توجه: مطلبی که مطالعه میکنید صرفا جنبهی افزایش آگاهی دارد و به هیچ وجه جایگزین توصیههای پزشک نیست. برای مصرف دارو، آگاهی از عوارض جانبی، تداخل دارویی و موارد مرتبط دیگر لازم است حتما به پزشک متخصص مراجعه کنید.
شکل دارویی: قطره
موارد مصرف:
آریتمی قلبی Stage I & II
روش مصرف:
مقدار مصرف اولیه: روزی ۳ بار، هر بار ۶۰ تا ۷۰ قطره، به مدت ۳ تا ۴ روز
مقدار مصرف نگهدارنده: روزی ۳ بار، هر بار ۲۵ قطره
تداخل دارویی:
این دارو ممکن است اثرات گلیکوزیدهای قلبی مانند دیگوکسین را تشدید کند، بنابراین باید تنظیم دقیق دوز گلیکوزیدهای قلبی، حتما انجام گیرد.
کراتاگوس دارای اثرات ضدآریتمی مشابه داروهای آنتیآریتمی Class III (داروهای مسدودکننده کانال پتاسیم، نظیر آمیودارون) است، بنابراین مصرف همزمان آنها توصیه نمیشود.
مصرف همزمان با داروهای آنتیپلاکت و ضدانعقاد با احتیاط صورت گیرد، احتمال افزایش خطر خونریزی در مصرف همزمان وجود دارد.
این دارو با سیزاپراید تداخل دارد. مصرف همزمان آنها توصیه نمیشود.
موارد منع مصرف:
خانمهای باردار و شیرده؛
در کودکان زیر ۱۲سال؛
ناراحتیهای گوارشی؛
افراد مبتلا به حساسیت نسبت به دارو.
توصیههای مهم:
با مصرف مقادیر نرمال و توصیه شده دارو عارضه جانبی گزارش نشده است.
ولی مصرف مقادیر بالاتر میتواند موجب تاکیکاردی، سرگیجه، سردرد، مشکلات گوارشی شامل تهوع و دردهای شکمی، خستگی، تعریق، بیخوابی، بیقراری و راشهای جلدی(ضایعه پوستی) گردد.
مصرف طولانی مدت این دارو میتواند فرد را در معرض هایپرکالمی(پتاسیم فرد بالاتر از حد طبیعی) قرار دهد.
مشخصات فنی:
هر ١٠٠ میلیلیتر از قطره، حاوی ۲۵۰-۲۰۰ میلیگرم فلاونوئید تام برحسب هایپرزوئید است.
حجم: قطره خوراکی، شیشه ٣٠ میلیلیتری.
مدت انقضا:
۳ سال
تعداد در هربسته:
یک شیشه ۳۰ میلیلیتری
نگهداری:
دور از نور، در دمای کمتر از ۲۵ درجه سانتیگراد نگهداری و از یخزدگی محافظت شود.
مزایا:
میوه سرخ ولیک با دارا بودن مجموعهای از فلاونوئیدها و پروسیانیدینها دارای اثر آنتیاکسیدانی و اینوتروپیک مثبت (افزایش قدرت انقباضی قلب) است و باعث افزایش جریان خون عروق کرونر قلب، اتساع عروق، بهبود جریان خون و اکسیژن به عضله قلب میشود.
مکانیسم اثر:
بهبود خونرسانی به قلب از طریق انبساط عروق کرونر؛
کاهش فشار خون از طریق تاثیر بر آنزیم ACE و اتساع (گشاد شدن) عروق خونی؛
بهبود آریتمی از طریق افزایش زمان تحریکپذیری عضله قلب بهواسطه بلوکه کردن کانالهای پتاسیمی.
توجه: مطلبی که مطالعه میکنید صرفا جنبهی افزایش آگاهی دارد و به هیچ وجه جایگزین توصیههای پزشک نیست. برای مصرف دارو، آگاهی از عوارض جانبی، تداخل دارویی و موارد مرتبط دیگر لازم است حتما به پزشک متخصص مراجعه کنید.
شکل دارویی: قرص
موارد مصرف:
کاهنده کلسترول و تریگلیسیرید؛
افزایش ترشحات صفرا، محافظت از سلولهای کبدی و دفع سموم از آن؛
حفاظت از مجاری صفراوی؛
رفع مشکلات هاضمه مانند درد معده، نفخ، تهوع و سوءهاضمه.
روش مصرف:
۳ بار در روز، هر بار ۲ قرص هنگام صرف غذا.
موارد منع مصرف:
افراد دارای حساسیت به گیاه کنگرفرنگی و بیماران مبتلا به انسداد مجاری صفراوی و کولیک از مصرف این دارو پرهیز نمایند.
از مصرف این دارو در دوران بارداری و شیردهی پرهیز نمایید.
تداخل دارویی:
مصرف همزمان این دارو با داروهای متابولیزه شونده توسط سیستم CYP 450 2B6, 2C19 با تجویز پزشک صورت گیرد.
توصیههای مهم:
افراد دارای سنگ کیسه صفرا این دارو را با احتیاط مصرف نمایند.
این دارو ممکن است در مواردی سبب بروز عوارض گوارشی (مانند درد شکمی، نفخ، اسهال، تهوع و احساس گرسنگی) و همچنین واکنشهای حساسیتی گردد.
مشخصات فنی:
هر قرص حاوی ۲۰۰ میلیگرم عصاره خشک استاندارد شده گیاه کنگرفرنگی .Cynara scolumus L است.
وزن:
قرص ۵۰۰ میلیگرم
مدت انقضا: ۲ سال
تعداد در هربسته:
۳ بلیستر ۱۰ عددی
نگهداری:
دور از نور، در جای خشک، در دمای کمتر از ۲۵ درجه سانتیگراد نگهداری و از رطوبت محافظت شود.
مزایا:
قرص تریگو با دارا بودن عصاره گیاه کنگرفرنگی در کاهش کلسترول و تریگلیسرید خون، افزایش ترشح صفرا از کبد، تقویت اعمال کبد، جلوگیری از تجمع چربی در سلولهای کبدی موثر است.
مکانیسم اثر:
کنگرفرنگی: کاهش کلسترول و تریگلیسرید خون و محافظت از سلولهای کبدی، به دلیل وجود سینارین، سیناروپیکرین، اسیدکافئیک و فلاونوئید موجود در گیاه. این مواد موثره باعث جلوگیری از بیوسنتز کلسترول از آلکیل استات در سلولهای کبدی میشوند. سیلیمارین در برگ کنگرفرنگی دارای اثرات مشابه سیلیمارین در میوه خارمریم است: یک آنتیاکسیدان قوی که باعث سمزدایی میشود.
توجه: مطلبی که مطالعه میکنید صرفا جنبهی افزایش آگاهی دارد و به هیچ وجه جایگزین توصیههای پزشک نیست. برای مصرف دارو، آگاهی از عوارض جانبی، تداخل دارویی و موارد مرتبط دیگر لازم است حتما به پزشک متخصص مراجعه کنید.
قطره ۳۰ میلیلیتری خوراکی آوناسین:
آوناسین دارویی است گیاهی که از عصاره گیاه جو دو سر با نام علمی Avena sativa L. و نام عمومی Oat به شکل تنتور تهیه شده است. این قطره به سرعت جذب شده و آثار مثبت خود را ظاهر میسازد.
موارد مصرف:
آرامبخش و تنظیمکننده خواب؛
کمک به رفع ناتوانی جنسی و انزال زودرس مردان، ناشی از اختلالات عصبی و اضطرابی؛
کمک به ترک اعتیاد به سیگار ناشی از اختلالات روانی؛
مواد موثره:
مهمترین ترکیبات قطره آوناسین فنلها، پلیساکاریدها و الیگوساکاریدهای محلول (مهمترین آنها بتا گلوکانها) – سیلیسیک اسید و استروئیدهای ساپونینی شامل اَوِنا کوزید A و B هستند.
قطره آوناسین بر اساس وجود توتال فنل به میزان ۱۰۵-۱۰۲ میکرو گرم در هر میلیگرم عصاره تنظیم و استاندارد گردیده است.
عوارض جانبی:
در افرادی که سابقه حساسیت به غلات دارند احتمال واکنشهای حساسیتی و درماتیت تماسی وجود دارد.
روش استفاده و دوز مصرف:
بزرگسالان:
۱۵ قطره را سه بار در روز در مقداری کمی آب حل کرده، ۱۵ دقیقه قبل از غذا میل کنند. (بهتر است قبل از بلعیدن قطره، آن را مزه مزه کنند)
در صورت لزوم جهت تنظیم خواب میتوان ۵۰-۳۰ قطره از دارو را در مقداری آب حل کرد و به صورت یکجا در موقع خواب مصرف کرد.
کودکان:
۴ تا ۱۲سال، سه بار در روز و هر بار سه قطره از دارو در مقدار کمی آب حل کرده، مصرف شود.
توجه: در صورت نیاز میتوانید دارو را در مقدار کمی آب حل کرده و با عسل شیرین کنید.
احتیاط:
در بیمارانی که دچار انسداد روده و یا اختلال عملکرد تیروئید هستند بهتر است از مصرف این دارو خودداری نمایند. افرادی که سابقه حساسیت به غلات دارند نیز بهتر است از مصرف داروهای با منشاء غلات خودداری کنند.
مصرف در حاملگی و شیردهی:
در این مورد اطلاعاتی در دست نیست و با تجویز پزشک.
فارماکولوژی:
قطره جو دو سر بر اساس ترکیبات مهم و موثر خود بهعنوان آرامبخش سلسله اعصاب مرکزی عمل نموده و جهت رفع بیخوابی، کوفتگی عصبی و افسردگی مصرف میگردد و این اثرات را از طریق مهار آنزیم مونو آمینو اکسیداز – ب اعمال مینماید. اثرات تقویتکنندگی قوای جنسی و ترک سیگار، آن نیز میتواند ناشی از اثر آرامشبخشی آن باشد.
همچنین مطالعات نشان دادهاند که مصرف فرآوردههای جو دو سر قادرند مقدار تستوسترون را در خون افزایش داده و از این طریق باعث افزایش فعالیت و یا رفع ناتوانی جنسی خصوصاً انزال زودرس مردان گردند. همچنین مطالعات نشان دادهاند که مصرف جو دو سر اثرات مثبت قابلتوجهی در ترک سیگار دارد.
بستهبندی:
دارو در شیشههای ۳۰ میلیلیتری قطره چکان، داخل جعبه و همراه با برگه راهنمای دارو به بازار عرضه شده است.
پیشگیری از سرطان روده بزرگ شامل پیروی از یک سبک زندگی سالم و بهعنوان مثال، ورزش و عدم استعمال سیگار و انجام دورهای آزمایش غربالگری مانند کولونوسکوپی است.
اما رژیم و داروها چه تاثیری دارند؟
بررسی اخیر ۸۰ تحلیل آماری منتشر شده طی ۴۰ سال گذشته این سوال را بررسی کرده است. این بررسی توسط مجله Gut در تاریخ ۱ اکتبر ۲۰۲۰ به صورت آنلاین منتشر شد.
در کل، نتایج ناامیدکننده بودند زیرا هیچ دارو، غذا یا مکمل خاصی در بدن شواهد برجستهای نداشت. با این وجود برخی از بررسیهای انجام شده نشان میدهد که ارتباطی بین کاهش خطر سرطان روده بزرگ و استفاده از داروهای ضدالتهاب غیراستروئیدی (NSAID) – مانند آسپرین، ایبوپروفن (Advil ، Motrin) و ناپروکسن (Aleve) – و مصرف بیشتر میوهها، سبزیجات و فیبر وجود دارد. اما سایر مطالعات این را نشان ندادند.
یافتهها اطلاعات مشخصی در مورد دوز و مدت زمان مصرف مکملها و غذا یا بهتر بودن برخی از مکملها ارائه نداد.
از همه مهمتر، هیچ مدرکی وجود ندارد که NSAIDها (داروهای ضدالتهاب غیراستروئیدی) از سرطان روده بزرگ در جمعیت عمومی جلوگیری کنند، بنابراین شما نباید فقط برای پیشگیری از سرطان NSAID مصرف کنید مگر اینکه توسط پزشک توصیه شده باشد.
اما انجام برخی از تغییرات غذایی در رژیم غذایی، مانند افزودن میوه و سبزیجات بیشتر و دریافت فیبر بیشتر، منطقی است، زیرا اینها مزایای سلامتی دیگری نیز دارند.
توجه: مطلبی که مطالعه میکنید صرفا جنبهی افزایش آگاهی دارد و به هیچ وجه جایگزین توصیههای پزشک نیست. برای مصرف دارو، آگاهی از عوارض جانبی، تداخل دارویی و موارد مرتبط دیگر لازم است حتما به پزشک متخصص مراجعه کنید.
شربت ۱۲۰ میلیلیتری هانی تیم؛
شربت ضدسرفه گیاهی هانی تیم محتوی عصاره آویشن باغی (.Thymus vulgaris L) یکی از گیاهان خوراکی – دارویی مهم جهان است که سالیان متمادی به عنوان تسکین و درمان مشکلات تنفسی، سوءهاضمه، ضدباکتری و ضدقارچ مصرف شده است.
تحقیقات اخیر بسیاری از آثار و مکانیسم اثرات گیاه را اثبات نموده و به همین دلیل فرآوردههای متنوعی از آن توسط کارخانجات داروسازی جهان تهیه و در حال مصرف میباشند.
ترکیبات مهم:
شربت آویشن (HoneyThyme Syrup) از دو قسمت عمده زیر فرموله شده است: الف: عصاره برگ و گل آویشن باغی که حاوی موادی از جمله اسانس (تیمول و کاروا کرول)، فلاونها، ساپونین و تانن میباشد، ب: عسل دارویی که ضمن شیرین کردن شربت، خواص ضدسرفه، خلطآور، نرمکننده مخاط گلو و ضدمیکروب آنرا تقویت مینماید.
موارد استفاده:
ـ مشکلات تنفسی (سرفههای بدون خلط و یا همراه با خلط، تنگینفس، برونشیت و لارنژیت)؛
ـ مشکلات سوءهاضمه (نفخ، درد و اسپاسم)؛
ـ ضدباکتری و ضدقارچ قوی مجاری تنفسی.
توجه: هانیتیم اولین شربت ضدسرفه گیاهی آویشن است که در آن از عسل استفاده شده است و لذا خاصیت ضدسرفه و خلطآور آن به مراتب از شربتهای دیگر که باقندهای معمولی و یا مصنوعی فرموله شدهاند بیشتر میباشد.
فارماکولوژی:
اثر ضدانقباضی ایلئوم و برونشها، از طریق تاثیر مواد موثره تیمول و کارواکرول بر ترشح هیستامین و استیل کولین به اثبات رسیده است. هم چنین فلاونهای موجود در آویشن باغی همین عمل را با مکانیسمی دیگر انجام میدهند.
خاصیت تحریک ترشح مخاطی آویشن بوسیله اسانس آن به اثبات رسیده است. ساپونینهای آن نیز این عمل را بخوبی انجام میدهند.خاصیت ضدباکتری و ضدقارچی اسانس آویشن که مربوط به ترکیبات فنلی آن (بخصوص تیمول و کارواکرول) میباشد بارها تجربه و تائید شده است.
تداخل دارویی:
به علت وجود آهن در گیاه آویشن، از مصرف همزمان این دارو با فرآوردههای آنتیاسید خودداری شود.
طریقه و مقدار مصرف:
بزرگسالان بالای ۱۲ سال: ۴ نوبت در روز هر بار ۵/۷ میلیلیتر( یک قاشق غذاخوری). کودکان ۱۲-۶ سال: ۴ نوبت در روز هر بار ۵ میلیلیتر (یک قاشق مرباخوری). کودکان ۶-۴ سال: ۳ نوبت در روز هر بار ۵ میلیلیتر (یک قاشق مرباخوری). کودکان ۳-۱ سال: ۳ نوبت در روز هر بار ۵/۲ میلیلیتر (یک قاشق چایخوری).
هشدار : قبل از مصرف شیشه دارو را چند بار تکان دهید.
عوارض جانبی:
تاکنون عارضه جانبی قابلتوجهی از فرآوردههای آویشن باغی گزارش نشده است. مگر افرادی که نسبت به آویشن باغی و ترکیبات آن حساسیت داشته باشند که ممکن است همراه با ایجاد سنگینی و درد معده و روده با حالت تهوع، اسهال و استفراغ باشد.
مصرف در حاملگی و شیردهی:
بیخطر بودن مصرف تیموس ولگاریس (آویشن باغی) در حاملگی و شیردهی ثابت نشده است. بنابراین مصرف آن در حاملگی و شیردهی مجاز نمیباشد.
نکات قابل توجه:
ـ برای مشاهده اثر واقعی دارو دوره درمان را کامل کنید
ـ پس از درمان کامل و در صورت باقی ماندن شربت، بقیه آن را دور بریزید.
ـ بهعلت وجود سوربیتول در فرآورده، در بیماران مبتلا به عدم تحمل ارثی فروکتوز یا در بیماران مبتلا به عیب کار کلیه یا کبد مصرف نشود.
– بهعلت وجود عسل در فرآورده، مصرف این دارو برای کودکان زیر یکسال توصیه نمیشود.
توجه: مطلبی که مطالعه میکنید صرفا جنبهی افزایش آگاهی دارد و به هیچ وجه جایگزین توصیههای پزشک نیست. برای مصرف دارو، آگاهی از عوارض جانبی، تداخل دارویی و موارد مرتبط دیگر لازم است حتما به پزشک متخصص مراجعه کنید.
انوکساپارین چیست؟
انوکساپارین باعث رقیق شدن خون میشود. این دارو شبیه هپارین است.
وزن مولکولی انوکسوپارین از وزن مولکولی هپارین کمتر است و به همین دلیل ایمنی بیشتری نسبت به هپارین دارد. این دارو ممکن است در بیماران بستری برای پیشگیری از آمبولی مخصوصا متعاقب جراحی تعویض مفصل زانو یا لگن، کاهش ریسک خطر حمله قلبی یا سکته مغزی ( مخصوصا پیشگیری از سکته قلبی در آنژین ناپایدار) و یا در زنان باردار برای خونرسانی بهتر به جنین و پیشگیری از سقط جنین استفاده شود.
عوارض انوکساپارین
بجز سوزش، درد، خارش، حساسیت و کبودی در محل تزریق آمپول انوکساپارین که معمولا ایجاد میشود ممکن است خونریزی در نقاط مختلف بدن اتفاق بیافتد که نشاندهنده دوز بالای دارو است.
این علائم ممکن است بهصورت خون دماغ شدن، ادرار تیره، مدفوع سیاه، سردرد، گیجی، تغییر بینایی و یا احساس خستگی مفرط مشاهده شود. در چنین مواردی به پزشک اطلاع دهید تا دوز دارو را تعدیل نماید و یا در صورت لزوم با تجویز پادزهر انوکساپارین اثر آنرا کاهش دهد.
موارد مصرف انوکساپارین سدیم
انوکسوپارین سدیم یک هپارین با وزن مولکولی پایین با خواص آنتیکوآگولانتها است که در درمان و پروفیلاکسی ترومبوآمبولی وریدی بهکار میرود. همچنین جهت جلوگیری از ایجاد لخته در حین گردش خون اکستراکورپوریال کاربرد دارد. این دارو در آنژین ناپایدار نیز مصرف دارد.
عوارض جانبی انوکساپارین سدیم
عوارض شایع (%۱۰<):
هماتولوژی و انکولوژی: آنمی، خونریزی.
عوارض نسبتا شایع (%۱۰-۱):
قلبی عروقی: ادم محیطی؛
سیستم اعصاب مرکزی: گیجی؛
گوارشی: تهوع؛
هماتولوژی و انکولوژی: خونریزی شدید (مانند خونریزی داخل جمجمهای، داخل چشمی، خلف صفاقی)، کبودی، ترومبوسیتوپنی؛
کبدی: افزایش سطح سرمی آلانین آمینوترانسفراز، افزایش سطح سرمی آسپارتات آمینوترانسفراز؛
موضعی: هماتوم در محل تزریق، خونریزی محل تزریق، درد محل تزریق؛
انوکسوپارین بعد از تزریق زیر پوستی به سهولت و با یک زیست دستیابی حدود ۹۲% جذب میشود. اوج غلظت پلاسمایی آن طی یک تا ۵ ساعت حاصل میشود. نیمه عمر حذف آن حدود ۴ تا ۵ ساعت است اما متعاقب یک دوز ۴۰ میلی گرمی فعالیت آنتیفاکتور Xa تا ۲۴ ساعت ناپایدار میماند. این دارو در کبد متابولیزه میشود و از طریق ادرار دفع میگردد که دفع آن هم به صورت داروی تغییر نکرده و هم به صورت متابولیتهای دفعی است.
زیاد تشنه میشوید؟ ما معمولاً وقتی مصرف داروی جدیدی را شروع میکنیم فکر میکنیم عوارض جانبی که در انتظار ماست چیزهایی مانند سرگیجه، سردرد، یبوست و حالت تهوع خواهد بود؛ اما برخی از داروها ممکن است مستقیماً یا غیرمستقیم منجر به دهیدراسیون یا کمآبی بدن شوند.
یک سری از داروها ممکن است علاوه بر عوارضی مانند استفراغ یا اسهال، آب بدن را بکشند، حجم ادرار را افزایش دهند، یا سبب از دست دادن مایعات شوند.
اگر لیست عوارض جانبی داروی مصرفیتان، شامل کم آب شدن بدن هم میشود نباید مصرف دارو را متوقف کنید. با پزشکتان در مورد این مسئله و راه مقابله با آن حرف بزنید و مهمتر از همه اینکه سعی کنید بیشتر آب بنوشید؛ اما زیادهروی نکنید.
علامت و نشانهی کمآبی شدید بدن شامل رعشه، ضعف و تاری دید میشود. در موارد بسیار شدید، کم آبی بدن میتواند کُشنده باشد. بنابراین همیشه باید به طور مناسب به بدنتان آبرسانی کنید و به هر علامت و نشانهای از دهیدراته شدن بدن توجه داشته باشید و به پزشکتان اطلاع بدهید. توصیه میکنیم همیشه نسبت به عوارض جانبی هر داروی جدیدی که مصرف آن را شروع میکنید آگاه باشید. در ادامه به شما میگوییم چه داروهای رایجی معمولاً سبب کم آبی بدن میشوند.
ملینها برای رفع یبوست
اگر دچار یبوست شده باشید، داروهای ملین میتوانند کمک کنند مزاجتان به حالت معمول خود برگردد. داروهای ملین باید برای دورهی کوتاهی مصرف شوند. داروهای ملین به صورت OTC در دسترساند؛ اما ممکن است پزشک برایتان نوع تجویزی آن را مناسب بداند و توصیه کند، مثلاً پلکاناتید (ترولانس) که یبوست ناشی از سندرم روده تحریکپذیر را برطرف میکند. داروهای ملین با سرعت دادن به حرکات روده میتوانند باعث شوند بدن شما آب بیشتری از دست دهد.
داروهای ملین، حرکات روده را افزایش میدهند و تا جایی میرسانند که ممکن است دچار اسهال شوید و بدنتان به دلیل از دست دادن مایعات، کم آب شود. به همین دلیل است که مصرف خودسرانهی داروهای ملین خطرناک است. همیشه با اجازه و تجویز پزشک از داروهای ملین استفاده کنید.
داروهای خوراکی دیابت نوع ۲
اگر دچار دیابت نوع دو هستید ممکن است از یک مهارکنندهی سدیم گلوکز کوترانسپورتر دو که یک قرص خوراکی است و سطح گلوکز و هموگلوبین A1C را کنترل کرده و به پیشگیری از عوارض ناشی از دیابت کمک میکند، استفاده کنید. این داروها شامل Invokana، Farxiga و Jardiance میشوند. مهارکنندههای SGLT2 روی کلیهها اثر میگذارند و در نهایت باعث میشوند قند بیشتری از ادرارتان دفع شود. در نتیجه، کلیهها آب بیشتری از بدنتان میکشند تا ادرارتان را رقیق کنند. تأثیر ادرارآوری دارو میتواند یک جنبهی مثبت هم داشته باشد: اگر شما فشارخون بالایی داشته باشید، احتمالاً فشارخونتان پایین خواهد آمد و از ریسک بیماری قلبیتان کاسته خواهد شد.
متفورمین داروی رایج دیگری برای دیابت نوع دوم است که ممکن است منجر به ناراحتی گوارشی و اسهال شده و در نتیجه بدن را کم آب کند. احتمال این عارضهی جانبی خصوصاً در افرادی که تازه مصرف متفورمین را شروع کردهاند، یا دوز بالایی از این دارو را مصرف میکنند بیشتر است. توصیه شده است اگر متفورمین مصرف میکنید و احساس ناخوشی میکنید جرعههای کوچکی از آب بنوشید و دارویی بابت درمان ناراحتی گوارشتان مصرف نکنید مگر اینکه پزشکتان اجازه داده باشد.
قرص اکسدرین برای میگرن
اکسدرین که داروی میگرن است و به صورت OTC عرضه میشود حاوی ترکیبی از استامینوفن و آسپیرین و کافئین است. کافئین به منظور کاهش درد و تقویت اثر استامینوفن در این دارو به کار رفته؛ اما میتواند خاصیت ادرارآوری هم داشته باشد. شما باید درد میگرن خود را فوراً تسکین دهید و دلیلی برای تحمل این سردرد وجود ندارد؛ اما یادتان باشد که آب کافی هم بنوشید تا بدنتان دهیدراته نشود.
داروهای مُدر تیازیدی و نگهدارندهی پتاسیم برای فشارخون بالا
چند دستهی متفاوت از گروه داروهای دیوروتیک یا مدر وجود دارند که شامل ادرارآورهای نگهدارندهی پتاسیم و هیدروکلروتیازید میشوند. هر دو نوع این داروهای مدر، داروهای متداولی هستند که برای درمان فشارخون بالا به کار میروند. به طور کلی دیورتیکها، کلیهها را وادار میکنند سدیم در ادرار آزاد کنند که میتواند آب را از خون بکشد و به شما کمک کند آب اضافی را از طریق ادرار دفع کنید. با کم شدن میزان مایعات در رگها، فشارخونتان کاهش مییابد. در نتیجه این داروها میتوانند سبب دهیدراته شدن بدن شوند. مصرف نرمال مایعات خود را ادامه دهید تا میزان هیدراسیون بدنتان تعدیل شود.
داروهای ادرارآور لوپ هنله برای نارسایی قلبی
اگر دچار نارسایی قلبی باشید ممکن است پزشک برایتان یک داروی ادرارآور تجویز کرده باشد که یک نوع آن داروی ادرارآور لوپ هنله است. فوروزماید و بومتانید (بومکس)، دو نوع معروف از ادرارآورهای لوپ هنلهاند. این نوع داروها، مایعات تجمع یافته را از بدن خارج میکنند تا از فشار وارد بر قلب کم شود. هر چند این داروها سبب از دست رفتن مایعات بدن میشوند؛ اما نکته اینجاست که نباید مدام آب بیشتری بنوشید تا آنچه از دست رفته را جبران کنید.
از طرفی به این معنی هم نیست که باید تشنه بمانید. در حد معمول و سالم آب بنوشید تا سطح مایعات بدن را حفظ کنید. این داروها به دلیل اینکه ادرار را افزایش میدهند باید صبح مصرف شوند تا مجبور نباشید تمام طول شب برای دستشویی از خواب بیدار شوید. از پزشکتان بپرسید چگونه میتوانید سطح مایعات بدن خود را چک کنید. شاید پزشک توصیه کند هر روز خودتان را وزن کنید تا در صورت دهیدراته شدن بدن متوجه شوید یا شاید هم دوز مصرف دارویتان را تغییر دهد.
آپرمیلاست برای پسوریازیس پلاکی
آپرمیلاست قرصی است که با هدف گرفتن آنزیمی خاص که التهاب را کاهش میدهد، پسوریازیس متوسط تا شدید را بهبود میدهد. یکی از معمولترین عوارض جانبی این دارو اسهال است که میتواند آنقدر شدید شود که بیمار را روانهی بیمارستان کند.
البته اسهال ناشی از مصرف آپرمیلاست باید بعد از دو هفتهی اول برطرف شود. از پزشکتان بپرسید اگر دچار این عارضه جانبی شدید چه باید بکنید و اگر علاوه بر اسهال علائم دهیدراته شدن بدن را دارید، باز هم در مورد بهترین راه آبرسانی به بدن با پزشکتان مشورت کنید.
داروهای شیمیدرمانی برای سرطان
شیمی درمانی برای درمان سرطان به کار میرود و این داروها میتوانند عوارض جانبی زیادی داشته باشند از جمله تهوع و استفراغ. میزان تهوع و استفراغی که برخی از این داروها منجر به آن میشوند میتواند بسیار زیاد باشد. فاکتورهای زیادی وجود دارند که تعیین میکنند آیا دورهی درمان شما سبب این عوارض جانبی خواهد شد یا خیر، از جمله نوع دارو، اینکه چگونه به شما داده میشود، دوز دارو و … .
ممکن است به شما داروی آنتی امتیک یا ضد تهوع داده شود که به کنترل حالت تهوع کمک میکند. سایر روشهای کنترل عارضهی کم آبی بدن شامل حفظ سطح آب بدن با نوشیدن مایعات، مصرف غذاهایی که محتوای آب بیشتری دارند (مثلاً سوپ و میوه و سبزی) و مکیدن یخ میشود.
لیتیوم برای اختلال دو قطبی
لیتیوم دارویی برای تثبیت خلق و خو است که در درمان اختلال دو قطبی به کار میرود. لیتیوم میتواند ادرار را افزایش دهد. اگر متوجه شدید که دچار تشنگی رفع نشدنی هستید و بیشتر از حد نرمال آب مینوشید، به پزشکتان اطلاع دهید. این دارو میتواند منجر به دیابت بیمزه شود که عارضهای نادر است که در آن شما حجم زیادی ادرار رقیق دفع میکنید. یک سری از داروها میتوانند این عارضه را درمان کنند؛ اما شما باید آب کافی بنوشید تا آب از دست رفتهی بدن را جبران کنید.
توجه: مطلبی که مطالعه میکنید صرفا جنبهی افزایش آگاهی دارد و به هیچ وجه جایگزین توصیههای پزشک نیست. برای مصرف دارو، آگاهی از عوارض جانبی، تداخل دارویی و موارد مرتبط دیگر لازم است حتما به پزشک متخصص مراجعه کنید.
قرص گیاهی آرامبخش و خوابآور حاوی عصارههای استاندارد شده گیاهان گل ساعتی، سنبل الطیب و گل راع.
شکل دارویی:
قرص
موارد مصرف:
آرامبخش؛
ضدافسردگی و اضطراب؛
رفع اختلالات خـواب با منشاء عصبی؛
رفع اسپاسمهای عصبی.
روش مصرف:
کودکان ۶ تا ۱۲ سال: ۱ تا ۳ قرص در روز با مشورت پزشک مصرف نمایید.
بزرگسالان: ۱ تا ۲ قرص سه بار در روز حداکثر ۵ قرص در شبانه روز.
در مورد بیخوابی ۱ تا ۲ قرص یک تا دو ساعت قبل از خواب همراه با مایعات مصرف نمایید.
این دارو محدودیت مدت مصرف ندارد.
موارد منع مصرف:
در کودکان زیر ۶ سال
در زمان بارداری و شیردهی:
افرادی که دارای حساسیت پوستی نسبت به نور آفتاب هستند باید از مصرف این دارو حتی الامکان خودداری کرده و در صورت مصرف، کمتر در معرض اشعه خورشید قرار گیرند.
توصیههای مهم:
مصرف این دارو با بنزودیازپینها و باربیتوراتها موجب تشدید اثر خوابآوری آنها میشود.
در صورت کار با ماشینآلات سنگین، به بروز خوابآلودگی در افرادی که برای اولین بار از این دارو استفاده میکنند توجه شود.
مصرف همزمان این دارو با الکل توصیه نمیگردد.
از نصف کردن قرص خودداری کنید.
این دارو عوارض جانبی خاصی ندارد و گزارشهای بسیار اندکی در مورد مشکلات معدهای، واکنشهای آلرژیزا و بروز خوابآلودگی در اوایل مصرف گزارش شده است.
تداخل دارویی:
همزمان با داروهای ضدانعقاد خون مانند هپارین نباید مصرف شود.
مصرف همزمان این دارو با دیگوکسین و وارفارین توصیه نمیشود.
مصرف این دارو با بنزودیازپینها و باربیتوراتها موجب تشدید اثر خوابآوری آنها میشود.
استفاده همزمان این دارو با داروهای متابولیزه شونده توسط سیتوکروم P450 از قبیل قرصهای ضدبارداری، سیکلوسپورینها و ضدتشنجها نظیر کاربامازپین ممکن است باعث کاهش غلظت و اثر آنها گردد.
استفاده همزمان این دارو با داروهای سروتونرژیک (نفازودون، پاراکستین) و SSRIs، ممکن است اثراتی مانند حالت تهوع، استفراغ و بیقراری را افزایش دهند.
مصرف این دارو با تئوفیلین، وراپامیل، سیمواستاتین و میدازولام باعث کاهش اثرات دارویی آنها میگردد.
در صورت استفاده همزمان این دارو با داروهای دارای مکانیسم مشابه (بازداری فعالیت آنزیم MAO) با پزشک خود مشورت کنید.
مشخصات فنی:
هر قرص اپیون حاوی ۶۵ میلیگرم عصاره خشک گل راعی Hypericum perforatum L.
۷۰میلیگرم عصاره خشک گل ساعتی Passiflora incarnate L. و ۳۰ میلیگرم عصاره خشک سنبلالطیب Valeriana officinalis L. میباشد.
مدت انقضا:
۲ سال
تعداد در هربسته:
۳ بلیستر ۱۰ عددی
نگهداری:
دور از نور، در جای خشک، در دمای ۲۵-۲۰ درجه سانتیگراد نگهداری شود.
مزایا:
قرص اپیون غنی از عصاره گیاهان گل راعی، گل ساعتی و سنبلالطیب است که دارای خواص آرامبخشی، ضداضطراب و افسردگی است.
این دارو در رفع اختلالات خـواب با منشاء عصبی بسیار مفید است.
استفاده همزمان این دارو با داروهای ایمنی و بازدارنده (سیکلوسپورین، تاکرولیموس برای روده، سیرولیموس)، بازدارندههای پروتئاز یا بازدارندههای غیرنوکلئوزیدی که در درمان HIV کاربرد دارد و داروهای سیتواستاتیک به غیر از پادتنهای مونوکلونال توصیه نمیگردد.
وزن:
قرص ۳۵۰ میلیگرمی
مکانیسم اثر:
مطالعات بالینی صورت گرفته بر روی انسان ها نشان داده است که گیاه سنبل الطیب دارای اثرات آرام بخشی بوده که این اثرات بیشتر مربوط به روغن های فرار آن می باشد. مطالعات بیوشیمیایی انجام شده نشان می دهند که والرنیک اسید باعث بازداری کاتابولیسم GABA در اتصالات سیناپسی در سیستم عصبی مرکزی می شود و غلظت بالای GABA در بافت مغزی منجر به اثرات آرام بخشی می گردد.
گل ساعتی و همچنین گل راعی نیز با مکانیسمی مشابه با عملکرد سنبل الطیب و همچنین با مهار فعالیت آنزیم مونوآمینواکسیداز و افزایش میزان مبادله کننده های عصبی شامل سروتونین، نوراپی نفرین و دوپامین در سیستم عصبی مرکزی منجر به ظهور اثرات آرام بخشی پایداری می شود که اثرات در ترکیب توام با سنبل الطیب تقویت می گردند.
توجه: مطلبی که مطالعه میکنید صرفا جنبهی افزایش آگاهی دارد و به هیچ وجه جایگزین توصیههای پزشک نیست. برای مصرف دارو، آگاهی از عوارض جانبی، تداخل دارویی و موارد مرتبط دیگر لازم است حتما به پزشک متخصص مراجعه کنید.
شکل دارویی:
شربت
موارد مصرف:
اکسپکتورانت گیاهی؛
درمان سرفه و التهابات مجاری تنفسی؛
خلط آور.
روش مصرف:
کودکان ۱۲-۴ سال: روزی ۳ تا ۴ بار، هر بار ۵ میلیلیتر (۱ قاشق مرباخوری)؛
بزرگسالان: روزی ۳ بار، هر بار ۱۵ میلیلیتر (۱ قاشق غذاخوری).
مشخصات فنی:
هر ۵ میلیلیتر از شربت حاوی ۱/۱ میلیگرم از ترکیبات فنولی تام برحسب تیمول و حدود ۰٫۲ گرم عسل میباشد.
حجم:
شربت در شیشه ۱۴۰ میلیلیتری قهوهای
تعداد در هربسته:
یک شربت ۱۴۰ میلیلیتری قهوهای به همراه پیمانه مدرج.
تداخل دارویی:
به علت وجود آهن در گیاه آویشن، از مصرف همزمان این دارو با فرآوردههای آنتیاسید خودداری شود.
نگهداری:
دارو درون جعبه در دمای ۲۵-۲۰ درجه سانتیگراد نگهداری شود و از یخزدگی محافظت گردد.
توصیههای مهم:
با توجه به حضور ترکیبات شیرینکننده (ساکارز) در فرمولاسیون این شربت، در افراد دیابتی احتیاط مصرف دارد.
عوارض جانبی:
تحریک مخاط دستگاه گوارش در برخی از بیماران، احتمال ایجاد درماتیت تماسی در اثر مالیده شدن دارو به پوست، احتمال ایجاد لکهبینی در زنان.
مزایا:
شربت تیمکس پلاس با دارا بودن عصاره سرشاخههای گلدار گیاه آویشن باغی و عسل طبیعی دارای اثرات شگفتآوری در رفع التهابات مجاری تنفسی است.
باعث رقیق شدن خلط مجاری تنفسی و کاهش سرفههای خلطآور به دلیل وجود تیمول و کارواکرول میشود.
موارد منع مصرف:
در دوران بارداری و شیردهی؛
در ناراحتیهای شدید گوارشی؛
التهاب مجاری ادراری و بیماریهای التهابی کلیه؛
سابقه حساسیت به گیاه آویشن.
مدت انقضا:
۲ سال
مکانیسم اثر:
مواد موثره آویشن نظیر تیمول و کارواکرول با افزایش حرکات مژکهای تنفسی و افزایش ترشحات مخاطی، آثار ضدسرفه و خلطآوری محصول تیمکس پلاس را ایجاد میکنند. تیمول و کارواکرول در طیف وسیعی از باکتریهای دخیل در عفونتهای دستگاه تنفس فوقانی تاثیرگذار است، تیمول و کارواکرول با ایجاد کمپلکس با پروتئینهای غشای باکتری، فعالیت ضدباکتری خود را اعمال میکند.
تیمول و کارواکرول در دوزهای کافی اثر سینرژیستی داشته و دارای اثر شلکنندگی نای نیز میباشند.
عسل دارای خواص ضدمیکروبی و ضدقارچی است، عسل با رقیق کردن ترشحات راههای هوایی و بهبود عملکرد سلولهای پوششی، دارای اثرات ضدسرفه و خلطآوری است و دارای خاصیت ضدالتهابی و اثرات تسکین دهنده میباشد.
عسل ضدمیکروب، نرمکننده، ضدحساسیت و نیروبخش است.
آزمایش سطح ویتامین B-12 ،میزان ویتامین B-12 را در خون یا ادرار بررسی میکند تا میزان ذخیره کل ویتامین B-12 بدن را اندازهگیری کند.
ویتامین B-12 برای چندین فرآیند بدن از جمله عملکرد عصب و تولید DNA و گلبولهای قرمز لازم است.
در فردی که سطح ویتامین B-12 وی خارج از حد طبیعی باشد، نیاز به درمان دارد. مقادیر کم ویتامین میتواند علائم عصبی و همچنین خستگی، یبوست و کاهش وزن ایجاد کند. سطح بالای B-12 ممکن است بیماری کبدی، دیابت یا بیماری دیگری را نشان دهد.
برای کسب اطلاعات بیشتر در مورد آزمایش سطح B-12 و معنی نتایج آزمایش بیشتر مطالعه کنید.
آزمایش سطح ویتامین B-12 میزان ویتامین B-12 در بدن را بررسی میکند. نتایج میتواند به پزشکان کمک کند تا تشخیص دهند که آیا سطح غیرطبیعی ویتامین B-12 باعث ایجاد علائم میشود یا خیر.
اگر فردی هر یک از موارد زیر را داشته باشد، پزشک ممکن است آزمایش سطح ویتامین B-12 را درخواست کند:
شک به کمبود ویتامین B-12
محققان معتقدند که حداکثر ۱۵ درصد از مردم ایالات متحده کمبود ویتامین B-12 دارند.
علائم و نشانههای کمبود شامل:
گیجی؛
زوال عقل؛
افسردگی؛
مشکل در حفظ تعادل؛
ضربان قلب سریع؛
بیحسی و گزگز دست و پا؛
حافظه ضعیف؛
زخم دهان یا زبان.
نوزادانی که کمبود ویتامین B-12 دارند ممکن است رشد خوبی نداشته باشند. آنها ممکن است علاوه بر تأخیر در رشد، مشکلات حرکتی را نیز تجربه کنند.
افرادی که علائم کمخونی خطرناک دارند نیز ممکن است نیازبه آزمایش سطح ویتامین B-12 داشته باشند. کمخونی خطرناک، که باعث کمبود گلبولهای قرمز خون میشود، ناشی از عدم توانایی در جذب ویتامین B-12 است. این اغلب در افراد مسن یا کسانی که فاقد عامل داخلی هستند تأثیر میگذارد. عامل داخلی مادهای در معده است که به ویتامین B-12 متصل میشود تا بدن بتواند آن را جذب کند.
فولات سرم میزان اسیدفولیک در خون است. سطح بالای فولات سرم میتواند علائم کمبود ویتامین B-12 را پنهان کرده و علائم عصبی آن را بدتر کند. آنها همچنین میتوانند احتمال کمخونی را افزایش دهند.
وضعیت غیرطبیعی بالای ویتامین B-12 میتواند نشانهای از بیماری کبدی، دیابت یا انواع خاصی از سرطان خون باشد. یک پزشک ممکن است از نتایج آزمایش ویتامین B-12 برای کمک به تشخیص آنها استفاده کند.
عوامل خطرساز برای کاهش سطح ویتامین B-12
افراد خاصی بیش از دیگران در معرض کمبود ویتامین B-12 هستند، به خصوص افرادی که اسید معده کم یا سایر مشکلات گوارشی دارند. اسید معده ویتامین B-12 را از غذا جدا میکند تا بدن بتواند آن را با کارایی بیشتری جذب کند.
گروههای زیر از افراد بیشتر از دیگران احتمال کمبود سطح ویتامین B-12 را دارند:
افراد مسن؛
کودکان؛
گیاهخواران و وگانها؛
افراد دیابتی؛
افراد مبتلا به بیماریهایی که باعث کاهش جذب ویتامین B-12 میشوند، از جمله بیماری سلیاک و بیماری کرون؛
افرادی که جراحی بای پس معده انجام دادهاند؛
کسانی که شیرده هستند؛
افرادی که از داروهایی مانند کلرامفنیکل، مهارکنندههای پمپ پروتون یا مسدود کنندههای H2 استفاده میکنند.
پزشکان معمولاً از آزمایش خون برای بررسی وضعیت ویتامین B-12 استفاده میکنند اما آزمایش ادرار در منزل نیز در دسترس است. یک پزشک میتواند ویتامین B-12 را به عنوان بخشی از آزمایش خون استاندارد بررسی کند. اگرچه لازم نیست قبل از آزمایش B-12 ناشتا باشید، اما اگر پزشک از این آزمایش برای بررسی سایر اجزای خون نیز استفاده کند، ممکن است فرد نیاز داشته باشد. مهم است که افراد در مورد هرگونه دارو و مکمل مصرفی به پزشک خود اطلاع دهند، زیرا برخی از آنها میتوانند نتایج را تحت تأثیر قرار دهند.
درک نتایج
نتایج ممکن است:
طبیعی. محدوده طبیعی ویتامین B-12 در خون بین ۲۰۰ تا ۹۰۰ نانوگرم در میلیلیتر (ng / mL) است. افرادی که در انتهای پایین این محدوده هستند ممکن است به آزمایش پیگیری نیاز داشته باشند، به خصوص اگر علائمی داشته باشند.
کم. اگر زیر ۲۰۰ نانوگرم در میلی لیتر باشد، سطح ویتامین B-12 کم است. این نتیجه کمبود ویتامین B-12، کمخونی خطرناک یا تیروئید پرکار را نشان میدهد. افرادی که سطح ویتامین B-12 کمی دارند، اغلب علائم عصبی را تجربه میکنند.
بالا. وضعیت غیرطبیعی بالای ویتامین B-12 چیزی بیش از ۹۰۰ نانوگرم در میلیلیتر است. این نتیجه ممکن است مشکلات کبدی یا کلیوی، دیابت یا انواع خاصی از سرطان خون را نشان دهد.
دامنه نتایج از یک آزمایشگاه به آزمایشگاه دیگر متفاوت است، بنابراین مهم است که در مورد نتایج و معنی آنها با یک پزشک صحبت کنید.
پزشک همچنین ممکن است سطح متیل مالونیک اسید (MMA) و سایر مواد را برای ارزیابی کمبود ویتامین B-12 بررسی کند. این مقادیر آزمایشگاهی به تشخیص کمبود ویتامین B-12 در مراحل اولیه کمک میکند.
درمان سطح پایین ویتامین B-12
افراد با سطح پایین ویتامین B-12 اغلب به تزریق منظم ویتامین نیاز دارند. این تزریقها نسبت به مکملها در افزایش سطح ویتامین B-12 موثرتر هستند، به خصوص هنگامی که افراد دارای شرایط پزشکی هستند که ممکن است جذب مکملها را دشوارتر کند.
در برخی از افراد، با مصرف دوزهای زیاد مکمل ویتامین B-12 ممکن است وضعیت B-12 بهبود یابد. مکملها به صورت کپسول یا مایع از داروخانهها، سوپرمارکتها، فروشگاههای بهداشتی و آنلاین در دسترس هستند. همچنین ممکن است مصرف بیشتر مواد غذایی غنی از ویتامین B-12 مفید باشد.
درمان سطح بالای ویتامین B-12
برای ویتامین B-12 حد بالایی وجود ندارد زیرا مصرف مقادیر بالا مشکلی ایجاد نمیکند. با این حال، داشتن مقادیر زیادی ویتامین B-12 در بدن به طور طبیعی ممکن است جای نگرانی باشد، زیرا این امر یک بیماری زمینهای شدید را نشان میدهد. هدف پزشکان این است که به جای افزایش سطح ویتامین B-12، وضعیت پزشکی زمینهای را درمان کنند.
منابع غذایی ویتامین B-12
اگرچه مشکلات جذب و سایر مسائل پزشکی اغلب باعث کمبود سطح ویتامین B-12 میشود، اما برخی از افراد ممکن است دچار کمبود شوند زیرا ویتامین B-12 کافی از رژیم غذایی خود دریافت نمیکنند. این امر خصوصاً در مورد گیاهخواران و وگانها طولانی مدت صدق میکند.
غذاهایی که غنی از ویتامین B-12 عبارتند از:
ماهی و غذای دریایی؛
گوشت؛
تخممرغ؛
محصولات لبنی؛
لبنیات گیاهی غنیشده؛
غلات صبحانه غنیشده؛
مخمر تغذیهای غنی شده.
مکملهای ویتامین میتوانند کمبود رژیم غذایی را به خصوص برای وگانها و گیاهخواران سختگیر جبران کنند. از آنجا که جذب مکمل برای بدن آنها آسانتر از مصرف ویتامین B-12 به طور طبیعی است، بزرگسالان بزرگتر باید هدف خود را از طریق غذاهای غنیشده و مکملهای ویتامین تأمین کنند.
مواد غذایی توصیه شده برای ویتامین B-12 در رژیم غذایی
بزرگسالان و نوجوانان بالای ۱۴ سال روزانه به ۲٫۴ میکروگرم (میکروگرم) ویتامین B-12 نیاز دارند. این میزان در دوران بارداری به ۲٫۶ میکروگرم و هنگام شیردهی به ۲٫۸ میکروگرم افزایش مییابد.
نتیجهگیری
ویتامین B-12 یک ماده مغذی ضروری است که در سلامت کلی نقش اساسی دارد. آزمایش سطح ویتامین B-12 وضعیت ویتامین B-12 را در فرد تعیین میکند. یک پزشک ممکن است این آزمایش را به افرادی که علائم کمبود دارند یا بیشتر در معرض خطر کاهش ویتامین B-12 در بدن هستند، توصیه کند.
افراد میتوانند با خوردن یک رژیم غذایی متعادل و شامل چندین منبع ویتامین B-12 روزانه یا مصرف مکملها، از کمبود ویتامین B-12 جلوگیری کنند. اگر آنها در جذب ویتامین B-12 از منابع غذایی مشکل دارند، مکملهای خوراکی یا تزریق ویتامین میتوانند به جلوگیری از علائم و عوارض کمک کنند.