد. این یافته‌ها در مجله پزشکی نیوانگلند منتشر خواهد شد و در نشست سالانه انجمن انکولوژی بالینی آمریکا در ۴ ژوئن ارائه خواهد شد.

برت ووگلشتاین، استاد انکولوژی کلایتون، مدیر مرکز لودویگ می‌گوید: «مطالعات قبلی این نظریه را مطرح کرده‌اند که اندازه‌گیری ctDNA ممکن است در هدایت مدیریت بیمار مفید باشد، و این مطالعه شواهد بالینی واقعی را ارائه می‌دهد و از این نظریه‌ها پشتیبانی می‌کند. جان هاپکینز و محقق موسسه پزشکی هاوارد هیوز Vogelstein اولین کسانی بودند که نشان دادند سرطان روده بزرگ به دنبال توالی جهش‌های ژنتیکی ایجاد می‌شود و نشان دادند که DNA آزاد شده از تومورها در خون، مدفوع و سایر مایعات بدن قابل تشخیص است.»

در حال حاضر، استفاده از شیمی درمانی در مرحله دوم سرطان روده بزرگ، که به عنوان سرطان کولون که از طریق دیواره روده بزرگ رشد کرده است اما به غدد لنفاوی یا سایر اندام‌ها گسترش نمی‌یابد، تعریف می‌شود، بحث برانگیز است.

هیچ اتفاق نظری بین متخصصان سرطان در مورد فواید آن وجود ندارد. هدف این مطالعه کمک به حل اختلاف نظر با ارزیابی  ctDNA و ارائه پیش‌بینی دقیق‌تری از خطر عود پس از جراحی، انجام شد. بیمارانی که دارای ctDNA منفی بودند می‌توانستند از سمیت‌های شیمی‌درمانی در امان بمانند، و کسانی که سرطان باقی‌مانده داشتند می‌توانند شیمی‌درمانی برای حمله به سلول‌های بدخیم طولانی‌مدت دریافت کنند.

در این مطالعه، ۴۵۵ بیمار مبتلا به سرطان کولون مرحله دوم پس از جراحی به نسبت۲:۱ به‌طور تصادفی به درمان استاندارد یا مدیریت هدایت شده توسط ctDNA تقسیم شدند. از این بیماران، ۱۵۳ بیمار درمان استاندارد را دریافت کردند که شامل نظارت در طول زمان برای عود یا شیمی‌درمانی است. ۳۰۲ بیمار دیگر طی هفت هفته پس از عمل جراحی برای جستجوی ctDNA تحت آزمایش خون قرار گرفتند. اگر ctDNA تشخیص داده شد، بیماران شیمی درمانی مبتنی بر فلوروپیریمیدین یا اگزالیپلاتین می‌شدند. اگر ctDNA تشخیص داده نمی شد، بیماران شیمی درمانی دریافت نمی‌شدند.

رویکرد هدایت‌شده توسط ctDNA، استفاده از شیمی‌درمانی را در مقایسه با گروه درمان استاندارد کاهش داد (۱۵٫۳٪ از بیماران در گروه تحت هدایت ctDNA شیمی‌درمانی دریافت کردند در مقابل ۲۷٫۹٪ در گروه درمان استاندارد). بقای دو و سه ساله بدون عود سرطان بین گروه تحت هدایت ctDNA و گروه درمان استاندارد مشابه بود.

دکترآن ماری لنون، ​استاد پزشکی و مدیر بخش گوارش و کبد، توضیح می‌دهد: «سرطان روده بزرگ مرحله دوم یک چالش منحصر به فرد را ارائه می دهد.» در مرحله اول سرطان کولون، بیماران شیمی‌درمانی دریافت نمی‌شوند زیرا پیش آگهی آنها برای بقا بیش از ۹۰٪ است. خطر ناراحتی و سموم ناشی از درمان بیش‌تر از مزایایی است که دارد. از سوی دیگر، در حال حاضر هر بیمار مبتلا به سرطان کولون در مرحله سوم شیمی‌درمانی می‌شود، زیرا خطر عود بیماری بالا است.»

هدف از شیمی‌درمانی در سرطان روده بزرگ، از بین بردن میکرومتاستازها است، سلول‌های سرطانی که هنوز در تصاویر رادیولوژیک قابل مشاهده نیستند و در جریان خون حرکت می‌کنند و باعث بازگشت سرطان یا انتشار آن به سایر قسمت‌های بدن می‌شوند. با استفاده از ctDNA برای شناسایی این سلول‌های نامرئی، اکنون می‌توان تشخیص داد که کدام بیماران به احتمال زیاد میکرومتاستاز دارند و بنابراین، احتمالاً از شیمی‌درمانی سود می‌برند.

جاشوا کوهن نویسنده اصلی مطالعه وکاندیدای دانشکده پزشکی دانشگاه جان هاپکینز می‌گوید: «با استفاده از ctDNA برای هدایت درمان، یک بیمار سرطان روده بزرگ که ctDNA منفی است، شانس کم‌تری برای عود سرطان نسبت به متوسط ​​​​مرحله اول سرطان روده بزرگ دارد، بنابراین ما فرصتی برای تغییر عملکرد بالینی داریم.»

محققان امیدوارند این یافته‌ها مطالعه ctDNA را در بیماران مبتلا به سایر مراحل سرطان روده بزرگ و انواع دیگر سرطان تحریک کند. در مطالعات آتی، محققان بیماران مبتلا به سرطان لوزالمعده در مراحل اولیه و سرطان روده بزرگ مرحله III را بررسی خواهند کرد تا ببینند آیا ctDNA می تواند به طور مشابه بیمارانی را شناسایی کند که به احتمال زیاد از شیمی درمانی تهاجمی‌تری نسبت به آنچه در حال حاضر استفاده می شود سود می‌برند یا خیر. آن‌ها همچنین قصد دارند بررسی کنند که آیا وجود ctDNA باقیمانده می‌تواند برای کمک به درمان بهینه بیماران پس از جراحی یا سایر اشکال درمانی استفاده شود. استفاده از ctDNA برای طبقه‌بندی درمان‌ها در میان بیماران، بخشی از حرکت به سمت پزشکی دقیق است – مراقبت‌های فردی که درمان‌ها را با ویژگی‌های منحصربه‌فرد سرطان تنظیم می‌کند.

محققان همچنین بر این باورند که این یافته‌ها فرصت هایی را برای آزمایش داروهای جدید در بیماران مبتلا به مراحل اولیه سرطان فراهم می‌کند.

همه داروها در بیماران مبتلا به سرطان‌هایی که نسبتاً زود تشخیص داده می‌شوند، قبل از اینکه توده‌های متاستاتیک زیادی ایجاد کنند‌، بهتر عمل می‌کنند. با این‌حال، داروهای جدید معمولاً ابتدا در بیمارانی که سرطان آن‌ها بسیار پیشرفته است، آزمایش می شود. ما امیدواریم که تجزیه و تحلیل ctDNA آزمایش داروهای جدید را در بیماران مبتلا به سرطان و میکرومتاستاز در مراحل اولیه ممکن کند، در حالی که داروهای جدید به احتمال زیاد جان افراد را نجات می‌دهند.

منبع: clinicalconnection.hopkinsmedicine.org


 

0
نوشته شده توسط فرناز اخباری

آیا کودک شما نیاز به افزایش وزن دارد؟ از دیدگاه مدرسه عالی پزشکی دانشگاه هاروارد

بیماری‌‌ها و راه درمان , پیشگیری بهتر از درمان , فرناز اخباری

 

به گزارش سایت health.harvard.edu

وقتی کودکان زیر محدوده وزنی مناسب برای سن خود قرار می‌‌گیرند چه باید کرد؟

بیشتر موضوع حساس وزن در کودکان و نوجوانان اغلب بر هزینه‌های سلامتی ناشی از اضافه وزن و چاقی متمرکز است. با این حال، گاهی اوقات یک کودک نیاز به افزایش وزن دارد. و در حالی که راه‌های زیادی برای تحقق آن وجود دارد، اما همه آن‌ها روش سالمی نیستند.

اگر فرزندتان کم‌وزن به نظر می‌رسد چه باید کرد؟

اگر نگران این هستید که آیا فرزندتان نیاز به افزایش وزن دارد، بسیار مهم است که قبل از شروع کار برای افزایش وزن وی با پزشک خود مشورت کنید. ممکن است که وزن کودک شما کاملاً خوب باشد. با توجه به این‌که از هر پنج کودک در ایالات متحده یک کودک چاق است و از هر شش کودک دیگر اضافه وزن دارد، به راحتی می‌توان فهمید که چگونه والدین ممکن است فکر کنند فرزندشان در مقایسه با آن خیلی لاغر است. یکی از راه‌هایی که می‌توانید بفهمید وزن فرزندتان سالم است یا خیر، بررسی شاخص توده بدنی اوست، محاسبه‌ای با استفاده از قد و وزن که برای کودکان ۲ سال به بالا استفاده می‌شود.

کاهش وزن یا کمبود وزن می‌تواند نشانه ای از یک مشکل پزشکی یا عاطفی باشد، بنابراین حتماً پزشک خود را در مورد نگرانی‌‌های خود مطلع کنید. آنها ممکن است بخواهند فرزند شما را ببینند تا در تصمیم گیری در مورد نیاز به ارزیابی کمک کنند. اگر کودک شما کمتر از ۲ سال دارد، بسیار مهم است که با پزشک خود در مورد نگرانی های مربوط به وزن مشورت کنید و دقیقاً توصیه های او را دنبال کنید.

انتخاب غذاهای سالم زمانی که کودک نیاز به افزایش وزن دارد

اگر کودک شما بزرگتر از ۲ سال است و پزشک موافق است که افزایش وزن ایده خوبی است، بهترین راه برای نزدیک شدن به آن استفاده از غذاهای سالم و عادات سالم است.

سه راه برای کمک به افزایش وزن سالم:

  • سه وعده غذایی (صبحانه، ناهار و شام) و دو میان وعده سالم (اواسط صبح و اواسط بعد از ظهر) به کودک خود بدهید. اگر کودک شما زود شام می خورد، می‌توانید قبل از خواب یک میان وعده کوچک در نظر بگیرید. سعی کنید از خوردن تنقلات در میان و یا نوشیدن هر چیزی غیر از مقداری آب اجتناب کنید. وقتی به آن‌ها غذا می‌دهید بهتر است گرسنه باشند.
  • غذاهای سالم با کالری بالا به اوبدهید. به چربی‌ها و پروتئین‌های سالم فکر کنید.

 

چند نمونه عبارتند از:

o آجیل و کره آجیل و همچنین دانه‌هایی مانند تخمه کدو تنبل یا آفتابگردان

o لبنیات پرچرب، مانند شیر کامل، خامه غلیظ، پنیر خامه‌ای و سایر پنیرها

o آووکادو

o هوموس

o روغن زیتون و سایر روغن‌های گیاهی

غلات کامل، مانند نان سبوس دار یا گرانولا (به جای شکر، به دنبال گرانولای شیرین شده با آب یا میوه باشید)

اگر رژیم غذایی شما شامل گوشت باشد

هر بار که یک وعده غذایی یا میان وعده تهیه می‌کنید، به این فکر کنید که چگونه ممکن است مقداری کالری به آن اضافه کنید. به عنوان مثال، می‌توانید مقداری روغن، کره یا پنیر اضافی به پاستا اضافه کنید – یا مقداری کره آجیل روی یک تکه سیب یا تکه نان تست.

از موارد زیر امتناع کنید:

  • به کودک خود شیرینی یا غذای ناسالم بیش‌تری بدهید. این حالت وسوسه انگیز است، زیرا کودکان عموماً تمایل به خوردن شیرینی‌‌ها و غذاهای ناسالم دارند و هر دو کالری دارند. اما آن‌ها غذاهای سالمی نیستند، و خوردن عادتی شیرینی‌ها و غذاهای ناسالم ایده خوبی نیست.
  • به کودک خود دسترسی نامحدود به غذا بدهید. این نیز وسوسه انگیز است – بالاخره شما می‌خواهید آن‌ها بخورند! اما این نه تنها اطمینان از سالم بودن چیزی که می‌خورند را دشوار می کند، بلکه خوردن میان وعده می‌تواند در زمان صرف یک وعده غذایی واقعی آن‌ها را کمتر گرسنه کند.
  • به کودک خود اجازه دهید شیر و سایر نوشیدنی ها – از جمله نوشیدنی‌های مکمل غذایی را زیاد بخورند این نیز باعث می‌شود که آنها کمتر غذا بخورند و بعید است که تمام مواد مغذی مورد نیاز خود را دریافت کنند. به کودک خود مکمل‌های غذایی ندهید مگر اینکه پزشک به شما توصیه کرده باشد.

مطمئن شوید که برای نظارت بر پیشرفت فرزندتان، معاینات منظم را با پزشک خود برنامه ریزی کرده اید. امیدواریم فرزند شما به زودی وزن سالم تری داشته باشد که به او کمک می کند همزمان با رشدش رشد کند.

 

منبع: health.harvard.edu


 

0
نوشته شده توسط فرناز اخباری

دریافت بیش از حد ویتامین‌ها و مواد معدنی

بیماری‌‌ها و راه درمان , پیشگیری بهتر از درمان , فرناز اخباری

 

به گزارش سایت webmd.com

عواقب سلامتی زیاده‌روی در مصرف

امروزه به نظر می‌رسد همه چیز از آب بطری گرفته تا آب پرتقال دارای سطوح بالایی از ویتامین‌ها و مواد معدنی است. این ممکن است راهی برای کمک به پوشش پایه‌های تغذیه‌ای شما به نظر برسد، به خصوص اگر رژیم غذایی شما کم‌تر از مقدار اصلی باشد. اما دریافت مداوم بیش از حد ویتامین‌ها و مواد معدنی می‌تواند به شما آسیب برساند.

مصرف بیش از حد ویتامین C یا روی می‌تواند باعث تهوع، اسهال و گرفتگی معده شود. مصرف بیش از حد سلنیوم می‌تواند منجر به ریزش مو، ناراحتی‌های دستگاه گوارش، خستگی و آسیب خفیف عصبی شود.

در حالی که بیشتر مردم مگادوز دریافت نمی‌کنند، اگر در صبحانه غلات غنی شده بخورید، بین وعده‌های غذایی یک نوار انرژی مصرف کنید، ماکارونی غنی‌شده برای شام مصرف کنید، و یک مکمل روزانه مصرف کنید، به راحتی می‌توانید از مقدار توصیه شده روزانه مقدار زیادی از مواد مغذی استفاده کنید.

در این‌جا چیزی است که باید بدانید تا از زیاده روی در آن جلوگیری کنید.

مکمل‌ها: دوز را بررسی کنید

به احتمال زیاد، غذاهای غنی نشده‌ای که می خورید مشکلی ندارند. Johanna Dwyer، RD، دانشمند تحقیقاتی ارشد در دفتر مکمل‌های غذایی مؤسسه ملی بهداشت، می‌گوید: «بیش از حد صرف غذا بسیار سخت است.

بنابراین باید به مکمل هایی که مصرف می‌کنید و غذاها یا نوشیدنی‌های غنی شده فکر کنید.

دوایر می‌گوید: «بیش‌تر مردم نمی‌دانند که مصرف بیش از مقادیر توصیه‌شده ویتامین‌ها و مواد معدنی هیچ مزیت واقعی ندارد، و نمی‌دانند که ممکن است مضراتی وجود داشته باشد.»

دوایر می‌گوید: «اگر مکمل مصرف می‌کنید، مکملی را مصرف کنید که بیشتر از ارزش روزانه نیست. (ارزش روزانه مقدار ویتامین یا ماده مغذی است که فرد برای سلامتی مطلوب باید دریافت کند.)

با پزشک خود در مورد مکمل‌هایی که مصرف می کنید، از جمله ویتامین‌ها و مواد معدنی، و دوز مصرفی خود نیز صحبت کنید. به این ترتیب، پزشک می‌تواند به شما کمک کند دوزها را در محدوده ایمن نگه دارید.

اندرو شائو، معاون ارشد امور علمی و نظارتی شورای تغذیه مسئول، یک گروه تجاری برای صنعت مکمل‌ها، می‌گوید: «اگر یک مولتی‌ویتامین پایه مصرف می‌کنید، نیازی به ترس از مصرف بیش از حد آن نیست.

شائو می‌گوید: «بیشتر مولتی‌ویتامین‌ها دارای حاشیه ایمنی گسترده‌ای هستند که حتی زمانی که آنها را با غذاهای غنی‌شده ترکیب می‌کنید، باز هم باعث نمی‌شود که شما از خود بیزار شوید.»

نشانه‌های ظریفی که بیانگر دریافت بیش از حد است.

دیوید کاتز، MD، مدیر مرکز تحقیقات پیشگیری دانشگاه ییل در نیوهیون، سی‌تی، می‌گوید: «من کسی را در خیابان ندیده‌ام که سطح سمی ویتامین A یا D مصرف می‌کند – اینها بسیار غیرعادی هستند.» “چیزی که من به احتمال زیاد می بینم فردی با سطح دوز مکمل ها بالاتر از حد مطلوب است.»

کاتز می‌گوید دانشمندان هنوز نمی‌دانند که دریافت روزانه مقداری بیش از حد ویتامین یا مواد معدنی (در مقایسه با مگادوز) مشکل‌ساز است یا خیر.

او می‌گوید: «ممکن است نشانه‌هایی از نگرانی وجود داشته باشد، اما نشانه‌های بسیار ظریفی هستند.»

این علائم نسبتاً خفیف ممکن است شامل مشکل در خواب یا تمرکز، مشکلات عصبی مانند بی‌حسی یا سوزن سوزن شدن، یا احساس تحریک‌پذیری بیش‌تر باشد بسته به ماده مغذی که بیش از حد مصرف می‌شود.

کاتز می‌گوید نگرانی بزرگ‌تر این است که ما «غذا را با غنی‌سازی بیش از حد تزیین می‌کنیم.»

او می‌گوید تولیدکنندگان تمرکز خود را از آنچه از مواد غذایی حذف می‌کنند مانند چربی، شکر یا نمک به آنچه که در آن وارد می‌کنند، خواه ویتامین D، پروبیوتیک‌ها یا چربی‌های امگا ۳ باشد – هر ماده مغذی که در مد است تغییر داده‌اند.

کاتز می‌گوید: «وقتی مواد غذایی بیش‌تر و بیش‌تر تقویت می‌شوند، برای مصرف‌کنندگان غیرممکن می‌شود که بدانند در طول یک روز چه دوزی دریافت می‌کنند. پزشکان باید متوجه شوند که ممکن است به دلیل این عمل، عدم تعادل های غذایی جدیدی را معرفی کنیم.»

سه ماده مغذی که باید تماشا کنید

دوایر می‌گوید: «ویتامین D، کلسیم و اسید فولیک سه ماده مغذی هستند که ممکن است بیش از حد از آن‌ها دریافت کنید، به خصوص از طریق مکمل‌ها.»

بزرگسالانی که به طور منظم از ۴۰۰۰ واحد بین المللی (IU) حد بالایی ایمن روزانه برای ویتامین D فراتر می روند ممکن است در نهایت با مشکلات قلبی جدی مواجه شوند.

اسید فولیک به محصولات غلات غنی شده آرد سفید، ماکارونی، برنج، نان و غلات اضافه می‌شود تا به جلوگیری از نقص مادرزادی در نوزادان به دلیل کمبود اسید فولیک در زنان باردار کمک کند. در حالی که غنی‌سازی اسید فولیک تعداد نقایص مادرزادی را بین ۲۵ تا ۵۰ درصد کاهش داده است، ممکن است نگرانی‌های دیگری برای سلامتی در افراد ایجاد کند.

دریافت روزانه بیش از ۱۰۰۰ میکروگرم اسید فولیک (حد بالای ایمن برای بزرگسالان) از غذاهای غنی شده و مکمل‌ها به طور منظم کار سختی نیست. انجام این کار ممکن است علائم کمبود ویتامین B12 را در افراد مسن پنهان کند. کمبود ویتامین B12 گاهی اوقات در صورت عدم درمان می‌تواند منجر به آسیب دائمی عصبی شود.

در مورد غذاهایی که به‌طور طبیعی غنی از فولات هستند، نیازی به نگرانی نیست.

دوایر می‌گوید: «اکنون اکثر مردم می توانند اسید فولیک کافی را بدون تکیه بر مکمل ها دریافت کنند.

در واقع، او می‌گوید: «اگر با غذا شروع کنند، که سالم‌ترین و ایمن‌ترین راه برای دریافت ویتامین‌ها یا مواد معدنی است، اکثر مردم مشکلی [با دریافت بیش از حد ویتامین‌ها یا مواد معدنی] ندارند.

منبع: webmd.com


 

0
نوشته شده توسط فرناز اخباری

برای کاهش وزن به چه مقدار پروتئین نیاز دارید؟

بیماری‌‌ها و راه درمان , پیشگیری بهتر از درمان , فرناز اخباری

 

به گزارش سایت everydayhealth.com

پروتئین اغلب بلوک ساختمانی زندگی نامیده می‌شود، اما نقش مهمی در کاهش وزن نیز دارد. اگر می‌خواهید وزن کم کنید، می‌توانید با مصرف مقدار زیادی پروتئین برای تنظیم متابولیسم و ​​افزایش احساس سیری، این روند را آسان‌تر کنید.

گفته می‌شود، پروتئین به تنهایی به شما نتیجه نمی‌دهد. یک رژیم غذایی متعادل که شامل مقدار زیادی کربوهیدرات‌های غنی از فیبر، چربی‌های سالم و مواد مغذی ضروری است، به همان اندازه برای سلامت کلی مهم است.

و برای بهترین نتایج کاهش وزن، مهم است که تغذیه خوب را با ورزش منظم همراه کنید.

پروتئین اغلب بلوک ساختمانی زندگی نامیده می‌شود، اما نقش مهمی در کاهش وزن نیز دارد. اگر می‌خواهید وزن کم کنید، می‌توانید با مصرف مقدار زیادی پروتئین برای تنظیم متابولیسم و ​​افزایش احساس سیری، این روند را آسان‌تر کنید.

چگونه پروتئین از کاهش وزن حمایت می‌کند

افزایش و کاهش وزن، به عبارت ساده، با تعادل بین کالری مصرفی و کالری که می سوزانید تعیین می‌شود. در حالی که شمارش کالری یکی از راه‌های محبوب برای محدود کردن مصرف است، تمرکز بر پروتئین نیز می‌تواند کارساز باشد.

پروتئین باعث افزایش احساس سیری می‌شود

پروتئین باعث می‌شود نسبت به کربوهیدرات‌ها یا چربی‌ها احساس سیری و رضایت بیشتری داشته باشیم. یک رژیم غذایی با پروتئین بالاتر می‌تواند سطح هورمون‌های کاهش اشتها GLP-1، پپتید YY و کوله سیستوکینین را افزایش دهد و می‌تواند هورمون گرلین افزایش گرسنگی را کاهش دهد.

  دکترویتنی لینسن مایر، استادیار تغذیه و رژیم غذایی در دانشگاه سنت لوئیس در سنت لوئیز، می‌گوید: « پروتئین به دلیل کیفیت سیر کنندگی‌اش شناخته شده است، به عبارت دیگر، توانایی آن در ایجاد احساس سیری (و سیر ماندن) قبل از وعده غذایی بعدی می‌باشد. این به دلیل هورمون‌های خاصی است که در پاسخ به پروتئین‌های رژیمی ترشح می‌شوند که به مغز سیگنال می دهند که سیر شده‌اید.»

او می‌گوید: «توجه به این نکته مهم است که فیبر و چربی رژیم غذایی به شما کمک می‌کند تا احساس سیری کنید؛ اگر به دنبال یک رژیم غذایی با پروتئین بالاتر هستید، دیگر افراد VIP کاهش وزن را فراموش نکنید.»

پروتئین به افزایش متابولیسم کمک می‌کند

پروتئین نسبت به سایر درشت مغذی‌ها مانند کربوهیدرات‌ها و چربی‌ها اثر گرمایی بهتری دارد، به این معنی که می‌تواند از کالری بیش‌تری برای هضم و متابولیسم بدن شما استفاده کند. پروتئین بیشتر طول می‌کشد تا تجزیه شود و به انرژی بیشتری برای پردازش و جذب نیاز دارد.

هضم پروتئین ۲۰ تا ۳۰ درصد کالری آن را می‌سوزاند، در حالی که این میزان برای کربوهیدرات ها ۵ تا ۱۰ درصد و برای چربی ۰ تا ۳ درصد است.

به همین دلیل، مقدار سالم پروتئین در رژیم غذایی می تواند متابولیسم را افزایش داده و از مدیریت وزن حمایت کند.

پروتئین قند‌خون را تنظیم می‌کند

Linsenmeyer می‌گوید: «دریافت پروتئین بیش‌تر می‌تواند به بهبود سطح قند‌خون کمک کند، زمانی که مصرف کربوهیدرات‌ها، به‌ویژه کربوهیدرات‌های تصفیه‌شده را جبران کند».

یک رژیم غذایی غنی از پروتئین و فیبر می‌تواند احساس سیری را تقویت کند و افزایش سطح گلوکز خون را کاهش دهد. هنگامی که احساس سیری می‌کنید، احتمالا از پرخوری اجتناب می‌کنید، که می‌تواند حساسیت به انسولین را بهبود بخشد و سطح گلوکز خون را کاهش دهد.

یک رژیم غذایی با پروتئین بالا باعث افزایش ترشح هورمون‌هایی می‌شود که ممکن است حساسیت به انسولین را در افراد مبتلا به چاقی و پیش دیابت بهبود بخشد. در یک مطالعه، شرکت‌کنندگانی که رژیم غذایی با پروتئین بالا مصرف می‌کردند نسبت به شرکت‌کنندگانی که رژیم غذایی پر کربوهیدرات مصرف می‌کردند و به همان میزان وزن از دست می‌دادند، بسیار بیشتر احتمال داشت که بهبودی پیش دیابت را تجربه کنند.

پروتئین می‌تواند توده عضلانی را حفظ کند

لینسن مایر می‌گوید: «در طول کاهش وزن برای حفظ توده بدون چربی بدن، پروتئین بیش‌تری نیز مورد نیاز است.»

عضله برای سلامت کلی و متابولیسم شما حیاتی است. یک پوند عضله حتی در حالت استراحت کالری بیشتری نسبت به یک پوند چربی می‌سوزاند.

در حالی که تمام کاهش وزن ناگزیر شامل از دست دادن مقداری توده عضلانی است، افزایش مصرف پروتئین بالاتر از حداقل توصیه شده به طور قابل توجهی از میزان کاهش وزن جلوگیری می‌کند.

به همین دلیل است که متخصصان اغلب توصیه می‌کنند که افراد رژیمی پروتئین بیشتری را به رژیم غذایی خود اضافه کنند.

چگونه نیازهای پروتئین خود را محاسبه کنیم

شما می‌توانید با شروع وزن هدف و کار به عقب، نیاز پروتئین خود را محاسبه کنید. برای مثال، اگر می‌خواهید وزن خود را به ۱۴۰ پوند کاهش دهید، استفانسکی خوردن بین ۶۴ تا ۱۲۷ گرم پروتئین در روز را توصیه می‌کند و مقادیر بالاتر برای افرادی که بیشتر ورزش می‌کنند مناسب‌تر است.

سلامتی روزمره

راه‌های دیگری برای تعیین اهداف پروتئینی شما وجود دارد. اگر برای کاهش وزن کالری شماری می‌کنید، مقامات بهداشتی توصیه می کنند که ۱۰ تا ۳۵ درصد از کالری دریافتی روزانه شما باید از منابع پروتئین تامین شود.

با این‌حال، وقتی صحبت از کاهش وزن به میان می‌آید، لینسن مایر توصیه می‌کند که هدف بالاتری از این محدوده باشد.

او می‌گوید: «یک راه دیگر برای در نظر گرفتن میزان پروتئین دریافتی در رژیم کلی، محدوده توزیع قابل قبول درشت مغذی‌ها (AMDR) نام دارد که ۲۰ تا ۳۵ درصد برای پروتئین است. به عبارت دیگر، ۲۰ تا ۳۵ درصد از کل انرژی دریافتی شما باید از پروتئین باشد.»

Linsenmeyer همچنین برای تعیین نیازهای پروتئینی شما، محاسبه‌گر مصرف منابع غذایی یا DRI را به وزارت کشاورزی ایالات متحده توصیه می‌کند. با استفاده از این ابزار که برای متخصصان مراقبت‌های بهداشتی ساخته شده است، می‌توانید جنسیت، قد، وزن، سن و سطح فعالیت خود را وارد کنید و بر اساس این عوامل نیازهای تخمینی مواد مغذی از جمله پروتئین را مشاهده کنید.

Linsenmeyer می‌گوید: «اگر به دنبال مصرف پروتئین بیش‌تر برای رسیدن به اهداف کاهش وزن، ورزش یا تمرینات مقاومتی، بهبودی از آسیب یا حمایت از یک برنامه درمانی برای یک بیماری موجود هستید، مهم است که با یک متخصص تغذیه کار کنید. یک متخصص تغذیه می تواند نیازهای پروتئینی توصیه شده شما را بر اساس تصویر کلی سلامتی شما تعیین کند.»

منابع خوب پروتئین برای کاهش وزن چیست؟

منابع پروتئین سالم‌تر می‌توانند هم از اهداف کاهش وزن و هم از سلامت بلندمدت شما حمایت کنند.

گوشت‌های قرمز و فرآوری شده مانند برش‌های موجود در اغذیه فروشی، بیکن و هات داگ را که چربی اشباع شده و همچنین پروتئین بالایی دارند را با تکه‌های بدون چربی جایگزین کنید. به گوشت چرخ کرده بدون چربی فکر کنید که بیش از ۱۵ درصد چربی نداشته باشد، یا برش‌هایی با برچسب «ران»، «راسته» یا «فیله» وجود داشته باشد.

همچنین می‌توانید منابع پروتئینی با فواید تقویت کننده سلامت را انتخاب کنید. اینها شامل ماهی‌هایی می‌شود که سرشار از اسیدهای چرب امگا ۳ هستند، مانند ماهی تن، ساردین و سالمون و حبوبات که سرشار از فیبر هستند.

Linsenmeyer می‌گوید: «منابع پروتئینی می‌توانند گیاهی باشند، مانند غلات کامل، لوبیا، حبوبات، آجیل و دانه‌ها، یا منشا حیوانی مانند تخم‌مرغ، لبنیات، ماهی، مرغ و گوشت گاو». “به خاطر داشته باشید که منابع گیاهی نیز فیبر دارند.»

اگر در نظر دارید که چگونه به هر وعده غذایی پروتئین اضافه کنید، استفانسکی می‌گوید: «یک وعده غذایی برای صبحانه که شامل ماهی و سبزیجات دیشب است، راه خوبی برای کاهش ضایعات غذا و قندهای اضافه شده است که اغلب در گزینه‌های معمول صبحانه یافت می‌شوند.»

با این‌حال، برای ناهار و شام، دریافت منابع خوبی از پروتئین توصیه شده روزانه شما می‌تواند نسبتاً آسان باشد. با یک منبع پروتئین بدون نان مانند ماهی، میگو یا لوبیا شروع کنید. حداقل ۱ تا ۱٫۵ فنجان از سبزیجات غیر نشاسته‌ای مورد علاقه خود را اضافه کنید. سبزیجات غیر نشاسته‌ای شامل سبزی هایی مانند سالاد یا کلم، کلم بروکلی، گل کلم، کدو سبز یا لوبیا سبز هستند. غذاهای نشاسته‌ای را در کنار غذای خود به میزان یک مقدار کف دست در کنار دیگر پروتئین‌ها نگه دارید. غذاهای نشاسته‌ای معمولاً شامل مواردی مانند نان، ماکارونی، ذرت و سیب‌زمینی هستند.

اگر در بین وعده‌های غذایی گرسنه می‌شوید، گزینه‌های میان‌وعده غنی از پروتئین نیز وجود دارد که باید در نظر بگیرید.

استفانسکی می‌گوید: «بخش‌های کوچک آجیل، مکعب‌های پنیر، دانه‌ها، دیپ‌های تهیه شده از لوبیا، ماست کم‌شکر، پروتئین بالا و پنیر دلمه» را به‌عنوان برخی از گزینه‌های پرپروتئین فهرست می‌کند.»

آیا می‌توانید پروتئین بیش از حد بخورید؟

در حالی که پیروی از یک رژیم غذایی با پروتئین بالا برای کاهش وزن مفید است زیرا می‌تواند احساس سیری، کاهش چربی و رشد عضلانی را افزایش دهد، اما ممکن است بیش از حد از آن بخورید.

Lisenmayer می‌گوید: «در حالی که نیازهای دریافت پروتئین بسته به فرد متفاوت است، معمولاً توصیه می‌شود از مصرف بیش از ۲ گرم پروتئین به ازای هر کیلوگرم (کیلوگرم) وزن بدن خودداری کنید. به عنوان مثال، یک فرد ۱۴۰ پوندی نباید بیش از ۱۲۵ گرم پروتئین در روز بخورد.»

پروتئین بیش از حد می‌تواند منجر به علائم و نشانه‌های زیر شود:

  • بوی بد دهان؛
  • کم‌آبی بدن؛
  • مشکلات گوارشی، از جمله نفخ و یبوست؛
  • حالت تهوع؛
  • سردرد.

افرادی که از رژیم‌های غذایی بسیار کم کربوهیدرات پیروی می‌کنند، احتمال بیش‌تری دارد که این علائم را داشته باشند که گاهی اوقات به آنفولانزای کتو نیز گفته می‌شود. اگر این علائم را بعد از غذا خوردن تجربه کردید، با پزشک یا یک متخصص تغذیه در مورد تغییر در برنامه غذایی خود صحبت کنید.

علاوه بر ایجاد علائم ناراحت کننده، پروتئین بیش از حد می‌تواند خطر ابتلا به بیماری‌های جدی را افزایش دهد.

مصرف زیاد گوشت قرمز که سرشار از پروتئین است و سطوح بالای چربی اشباع شده که اغلب در گوشت های فرآوری شده یافت می شود، می تواند منجر به افزایش خطر بیماری قلبی و سرطان روده بزرگ شود. با این حال، خطرات با رژیم های پروتئینی گیاهی زیاد نیست.

در حالی که کارشناسان موافق هستند که چیزی به عنوان مصرف پروتئین بیش از حد وجود دارد، آن‌ها به‌طور کلی در مورد مقدار بیش از حد آن اختلاف نظر دارند. اگر بعد از خوردن وعده‌های غذایی با پروتئین بالا علائمی را تجربه می‌کنید یا در حال حاضر در معرض خطر بیماری قلبی یا کلیوی هستید، مهم است که با پزشک خود در مورد سایر برنامه‌های غذایی که ممکن است برای شما و اهداف کاهش وزن شما مناسب تر باشد صحبت کنید.

نتیجه‌گیری:

  • پروتئین با تنظیم اشتها و افزایش متابولیسم، به ویژه هنگامی که با ورزش همراه باشد، نقش کلیدی در کاهش وزن دارد.
  • رژیم‌های پروتئینی بالاتر می توانند هورمون های کاهش اشتها را افزایش دهند و هورمون های افزایش گرسنگی را کاهش دهند و به شما کمک کنند برای مدت طولانی‌تری احساس سیری کنید.
  • پروتئین اثر حرارتی بالاتری نسبت به کربوهیدرات‌ها و چربی‌ها دارد، به این معنی که کالری بیش‌تری در طول هضم و متابولیسم می‌سوزاند.
  • برای کاهش وزن، بسته به سطح فعالیت و اهداف سلامتی خود، مصرف ۱ تا ۲ گرم پروتئین به ازای هر کیلوگرم وزن بدن را هدف قرار دهید.

منبع: everydayhealth.com


 

0
نوشته شده توسط فرناز اخباری

آیا باید این غذا را بشویید؟

بیماری‌‌ها و راه درمان , پیشگیری بهتر از درمان , فرناز اخباری

 

به گزارش سایت webmd.com

 

طیور

متوجه شدیم: مرغ خام وقتی از بسته خارج می‌شود لزج می‌شود

و می خواهید آن را بشویید. اما با توجه به USDA، از بین بردن باکتری‌ها هنگام پختن آن ایمن‌تر است. مطالعه اخیر افرادی را که مرغ خام را برای یک وعده غذایی می‌شستند مورد بررسی قرار داد. ۶۰ درصد پس از آن باکتری در سینک خود داشتند و ۲۶ درصد باکتری‌ها را به کاهوی سالاد خود منتقل کرده بودند.

سالادهای از قبل شسته شده

اگر روی بسته سبزی نوشته شده که از قبل شسته شده اند، نیازی به شستشوی مجدد از طریق چرخاننده سالاد نیست. بسیاری از کاهوهای آماده شده از سیستم شستشوی سه گانه برای حذف زباله‌های طبیعی عبور می‌کنند.

تخم‌مرغ

درست قبل از اینکه مرغ تخم بگذارد، یک پوشش نازک به نام شکوفه پوسته را می‌پوشاند. این کار باکتری‌ها را از منافذ ریز آن دور نگه می‌دارد. تولید کنندگان تخم‌مرغ تجاری تخم‌مرغ‌ها را به گونه‌ای تمیز می‌کنند که لایه آن دست نخورده بماند. شستن تخم‌مرغ در خانه میکروب‌ها را از بین نمی‌برد. در عوض به آن‌ها اجازه می‌دهد میکرب‌ها داخل آن شوند. همیشه تخم‌مرغ‌های خود را در یخچال نگه دارید و آن‌ها را کاملا بپزید.

گوشت قرمز

شما نمی‌توانید تمام باکتری‌ها را از گوشت قرمز بشویید. مقداری از آن به‌طور عمقی در الیاف عمیق است. هر چیزی که خارج شود سینک شما و هر چیزی که در آن است را آلوده می‌کند. مطمئن‌ترین راه برای از بین بردن همه باکتری‌های گوشت قرمز پختن آن در دمای داخلی حداقل ۱۴۵ درجه است.

قارچ

از یک طرف، USDA توصیه می‌کند که هر محصولی را که روی برچسب «پیش شسته شده» ننوشته، بشویید. از سوی دیگر، قارچ‌ها اسفنج‌های کوچکی هستند که آب را به خود جذب می‌کنند- و شاید برخی از باکتری‌ها با آن. همراه باشد. به جای آن قارچ‌های فروشگاهی خود را با یک پارچه مرطوب تمیز کنید. اگر قارچ‌هایی مانند مورل را در طبیعت جمع‌آوری کردید، آنها را به مدت ۳۰ دقیقه در آب ولرم نمک خیس کنید. سپس با آب تمیز بشویید تا تمام آلودگی‌ها از بین بروند.

ماهی

ماهی در دسته مرغ و گوشت قرمز قرار می گیرد: اگر آن را بشویید باکتری‌ها را در اطراف آشپزخانه خود پخش خواهید کرد. در عوض آن را بپزید. تنها استثناهای این قانون صدف،خرچنگ و گوش ماهی است که آن را تازه می‌گیرید. آن‌ها ممکن است نیاز به شستشو داشته باشند تا از شر ماسه و خاک خلاص شوند.

پاستا

هیچ دلیل ایمنی غذایی برای شستن پاستا، قبل از پختن یا بعد از آن وجود ندارد. برخی از افراد پس از پخته شدن پاستا را آبکشی می‌کنند تا مقداری نشاسته از آن خارج شود، اما این کار چسبیدن سس به رشته فرنگی را سخت تر می‌کند.

آووکادو

شما پوست آووکادو را نمی‌خورید، پس چرا باید آن را بشویید؟  زیرا وقتی آن را برش می‌زنید، می‌توانید باکتری‌ها و کثیفی‌ها را از پوست به آووکادو منتقل کنید.

طالبی و خربزه‌های دیگر

خربزه‌ها روی زمین رشد می‌کنند، بنابراین آفات و میکروارگانیسم‌های حاصل از خاک و کود در سراسر آن‌ها هستند. به خصوص طالبی دارای پوست توری است که باکتری‌ها را به دام می‌اندازد. تمام خربزه‌ها را قبل از برش دادن با دقت بشویید تا باکتری‌ها را از پوست به گوشت منتقل نکنید.

غلات

بیشتر غلاتی که در ایالات متحده می‌خرید، در مرحله پردازش قرار می‌گیرند و در انبار ماندگاری دارند. هیچ دلیل ایمنی برای شستن آنها وجود ندارد. اما برخی از غلات مانند کینوا و فارو از کیسه بسیار گرد و غبار بیرون می‌آیند. اگر می‌خواهید آن‌ها را آبکشی کنید، خیالتان راحت باشد.

نوشیدنی‌های کنسرو شده

اگر نگران این هستید که قبل از اینکه لب‌هایتان را روی قوطی بگذارید، چه چیزی ممکن است روی آن لمس شده باشد، قسمت بالای آن را خوب بشویید. استفاده از صابون در این مورد اشکالی ندارد زیرا قوطی ها متخلخل نیستند.

لوبیا

لوبیا خشک و کنسرو شده بدون شستن بی‌خطر هستند. اما اگر گرد و غبار آنها را از روی لوبیا خشک بشویید، آسیبی نخواهید دید. و اگر کنسرو لوبیا را بشویید، می‌توانید مقدار سدیم را تقریباً به نصف کاهش دهید. به‌عنوان مثال، یک قوطی لوبیا زهکشی نشده ۳۲۷ میلی گرم سدیم دارد. اگر آن‌ها را آبکشی و آبکشی کنید ۱۶۴ میلی‌گرم دارند.

نکته: نحوه شستشوی محصول

ابتدا دست‌های خود را با آب گرم و صابون بشویید. برای شستن محصول از آب تمیز و سرد استفاده کنید و با دستمال کاغذی خشک کنید. از برس سبزیجات روی محصولات با پوست ضخیم مانند سیب و خربزه استفاده کنید. گل کلم، کلم بروکلی و کاهو را به مدت ۲ دقیقه در آب سرد خیس کنید. توت‌های ظریف را در یک آبکش بریزید و درست قبل از استفاده آن‌ها را با آب مقطر اسپری کنید.

آیا شستشوی مواد غذایی ارزش را دارد؟

دستگاه شست‌وشوهایی که در فروشگاه می‌خرید بی‌خطر هستند. اما این بدان معنا نیست که آنها بهترین راه برای شستن محصولات شما هستند. آب لوله‌کشی مقطر یا سرد و تمیز این کار را به خوبی انجام می‌دهد. میوه‌ها و سبزیجات خود را برای یک یا دو دقیقه خیس کنید تا احتمال بیماری کاهش یابد.

منبع: webmd.com


 

0
نوشته شده توسط فرناز اخباری

کتامین برای افسردگی مقاوم به درمان: چه زمانی و کجا بی‌خطر است؟ از دیدگاه مدرسه عالی پزشکی دانشگاه هاروارد

بیماری‌‌ها و راه درمان , پیشگیری بهتر از درمان , فرناز اخباری

 

به گزارش سایت health.harvard.edu

کتامین برای افسردگی سخت تایید شده است، اما کلینیک‌های کتامین سرپایی چقدر ایمن هستند؟

کتامین یک نوع غیرمعمول از داروی روانگردان – به نام تجزیه کننده است که در حال افزایش محبوبیت است. کتامین که در اصل از PCP یا «گرد و غبار فرشته» مشتق شده است، برای چندین دهه در بیمارستان‌ها و کلینیک‌های دامپزشکی به عنوان یک بی‌هوش کننده استفاده می‌شود و به عنوان داروهای قاچاق تحت نام “special K” نام برده می‌شود.

اثرات کتامین به‌طور قابل اعتمادی ایجاد می‌کند و زیر بنای کاربردهای پزشکی و جنبه‌های تفریحی آن است عبارتند از: کنترل درد، فراموشی، مسمومیت، جدایی و سرخوشی. اخیراً به دلیل تأیید آن برای افسردگی مقاوم به درمان (TRD) – یعنی افسردگی شدیدی که از طریق درمان‌های دیگر، از جمله افرادی که افکار خودکشی را تجربه می‌کنند، بهبود نیافته است، بیشتر مورد استفاده قرار گرفته است.

شواهدی از فواید کتامین

نسخه‌ای از کتامین به نام اسکتامین (Spravato) که از طریق اسپری بینی داده می‌شود، در سال ۲۰۱۹ توسط FDA برای افسردگی مقاوم به درمان تایید شد. با این‌حال، طبق دستورالعمل‌ها، فقط باید «تحت نظارت یک ارائه‌دهنده مراقبت‌های بهداشتی در مطب یا کلینیک پزشک تایید شده» استفاده شود. این بدان معناست که متخصصان پزشکی باید مراقب استفاده شما از آن باشند و سپس پس از مصرف دوز، علائم حیاتی شما و نحوه عملکرد بالینی شما را بررسی کنند.

اثربخشی کتامین برای افسردگی مقاوم به درمان برای اولین بار در درمان کوتاه مدت در تحقیقات نشان داده شد که منجر به کاهش معنی دار بالینی و آماری در نمرات افسردگی برای کتامین در مقابل دارونما شد (در هر دو گروه در این مطالعه، بیماران به دلیل نگرانی از داروهای ضد‌افسردگی معمولی خود را ادامه دادند. عدم درمان افسردگی مقاوم به درمان در بازوی دارونما.) در مطالعه‌ای که در آن کتامین (به علاوه داروی ضد‌افسردگی معمولی) به افراد کمک کرد تا ۱۶ هفته پس از درمان در بهبودی پایدار باقی بمانند، کتامین بینی اثر طولانی مدتی دارد.

رهایی از افسردگی مقاوم به درمان با کتامین به سرعت اتفاق می‌افتد. به جای اینکه منتظر بمانند تا SSRI در طول هفته‌ها کمی تسکین دهد، افرادی که تحت فشار شدید افسردگی هستند می‌توانند در عرض حدود ۴۰ دقیقه فواید کتامین را احساس کنند.

آیا کتامین درمان مناسبی برای شماست؟

این بحثی است که باید شامل پزشک مراقبت‌های اولیه، ارائه‌دهنده سلامت روان  و سایر متخصصان مراقبت‌های بهداشتی که از شما مراقبت می‌کنند، باشد. مهم است که به یاد داشته باشید که کتامین اولین گزینه درمانی برای افسردگی نیست و معمولاً تنها زمانی استفاده می‌شود که سایر درمان‌های طولانی مدت مؤثر نبوده باشند. تصور نمی‌شود که شفابخش باشد بلکه علائم را برای مدت معینی بهبود می‌بخشد. بر اساس عوارض جانبی، تعیین اینکه چه کسی برای درمان کتامین مناسب نیست، ساده‌تر است.

آیا باید برای درمان به کلینیک کتامین مراجعه کرد؟

کلینیک‌های مستقل و سرپایی کتامین در همه جا می‌باشند. در حال حاضرحدودا صدها تا هزاران کلینیک وجود دارد – تقریباً همه آن‌ها در سال ۲۰۱۹ و زمانی که کتامین برای افسردگی مقاوم به درمان تأیید شد تأسیس شدند. به‌طور معمول، این کلینیک‌ها شرکت‌های انتفاعی هستند که توسط گروهی از روانپزشک یا متخصص بی‌هوشی (که می‌تواند تزریق را انجام دهد)، پرستار، مددکار اجتماعی و (البته) تاجران مربوط به این کلینیک، اداره می‌شوند.

در زمان نوشتن این مقاله، من با چندین کلینیک کتامین تماس گرفتم وخود را به عنوان یک بیمار معرفی کردم تا بررسی کنم که دریافت کتامین درمانی چه نقشی دارد. اکثر آنها به نظر می رسیدند که بعد از یک مصاحبه پزشکی مقدماتی توسط یک پرستار یا یک مددکار اجتماعی، بدون هیچ مانع بزرگی برای من کتامین تهیه می کنند. چند کلینیک نیاز به ارتباط یا تشخیص از روانپزشک من داشتند – و این کاملا معقول به نظر می رسید.

کلینیک ها بر اساس هزینه ای که دریافت می کنند برای خدمات کار می کنند، بنابراین شما باید از جیب خود پرداخت کنید، زیرا بیمه به ندرت این درمان را پوشش می دهد. در منطقه بوستون که من زندگی می کنم، هر تزریق کتامین حدود ۶۰۰ دلار هزینه دارد و یک دوره ۶ انفوزیونی و یک ارزیابی مجدد بالینی معمولاً توصیه می شود. (باید توجه داشته باشم که به نظر می رسد کلینیک های کتامین وابسته به موسسات دانشگاهی پزشکی دارای تدابیر امنیتی بیشتری هستند و همچنین ممکن است افراد را در آزمایشات بالینی ثبت نام کنند.)

آیا کلینیک‌های کتامین ایمن هستند؟

این کلینیک‌های کتامین سوالات زیادی را مطرح می‌کنند یعنی، در یک کلینیک معتبر و ایمن کتامین چه اثری دارد؟ در حال‌حاضر، ما هنوز پاسخ قطعی برای این سوال نداریم. تعجب می‌کنیم که آیا تزریق کتامین، که می‌تواند باعث جدایی عمیق از واقعیت شود، بهتر است در یک بیمارستان کنترل شود، جایی که پروتکل‌هایی برای ایمنی در صورت بروز مشکل وجود دارد. مشخص نبود (تا حدی به این دلیل که من عملاً درمان را انجام ندادم) در صورت وجود، چقدر ارتباط بین کارکنان کلینیک کتامین و ارائه دهندگان مراقبت های بهداشتی شما وجود دارد و معمولاً درمان هایی که دریافت می کنید شامل پرونده پزشکی الکترونیکی اولیه نمی شود.

عوارض جانبی

کتامین به طور کلی بی خطر در نظر گرفته می‌شود، از جمله برای کسانی که افکار خودکشی (افکار یا برنامه های خودکشی) را تجربه می کنند. عوارض جانبی اصلی عبارتند از تجزیه، مسمومیت، آرام بخشِ، فشار خون بالا، سرگیجه، سردرد، تاری دید، اضطراب، حالت تهوع و استفراغ.بهتر است از مصرف کتامین در گروه های زیر اجتناب شود یا با احتیاط فراوان استفاده می شود:

  • افرادی که سابقه روان پریشی یا اسکیزوفرنی دارند، زیرا این نگرانی وجود دارد که تجزیه کتامین می تواند اختلالات روان پریشی را بدتر کند.
  • افراد با سابقه اختلال مصرف مواد، زیرا کتامین می تواند باعث سرخوشی شود (احتمالاً با تحریک گیرنده های مواد افیونی) و برخی افراد ممکن است به آن معتاد شوند (که به آن اختلال مصرف کتامین می گویند).
  • نوجوانان، زیرا نگرانی هایی در مورد اثرات طولانی مدت کتامین بر مغز نوجوانان در حال رشد وجود دارد.
  • افرادی که باردار یا شیرده هستند
  • افراد مسن که علائم زوال عقل دارند.

تحقیقات دقیق‌تری در مورد فواید و عوارض جانبی طولانی‌مدت درمان کتامین، و ایمنی و اثربخشی آن برای نوجوانان و بزرگسالان، و همچنین برای نشانه‌های نوظهور درمان کتامین برای PTSD، OCD، اختلال مصرف الکل و سایر شرایط سلامت روان باید انجام شود. در نهایت، نگرانی هایی وجود دارد که با دوزهای مکرر، کتامین می تواند شروع به از دست دادن اثربخشی خود کند و برای ایجاد همان اثر به دوزهای بیشتری نیاز داشته باشد، که پایدار نیست.

کتامین می‌تواند برای افراد مبتلا به افسردگی جدی امید بخش باشد

افسردگی جدی و مقاوم به درمان می‌تواند امید به آینده را از مردم سلب کند و امیدوار باشند که همیشه احساس بهتری داشته باشند. کتامین می‌تواند به بیمارانی که با هیچ درمان دیگری تسکین نیافته اند، کمک و امیدواری ایجاد کند. با توجه به اثربخشی آن در افرادی که قصد خودکشی دارند، باید پذیرفت که کتامین ممکن است نجات دهنده باشد.

همان‌طور که از تحقیقات در مورد کتامین و از تجربیات افراد در کلینیک‌های جدیدتر یاد می‌گیریم، بهتر می‌توانیم به سؤالات اثربخشی طولانی مدت کتامین و اقدامات حفاظتی برای درمان پاسخ دهیم. همچنین ممکن است یاد بگیریم چه کسانی به احتمال زیاد از درمان‌های کتامین سود می برند و بهترین روش تجویز انفوزیون داخل وریدی، اسپری بینی یا قرص است.

منبع: health.harvard.edu


 

0
نوشته شده توسط فرناز اخباری

چه چیزی باعث قاعدگی دردناک می‌شود و چگونه آن‌ها را درمان کنم؟

بیماری‌‌ها و راه درمان , پیشگیری بهتر از درمان , فرناز اخباری

 

به گزارش سایت  healthline.com

دیسمنوره

پوشش رحم یک بار در ماه ریزش می‌کند و قاعدگی رخ می‌دهد. مقداری درد، گرفتگی و ناراحتی در طول دوره قاعدگی طبیعی است. درد بیش از حدی که باعث غیبت از کار یا مدرسه شود، نرمال نیست.

قاعدگی دردناک را دیسمنوره نیز می‌نامند.

دو نوع دیسمنوره وجود دارد: اولیه و ثانویه.

دیسمنوره اولیه در افرادی رخ می‌دهد که قبل و در طول قاعدگی درد دارند. اگر قبلا قاعدگی‌های طبیعی داشته‌اید که بعداً در زندگی دردناک شده‌اند، ممکن است دیسمنوره ثانویه باشد. برخی بیماری‌ها که رحم یا سایر اندام‌های لگنی را تحت تأثیر قرار می‌دهد، مانند آندومتریوز یا فیبروم رحم، می‌تواند باعث این شود.

علل چیست؟

همیشه نمی توان علت قاعدگی های دردناک را شناسایی کرد. برخی افراد فقط در معرض خطر بیشتری برای داشتن قاعدگی دردناک هستند.

این خطرات عبارتند از:

زیر ۲۰ سال

داشتن سابقه خانوادگی پریودهای دردناک

سیگار کشیدن

داشتن خونریزی شدید همراه با پریود

داشتن قاعدگی نامنظم

عدم سابقه بارداری و بچه دار شدن

رسیدن به بلوغ قبل از ۱۱ سالگی

هورمونی به نام پروستاگلاندین باعث انقباضات عضلانی در رحم می شود و باعث ریزش پوشش داخلی رحم می شود. این انقباضات می تواند باعث درد و التهاب شود. سطح پروستاگلاندین درست قبل از شروع قاعدگی افزایش می یابد.

همچنین دوره های قاعدگی دردناک می تواند به علت یک بیماری زمینه ای باشد، مانند:

سندرم پیش از قاعدگی :یک بیماری شایع است که به دلیل تغییرات هورمونی در بدن ۱ تا ۲ هفته قبل از شروع قاعدگی ایجاد می شود. علائم معمولاً پس از شروع خونریزی از بین می روند.

اندومتریوز: یک وضعیت پزشکی دردناک است که در آن سلول‌های پوشش داخلی رحم در سایر قسمت‌های بدن، معمولاً روی لوله‌های فالوپ، تخمدان‌ها یا بافت پوشاننده لگن رشد می‌کنند.

فیبروم در رحم:فیبروم ها تومورهای غیر سرطانی هستند که می توانند به رحم فشار وارد کنند یا باعث قاعدگی و درد غیرطبیعی شوند، اگرچه اغلب علائمی ایجاد نمی کنند.

بیماری التهابی لگن :عفونت رحم، لوله های فالوپ یا تخمدان ها است که اغلب توسط باکتری های مقاربتی ایجاد می شود که باعث التهاب اندام های تولید مثلی و درد می شود.

آدنومیوز: یک بیماری نادر است که در آن پوشش داخلی رحم به دیواره عضلانی رحم رشد می کند و باعث التهاب، فشار و درد می شود. همچنین می تواند باعث پریودهای طولانی تر یا سنگین تر شود.

تنگی دهانه رحم : تنگی دهانه رحم یک بیماری نادر است که در آن دهانه رحم آنقدر کوچک یا باریک است که خروج جریان قاعدگی را کند می کند و باعث افزایش فشار داخل رحم و درد می شود.

درمان خانگی

درمان های خانگی می تواند برای تسکین دوره های قاعدگی دردناک مفید باشد. انواع چیزهایی که باید در خانه امتحان کنید عبارتند از:

استفاده از یک پد گرم کننده در ناحیه لگن یا پشت خود

ماساژ دادن شکم

حمام گرم

انجام تمرینات بدنی منظم

خوردن غذاهای سبک و مغذی

تمرین تکنیک های تمدد اعصاب یا یوگا

مصرف داروهای ضد التهابی مانند ایبوپروفن چند روز قبل از شروع قاعدگی

مصرف ویتامین ها و مکمل هایی مانند:

ویتامین B-6

ویتامین B-1

ویتامین E

اسیدهای چرب امگا ۳

کلسیم

منیزیم

پاهای خود را بالا بیاورید یا با زانوهای خم دراز بکشید

برای جلوگیری از نفخ، مصرف نمک، الکل، کافئین و شکر را کاهش دهید

چه زمانی با پزشک تماس بگیرید

اگر درد قاعدگی در توانایی انجام وظایف اساسی در هر ماه اختلال ایجاد می کند، ممکن است زمان ویزیت متخصص زنان باشد.

در مورد علائم خود و اگر هر یک از موارد زیر را تجربه کردید با پزشک خود صحبت کنید:

ادامه داشتن درد بعد از گذاشتن IUD

حداقل سه دوره قاعدگی دردناک

دفع لخته های خون

گرفتگی عضلات همراه با اسهال و حالت تهوع

درد لگن حتی هنگام عدم قاعدگی

گرفتگی ناگهانی یا درد لگن می تواند نشانه عفونت باشد. عفونت درمان نشده می تواند باعث ایجاد بافت اسکار شود که به اندام های لگن آسیب می رساند و ممکن است منجر به ناباروری شود.

اگر علائم عفونت دارید، فوراً به فکر مراقبت‌های پزشکی بیش‌تری  باشید:

  • تب؛
  •  درد شدید لگن؛
  • درد ناگهانی، به خصوص اگر احتمال بارداری باشد
  • ترشحات بدبو از واژن

تشخیص

هنگام تلاش برای یافتن علت اصلی قاعدگی دردناک، پزشک احتمالاً به بررسی سابقه پزشکی و انجام یک معاینه فیزیکی می‌پردازد. معاینه لگنی شامل بررسی هر گونه ناهنجاری در سیستم تولید مثل و بررسی علائم عفونت است.

اگر پزشک فکر می کند که یک اختلال زمینه ای باعث ایجاد علایم شده است، ممکن است آزمایش های تصویربرداری انجام دهد.

این موارد می‌تواند شامل موارد زیر باشد:

  •  سونوگرافی؛
  •  سی‌تی‌اسکن؛
  •  ام آر آی.

بسته به نتایج آزمایشات تصویربرداری، پزشک ممکن است لاپاراسکوپی انجام دهد که در آن برش‌های کوچکی در شکم ایجاد می‌‌شود و یک لوله فیبر نوری با یک دوربین در انتهای آن وارد می‌کند تا داخل حفره شکم بررسی شود.

درمان دارویی

اگر درمان خانگی درد قاعدگی را تسکین نمی‌دهد، گزینه‌های درمانی پزشکی وجود دارد.

درمان به شدت و علت اصلی درد بستگی دارد. اگر PID یا عفونت‌های مقاربتی (STIs) باعث درد شما شده باشد، پزشک آنتی بیوتیک برای رفع عفونت تجویز می‌کند.

پزشک شما همچنین ممکن است داروهایی را تجویز کند که عبارتند از:

داروهای ضد‌التهابی غیر‌استروئیدی (NSAIDs). می‌توانید این داروها را بدون نسخه پیدا کنید یا داروهای ضدالتهاب غیراستروئیدی قوی تر را با نسخه دریافت کنید.

سایر مسکن‌ها‌: شامل گزینه های بدون نسخه مانند استامینوفن (تیلنول) یا داروهای مسکن با نسخه قوی تر است.

داروهای ضد‌افسردگی‌: گاهی اوقات داروهای ضد‌افسردگی برای کمک به کاهش برخی از نوسانات خلقی مرتبط با PMS تجویز می‌شود.

همچنین ممکن است پزشک توصیه کند که از داروهای ضد‌بارداری استفاده کند. کنترل بارداری هورمونی به صورت قرص، چسب، حلقه واژینال، تزریق، ایمپلنت یا IUD در دسترس است. این هورمون‌ها از تخمک‌گذاری جلوگیری می‌کنند، در نتیجه می‌تواند دردهای قاعدگی را کنترل کند.

جراحی می‌تواند اندومتریوز یا فیبروم رحم را درمان کند. اگر درمان‌های دیگر موفقیت‌آمیز نبوده‌اند، این یک گزینه دیگر درمانی است. با جراحی هر گونه ایمپلنت اندومتریوز، فیبروم رحم یا کیست را می‌توان برداشته شود.

در موارد نادر، هیسترکتومی (برداشتن رحم با جراحی) در صورتی که سایر درمان‌ها موثر نبوده و درد شدید باشد یک گزینه است. در صورت انجام  هیسترکتومی دیگر نمی توان بچه‌دار شد. این گزینه معمولاً فقط در افرادی انجام می‌شود که قصد بچه‌دار شدن نداشته باشد یا در پایان سال‌های باروری خود باشند.

منبع: healthline.com


 

0
1 2 3 46