ریفلاکس معده (GERD) به مفهوم برگشت محتویات معده به داخل مری می‌باشد. وقتی که کودک غذا می‌خورد، غذا از گلو از طریق مری که به آن لوله گوارشی هم گفته می‌شود، وارد معده می‌شود. زمانی که غذا به معده رسید، یک حلقه از عضلات از بازگشت غذا به مری جلوگیری می‌کنند. اگر این عضلات به درستی بسته نشوند، غذا می‌تواند به سمت مری بازگردد که به این عارضه رفلاکس معده به مری (ریفلاکس گاستروازوفاژیال) گفته می‌شود. اگر رفلاکس معده به مری مشکل‌ساز شود به آن رفلاکس معده اتلاق می‌شود. رفلاکس گاستروازوفاژیال یک فرایند خود محدودکننده شایع در نوزادان است که معمولاً ۶ تا ۱۲ ماه پس از تولد بهبود می‌یابد.

رفلاکس گاستروزوفاژیال زمانی اتفاق می‌افتد که محتویات شکم به سمت عقب بازمی‌گردد. معمولاً از دهان شیرخواران (کودکان زیر دو سال) مبتلا به رفلاکس معده به مری مایعی شامل بزاق و اسیدهای معده بیرون می‌آید. اسید معده که به پوشش مری کودک شیرخوار برخورد می‌کند باعث سوزش سر دل می‌شود که به آن ترش کردن هم گفته می‌شود.

از شایع‌ترین علایم میتوان به سکسه‌های طولانی همراه با احساس ناخوشایند و بی‌قراری در نوزاد حین شیر خوردن و یا بلافاصله بعد از شیر خوردن، خروج شیر از گوشه لب و در موارد شدیدتر استفراغ شیر و محتویات معده با خروج از دهان و بینی نوزاد، بی‌قراری و گریه‌های شدید و طولانی که به سختی فابل کنترل می‌باشد. از سایر علایم می‌توان به احساس گرسنگی مداوم، تاخیر در آروغ زدن یا آروغ زدن هم‌راه درد، مکیدن شست و انگشتان دست توسط نوزاد، پریدن از خواب همراه با جیغ زدن، ناله کردن در خواب، عرق کردن سر و صورت هنگام شیر خوردن، سردی کف دست و پای نوزاد، رنگ پریدگی در ناحیه صورت و لب‌ها هنگام شروع دردها و آبریزش مداوم از دهان هم‌راه با احساس درد در بلعیدن اشاره نمود.
اگر ریفلاکس معده در نوزاد به موفع شناخته و کنترل نگردد علایم ثانویه همچون گرفتگی بینی، خس خس سینه، سرفه‌های گهگاه، تغییر صدای نوزاد هنگام گریه و احساس لرزش در ناحیه بین کتف‌ها و پشت قفسه سینه هنگام شیر خوردن ظاهر خواهند شد و با دقت به چهره نوزاد در هنگام خواب می‌توان علائم مربوط به بالا آمدن شیر در گلو و بلع مجدد آن هم‌راه با تغییر حالت چهره نوزاد به صورت اخم کردن و ناله کردن متعاقب آن‌را مشاهده نمود.

این علائم با بی‌قراری‌های مربوط به کولیک نوزادی فرق دارد. کولیک در نوزادان با قرمز شدن صورت نوزاد و جمع کردن پاها داخل شکم همراه می‌باشد و با داروهای ضدکولیک و تغییر وضعیت خواباندن نوزاد یا گرم کردن و مالش دادن شکم کنترل می‌شود. ولی دردهای ناشی از ریفلاکس هم‌راه با وضعیت کمانی در نوزاد (خم کردن سر به عقب، بالا دادن شکم و کمر و صاف و کشیده نگهداشتن پاها) بوده و به سختی کنترل خواهند شد.

نکته:در صورتی که نوزاد علائمی مانند رشد ضعیف، برگرداندن غذا، استفراغ مکرر، مدفوع خونی، سرفه‌های مزمن و ناراحتی بعد از غذا خوردن از خود نشان داد با پزشک صحبت کنید. این علائم نشان‌دهنده بیماری ریفلاکس معده است که باعث رشد ضعیف فرزند می‌شود. مانند بزرگسالان، کودکان نیز از ریفلاکس اسید معده رنج می‌برند؛ این ریفلاکس باعث برگرداندن غذا می‌شود. متاسفانه این مسئله بسیار رایج است.
در نوزاد ماهیچه بین معده و مری هنوز به‌طور کامل بالغ نشده است بنابراین محتویات معده به راحتی به سمت عقب بر می‌گردند. فاکتورهایی مانند تولد زودهنگام، به پشت خوابیدن زیاد و مصرف رژیم غذایی مایع باعث افزایش ریفلاکس معده در نوزاد می‌شود. ریفلاکس باعث می‌شود بعد از غذا بیشتر استفراغ اتفاق بیفتد و این کودکان بهانه‌گیر می‌شوند.
تا وقتی نوزاد سالم است و بخ وبی رشد می‌کند ریفلاکس معده امری نگران کننده نیست. در واقع با بزرگ شدن نوزاد و فعال‌تر شدن او، این مشکل اهمیت خود را از دست می‌دهد زیرا کمتر مشکل آفرین است.

می‌توان از روش‌های خانگی برای کاهش ریفلاکس در نوزادان استفاده کرد.

_ علائم ریفلاکس
– نوزادان مبتلا به ریفلاکس معده اغلب از نظر والدین نوزادانی هستند بی‌قرار ناآرام و پر جنب‌و جوش که نگهداری از آنان سخت و گاهی طاقت فرسا می‌باشد. این نوزادان بسیار کم‌خواب و عادت به بغل شدن داشته و در جای خود احساس آرامش ندارند لذا والدین اغلب مجبورند ساعت‌ها نوزاد را در بغل نشسته یا ایستاده نگهدارند و به اصطلاح این نوزادان به شدت بغلی هستند.
– نوزادان مبتلا اغلب تحمل محیط‌های گرم را ندارند و در صورت گرم بودن محیط و پوشانده شدن با پتو بی‌قرار می‌شوند.
– نوزادان و شیرخواران مبتلا از اواخر ۳ ماهگی در طول روز و هنگام هوشیاری از گرفتن سینه مادر خودداری می‌کنند و تنها در هنگام خواب سینه مادر را می‌گیرند. این نوزادان هنگام شیرخوردن بسیار بازیگوش یا بی‌قرار به نظر می‌رسند و به‌طور مکرر سینه را رها می‌کنند.
– شیرخواران مبتلا به شدت انگشت، دست و هر چه را که می‌توانند به دهان برده و به‌نظر می‌رسد هیچ‌گاه کامل سیر نمی‌شوند.
– شیرخواران مبتلا اغلب پرجنب‌و جوش بوده بسیار تکان می‌خورند و از نظر والدین کودکانی هستند بیش فعال.
– شیرخواران مبتلا تمایل زیادی به خوردن غذا به خصوص غذاهای سفره از چهارماهگی ازخود نشان می‌دهند و به شدت دچار آبریزش از دهان و بیرون آوردن زبان از دهان و حرکاتی شبیه به جویدن و بلعیدن می‌شوند.
– شیرخواران و کودکان مبتلا اغلب اوقات گوش‌های خود را کشیده و یا موهای خود را می‌کنند و مالیدن چشم‌ها در این شیرخواران شایع و گاه باعث نگرانی والدین می‌گردد.
– این شیرخواران تمایل به پرت کردن خود از بغل مادر و یا زدن سر خود به چانه مادر هنگام در آغوش بودن دارند و بعدا” در دوران کودکی نیز بیش از سایرین سر خود را به هرجایی می‌کوبند.
– کودکان بزرگ‌تر مبتلا گاه با فروبردن انگشت در دهان باعث تحریک استفراغ در خود می‌شوند.
– شیرخوار مبتلا به ریفلاکس معده اغلب تمایلی به راه رفتن به صورت چهار دست و پا نداشته و زودتر از سایر شیرخواران راه میافتد.
– اکثر شیرخواران و کودکان مبتلا خواب ناآرامی دارند و علاوه بر این‌که زود از خواب می پرند در طول مدت خواب نیز بسیار تغییر جا می دهند و گاه با شدت پاهای خود را روی تشک می‌کوبند.
– کودکان مبتلا اغلب تمایل دارند با بالا زدن پیراهن خود شکم خود را به جاهای سرد و سفت فشار دهند.
– شیرخواران مبتلا معمولا” دیرتر از سایرشیرخواران هم سن خود دندان در میاورند و درآمدن دندان در آن‌ها مشکل‌تر و با بی‌قراری بیشتری هم‌راه است، و نکته آخر این که این شیرخواران و کودکان اغلب به علت گرفتگی بینی و سرفه‌های طولانی بیمار یا سرماخورده به نظر می‌رسند.
به تمام والدین گرامی توصیه می‌شود در صورت مشاهده هر کدام از علامت‌های ذکر شده در نوزاد یا شیرخوار خود پزشک معالج کودک خود را در جریان بگذارند تا با بررسی دقیق و در صورت لزوم درمان به موقع توسط پزشک علاوه بر کنترل درد و بی‌قراری در نوزاد، از عوارض ثانویه هم جلوگیری شود.

_ علائم اصلی رفلاکس در نوزادان بالا آوردن بیش از حد معمول است. نوزادان مبتلا به رفلاکس معده ممکن است یک یا چند علامت از علائم زیر را داشته باشند:

کمر درد معمولاً در هنگام غذا خوردن یا پس از آن
کولیک:گریه کردنی که بیش از ۳ ساعت در روز بدون دلیل پزشکی طول بکشد.
سرفه
استفراغ یا مشکل بلع
تحریک‌پذیری به خصوص پس از غذا خوردن
ذات‌الریه: یک عفونت در یک یا دو ریه
تغذیه بد یا شیر نخوردن نوزاد
اختلال در رشد و سوءتغذیه
عدم وزن گیری نوزاد
مشکلات تنفسی در نوزاد
استفراغ
کاهش وزن نوزاد
خس‌خس سینه: صدای شدید خس‌خس سینه در هنگام نفس کشیدن نوزاد

_ چه موقع باید به پزشک مراجعه کرد؟

در صورت بروز هر یک از موارد زیر به پزشک مراجعه کنید:

استفراغ زیاد نوزاد
استفراغ شدید و جهنده مرتب به خصوص در نوزادان کمتر از دو ماه
مایع استفراغی که مشخصات زیر را داشته باشد.
استفراغ زرد یا سبز رنگ
استفراغ پنیری شکل یا قهوه‌ای رنگ
استفراغ خونی
بروز مشکلات تنفسی پس از استفراغ و بالا آوردن
غالباً نوزاد از شیر خوردن امتناع کرده و به همین دلیل وزن او کم شده و رشد وی دچار اختلال می‌شود.
گریه مدام سه ساعت یا بیشتر در روز و تحریک‌پذیری بیش از حد معمول
بروز علائم کم‌آبی در بدن مانند خشک بودن پوشک یا بهانه‌گیری زیاد

_ تشخیص
پزشک معمولاً با پرسش برخی سؤالات در مورد علائم نوزاد و انجام معاینات بالینی می‌تواند بیماری را تشخیص دهد. آزمایش‌هایی که برای کمک به تشخیص انجام می‌شوند عبارتند از:

سونوگرافی
تست‌های آزمایشگاهی: آزمایش خون و آزمایش ادرار می‌تواند به تشخیص کمک کرده و بیماری‌های احتمالی دیگر که موجب استفراغ و کاهش وزن می‌شوند را رد نماید.
بررسی PH مری: برای سنجش میزان اسیدی بودن مری کودک، پزشک یک لوله باریک از طریق دهان یا بینی نوزاد وارد مری او می‌کند. لوله به دستگاهی متصل است که میزان اسیدی بودن مری را نشان می‌دهد. نوزاد شما ممکن است برای انجام این آزمایش در بیمارستان بستری شود.
عکس‌برداری به وسیله اشعه ایکس: این عکس‌ها ناهنجاری‌های دستگاه گوارش مانند انسداد را نشان می‌دهد. ممکن است قبل از انجام این آزمایش تصویری، مایع کنتراست (باریم) به کودک شما داده شود.
آندوسکوپی فوقانی: یک لوله مخصوص که سر آن یک دوربین تعبیه شده است (اندوسکوپ) از طریق دهان کودک وارد مری، معده و قسمت اول روده وی می‌شود. نمونه بافت برای آنالیز برداشته می‌شود. معمولاً آندوسکوپی برای نوزادان و کودکان تحت بیهوشی عمومی انجام می‌شود.

_ اقدامات درمانی
درمان رفلاکس معده به علائم نوزاد و سن او بستگی داشته و شامل تغییرات غذایی و دارو درمانی یا انجام عمل‌های جراحی می‌شود.

پزشک در وهله اول اقدامات درمانی را برای درمان رفلاکس معده با تغییر روش‌های شیر دادن به نوزادی که رفلاکس معده دارد آغاز می‌کند. پزشک ممکن است انجام اقدامات زیر را توصیه کند:

یک قاشق غذاخوری برنج به ازای هر ۵۰ گرم شیر در شیشه شیر نوزاد اضافه کنید. در صورتی که این مخلوط غلیظ شد شما باید سر شیشه را تغییر داده و کمی گشادتر کنید. این فرمول را تغییر ندهید مگر این که پزشک به شما دستور دهد.
برای کودکانی که از شیر مادر تغذیه می‌کنند، شیر را در بطری ذخیره کرده و به آن برنج را اضافه کنید.
شیرخوار باید پس از خوردن هر ۲۵ تا ۵۰ گرم از این مخلوط آروغ بزند و در صورتی که از شیر مادر تغذیه می‌کند پس از تعویض هر سینه باید آروغ بزند.
از دادن شیر زیاد به نوزاد پرهیز کنید. مقدار شیر توصیه شده را مطابق فرمول به نوزاد بدهید.
پس از شیر خوردن، نوزاد را ۳۰ دقیقه صاف نگه دارید.
اگر پزشک تشخیص داد که نوزاد به پروتئین شیر حساسیت دارد باید به مدت ۲ تا ۴ هفته به نوزاد پروتئین هیدرولیز شده بدهید. فرمول این نوع پروتئین به گونه‌ای است که به راحتی تجزیه شده و هضم می‌شود.

_ داروهای تجویزی
پزشک متخصص نوزادان و اطفال ممکن است داروهایی را برای درمان رفلاکس معده تجویز نماید تا اسید معده کودک کاهش یابد. پزشک فقط در صورتی این داروها را تجویز می‌کند که رفلاکس معده کودک ادامه داشته باشد یا علائم زیر وجود داشته باشد:

شما سعی در تغییر نحوه شیر دادن به کودک داشته باشید.
نوزاد در خوابیدن و شیر خوردن دچار مشکل باشد.
نوزاد به درستی رشد نکرده باشد.
شما نباید به هیچ عنوان بدون تجویز پزشک دارویی به کودک بدهید.

مسدودکننده‌های H2: مسدودکننده‌های H2 تولید اسید معده را کاهش می‌دهند. این داروها در کوتاه مدت علائم ناشی از رفلاکس معده را در نوزاد کاهش می‌دهند. این داروها همچنین به بهبود مری نیز کمک می‌کنند. پزشک ممکن است داروهای مسدودکننده H2 را تجویز کند که برخی از آن ها عبارتند از:
سایمتیدین (تاگامت HB)
فاموتیدین (پدیسید AC)
نیزاتیدین (آکسید AR)
رانیتیدین (زانتاک ۷۵)
مهارکننده‌های پمپ پروتون. مهارکننده‌های پمپ پروتون تولید اسید معده را کاهش می‌دهند. این مهارکننده‌ها بهتر از مسدودکننده‌های H2 علائم رفلاکس معده را درمان می‌کنند. این داروها همچنین می‌توانند پوشش مری نوزادان را نیز بهبود دهند. پزشکان معمولاً مهارکننده‌های پمپ پروتون را برای درمان‌های بلند مدت تجویز می‌کنند. نوزادان باید این داروها را با شکم خالی بخورند تا اسید معده بتواند آن ها را به کار اندازد. مهارکننده‌های پمپ پروتون انواع مختلفی دارند که برخی از آن ها عبارتند از:
ازومپرازول (نکزیوم)
لنزوپرازول (پرواسید)
امپرازول (پریلوزک، زگرید)
پانتوپرازول (پروتونیکس)
رابپرازول (اسیپ هکس)

_ روش‌های خانگی درمان ریفلاکس معده در نوزادان

موقعیت قرارگیری نوزاد:
– بدترین حالت رفلاکس زمانی است که کودک به پشت خوابیده است.
– بسیاری از والدین متوجه شده‌اند بلند کردن نوزاد در این شرایط و یا استفاده از کریر می‌تواند، مفید باشد.
– از فشردن شکم نوزاد اجتناب کنید. این می‌تواند رفلاکس را افزایش دهد و کودک را ناآرام کند.
– موقعیت قرارگیری نوزاد در کاهش رفلاکس معده نوزاد موثر است. بسیاری از مادران می‌گویند بهترین حالت برای کاهش رفلاکس معده نوزاد، وقتی است که کودک در موقعیت راست قرار بگیرد. همچنین قرار گرفتن نوزاد به سمت راست و یا به شکم خواباندن نوزاد می‌تواند منجر به کاهش رفلاکس معده نوزاد شود. توجه شود به شکم خواباندن نوزاد باید زمانی انجام شود که نوزاد بیدار است و به طور مداوم کنترل شود.
– اگرچه تحقیقات اخیر توصیه نمی‌کند که کودک را در موقعیت نیمه راست (زاویه ۳۰ درجه سامتی‌گراد) قرار دهید. حتی زاویه ۶۰ درجه سانتی‌گراد در یک مکان ثابت نسبت به خواباندن نوزاد به روی شکم، می‌تواند باعث افزایش رفلاکس معده نوزاد شود.
اگر نوزاد شما داروهای درمان رفلاکس مصرف می‌کند، باید میزان و دوز مصرفی داروها زیر نظر پزشک متخصص تجویز شود.
– نوزادی که از ریفلاکس معده رنج می برد به سختی می‌خوابد. در واقع حالت خوابیدن نادرست و زمان بد خوابیدن باعث می شود نوزاد بهانه‌گیر شود.
– زیر سر نوزاد را بلند کنید یا زاویه تخت را سی درجه بالاتر بیاورید. هنگامی که قسمت بالاتنه نوزاد بالاتر است، جاذبه کار خود را انجام می‌دهد و مانع از برگشت محتویات معده به مری می‌شود.
– همچنین می‌توان نوزاد را به بغل خواباند.
– در حالتی که نوزاد در حالت خواب است به او شیر ندهید. بهتر است او را در حال نشسته قرار دهید و بلافاصله بعد از غذا خوردن او را نخوابانید.
– بعد از غذا خوردن حداقل نیم ساعت نوزاد را در حال نشسته قرار دهید.

ماساژ درمانی:
– ماساژ منظم به سیستم گوارشی و تنفسی نوزاد کمک می‌کند بهتر عمل کند.
– ماساژ عصب واگ را تحریک می کند؛ این عصب در مغز نقش کنترل سیستم گوارشی و تنفسی را برعهده دارد. همچنین این عصب باعث پیشرفت سریع بدن می‌شود بنابراین تمام قسمت‌های بدن سریع‌تر به حالت موثر خود می‌رسند.
– ماساژ باعث افزایش توانایی شناسایی، کاهش گریه و بهتر خوابیدن نوزاد می‌شود.
– نوزاد را در حالت خوابیده قرار دهید.
– بر روی شکم او مقداری روغن نارگیل یا زیتون قرار دهید.
– شکم را به مدت سه تا چهار دقیقه در چهت عقربه‌های ساعت ماساژ دهید.
– سپس دو دقیقه پشت را ماساژ دهید.
– سپس دست ها و پاها را ماساژ دهید.
– این کار را روزی دو تا سه بار انجام دهید.
نکته: بعد از غذا خوردن نوزاد را ماساژ ندهید.

ورزش:
– برای کنار آمدن نوزاد با ریفلاکس معده چند حرکت ورزشی با او انجام دهید.
– ورزش به بهبود گوارش کمک می‌کند. به یاد داشته باشید بعد از ورزش حدود نیم ساعت به نوزاد غذا ندهید. پیش از ورزش نیز به او غذا ندهید.
– ورزش‌هایی مانند دوچرخه پا، ورزش‌های زانو برای از بین رفتن نفخ معده مناسب هستند.
– نوزاد را بخوابانید.
– پاهایش را به صورت خم در دست نگه دارید.
– طوری پاهایش را تکان دهید انگار در حال دوچرخه سواری است.
– این کار را ده دقیقه انجام دهید.

بابونه:
بابونه درمان دیگری برای ریفلاکس معده است. خواص آرامش‌بخشی و ضدانقباض و تشنج آن به هضم کمک می‌کند و درد را کاهش می‌دهد.
– نصف قاشق چایخوری گل خشک بابونه را در آب داغ بریزید.
– پنج تا ده دقیقه روی آن را بپوشانید.
– سپس بگذارید سرد شود.
– در طول روز یک تا دو قاشق چایخوری به نوزاد بدهید.
مادران شیرده نیز باید روزی دو تا سه بار چای بابونه بخورند.
در قدیم به نوزادان عرق نعنا می‌دادن طبق مطالعاتی که انجام شده نعناع چه در بزرگسالان چه در نوزادان باعث تشدید ریفلاکس می‌شود.

شوید:
مطالعه‌‌‌‏ای که در سال ۲۰۰۲ نشان داد که شوید می‌‌‌‏تواند به محافظت از پوشش داخلی معده کمک کند. محققین به این نتیجه رسیدند که عصاره دانه شوید با فعالیت ضدزخم و ضدترشح اسید معده، می‌‌‌‏تواند درمان خوبی برای رِفلاکس اسید معده « بازگشت اسید معده به سمت مِری » و زخم‌‌‌‏های گوارشی باشد.
می‌توانید روزی یک قاشق چای‌خوری دمنوش شوید به نوزاد بدهید.

زیره:
زیره درمان دیگر ریفلاکس معده می‌باشد. دانه‌های آن باعث تحریک شدن سیستم گوارشی و کاهش مشکلات آن مانند گاز یا اسید می‌شود.
– یک قاشق چای‌خوری دانه زیره را در یک لیوان آب بریزید.
– لیوان را به مدت پنج تا ده دقیقه بپوشانید.
– بگذارید سرد شود.
– سپس یک تا دو قاشق چایخوری محلول را روزانه به نوزاد بدهید.

سرکه‌ سیب:

سرکه‌ی سیب کمک می‌کند رفلاکس اسیدی در نوزادان از بین برود. سطح اسید در معده باید متعادل بماند. سرکه‌ی سیب باعث راحتی هضم غذا می‌شود و نمی‌گذارد غذا قسمت‌قسمت شود. یک‌چهارم قاشق چای‌خوری از این سرکه را در آب ولرم حل کنید و به کودک بخورانید.

روغن نارگیل

خواص ضدالتهابی روغن نارگیل باعث کاهش رفلاکس اسیدی در کودکان می‌شود، دستگاه گوارش به نرمی کار می‌کند و عملکرد آن بهینه می‌شود. نصف یک قاشق چای‌خوری از روغن نارگیل بکر را در آب گرم حل کنید و به کودک بدهید. این فرایند باید روزی سه بار تکرار شود.

_ رژیم غذایی مادر شیرده:
مادرهایی که به نوزاد شیر می دهند باید به دقت مراقب رژیم غذایی خود باشند. زیرا تاثیر مستقیم بر سلامتی و رشد نوزاد دارد.
– محصولات لبنی را کنار بگذارید زیرا پروتئین موجود در آن‌ها به سیستم گوارش نوزاد فشار می‌آورد.
– از موادی که حساسیت ایجاد می‌کنند مانند آجیل، سویا و تخم مرغ اجتناب کنید.
– غذاهای تند و چرب و نوشیدنی‌های گازدار و شکلات و کافئین مصرف نکنید.
– از سیگار و الکل دوری کنید.
– مادر باید ماست پروبیوتیک روزانه مصرف کند تا سیستم گوارشی خود را قوی کند.
– نوشیدن آب در طول شیردهی ضروری می باشد.

_ نکات اضافی در درمان ریفلاکس معده
– به یاد داشته باشید بعد از غذا دادن به نوزاد به مدت بیست تا سی دقیقه او را نخوابانید.
– از زمین قرار دادن نوزاد بعد از شیر خوردن اجتناب کنید.
– روزی چند بار در وعده های کوچک به نوزاد غذا بدهید.
– بدون مشورت با پزشک هیچ غذای جامدی به نوزاد ندهید.
– مراقب باشید نوزاد بیش از حد غذا نخورد.
– نوزاد را در معرض دود تنباکو قرار ندهید.
– به فرزندتان غر نزنید.
– از لباس های تنگ برای نوزاد خودداری کنید.
– غذاهای غلیظ تر برای نوزاد بهتر هستند. درباره این مسئله با پزشک مشورت کنید.
– اگر حدس می زنید غذایی حساسیت ایجاد می کند با پزشک مشورت کنید.
– اگر نوزاد با شیشه شیر می‌خورد. نوک شیشه را چک کنید. در صورتی که خیلی کوچک باشد موجب .. هوا می‌شود و اگر خیلی بزرگ باشد سرعت جریان شیر را زیاد می‌کند.

عمل جراحی

عمل جراحی برای درمان رفلاکس معده نوزادان فقط در شرایط که هیچ کدام از روش‌های درمانی تاثیری نداشته باشد، انجام می‌گیرد. این روش فقط برای نوزادانی که دچار رفلاکس بسیار شدید و دچار اختلالات شدیدی شده باشند انجام می‌گیرد.

_ چه زمانی استفاده از غذاهای جامد برای کودک مناسب است؟
زمانی که شما از این غذا‌ها استفاده می‌کنید، کودک خود را زیر نظر داشته باشید، زیرا کودک شیر کمتری می‌خورد و بنابراین جذب مواد غذایی کاهش می‌یابد. دلایلی وجود دارد که مصرف زودهنگام غذا‌های جامد و غذا‌های غلات برای کودکان و نوزادان، را منع می‌کند. شواهدی وجود دارد که نشان می‌دهد برنج یا گلوتن موجود در غلات، قبل از سه ماهگی خطر ابتلا به دیابت نوع اول را برای کودک تشدید می‌کند.

علاوه بر این کودکان با بیماری رفلاکس معده، نیاز به دفاع بالاتری در برابر آلرژی، عفونت‌های تنفسی و عفونت گوش دارند، اما استفاده زودهنگام از غذا‌های جامد خطر ابتلا به این بیماری‌ها را نیز افزایش می‌دهد.

_ارتباط غذاهای کمکی با شیر مادر
دادن غذا‌های جامد زودهنگام به نوزاد، باعث می‌شود نوزاد زودتر از شیر گرفته شود. کودکانی که رفلاکس معده دارند، در زمان شیر خوردن از مادر، حالت ناآرامی بیشتری دارند که در این صورت تمایل بیشتری به زود از شیر گرفتن نوزاد، وجود دارد.

_مسائل ایمنی
اگر کودک مهارت مکیدن ندارد یا مکیدن او ضعیف است، شیرهای کمکی را بدون نظارت و کنترل، با بطری به او ندهید.

منابع:
۱- سایت niniban.com
۲- drsheykholeslami.com